Kenneth Clark

Kenneth McKenzie Clark, Baron Clark (13 Temmuz 1903 - 21 Mayıs 1983), İngiliz yazar, müze yöneticisi, yayıncı ve neslinin en ünlü sanat tarihçilerinden biri. 1969 yılında, BBC Televizyonu için hazırladığı "Civilisation: A Personal View" isimli programla yazar, yapımcı ve sunucu olarak uluslararası bir ün kazandı.

Kenneth Clark ayrıca, Britanya Akademisi üyesiydi ve Bath ve Merit nişanları sahibiydi.

Hayatı

Gençliği

Clark, Londra'da, Kenneth MacKenzie Clark ve Margaret Alice McArthur'un tek çocukları olarak dünyaya geldi. Anne ve babası kuzendiler. Clark'lar İskoçya'nın varlıklı ailelerinden biriydi ve uzun yıllardır tekstil ticareti yapmaktaydılar. Büyük büyük babası pamuk makarasının mucidiydi. Kenneth Clark'ın babası ise 1909 yılında 41 yaşındayken boş gezen bir zengin olmak için emekliye ayrıldı.

Clark, Winchester Koleji'nde ve Oxford'daki Trinity Koleji'nde sanat tarihi eğitimi aldı. 1927'de Oxford'dan sınıf arkadaşı olan Elizabeth Jane Martin ile evlendi. Çiftin üç çocukları oldu: Alan (1928) ve ikizler Colette ve Colin (1932).

Kariyeri

Dönemin en etkili sanat eleştirmenlerinden Bernard Berenson'ın koruması altında olan Clark, kısa zaman Britanya sanat dünyasının en saygın estetisyenlerinden biri haline geldi. Oxford'daki Ashmolean Müzesi'nde bir süre güzel sanatlar küratörlüğü yaptıktan sonra, 1933 yılında 30 yaşındayken, Londra'daki Ulusal Galeri'de yönetici oldu. Bu pozisyona getirilen en genç insandı. Bir sonraki sene Kraliyet Koleksiyonu'nun da bilirkişisi seçildi. Bu unvanını da 1945 yılına kadar korudu. Clark, modern sanat ve post-modern düşüncelere uzaklığı ve onları sevmemesi sebebiyle çok tartışıldı. Sanatın bu yönüne olan uzaklığına rağmen, modern heykeltıraş Henry Moore'a destek oldu ve savaş sanatçıları komitesine başkanlık yaptı. Devleti, sanatçıların çalışmalarını görmeleri konusunda zorladı. 1946 yılında, yöneticilik görevlerinden yazmaya daha fazla zaman ayırmak için ayrıldı. 1946 - 1950 yılları arasında Oxford Üniversitesi'nde Güzel Sanatlar dersleri verdi. 1955'ten 1960'a kadar ise kuruluşunda da görev aldığı Büyük Britanya Sanat Kurulu'na başkanlık etti ve Britanya Festivali sanat programının hazırlanmasında aktif görev aldı.

1955 yılında Kent'te yer alan Saltwood Şatosu'nu satın aldı.

Yayıncılığı

İyi bir öğretim görevlisi olan Clark, daha geniş izleyicilere ulaşabilmek için yayıncılıkla da ilgilenmeya başladı. 1954 yılında, Independent Television Authority'nin kurucuları arasında yer aldı ve 1957'ye kadar başkanlığını yürüttü. O sene, ITA'dan BBC'ye geçti. 1969 yılında, Civilisation: A Personal View isimli bir programı hazırladı ve sundu. Program batı medeniyetinin sanattaki gelişimini anlatıyordu. PBS'de de yayınlanan program Atlantik'in iki yakasında da ünlü olmasını sağladı. 1970 yılında İrlandalılar'ın ulusal gazetesinin televizyon eleştirmenleri Clark'ı Jacob's Award ile ödüllendirdiler.[1]

Sonraki hayatı

1967 - 1978 yıllarında York Üniversitesi'nde rektörlük yaptı. Aynı yıllarda British Museum'un mütevellisi idi. 1969 yılında Baron Clark unvanını aldı. 1975 yılında Turner Gallery'nin kurulması için destek oldu. 1980 yılında ise York Üniversitesi'nde Turner üzerine bir sempozyum yapılması konusunda anlaştı fakat hastalığı sebebiyle görevini Lord Harewood'a devretti.

Eşi, Jane, 1976 yılında öldü. Bir sonraki sene Baron Clark, Edward Rice'ın eski eşi olan Nolwen de Janzé-Rice ile evlendi. Clark, Kent'te 1983 yılında vefat etti. Yaşamının son günlerinde Katolik Kilisesi'ne girmişti.

Popüler kültürde Clark

  • Monty Python's Flying Circus dizisinin 37. bölümünde, Clark Jack Bodell'e karşı bir boks karşılaşmasında canlandırıldı. Clark, ringdeki zamanını sanat hakkında konuşarak geçirdiği ve hiç dövüşmediği için Bodell onu yere serip Oxford Üniversitesi'nin yeni güzel sanatlar profesörü unvanını aldı.
  • Monty Python and the Holy Grail filminin film müziklerinde, Clark albümün son parçasını tanıtırken canlandırıldı. Clark'ın sesi normalde olması gerekenden farklı olduğundan seslendiren dinleyene konuşanın Clark olduğunu ve biraz soğuk almış olduğunu söyledi.
  • "Second City Television" dizisinin 21. bölümünde, Clark Sammy Maudlin Show'a katılan bir konuk olarak canlandırıldı.

Kitapları

  • The Gothic Revival (1928)
  • Catalogue of the Windsor Leonardo Drawings (1935)
  • Leonardo da Vinci (1939)
  • Piero della Francesca (1951)
  • Landscape into Art (1949)
  • Moments of Vision (1954)
  • The Nude (1956)
  • Looking at Pictures (1960)
  • Ruskin Today (1964) (hazırladı)
  • Rembrandt and the Italian Renaissance (1966)
  • Civilisation: A Personal View (1969)
  • Blake and Visionary Art (1973)
  • The Romantic Rebellion (1973)
  • Another Part of the Wood (1974) (otobiyografi)
  • Animals and Men (1977)
  • The Other Half (1977) (autobiography)
  • What is a Masterpiece? (1979)
  • Feminine Beauty (1980)

Kaynakça

  1. ^ The Irish Times, "Controversy is indication of RTÉ's success, says minister", 11 Aralık, 1970

Dış bağlantılar

20. yüzyıl yazarları listesi

Bu liste, 20. yüzyıl yazarlarının kısmi bir listesidir. Listede önemli yazarlar, şairler, oyun yazarları, filozoflar, sanatçılar, bilim adamları ve yazıp çizme işine önemli ve kayda değer katkıda bulunanlara yer verilmiştir.

3 Mayıs 1808

3 Mayıs 1808 ya da Madrid'de 3 Mayıs 1808 (İspanyolca: El tres de mayo de 1808 en Madrid, diğer adlarıyla Los fusilamientos de la montaña del Príncipe Pío, ya da Los fusilamientos del tres de mayo), İspanyol ressam Francisco Goya'nın 1814 yılında tamamladığı tablosudur. Eser şu anda, Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmektedir. Goya bu çalışmayı, Fransızların 1808'de Madrid'i işgali sırasında, Napolyon'un ordularına direnen İspanyolların anısına çizdi. Bu direniş aynı zamanda Yarımada Savaşı'nın tetikleyicisiydi. İspanyol ressamın, aynı boyutlardaki eş çalışması 2 Mayıs 1808 (Memlüklerin Saldırısı) de tıpkı bu tablo gibi İspanya'nın geçici hükümeti tarafından, Goya'nın önerisi ile, ressama ısmarlandı. Goya, Aragonca yazdığı bir mektupta bu tabloları yapma amacını şöyle açıkladı:

Eserin içeriği, sunumu ve duygusal gücü, onu savaşın korkunçluğu konusunda çığır açan ve ilk örnek olarak değerlendirilen bir imge haline getirdi. Yaratıldığı zamanın popüler sanatının pek çok kaynağından yararlanan 3 Mayıs 1808, gene de geleneksel kalıpların kırılışının bir simgesi oldu. Hristiyan sanatının geleneklerinden ve ananevi savaş betimlemelerinden uzaklaşması, eseri alanında benzersiz kıldı ve modern alandaki ilk örneklerden biri olarak kabul edilmesini sağladı. Sanat tarihçisi Kenneth Clark'a göre tablo, "tarz, konu, içlem olarak kelimenin tam manası ile devrim sayılabilecek ilk büyük resim"dir.1850'lerde, daha sonraki yıllarda Prado Müzesi'nin yöneticisi olacak olan ressam José de Madrazo, tablonun Goya'nın stilini yansıtmadığını iddia etti ve iddiasının sebebinin "büyük bir usta olan Goya'nın diğer eserlerine göre bu tablonun kalitesinin çok düşük kalması" olduğunu açıkladı. Tablo, yıllar sonra, izlenimcilik ve romantizm popüler olduğunda dünya çapında ün kazandı. 1937 yılında, İspanya İç Savaşı'nda zarar görmemesi için Valensiya'ya taşındı. Kamyonda götürülürken oluşan zararlar daha sonra onarıldı. Fakat bu onarım sırasında resmin renklerinin tonları koyulaştı. 2008 yılında yeniden restore edilen eser, tekrar ilk tonlarına kavuştu.Madrid'de 3 Mayıs 1808, başka pek çok esere de ilham kaynağı oldu. Bu eserler arasında Édouard Manet'nin çizdiği bazı seriler ve Pablo Picasso'nun Kore'de Katliam tablosu ile başyapıtlarından biri olan Guernica yer alır.

Büyük Britanya Sanat Konseyi

Büyük Britanya Sanat Konseyi (İngilizce: Arts Council of Great Britain) Büyük Britanya'da güzel sanatların yayılması için kurulmuş olan bir konseydi. İngiltere Sanat Konseyi, İskoç Sanat Konseyi ve Galler Sanat Konseyi olarak 1994 yılında üçe bölünmüştür. Aynı tarihte Birleşik Krallık'ın ulusal lotosu olan National Lottery de kurulmuş ve bu üç sanat konseyi ile Kuzey İrlanda Sanat Konseyi ulusal lotonun dağıtımını üstlenmişlerdir.

Henry Moore

Henry Spencer Moore (30 Temmuz 1898 - 31 Ağustos 1986), İngiliz heykeltıraş. Taş ve tunçtan yaptığı soyut ama organik biçimli yapıtlarıyla, 20. yüzyılın önde gelen sanatçılarından biri olmuştur. Dünya üzerinde çeşitli yerlerde kamuya açık olarak sergilenen soyut anıtsal bronz heykelleri bulunmaktadır.

Kullandığı şekiller genellikle insan figürünün soyutlamasıdır ve çalışmalarında özellikle anne ile çocuk ve yaslanmış figürler kullanmıştır. Moore'un eserleri -1950'lerde aileleri resmeden heykeller yaptığı dönem hariç- sıklıkla kadın vücudunu işler. Şekilleri deliklidir ya da boş hacimler içerir. Birçok yorumcu yaslanmış figürlerinin dalgalı şekillerini doğum yeri olan Yorkshire'ın tepelerine benzetir.

Büyük ölçekli soyut dökme bronz ve mermer heykelleri ile tanınmış ve bir ölçüde modernizmin belli bir biçiminin Birleşik Krallık'a girmesinde öncülük etmiştir. Yaşamının sonlarına doğru büyük ölçekli siparişleri tamamlaması sayesinde oldukça zengin olmuştur. Yine de sade bir yaşam sürmüş ve kazandığı paranın çoğu eğitimi ve sanatı destekleyen ve günümüzde de faaliyet gösteren Henry Moore Vakfı'na gitmiştir.

Keble Kolej, Oxford

Keble Kolej (ki-bıl şeklinde okunur), Oxford Üniversitesi'nin kolejlerinden bir tanesidir. Asıl binaları Parks Yolu üzerinde, üniversitenin müze ve parklarının hemen karşısında yer alır. Kolejin kuzeyinde Keble Yolu, güneyinde Museum Yolu, batısında Blackhall Yolu bulunur. Dev avlusu sebebiyle en etkileyici kolejlerden bir tanesi olan Keble, Oxford'da oda sayısıyla da en büyük kolejdir.

Keble 1870 yılında John Keble anısına kurulmuştur. Keble, İngiltere Kilisesi'nin Katolik kökenini vurgulamak isteyen Oxford Hareketi'nin önemli bir üyesiydi. Kurulduğu tarihten itibaren kolej ilahiyat eğitimine ağırlık verse de, bugün bu durum değişmiştir. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ağırlık daha çok bilim alanına kaymış (üniversite müzesinin doğusunda bilime ayrılan bölge bunu etkilemiştir) ve 1979'dan sonra karma eğitim başlamıştır. Kolej kurulduğu zaman yalnız erkeklere eğitim veriyordu; kolejde yaşayan öğretim üyeleri de bekârdı.

William Butterfield'ın Neogotik üslupta kırmızı tuğlalarla inşa ettiği binalarıyla halen diğer kolejlerden farklılığını korumaktadır. Oxbridge kolejlerinde genel olarak odalar gözcülerin misafirlerin giriş-çıkışlarını takip edebilmesi için merdiven çevresinde tasarlanır; Keble odalarının koridor üzerinde olmasıyla da diğer kolejlerden ayrılır (Cambridge'deki Girton Kolej de benzer bir şekilde bu geleneği bozmaktadır).

Keble, 2011-12 itibarıyla 433 lisans ve 245 lisans üstü öğrencisiyle Oxford Üniversitesi'nin büyük kolejlerinden bir tanesidir.

Mona Lisa

Mona Lisa (La Gioconda veya La Joconde olarak da bilinir), İtalya'nın Floransa şehrindeki Rönesans sırasında Leonardo da Vinci tarafından kavak bir pano üzerine Sfumato tekniği ile resmedilmiş 16. yüzyıl yağlı boya portresidir. Resim halen Paris'teki Louvre Müzesi'nde Francesco del Giocondo'nun karısı, Lisa Gherardini Portresi başlığı altında sergilenmektedir. Tabloda oturmuş bir kadın resmedilmiştir, kadının yüzünün kime ait olduğu hala gizemini korumaktadır. Yüz ifadesindeki belirsizlik, kompozisyonundaki anıtsallık, atmosferdeki ilginçlikler, tablo hakkındaki çalışmaları devam ettirmektedir. Bu tablo, geniş ölçüde tanındı; karikatürleri yapıldı, araştırıldı ve Louvre Müzesi'nin en önemli eserlerinden olarak düşünüldü.

Nedimeler (tablo)

Nedimeler (İspanyolca: Las Meninas), Geç Ortaçağ İspanyası'nın en önemli ressamı sayılan Diego Velazquez'in 1656 tarihli tablosu. Velazquez'in 1656 yılında yaptığı bu tablo illüzyon duygusu yaratan muammalı kompozisyonu ile İspanyol resim sanatının üzerine en çok konuşulan, yorum yapılan ve etkilenilen tablosudur. Ayrıca, sanat tarihinin de ilk üç boyutlu tablosu olarak kabul edilir. Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmekte olan tablo, sanat eleştirmenleri tarafından Velazquez'in başyapıtı olarak görülür.

Niall Ferguson

Niall Campbell Douglas Ferguson (d. 18 Nisan 1964), İskoç tarihçi. Çalışmalarını finans ve ekonomi tarihi ile Büyük Britanya tarihi konularında sürdürmektedir.Babası doktor, annesi bir fizik öğretmeni idi. Harvard Üniversitesi'nden mezun olmuştur. 1987 yılında Susan Douglas ile evlenmiş 2011 yılında boşanmıştır.Şu anda Ayaan Hirsi Ali ile evlidir. 2004 yılında Time dergisi tarafından dünyanın en etkili 100 kişisinden biri olarak seçildi.

Diğer diller

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.