Tiyatro

Tiyatro, bir sahnede, seyirciler önünde oyuncuların sergilenmesi amacıyla hazırlanmış gösterilerdir. Farklı bir şekilde duyguların ve olayların hareket (jest)ve konuşmalarla anlatılmasıdır. Genel olarak temsil edilen eser anlamında da kullanılır.

Tiyatro, bir sahne sanatıdır. Tiyatro eseri, olayları oluş yoluyla gösterir. Bu yönüyle konuşma ve eyleme dayanan bir gösteri sanatı olarak da tanımlanabilir. Yaygın bir deyişle tiyatro; insanı, insana, insanla, insanca anlatma sanatı olarak Shakespeare'in sözüyle de ifade edilir.

Tiyatro eserinin diğer türlerden en önemli farkı; diğer edebi eserler okumak ve dinlemek için yazılmışken, tiyatro oyununun sahnede seyirci önünde oynanmasıdır. Değer ölçülerini, izleyenin kanaat ve anlayışlarından alır. Göze görünür bir karaktere sahip olması, canlı olarak meydana geliş niteliğiyle toplum psikolojisine hitap eder. Temsil yeri ve eser, tiyatronun edebiyat öğesidir. Bu edebiyat öğesi yanında tiyatro kavramı içinde oyunculuk, sahne düzeni, ışıklandırma, dekor, kostüm, müzik gibi unsurların bütünlüğü söz konusudur.

Tiyatro metinlerine "oyun" metinleri yazan kişiye oyun yazarı (müellif) ve oyunu sahnede canlandıran kişilere ”oyuncu” (ya da daha genel olarak tiyatrocu) denir. Ayrıca eserin sahnelenmesinde görev alan sahne amiri, dekor ve kostüm sorumlusu, ışıkçı, suflör gibi diğer yardımcı elemanlar da vardır.

Maly Theatre foto 2
Bir tiyatro gösterisinden görüntü
(Moskova Maly Tiyatrosu'nda Bir Evlenme Teklifi adlı tiyatro oyunu)
P culture
Sock ve Buskin maskeleri

Tarihi

Erken dönem

Aspendos 2004-10
Aspendos amfitiyatrosu.

Tiyatro, Yunanca theatron yani "görme yeri" sözcüğünden gelmektedir. Çünkü günümüzdeki anlamıyla çağdaş tiyatronun tarihi bağ bozumu tanrısı Dionysos adına yapılan dinsel törenlere dayanmaktadır.

İlk tiyatro şenliği MÖ 534 yılında Atina'da yapılmıştır. Antik çağ'da tiyatro, üst sınıfa özgü bir etkinlikti. Her yıl Dionysos'u kentin hangi ileri geleninin onurlandıracağına karar verilir ve bu kişi etkinlikleri düzenlerdi. Bu nedenle sosyal itibarla doğrudan ilgiliydi. Tanrı adına bir yarışma yapılır ve en iyi oyun, hazırlayan kişinin itibarını arttırırdı. Festival niteliğinden dolayı popüler olarak nitelendirilebilecek olan antik tiyatro, günümüze de örnekleri kalmış olan, genellikle amfitiyatro olarak adlandırılan sahnelerde sergilenirdi. Türkiye'de oldukça iyi durumda örnekleri olan bu amfitiyatroların boyutları, dönemin tiyatrosunun halk için önemini göstermektedir. Ayrıca, ilk tiyatro eserleri ile Yunan mitolojisinin el ele olduğunu söylemek gerekir. Bu nedenle bu iki alan birlikte değerlendirilmelidir.

Bu dönemde oyunlarda dekor ya da kostüm bulunmazdı. Sahne tamamıyla boş olur, baş roller de önemli kişiler tarafından oynanırdı. Bir de anlatıcı görevi gören "koro" bulunurdu. Günümüzde geçerli olan oyunculuk anlayışı yoktu ve ifade edilen duygular oyuncuların ellerinde tuttukları ve yeri geldikçe yüzlerine koydukları maskelerle belirtilirdi. Bugün tiyatronun simgesi haline gelen gülen ve ağlayan maskeler bu uygulamanın bir uzantısıdır. Nitekim, Yunan tiyatrosunda sadece iki tür oyun vardı: trajedi ve komedi.

Trajedilerde içerik daha çok Tanrılarla insanların çatışmaları üzerineydi. Dönemin dini inanışlarının sembolik bir ifadesi olarak, oyunlarda Tanrılar ile insanlar arasında doğrudan etkileşim normaldi. Bu mitik düzen tarih boyunca edebiyat eserlerini etkileyen bir nitelik olmuştur. Komedilerin ise çoğunlukla siyasi alay içerikli oldukları söylenebilir. Kullanılan dil ise yoğunlukla argodur.

Ayrıca bu dönem tiyatrosu Aristoteles'in "üçlü birlik" ilkesine dayanır: olay, yer ve zamanda birlik. Aristoteles'e göre oyunda baştan sona takip edilen tek bir hikâye olmalıdır. Ara hikâyeler ya bulunmamalıdır ya da çok az olmalıdır. Bir oyun tek bir yerde geçmeli, farklı yer ve coğrafyalara yayılmamalıdır. Sahne tek bir yeri temsil etmelidir. Olay örgüsü bir günden fazla bir zamanı kapsamamalıdır.

Orta dönem

Augsburg Parktheater Goeggingen Vorhang
Tiyatro perdesi

Özellikle William Shakespeare'in ön plana çıktığı bu dönemde artık tiyatro dinsel niteliğini yitirmiştir ve popüler bir eğlence türü olarak dikkat çekmektedir. Antik Yunan'dan izler taşısa da, halkla olan doğrudan ilişkisi nedeniyle tiyatro yaklaşımları değişime uğramıştır. Komedi ve trajedi türlerine "tarihsel" oyunlar kategorisi eklenmiştir. Aristoteles'in "üç birlik" kuralından vazgeçilmiştir. Ayrıca tiyatro artık "profesyonel" bir etkinlik olmuştur. Shakespeare'in kraliçeden maddi destek aldığı ve kar üzerinden dönen bir tiyatro grubu olduğu bilinmektedir. Bu dönemde oyunculuk kavramı değişmiş olsa da, henüz kadın oyuncular bulunmamaktadır. Kadın rolleri genç erkek oyuncular tarafından oynanmaktadır. Shakespeare bunu özellikle kıyafetle cinsiyet değiştiren roller yazarak oldukça komik ve ironik hale getirmiştir.

Günümüz Tiyatrosu

Modern tiyatroya damgasını vuran önemli isimlerden biri belki de Konstantin Stanislavski'dir. 19. yüzyıl'ın sonralarına doğru "sihirli eğer" diye bilinen oyunculuk kuramını geliştiren Stanislavski özellikle gerçekçi akıma yön vermiştir. Söz konusu kuramda, oyunculardan kendilerini, canlandırdıkları karakterlerin yerlerine koymalarını ve bu şekilde seyirciye söz konusu duyguları vermeleri beklenmektedir.

Türleri

Tiyatro eserleri müziksiz trajedi, komedi, drama ve müzikli (opera, operet, müzikal, pandomim bale, revü, skeç,tuluat) olmak üzere iki grupta toplanır. Edebi türler içinde en canlı ve yaşama en yakın olanı tiyatrodur.

Trajedi

Trajedi, kişilere korku, heyecan ve acındırma telkinleriyle ders vermek amacı veren en eski tiyatro çeşididir. Şiirsel olarak yazılması ve değişmez kurallara bağlı olması sebebiyle öbür tiyatro çeşitlerinden kolayca ayrılır. Yunan tanrısı Dionysos'un şenliklerinde yapılan yarışmalarda sahnelenen oyunlarla varolagelmiştir.

Klasik trajediler genellikle beş perdelik oyunlardır. Eski Yunan’da başlayan bu eserler 3 veya 6 perdelik olurdu. O zamanki tiyatrolarda dekor bulunmaz, ancak sahnenin bir köşesinde olayların sebep ve sonuçlarını anlatan bir koro yer alırdı.

Yine klasik trajedilerde, kahramanlar, kral, kraliçe, prenses, Eski Yunan’ın tanrı ve yarı tanrıları gibi en üst tabaka kişilerden seçilirdi. Orta tabaka ve basit halk adamlarına rastlanmazdı. Kahramanları arasında geçen olaylar insanların ruhsal zayıflıklarını, tutkularını, iradeye bağlı yüce davranışlarla çakıştırırdı. Özellikle karakterlerin bir "katharsis", yani arınma sürecinden geçmeleri gerekirdi. Bu da ancak farkında olarak ya da olmadan kahramanın büyük bir hata yapması, bu nedenle acı çekmesi ve bu süreç sonunda arınmış olarak doğru bir özü bulmasıyla olabilirdi.

Klasik trajedi Aristoteles tarafından kuramsallaştırılmıştır. Bu kurama göre olay, zaman ve çevrede birlik demek olan ”üç birlik kuralı” benimsenmiştir. İç içe girmiş karışık olaylar bulunmaz. Ayrıntıya girmeden tek bir olay gösterilir. Olayın ön ve son tarafları, sebepleri ve sonuçları gerektikçe konunun ağzından halka duyurulur. Buna “olay birliği” denir. Trajedi olayının bir günde (24 saat) olup bitmiş gibi gösterilmesine “zaman birliği”, tek bir şehrin belli bir köşesinde başlayan olayın yine orada bitmesine de “çevre(mekân) birliği” denir.

Trajedilerde parlak söylevleri andıran yüksek ve asil bir üslup kullanılır. Kaba, çirkin ve niteliği düşük sözler bulunmaz. Trajedi şairleri mısralarının derin manalı ve bilgelik dolu olmasına önem vermişlerdir

Trajedilerde kadere, ahlak, töre ve geleneklere üstün bir değer verilmiştir. Trajedinin amacının, “insanın acılarının ifade edilerek seyircilerin ruhunda korku ve merhamet uyandırılması” olduğu kabul edilmektedir. Bazı klasik trajedi örnekleri, Aiskhylos'un Titan Prometheus'un hikâyesini anlattığı Zincire Vurulmuş Prometheus'u, Sophokles'in Kral Oidipus'u ve Euripides'in Andromakhe'ı sayılabilir.

Yunan ve Roma dönemi trajedilerinin kuramsallaştırdığı bu kurallar daha sonra modern tiyatroda değiştirilmiştir. Bazı oyun yazarları özellikle bu kurallarla oynayarak farklı türler yaratmıştır. Bunlara örnek olarak Bertolt Brecht ve Epik Tiyatro verilebilir.

Drama

Trajediyle komediyi bir araya getiren tiyatro çeşididir. Modern tiyatronun sürekli olarak aristokrat zümrenin yaşayışını veya sadece hayatın gülünç taraflarının sahneye konmasını yeterli bulmayarak hayatı birçok tarafıyla temsil etme arzusundan doğmuştur.

Dram, düzyazı ve şiirsel halde yazılabildiği gibi üç perdeden beş perdeye kadar olabilir. Üç birlik kuralını tamamen reddeder. İnsani temalardan çok toplumcu ve millî konuları işler. Konular da çok çeşitli olabilir. En kanlı ve çirkin ya da gerçekçi olayları seyirciye göstermekten çekinmez.

Konuları tarihten ve hayatın acıklı veya gülünç, çirkin veya güzel hemen her olayından alınabilen dramda kader, umut, neşe, kuşku, tasa, facia ve komik davranışlar bir arada bulunabilir. Kahramanları her sınıftan (halk - soylu ayrımı gözetmeksizin) seçilebilir. Her türlü karaktere yer verilir. Dram eserleri gerçekleri göstermeyi amaçlamışlardır.

Dramın ciddi ve ağırbaşlı yazılmış şekline “piyes”, duygulandırıcı ve fazla heyecan verici olanına “melodram” denir. Melodram müzikli oyun demektir, yalnız günümüzde müzik kısmı atılmıştır. Bununla birlikte yine dram türlerinden olan "feeri" ise bir masalın sahneye konulmuş şeklidir. Kahramanları cin, peri, dev gibi düşsel varlıklardır. Olayın geçtiği yer ve zaman belli değildir.

Komedi

  • Hayatın ve insanların gülünç yanlarının sergilenmesine dayanan komedyada amaç, seyirciyi güldürürken düşündürmektir.
  • Güldürmek esasına dayanıldığından üslûpta bir serbestlik göze çarpar. Her türlü kaba söze ve şakaya yer verilir.
  • Kahramanlar genellikle halkın arasından seçilir.
  • Konular günlük hayattan alınır.
  • Kavga, yaralama gibi eylemler sahnede canlandırılır.
  • Diyalog ve koronun birbirini takip ettiği komedyada beş bölüm ara verilmeksizin oynanır.
  • Üç birlik (bir olay, bir gün, bir mekan) kuralına uygun yazılır.
  • Manzum olarak düzenlenir.

Eski Yunan’ da komedya türünde ön plana çıkan şairler, Aristophanes ve Mennadros’ tur. Latin edabiyatında Plautus, komedi türünde eserler yazmıştır. Moliere ise bu türde çok başarılı ürünler vermiştir. Fransız oyuncudur. Komedi içeriklerine göre üç gruba ayrılır:

  1. Töre Komedisi
  2. Entrika Komedisi
  3. Karakter Komedisi
  1. Töre komedisi: Toplumun eksik, aksak yönlerini, töre ve geleneklerdeki tutarsızlık ve yanlışları eleştirel bir dille ele alan oyunlardır.
  2. Entrika Komedisi: Şaşırtmaca ve kandırmacaya dayanan bir komedi türüdür. Merak ögesinin ön planda olduğu bu komediler, insanların birbirini aldatma çabalarıyla doğan gülünçlükleri ele alır.
  3. Karakter Komedisi: İnsan karakterlerindeki gülünçlükleri ele alır. Daha çok tiplerin kahraman olarak işlendikleri oyunlardır. Bir kahramanın bir karakter özelliği abartılarak sunulur. Açgözlülük, cimrilik, kıskançlık, duygusallık gibi özellikler ve bunların doğurduğu gülünç durumlar anlatılır.

Moliere’ nin “Cimri”, Shakespeare’nin “Venedik Taciri” oyunları karakter komedisine örnektir.

Opera

Opera, insanların konuşmak yerine tiyatro oyununu şarkı söyleyerek sahneye koymasıdır. Operanın tiyatrodan ayrılan başlıca özelliği, bir müzik bölümünün de bulunmasıdır.

Pandomim

Düşünce ve duyguları müzik veya türlü eşyalar eşliğinde bazen dansla, bazen de gövde ve yüz hareketleriyle yansıtmayı hedefleyen sözsüz oyun türüdür. Yüz mimikleri, el, kol ve beden hareketleri kullanılarak tema anlatılmaya çalışılır. Pandomim, evrensel bir tiyatro dili sayılır.

Tuluat

Tiyatro çeşitlerinden biridir. Sanatçılar, oynadıkları eserin konusuna bağlıdırlar; ama oyundaki sözleri içlerinden geldiği gibi söyleyerek, doğaçlama yaparlar. Yazılı esere uymak mecburiyetleri yoktur. Perdeli orta oyunu da denir.[1]

Operet

Sözlerinin müziksiz kısımları müziklerden çok olan tiyatro eserleridir. Halka hitap etmek için yazılır. Operetlerde renk, ışık, kıyafetler ve dans en göze çarpıcı şekilde kullanılır.

Müzikal

Kendine özgü, yalın bir olay örgüsü olan, müzik, dans ve diyalogların olaylarla bütünleştiği duygusal ve eğlendirici sahne gösterisi ya da oyundur.

Bale

Müzikli, dansın daha çok öne çıktığı, daha çok lirik ve dram arası bir temada oynanan oyunlardır. Diğerlerine nazaran estetiğe daha çok önem verilir.

Revü

Olaylı eleştirili yapılan tiyatro türüdür. Konu açısından bir bütünlüğü olmayan, birbirlerine gevşekçe bağlanmış, kendi başlarına anlamlı olan, tablolardan kurulu, ezgi, monolog, skeç, dans ve karşılıklı nükteli konuşmalardan oluşan bir gösteri biçimidir.

Galeri

Selçuk-Antik tiyatro

İzmir'in Selçuk bölgesinde bulunan Efes Antik Tiyatrosu

Bodrum Theatre

Bodrum tiyatrosu

Aspendos 2004-10

Aspendos tiyatrosu, Antalya

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ^ Tiyatro Türleri
1 Ocak

1 Ocak, Miladi takvime göre yılın 1. günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 364 gün vardır (artık yıllarda 365).

2002

2002 (MMII) salı günü başlayan yıl.

2012

2012 (MMXII) pazar günü başlayan yıl. 21. yüzyılın ve 3. milenyumun 12. yılı.

2013

2013 (MMXIII) salı günü başlayan yıl. 21. yüzyılın ve 3. milenyumun 13. yılı.

Ankara Devlet Tiyatrosu

Ankara Devlet Tiyatrosu, Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne bağlı resmi bir tiyatro kurumudur. 10 Haziran 1949 tarihinde çıkarılan “Devlet Tiyatro ve Operası’nın Kuruluş Yasası” gereğince Devlet Tiyatro Opera Genel Müdürlüğü'ne atanan Muhsin Ertuğrul ve arkadaşlarının çabasıyla; Türkiye'de ilk resmi sanat kurumu olarak Ankara Devlet Tiyatrosu, 1 Ekim 1949 tarihinde Küçük Tiyatro`da Cevat Fehmi Başkut'un Küçük Şehir, ve Büyük Tiyatro`da Johann Wolfgang von Goethe'nin Faust adlı oyunlarıyla etkinliğe başlamış oldu.

27 Nisan 1993'te "kamyon tiyatrosu" uygulaması başladı. İlk olarak Kızılcahamam Lisesi’nin bahçesinde, Sönmez Atasoy’un "Yedi Köyün Yargıcı" adlı çocuk oyunu oynandı.

Dans

Dans (Fransızca: Danse) ya da Raks (Arapça: رقص), tüm vücudun bir müzik ritmi eşliğinde estetikle birlikte çalıştırılabildiği bir gelenek, sanat, bir tedavi şekli veya sadece bir ifade şekli olabilir.

Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü

Devlet Tiyatrosu, Devlet Konservatuvarı Tatbikat Sahnesi’nin bir aşaması olarak, 1949 yılında, "Devlet Tiyatro ve Operası" adıyla kurulmuştur. Konservatuvar’ın kurulduğu 1936 yılından 1947 yılına kadar, Tiyatro Bölümü’nü Alman tiyatro sanatçı ve yöneticisi Carl Ebert yönetmişti. 1940 yılında, "Tiyatro ve Opera Tatbikat Sahnesi" kuruldu.

Dram

Dram sözcüğü ile aşağıdakilerden biri kastedilmiş olabilir:

Dram (tiyatro), Sahne için yazılmış tiyatro oyunu

Drama oyuncular için yazılan bölümleri duygusal - kurgu ile canlandırma sanatıdır.

Dram, Ermenistan para birimi

DRAM (bilgisayar), Bilgisayarda dinamik rastgele erişimli bellek.

Drama

Drama; genellikle kurgusal bir esere dayalıdır oyuncular tarafından canlandırılan bir anlatı türü. Bir sözcüğü, bir kavramı, bir davranışı, bir tümceyi, bir fikri ya da yaşantıyı veya bir olayı, tiyatro tekniklerinden yararlanarak oyun ya da oyunlar geliştirerek öyküleştirmektir. Yunancada hareket anlamına gelen “dran” eyleminden çekimlenmiştir.

Dramalar medyanın çeşitliliğinde canlandırılabilir: canlı performans, film veya televizyon için özel dramalar. “closet dramas“ oyunlar gibi aynı formlarda (diyalogla, sahnelerle, sahne yönetimiyle) yazılır ama sahneye konulmasından çok okunması hedeflenir. Örnek olarak Seneca'nın oyunları, Byron'un Manfred'i ve Percy Bysshe Shelley'nin Prometheus Unbound'unu verebiliriz. Imaginary Conversations of Walter Savage Landor'da olduğu gibi bazı dramatik edebiyat eserleri hiçbir şekilde oyunların canlandırılmış şekillerine benzemeyebilir. Drama, baştan başa müzikal içinde diyalogların ve şarkıların olduğu operada veya müzikal ahenge sahip oyunlarda örneğin Japon Noh dramasında olduğu gibi müzik ve dansla sık sık birleştirilir. Drama yazarlarına playwright ya da dramatist denir.

Film yönetmeni

Film yönetmeni veya yönetmen, herhangi bir kuruluş veya oluşumu, sinema ya da dizi yöneten kimse anlamına gelir. Bir tiyatro veya film yönetmeni, Türk Dil Kurumu tanımına göre, oyunlarda "oyuncuların rollerini dağıtıp oyunu düzenleyen ve ilgili rollerin tümünün hazırlanan objeye uyumu ve düzeninden sorumlu kimsedir".↑ Yönetmene rejisör de denir. Film yönetmeni bir senaryo temelinde, filmin artistik ve dramatik yapısını düzenler.

Haldun Taner

Haldun Taner, (d. 16 Mart 1915, İstanbul - ö. 7 Mayıs 1986, İstanbul), Türk öykü, tiyatro ve kabare yazarı, öğretim üyesi ve gazeteci. Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önde gelen yazarlarından biridir. Türkiye'de epik tiyatro türü ve kabare tiyatrosunun öncüsüdür.

Komedyen

Komedyen, izleyicileri güldürme yoluyla onları eğlendirmeyi amaçlayan kişi. Komedyen, güldürü amacıyla şaka ve esprilerden yararlanabilir, komik durum ve olayları canlandırabilir, slapstick komedide olduğu gibi şapşallık yapabilir veya çeşitli nesneleri kullanabilir. İzleyiciye canlı olarak ve doğrudan hitap eden komedyene stand-up komedyeni denir.

Fransızca comédien sözcüğünden gelir.

Dünya tarihinde birçok komedyen olduğu gibi, Türk sanatında da oldukça önemli yer tutan komedi sanatçılarımız bulunmaktadır. Türkiye'de komedyenlere Ata Demirer ve Cem Yılmaz örnek gösterilebilir. Tolga Çevik de Komedi Dükkanı adlı program ile komedi ve tiyatroyu birbiriyle harmanlamıştır. Dünya tarihinde ses getiren komedyenler arasında Marty Allen ve Lenny Bruce sayılabilir.

Oyuncu

Oyuncu, bir karakteri canlandıran (aktör veya aktris), dramatik bir yapımda rol alan ve sinema, televizyon, tiyatro veya radyoda mesleğini yapan sanatçı. Aktör kelimesi Antik Yunanca'daki ὑποκριτής (hypokrites) kelimesinden gelmektedir. Bu kelime, "oynayan, canlandıran kişi" anlamına gelir ve bu yüzden aktör kelimesi de oyunculuk yapan kişiyi temsil eder.

Seslendirme

Seslendirme veya düblaj film ve dizilerdeki konuşmaların bir dilden bir başka dile aksanlı olarak çevrilmesi ve filme montajı işlemidir.

Bir başka deyişle; bir gösterimde yer alan konuşmaların ve ses efektlerinin profesyonel stüdyo ortamında oluşturularak gösterime adapte edilmesidir. Seslendirme işlemi, her ne kadar pek göze batmasa da, film oyuncularının canlandırdığı karakterlerin diksiyon ve vurguları açısından ele alındığında, tamamen kişiliğe yönelik bir betimleme olduğundan, aslında çok büyük önem taşımaktadır.

SinemaTürk

SinemaTürk, internet üzerinde filmler, diziler, oyuncular, yönetmen, senarist ve çevirmenler, dramaturglar, seslendirme sanatçıları, film yapımcıları, film müziği yapanlar, ışıkçılar ve tüm sinema çalışanları, teknikleri, haber ve yorumları üzerine ayrıntılı bilgi içeren bir web sitesidir.

SinemaTürk ayrıca, tiyatro sanatçılarına da yer vermekte olup, "SineKÖŞE" adlı bölümünde sinema ağırlıklı konularda köşe yazıları yayınlamaktadır.

Web sitesinin veri tabanında 12 Haziran 2009 itibarıyla; 20164 film,56976 sanatçı, ve 2253 sektörel üye bulunmaktadır. Sinema Türk yetkilisi Ahmet S. Aktaş'ın belirttiğine göre; Sinema Türk, sinema sektörü insanlarını bir araya getiren bir sosyal ağ projesi olma arzusunda olduğunu ifade etmektedir.Ücretsiz üyelik sistemiyle, üyelerinin yorum ve katkılarına da olanak sağlayan site, sanatçı ve sinema emekçileriyle röportajlara yer vermekte, güncel filmler için seans, salon vb. bilgiler içermektedir.

SinemaTürk'ün, görsel sanatlarla ile ilgili kitaplara yer veren sayfaları da bulunuyor. Site, 2007 Eylül ayından itibaren yeni sürümü 2.0 ile yayına devam ediyor.

İstanbul Devlet Tiyatrosu

İstanbul Devlet Tiyatrosu, Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne bağlı resmi bir tiyatro kurumudur.

Özel tiyatro topluluklarının salonlarından başka tiyatro salonu bulunmayan İstanbul'da 1969 yılında İstanbul'da Kültür Sarayı'nın açılmasının ardından her hafta Ankara Devlet Tiyatrosu'ndan bir ekip, İstanbul'a gelerek oyun sahnelemekteydi. Kültür Sarayı bünyesinde, Devlet Tiyatrosu'nun idari ve bürokratik birimleri kuruldu. 1978 - 1979 sezonunda İstanbul Devlet Tiyatrosu'nun kuruluşundan önce büro bazlı çalışan İstanbul Devlet Tiyatrosu gerçek anlamda çalışmasını 1979 yılında başlatmıştır. Cadı Kazanı adlı oyunun gösterimi sırasında yanan Kültür Sarayı'nın inşasının ardından isim değiştirmesiyle bugünkü Atatürk Kültür Merkezi adını aldı. İstanbul Devlet Tiyatrosu'nun etkin çalışması bu aşamadan sonra başladı.

Gelişen süreçte Oda Tiyatrosu ve Aziz Nesin Sahnesi (Birim Tiyatro) İstanbul Devlet Tiyatrosu'nun sahneleri arasına katıldı.

İstanbul Devlet Tiyatrosu kuruluşundan 2007 - 2008 sezonu sonuna kadar toplam 157 oyun sergilendi.

İstanbul Şehir Tiyatroları

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları (Osmanlıca: Dârülbedayi) Osmanlı İmparatorluğu döneminde (1914) Dârülbedayi adıyla kurulmuş olan tiyatro 1934 yılında İBB Şehir Tiyatroları adıyla İBB bütçesine bağlanan bir tiyatro kurumudur.

Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi, Kadıköy Haldun Taner Sahnesi, Fatih Reşat Nuri Sahnesi, Gaziosmanpaşa Sahnesi, Gaziosmanpaşa Ferih Egemen Çocuk Tiyatrosu Sahnesi, Üsküdar Musahipzade Celal Sahnesi, Üsküdar Kerem Yılmazer Sahnesi, Kağıthane Sadabad Sahnesi, Kağıthane Küçük Kemal Çocuk Tiyatrosu Sahnesi ve Ümraniye Sahnesi isimlerini taşıyan on adet sahnesi vardır.

Şehir Tiyatroları'nın, sergilediği klasik oyunlarla ve yetiştirdiği tiyatro sanatçıları ile İstanbul'un kültür yaşamında önemli yeri vardır. Ayrıca kuruma ait sahnelerle ve düzenlediği etkinlik ve festivallerle de önemli bir misyon üstlenmektedir. Bu etkinliklere örnek olarak, yazarlar, şairler ve tiyatro oyuncularının soruları yanıtladığı ücretsiz paneller ve "Uluslararası İstanbul Mekan-Tiyatro Festivali" gibi festivaller örnek gösterilebilir.

Diğer diller

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.