Boris Johnson

Boris Džonson (engl. Alexander Boris de Pfeffel Johnson; 19. jun 1964) britanski je novinar i političar Konzervativne stranke koji je gradonačelnik Londona od 2008. godine. Bio je predstavnik Henlija u parlamentu i urednik magazina The Spectator.

Boris Džonson
Boris Johnson

Biografija
Datum rođenja 19. jun 1964.
Mesto rođenja Sjedinjene Američke Države Njujork, SAD
Državljanstvo  Ujedinjeno Kraljevstvo
Narodnost Britanac
Politička partija Konzervativna stranka
Diploma sa Univerzitet u Oksfordu
london.gov.uk/mayor
Mandat(i)
2. gradonačelnik Londona
Prethodnik Ken Livingston
Naslednik Sadiq Khan

Biografija

Boris Džonson je rođen 19. juna 1964. godine u Njujorku; otac mu je turskog porekla. Sa porodicom se preselio u London kada je imao pet godina. Studirao je klasične nauke na Univerzitetu u Oksfordu, a nakon studija se vratio u London.[1]

Pošto je diplomirao, zaposlio se kao savetnik za menadžment ali je dao ostavku nakon svega nedelju dana. U vezi sa tim je i njegova čuvena izjava Koliko god se trudio, nisam mogao da gledam u grafikon rasta profita na video-bimu, a da ne padnem u nesvest.[2]

Nakon toga počeo je da se bavi novinarstvom, te je 1999. godine postao urednik magazina The Spectator. Zahvaljujući tom radnom mestu postao je zapažen u javnosti.[2]

Politička karijera

Boris Džonson je član Konzervativne stranke. 2001. godine je izabran za predstavnika Henlija na Temzi u parlamentu. 2004. je postao ministar opozicije za kulturu, a 2005. za prosvetu.[1]

U julu 2007. godine se povukao sa funkcije ministra opozicije za prosvetu kako bi mogao da bude kandidat konzervativaca u izborima za gradonačelnika Londona. Uspeo je da pobedi tadašnjeg gradonačelnika, Kena Livingstona.[2]

U medijima

Džonson je glumio u jednoj epizodi čuvene Bi-Bi-Sijeve serije EastEnders. Gostovao je i u popularnim emisijama Have I Got News for You i Top Gear, što je povećalo njegovu popularnost među glasačima.[2]

Reference

  1. 1,0 1,1 Boris Johnson - Greater London Authority. Pristupljeno 21. novembra 2011. ((en))
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Boris Johnson Biography - Biography Online. Pristupljeno 21. novembra 2011. ((en))
1964

Godina 1964 (MCMLXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u srijedu (link pokazuje kalendar).

2012

Za ostala značenja, v. 2012 (razvrstavanje).2012 (MMXII) je prijestupna godina koja počinje u nedjelju, po gregorijanskom kalendaru. To je 2012. godina naše ere (Anno Domini), 12. godina 3. milenijuma i 21-og vijeka i 3. godina 2010-ih.

Međunarodna godina kooperativa.

Međunarodna godina održive energije za sve.

Godina Alana TuringaU vezi godine postoje razna popularna verovanja ("Fenomen 2012."), povezani sa raznim tumačenjima značaja mezoameričkog kalendara Dugog brojanja.

2016

Za ostala značenja, v. 2016 (razvrstavanje).Godina 2016. (MMXVI) je prijestupna godina koja počinje u petak, po gregorijanskom kalendaru.

Međunarodna godina mahunarki.

2018

Za ostala značenja, v. 2018 (razvrstavanje).

2019

Za ostala značenja, v. 2019 (razvrstavanje).

Henley (izborna jedinica Parlamenta UK)

Henley je izborna jedinica Doma komuna, odnosno donjeg doma Parlamenta Ujedinjenog Kraljevstva čiji zastupnik zastupa jugoistočni dio grofovije Oxfordshire u Engleskoj. Izborna jedinica zahvaća najveći dio gorja Chiltern Hills i grad Thame u dolini Temze, sjeverozapadno od Londona, te je pretežno ruralnog karaktera, ali je također izvrsno prometno povezana sa Londonom i Oxfordom, te u njoj živi natprosječno obrazovano i imućno glasačko tijelo. To se, između ostalog, često navodi kao razlog zbog kojeg su od 1910. do danas u njoj bili izabrani isključivo kandidati Konzervativne stranke, te se smatra jednim od njenih najtvrđih uporišta i najsigurnijih izbornih jedinica. Među zastupnicima koji su zastupali Henley su najpoznatiji Michael Heseltine, dugogodišnji istaknuti ministar u vladama Margaet Thatcher i Johna Majora, te Boris Johnson.

Kancelarija za inostrane i poslove Commonwealtha

Kancelarija za inostrane i poslove Commonwealtha (engl. Foreign and Commonwealth Office), kolokvijalno poznata pod nazivom Foreign Office, je odeljenje Vlade Ujedinjenog Kraljevstva koje funkcioniše kao ministarstvo inostranih poslova. Foreign Office je zadužen za brigu o zaštiti britanskih interesa u svetu. Ovo je vladino telo nastalo 1968. godine kada su objedinjene dotadašnje Kancelarija za inostrane poslove (Foreign Office) i Kancelarija za poslove Commonwealtha (Commonwealth Office).

Osoba na čelu ovoga vladinog tela koja de facto obnaša funkciju ministra inostranih poslova prema kontinentalnom modelu, u britanskom sistemu nosi funkciju Državnog sekretara za inostrane i poslove Commonwealtha (engl. Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs), kolokvijalno Sekretar za inostrane poslove (engl. Foreign Secretary). Posle referendum o članstvu u EU 2016. godine i dolaska na vlast vlade na čijem je čelu Theresa May, na položaju državnog sekretara nalazi se bivši londonski gradonačelnik i član Konzervativne partije Boris Johnson. Položaj Sekretara za inostrane poslove smatra se jednim od četiri najprestižnija imenovanja u okviru britanske vlade uz položaj premijera, sekretara za unutrašnje poslove (policija) i kancelara državne kase (finansije).

Katalonski referendum o nezavisnosti 2017.

Katalonski referendum o nezavisnosti (šp. Referéndum de independencia de Cataluña de 2017; katal. Referèndum sobre la independència de Catalunya) je jednostrani referendum koji su regionalne vlasti španske autonomne zajednice Katalonije najavile za nedelju 1. oktobra 2017. uz aktivno protivljenje centralnih španskih vlasti u Madridu. Regionalne vlasti sastavljene od separatističkih partija Junts pel Sí i Candidatura d'Unitat Popular izglasale su zakon o referendumu koji propisuje kako će njegov rezultat biti obavezujući i sa običnom većinom bez obzira na postotak izlaznosti birača na biračka mesta. Opozicione partije u regiji su odbile da učestvuju u zasedanju skupštine prilikom glasovanja o zakonu i pozvale su svoje glasače da u referendumu ne učestvuju, osim partije Catalunya Sí que es Pot koja se suzdržala od glasovanja, ali podržava učestvovanje u referendumu.Zakon koji su regionalne vlasti izglasale ilegalan je prema Statutu o autonomiji Katalonije koji zahteva dvotrećinsku većinu (kvalifikovanu umesto obične većine od 50% +1 glas) za bilo koju promenu u statusu Katalonije. Referendum kao takav, proveden samo u delu, a ne u celoj Španiji, u suprotnosti je sa Ustavom Španije. Referendum je proglašen pravno nevažećim odlukom Ustavnog suda Španije već 7. septembra, uz najavu regionalnih vlasti da će tu odluku da ignorišu osiguravši si potporu 750 od 948 opština u Kataloniji, uključujući i delomičnu potporu u glavnom i najvećem gradu regije Barceloni. Ova je odluka regionalnih vlasti dovela do ustavne krize u Španiji i do pokretanja policijske operacije Anubis sa ciljem da se onemogući provođenje referenduma.

Vlada Španije se uz proceduralne zamerke i načelno protivi održavanju ovoga referenduma ističući kako španski ustav iz 1978. godine ne dozvoljava glasovanja o nezavisnosti bilo kojega dela zemlje. Vlada se protivi i održavanju takvoga referenduma bez njezina prethodnog pristanka. Savet garanata katalonskog statuta slaže se sa interpretacijom centralnih vlasti. Sa druge strane, Vlada Katalonije poziva se na pravo naroda na samoodređenje, kategoriju koju određeni međunarodni dokumenti spominju, ali ne idu dalje od toga definišući kada i kako se ona može primeniti. Katalonske vlasti su za svoje zahteve pokušale da pridobiju potporu međunarodnih subjekata, ali su u tim nastojanjima bili neuspešni, naročito u evropskom kontekstu gde su u pravilu iznešeni suzdržani stavovi kako se radi o unutarnjem pitanju Španije.

London

London (eng. izgovor /ˈlʌndən/) glavni je grad Engleske i Ujedinjenog Kraljevstva. Kao važno naselja tokom gotovo 2000 godina, historija Londona započinje osnivanjem od strane Rimljana u doba cara Klaudija oko 43 godine nove ere kada dobiva ime Londinium.Jezgra Londona, drevni City zvan "square mile", ostao je unutar svojih srednjevjekovnih granica. Krajem 19. vijeka, ime "London" odnosilo se i na metropolu koji se razvila oko njega. Danas, veći dio te konurbacije formira posebnu Grofoviju Greater London sa vlastitom administracijom, izabranim gradonačelnikom i skupštinom.

London je značajan "globalni grad" i jedno od najvećih svjetskih financijskih središta s najvećim bruto domaćim proizvodom u Europi. U središnjem Londonu smještena su sjedišta većine britanskih kompanija među prvih 100 prema indeksu FTSE 100 Londonske Burze, i više od 100 među 500 najvećih europskih. Golemi utjecaj Londona na politiku, financije, obrazovanje, zabavu, masovne medije, modu, te umjetnost i kulturu, uvelike doprinosi globalnom statusu grada. Grad je također i važna turistička destinacija za domaće i strane posjetitelje. London je bio domaćin Olimpijskih igara 1908. i 1948. i 2012. U Londonu se nalazi 4 mjesta svjetske baštine: Londonski Tower, povijesno naselje u Greenwichu, Botanički vrt u Kewu, i područje koje sadrži Westminstersku palaču, Westminstersku opatiju i crkvu Svete Margarete.U Londonu živi stanovništvo vrlo raznolikih kultura, nacionalnosti i religija, te se na području grada govori više od 300 jezika. Jula-Srpnja 2007, službeni broj stanovnika bio je 7,556,900 unutar granica Velikog Londona, što ga čini najmnogoljudnijom općinom u Europskoj uniji. Gradsko područje Velikog Londona (drugo najveće u EU) naseljava 8,278,251 stanovnika,

dok je procjena stanovništva metropolitanske zone (također druga najveća u EU), između 12 i 14 miliona. Londonski metro, kojim upravlja Transport for London, najveća je mreža podzemne željeznice u svijetu, dok je Heathrow najprometniji svjetski aerodrom prema broju putnika na međunarodnim letovima i zračni prostor najprometniji od svih zračnih prostora nad gradskim središtima u svijetu.==istorija ==nikola kako si

Glavni članak: Historija Londona

Povlačenje Ujedinjenog Kraljevstva iz Evropske unije

Povlačenje Ujedinjenog Kraljevstva iz Evropske unije, također poznat po kolokvijalnoj skraćenici Brexit (fonetski: Breksit ili Bregzit) je državnopravni, ustavnopravni i politički proces koji za cilj ima prestanak članstva Ujedinjenog Kraljevstva u Evropskoj uniji. Formalno je pokrenut 29. marta 2017. od strane britanske vlade na temelju rezultata referenduma o članstvu održanog prethodne godine, na kome se većina građana izjasnila za izlazak iz Evropske unije. Pravna osnova za proces je u čl. 50 Lisabonskog sporazumma, temeljnom dokumentu Unije, koji državama-članicama omogućava izlazak iz Unije, pri čemu je Ujedinjeno Kraljevstvo prva i zasad jedina članica koja ga je pokrenula. Pretpostavlja se da bi proces trebao biti dovršen u roku od dvije godine, odnosno do 29. marta 2019. godine.

Ujedinjeno Kraljevstvo će u tom roku formalno ostati članicom EU, ali će se paralelno voditi pregovori sa EU oko prijenosa prava i obaveza sa evropskih na britanske institucije. Britanska premijerka Theresa May je u januaru 2017. najavila da će njena vlada Parlamentu predložiti ukidanje Zakona o evropskim zajednicama kako bi se ovlasti evropskih vratile britanskim institucijama, te kako Ujedinjeno Kraljevstvo tokom pregovora sa evropskim institucijama i drugim državama-članicama neće inzistirati na zadržavanju Ujedinjenog Kraljevstva na jedinstvenom evropskom tržištu.

Ujedinjeno Kraljevstvo je članica Evropske Unije od 1973. godine, kada je pristupilo njenoj prethodnici, Evropskoj ekonomskoj zajednici. Iako je odluka bila potvrđena na referendumu dvije godine kasnije, u dijelu javnosti je postojao otpor prema članstvu, ispočetka u redovima tada opozicijske Laburističke stranke i sindikata, motiviran brigama o socijalnom položaju britanskih radnika. Nakon što je 1992. godine Maastrichtskim sporazumom EU dobila dodatne ovlasti na račun država-članica, u UK je stvoreno nekoliko stranaka koje su kao svoj glavni cilj imale napuštanje Unije. Među njima se najuspješnijom pokazala Stranka nezavisnosti UK (UKIP), čija je kampanja značajno uticala i na manji, ali značajni dio Konzervativne stranke, podršku čijih glasača pred izbore 2015. godine je njen, inače proevropski, premijer i vođa stranke David Cameron dobio obećanjem o održavanjem referenduma.

Premijer Ujedinjenog Kraljevstva

Premijer Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Sjeverne Irske je, praktički, politički vođa Ujedinjenog Kraljevstva. On/a djeluje kao šef Vlade Njenog Veličanstva i kao drugi premijeri u westminsterskim sistemima je (zajedno sa svojim kabinetom) de facto nositelj izvršne vlasti u Britaniji, koji vrši mnoge izvršne dužnosti nominalno u rukama suverenena, koje se navode kao "kraljevski prerogativ". Prema običaju, premijer i Kabinet (pod njegovim vodstvom) za svoja djela odgovaraju Parlamentu, čiji su danas, prema običaju, članovi. Trenutni premijer je Boris Johnson.

Sadiq Khan

Sadiq Aman Khan (8. oktobar 1970 - ) je britanski laburistički političar koji od 2016. vrši dužnost gradonačelnika Londona.

Rodio se u porodici pakistanskih doseljenika, a prije početka političke karijere bavio pravom. Od 1994. do 2006. je bio vijećnik londonske općine Wandsworth, a na izborima 2005. je kao laburistički kandidat osvojio mjesto zastupnika Totinga u britanskom Parlamentu. Od 2008. do 2010. je vršio niz nižih dužnosti u vladi laburističkog premijera Gordona Browna. Khan se ideološki izjašnjava kao socijaldemokrat, odnosno pripada tzv. mekom krilu Laburističke stranke koje je bliže lijevom centru nego ljevici. Usprkos toga je ostvario dobru suradnju sa novim vođom stranke Jeremyjem Corbynom. Khan kao vjeroispovjest navodi islam i kao takav je nakon izbora 2016. postao prvi musliman na čelu jedne metropole u zapadnom svijetu. Zbog javne podrške istospolnim brakovima su neki od britanskih imama protiv njega proglasili fetvu, te je neko vrijeme imao policijsku zaštitu.

Sat za planet Zemlju

Sat za planet Zemlju (engl. Earth Hour, dosl. Zemljin sat), globalni događaj koji organizira WWF (World Wide Fund for Nature, Svjetski fond za prirodu), a održava se posljednju subotu u ožujku svake godine, pozivajući domaćinstva i tvrtke na gašenje njihovih svjetala i ostalih električnih uređaja na jedan sat radi podizanja svijesti o potrebi poduzimanja akcije oko klimatskih promjena. Sat za planet Zemlju pokrenuli su WWF i The Sydney Morning Herald 2007. godine kada je 2,2 milijuna stanovnika Sydneyja sudjelovalo gašenjem svjetala. Slijedeći primjer Sydneyja, mnogi drugi gradovi diljem svijeta prihvatili su događaj 2008. godine. Sat za planet Zemlju 2010. održan je 27. ožujka 2010. od 20.30 do 21.30 po mjesnom vremenu. Bit akcije "Sat za planet Zemlju" nije ušteda električne energije ušteđene u tom satu isključivanja, već da se jednim takvim vizualnim efektom podsjeti svih na važnost svakodnevnog djelovanja kako bismo očuvali naš planet.

Theresa May

Theresa Mary May rođ. Brasier (1. oktobar 1956 -) je britanska konzervativna političarka koja je služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva i vođa Konzervativne stranke od 2016. do 2019. Prije toga je od 2010. godine služila kao ministrica unutrašnjih poslova u vladi Davida Camerona.

May se rodila kao kćer anglikanskog vikara Huberta Brasiera. Nakon što je diplomirala geografiju na Oxfordu, 1977. godine se zaposlila u Banci Engleske, a 1980. godine udala za investicijskog bankara Philipa Maya. Političku karijeru je započela kao vijećnica londonske općine Merton, a nakon dva neuspjela pokušaja (1992. i 1994. godine) je na izborima 1997. izabrana za članicu Parlamenta u izbornoj jedinici Maidenhead.

Mjesto premijera je dobila zahvaljujući tome što je Cameron podnio ostavku preuzevši odgovornost za izglasavanje izlaska Ujedinjenog Kraljevstva iz Evropske unije na referendumu 2016. godine, a čemu se on sam bio protivio. Iako je i May, kao i Cameron, podržavala ostanak UK u EU, nakon najavljene kandidature je kao svojevrsni kompromisni kandidat dobila podršku dijela euroskeptika u stranci i nakon odustajanja svih protivkandidata postala jedini izbor za novog vođu stranke i premijera.

Velika Britanija
Ujedinjeno Kraljevstvo

Na drugim jezicima

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.