Nigel Farage

Nigel Paul Farage (/[unsupported input]ˈfærɑːʒ/, [[Wikipedia:Pronunciation respelling key|ŠABLON:NOCAPS-rahzh]];[4] 3. april 1964 -) je britanski euroskeptični političar, poznat kao vođa Stranke nezavisnosti UK, njen član Evropski parlamenta za Jugoistoičnu Englesku i ko-predsjedatelj euroskeptičnog parlamentarnog bloka Evropa slobode i demokracije. Farage je UKIP, nezadovoljan njenom politikom nakon referenduma, bio napustio 2018. godine te 2019. godine osnovao stranku Brexita koja je pod njegovim vodstvom na izborima 2019. godine postala najjača pojedinačna stranka u Europskom parlamentu.

Farage je 2016. bio jedan od vođa uspješne referendumske kampanje za izlazak UK iz EU.

Nigel Farage
MEP
Nigel Farage (45718080574) (cropped)

Farage u decembru 2018.
vođa stranke Brexita
Preuzeo dužnost
22. mart 2019
predsjedatelj Richard Tice
Prethodi Catherine Blaiklock
vođa Stranke nezavisnosti UK
Na položaju
5. oktobar 2016 – 28. novembar 2016
v.d.
predsjedatelj Paul Oakden
Prethodi Diane James
Slijedi Paul Nuttall
Na položaju
5. novembar 2010 – 16. septembar 2016
Deputy Paul Nuttall
predsjedatelj Steve Crowther
Prethodi Jeffrey Titford (v.d.g)
Slijedi Diane James
Na položaju
12. septembar 2006 – 27. novembar 2009
Deputy David Campbell Bannerman
predsjedatelj John Whittaker
Paul Nuttall
Prethodi Roger Knapman
Slijedi The Lord Pearson of Rannoch
predsjednik Evrope slobode i neposredne demokracije[1]
Preuzeo dužnost
20. jul 2004
služio zajedno sa Hanne Dahl
Francesco Speroni
David Borrelli
Prethodi Jens-Peter Bonde
predsjedatelj Stranke nezavisnosti UK
Na položaju
1998 – 22. januar 2000
Vođa Michael Holmes
Prethodi Alan Sked
Slijedi Mike Nattrass
član Evropskog parlamenta
za Jugoistočnu Englesku
Preuzeo dužnost
10. jun 1999
Prethodi izborna jedinica ustanovljena
Lični detalji
Rođenje Nigel Paul Farage
3. april 1964.
Downe, Kent, Engleska
Politička stranka Stranka Brexita (2019–)
Ostale političke
afilijacije
Supružnik/ci
  • Gráinne Hayes
    (vj. 1988; razv. 1997)
  • Kirsten Mehr
    (vj. 1999)
Djeca 4
Prebivalište Single Street, London, England
Obrazovanje Dulwich College
Website Služđbeni website
Website izborne jedinice
Website Evropskog parlamenta

Izvori

  1. služio kao predsjedatelj Nezavisnosti i demokracije (2004–2009) i Evrope slobode i demokracije (2009–2014)
  2. Farage, Nigel (4 December 2018). "With a heavy heart, I am leaving Ukip. It is not the Brexit party our nation so badly needs". The Daily Telegraph.
  3. Hunt, Alex (21 November 2014). "UKIP: The story of the UK Independence Party's rise". BBC News. Archived from the original on 12 December 2016.
  4. Dok sam Farage ime izgovara ovako, izjavio ga je da ga ne smeta ni alternativni izgovor /ˈfærɪ/, od strane kolega – Farage vs Paxman, Newsnight (YouTube – UKIP webmaster's channel), 18 April 2010. decembar 2012.

Literatura

  • Fighting Bull. Biteback (autobiography 2010 hardback first edition); Flying Free. Biteback (autobiography 2011 paperback second edition)

Vanjske veze

Stranačke/partijske dužnosti
Prethodi:
 ?
predsjednik Stranke nezavisnosti UK
1998–2000
Slijedi:
Mike Nattrass
Prethodi:
Roger Knapman
vođa Stranke nezavisnosti UK
2006–2009
Slijedi:
The Lord Pearson of Rannoch
Prethodi:
Jeffrey Titford
vođa Stranke nezavisnosti UK
2010-trenutno
Trenutno na položaju
1964

Godina 1964 (MCMLXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu (link pokazuje kalendar).

Izbori za Evropski parlament 2019.

Izbori za Evropski parlament 2019. ili kolokvijalno Evropski izbori 2019. održavaju se između 23. i 26. maja 2019. godine. Izbori se organizuju za sva poslanička mesta u parlamentu (njih 705 ili 751) čiji će konačni broj u ovome sazivu zavisiti o članstvu Ujedinjenog Kraljevstva. U februaru 2018. Evropski je parlament izglasao umanjenje broja poslanika zbog povlačenja Ujedinjenog Kraljevstva iz Evropske unije sa 751 na njih 705. Ujedinjeno Kraljevstvo je u parlamentu zastupljeno sa 73 (9.7%) poslanika, a kako je broj poslanika umanjen za njih 46 broj poslanika iz drugih zemalja članica ukupno je uvećan za 27 poslanika. Najviše poslanika, njih po pet će se dodati Francuskoj (74+5) i Španiji (54+5), po tri poslanika će se dodati Italiji (73+3) i Holandiji (26+3), dva Irskoj (11+2) i po jedan Poljskoj (51+1), Rumuniji (27+1), Švedskoj (20+1), Austriji (18+1), Danskoj (13+1), Finskoj (13+1), Slovačkoj (13+1), Hrvatskoj (11+1) i Estoniji (6+1). Broj poslanika iz Nemačke (96), Belgije (21), Češke (21), Grčke (21), Mađarske (21), Portugala (21), Bugarske (17), Litve (11), Letonije (8), Slovenije (8), Cipra (6), Luksemburga (6) i Malte (6) neće se uvećavati u odnosu na izbore 2014. godine. Pedro Silva Pereira iz Progresivne alijansa socijalista i demokrata je komentarišući novu preraspodelu rekao da se radi o „pravednijoj raspodeli poslaničkih mesta koja je napokon u saglasnosti sa Lisabonskim sporazumom i principom degresivne proporcionalnosti.“ Međutim, naknadno je došlo do nove odgode datuma BREXIT-a pa je i promena u broju poslanika parlamenta odgođena do datuma izlaska Ujedinjenog Kraljevstva iz unije.

Političke grupacije u parlamentu unapred su predložile takozvane Spitzenkandidat-e za predsednike Evropske komisije. Grupacija koja osvoji najveći broj poslaničkih mesta prva će moći da predloži kandidata za predsednika komisije. Metoda nominacije Spitzenkandidat-a prvi je puta korišćena na izborima 2014. godine, a na izborima 2019. godine parlament želi da ju proceduralo konsoliduje. 23. januara 2018. Komitet za ustvna pitanja utvrdio je kako se metoda ne može poništiti i da će parlament biti spreman da odbaci svakog kandidata za predsednika komisije koji pre izbora nije bio nominovan kao Spitzenkandidat. U maju 2018. godine istraživanje koje je proveo Eurobarometar pokazalo je kako od 27,601 ispitanih njih 49% misli kako će im proces nominacije Spitzenkandidat-a pomoći pri glasovanju na sledećim izborima dok je njih 70% smatralo kako će stvoriti okolnosti u kojima će se voditi „stvarna debata“ o evropskim pitanjima. Jean-Claude Juncker je u februaru 2017. godine potvrdio kako nema nameru da se kandiduje za još jedan mandat na čelu Evropske komisije. Njegovom izboru za predsednika komisije 2014. godine oštro se protivilo Ujedinjeno Kraljesto, a pobedio je sa ukupni 26 od 28 glasova zemalja članica u Evropskom veću (sve osim glasova UK-a i Mađarske).

Malcolm Pearson

Malcolm Everard MacLaren Pearson (Devizes, 20. 7. 1942. – ), britanski političar i biznismen. Rođen je kao sin Johna M. Pearsona i Rosabel C. Moysey, školovao se na Koledžu Eton, te ostvario uspješnu karijeru u međunarodnom osiguranju. Godine 1990. dobio je titulu barona Rannocha i postao je doživotnim zastupnikom Doma lordova. Do 2007. bio je član Konzervativne stranke, nakon čega prelazi u Stranku nezavisnosti (UKIP) i od novembra 2009. do 2010. obnaša dužnost njenog predsjednika. Pearson se tokom Hlanog rata istaknuo kao žestoki antikomunist, a kasnije i kao evroskeptik odnosno zagovornik anti-islamske i anti-imigrantske politike. U braku je s Caroline St Vincent Rose i zajedno imaju troje djece.

Paul Nuttall

Paul Andrew Nuttall MEP (30. novembar 1976. – ) je britanski političar koji je od 2016. do 2017. vodio Stranku nezavisnosti UK (UKIP). Godine 2009. je bio izabran za njenog zastupnika u Evropskom parlamentu, a od 2015. je vođa tamošnje UKIP-ove frakcije.

Na drugim jezicima

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.