Ulceracija

Termin Ulceracija ima više značenja.

Aneurizma trbušne aorte

Aneurizma trbušne aorte (lat. aneurysma aortae abdominalis) je lokalizovano proširenje (dilatacija) jednog dela (segmenta) najvećeg arterijskog krvnog suda u trbuhu - trbušne (abdominalne) aorte, prečnika koji je najmanje za 50 procenata veći od očekivanog (normalnog) prečnika aorte za tog pojedinca. Ovo proširenje nastaje usled postepenog smanjivanja čvrstine i elastičnosti zida trbušne aorte i obično uključuje slabost u srednjem sloju aorte (lat. tunica media) što dovodi do istezanja spoljašnjeg sloja (lat. tunica adventitia) i/ ili unutrašnjeg sloja (lat. tunica intima). Krv koju srce pod pritiskom pumpa kroz aortu, postepeno rasteže oslabljena zid i najčešće stvara aneurizmatsko proširenje u obliku „balona“ sličnog kokošjem jajetu. Aneurizma na svom zidu može imati depozite holesterola, kalcijuma, ili malih krvnih ugrušaka. Bolest ima podmukao tok, često ne daje posebne simptome sve dok ne nastupe komplikacije, a tada je lečenje teže, a ishod lošiji.

Najopasnija komplikacija aneurizme trbušne aorte je pojava njene rupture („pucanja“). Kao posledica ove komplikacije nastupa jako unutrašnje krvavljenje i iskrvavljenost, pa veliki broj pacijenata uopšte ne stigne živ do bolnice. Smrtnost pacijenata nakon operativnog lečenja akutne rupture aneurizme trbušne aorte je velika, svaki drugi pacijent ne preživi operaciju.

Blefaritis

Blefaritis ili zapaljenje ivice kapka oka (lat. blepharitis) je hronični, obostrani zapaljenjski proces koji zahvata ivice kapaka.

Cimetidin

Cimetidin je H2 blokator, antagonist histaminskih receptora koji brzo zaustavlja lučenje želudačne kiseline i pepsina iz želudačne sluznice. Kada se sedamdesetih godina prošlog veka pojavio bio je prava senzacija, prvi lek koji je uverljivo lečio peptički čir, pouzdanije nego bilo koji lijek do tada. Cimetidin blokira H2 receptore uzrokujući pad lučenja HCl, povisuje pH želuca i tako omogućava da se nadražena ili oštećena sluznica želuca obnovi. Cimetidin je u odnosu na druge H2 blokatore relativno toksičniji, može oštetiti jetru i bubrege, narušiti krvnu sliku, a mogući su i poremećaju rada srca. Stoga cimetidin danas sve više ustupa mesto novijim i manje toksičnim lijekovima kao što je ranitidin.

Crveno oko (medicina)

Crveno oko или болести ока и припоја ка ока (Morbus oculi et adnexorum, non specificatus) jedan je od najčešćih znakova u oftalmologiji kojim se označava dilatacije krvnih sudova u prednjem segmentu oka. Dijagnoza može biti potpomognuta diferencijacijom između cilijarne i konjuktivne injekcije. Cilijarna injekcija uključuje grane prednjih cilijarnih arterija i ukazuje na upalu rožnjače, dužice ili cilijarnog tela. Konjunktivna injekcija uglavnom pogađa zadnje konjunktivalne krvne sudove. Budući da su ovi krvni sudovi površnije od cilijarnih arterija, one proizvode više crvenila, pomeraju se sa konjunktivom i sužavaju nakon primene topikalnih vazokonstriktora.

Brojni činioci mogu biti povezani sa crvenim očima, uključujući konjuktivitis, blefaritis, kanalikulitis, povredu rožnjače, dakriocistitis, episkleritis, skleritis, iritis, keratitis, sindrom suvog oka (DES ili keratokonjunktivni sika KCS), glaukom, subkonjunktivalno krvarenje, bakterijske ili virusne infekcije, ili traume oka.

Deksametazon

Deksametazon je potentan sintetički predstavnik glukokortikoidne klase steroidnih hormona. Ovaj lek ima antiinflamatorno i imunosupresivno dejstvo. On je 20-30 puta potentniji od kortizola, i 4-5 puta od prednizona.

Dekubitus

Dekubitus, hronična rana izazvana pritiskom, je oštećenje kože i tkiva koje se nalazi ispod nje kao posledica predugog položaja tela u jednom položaju (produženi pritisak). Obično je to pritisak samog tela na podlogu, mada i bilo kakav drugi produženi pritisak može dovesti do pojave dekubitusa.Izraz dekubitus potiče iz latinskog jezika od reči (lat. „decumbre“), što znači „ležati dole“ i reči (lat. „cubitum-u“) posebnoj vrsti ležaja, s naslonom za ruke (na kome su se Rimljani uobičajeno odmarali). Rimski lekari su uočili da se zbog dugog ležanja na ovim ležaljkama mogu javiti posebne vrste rana ili kako su je oni nazvali (lat. „deecubitus“, „rana od ležanja“). Znatno kasnije ustanovljeno je da ovo oštećenje nije uzrokovano samo ležanjem (jer se javlja npr. i kod sedenja), tako da često primenjivan naziv „rana od ležanja“ nije sasvim odgovarajući.

Hronična rana

Hronična rana je svaka rana koja ne zarasta u predviđenom vremenskom periodu za tip i lokalizaciju rane, a sam proces zarastanja traje duže od 6 nedelja. Uprkos napretku moderne medicinske tehnologije i velikom iskoraku u prevenciji i mogućnostima lečenja ne smanjuje se ni prevalenca niti incidenca rana . Zato rana (kao prekid kontinuiteta kože izazvan brojnim činiocima) predstavlja veliki medicinski, socijalni i ekonomski problem, tim više izražen, jer se učestalost odnosno incidencija i prevalencija različitih vrsta rana uglavnom nepoznata. Hronične rane zbog dugotrajnog trtajanja značajno smanjuju kvalitet života obolelog, a njihovo lečenje zahteva veliko radno angažovanje medicinskog kadra, bolničkih i rehabilitacionih kapaciteta, što od bolesnika i zdravstvenih fondova iziskuje utrošak značajnih materijalnih sredstava.

Lečenje i briga o inficiranim (hroničnim) ranama još uvek je područje konfuzije i velikih naučnih rasprava. Zato i danas ne postoji precizna definicija ili autoritativni klinički vodič koji se odnosi na inficiranu ranu, a naročito ne na onu koja dugo perzistira (hronična rana). To je i razlog da mnogobrojni termini koji se koriste u lečenju rana dovode do konfuzije, te nepotrebnog ili pogrešnog lečenja posebno hroničnih rana .

Iako najčešće hronične rane nisu predvidive, ključ za lečenje je pravovremenom prepoznavanje pravih uzroka nastanka i njihovo uklanjanje, lečenje infekcije, uklanjanje mrtvog tkiva iz rane i njene okoline i pospešivanje odgovora tkiva domaćina na izlečenje

Nestabilni plak

Nestabilni ili vulnerabilni plak jedna je od kliničkih aplikacija ili komplikovani oblik aterosklerotskog plaka sa egzulcerisanom površinom (ulceracijom na mestima gde je došlo do odvajanja lipidnog dela plaka ili postoji prizidna tromboza (hipoehogena struktura apozicionog tromba) ili hemoragija u plaku. Ovi plakovi su nestabilni, odnosno imaju tendenciju odvajanja delova sa mogućnošću embolizacije distalnih arterija.

Očna rozacea

Očna rozacea ili oftalmička rozacea je bolest povezana sa čestim zapaljenskim promenama koje zahvataju kožu lica i grudi. Tačan uzrok rozacee nije poznat, ali se ovo stanje može povezati sa naslednim predispozicijama i faktorima sredinee, poput prevelikog izlaganja suncu i hladnoći. Iako se bolest javlja češće kod žena, ona ima lakšu formi, dok kod muškarca bolest ima veću verovatnoću da se razvije u ozbiljniju formu bolesti.

Pioderma gangrenozum

Pioderma gangrenozum (Pyoderma gangrenosum) je bolest koja uzrokuje da tkivo postane nekrotično, što dovodi do dubokih ulceracija koje se obično javljaju na nogama. Kad do njih dođe, one mogu da prouzrokuju hronične rane. Čirevi obično u početku izgledaju kao mali ubodi buba, i oni se razvijaju u veće čireve. Mada ove rane retko dovode do smrti, one mogu da prouzrokuju bolove i da ostave ožiljke.

Bolest je bila identifikovana 1930. godine. Njoj podleže aproksimativno jedna osoba u 100,000 u populaciji. Mada od ove bolesti mogu da obole ljudi bilo kog uzrasta, od nje uglavnom obolevaju osobe između 40 i 50 godina života.

На другим језицима

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.