Lulja

Një lule është struktura riprodhuese e gjetur në bimët e lulëzuara (bimët e ndarjes Magnoliophyta, të quajtur edhe angiosperms). Funksioni biologjik i një lule është riprodhimi, zakonisht duke siguruar një mekanizëm për bashkimin e spermës me vezë. Lulet mund të lehtësojnë tejkalimin (bashkimin e spermës dhe vezëve nga individë të ndryshëm në një popullsi) ose të lejojnë vetëzimin (bashkimin e spermës dhe vezës nga lulja e njëjtë). Disa lule prodhojnë diaspora pa fekondim (parthenocarpy). Lulet përmbajnë sporangia dhe janë vendi ku zhvillohen gametofitët. Shumë lule kanë evoluar që të jenë tërheqëse për kafshët, në mënyrë që t'i bëjnë ata të jenë vektorë për transferimin e pojalmit. Pas fekondimit, vezoret e luleve zhvillohen në fruta që permbajne fara.

Përveç lehtësimit të riprodhimit të bimëve të lulëzuar, lule janë për një kohë të gjatë të admiruar dhe të përdorura nga njerëzit për të sjellë bukurinë në mjedisin e tyre dhe gjithashtu si objekte të romancës, ritualit, fesë, mjekësisë dhe si burim ushqimi.

Flower poster 2
Një poster me lule ose grupe të luleve të prodhuara nga dymbëdhjetë lloje të bimëve lulesh nga familje të ndryshme.
Bloemenpanorama Maurice van Bruggen
Lule në Holandë.

Morfologjia

Ranunculus glaberrimus labelled
Pjesët kryesore të një lule të pjekur (Ranunculus glaberrimus).
Mature flower diagram
Diagrami i pjesëve të lules.

Përbërja e lules

Përbërja thelbësore të një lule mund të ndahet në dy pjesë: pjesa vegjetative, e përbërë nga petalet dhe strukturat e lidhura në perianth, dhe pjesët riprodhuese ose seksuale. Një lule e zakonshëme përbëhet nga katër lloje të strukturave të lidhura me majën e një kërcelli të shkurtër. Secila nga këto lloje të pjesëve është e rregulluar në një shirit në enë. Katër dredhat kryesore (duke filluar nga baza e lules ose nga nyja më të ulët dhe duke ecur lart) janë si më poshtë:

Perianthi

Kolektivisht kaliksi dhe kurora formojnë perianthin (shih diagramin).

  • Kaliksi: kurriz i jashtëm i përbërë nga njësitë e quajtura sepals; këto janë zakonisht jeshile dhe fusin pjesën tjetër të luleve në fazën e buzës, megjithatë, ato mund të mungojnë ose të shquar dhe petal-si në disa lloje.
  • Kurora: kurriz i dytë drejt kulmit, i përbërë nga njësi të quajtura petale, të cilat zakonisht janë të hollë, të butë dhe të ngjyrosur për të tërhequr kafshët që ndihmojnë procesin e pllenimeve.

Organet riprodhues

Lillium Stamens
Pjesët riprodhuese: Lilium longiflorum. 1. Stigma, 2. Stili, 3. Stami, 4. Filamenti, 5. Petali.
  • Androecium (nga greq. andros oikia: shtëpia e njeriut): kurora tjetër (nganjëherë shumëfishuar në disa kurora), që përbëhet nga njësitë e quajtura stamens. Stamens përbëhet nga dy pjesë: një kërcell i quajtur një filament, i kryesuar nga një anther ku polen është prodhuar nga meiosis dhe përfundimisht të shpërndara.
  • Gynoecium (nga gynaikos oikia greke: shtëpia e gruas): kurrizi më i brendshëm i një lule, i përbërë nga një ose më shumë njësi të quajtura carpels. Karpeli ose karpele të shumta të shkrirë formojnë një strukturë të uritur që quhet një vezore, e cila prodhon ovula brenda vendit. Ovules janë megasporangia dhe ata nga ana e tyre prodhojnë megasporë me anë të mejozës që zhvillohen në gametophytes femra. Këto krijojnë qeliza vezësh. Glikociumi i një lule përshkruhet gjithashtu duke përdorur një terminologji alternative ku struktura që e sheh në brinjën e brendshme (e përbërë nga një vezore, stili dhe stigma) quhet një pistil. Një pistil mund të përbëhet nga një karpele e vetme ose një numër carpels të shkrirë së bashku. Pika ngjitëse e pistilës, stigma, është receptori i polenit. Krahja mbështetëse, stili, bëhet rruga për tubat e polenit që rriten nga kokrrat e polenave që i përmbahen stigmës. Marrëdhënia me gynoecium në enë është përshkruar si hypogynous (nën një vezore superiore), perigynous (rrethon një vezore të lartë), ose epshëm (mbi vezore inferiore).

Struktura

Edhe pse marrëveshja e përshkruar më lart konsiderohet "e zakonshëme", speciet e bimëve tregojnë një ndryshim të gjerë në strukturën e luleve. Këto modifikime kanë rëndësi në evoluimin e bimëve të lulëzuar dhe përdoren gjerësisht nga botanistët për të vendosur marrëdhënie midis llojeve bimore.

Katër pjesët kryesore të një lule përgjithësisht përcaktohen nga pozicionet e tyre në enë dhe jo nga funksioni i tyre. Shumë lule nuk kanë pjesë ose pjesë mund të modifikohen në argëtime të tjera

A e dini se?

Kjo është lista përmbajtëse e temave me kuriozitete "A e dini se ?".

A dini se është një rubrikë e njohur në botën shqiptare për përmbledhje të kurioziteteve të ndryshme nga bota ?

Angjinarja

Angjinarja (lat. Cynara scolymus) e njohur edhe si : - artiçoka (Shkodër), hinardh, ingjinare (Tiranë). Angjinarja i takon familjes Asteraceae.

Bimë barishtore shumëvjeçare e viseve të ngrohta, me gjethe të mëdha të prera thellë, që mbillet për lulet si kokë me fletë të tulta, të cilat përdoren si ushqim dhe për të përgatitur pije, barna mjekimi etj.; lulja e paçelur e kësaj bime. Kokë angjinareje. Sallatë me angjinare.

Animimi

Stampa:Portal Animim Animimi (prej lat. animare, "ringjallue"), animacioni apo filmi vizatimor është në mendjen e ngusht çdo teknik, që me copat e fotografisë levizje në film mundën të krijohen.

Një person i cili merret me animim, emërohet animator.

Dino Kalenja

Dino Kalenja (Duraj) lindi më 4 nentor 1919 ne Kalenje Mallakastër.Pasi Mbaroi shkollen fillore ne Ballsh dhe Liceun e Korces vazhdon studimet e larta ne Itali.Me pas lidhet me levizjen Antifashiste NA-CL filimisht Në njesin guerile te Tiranes, Në çeten e Pezes dhe komisar i Batalionit partizan "Ismail Klosi" Mallakaster. Fillon te shkruaj poezi kur vazhdonte Liceun e Korces . Bie Deshmor i Atdheut me 29 mars 1944. Mban titullin "Hero i Popullit"

Foqion Postoli

Foqion Postoli (Korçë, 1889 - 2 tetor 1927) ishte shkrimtar dhe veprimtar i diasporës shqiptare në SHBA.

Gaqo Çako

Gaqo Çako ka lindur më 24 janar 1935 dhe vdiq më 1 gusht 2018, ishte një këngëtar shqiptar. Mban titullin Artist i Popullit.

Jakov Xoxa

Jakov Xoxa (Fier, 15 prill 1923 - Budapest, 28 prill 1979) ka qenë partizan i Frontit Nacional-Çlirimtar gjatë Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri, pas lufte qe gazetar dhe shkrimtar. Vepra e tij më e famshme është romani Lumi i vdekur botuar më 1964 në Tiranë, për të cilin mori çmimin e Republikës së Shkallës së Parë dhe vepra u brohorit nga kritika shqiptare si një kryevepër e narrativës socialiste.

Kamomili

Kamomili (lat. Matricaria chamomilla) është bimë barishtore njëvjeçae që rritet në vende livadhe dhe fushe që bënë lule si të luledeles me erë të këndëshme; lulja e kësaj bime, e cila përdoret në mjekësi si qetësues i sistemit nervor, kundër sëmundjeve të lëkurës etj. Po ashtu nga kjo bimë bëhet pije e njohur me të njëjtin emër duke zier me ujë lulet e thara të kamomilit. Ky artikull në lidhje me biologjinë është i cunguar. Ndihmoni dhe ju në përmirsimin e tij.

Kroacia

Kroacia, zyrtarisht Republika e Kroacisë (kroatisht: Republika Hrvatska), është një shtet sovran në Evropës Qendrore dhe Juglindore, buzë detit Adriatik. Kroacia ka qenë një nga republikat e ish-Jugosllavisë e quajtur Republika Socialiste e Kroacisë. Kryeqyteti i Kroacisë dhe qyteti më i madh i saj është Zagrebi. Kroacia është anëtare e BE-së.

Në Republikën e Kroacisë janë të njohur në veri rajoni kroat dhe në jug rajoni dalmatin në të cilën ndodhet edhe qyteti arbëresh Zara dhe disa venbanime tjera të banuara nga arbëreshët apo nën ndikimin e kulturës së tyre.

Lajthia

Lajthia (lat. Corylus avellana L.), e njohur edhe si : lethi ose lajthiza është një bimë që bën pjesë në famijen Corylaceae.

-- Përshkrimi—Lajthia e zakonshme është zakonisht një shkurre gjetherënëse që arrin 3-8 m lartësi, por mund të arrijë edhe 15 m. Rritet veçmas ose e përzierë me shkurre si shkoza, mëlleza, molla e egër (dyvjaka), thana etj. Bima parapëlqen shpatet e drejtuara nga veriu ose verilindja që nuk rrihen nga dielli.

Gjethja e lajthisë është e rrumbullaktë, 6–12 cm e gjatë dhe e gjerë, me push në të dy sipërfaqet dhe e dhëmbëzuar. Lulet çelin shumë herët në pranverë, para gjetheve, dhe janë të ndara në lule femërore dhe në lule mashkullore. Lulet mashkullore janë në ngjyrë të verdhë të zbehtë dhe janë 5–12 cm të gjata dhe quhen krënde, ndërsa lulet femërore janë shumë të vogla që dallohen nga sythet e tjera të bimës nga fijet e holla të trëndafilta në majë të tyre dhe qëndrojnë vetëm ose në grupe pranë atyre mashkullore. Frutat prodhohen në grupe prej një deri pesë së bashku. Secili frut mbahet brenda një lëvoreje të fortë. Fruti është afërsisht sferik në oval, 15–20 mm i gjatë dhe 12–20 mm i gjerë, kafe në të verdhë me një mbresë të zbehtë në bazën. Kokrra bie jashtë membranës kur piqet, rreth 7-8 muaj pas pllenimit.

Shufrat e gjata e të drejta përdoren për thurje gardhesh.

Në dimër krëndi është ushqim i pëlqyer i bagëtisë, sidomos i dhisë. Edhe gjethet janë të ushqyeshme. Me drurin e trashë dhe me rrënjët e plota janë bërë orendi si bishta veglash, llulla (çibukë) etj. Frutat e lajthisë, që piqen nga fundi i gushtit ose gjatë vjeshtës, janë të shijshme, ndaj ruhen.

Lajthitë kanë disa vlera :

Gjethet e thara në hije, pasi zihen, kullohet të bëhen banja të lëkurës së sëmurë. Në sasi të vogla ëmbëlsohet dhe përdoren si çaj. Ato përmbajnë Vitaminë C, që ndihmon në punën e muskujve të lëmuar të trupit, rregullon veprimet ritmike të zorrëve, nxit urinimin, ngushton enët e gjakut. Ndihmon edhe ata që vuajnë nga variçet (që varen), hemorroidet (majasëlli), ndërpret heqjen e barkut si dhe hemoragji nga hundët.

Lëvorja e rrënjës grumbullohet në vjeshtë. Pasi lahet me kujdes nga mbeturinat, thahet në diell dhe ruhet. Lëngu i përftuar prej saj ulë temperaturat e larta të trupit, duke zëvendësuar aspirinën, që është kimikat nganjëherë i dëmshëm.

Pjalmi grumbullohet në kohën e lulëzimit, kur është pjekur mirë dhe ruhet ne qese letra. Përdoret kundër epilepsisë (sëmundjes së tokës).

Nga druri nxirret vaji, që i ngjet atij të ullirit dhe përdoret kundër dhimbjeve të dhëmbëve, krimbave të zorrëve (askarideve) dhe pickimit të insekteve.

Fryti është pjesa më e dobishme. Thelbi ka vlera të mëdha; në përbërje të tij ka 60 % yndyrë, 20 % proteina, 16 % albumina, pak sheqer etj. Fryti i lajthisë këshillohet për njerëzit anemikë (dobësi e përgjithshme e organizmit) si dhe për gratë shtatzëna. Kura përgatitet duke përzier një kg lajthi me një kg mjaltë. Përdoren 3-4 lugë gjelle në ditë. Thelpinjtë e lajthisë bluhen dhe përzihen me miell për të bërë bukë speciale, biskota, çokollata etj.

Lajthia e egër e vendin tonë Corylus colurna L, është lloj shumë i rrallë. Prandaj, duhet t’i ruajmë dhe t’i shtojmë këto dhurata të çmuara të natyrës, që janë kaq bujare.

Lindita Ahmeti

Lindita Ahmeti (lindur ne 26 prill 1973 në Prizren) është një poeteshë shqiptare.

Lulja e Kujtimit (operë)

Lulja e Kujtimit opera me 3 akte, u interpretua për herë të parë më 5.XI.1961.

Lulja e Versajës

Ledi Oskar ose Lulja e Versajës (titulli origjinal: ベルサイユのばら Berusaiyu no Bara) është një serial anime dhe manga nga Riyoko Ikeda, i lëshuar më 10 tetor, 1979.

Seriali ndjek ngjarjet e ndodhura në Francë gjatë sundimit të Luigjit XVI dhe gruas së tij Marie-Antoinette parë nga këndvështrimi i Oskar Fransua de Zharzhe (Oscar François de Jarjayes), një vajzë e rritur si djalë nga babai i saj dhe që shërben shumicën e kohës si kolonel i rojeve të mbretëreshës. Gjatë 40 epizodeve shikohet shkëlqimi dhe rënia e Mbretëreshës së Francës, Marie-Antoinette dhe lidhjet dashurore të trekëndëshit Oskar, Andre dhe Kontit të Fersen. Ngjarjet përfundojnë me sulmin në Bastijë ku Andre dhe Oskar humbasin jetën në aksion. Në epizodin e 41 shpjegohen ngjarje të përgjithshme të vijimit të revolucionit.

Seriali ka gjeneruar një film me persona realë (film francez) dhe një muzikal (në Japoni). Manga dhe anime gëzon popullaritet në shumë vende të Evropës.

Lulja e kripës

Romani më voluminoz në letërsinë tonë "Lulja e Kripës" (1978) i Jakov Xoxës, shtrirjen e gjerë në jetë e fillon me përshkrimin e atmosferës dhe të njerëzve në koloninë e kripores në afërsi të fshatit Naforë (në bregdet), në vitin 1940. Lidhja e njerëzve me zejen e kripës dhe kripën është njësoj si ajo me tokën, një lidhje jetike ekzistenciale. Natyra dhe bota e njerëzve të Naforës është e pleksur në thellësi me ngjizjen mitologjike të liqenit të kripur të hyrë si bërryl në det. Mbi këtë vizion jetik gërshetohen prirje, konflikte, drama të shumta motivesh dhe karakteresh. Duhet theksuar se romani i tretë dhe i fundit i Jakov Xoxës si realizim artistik ngrihet përsëri në shkallë të romanit të parë, "Lumi i vdekur", kjo dhe për arsye se vendosia e ngjarjes në fillim të viteve '40 i lejon autorit hapësirë krijuese manovrami, për të shmangur pjesërisht frymën e parimeve të realizmit socialist.

Në vëllimin e parë të romanit "Lulja e Kripës", autori i përgatit personazhet e tij për një ngjarje të madhe dhe, sa më pranë saj janë ata, aq më i rreptë është sprovimi i tyre dhe më dramatik përcaktimi.

Në hapin e parë ata të lenë përshtypje të caktuara, të veçanta dhe sa më shpesh që takohemi, aq më me saktësi e ndjejmë zërin e tyre të brendshëm, të veçantë; fillojmë ta ndjejmë përcaktimin e tyre të veçantë. Pas disa qindra faqesh lexuesi nis e ndien rrjedhat e afërta të historisë, por edhe ato më të largëta, shëmbëllyeshëm me natyrën krijuese të romanit "Lumi i vdekur" dhe "Juga e bardhë".

Ky përcaktim dhe profilizim i personazheve nuk arrihet përmes dëshmive të shpejta, por përmes shtrirjes së gjerë epike, që realizohet shkallë-shkallë dhe që merr me vere të gjitha jehonat e mëdha dhe të vogla së bashku.

Dy vatrat amë që integrojnë dhe venë në lëvizje rrjedhat e rrëfimit tek romani "Lulja e Kripës" janë familjet : e Dosarajve dhe Sopajve. Këto dy epiqendra që së bashku shprehin tërësinë e botës shqiptare, gjithashtu kanë degëzimet e tyre jehonash të veçanta dhe karakteristike për kohën. Tre djemtë e vëllait të arhondit të madh, Grigor Dosarit, me formim, me nxitje, motive e bindje të ndryshme, përfaqësojnë këto lëvizje: tek Peri përshtypje dhe ndikim të brendshëm bëjnë librat; Llambroja karakterizohet nga të vërejturit e mprehtë të botës që e rrethon, kurse Pavlo Dosari është besnik i përvojave dhe i konvencioneve të brendshme familjare. Cili prej tyre do të mishërohet më natyrshëm në përputhje me botën dhe individualitetin e vet, por dhe me rrjedhat e ngjarjeve të kohës ?

Kjo vatër qëndrore që përgatitet për degëzime individuale, në degëzimin e parë ngjiz embrionet e tri vatrave të reja fabulare për vëllimin e dytë. Drama më ekspresive gjithësesi është ajo e bashkëshortëve Llabro dhe e Patra Dosarit. Brutaliteti i rrethanave bën që Patra, nga një grua e devotshme deri në përsosmëri shpirtërore të shndërrohet në një shtrigë që e tmerron Naforën me mallkimet e saj për shterpësi. Sikur nga kjo hapësirë epike e shtrirë në këtë vepër madhore të Xoxës, të veçohej vetëm kjo jehonë e personazhit Patra, do të mjaftonte që të ndriçohei fuqishëm një hapësirë shqiptare e Naforës. Por, ndërhyrja flagrante e autorit do të ushtrohet tek vëllezërit Sopi.

Milto Sopi, kryesori i kripores, një intelektual që ka marrë pjesë aktive dhe në ngjarjet e qershorit të vitit 1924, që ka jetuar në qendra të ndryshme të Evropës dhe në Rusi si emigrant komunist, pra intelektual i shkolluar, njësoj si shumë intelektualë të asaj kohe në Evropë me bindje majtiste, kthehet i zhgënjyer në Shqipëri.

Ç'është ky zhgënjim dhe ç'filozofi ka për mbështetje ? Nga debatet e ashpra që zhvillon me të vëllanë, me Petritin, me teknikun e kripores dhe njërin nga figurat kryesore të lëvizjes komuniste në këtë mjedis, del se përcaktimi fillestar i Miltos për idealin e bindjet komuniste nuk paskëshin qenë në përputhje me botën, me kërkesat, me natyrën dhe strukturën e tii shpirtërore. Dhe në vend që kjo linjë e intelektualit të zhgënjyer të zhvillohet në përputhje me bindjet e fundit të tij, autori do të ndërhyjë duke u distancuar dhe duke e nxirë Milton në rrafshin etik. Kështu, ndriçimi i drejtë dhe i gjithanshëm i këtij profili të intelektualit shqiptar të para luftës, në letërsinë tonë vazhdon të presë autorin e vet. Në veprat e rrëfimit epik, zakonisht, krahas rrafshit të drejtpërdrejtë të fabulës, sajohet dhe boshti që lidhet natyrshëm me rrjedhën aktive të narracionit. Prandaj lexuesi ka një përfytyrim të qartë për ecurinë e rrjedhave pasive dhe mund t'i kapë lehtë lidhjet brenda linjave të këputura. Te shkrimtari Jakov Xoxa kjo ligjshmëri e vetvetishme e natyrës krijuese kultivohet dhe ngrihet në parim të fuqishëm shprehës.

Kështu psh. në këtë roman voluminoz linja e personazheve maji dhe Arta, edhe pse shfaqet dhe është e pranishme vetëm në faqet e para dhe të fundit të romanit, kjo linjë ndjehet si prani sugjestive e pashqiptuar gjatë tërë veprës. Ajo depërton si e tillë në vetëdijen e lexuesit, ngulitet fuqishëm gjatë tërë rrëfimit me praninë e rrjedhës së saj në heshtje. E fiksuar që në fillim vetëm përmes disa vijave të shkurtra dhe të fuqishme, linja në fjalë ndihet në një mijë faqet e ardhshme, pa bërë zë. Ajo imponohet njësoj krahas rrjedhave të përcjella këmba këmbës gjatë tërë rrëfimit. Përmes kësaj veçorie krijuese të Xoxës mund të shihet sublimimi mjeshtëror i natyrës së realizmit klasik dhe të realizmit bashkëkohor, ku shquhet dhe talenti i romancierit të madh të letërsisë shqiptare.

Lulja e kujtimit, operë në 3 akte (libër)

Lulja e kujtimit, operë në 3 akte Autori: Kristo Kono. Viti i botimit: 1981. Faqet e librit 230.

Lulja e kungullit

Lulja e kungullit jo vetëm që është e bukur në sy por dhe e lehtë për tu gatuar. Duke qënë se recetat e lules së kungullit kërkojnë shumë lule si dhe nga vetë bukuria dhe delikatesa e tyre krijojnë pjata klasike, shpesh herë çmimi i një kg lulesh shkon 20 deri 25 euro. Në qoftë se ju i kultivoni vetë kungujt atëherë është më e lehtë gjetja e luleve. Në raste të tilla duhet të kini parasysh se kërcelli i luleve ka gjemba të vegjël të cilat mund të jenë dëmtuese (sidomos për lëkurën e femrës) si dhe pastrimi duhet të bëhet shumë imtësisht dhe me kujdes. Përdorimi i gërshërëve të kuzhinës është i rekomanduar.

Lulet e kungullit rriten në bimën e kungullit dhe të kungulleshkës. Ato qëndrojnë në majë të kungullit që sapo është duke u formuar, dhe kanë petale jeshile nga jashtë dhe të verdha nga brenda. Në brendësi të lules qëndron filamenti që ka ngjyrë të verdhe dhe duhet eliminuar pra hequr.

Ato janë dy varietetesh meshkuj dhe femra meshkujt janë me te mëdhenj dhe kane bisht kurse femrat janë me te vogla dhe rriten në maje të kungullit. Ato duhet te mblidhen ne momentin e çeljes absolute dhe jo kur petalet kane filluar te ulen anash.

Më të mirë janë ato mashkullor të cilat i përmendëm më lart. Lulet mashkullore që kanë edhe bisht mund ti futesh në vazo me ujë dhe ti mbash për dy dite, ndërsa ato femërore mund ti mbash në frigorifer por jo më tepër se 24 ore.

Molla

Molla (Malus domestica) është një bimë frutore që i përket familjes Rosaceae. Ajo është një nga bimët e kultivuara frutore më të njohura.

Myqerem Tafaj

Myqerem Tafaj i lindur më 14 nëntor 1957 është politikan shqiptar, deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.

Ai ishte zëvendës kryeministër dhe ministër i Arsimit dhe Shkencës të Shqipërisë.

Ky artikull në lidhje me Politika është i cunguar. Mund të ndihmoni Wikipedinë duke e përmirësuar.

Sulfuri

Sulfuri është një element kimik. Në trupin e njeriut paraqitet me një përqindje prej afro 0,25%, sasi e cila ndodhet e shpërndarë në proteina dhe një pjesë ndihmon në miksjen e gjakut. Është gjithashtu shkaktari i erës së keqe të gazrave trupore, vezëve të prishura apo pellgjeve me ujë të ndjenur.Sulfuri gjendet me shum se 30 modifikime alotropike po vetem dy jan me te rendesishem sulfuri romboik dhe ai monoklinik

Squfurit është një element kimik në chalcogen familjes, simbol S dhe numrin atomik 16.

Ajo është një organizatë jo-multivalent metal, pa erë, pa shije dhe të bollshme, nuk shpërndajë në ujë. Squfurit është i njohur mirë si kristalet e verdhë dhe të gjendet në shumë minerale (sulfide dhe sulfate) dhe madje edhe në formë amtare, veçanërisht në regjionet vullkanike. Shumica e squfurit është përdorur, megjithatë, me origjinë sedimentare.

Ajo është një element thelbësor për të gjitha krijesat e gjalla dhe kanë nevojë për disa amino acidet dhe kështu në shumë proteina. Squfurit është përdorur kryesisht si pleh (sulfat) dhe këpurdhëvrasës bimore (kundër myk pluhur), por gjithashtu është përdorur gjerësisht në barut, laxatives, ndeshjet dhe Insekticide

Në gjuhë të tjera

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.