Pablo Neruda

Pablo Neruda (asıl ismi: Ricardo Eliezer Neftalí Reyes Basoalto) (12 Temmuz 1904; Parral, Şili - 23 Eylül 1973, Santiago), Şilili yazar ve şair.

Pablo Neruda Nobel prize medal.svg
Pablo Neruda
Doğum 12 Temmuz 1904
Parral, Şili
Ölüm 23 Eylül 1973 (69 yaşında)
Santiago, Şili
Meslek Şair, diplomat, siyasi figür
Milliyet Şili Şilili
Dönem 1922-1973
Evlilikler Delia del Carril (1943–1966)
Matilde Urrutia (1966–1973)

Pablo Neruda (1966)
Pablo Neruda

Hayatı

Şili'de demiryolu işçisi bir baba ve öğretmen bir annenin çocuğu olarak dünyaya geldi.[1] Annesini çok küçükken kaybetti. 13 yaşındayken yerel "La Mañana" gazetesindeki bazı makalelerle katkıda bulunmaya başladı. 1920'de "Selva Austral" isimli edebiyat dergisinde "Pablo Neruda" adıyla yazmaya başladı. Şair, bu takma ismi Çek şair Jan Neruda'da anısına seçmişti. Daha sonra bu isim yasal adı olarak kalmıştır. İlk kitabı Crepusculario 1923 yılında yayınladı. Sonraki sene şairin en tanınmış ve pek çok dile çevrilmiş olan eserlerinden Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı (Veinte poemas de amor y una canción desesperada) basıldı. Edebi çalışmalarına devam ederken, bir yandan da Santiago'daki Şili Üniversitesi'nde Fransızca ve pedagoji okudu. 1927-1935 arası hükümetin elçisi oldu ve Burma, Seylan, Java, Singapur, Buenos Aires, Barselona ve Madrid'te görev yaptı. Bu dönemde yazdığı şiirler ezoterik sürrealist şiir kitabı "Residencia en la tierra"da (1933) toplanmıştır.

İspanya İç Savaşı ve García Lorca'nın ölümü onu çok etkiledi ve önce İspanya sonra da Fransa'da Cumhuriyetçi harekete katılmasına neden oldu. Bu sırada şiirlerini topladığı Kalbimdeki İspanya (España en el corazón (1937)) üzerine çalışmaya başladı. Kalbimdeki İspanya iç savaş sırasında cephede basılması açısından önemlidir. Aynı yıl ülkesine dönen Neruda'nın daha sonraki eserlerini siyasi ve sosyal konular üzerine oluşturmuştur.

1939'da Paris'te İspanyol göçmenler için konsolosluk görevine getirildi. Meksika'daki konsolosluk görevi sırasında Canto General de Chile'yi yazdı. Bu eserde bütün Güney Amerika kıtasının doğası, insanları ve tarihi yazgısı epik şiir şeklinde anlatılmaktadır. Eser, 1950'de Meksika'da basılırken, Şili'de de el altından yayınlandı. Yaklaşık 250 şiirin yer aldığı eser, on kadar dile çevrildi ve bu çeviriler yüzünden Neruda elçilik yaptığı ülkelerde zorluklar yaşadı.

1943'te Şili'ye dönen Neruda, 1945'te senatör seçildi ve Şili Komünist Partisi'ne katıldı. 1947'de Başkan González Videla'nın grevdeki madencilere yönelik baskıcı protestolarını protesto ettiği için, 2 yıl boyunca kendi ülkesinde kaçak yaşadı. 1949'da yurt dışına çıktı ve 1952'ye kadar çeşitli ülkelerde bulundu. Bu dönemde yazdığı eserler politik aktivitelerinin damgasını taşır. Örneğin Las uvas y el viento (1954) Neruda'nın sürgündeki günlüğü gibidir.

Yaşamı boyunca güçlü siyasi duruşuyla tanınan Neruda, ülkesindeki ve İspanya'daki faşizme karşı durmuştur. 1970 yılında Şili başkanlığına aday gösterilmiş, ancak daha sonra başkan seçilen Salvador Allende'yi desteklemiştir. Allende seçilince Neruda'yı Şili'nin Fransa elçisi olarak görevlendirdi. 1971 yılında edebiyat dalında Nobel Ödülü aldı. 1972 yılında sağlık sorunları nedeniyle elçilik görevini bırakarak Şili'ye döndü.

Kendisi Nâzım Hikmet adına Barış Ödülü almıştır. Bir kongrede Nazım Hikmet ile ilgili 'Onun (Nazım Hikmet'in) yanında biz şair bile olamayız' diyerek Nazım Hikmet'i övmüştür.

Ölümü

24 Eylül 1973'te prostat kanserinden hayatını kaybettiği açıklanmış olsa da ölümünün kendi dünya görüşüne karşıt olan 1973 Şili Darbesi'nin hemen ardından olması sürekli olarak sorgulanmıştır. Şili Hükümeti, 2015 yılı Kasım ayında yapılan bilgilendirme neticesinde Neruda'nın ölümünün doğal yollardan olmayabileceğini kabul etmiştir.[2] Cenazesinin kitlesel bir şekilde kaldırılması darbeyle başa gelmiş olan cunta yönetimi tarafından yasaklanmış olsa da, sokağa çıkma yasağını tanımayan binlerce kişi cenazeye katılmıştır.

Eserleri

  • Crepusculario (Alacakaranlık Kitabı), 1923
  • Veinte poemas de amor y una canción desesperada (Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı), 1924
  • Tentativa del hombre infinito. – Santiago : Nascimento, 1926
  • Anillos / Pablo Neruda, Tomás Lago. – Santiago : Nascimento, 1926
  • El habitante y su esperanza. – Santiago : Nascimento, 1926
  • El hondero entusiasta. – Santiago : Empresa Letras, 1933
  • Residencia en la tierra : 1925-1931. – Santiago : Nascimento, 1933
  • Residencia en la tierra : 1925-1935. – Enl. ed. – Madrid : Cruz & Raya, 1935 ­. – 2 vol.
  • España en el corazón. – Santiago : Ercilla, 1937
  • Las furias y las penas. – Santiago : Nascimento, 1939
  • Canto general de Chile : Fragmentos. – Mexico City : Privately published, 1943
  • Tercera residencia : 1935-1945. – Buenos Aires : Losada, 1947
  • Alturas de Macchu Picchu. – Santiago : Librería Neira, 1947
  • Canto general. – Mexico City : Talleres Gráficos de la Nación, 1950
  • Los versos del capitán. – Napol : Naples: L'Arte Tipografica, 1952
  • Las uvas y el viento. – Santiago : Nascimento, 1954
  • Odas elementales. – Buenos Aires : Losada, 1954
  • Nuevas odas elementales. – Buenos Aires : Losada, 1956
  • Obras completas. – Buenos Aires : Losada, 1957. – Enl. ed. 1962, 2 vol. – Enl. ed. 1967. – Enl. ed. 1973, 3 vol.
  • Tercer libro de las odas. – Buenos Aires : Losada, 1957
  • Estravagario. – Buenos Aires : Losada, 1958
  • Navegaciones y regresos. – Buenos Aires : Losada, 1959
  • Cien sonetos de amor. – Santiago : Editorial Universitaria, 1959 (100 Aşk Sonesi)
  • Canción de gesta. – Havana : Casa de las Américas, 1960
  • Las piedras de Chile. – Buenos Aires : Losada, 1961
  • Cantos ceremoniales. – Buenos Aires : Losada, 1961
  • Plenos poderes. – Buenos Aires Losada, 1962
  • Memorial de Isla Negra. – Buenos Aires : Losada, 1964. – 5 vol.
  • Arte de pájaros. – Santiago : Sociedad de Amigos del Arte Contemporáneo, 1966
  • Una casa en la arena. – Barcelona : Lumen, 1966
  • Fulgor y muerte de Joaquín Murieta : bandido chileno injusticiado en California el *23 de julio de 1853. – Santiago : Zig-Zag, 1967
  • La barcarola. – Buenos Aires : Losada, 1967
  • Las manos del día. – Buenos Aires : Losada, 1968
  • Fin de mundo. – Santiago : Sociedad de Arte Contemporáneo, 1969
  • Aún. – Santiago : Nascimento, 1969
  • Maremoto. – Santiago : Sociedad de Arte Contemporáneo de Santiago, 1970
  • La espada encendida. – Buenos Aires : Losada, 1970
  • Las piedras del cie. – Buenos Aires : Losada, 1970
  • Geografía infructuosa. – Buenos Aires : Losada, 1972
  • Incitación al nixonicidio y alabanza de la revolución chilena. – Buenos Aires : Losada, 1973
  • La rosa separada. – Buenos Aires : Losada, 1973
  • El mar y las campanas. – Buenos Aires : Losada, 1973
  • Jardín de invierno. – Buenos Aires : Losada, 1974
  • 2000. – Buenos Aires : Losada, 1974
  • El corazón amarillo. – Buenos Aires : Losada, 1974
  • Libro de las preguntas. – Buenos Aires : Losada, 1974 (Sorular Kitabı)
  • Elegía. – Buenos Aires : Losada, 1974
  • Defectos escogidos. – Buenos Aires : Losada, 1974
  • Confieso que he vivido. – Barcelona : Seix Barral, 1974 (Yaşadığımı İtiraf Ediyorum)
  • Cartas a Laura. – Madrid : Ediciones Cultura Hispánica del Centro Iberoamericano de Cooperación, 1978
  • Para nacer he nacido. – Barcelona : Seix Barral, 1978
  • El río invisible : poesía y prosa de juventud. – Barcelona : Seix Barral, 1980
  • Cuadernos de Temuco : 1919-1920 / edición y prólogo de Víctor Farías. – Buenos Aires : Seix Barral, 1996
  • Yo acuso : discursos parlamentarios (1945-1948) / edición a cargo de Leonidas Aguirre Silva. – Bogotá : *Editorial Oveja Negra, 2002

Neruda'yla ilgili eserler

Kitap

  • Neruda'nın Postacısı, Şilili yazar Antonio Skármeta'nın ilk kez Berlin'deyken 1982 yılında tiyatro oyunu olarak yazdığı, 1985 yılında da roman tarzında yeniden yayımladığı eser. Özgün adı önce Ardiente Paciencia olan eser, daha sonra roman olarak El Cartero de Neruda adıyla da yayımlandı. İngilizce dilinde "The Postman" olarak çıktı.
  • Ateşli Sabır, yukarıdaki romanın Türkçede drama tarzında çıkmış versiyonu
  • Hayalperest, Pam Muñoz Ryan tarafından yazılan Peter Sis tarafından resimlenen roman. Pablo Neruda'nın çocukluk ve gençlik anılarından esinlenilen romanın özgün adı The Dreamer (2010).

Film

  • Postacı (film, 1994), İngiliz yönetmen Michael Radford'un 1994 yılında yukarıdaki romandan uyarladığı sinema filmi. Özgün adı Il Postino

Müzik

  • Yunan besteci Mikis Theodorakis Neruda'nın en ünlü şiirlerinden biri olan "Canto General"'i müzik formuna getirdi.
  • Kanadalı Rock grubu Red Rider 1983 tarihli LP/CD albümlerine Neruda adını verdiler.

Kaynakça

  1. ^ Tarn (1975) p13
  2. ^ İlgili 6 Kasım 2015 tarihli Sputnik News haberi, 6 Kasım 2015 tarihinde erişilmiştir
12 Temmuz

12 Temmuz, Miladi takvime göre yılın 193. (artık yıllarda 194.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 172 gün vardır.

21 Ekim

21 Ekim, Miladi takvime göre yılın 294. (artık yıllarda 295.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 71 gün vardır.

22 Kasım

22 Kasım, Miladi takvime göre yılın 326. (artık yıllarda 327.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 39 gün vardır.

23 Eylül

23 Eylül, Miladi takvime göre yılın 266. (artık yıllarda 267.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 99 gün vardır.

Ateşli Sabır

Ateşli Sabır, Şilili yazar Antonio Skármeta'nın ilk kez Berlin'deyken 1982 yılında tiyatro oyunu olarak yayımladığı eserinin adıdır. özgün adı Ardiente Paciencia olan oyun İngilizce konuşulan ülkelerde Türkçede olduğu gibi

özgün adının tam çevirisiyle Burning Patience adıyla yayımlanmıştır.

Antonio Skármeta "Ateşli Sabır" adlı eserini önce radyo oyunu, sonra tiyatro oyunu nihayet bir kez de roman halinde yazdı. Eser roman olarak basıldıktan sonra ilerleyen baskılarında Neruda'nın Postacısı adıyla da yayımlandı. Bu isim değişikliğinde eserin sinemaya aktarılmış olmasının da etkisi vardır.

Hırvat kökenli Şilili yazar Antonio Skármeta'nın onlarca ödül alan bu eseri tam otuz dile çevrilmiştir. Diktatör Pinochet'nin baskıcı rejimi yüzünden ülkesini terk etmek zorunda kalmış olan Skármeta yazarlık yaşamını Batı Berlin'de sürdürmüştür. Rejim değişikliğinden sonra ülkesine geri dönen yazar bu kez 2000 - 2003 tarihleri arasında Şili'nin Almanya Büyükelçisi olarak da görev yapmıştı.

Can Yayınları

Can Yayınları, 1981 yılında Erdal Öz tarafından kurulan yayımcılık şirketi. Erdal Öz, yayıncılık yaşamına, Türkiye çocuk edebiyatına çağdaş boyutlar getiren Arkadaş Kitaplar’la başladı. Daha sonra kurduğu Can Yayınları’nda, hem çocuk edebiyatının neredeyse büyüklerin de okumadan edemediği önemli kitaplarını yayınlamayı sürdürdü, hem de başta Latin Amerika edebiyatı olmak üzere dünya edebiyatının çağdaş ve klasik yapıtlarını nitelikli çevirilerle Türkçeye kazandırdı. Dünya edebiyatından seçilen ilk kitaplar Ağla Sevgili Yurdum (Alan Paton), Lady Chatterley’in Sevgilisi (D. H. Lawrence), Atlılar (Joseph Kessel), Artemio Cruz’un Ölümü (Carlos Fuentes) oldu. Ardından Juan Rulfo, Gabriel Garcia Marquez, Mario Vargas Llosa, Jorge Amado, Alejo Carpentier, Jorge Luis Borges, Julio Cortazar, Isabel Allende ve daha birçok yazar geldi.

Can Yayınları yalnızca Türk edebiyatının ustalarını yayınlamakla kalmadı, aynı zamanda genç yazarların ilk yapıtlarını yayınladıkları bir okul işlevi gördü.

Can Yayınları, 25 yıl içinde toplam 2023 yapıt yayınladı. Bunun 294’ünü çocuk kitapları, 680’ini Türk yazar ve şairlerin yapıtları, 1049’unu da yabancı yazarların kitapları oluşturuyor. Yayınlanan toplam kitap sayısı ise 25 milyonu buluyor.

1981’den günümüze Can Yayınları’nın 52 yazarı edebiyat ödülü aldı. Sait Faik Hikâye Armağanı 8 kez, Orhan Kemal Roman Armağanı 5 kez, Yunus Nadi Roman Ödülü 6 kez, Yunus Nadi Öykü Ödülü de 2 kez Can yazarlarının oldu. Yayınevinin klasikleşen beyaz kapakları da Utku Lomlu'nun tasarımları sonrasında değişime uğradı.Can Yayınları’da çevrilmiş eserleri yayımlanan bazı Nobel Ödüllü yazarlar:

Patrick Modiano (2014)

Alice Munro (2013)

Mo Yan (2012)

Mario Vargas Llosa (2010)

J. M. G. Le Clézio (2008)

Doris Lessing (2007)

J.M. Coetzee (2003)

Imre Kertész (2002)

Günter Grass (1999)

José Saramago (1998)

Toni Morrison (1993)

Nadine Gordimer (1991)

Gabriel García Márquez (1982)

Heinrich Böll (1972)

Pablo Neruda (1971)

Jean-Paul Sartre (1964)

Albert Camus (1957)

André Gide (1947)

Hermann Hesse (1946)

Thomas Mann (1929)

Anatole France (1921)

Knut Hamsun (1920)

Enver Gökçe

Enver Gökçe (d. 1920, Kemaliye, Erzincan - ö. 19 Kasım 1981, Ankara), Türk şair, yazar ve çevirmen.

1920 yılında Erzincan'ın Kemaliye (Eğin) ilçesine bağlı, Çit köyünde doğdu. 1929 yılında ailesiyle Ankara'ya göç ettiler. Burada özel ilkokulda okumaya başladı. Daha sonra Cebeci Ortaokulu' na girdi (1935). Ankara Gazi Lisesi'nin ardından Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu (1947). Türk dilinin tüm kolları, Türkmence, Kırgızca, Karaimce, Göktürk ve Oğuz lehçeleri, İstanbul ağzı vd. üzerinde çalıştı, Divan Edebiyatı'nı uzmanlık derecesinde öğrendi/hakim oldu. Pek çok halk öyküsünü, masalını, bu arada da, Dede Korkut Masalları'nı derleyerek bugünün Türkiye Türkçesine kazandırdı. Sosyalist düşünceye yakınlaşmaya başladı. Türkiye Gençler Derneği'nin (Ankara, 1946) kurucu üyeleri arasında yer aldı. Mezuniyet sonrası, öğretmen olarak atanması siyasî polisin engeline takıldığından, iş bulduğu Yurtlar Müdürlüğü'nün İstanbul öğrenci yurtlarında çalışmaya başladı. 1951 Türkiye Komünist Partisi Tevkifatı'nda tutuklandı ve mahkemede en yüksek cezayı alanlar arasında yer aldı. Tutukluluğu sırasında ve mahkûmiyet sonrası tutulduğu İstanbul Sirkeci'deki Siyasî Şube, Sansaryan Hanı'nın tabutluklarında iki yıl süresince çok ağır işkence gördü. Fiziksel ve psikolojik sağlığını önemli ölçüde yokeden, pek çok şiirinin ve ünlü destanı, Yusuf İle Balaban'ın kaybolmasına neden olan tutukluluk, hapislik ve sürgünlerin sonunda (1959) bu kez de işsizlik ve yoksulluk yakasına yapıştı. İstanbul ve Ankara'da yaşadığı acı deneyimler onun çok zor koşullar altında yaşamak zorunda kalacağı köyüne gitmesine neden oldu. Ağırlaşan hastalığı nedeniyle tekrar Ankara'ya dönmek zorunda kaldı. Kısa bir süre Bulgaristan'da tedavi gördü (1977). Son yıllarını Ankara'daki bir huzurevinde tamamladı. Enver Gökçe, 19 Kasım 1981'de yeğeninin Ankara'daki evinde öldü.

Enver Gökçe, öğrencilik yıllarında, Nurullah Ataç, Ahmed Hamdi Tanpınar, Ahmet Kutsi Tecer'in de katılımları olan, dönemin ünlü Halkevleri yayını, Ülkü Dergisi'nde görev aldı; ilk şiirleri (Ağıt, Bir Alıp Satıcı Gönül - 1943) ve yazısı (Çit Köyü - 1943) da burada yayımlandı. Ant dergisinde yayımlanan Köylülerime şiiri büyük yankı uyandırdı. Ant, Yağmur ve Toprak dergilerinin yayımında çalıştı. Daha sonra da şiirleri, 1940'lı yıllarda, Ant, Söz, Gün, Yağmur ve Toprak, Meydan, 1960'lı yıllarda şairin “yeniden keşfi”nin ardından, Türk Solu, Ant, nihayet 1970'lerde, Doğrultu, Yansıma, Yarına Doğru, Toplumcu Gerçekçiliğe Çağrı, Halkevi, Yapıt, Yaba, Yeni Adımlar, Türkiye Yazıları, Sanat Emeği gibi dergilerde yayımlandı.Toplumcu gerçekçi şiir akımının mensubudur. Mezuniyet tezi (1947) olan Eğin Türküleri, türünün ilk örnekleri arasındadır.

Dünya şairi Şili Komünist Partisi militanı Pablo Neruda'nın şiirlerinden seçmeler ilk kez, Enver Gökçe tarafından Türkçeye çevrilmiş ve 1959 yılında Türkiye'de yayımlanmıştır.

Bazı şiirleri Zülfü Livaneli, Timur Selçuk, Sadık Gürbüz, Kerem Güney ve Ahmet Kaya tarafından bestelendi.

1977 yılında, Devrimci Sanatçılar Derneği tarafından banda kaydedilen, "Kendi Sesinden Yaşamı" ve "Kendi Sesinden, Seçtiği Şiirleri ve Pablo Neruda Çevirileri", sürekli güncellenen bir Enver Gökçe bibliyografyasının, Enver Gökçe üzerine yazılanları ve kendi ürünlerini içeren bir kitaplığın bulunduğu, belgelerin, Enver Gökçe'nin fotoğraflarının ve Enver Gökçe'nin kendi çektiği bazı fotoğrafların izlenebildiği, www.envergokce.org web sitesinde dinlenebilmektedir.

Enver Gökçe'nin bazı kişisel eşyaları köyünde, köylüleri tarafından anısına kurulan müzede sergilenmektedir.

Erdal Alova

Erdal Alova (d. 17 Haziran 1952), Türk şair, gazeteci, redaktör, çevirmen ve editör.

Howard Fast

Howard Melvin Fast (11 Kasım 1914 New York, ABD - 12 Mart 2003 Old Greenwich, Connecticut, ABD) Yahudi kökenli Amerikalı yazar. Babası Ukraynalı bir Yahudiydi. Howard Fast, E.V.Cunningham ve Walter Ericson adlarıyla da yazmıştır.

Jan Neruda

Jan Nepomuk Neruda (9 Temmuz 1834 – 22 Ağustos 1891) Çek gazeteci, yazar ve şair. "Mayıs Okulu" üyesi olan Neruda, Çek gerçekçiliğinin önde gelen temsilcilerindendi.

Jan Neruda, Prag'da Malá Strana'da (Küçük Mahalle) yaşayan bir bakkalın oğlu olarak dünyaya geldi. Felsefe ve dilbilim okuduktan sonra 1860 yılına kadar öğretmen olarak çalıştı. Daha sonra ise gazetecilik ve yazarlık yapmaya başladı. Hiçbir zaman evlenmeyen Neruda, yazar Karolína Světlá ile uzun süre birlikte oldu.

Yazar, Çek vatanseverliğinin yeniden doğmasını teşvik eden çalışmaları ile ünlendi. Kendi döneminin kültürel ve politik mücadelelerinin merkezinde yer alan Neruda, duyarlı bir eleştirmen olarak haklı bir ün kazandı. Vítězslav Hálek ile birlikte yeni edebi akımların göze çarpan temsilcileri oldular.

Prag'ın küçük burjuvaları ile ilgili yazdığı hicivler çok ünlüydü. En popüler çalışmalarından biri, kısa hikâyelerden oluşan "Povídky malostranské" (Küçük Mahalle'nin Dedikoduları, 1877) idi. Bu kitap, İngilizce'ye 1957 yılında roman yazarı Ellis Peters tarafından çevrildi. Neruda'nın hikâyeleri okuyucuyu Küçük Mahalle'nin sokaklarına, dükkânlarına, kiliselerine, lokantalarına, evlerine götürür.

1891 yılında ölen yazar, Prag'daki Vyšehrad Mezarlığı'na gömüldü. Ölümünden sonra kitaplarında da çok sık geçen Küçük Mahalle'deki Ostruhová Sokağı'nın ismi Nerudova Ulice (Neruda Sokağı) olarak değiştirildi.

1971 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan Şilili şair Neftalí Ricardo Reyes Basoalto, Pablo Neruda takma adını Jan Neruda'dan esinlenerek kullanmaya başlamıştır.

Liliya Brik

Liliya Yurevna Brik (Lili ya da Lily'de denilir, Rusça: Лиля Юрьевна Брик; 1891 - 4 Ağustos 1978) daha çok Vladimir Mayakovski'nin esin kaynağı olarak bilinir. Elsa Triolet'in ablası ve Osip Brik'in eşidir. Pablo Neruda onun için "Rus avantgardın esin perisi" olarak söz eder. İsminin baş harfleri Rusça "любовь" (sevgi) kelimesinin ilk üç harfini oluşturur.

Miguel Angel Asturias

Miguel Angel Asturias (İspanyolca: Miguel Ángel Asturias; d. 19 Ekim 1899, Guatemala - ö. 9 Haziran 1974, Madrid) Guatemalalı yazar ve diplomat. Kızılderili-Maya mitlerini konu edinen "Guatemala Efsaneleri" (Leyendas de Guatemala) ile adını duyurdu. 1967'de edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görüldü.

Octavio Paz

Octavio Paz (31 Mart 1914 - 19 Nisan 1998), Meksikalı yazar, şair ve diplomat.

Aralarında 1981 Miguel de Cervantes Ödülü, 1982 Neustadt Uluslararası Edebiyat Ödülü ve 1990 Nobel Edebiyat Ödülü'nün de bulunduğu birçok ulusal ve uluslararası edebiyat ödülünün sahibidir. Adı Pablo Neruda, Borges, Asturias ile birlikte çağdaş İspanyol – Amerikan edebiyatının önde gelen ustaları arasında sayılmaktadır.

Postacı (film, 1994)

Postacı, 1994 İtalya yapımı dramatik dönem filmidir. Özgün adı Il Postino olan film ABD ve İngiltere'de Il Postino: The Postman adıyla gösterilmiştir. Film Türkiye'de 5 Ocak 1996 tarihinde gösterime girmiştir.

İngiliz yönetmen Michael Radford'un yönettiği filmin senaryosu, Antonio Skármeta'nın Ardiente Paciencia (Ateşli Sabır) adlı tiyatro eserinden Anna Pavignano, Michael Radford, Furio Scarpelli, Giacomo Scarpelli ve filmin oyuncularından Massimo Troisi tarafından birlikte uyarlanıp yazılmıştır. Şilili yazar Antonio Skármeta, bir yıl önce de, 1983'te kendi oyununu Şili'de sinemaya uyarlamıştı. Bu Şili filmi oyunla aynı adı taşıyordu. "Postacı" bu filmin yeniden çevrimidir.Antonio Skármeta Ateşli Sabır adlı eserini önce radyo oyunu, sonra 1982'de tiyatro oyunu , nihayet 1985'te bir kez de roman halinde yazdı. Türkiye'de önce Afa Yayınları tarafından 1987 yılında Tülin Şenruh'un Türkçe çevirisiyle ve Ateşli Sabır adıyla (ISBN 975-414-311-0) , sonra da Can Yayınları tarafından 1989 yılında Aziz Çalışlar'ın Türkçe çevirisiyle ve yine Ateşli Sabır adıyla (ISBN 975-510-134-9) yayımlandı. Son olarak da 1998 yılında da roman şekliyle 'Aksoy Yayıncılık' tarafından Zeynep Kumruluoğlu'nun Türkçesiyle Neruda'nın Postacısı adıyla yayımlandı (ISBN 975-312-141-5).

Şilili ünlü şair Pablo Neruda'nın yaşamından hayâli bir kesitin anlatıldığı "Postacı" da, Neruda'nın şiirlerine de sık sık yer verilmiştir. Fransız aktör Philippe Noiret'nin şair Pablo Neruda'yı canlandırdığı filmde, siyasi fikirlerinden ötürü İtalya'da bir adada sürgünde olan şaire bisikletiyle mektuplarını taşıyan basit bir postacının yavaş yavaş şiiri sevmeye başlaması ve şairle aralarında gelişen sıcak dostluk anlatılmaktadır. Filmin diğer önemli rollerinde İtalyan oyuncular Massimo Troisi ve Maria Grazia Cucinotta rol almıştır.

Filmin senaristlerinden ve filmde postacıyı canlandıran başrol oyuncularından Massimo Troisi bu filmi tamamlayabilmek için önemli bir kalp ameliyatını ertelemişti. Nitekim film tamamlanır tamamlanmaz da bir kalp krizi geçirerek hayata veda etti. Öldüğünde 41 yaşındaydı ve filmin eriştiği başarıyı göremedi. Film Massimo Troisi'ye ithaf edilmiştir.

İlk gösterimi 1 Eylül 1994'te Venedik Film Festivali'nde yapılan "Postacı", "en iyi film", "en iyi yönetmen", "en iyi senaryo", "en iyi erkek oyuncu" dallarında Oscar'a aday gösterilmiş, "en iyi orijinal şarkı" dalında bu ödülü almıştır. Ayrıca filme çeşitli yarışma ve festivallerde, aralarında 3 BAFTA, 1 David di Donatello ödülünün de bulunduğu tam 20 ödül verilmiş, 10 ödüle de aday gösterilmiştir.

Sevdiğime Hiç Pişman Olmadım

Sevdiğime Hiç Pişman Olmadım, Yıldız Tilbe'nin dokuzuncu albümüdür.

Struga Şiir Akşamları

Struga Şiir Akşamları (Makedonca: Струшки вечери на поезијата, СВП; tr. Struški večeri na poezijata, SVP) Makedonya'nın Struga şehrinde düzenlenen uluslararası bir şiir festivalidir. 1966 yılından bu yana varlığını sürdüren festival, en prestijli ödülü kabul edilen "altın çelenk" ödülünü çeşitli uluslararası şairlere vermiştir. Bu şairler Mahmut Derviş, Sachchidananda Hirananda Vatsyayan Agyey, W. H. Auden, Joseph Brodsky, Allen Ginsberg, Bulat Okucava, Pablo Neruda, Eugenio Montale, Léopold Sédar Senghor, Artur Lundkvist, Hans Magnus Enzensberger, Nichita Stănescu, Ted Hughes, Ko Un, Adunis, Makoto Ooka, Miroslav Krleža, Yehuda Amichai, Seamus Heaney, Tomas Tranströmer, Bei Dao olarak sıralanabilirler. Festivalde ödül kazanan yerli şairler arasında Blaže Koneski, Mateja Matevski gibi isimler bulunmaktadır.

Valparaíso, Şili

Valparaíso (Türkçe Cennet vadi) Şili'de bir liman şehridir. Yaklaşık nüfusu 278.000 kişidir. Valparaíso'nun ilçe ve banliyöleri ile nüfusu 905.300 kişiyi bulur (2004). Şili Kongresi bu şehirde bulunur.

Valparaíso Büyük Okyanus'un kuzeye açılan resimsi bir koyunda bulunur ve Dünyanın en güzel şehirlerinden biri olarak kabul edilir. Limanı, ülkenin en önemli limanlarından biridir. Edebiyat, müzik ve diğer sanat eserlerine konu olmuş olan şehir, ülkenin kültürel başkenti olarak geçer. Temmuz 2003'te koloniyal zamandan kalma mimariye sahip tarihi merkezi, UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası olarak ilan edilmiştir.

Şili-Türkiye ilişkileri

Şili-Türkiye ilişkileri, Şili ile Türkiye arasında süre gelen ilişkileri içerir.

Şili, 30 Ocak 1926 tarihli Dostluk Antlaşması ile Latin Amerika'da Türkiye'yi tanıyan ilk ülke olmuştur. Santiago'da Türk Cumhuriyeti Meydanı, Atatürk Anıtı ve Atatürk Lisesi bulunmaktadır. Türkiye'nin Latin Amerika'daki ilk büyükelçiliği Şili'de açılmıştır. 18 Eylül 1970 tarihinde Ankara'da tören ile Bernardo O'Higgins Anıtı'nı içeren bir Şili Meydanı açılmıştır. Ankara'daki Şili Cumhuriyeti İlköğretim Okulu ve Pablo Neruda Meydanı iki ülke arasındaki dostluğu daha fazla geliştirmek için inşa edilmiştir.

1901-1925
1926-1950
1951-1975
1976-2000
2001-günümüz
1950'li yıllar
1960'lı yıllar
1970'li yıllar
1980'li yıllar
1990'lı yıllar

Diğer diller

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.