Resif

Resif, denizcilik terminolojisinde kaya, kum ve deniz canlıların birikimiyle birlikte suyun cezir halindeyken (gel-gitle oluşan en düşük su seviyesi) altı kulaç (yaklaşık 11 metre) veya daha az derinlikli sığ alanlarında oluşmuş su altı yüzey yapılarıdır. Pek çok resif kumun abiyotik-biriktirmeleri, dalgaların kayalar üzerindeki erozyonu ve diğer doğal süreçler sonucunda gelişirken en çok bilinenleri biyotik süreçlerin baskınlığında mercanların ve kalkerli alglerin etkisiyle tropik denizlerde oluşmuş mercan resifleridir.

Isla Providencia Colombia by Luis Barreto
Isla de Providencia, Kolombiya'da bulunan mercan resifi.

Biyotik resif

Denizler yüzeyinin 8 milyon kilometre karelik bir kısmında polip adı verilen canlılar kıyıların şekillenmesinde faal bir rol oynamaktadır. Bu sahanın genişliği, değişen iklim şartlarına bağlı olarak uzak ve yakın jeolojik mazide değişime maruz kalmıştır. Bu küçük canlılar koloniler halinde yaşarlar ve mercan resifi adı verilen yapıları meydana getirirler. Bununla beraber bir resifin yalnız mercan kolonisinde ibaret olmadığı da malumdur. Hakikatte mercanlar resifin esasını veya iskeletini temsil ederler. Resiflerde genel itibarıyla kalker alglara, stromatoporoidlere, ekinodermlere, foraminiferlere, ve bazı mollüsklere de rastlanır. Mercanlar tarafından meydana getirilmiş olan esas yapının boşlukları, bu sonunculara ait kırıntılarla, mercan parçalanmasından hasıl olmuş kumlarla ve diğer gayri organik maddelerle doldurulmuştur.

Mercan resifi tipleri

Mercan resifleri bulunmuş vaziyetleri bakımından üç büyük tipe ayrılır: Kıyı(veya saçak) resifleri, Set Resifleri ve Atoller.

Kıyı resifleri

Doğrudan doğruya kıyıyı teşkil ederler. Bununla beraber bazen kıyı çizgisiyle resif arasında dar bir lagün mevcut olabilir. Genişlikleri yer yer değişir. Deniz dibinden deniz seviyesine veya bu seviyenin biraz üstüne kadar yükselirler. Kıyı resiflerinin mühim bir özelliği de kara ve deniz tarafındaki yamaçları arasında eğim bakımından bariz bir asimetre mevcuttur. Doğrusu Resifin yüzeyi karaya doğru pek az bir eğim gösterdiği halde, açık denize doğru çok dik, hatta bazı hallerde asılı bir yamaç manzarasındadır.

Set resifleri

Set Resifi
Set Resifi

Deniz seviyesine veya onun pek az üstüne kadar yükselirler. Fakat bunlar kıyı resiflerinden farklı olarak, kıyı çizgisinin açığında uzanırlar ve kıyı ile aralarında buna rağmen, mercanların yaşayamayacağı kadar derin bir lagün bulunur.Bu lagünün genişliği değişkendir. Bazen dar bazen çok geniş olabilir. Örneğin Kuzeydoğu Avustralya kıyılar önündeki Büyük Set Resifi ile kara arasındaki yer alan lagünün genişliği 80-100 kilometreyi bulabilir. Set resifleri birçok adaları kuşatırlar. Bazı sahalarda bir set resifinin herhangi bir noktasından karaya bağlanmış olduğu da görülebilir. Bunların da karaya bakan yamaçları hafif bir eğim arz ettiği halde, dış yamaçları çok diktir.

Atoller

Daire veya elipse benzerler. Resiften oluşan halkanın genişliği nadiren bir kilometreyi geçer. Buna bağlı olarak halkanın çevre uzunluğu birkaç kilometreden, birkaç yüz kilometreye kadar değişir ve buna bağlı olarak atolün çapı da geniş ölçüde değişir. Resif şekillenmelerinin yüksekliği ancak birkaç metreden ibarettir. Deniz kabarık olduğu zamanlar halkanın mühim bir kısmı sular altında kalır. Bu sebepten dolayı atoller, şiddetli fırtınalar veya tsunamiler esnasında normalden fazla kabaran deniz sularının istilasına uğrarlar.

Kaynakça

  • Kıyı Coğrafyası - S. Erinç
Bajo Nuevo Bank

Bajo Nuevo Bank (İspanyolca: Bajo Nuevo, Islas Petrel), Karayip Denizi'nin batısında Kolombiya tarafından yönetilen bir resiftir.

Resif ilk kez 1634 yılına ait Hollanda haritalarında gösterilmiş olup günümüz adını 1654'te aldı. Bajo Nuevo, 1660 yılında İngiliz korsan John Glover tarafından yeniden keşfedildi. Ada günümüzde idari olarak San Andrés ve Providencia departmanına bağlıdır. Resif üzerinde günümüzde Kolombiya, Jamaika, Nikaragua ve ABD arasında egemenlik anlaşmazlığı bulunmaktadır.

Belize Set Resifi

Belize Set Resifi, Belize sahilllerinde kral resiflerinin bir arada bulunmasıyla oluşmuştur. Büyük Set Resifi (Avustralya)'nden 5 kat küçük olan Belize Set Resifi, doğal oluşumu yüzünden Unesco Dünya Miras Listesi'ne alınmıştır.

Bering Denizi

Bering veya İmarpik Denizi, Kuzey Büyük Okyanus'undan, Alaska Yarımadası ve Aleutian Adaları'nın ayırdığı büyük su kütlesi. İki milyon km² yüzölçümüne sahiptir. Doğusunda ve kuzeydoğusunda Alaska, batısında Sibirya ve Kamçatka Yarımadası, güneyinde Alaska Yarımadası ve Aleut Adaları ile çevrilidir. Kuzeyindeki Bering Boğazı vasıtasıyla, Arktik Okyanusu'ndaki Çukçi Denizi'nden ayrılır. İsmini, kaşifi Danimarkalı seyrüseferci Vitus Bering'den almıştır.

Bering denizi ekosistem kaynaklarını "Donut Hole" de uluslararası sularda olduğu kadar ABD ve Rusya'nın yetki nüfusunu da ihtiva eder. Birbirini etkileyen akımlar arasında Buz denizi ve hava, dinç, kuvvetli, enerjik ve üretici ekosistem yaratır.

Büyük Set Resifi

Büyük Set Resifi, birbirinden ayrı 2,900 resif ve 900 adadan oluşan, 2,600 km genişliğe yayılmış 344,400 km² alanı ile

dünyanın en büyük resif sistemidir. Resif kuzey doğu Avustralya'nın Queensland sahili açıklarında bulunan Mercan Denizi'ndedir.

Büyük Set Resifi dış uzay'dan görülebilen, canlı organizmaların oluşturduğu, en büyük yapıdır. Resifin yapısı mercan polip'i olarak bilinen milyarlarca küçük organizma tarafından oluşturulmuştur. Resif geniş canlı çeşitliğine ev sahipliği yapmaktadır ve 1981 yılında Dünya Mirasları arasına alınmıştır.

Deniz hıyarı

Deniz hıyarları, derisidikenlilerin Holothuroidea sınıfından omurgasız hayvanlar.

Vücutları, ağızla anüsten geçen eksen istikametinde uzamış olup, sosis veya hıyara benzer. Ağız ve anüs karşılıklı iki uca yerleşmiştir. Diğer derisidikenlilerden, kutuplar yönünden geçen eksenin uzamasıyla farklılaşmıştır. Bu uzama hayvanın yan yatmasına sebep olur. Ağız çevresinde çelenk şeklinde 10-30 kadar duyu, dokunma ve av yakalamaya yarayan tentaküller (dokungaçlar) vardır. Genellikle 3–27 cm boyundadırlar. 60 cm uzunlukta olanları da vardır. 900 kadar türü bilinmektedir.

Denizlerin kıyılara yakın sığ yerlerinde rastlanır. Ambulakral tüp ayaklarla yavaş hareket ederler. Tüp ayaklarını duyu organı olarak da kullanırlar. Tüp ayakları olmayan deniz hıyarları diplerde U şeklindeki oyuklarda yaşarlar. Solunumları vücut boşluğunda uzanan bir çift suakciğeri veya solunumağacı denen organlarla sağlanır. Kendilerini yenileme özelliğine sahiptirler. Yumurtlayarak ürerler, erkek ve dişilerinin şekli birbirine çok benzer. Bazıları hermafrodit (çift cinsiyetli)dir.

Tentakülleriyle yakaladıkları plankton ve çamurlardaki organik maddelerle beslenirler. Çeşitli renklerde veya cam gibi saydam olanları da vardır.

Güneydoğu Asya ve Avustralya sahil insanları deniz hıyarlarını deniz suyunda pişirip, kurutur. Yeneceği zaman tatlı suda kaynatıp, özellikle çorbasını yaparlar.

Tehlikeyle karşı karşıya kaldıklarında etkileyici stratejiler uygularlar. Bazı türler beyaz bir tubül salgılayarak avını hareketsiz bırakabilir. Yerliler bu tubülü sağarak resif ayakkabılar ve sargı bezi yapar.

Diğer etkileyici özelliği ise midelerini anüslerinden çıkarıp, bulunduğu çevreyi toksik bir çorbaya bular. Ortalama bir akvaryum dolusu balığı öldürebilir fakat kendi de ölür.

Bazı türler kendilerini futbol topu kadar şişirebilir, bazıları ise su püskürterek çakıl taşı gibi görünebilir.

En önemli özellikleri ise, vücutlarının her yanındaki yakalama kollajeni adlı yapı sayesinde kendini sıvıya dönüştürme becerileridir. Sıvı haldeyken küçük çatlaklardan geçebilir ve tekrar eski haline dönebilirler.

Doğu Çin Denizi

Doğu Çin Denizi, Çin ve Kore kıyılarında, Ryukyu ve Kyushu Adaları ile Büyük Okyanus'tan ayrılan, Büyük Okyanus'un bir kolu. 1,249,000 km² lik yüzölçümüne sahip olan deniz, Çince'de Doğu Denizi olarak adlandırılır.

Deniz, doğuda Büyük Okyanus, kuzeyde Güney Kore, güneyde Tayvan ve batıda Çin ana toprakları ile çevrilidir. Yangtze Nehri, denize dökülen en önemli akarsudur.

Denizin en önemli adası Tong Adası olup, su altında pek çok resif bulunur. Denizin ekonomik kullanım hakkı içinde Çin, Japonya ve Güney Kore arasında bir takım anlaşmazlıklar vardır. Çin ve Japonya arasındaki anlaşmazlıklar, Çin'in varlığını keşfettiği doğalgazın kullanım hakkından kaynaklanır. Çin ve Güney Kore arasındaki anşalmazlık ise Güney Kore'nin üzerine bir doğal araştırma istasyonu kurduğu Socotra Kayalıkları'dır.

Endosimbiyont

Endosimbiyont başka bir canlının vücudunda veya hücrelerinde mutualistik (eski adıyla simbiyotik) bir ilişkiyle yaşayan canlılara verilen genel isimdir. Her zaman olmasa bile, çoğunlukla iki tarafın da kazandığı bir ilişkiye sahiptirler.

Endosymbiosis terimi Yunancada "içinde" anlamına gelen ἔνδον endon, "birlikte" anlamına gelen σύν syn ve "yaşamak" anlamına gelen βίωσις biosis kelimelerini birleşmesiyle oluşmuştur. Bu türe örnek olarak azot fiksasyonu yapan bakteriler (rhizobia), baklagil köklerindeki kök nodülleri, resif yapılı korallların içindeki tek hücreli su yosunları, ve böceklerin yaklaşık %10-15'inin temel besini olan bakteriyel endosimbiyontlar verilebilir.

Gri resif köpek balığı

Gri resif köpek balığı (Carcharhinus amblyrhynchos), harharyasgiller (Carcharhinidae) familyasından bir köpek balığı türü.

Hint Okyanusu, Büyük Okyanus, Paskalya Adası ve Güney Afrika'da yaşar. Mercan resiflerinde yaşayan gri resif köpekbalıklarının boyları 2,5 m'yi aşmaz. Kemikli balıklar ve kafadan bacaklılar ana besinini oluşturur. 5-20 balıktan oluşan sürüler halinde dolaşırlar. Harharyasgiller familyasının diğer üyeleri gibi vivipardırlar.

Gri resif köpekbalığı (Carcharhinus amblyrhynchos, bazen yanlış söylenimiyle amblyrhynchus veya amblyrhinchos) köpekbalığı, Carcharhinidae ailesinin bir türüdür. Indo-Pasifik bölgesindeki en yaygın resif köpekbalığı türlerinden biridir, Güney Afrika kadar doğuda ve Paskalya Adası kadar uzakta bulunur. Bu tür en sık mercan resiflerinin hendeklerine yakın sığ sularda görülür. Gri resif köpekbalığı geniş, yuvarlak burunludur ve büyük gözlüdür, tipik "resif köpekbalığı" şekli vardır. Bu tür Siyah uçlu köpekbalığı ile benzerdir; türlerin ayırt edilebilir özellikleri, birinin yüzgeçlerinin üzerinde koyu bir leke, kuyruk yüzgeci üzerinde geniş siyah arka kenarı, ve sırt yüzgeçleri arasında bir sırtın eksikliğidir. Çoğu köpekbalığı en az 1,9 m (6.2 ft) uzunluğundadır. Ve bir insan için genellikle tehlikeli olmazlar.

Gri resif köpekbalığı hızlı ve serbest yüzer,kemikli balıkları ve kafadan bacaklıları öncelikli besin olarak gören çevik yırtıcı hayvanlardır. Saldırgan tavırları ve orta boylarına rağmen, kayalıklara diğer birçok köpekbalığı türlerinin hakimdir. Çoğu gri resif köpekbalığının sürekli dönmek için resifte belirli bir alan üzerinde bir yuva aralığı vardır. Ancak, onların sosyal alanları da vardır. Gün boyunca, bu köpekbalıklarının sık sık avı başlar ve akşama kadar bölmek için, mercan kayalığı hendeklerine 50-20 arası birey grupları toplanır. Yetişkin dişiler aynı zamanda yüksek su sıcaklığı veya bunların gelişmesini hızlandırabileceği için çok sığ suda gruplar oluşturup onların doğmamış yavrularını geliştirir. Onun ailesinin diğer üyeleri gibi, anne gri resif köpekbalığı bir plasental bağlantısı aracılığıyla embriyoları besler. Her yıl 1-6 yavru doğar.

Gri resif köpekbalığının tehditkar görüntüsü saldırıdan önce başlar. Görüntü karakteristik pektoral yüzgeçlerle bir "kambur" duruş gerektirir ve bu basmakalıp davranışı uyarı ve saldırı için gerçekleştiren ilk köpekbalığı türüdür. Onların takip eden dalgıçlardan bir tehdit algılayan gri resif köpekbalığı bunu sıklıkla yapar. Bu tür saldırılardan insanlar sorumludur. Saldırgan tavırlar gösteren köpekbalıklarına karşı dikkatli olunmalıdır. Gri resif köpekbalığı birçok balıkçı tarafından yakalanmıştır ve düşük üreme hızları ve sınırlı dağılması nedeniyle yerel nüfusun azalmasına karşı hassastırlar. Sonuç olarak, Doğayı Koruma Uluslararası Birliği (IUCN) bu türü yakın tehdit olarak değerlendirmiştir.

Karayip resif köpekbalığı

Karayip resif köpekbalığı (Carcharhinus perezi), Carcharhinidae ailesinden bir köpekbalığı türü. Atlas Okyanusu'nun batısında, Florida'dan Brezilya'ya kadar uzanan Karayip Denizi sularında bulunur.

Komor Takımadaları

Komor Takımadaları (Arapça:جزر القمر , Fransızca:Archipel des Comores), Afrika kıtasının güneydoğu açıklarında yer alan, Mozambik kıyılarının doğusunda, Madagaskar adasının ise kuzeyinde konuşlu bulunan takımadalar.

Komor Takımadalarının ana adalarını Büyük Komor, Anjouan, Mohéli ve Mayotte adaları oluşturmaktadır. Bu dört adanın haricinde Pamanzi, Banc du Geyser, Banc du Leven, Banc Vailheu ve Glorioso Adası gibi resif ve küçük adacıklar da bu takımadaların bir parçasıdır.

Komor takımadaları siyasi açıdan ikiye ayrılmış konumdadır:

Komorlar Birliği: Bağımsız devlet. Büyük Komor, Anjouan ve Mohéli adaları bu birliği oluşturan adalardır.

Mayotte: Fransa denizaşırı il. Bu ada üzerinde Komorlar tarafından da hak iddia edilmektedir.

Köpekbalığı

Köpek balığı (Selachimorpha), kıkırdaklı balıklar (Chondrichthyes) sınıfının Elasmobranchii alt sınıfını oluşturan iki üst takımdan biri olan Selachimorpha (diğeri, Batoidea) içinde sınıflanan canlı türlerinin ortak adıdır.

Mercan adası

Mercan adası ya da atol,Ortasında lagün adı verilen bir göl bulunan, kısmen veya tamamen lagünü çevreleyen adacıklara denir. Atolller her zaman dairesel yapıda olmamakla birlikte düzinelerce kilometre çapında kapalı bir şekil oluşturan ve ortasında yaklaşık 50 m ya da daha derin bir lagün bulunduran mercan resiflerinden oluşur.

Mercanlar

Anthozoa ya da Mercanlar, omurgasız hayvanların Knidliler şubesinin denizlerde yaşayan bir sınıfıdır. Yumuşak mercanlar, boynuzsu mercanlar, dikenli mercanlar, gerçek mercanlar gibi çeşitleri vardır. Deniz şakayıkları da bu sınıftandır. Polip vücutlu bu canlıların mineral maddelerinden karışmış boynuzsu iskeletlerine de mercan denir.

Mercan iskeletlerinin binlerce yıl boyunca belli bir bölgede toplanması sonucunda da, mercan kayalıkları meydana gelir. Yalnız veya koloniler halinde yaşarlar. Vücutları ışınsal simetrilidir. Ağız çevrelerinde uzantılı dokunaçları vardır. Ağız ve kolları kaslarla açılıp kapanabilir. Küçük canlılarla beslenirler. İskeletleri dış derilerinin salgısından meydana gelir.

Akdeniz, Kızıldeniz gibi sıcak deniz diplerinde bulunan büyük taşlara yapışık olarak yaşarlar. Pek nadir olarak serbest yüzenlerine de rastlanır. Her bir mercan veya mercan ünitesi kalkerli bir kabuk içinde birbirine sıkı sıkı bağlanmış mercan hayvancıkları ihtiva eder. Mercanın vücudu sütun şeklindedir. Bu sütunun üstünde, kavrama uzuvlarını ve merkezi ağzı taşıyan düz bir disk bulunmaktadır. Mercan, kabuğun içinde belli bir miktarda büzülebilir, ancak kabuğu terk edemez. Koloni fertlerinin kabukları birbirinden değişik şekillerdedir. Kalkerden meydana gelen kabuk kütlesi, sürgün şeklindeki üreme sonucu devamlı olarak büyür. Bu büyüme sırasında sadece kütlenin yüzeyindeki mercanlar canlı olarak kalır.

Hem eşeyli, hem de bölünme veya tomurcuklanma ile eşeysiz çoğalırlar. Eşeysiz olarak üreyenler ana koloniye bağlı kalırlar. Çoğu ayrı eşeylidir. Üreme hücrelerinin döllenmesi ana hayvanın içinde veya suda serbest olarak olur. Döllenme sonucu meydana gelen kirpikli larva küçük bir kurtçuğa benzer. Kirpikleriyle bir müddet serbest yüzdükten sonra kendini bir kayaya tespit eder. Gelişimini tamamlayarak polip haline gelir ve kalkerli bir iskelet salgılar. Tomurcuklanma ile üreyerek yeni polipler meydana getirir. Koloninin salgıladığı iskeletler yığın halini alarak, mercanlar hareket edemez olur.

Mercan katılıkta taş gibidir, denizin dibinde ise adeta bitki gibi biter. Denizin diplerinde rengarenk çiçek bahçelerini andırırlar. Suyun yüzünden yukarı çıkıp kuruyunca katılaşıp toprak olur. Bu özelliklerinden dolayı mercanlar uzun yıllar denizlerde büyüyen taş haline gelmiş çiçekler olarak sanıldılar. Günümüzde ise mercanlar, omurgasız hayvanlar sınıfında incelenmektedir.

Kaynaşan mercan iskeletlerinin zamanla deniz yüzeyine kadar yükselerek meydana getirdikleri uzun mercan kayalarına resif denir. Bazen de halka şeklini alarak ortası deniz olan adalar meydana getirirler. Bunlara da atol denir. Mercan kayalıklarının meydana gelebilmesi için suyun ılık olması lazımdır. Norveç batı sahillerinde olduğu gibi soğuk iklim bölgelerinde de mercan kayalıklarına rastlanmaktaysa da, mercan kayalıklarının en çok bulunduğu yerler; Afrika'nın doğu sahillerinden Büyük Okyanusdaki Hawaii Adaları arasındaki bölge ile Bermuda'dan Brezilya'ya kadar olan bölgelerdir. Akdeniz'de de çalı veya ağaç biçimli koloniler halinde, 200 metrelik derinlerde bulunurlar.

Üç tip mercan kayalığı vardır. Bunlardan birincisi sahile yakın bölgelerde bulunur. İkincisi sahilden uzakta açık denizde, üçüncü de sığ sularda bulunur. En meşhur mercan kayalıkları Avustralya'nın kuzeydoğu sahillerinde bulunan ve uzunluğu 2000 km olan Büyük Set Resifi'ndir. Mercanların renk ve görünüşleri çeşitlidir. Çimen, yelpaze, ağaç dalı şeklinde olanları vardır. Kırmızı, yeşil, turuncu, beyaz, çizgili ve desenli de olabilirler.

Çok eskiden beri mercan iskeletlerinden süs eşyası yapılmaktadır. Kolye, gerdanlık, küpe, tesbih gibi eşya imal edilir. Kırmızı mercan en meşhurlarıdır.

Ras Laffan

Ras Laffan (Arapça: راس لفان‎), Katar'ın El Haur belediyesinde bulunan bir endüstri bölgesidir. Başkent Doha'nın 50 km kuzeyinde yer almaktadır.

Ras Laffan, Katar'ın ana sıvılaştırılmış doğal gaz ve sıvı gaz üretim merkezidir. ORYX GTL, Pearl GTL, Qatargas ve Rasgas LNG tesisleri, Dolphin gaz işleme tesisi, Laffan Rafinerisi ve Ras Laffan A, B, ve C entegre su ve enerji santrallerine ev sahipliği yapmaktadır. Ras Laffan Limanı, yaklaşık 4.500 hektarlık bir kapalı su alanı ile dünyanın en büyük yapay limanı ve en büyük LNG ihracat tesisidir.

Ras Laffan'ın kıyılarında bir resif bulunmakla birlikte Fuveyrit ile birlikte ülkedeki tüm deniz kaplumbağası yuvalarının yaklaşık %30'unu oluşturmaktadır.

Siyah uçlu resif köpek balığı

Siyah uçlu resif köpekbalığı (Carcharhinus melanopterus), kolaylıkla (birinci sırt yüzgeci ve kuyruk yüzgeci özellikle) kendi yüzgeçleri üzerinde belirgin siyah uçları görülen harhariyas köpekbalıklarından bir türdür. Bu tür Hint ve Pasifik Okyanusunun tropikal mercan resiflerinde yaşayan en bol köpekbalıkları arasındadır, sığ, kıyı sularına geldiğinde ise ilk sırt yüzgecinde siyahlık onu belli eder. Acı ve tatlı sulara girmediklerinden, çoğu siyah uçlu resif köpekbalığı, resif çıkıntıları ve kumlu düzlükler üzerinde bulunur. Bu türler genellikle 1,6 m (5,2 ft) uzunluğunda ulaşır.

Siyah uçlu resif köpekbalıkları birkaç yıl boyunca son derece küçük yuva aralıklarında güçlü site sadakati gösterirler. Küçük kemikli balıklar, kafadan bacaklıları ve kabukluları avlarlar, ayrıca deniz yılanları ve deniz kuşlarıyla beslendikleri bilinmektedir. Siyah uçlu resif köpekbalığının yaşam coğrafyasının farklılıkları yansıtan kısmen, bazen çelişkili değişkenler olmuştur .Ailesinin diğer üyeleri gibi, bu köpekbalığında dişiler 2-5 bir ya da muhtemelen iki yılda bir bienal döngüsünde genç doğurma olabilir. Muhtemelen 16 ay gebelik süresince 7-11 yavru dünyaya getirler. Çiftleşmeden önce kimyasal sinyaller tarafından çekici kılınan dişi, yakından takip sırasında erkekler ilk gelmelidir. Yeni doğmuş köpek balıkları sık sık yüksek gelgit sularının altında alanlar üzerinde büyük gruplar halinde dolaşırlar, kıyıda ve daha sığ suda yetişkinlere göre daha fazla yavru bulunur.

Çekingen ve ürkektirler, yaklaşımak zordur ama beslenen hayvanlar insanlar için bir tehlike teşkil etmektedir. Ancak sığ suda yürüyen insanların bacaklarının yanlışlıkla ısırıldığıvakalar vardır. Bu köpekbalığı sadece et, yüzgeçleri, ve karaciğeri yağı için avlanan ticari önemli tür olarak kabul edilir. Doğanın Korunması için Uluslararası Birlik (IUCN) Yakın tehdit olarak değerlendirmiştir.

Tombolo

Tombolo veya Saplı Ada, kıyı dili veya resif gibi dar birikim şekilleriyle ana karaya bağlanan adalardır. Bağlandıktan sonra adanın ismi bağlı ada olur. Eğer birkaç ada resiflerle bir araya gelerek deniz seviyesinin üzerinde formlar oluşturuyorsa bu şekle tombolo kümesi denir. İki veya daha fazla tombolo, bir araya gelerek lagün adı verilen kapalı bir şekil meydana getirebilirler. Tombolo, bir çeşit kıstak olarak kabul edilir. Kelime kökeni olarak İtalyanca olan tombolo, çakıl kumsalı anlamına gelen Latin kökenli tumulus sözcüğünden türemiştir.

Tuzlu su akvaryumu

Tuzlu su akvaryumu veya Deniz akvaryumu, denizlerde bulunan bitki ve canlıların bulundurulduğu bir akvaryum türüdür. Deniz akvaryumları yalnızca balıkların bulunduğu, balık ve canlı kayaların bir arada bulunduğu veya resif akvaryumları gibi alt bölümlere ayrılır. Deniz tanklarında mekanik ve kimyasal filtrasyonlar kullanılır. Aynı zamanda canlı kayalar, mercan iskeletleri/kalıntıları doğal biyolojik filtrasyon aracı olarak denik akvaryumlarında kullanılır.

Deniz akvaristliği, tuzlu su sakinlerinin akvaryuma uyarlanmasında oluşan farklılıklar ile zorluklar nedeniyle benzer bir dal olan tatlı su akvaristliğinden çok farklıdır. İstikrarlı bir tuzlu su akvaryumunun oluşturulması için tatlı su akvaryumlarından çok daha fazla ekipman ve su kalitesinin çok daha sık bir şekilde kontrol edilmesini gerektirir. Bir deniz akvaryumunda bulunan canlıların bakımları çok zordur ve genellikle tatlı su akvaryumlarına nazaran çok daha fazla maliyet gerektirir. Ancak tuzlu su akvaryumu canlıları genellikle tatlı su akvaryumu canlılarından çok daha muhteşem gözükürler.

Yapay resif

Yapay resifler, tipik olarak genellikle biyolojik özelliklerini kaybetmiş, erozyona uğramış, Türkiye'de boğazlarda olduğu gibi blok gemi geçişlerinin yoğun olduğu, ya da sörf geliştirme bölgeleri gibi yerlerde deniz yaşamını geliştirmek ve tedavi etmek için kurulmuş insan yapımı sualtı yapılarıdır.

Yapay resifler batan petrol kuyuları (Towers-to-Reefs programı örnek olabilir), gemi batırma, moloz ve inşaat molozları gibi başka amaçlar için inşa edilmiş nesneleri kullanarak inşa edilir. Diğer yapay resifler ise, PVC veya betondan inşa edilebilirler. Deniz tabanındaki batıklar kendiliğinden yapay resif haline gelebilir. İnşaat yöntemi ne olursa olsun, yapay resifler, genellikle yosun ve midye, mercan, istiridye gibi omurgasızlar için sert yüzeyler sağlar; buna bağlı olarak yapay resifler, balık toplulukları için çeşitli yapısı ile gıda ve saklanmaları için yer sağlamış olur. Böylece deniz yaşamı zenginleşir.

Yapay resif kullanımının binlerce yıllık tarihi vardır. Antik Persler Dicle Nehri'nin ağzında yapay resif inşa ederek Hint korsanları engellemek için blokajlar oluşturmuşlardır. Birinci Pön Savaşı sırasında Romalılar düşman gemileri yakalamak için Sicilya'da Kartaca liman ağzına bir resif inşa etmişler ve adayı Kartacalılardan kurtarmışlardır.

17. yüzyılda Japonya'da inşa edilen yapay resiflerde balık verimini artırmak veya algakültür için moloz ve kayalar kullanılmıştır, bu yöntem yosunların büyümesi için kullanılır.

ABD'de Güney Karolina'da 1830'larda balıkçı kulübeleri çevresindeki sularda balıkçılığı geliştirmek için yapay resifler kullanılmıştır.

Bu uygulamada Amerikalı balıkçılar, yapay resif oluşturmak için birbirine geçmiş ağaç dalları kullanmaktaydı.

Bugün artık yapay resif ya da balık habitatı olarak, eski buzdolapları, alışveriş arabaları, pert araba iskeletleri, çalışmayan tarım makineleri gibi insan yapımı kullanılmış ürünler ağaç dallarının yerini almıştır. Onaylanmış projeler içinde eski metro vagonları, eski muharebe tankları, zırhlı personel taşıyıcıları ve petrol sondaj kuleleri de vardır. Deniz içinde balık habitatları oluşturulurken kullanılan bu eşyalar, toksik-plastik kirletici öğelerinden ayrıştırılarak denizde uygun yerlere bırakılır.

Bir okyanusta, mevcut dikey bir yapı ile karşılaşıldığında, sardalye ve küçük balıklar için uygun yapay resif geliştirilebilirken, mavi yüzgeçli ton balığı ve köpekbalıkları gibi pelajik yırtıcılar gibi küçük balıklarla beslenen canlılar için beslenme noktası sağlayan, plankton bakımından zengin bir deniz habitatı oluşturulabilir. Deniz açıklarında, delikli strüktürlerle orfoz balığı, mercan balığı vb sakinleri korumaya alan arayan mağaracıklar oluşturulabilir. Bu insan yapımı balık habitatlarında fırsatçı yırtıcılar da görünmeye başlar, arada başlarını çıkarıp avlarını bekleyen diğer balıklar da görünür. Aylar ve yıllar boyunca resif yapısı, yosun, gömlekliler, sert ve yumuşak mercanlar, süngerler kaplanmış olur.

Yeni Kaledonya Set Resifi

Yeni Kaledonya Set Resifi, Güney Pasifik'teki Yeni Kaledonya'da bulunur ve Belize Set Resifi'nden sonra, dünyanın ikinci en uzun çift-set mercan resifidir.

Yeni Kaledonya Set Resifi, Yeni Kaledonya'nın en büyük adası olan Grand Terre'nin yanı sıra Isle of Pines ve birkaç küçük adayı çevreleyerek 1,500 kilometreden daha uzun olacak şekilde uzanmaktadır. Resif, ortalama 25 metrelik derinliğe sahiptir ve 24,000 kilometrekarelik alanı ile lagünü kapsamaktadır. Resif kıyı şeridinden itibaren 30 kilometrede uzaklığa kadar uzanır, ancak kuzeybatıdaki Entrecasteaux Resifi'nde bu uzaklık 200 kilometreye kadar ulaşır. 2008 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Yerşekilleri
Plajlar
Süreçler
Yönetim
İlgili

Diğer diller

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.