Oton

Disambig.svg Za ostala značenja, v. Oton (razvrstavanje).

Marko Salvije Oton (rođen 25. aprila 32. godine - izvršio samoubistvo 16. aprila 69. godine) bio je rimski car od 15. januara 69. do svoje smrti.

Poreklo i uspon na vlast

Oth001
Car Oton

Oton je pripadao staroj i uglednoj etrurskoj familiji poreklom iz Ferentinuma. U rimskom visokom društvu pojavio se u društvu ekstravagntnih mladih aristokrata koji su okruživali cara Nerona. Prijateljstvo sa Neronom je raskinuto 58. godine zbog Popeje Sabine. Ona je bila Otonova žena, a kada se upoznala sa Neronom, postala je careva ljubavnica. Kasnije se Popeja Sabina razvela od Otona, a Neron ga je poslao u udaljenu provinciju Luzitaniju.

Oton je ostao u Luzitaniji sledećih deset godina, upravljajući umereno tom zemljom. Kada je 68. godine, Galba, tada upravnik Tarakonske Španije podigao ustanak protiv Nerona, Oton ga je stao na njegovu stranu i stigao u Galbinoj pratnji do Rima. Galba je bio star i nije imao dece i Oton se nadao da će naslediti. Oton je sklopio tajni sporazum sa jednim Galbinim ljubimcem, Titom Vinijem da se oženi njegovom ćerkom radi Vinijeve podrške. Ali u januaru 69. godine, godine četiri cara, Galba je formalno usvojio Lucija Kalpurnija Pizona, što je uzdrmalo Otonove nade.

Razočaran, Oton se odlučio da podigne ustanak. Našao je novca da kupi usluge dvadesetak vojnika pretorijanske garde. U jutro 15. januara, samo pet dana od Pizonovog usvojenja, Oton je žurno otišao do svojih pristalica koji su se okupili na Palatinu. Odatle je praćen pristalicama otišao do logora pretorijanske garde, gde je bio pozdravljen kao novi car.

Galbu su napustili njegovi vojnici i on je ubrzo zajedno sa Pizonom bio brutalno ubijen. Senat je brzo reagovao i dodelio mu tribunska ovlašćenja i druge magistrature koje pripadaju caru. Svoj uspeh je Oton dugovao Galbinom odbijanju da plati pretorijance kako je obećao prilikom dolaska na presto.

Opadanje i propast

OthoDen
Denar cara Otona

Oton je prihvatio, ili je izgledalo da je prihvatio, kognomen Neron, što je trebalo da znači da će se on oslanjati na pristalice poslednjeg Julijevsko-klaudijevskog cara. Neronove statue su opet podignute, a čak je bio u planu i dovršenje Neronove Zlatne palate.

Oton je ubrzo saznao da se nekoliko germanskih legija izjasnilo za Vitelija, koji je već krenuo prema Italiji. Oton je pokušao da se nagodi sa Vitelijem, ali bezuspešno. Zatim je počeo da priprema rat. Provincije Dalmacija, Panonija, Gornja Mezija, Donja Mezija su stale na njegovu stranu, a mogao je da računa i na pomoć pretorijanske garde. Takođe, rimska mornarica je stala na Otonovu stranu.

Flota je bila poslata u pravcu Ligurije, a sam Oton je na čelu kopnenih snaga iz Rima krenuo sredinom marta. Oton nije stigao da spreči Vitelijev prelaz preko Alpa. Do odlučne bitke došlo je kod Bedrijaka, iako je većina Otonovih oficira bila za to da se sačeka vojska iz Dalmacije. Ali, prevagu je odnelo drugačije mišljenje koje je zastupao carev brat Ticijan; sam Oton se sa brzom bitkom složio, ponajviše iz nestrpljenja. Otonova vojska je u dve bitke poražena, a preživeli Otonovi vojnici su prešli na stranu Vitelija.

Iako je još uvek posedovao značajnu vojsku, a pomoć iz Dalmacije se približavala, Oton se odlučio na samoubistvo. Na njegovom grobu podignuto u blizini skromno je pisalo Diis Manibus Marci Othonis.

Oton je imao trideset sedam godina u času smrti, a vladao je svega tri meseca u godini koja je kasnije nazvana godina četiri cara.

Eksterni linkovi

  • Otonov život (Svetonijeva biografija na latinskom i u engleskom prevodu)
  • Život Otonov (Plutarhova biografija u engleskom prevodu)
Prethodnik:
Galba
spisak rimskih careva Nasljednik:
Vitelije
Autels-Villevillon

Otel Vilvijon (fr. Autels-Villevillon) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 120 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 11 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,08 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 220 metara (maksimalnoj 217 m, a minimalnoj 174 m).

Authon-Ebéon

Oton Ebeon (fr. Authon-Ebéon) je naselje i opština u Francuskoj u regionu Poatu Šarant, u departmanu Primorski Šarant koja pripada prefekturi Sen Žan d'Anželi.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 407 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 11,65 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 30 metara (maksimalnoj 36 m, a minimalnoj 16 m).

Authon-du-Perche

Oton di Perš (fr. Authon-du-Perche) je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Centar, u departmanu Er i Loar.

Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 1.270, a gustina naseljenosti je iznosila 76 stanovnika/km².

Authon-la-Plaine

Oton la Plen (fr. Authon-la-Plaine) je naselje i opština u severnom delu centralne Francuske u regionu Pariski region, u departmanu Eson koja pripada prefekturi Etan.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 305 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 28 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 10,59 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 144 metara (maksimalnoj 157 m, a minimalnoj 147 m).

Authon (Gornjoprovansalski Alpi)

Za ostale upotrebe, v. Oton (razvrstavanje).Oton (fr. Authon) je naselje i opština u jugoistočnoj Francuskoj u regionu Provansa-Alpi-Azurna obala, u departmanu Gornjoprovansalski Alpi koja pripada prefekturi Forsalkje.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 33 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 0 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 40,16 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 1137 metara (maksimalnoj 2114 m, a minimalnoj 881 m).

Authon (Loara i Šer)

Za ostale upotrebe, v. Oton (razvrstavanje).Oton (fr. Authon) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Loar i Šer koja pripada prefekturi Vandom.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 698 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 32,26 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 135 metara (maksimalnoj 156 m, a minimalnoj 90 m).

Bazoche-Gouet

Bazoš Gue (fr. Bazoche-Gouet) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1249 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 37,44 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 196 metara (maksimalnoj 229 m, a minimalnoj 164 m).

Beaumont-les-Autels

Bomon lez Otel (fr. Beaumont-les-Autels) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 451 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 21 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,98 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 280 metara (maksimalnoj 278 m, a minimalnoj 184 m).

Béthonvilliers (Er i Loar)

Betonvilije (fr. Béthonvilliers) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 133 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 10 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 12,33 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 250 metara (maksimalnoj 261 m, a minimalnoj 156 m).

Chapelle-Guillaume

Šapel Gijom (fr. Chapelle-Guillaume) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 188 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 9 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 19,86 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 207 metara (maksimalnoj 251 m, a minimalnoj 184 m).

Chapelle-Royale

Šapel Roajal (fr. Chapelle-Royale) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 339 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 34 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 9,89 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 174 metara (maksimalnoj 192 m, a minimalnoj 158 m).

Charbonnières (Er i Loar)

Šarbonijer (fr. Charbonnières) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 260 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 12 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 20,91 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 234 metara (maksimalnoj 245 m, a minimalnoj 192 m).

Etilleux

Etije (fr. Etilleux) je naselje i opština u centralnoj Francuskoj u regionu Centar (region), u departmanu Er i Loar koja pripada prefekturi Nožan le Rotru.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 188 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 22 stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 8,35 km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 270 metara (maksimalnoj 265 m, a minimalnoj 162 m).

Kraljevina Grčka

Kraljevina Grčka (grčki: Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος, Vasílion tis Elládos) bila je monarhija koja je osnovana1832 na osnovu zaključaka Londonske konferencije 1832 od strane velikih sila (Velike Britanije, Francuske i Ruskog carstva). Međunarodno priznanje stekla je na osnovu Mira iz Konstantinopolisa 1832, kojim je takođe potvrđena njena potpuna nezavisnost od Otomanskog carstva. Tako je Kraljevina Grčka postala prva potpuno nezavisna država Grka od pada Bizanta pod Otomansko carstvo sredinom 15. vijeka.

Kraljevina Grčka je bila pravni naslijednik Privremene grčke vlade osnovane tokom Grčkog rata za nezavisnost, egzistirala je sve do 1924 godine, kada je ukinuta monarhija, a namjesto toga osnovana Druga Grčka republika. Kraljevina Grčka obnovljena je 1935, te je trajala sve do 1974, kada ju je Vojna hunta ukinula.

Lav VIII (papa)

Lav VIII. je bio papa od srpanj 964. do 1. ožujka 965. godine, poznat kao prvi papa nakon zavšetka razdoblja poznatog kao pornokracija, odnosno jedini papa kojega Katolička crkva smatra i protupapom. Takva je situacija nastala zbog specifičnih okolnosti vezanih uz sukob rimsko-njemačkog cara Otona I Velikog sa njegovim prethodnikom Ivanom XII. Početkom 962. je Oton kao njemački kralj došao u Rim gdje ga je Ivan XII okrunio za cara (i kralja Italije) u zamjenu za vojnu i političku podršku Papinskoj Državi. Međutim, čim se Oton povukao iz Italije, Ivan XII se okrenuo njegovim neprijateljima, te pokušao stupiti u vezu sa Mađarima i Bizantom. Čuvši za to, Oton je pokrenuo vojsku na Rim, prisilivši Ivana XII na bijeg. Oton je u Rimu sazvao sinod na kome je u prosincu 963. Ivan XII svrgnut s mjesta pape, a novim papom proglašen protoserinus (laički službenik) koji je dobio ime Lav VIII.

U veljači 964. se Oton povukao iz Rima, a Ivan je to iskoristio kako bi sa naoružanim pristašama napao Rim i natjerao Lava u bijeg. Ivan je nakratko nastavio svoj pontifikat i organizirao vlastiti sinod na kome je Lav svrgnut. Kada je Lav iznenada umro, narod u Rimu je za njegovog nasljednika izabrao Benedikta V. Međutim, već u srpnju je Otonova vojska ponovno došla u Rim, a s njom i Lav. Organiziran je novi sinod na kome je Benedikt svrgnut, a pri tome je sam mirno predao svoje papske ovlasti Lavu.

Lav je, prema nekim navodima, Otonu u zamjenu za podršku priznao pravo investiture, što je kasnije postalo predmetom političkih i historiografskih kontroverza. Umro je nekoliko mjeseci kasnije a zamijenio ga je Ivan XIII.

Opština Othón P. Blanco, Quintana Roo

Othón P. Blanco je opština u Meksiku, u saveznoj državi Quintana Roo.

Prema proceni iz 2013. godine u opština je živelo 9936 stanovnika. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 1 m.

Oton I

Oton I. (njemački Otto I.) (* 23. 11. 912. u Wallhausenu; † 7.5. 973. u Memlebenu) je bio Saski vojvoda, rimsko-njemački kralj (936. - 962.) i potom rimsko-njemački car (962. - 973.). Česti naziv Oton Veliki potječe od srednjovjekovnog povjesničara Otta von Freisinga i nije suvremen.

Oton II

Oton II ili Oton Crveni (955.-7.12 983) je kralj Nemačke (961.-983. ) i Sveti Rimski Car (967.-983.). On je treći vladar Otonske dinastije, a sin je Otona I Velikog.

Ottone Orseolo

Ottone Orseolo (Oton, ponekad navođen i kao Urseolo; o. 992 - 1032) bio je dužd Venecije od 1008. do 1032. Rodio se kao treći sin dužda Pietra II Orseola. Ime je dobio po rimsko-njemačkom caru Otonu III koji je bio očev saveznik i zaštitnik Venecije. Njegov stariji brat Giovanni Orseolo je bio prvi mletački dux Dalmatiae, te se smatrao najizglednijim nasljednikom Pietra II. Međutim, Giovanni je 1006. iznenada umro od kuge, te je Ottone postao dužd poslije Pietrovog povlačenja 1008. godine. Tada je imao 16 godina, postavši najmlađi dužd u venecijanskoj historiji. Vladavinu su mu obilježili skandali uglavnom vezani uz nepotizam i nastojanje da visoke crkvene položaje napuni svojom rodbinom, uključujući Orsa koga je 1017. imenovao patrijarhom Gradoa. Zbog toga je došao u sukob sa patrijarhom Poppom od Akvileje, a nakratko su 1022. i njega i Orsa građani protjerali u Istru. Odatle su se obojica vratili 1023. godine, a papa Ivan XIX sljedeće godine presudio u njihovu korist. Međutim, godine 1026. je došlo do ustanka u kome je Ottone Orseolo svrgnut; novim je duždem postao Pietro Barbolano. Ottone je utočište našao u Carigradu kod bizantskog cara Konstantina VIII, koji je, slično kao i rimsko-njemački car Konrad II iskoristio Ottoneovo svrgavanje kao povod da Mlečane kazni oduzimanjem ranijih trgovačkih povlastica. Kada su 1032. Mlečani svrgnuli Barbolana, njegov brat Vitale je došao u Carigrad pozvati ga da se vrati; Ottone je, tada, bio na samrti. Novi je dužd postao Domenico Flabanico.

Ottone je bio oženjen za kćer mađarskog kralja Geze. Njegov sin Pietro je kasnije stupio na mađarsko prijestolje.

Principat
(27. p.n.e.235.)
Kriza III. vijeka
(235.284.)
Dominat
(284. — 395.)
Zapadno Rimsko Carstvo
(395. — 476.)
Istočno Rimsko Carstvo
Bizantsko Carstvo

(395. — 1453.)

Na drugim jezicima

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.