Bizans ordusu

Bizans ordusu
Etkin c. 660–1453[1]
Görevi Balkanlar, Küçük Asya, Orta Doğu, İtalya, Kuzey Afrika, İspanya, Kafkaslar, Kırım
Parçası Bizans İmparatorluğu
Garnizon/Karargâh Konstantinopolis
Savaşları I. Justinianus'un savaşları, Arap-Bizans savaşları, Bizans-Bulgar Savaşları, Rus-Bizans Savaşları, Bizans-Norman savaşları, Haçlı Seferleri ve Bizans-Osmanlı savaşları
Komutanlar
Mevcut
Komutan
Bizans İmparatoru (Başkomutan)
Byzantine klivanium (Κλιβάνιον)
A modern reconstruction, based on illustrations, of Late Byzantine lamellar armour klivanion (Κλιβάνιον) - a predecessor of Ottoman krug mirror armour

Tarih

Diocletianus ve Konstantin idaresinde ordu

Constantin I
İmparator I. Konstantin.

I. Justinianus ve ardıllarının ordusu

Roman swordsman
A 6th century ivory relief of a Roman swordsman wearing scale armor and round shield- Berlin Bode museum.

Orda Bizans dönemi orduları, 7.–11. yüzyıllar

Thema

Themata (Yunanca θέματα) imparatorluğun idari bölümleridir, her birinin bir general (Yunanca στρατηγός, strategos) hem idari hem de askeri başıydı, ir Hakim (Κριτής του Θέματος, Krites tou thematos) ise adli gücü elinde tutardı.

İsim İnsan sayısı Bağlı birlik sayısı Komuta subayu
Thema 9 600 4 Tourmai Strategos
Tourma 2 400 6 Droungoi Tourmarches
Droungos 400 2 Banda Droungarios
Bandon 200 2 Kentarchiai Komis
Kentarchia 100 10 Kontoubernia Kentarches/Hekatontarches
50 5 Kontoubernia Pentekontarches
Kontoubernion 10 1 "Vanguard" + 1 "Rear Guard" Dekarchos
"Vanguard" 5 n/a Pentarches
"Rear Guard" 4 n/a Tetrarches

İmparatorluk tagmata

Komnenos Hanedanı döneminde ordu

Kurulması ve başarıları

JohnIIcomnenus
İmparator II. İoannis şanlı generalliği ile nam salmış ve birçok başarılı kuşatmayı yürütmüştür. Onun liderliğinde Bizans ordusu çevre bölgeleri Türklerden geri aldı.

Angelos Hanedanı yönetiminde ihmal

Byzantium in 1170(3)
I. Manuil yönetiminde Bizans İmparatorluğu haritası, c. 1180.

Bizans askeriyesinin çöküşünün analizi

Yapısal zayıflıklar

Fighting between Byzantines and Arabs Chronikon of Ioannis Skylitzes, end of 13th century.
Bu makale, Bizans İmparatorluğu'nun (330–1453) askeriyesi hakkındaki serinin bir parçasıdır.
Yapısal Tarih
Bizans ordusu: East Roman army, Middle Byzantine army (thema • tagmata • Hetaireia), Komnenos dönemi ordu (pronoia), Palaiologan-era army (allagia) • Vareg Muhafızlar • Generaller
Bizans donanması: Rum ateşi • Dromon • Amiraller
Seferlerin Tarihi
Savaşlar, isyan ve iç savaşlar ve muharebeler listeleri
Stratejiler ve taktikler
Tactics • Siege warfare • Askeri talimatlar • Fortifications (İstanbul Surları)

Bizans İmparatorluğu'nun Başlıca Muharebeleri

Crusades surprised by turks
Gustave Dore tarafından yapılan bu resim, Miryokefalon Muharebesinde (1176) Türk pususunu gösteriyor.

Erken Bizans Dönemi

Orta Bizans Dönemi

Geç Bizans Dönemi

Ayrıca bakınız

İleri okumalar

Kaynakça

Genel Kaynaklar

  • Notitia Dignitatum, erken 5. yüzyıl dokümanı, Batı ve Doğu Roma İmparatorluklarında lejyonların dağıtılmasını anlatır.
  • Strategikon, geç 6. yüzyıl askeri el kitabı, İmparator Mauricius'a atfedilmiştir.
  • De Administrando Imperio, 10. yüzyıl hükümet el kitabı, İmparator VII. Konstantin'e atfedilmiştir.
  • İmparatorluk Askeri Seferleri üzerine üç inceleme, bunlar da İmparator VII. Konstantin'e atfedilmiştir. ve ed.John Haldon ve diğerleri

Kaynakça

  1. ^ thema, Bizans ordusunun ayırt edici özelliği, yaklaşık 660 yılında oluşturuldu; imparatorluk 1453 yılında fethedildi, cf.Treadgold (1997), s. 108.

Biyografi

  • Birkenmeier, John W. (2002). The Development of the Komnenian Army: 1081–1180. Brill. ISBN 90-04-11710-5.
  • Bishop, M. C.; Coulston, J. C. N. (2006). Roman Military Equipment: From the Punic Wars to the Fall of Rome. Oxbow Books. ISBN 1-8421-7159-3.
  • Bury, J. D. (1958) [1926]. History of the Later Roman Empire, from the death of Theodsius I to the death of Justinian I. II. London: Dover Publications.
  • D'Amato, Raffaele (2012). Byzantine Imperial Guardsmen 925–1025. ISBN 978-1-84908-850-3.
  • Dawson, Timothy (2009). Byzantine Cavalryman: c. 900–1204. Warrior. 139. Osprey Publishing. ISBN 978-1-84603-404-6.
  • Dennis, George T. (1984). Maurice's Strategikon, Handbook of Byzantine Military Strategy. University of Pennsylvania Press.
  • Haldon, John F. (1999). Warfare, state and society in the Byzantine world, 565–1204. Routledge. ISBN 1-85728-494-1.
  • Heath, Ian (1995). Byzantine Armies AD 1118–1461. Men-at-arms series. 287. Illustrated by Angus McBride. Osprey Publishing. ISBN 9781855323476.
  • Kazhdan, Alexander, (Ed.) (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
  • Maas, Micael (2005). The Cambridge Companion Guide to the Age of Justinian. Cambridge University Press.
  • MacDowall, Simon (1994). Late Roman Infantryman AD 236–565. Warrior. 9. Osprey Publishing. ISBN 1-85532-419-9.
  • MacDowall, Simon (1995). Late Roman Cavalryman AD 236–565. Warrior. 15. Osprey Publishing. ISBN 1-85532-567-5.
  • Nicolle, David (1992). Romano–Byzantine Armies: 4th-–9th Centuries. Men-at-Arms. 247. Osprey Publishing. ISBN 1-85532-224-2.
  • Norwich, John Julius (1996). Byzantium: The Early Centuries. Penguin Books. ISBN 9780140114492.
  • Ostrogorski, Georgije (1969). History of the Byzantine State. Rutgers Byzantine series. 2. Rutgers University Press. ISBN 9780813511986.
  • Stephenson, I. P. (2001). Roman Infantry Equipment: The Later Empire. Tempus. ISBN 0-7524-1908-0.
  • Treadgold, Warren T. (1995). Byzantium and Its Army, 284–1081. Stanford University Press. ISBN 0-8047-3163-2.
  • Treadgold, Warren T. (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2.
  • Treadgold, Warren (2002). A Concise History of Byzantium. Palgrave Macmillan. ISBN 0-333-71830-5.
  • Whittow, Mark (1996). The Making of Orthodox Byzantium, 600–1025. University of California Press. ISBN 9780520204973.

Dış bağlantılar

Altınkaya, Manavgat

Altınkaya veya Zerk Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.

Toros Dağları’nın 1250m. yüksekliğindeki Antik Selge Kenti kalıntıları bugün, Zerk Köyü / Altınkaya yerleşim birimindedir. Çam ormanları arasındaki derin kanyon, çağlayan ve dağ güzelliklerine sahip yöre, fotoğraf sanatçıları için idealdir. Selge adının Luwi/Etrüsk dilinde “derin vadi” anlamındaki “Salaga”dan türediği sanılmaktadır. Ayrıca Selge, Göktürk/Turkuas fonetik yazılımına göre Usoluğu-Suoluğu anlamındadır. Kente, tek büyük kemerli ve taş bloklardan yapılmış 2m. enindeki Moka Köprüsü’nden geçilerek varılır. Hitit yazıtlarında yörenin Pithassa/Pisidia bölgesinde yer aldığı anlatılmaktadır. Savaşcılıkları ve kahramanlıklarıyla ün salmış kent halkı, Truva savaşında, Truva Kralı Hektor’un yanında yer almış, bazı kentleri haraca bağlamış, Pers işgalinde ise onlara paralı askerlik yapmıştır. Kentin en önemli tarihi olayı, kuzeydeki Pednelisos ile yaptığı ve geri çekilip, savaşın ağır şartlarını kabul ettiği Pednelisos Savaşı’dır. Daha sonra kendileri gibi Nordik bir kavim olan Galatlılar Kralı Amintas'a bağlanmışlar ama her dönemde, kendi dilini kullanıp, korumuşlardır. Bizans döneminde, Bizans ordusu içinde bulunan Vikingler Bizans'a isyan etmişler ve Bizans ordusuyla yaptıkları savaşı kaybederek Selge dolaylarına kaçarak, izlerini kaybettirmişlerdir. Zamanla İç Anadolu ile Pamfilya kıyı şeridini bağlayan kara ticaret yolunun, Kremna ve Ariassos’a kaydırılması ve yağmalar nedeniyle halk, Selge’yi terk ederek, kıyı şehirlerine yerleşmiştir. Selge’nin çevresinin surlarla kaplı ve surlar arasında, her iki yanında nöbetçi kuleleriyle korunmuş büyük bir şehir kapısının bulunduğu anlaşılmaktadır. En önemli kalıntı, alt katta 30, yukarı katta 15 caveanın yer aldığı ve cavealar arası geçişi 12 dik merdivenin sağladığı tiyatrodur. Seyirci bölümü ortadan geniş bir diazoma ile bölünmüş olup diazoma üzerinde blok taşlardan yapılı koltuklar dikkat çekmektedir. Yazıtlardan, burada 4 senede bir yarışmaların yapıldığı ve şampiyon sporculara ait heykellerin dikildiği anlaşılmaktadır. Batıdaki tanrısal alanda baş tanrı Zeus ve onun tapınaklarının kalıntıları, güneyde Anadolu Erkeklik ve Savaş tanrısı Sanda Tapınağı’nın kalıntıları yer alır. Tanrısal alanın alt kısmında, yağmur suyu toplamaya yarayan bir su sarnıcı görülmektedir. Antik kentin doğusunda, 50x50 m. boyutlarında, güney tarafı açık, diğer üç tarafında yan yana dizili dükkânların bulunduğu sütunlarla çevrili Agora bulunmaktaydı. Kuzeydeki 120 m. uzunluğundaki yapının Bizans dönemine ait bir Bazilika olduğu sanılmaktadır. En doğuda kentin Nekropol’u yer almaktadır. Nekropol tepesinin kuzey yamacında bir kısmı halen ayakta olan üç büyük mezar evi görülür.

Azîz (Fâtımî halifesi)

Aziz veya El-Aziz Billah tam adı Ebu Mansur Nizar El-Aziz Billah (Arapça: أبومنصور نزار العزيز بالله‎) (d. 10 Mayıs 955 Rakada, Kayravan, Kuzey Afrika - ö. 14 Ekim 996), 21 Aralık 975 - 14 Ekim 996 arasında beşinci Fatımi halifesi.

Bizans savaşları listesi

Doğu Roma ya da Bizans İmparatorluğu (330-1453) tarihi boyunca gerçekleşmiş savaşlar ya da Harici ihtilafların listesidir. Dahili ihtilaflar için, Bizans isyan ve iç savaşları listesine bakınız.

I. Gregorius

Papa I. Gregorius (İtalyanca: Gregorio I, İngilizce: Gregory I, Fransızca: Grégoire I; d. yaklaşık 540 – ö. 12 Mart 604), daha çok Büyük Gregorius olarak bilinir. 3 Eylül 590'dan 604'te ölümüne kadar papalık yapmıştır. Yazdığı dinsel eserlerle ünlü bir Hristiyan din adamıdır.

Katolik Kilisesi, Doğu Ortodoks Patrikhaneleri ve Anglikan kilisesi tarafından aziz kabul edilir. Müzisyenler, şarkıcılar, öğrenciler ve öğretmenlerin koruyucu azizidir. Reformcu Calvin tarafından "son iyi papa" olarak tabir edilmiştir.

540 yılında o zaman Bizans İmparatorluğu yönetimi altındaki İtalya'nın Roma kentinde doğduğu tahmin edilmektedir. Doğum adının Gregorius Anicius olduğu ve kilise ile yakın ilişkiler içinde olan varlıklı Romalı soylu aileden geldiği bilinmektedir. Babası Gordianus ise Doğu Romalı devletine bağlı bir kilise görevlisi idi. Babası öldükten sonra kendisini dine adayan annesi Silvia'da azize olarak kabul edilmektedir ve Azize Silvia adı ile anılır. Ayrıca halaları Tracillia ve Emiliana da azize olarak kabul edilirler. Gregorius'un bir erkek kardeşi küçükken ölmüştür ve kendisi ailenin tek erkek çocuğu olarak kalmıştır.

Gregorius manastır hayatına karşı büyük bir saygı duyuyordu. Babası öldükten sonra Caelian Tepesi'nde ailesinin yaşadığı evi bir manastıra dönüştürmüştür. Kendisi Aziz Benedikt'in kurallarına göre bir keşiş olarak yaşamaya başlamıştır.

579 yılında Papa II. Pelagius tarafından Lombardların istilasına karşı yardım istemek üzere İstanbul'da bulunan İmparator Mauricius'a elçi olarak gönderilmiştir. Ancak bu girişimleri doğuda Persler ve Avarlarla yapılan savaşlara odaklanmış olan Bizans ordusu yüzünden başarısız olmuştur. Kendisi İstanbul'da bulunduğu süre içinde Bizans'ın ileri gelenleri arasında oldukça popüler olmuş ve onların ruhani önderi haline gelmiştir. 585 yılında Roma'ya tekrar geri dönmüştür.

590 yılında şehirde yayılan vebadan ölen II. Pelagius'un yerine papa seçilmiş ve karar o zamanki kurallar gereği Bizans İmparatoru tarafından onaylanmıştır.

Gregorius geride bıraktığı inzivaya çekilip rahatsız edilmeden ibadet edebildiği manastır hayatını hep özlemle anmıştır. Onun zamanında papa batıda aktif bir liderlik yapmıyordu, Avrupa'ya yayılmış papazların Roma ile çok az bağı vardı. Gregorius kilisenin misyonerlik faaliyetlerini tekrar canlandırdı. Paganist olan Anglo-Saksonlara kuzeydeki barbarlara misyonerler göndererek onların Hristiyanlaşmasını sağladı.

Ölümünün hemen ardından Katolik Kilisesi tarafından aziz ilan edildi. Ortaçağ papalığının ve ruhaniyetçiliğinin kurucusu kabul edilir. Arkasında pek çok yazılı eser bırakmıştır. Bunlardan en önemlisi Aziz Benedikt'in hayatını ve mucizelerini anlattığı Dialogues adlı eseridir. Yazmış olduğu 854 adet mektup günümüze kadar kalmıştır ve Vatikan kütüphanesinde saklanmaktadır.

II. Nikiforos

II. Nikiforos Fokas (Yunanca: Νικηφόρος Β' Φωκάς) (d. 912, Kappadokia - ö. 10/11 Aralık 969, Konstantinopolis (Bugün İstanbul, Türkiye)), 963-969 arasında Bizans imparatoru. Müslüman Araplara karşı elde ettiği askeri başarılar 10. yüzyılda Bizans İmparatorluğu'nun yeniden güçlenmesini sağlamıştır.

II. Romanos

II. Romanos (d. 939 - ö. 15 Mart 963), 959-963 yılları arasında tahta kalan Bizans imparatoru.

III. Mihail

III. Mihail (Yunanca: Μιχαήλ Γ΄, Mikhaēl III)(d. 19 Ocak 840 – ö. 23/24 Eylül) 867) 842- 867 döneminde Amorian (Phrygian) hanedanının üçüncü ve son üyesi olarak Bizans imparatoru olmuştur. Sonradan gelen ve saltanatı gasp eden Makedon Hanedanı taraflısı ve daha önceki hanedanı kötüleme amacındaki tarihçiler tarafından "Sarhoş" (ὀ Μέθυσος) lakabı verilmiştir. Fakat günümüzdeki modern tarihçilerin araştırmaları, saltanatı sırasında olan gelişmelerin 9. yüzyılda ortaya çıkan Bizans'in yeniden güçlenmesine katkılarının hayati rolünü açıkça ortaya çıkarmıştır ve III. Mihail'in isminin ve ününün çok daha pozitif görülmesine neden olmuştur.

IV. Mihail

IV. Mihail Paflagonyalı (Yunanca: Μιχαήλ Δ΄ Παφλαγών, Mikhaēl IV Paphlagōn), (d. 1010 – ö. 10 Aralık 1041), 11 Nisan 1034 ile 10 Aralık 1041 döneminde Bizans İmparatorluğu İmparatoru olmuştur. Tahta çıkışı VIII. Konstantinos'un kızı olan Zoi ile birlikte hazırladığı bir komplo ile Zoi ile daha önce evlenip imparator olarak tahta geçen III. Romanos Argyros'u Saray'da öldürmeleri sonucunda olmuştur. Zoi ile evlenen IV. Mihail Paflangonyalı tahta çıkmış ve 1041'de ölene kadar karısı Zoi ile birlikte imparatorluk yapmıştır.

Komnenos restorasyonu

Komnenos restorasyonu Komnenos Hanedanı yönetiminde Bizans İmparatorluğu'nun askeri, mali ve toprak olarak tekrar gelişmesine tarihçilerin verdiği terim. I. Aleksios'un tahta çıktığı 1081 yılında başlar, I. Andronikos'un öldüğü 1185 yılında biter. I. Aleksios Dönemi'nin başlangıcında, imparatorluk, Selçukluların 1071 yılında Malazgirt Meydan Muharebesi galibiyetiyle sarsılmıştı. İmparatorluk, Güney İtalya'daki üslerinden Balkanlar'ı istila eden Robert Guiscard'ın Normanları tarafından da tehdit ediliyordu. Bütün bunlar olurken imparatorluğun askeri kurumu kargaşa içinde ve paralı askerlere giderek daha fazla bağımlı hale geliyordu. Önceki imparatorlar, aynı zamanda, Konstantinopolis'in büyük altın birikimlerini de çarçur etmişlerdi, böylece imparatorluğun savunması bozulmuş ve boşlukları doldurmak için de az sayıda asker vardı.

Komnenos Hanedanı yine de, Akdeniz dünyasında Bizans'ın üstünlüğünü askeri ve kültürel olarak yeniden değerlendirmeyi başardı. Bizansın Doğu ve Batı Avrupa arasındaki ilişkileri gelişti ve I. Aleksios ve daha sonra gelen imparatorlar Haçlılarla işbirliği yaptılar (Alexios, Birinci Haçlı Seferi çağrısında etkiliydi). Perişan ve dağınık Bizans ordusu Komnenos Bizans ordusu olarak bilinen yetkin bir savaş gücü olarak yeniden yapılandırıldı. İmparatorluk, 1185 yılında son Komnenos İmparatoru Andronikos'un ölümünden sonra hızla dağılmış olmasına rağmen, Komnenos restorasyonu Roma İmparatorluğu'nun binbeşyüzyıllık tarihinin son zirvesini temsil eder.

Malazgirt Meydan Muharebesi

Malazgirt Meydan Muharebesi, 26 Ağustos 1071 tarihinde, Büyük Selçuklu Hükümdarı Alparslan ile Bizans İmparatoru IV. Romen Diyojen arasında gerçekleşen muharebedir. Alp Arslan'ın zaferi ile sonuçlanan Malazgirt Muharebesi, "Türklere Anadolu'nun kapılarında kesin zafer sağlayan son muharebe" olarak bilinir.

Mauricius

Mauricius (Latince: Flavius Mauricius Tiberius Augustus, Yunanca: Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος, İngilizce: Maurice) (d. 539 – ö. 27 Kasım 602), 582 – 602 döneminde Doğu Roma/Bizans İmparatorluğu imparatorudur. Bizans imparatorluğunun başlangıç döneminde çok önemli bir hükümdardır. Bir general olarak kayın-babası II. Tiberius ölünce imparator olmuştur. Saltanatının hemen tümünde imparatorluğun ya doğu sınırlarında ya da batı Balkanlar sınırlarında neredeyse devamlı savaşlar yapılmıştır.

Melantias Muharebesi

Melantias Muharebesi ya da Melanthius Muharebesi, Zabergan komutasındaki Kutrigur ordusu ile yetenekli general Belisarius komutasındaki Bizans İmparatorluğu arasında 559 yılında gerçekleşmiştir. Büyük sayısal yetersizliğine rağmen, Bizans ordusu savaşı mutlak bir şekilde kazandı ve Kutrigurları dağınık bir şekilde geri çekmeye zorladı. Bu, Belisarius'un bir kuvvete komuta ettiği son muharebededir.

Pronoia

Pronoia (çoğul pronoiai; Modern Yunanca: πρόνοια, anlamı "önem" ya da "sağduyu") geç dönem Doğu Roma İmparatorluğu'ndaki birey ve kurumlara devlet gelirleri tahsis edilmesini sağlayan bir sistemdi. 11. yüzyıldan başlayarak 15. yüzyılda imparatorluk feth edilene kadar devam eden sistem, aynı dönemdeki Avrupa feodalizminden farklıydı.

Romen Diyojen

IV. Romanos (Grekçe: Ρωμανός Δ' Διογένης, Romanos V Diogenis) ya da Türkçe kaynaklardaki yaygın adıyla Romen Diyojen, 1068 ile 1071 arasında hüküm süren Bizans Roman imparatorudur.

Sicilya Emirliği

Sicilya Emirliği, 10. ve 11. yüzyılda 107 yıl süreyle Sicilya adasında hüküm sürmüş olan Müslüman bir devletti.

Tebük Seferi

Tebük Seferi, Ekim 630'da İslam peygamberi Muhammed ve 30,000 kişilik İslam ordusunun Tebük'te Bizans ordusuna karşı hücuma geçmesi sonucu meydana gelen olay. Bu muharebe tipik Bizans-Arap Savaşları gibi olmamıştır. Muharebe yapılmadan Bizans ordusu geri çekilmiştir.

VI. Leon

VI. Leon (Yunanca: Λέων ΣΤ΄ ὁ Σοφός, Leōn VI ho Sophos,) d. 19 Eylül 866, Konstantinopolis, ö. 11 Mayıs 912, Konstantinopolis), lakabı "Bilge Leon" ya da "Filozof Leon", 886-912 yılları arasında tahtta kalan Bizans imparatoru.

VII. Mihail

VII. Mihail Dukas (Yunanca: Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας, Mikhaēl VII Doukas), d. yak. 1050, Konstantinopolis - ö. 1078. Bizans İmparatorluğu İmparatoru 1071-1078. VII Mihail, X. Konstantinos Doukas ile Eudokia Makrembolitissa'nın büyük oğullarıdır. Malazgirt'deki yenilginin ardından Bizans İmparatorluğu'nun başına geçti. Tahta geçtiğinde artık Bizans en güçlü Hristiyan devleti olma vasfını yitirmiş ve bir çöküş dönemine girmişti. Hükümdarlığı sırasında enflasyon dolayısıyla Bizans parası değer kaybettiği için Parapinakēs, "dörtte-bir eksik" namı ile anılmıştır.

Vandallar

Vandallar, Doğu Cermen kavimlerindendir. Kavimler Göçü sırasında 5. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nun değişik eyaletlerini yağmalamalarıyla tanınırlar. Bu eyaletler sırasıyla Galya (Gallia), Galiçya, Endülüs (Hispania Baetica), Kuzey Afrika ve Akdeniz adalarıdır.Vandalların yurtları ve asılları kesin olarak bilinmemektedir. Ostrogotlar'ın kralı ve Vizigotlar'ın kral naibi olan Got kavminden olan Büyük Teoderik evlilik yolu ile Vandallara akrabaydı.

Vandallar, Galya ve İspanya'da büyük bir kıyım yaparak Afrika kıyılarına dek ilerlediler. 455 yılında Vandal Kralı Genserik, Roma şehrini yağmalamıştır.

Roma'nın yağmalanmasına atfen, sebepsiz yere zarar verme eylemine vandalizm denmeye başlanmıştır.

439 - 533 yılları arasında ilk kralları olan Genserik kısa süre ayakta kalan bir Kuzey Afrika'da Tunus merkezli Vandal Krallığı'nı kurdu.Bu gelişmelerin sonrasında yıkılmanın eşiğine gelen Batı Roma İmparatorluğu, aşiretlere ayrıldı. Tüm gücünü yitiren Batı Roma İmparatorluğu 476 yılında yıkılmıştır.

Vandal Krallığı Roma Cumhuriyeti tarafından yakılıp yıkılan Kartaca yerine yeniden kurulan kente hâkim oldular. Vandal Kralı, elit idarecileri ve krallığın üst tabakası koyu Ariusçu Hıristiyandılar. Bu mezheplerini benimsetmek için Kalkedon Konsili ile ortaya çıkmış, Katolik Hıristiyanlığa inanan yerli halka zaman zaman dinsel baskılar ve zulümler yaptılar. Özellikle Doğu Roma İmparatorluğu, bu dinsel zulmü bahane ederek Vandal Krallığı'na saldırmak ve bu barbar krallığı ortadan kaldırmak istemekteydi.533'te Bizans İmparatoru Justinianos, Kuzey Afrika'ya büyük bir Bizans donanması ve Belisarius komutasında büyük bir Bizans ordusu gönderip Vandal Krallığı'nı istilaya başladı. Vandal Krallığı Bizanslılar'a yenilip, onların hâkimiyetine girince; Vandallar kendilerini muhafaza edemeyip tarihten silindiler.

Diğer diller

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.