Cemal Tollu

Cemal Sait Tollu (d. 19 Nisan 1899, İstanbul - ö. 26 Temmuz 1968, İstanbul) Türk ressam.

1930 kuşağının önde gelen temsilcilerindendir. Resimlerinde yerel konuları kübist bir anlayışla işleyen Tollu, D Grubu sanatçılarındandır. Eserleri İstanbul Resim ve Heykel Müzesi’nde, Millî Kütüphane Koleksiyonu’nda ve daha birçok resmi ve özel koleksiyonda yer alır.

Cemal Tollu
Cemal Tollu.jpg&filetimestamp=20080126105729&
Genel bilgiler
Doğum adı Cemal Sait Tollu
Doğum 19 Nisan 1899
İstanbul, Türkiye
Ölüm 26 Temmuz 1968 (69 yaşında)
İstanbul, Türkiye
Alanı Resim
Sanat eğitimi Sanayi Nefise Mektebi
Katıldığı akımlar Kübizm

Yaşamı

19 Nisan 1899 tarihinde İstanbul’da dünyaya geldi. Beş çocuklu bir ailenin en büyük evladıydı[1] . Babası mühendis Sait Bey, annesi Hayriyet Hanım’dır[1]. Çocukluk yıllarının babasının işi nedeniyle Şam ve Diyarbakır’da geçirdi. Hicaz Demiryolları’nda çırak olarak çalıştı. İlk resim derslerini bu yıllarda emekli bir kolağasından aldı[1]. 1919’da İstanbul’a döndü.

Sanatçı, İstanbul’a dönüşünde Sanayi-i Nefise Mektebi (Güzel Sanatlar Akademisi)' ne kayıt yaptırdı ancak İstanbul’un düşman işgaline uğraması üzerine okuluna ara vermek zorunda kalarak Ankara'da Zabit Namzetleri Talimgahına katıldı. Burada aldığı askeri eğitimden sonra 1921’de süvari teğmen rütbesiyle Konya'daki süvari alayına gönderildi. 1923 yılında ordudan terhis oldu ve 1923-1925 arasında Edirne’de vagon tamircisi olarak çalıştı[1].

Kurtuluş Savaşı’nın sonuçlanmasının ardından 1926'da İstanbul'a döndü ve eğitimine kaldığı yerden devam etti. Ortaokul resim öğretmeni olarak okulunu tamamlayan Cemal Sait, 1929’a kadar Elâzığ ve Erzincan'da öğretmenlik yaptıktan sonra sanatını geliştirmek için ailesinin desteğiyle Münih ve Paris'e gitti. 1931-1932 arasında bir yılını geçirdiği Avrupa’da Andre Lhote, Hans Hoffmann, Fernand Leger ve Marcel Gromaire gibi ünlü sanatçıların yanında çalıştı. Paris’te iken Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliğinin dördüncü sergisine, bir kadın portresiyle katıldı.

Paris dönüşünde Erzincan Askeri Ortaokulu’na öğretmen olarak atanan sanatçı, bu görevi 1935’e kadar sürdürdü. Cemal Sait, Türkiye'ye döndükten sonra ilk sergisini 1932’de Elâzığ'da açtı.

1933'te D Grubu kurucuları arasında bulundu. Grup, ilk sergisini Tollu’nun akrabası olan Beyoğlu Kaymakamı’nın ayarladğı mekanda[1], Narmanlı Han’daki Mimoza Şapka Mağazası’nda açtı. Cemal Tollu, grubun bütün yurtiçi ve yurtdışı sergilerine katıldı.

1935’te Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde (eski adı: Ankara Arkeoloji Müzesi) yöneticilik yaptı. Bu dönemde Hitit kabartmalarının kunt formlarından etkilendi[2].

1937 yılında Güzel Sanatlar Akademisi’ne Leopold Levy'nin asistanı olarak atandı ve İstanbul'a gitti. Aynı yıl evlendi. Akademide mitoloji öğretmenliği ve resim bölümü şefi olarak çalıştı. Akademide öğrenci iken kendisine Ahmet Haşim tarafından aşılanan mitoloji ilgisi, onu 1957'de "Mitoloji" adlı bir kitap yayınlamaya kadar götürdü.

1938'den itibaren CHP tarafından düzenlenen ‘Yurt Gezileri’ kapsamında, Antalya ve Burdur yörelerinde çalışmış olmasının etkisiyle manzara resimlerine yöneldi. 1939 yılında ikinci kez Paris’e gitti ve Paris görünümleri çizdi. O yıllarda düzenlenmeye başlanan Devlet Resim Heykel Sergilerine de katıldı. II.Devlet Resim Heykel Sergisi’nde “Kompozisyon” adlı çalışmasıyla ikincilik ödülü, 21. Devlet Resim Heykel Sergisi’nde ise “Hasat” adlı yapıtıyla resim birincilik ödülünü aldı. 1954 yılında Yapı Kredi Bankası’nın 10. Kuruluş yıldönümü nedeniyle düzenlediği “İstihsal” konulu resim yarışmasında altıncılık ödülü aldı. 1937’de göreve başladığı akademide 1964’e kadar hocalık ve bölüm başkanlığı yaptı. 1964 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi' nden emekli oldu.

Ressamlığının yanı sıra heykel sanatçısıydı ancak bu alanda birkaç büst dışında eser vermedi. Ne var ki heykel sanatına duyduðu ilgi resimlerini etkiledi, resim üslûbunun oluşmasında rol oynadı. Tollu, heykel etkisi bırakan “Ana ve Çocuk”, “Hatay’da Portakal Bahçesi”, “Ankara Keçileri ve Hasat” gibi tablolarında Anadolu’ya özgü konuları kübist-yapımcı bir tarzda işlemişti[2].

Yayınladığı yazılarıyla sanat yazarlığı da yapan Tollu, Yunan Mitolojisi (ders kitabı) ve Şeker Ahmet Paşa (monografi) kitaplarının yanında başta Yeni Sabah gazetesi başta olmak üzere değişik yayın organlarında sanat üzerine görüşlerini yazdı.

Sanatçının son yapıtları arasında "Pancar Tarlası" (1963, İstanbul Resim ve Heykel Müzesi), "Tımar" (1964, Ahmet Tollu' da), "Manisa Yangını" (1964, Seyman Erkılıç koll.), "Pamuk Toplayanlar I, II" (1964 - 65), "Pastırmacılar" (1965, Nevhız Pak koll.), "Köylüler ve Koyunlar" (1965, Akbank koll.), "Natürmortlu Bodrum" (1966, Ahmet Tollu' da) adlı tabloları sayılabilir. Eserleri İstanbul Resim ve Heykel Müzesi’nde, Millî Kütüphane Koleksiyonu’nda ve daha birçok resmi ve özel koleksiyonda yer alır.

Cemal Tollu, 26 Temmuz 1968 tarihinde İstanbul’da hayatını yitirdi.

Bazı eserleri

  • Kedili Çıplak (1929)
  • Siyah Elbiesli Kadın (1930)
  • Oturan Çıplak (1932)
  • Alfabe okuyan Köylüler (1933)
  • Bir Öğretmenin Portresi (1933)
  • Gri Gökyüzü (1937)
  • Tarlalar (1937)
  • Kışa Girerken (1938)
  • Tepedeki Kasaba (1938)
  • Savarona (1938)
  • Antalya’da Ağaçlı Bir Köşe (1938)
  • Ilgın Ağacı (1938)
  • İki Ağaç (1940)
  • Harman (1941)
  • Kır Kahvesi (1941)
  • Koza Satan köylüler (1943)
  • Kırmızı Elbiesli Çingene (1943)
  • Saçı Örgülü Kadın (1945)
  • Manisa’nın Kurtuluşu (1945)
  • Ürgüp’te Bağ Bozumu (1945)
  • Koza Hanı (1949)
  • Çanakkale Savaşı (1949)
  • Hatay’da Portakal Bahçesi (1953)
  • Çoban ve Tiftik Keçileri (1955)
  • Toprak Ana (1956)
  • Eti Fırtına Tanrısı (1956)
  • Mevleviler (1958)
  • Natürmontlu Bodrum (1960)
  • Pancar Tarlasi (1963)
  • Timar (1964)
  • Manisa Yangini (1964)
  • Pamuk Toplayanlar I, II (1964-65)
  • Pastirmacilar (1965)
  • Koyluler ve Koyunlar (1965)
  • Naturmortlu Bodrum (1966)

Kaynakça

  1. ^ a b c d e Turkresmi.com sitesi, Cemal Tollu (1899-1968)
  2. ^ a b Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü, Cemal Tollu biyografi sayfası

Dış bağlantılar

Cemal Tollu resimleri, Sanatgalerisi.com sitesi

19 Nisan

19 Nisan, Miladi takvime göre yılın 109. (artık yıllarda 110.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 256 gün vardır.

26 Temmuz

26 Temmuz, Miladi takvime göre yılın 207. (artık yıllarda 208.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 158 gün vardır.

8 Ekim

8 Ekim, Miladi takvime göre yılın 281. (artık yıllarda 282.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 84 gün vardır.

Cemal Bingöl

Cemal Bingöl (d. 15 Kasım 1912 Erzurum - ö. 8 Ekim 1993 Ankara), Türk ressam ve resim öğretmeni.

1937'de Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'nden mezun oldu.

Kars, Yozgat ve Ankara'da resim öğretmenliği yaptı.

Türkiye'nin ilk soyut resim ustalarındandır.

D Grubu

D Grubu. 1933 yılında, beş ressam (Zeki Faik İzer, Nurullah Berk, Elif Naci, Cemal Tollu, Abidin Dino) ve bir heykeltıraş (Zühtü Müridoğlu) tarafından kurulan sanatçı birliğidir.

Devrim Erbil

Devrim Erbil (d. 1937, Uşak), Türk ressam, sanat eğitimcisi ve öğretim üyesi.

Elif Naci

Elif Naci (10 Ağustos 1898, Gelibolu - 8 Mayıs 1987, İstanbul), Türk ressam, yazar ve müzeci. D Grubu'nun kurucularındandır.

Erdal Alantar

Erdal Alantar (29 Ocak 1932, İstanbul - 9 Ocak 2014, İstanbul), Türk ressam.

Türk resim sanatında soyut resmin duayen isimlerinden olan sanatçı Paris ekolü 'nün son temsilcileri arasında gösterilir.İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'nde 1949-1956 arasında Halil Dikmen ve Cemal Tollu atölyelerinde eğitim gören Alantar, mezun olduktan sonra okul arkadaşı, iç mimar ve piyanist Sevinç Doral ile evlendi ve Michelangelo incelemesi yapmak üzere İtalyan hükümetinden aldığı burs ile eşiyle birlikte Floransa'ya gitti. Bir yıl Floransa Güzel Sanatlar Akademisi'nde eğitim aldıktan sonra 1950'lerin sonlarında Fransa'ya giden Alantar, yaşamını bu ülkede sürdürdü.

20 yıldan uzun süre Fransa'da üç ayrı atölyede resim dersleri veren sanatçı, Fransa, Hollanda, İtalya, Almanya, İsviçre ve Türkiye'de 130'u aşkın bireysel sergi açtı. Paris öncesi dönemde ‘geometrik’ resimler yapan sanatçı, 1960'tan itibaren lirik soyutlamya yöneldi. Sanat eleştirmenleri onun yapıtlarını değerlendirirken, soyut dışavurumculuk akımından etkilendiğine, tuğraları ve hat sanatından da ilham aldığına, ani ve içgüdüsel fırça darbeleri ile loş fonlara ışıklı uzun kurdeleler serpiştirdiğine, özellikle büyük boyutlu kompozisyonlarındaki coşku ve duyarlılığın etkileyiciliğine vurgu yapmışlardır.Ressam, 2014 yılında kalp yetmezliği nedeniyle 81 yaşında İstanbul’da vefat etti.

Fethi Karakaş

Fethi Karakaş (d. 1916 İstanbul – ö. 1977) Türk ressam ve gravür sanatçısı.

İlköğreniminden sonra girdiği Galatasaray Lisesi’nde okurken 1934 yılında geçirdiği kalp krizinin ardından doktorların tavsiyesi üzerine okulu terk etmek zorunda kalınca ilgi duyduğu resim çalışmalarına evde başladı. Bir yıl sonra şimdiki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olan dönemin İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi’ne misafir öğrenci olarak girdi. Nazmi Ziya Güran, Leopold Levy ve asistanları Zeki Kocamemi ile Cemal Tollu’dan resim, Gravür atölyesinde ise 1940 yılı başında Sabri Berkel’den gravür dersleri aldı. Daha Akademi’de öğrenciyken Nuri İyem, Avni Arbaş, Agop Arad, Turgut Atalay, Haşmet Akal, Kemal Sönmezler, Selim Turan, , Ferruh Başağa, Mümtaz Yener gibi isimlerin yer aldığı Yeniler Grubu’nun kurucuları arasında yer aldı. 1946 yılında Akademi’den mezun oldu. Türkiye’nin ilk özel resim dersanesini Beyoğlu Asmalımescit Önay Apartmanı çatı katında Nuri İyem ve Ferruh Başağa ile birlikte kurdu. Buradan yetişen öğrencilerin ilerleyen yıllarda Tavanarası Ressamları adlı bir grup kurduklarına şahit oldu.

Kendi söylemi ile 1950’li yıllar boyunca gravürlerim o zaman çıkan Aile Dergisi’nde yayınlandığından gravürcü olarak tanındım. diyen Karakaş, 1953 yılında Behçet Necatigil’in Evli, Oktay Akbal’ın ise Bizans Definesi adlı kitapları ile farklı şairlerin şiir kitaplarına İllüstrasyonlar yaptı. Karagöz imgesi çalışmalarını Agop Arad ile birlikte 1951 yılında sergileyen sanatçının ilk uluslararası sergisi, 1952 yılında Cemal Tollu, Bedri Rahmi Eyüpoğlu ve Mahmut Cuda’nın da katıldığı “Lugano Siyah Beyaz” sergisidir. 1960 yılında Tokyo’da 2. International Biennial ve 1961 yılında Yugoslavya, Ljubljana'da açılan international Gravür sergilerine de katıldı.

Yapı ve Kredi Bankası’nın açtığı Yağlıboya Tablo yarışmasında ikincilik ödülü alan Fethi Karakaş yağlı boyalarında mavi ve yeşillerin uyumu ile bol ışıklı İstanbul görünümlerini gerçekleştirdi. Son döneminde resimden uzaklaşan ve daha çok eski eşya ve tablo onarımıyla sanat yaşamını sürdüren Fethi Karakaş, 9 Mart 1977 tarihinde İstanbul’da öldü.

Nevhiz

Nevhiz Tanyeli (d. 1941, Edirne) Türk ressam

Komet, Mehmet Güleryüz, Oral Enuğur, Aka Gündüz Temur, Cihat Aral, Alaettin Aksoy ve Burhan Uygur figüratif resim kuşağı sanatçılarındandır.

Nur Koçak

Nur Koçak (d. 1941, İstanbul), Türk ressam. Yapıtları dünya çapında birçok sanat müzesinde sergilenen Koçak, kadınların toplumdaki yerine odaklanan çalışmalar yapmaktadır. TED Ankara Koleji mezunudur.

İlk resim çalışmalarını Turgut Zaim'le yaptı. Daha sonra ABD'de Washington D.C.'de lise öğrencisiyken bir süre Leon Berkowitz'le çalıştı. 1960 - 68 arasında Güzel Sanatlar Akademisi'nde (MSGSÜ) Adnan Çoker, Cemal Tollu ve Neşet Günal'ın öğrencisi oldu. 1970-1974 yıllarında, Paris'te ENSBA'da resim dalında uzmanlık çalışmaları yaptı. 1975 - 81 arasında Akademi'de öğretim görevlisi oldu.

Nur Koçak, ABD'de bulunduğu yıllarda bir süre Soyut Dışavurumculuk akımına ilgi duymakla birlikte, Paris'te Foto-Gerçekçilik doğrultusunda çalışmaya başladı. Batı'nın renkli kadın dergilerindeki reklamlardan esinlenerek 1974'te başladığı "Fetiş Nesneler" dizisinde kadının kullanım nesnelerini ya da kadının nesne olarak kullanımını konu aldı. Koçak, amaçladığı fotografik görüntüyü yağlı boya yerine akrilik, fırça yerine de boya tabancası (pistole) kullanarak elde etti, nesneleri en ince ayrıntısına kadar betimledi. Sanatçı 1970'lerin sonunda "Posta Sanatı" ile ilgilendi, 1980'ler boyunca da gazete fotoğraflarından ve kartpostallardan yola çıkarak kağıt üzerine kurşunkalemle yaptığı "Mutluluk Resimleriniz" dizisi ile kendi aile albümünden yararlandığı "Aile Albümü" dizilerini gerçekleştirdi. Koçak, kendi çektiği fotoğraflardan yararlandığı "Vitrinler" dizisini 1980'lerin sonunda yaptı.

Nurullah Berk

Nurullah Berk (d. 22 Mart 1906 İstanbul -ö. 9 Ocak 1982 İstanbul) Türk ressam. Türkiye’ de geometrik-figüratif yapımcılığın (konstruktivizim) ilk temsilcilerinden biridir. Eserlerinde kübizm etkilenmeleri de mevcuttur.

Türkiye’de geometrik-figüratif yapımcılığın (konstruktivizim) ilk temsilcilerinden biri sayılan ressam ve yazar Nurullah Berk 22 Mart 1906'da İstanbul'da doğudu ve 9 Ocak 1982'de İstanbul'da hayatını kaybetti. Nurullah Berk, Sanayi-i Nefise Mektebi'nde İbrahim Çallı ve Hikmet Onat'ın öğrencisi oldu. 1924'te Fransa'ya gitti ve Paris Güzel Sanatlar Yüksek Okulu'nda Ernest Laurent'la çalıştı. 1928' de öğrenimini tamamlayarak Türkiye'ye döndü ve bir grup arkadaşıyla “Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği" nin kuruculan arasında yer aldı. Beş yıl sonra yeniden Paris' e giden sanatçı 1933'te Türkiye'ye geri döndü ve aynı yıl Abidin Dino, Elif Naci, Zeki Faik İzer, Cemal Toiu ve Zühtü Mürüdoğlu ile birlikte "Türkiye'ye egemen izlenimci tutuma karşı, biçim olarak Batı’ daki çağdaş akımlara paralel kübist ve yapımcı teknik” şeklinde tarif edilen yeni bir anlayışın öncülüğünü yaptı. Berk’in önerisiyle bu grup “D Grubu” ismini aldı. Yurtiçi ve yurtdışında birçok sergi açan Berk, 1947'de Ahmet Çanaklı Ödülünü, 1966'da 28. Devlet Resim ve Heykel Sergisi birincilik ödülünü ve 1975'te DYO Ödülü Resim Yanşmasını kazandı. Berk'in son 15 yıllık çabası ise "Doğu ile Batı esprilerini kaynaştırmak, geleneksel sanat biçimlerini Batı anlaşıyla bağdaştırmak" biçiminde yorumlandı. 1953'te Suut Kemal Yetkin'le birlikte UNESCO'ya batı Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Birliği'nin Türkiye ulusal komitesini kuran Berk'in sanat tarihi, resim ve heykel sanatı konulu çok sayıda yayınlanmış yapıt vardır.

Oral Enuğur

Şerif Oral Enuğur (1935, İstanbul-2011, Babakale) Türk ressam.

Bedri Rahmi Eyüboğlu ekolünden yetişmiş bir sanatçıdır. Türkiye'de ve diğer ülkelerdeki önemli koleksiyonlarda yapıtları bulunmaktadır.

Zeki Faik İzer

Zeki Faik İzer (d. 15 Nisan 1905 İstanbul - ö. 12 Aralık 1988), Türk ressam.

İlköğrenimini Beykoz Ahmet Mithat Efendi Mektebi’nde tamamladı. İlk resim eğitimini ilkokul sıralarında Agah Efendi’den aldı. 13 yaşında şiir yazmaya başladı. Şiirleri İnsan ve Akbaba dergilerinde yayımlandı. 1923 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi Alisi’ne (bugünkü Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) girdi. Önce Hikmet Onat ve ardından İbrahim Çallı’nın öğrencisi oldu. 1928 yılında okulu birincilikle bitirerek gittiği Paris’te Andre Lhote ve Othon Friesz’in atölyelerinde gördüğü eğitimin yanı sıra, genel sanat ortamı, müzeler, sergiler ve sanat içerikli yayınları takip ederek ufkunu açtı. Paris’te geçen üç yılın ardından 1932’de yurda dönen sanatçı, Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü (Gazi Muallim mektebi ve Terbiye Enstitüsü)’ne resim öğretmeni olarak atandı. Bu dönemde kendisi gibi yurtdışından eğitimlerini bitirip dönen genç sanatçı arkadaşlarıyla sanatlarını toplumla paylaşmak dürtüsüyle İstanbul Cihangir’deki o zaman adı Yavuz Apartmanı olan binanın beşinci katındaki evinde Nurullah Berk, Elif Naci, Cemal Tollu, Abidin Dino ve heykeltıraş Zühtü Müridoğlu ile D Grubu’nun temelini attı.

Türk resim sanatı açısından hâlen tartışılmakta olan bu sanatçı birliği 8 Ekim 1933'te İstanbul Beyoğlu’nun Narmanlı Yurdu’ndaki boş bir mağazada “Resmin Alfabesi” olarak niteledikleri karakalem desenlerinden oluşan ilk sergisini açtı. Hem D Grubu’nun içinde çalışmalarını sürdürmekte hem de Cumhuriyet’in onuncu yılı olan 1933’e denk gelen “İnkılap Sergisi” için Cumhuriyet İlke ve İnkılapları’nı ifade eden bir çalışmaya yoğunlaşan Zeki Faik İzer, 1934 yılında ikinci kez gittiği Paris’te Tiziano Vecellio, Paolo Veronese ve Pous-sin gibi eski ustalardan kopyalar yaparken bir taraftan da yeni sanat akımlarını inceleme olanağını buldu.

1936 yılında yurda dönünce “Akademi”de oluşturulan “Fotoğraf Atölyesi”nin başına geçti. Fotoğraf ve afiş hocalığı yaptı. D Grubu’nun 1939’da Akademi salonlarında açtığı sergiye katıldı. Halkevleri aracılığıyla düzenlenen “Yurt Gezileri” kapsamında Eskişehir’e gitti. II. Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle ikinci kez askere alındı.

1939’da ilki gerçekleşen Devlet Resim ve Heykel Sergileri’nin 4’üncüsünde birincilik ödülü aldı. Davetiye metnini Ahmet Hamdi Tanpınar’ın yazdığı ilk kişisel sergisini 1945’te açtı. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Müdürlüğü görevini 1948 ile 1952 yıları arasında sürdürürken İstanbul Fransız Konsolosluğu’nda ikinci kişisel sergisini açtı. Bu sergi aynı zamanda onun D Grubu’ndan da kopuşunun ifadesi oldu.

Sanat akımlarını izleyerek değil, kendi yapısına uygun olanı yapmaya çalıştığı için soyut resme geç başladı. 1950’li yıllarda nonfigüratif eserler üretmeye başladı. 1968 yılında emekli oldu.

Osman Hamdi Bey onur ödülünü 1983 yılında Akademi’nin 100. kuruluş yılı nedeniyle alan sanatçı, 1988 yılında öldü.

İhsan Özsoy

İhsan Özsoy (1867-1944). Sanayi-i Nefise'nin heykel bölümünün ilk öğrencisidir. Okula 1883'te girmiş, 1891 yılında birincilikle mezun olarak Paris'e gönderilmiştir. Orada önce Jean Baptise Gustav Deloye'nin atölyesine girmiş, daha sonra oradan ayrılarak Ecole Deus Beux-Art'a devam etmiştir.

1895'te eğitimini bitirerek dönmüş, 1897'de Asarı Atika (Arkeoloji) Müzesine antik eserler restaratörü olarak atanmıştır. 1908'de akademinin heykel bölümünün başına geçmiş, 1933'te emekli olmuştur. Günümüze kalan eserleri: Kadıköy Süreyya Sineması'nın sahnesi önündeki Dans Eden Çocuklar isimli friz ve iki uca yerleştirdiği iki figür, Resim Heykel Müzesi'ndeki Nimet hanım ve Osman Hamdi'nin kızı Salahur hanım portresidir. çalışmalarında natüralist bir anlayış hakimdir.

İlgi Adalan

İlgi Adalan (d. 1936, Bursa), Türk seramik sanatçısı ve resim öğretmeni. Siyah ve beyaz renklerin ağırlıkta olduğu soyut biçimli seramik çalışmaları ile tanınır. 1953-1959 yılları arasında Güzel Sanatlar Akademisi'nde (bk. MSÜ) Cemal Tollu atölyesinde resim üzerine çalıştı. Mezuniyet sonrasında beş yıl gibi bir süre resim öğretmenliği yaptı. 1960’lı yıllarda Gorbon Seramik Fabrikası’nda görev almaya başlaması ile seramik sanatına yöneldi. 1970'li yıllarda Candeğer Furtun, Hamiye Çolakoğlu, Atilla Galatalı, Güngör Güner, Jale Yılmabaşar, Mustafa Tunçalp ve Erdinç Bakla gibi sanatçılar ile seramik sanatına canlılık ve yenilik getiren isimlerden biri oldu. 1981’de İstanbul Sanat Bayramı Yeni Eğilimler Sergisi’nde bronz madalya ile ödüllendirildi. Eserlerinde kalıpları deformize olmuş insan figürü ve ellerin soyut biçimde oluşturduğu formlar baskın haldedir.

İsmail Altınok

İsmail Altınok (1920, Burdur - 7 Mayıs 2002, Ankara), Türk ressam.

Türkiye'de görsel sanat yaklaşımları

Diğer diller

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.