Věra Jourová

Věra Jourová (ur. 18 sierpnia 1964 w Třebíču) – czeska polityk i przedsiębiorca, posłanka i pierwsza wiceprzewodnicząca partii ANO 2011, była wiceminister, a w 2014 minister rozwoju regionalnego. Członkini Komisji Europejskiej.

Věra Jourová
Věra Jourová
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1964
Třebíč
Minister rozwoju regionalnego Czech
Okres od 29 stycznia 2014
do 3 października 2014
Przynależność polityczna ANO 2011
Poprzednik František Lukl
Następca Karla Šlechtová

Życiorys

W drugiej połowie lat 80. zajmowała się wychowaniem dzieci. W 1991 ukończyła studia filozoficzne na Uniwersytecie Karola w Pradze, a w 2012 na tej samej uczelni uzyskała magisterium z zakresu prawa. W latach 90. pracowała jako zastępczyni dyrektora miejskiego ośrodka kultury, a od 1995 jako sekretarz i rzecznik prasowy w urzędzie miasta rodzinnej miejscowości. Prowadziła następnie własną działalność gospodarczą w zakresie konsultingu, a w latach 2001–2003 była urzędniczką administracji regionalnej Kraju Wysoczyna. Przez jedną kadencję zasiadała w radzie miejskiej Třebíča, należała w tym czasie do Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej. W latach 2003–2006 była zatrudniona w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, w tym od 2004 na stanowisku wiceministra.

W 2006 przedstawiono jej zarzuty korupcyjne, przez okres około miesiąca była tymczasowo aresztowana. Śledztwo nie potwierdziło zarzutów i zostało w 2008 umorzone. Věra Jourová za niezasadne tymczasowe aresztowanie wywalczyła sądowe odszkodowanie[1].

Po odejściu z administracji rządowej zajęła się prowadzeniem firmy konsultingowej. Przez kilka lat była członkinią Europejskiej Partii Demokratycznej. Dołączyła do ugrupowania ANO 2011, które założył Andrej Babiš. W 2013 została pierwszą wiceprzewodniczącą tej partii. W tym samym roku została wybrana do Izby Poselskiej. 29 stycznia 2014 objęła stanowisko ministra rozwoju regionalnego w koalicyjnym rządzie Bohuslava Sobotki[2]. Odeszła z rządu 3 października tego samego roku[3] w związku z planowaną nominacją do Komisji Europejskiej. Uzyskała następnie nominację (od 1 listopada 2014) na komisarza ds. sprawiedliwości, spraw konsumenckich i równości płci w Komisji Europejskiej, na czele której stanął Jean-Claude Juncker[4].

Przypisy

  1. Ústavní soud se Věry Jourové nezastal, nárok na odškodné je promlčený (cz.). idnes.cz, 24 października 2013. [dostęp 2014-01-19].
  2. Zeman jmenoval Sobotkovu vládu. Utahoval si z textu jeho návrhu (cz.). idnes.cz, 29 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-29].
  3. Věra Jourová (cz.). vlada.cz. [dostęp 2014-10-20].
  4. The new structure of the Juncker Commission (ang.). ec.europa.eu. [dostęp 2014-10-22].

Bibliografia

18 sierpnia

18 sierpnia jest 230. (w latach przestępnych 231.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 135 dni.

Europejska Partia Demokratyczna (Czechy)

Europejska Partia Demokratyczna (cz. Evropská demokratická strana, EDS) – partia polityczna w Czechach o profilu konserwatywno-liberalnym, istniejąca w latach 2008–2010.

Partię w listopadzie 2008 założyła eurodeputowana Jana Hybášková, wybrana z listy wyborczej SNK Europejscy Demokraci. Wśród liderów znaleźli się także była minister rozwoju regionalnego Věra Jourová i były szef sztabu generalnego Jiří Šedivý. W wyborach europejskich w 2009 EDS otrzymała blisko 2,9% głosów, nie wprowadzając swoich przedstawicieli do Europarlamentu. Później w tym samym roku partia nawiązała ścisłą współpracę z KDU-ČSL. W wyborach parlamentarnych w 2010 m.in. przewodnicząca demokratów kandydowała z listy wyborczej ludowców, jednak KDU-ČSL nie przekroczyła progu wyborczego. W grudniu tego samego roku partia została rozwiązana.

František Lukl

František Lukl (ur. 30 października 1977 w Kyjovie) – czeski polityk i samorządowiec, burmistrz Kyjova, od 2013 do 2014 minister rozwoju regionalnego.

Karla Šlechtová

Karla Šlechtová (ur. 22 maja 1977 w Karlowych Warach) – czeska ekonomistka i urzędniczka państwowa, parlamentarzystka, w latach 2015–2017 minister rozwoju regionalnego, od 2017 do 2018 minister obrony.

Komisja Europejska

Komisja Europejska, KE – organ wykonawczy Unii Europejskiej, odpowiedzialny za bieżącą politykę Unii, nadzorujący prace wszystkich jej agencji i zarządzający jej funduszami. Komisja posiada wyłączną inicjatywę legislacyjną w zakresie prawa unijnego oraz jest uprawniona do wydawania rozporządzeń wykonawczych (ang. Comission Regulation). Jej główną siedzibą jest Bruksela.

Funkcjonowanie komisji jest wzorowane na rządzie gabinetowym[potrzebny przypis], a 28 komisarzy odpowiada randze ministra w rządach poszczególnych państw. Od 2004 na każde państwo członkowskie Unii Europejskiej przypada jeden komisarz, choć w założeniu mają oni reprezentować interesy całej Unii, a nie państw, z których pochodzą. Jeden z grona komisarzy jest wybierany przez Radę Europejską, a następnie zatwierdzany przez Parlament Europejski na przewodniczącego Komisji (obecnym przewodniczącym jest Jean-Claude Juncker, który pełni tę funkcję od 1 listopada 2014).

W potocznym rozumieniu termin „Komisja Europejska” może także oznaczać całą administrację podległą 28 komisarzom. W 2016 roku w strukturach Komisji było zatrudnionych około 32 tys. urzędników.

Komisja Europejska jest odpowiedzialna tylko przed Parlamentem Europejskim, a w historii nie było przypadku jej odwołania, mimo bliskości wskutek zainicjowanego przez parlament w 1999 śledztwa w sprawie korupcji, nepotyzmu i niegospodarności (Komisja przed głosowaniem w sprawie wotum nieufności sama podała się do dymisji).

Komisja Jean-Claude’a Junckera

Komisja Jean-Claude’a Junckera – Komisja Europejska, której pięcioletnia kadencja rozpoczęła się 1 listopada 2014.

Kryzys wokół Sądu Najwyższego w Polsce

Kryzys wokół Sądu Najwyższego w Polsce – zapoczątkowany w 2017 konflikt publiczny dotyczący statusu prawnego Sądu Najwyższego i wymiaru sprawiedliwości w Polsce związany z działaniami partii Prawo i Sprawiedliwość. Jego elementem jest zmiana pozycji prawnej Krajowej Rady Sądownictwa, w tym i trybu wyboru jej członków. Wywołuje on również liczne reperkusje międzynarodowe, m.in. w relacjach Polski z Unią Europejską. Jest związany z powstałym w 2015 kryzysem wokół Trybunału Konstytucyjnego w Polsce. Działania partii Prawo i Sprawiedliwość oraz jej sojuszników w tym zakresie wywołały w latach 2017–2018 protesty społeczne.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego Czech

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego Republiki Czeskiej (cz. Ministerstvo pro místní rozvoj České republiky, MMR) – utworzone na mocy ustawy nr 272/1996 Sb. korygującej ustawę nr 2/1969 Sb. o powołaniu ministerstw i innych centralnych organów administracji państwowej Republiki Czeskiej.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego mieści się w trzech budynkach: na Rynku Starego Miasta 6 oraz przy ul. Na Příkopě 3 i ul. Letenskiej 3.

Ogólne rozporządzenie o ochronie danych

Ogólne rozporządzenie o ochronie danych, inaczej rozporządzenie o ochronie danych osobowych, RODO (ang. General Data Protection Regulation, GDPR) – rozporządzenie unijne, zawierające przepisy o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz przepisy o swobodnym przepływie danych osobowych.

Rząd Bohuslava Sobotki

Rząd Bohuslava Sobotki – rząd Republiki Czeskiej pod kierownictwem Bohuslava Sobotki, powołany i zaprzysiężony przez prezydenta Miloša Zemana 29 stycznia 2014. Zastąpił techniczny rząd Jiříego Rusnoka. Urzędował do 13 grudnia 2017.

Gabinet został powołany kilka miesięcy po przedterminowych wyborach parlamentarnych, w wyniku których do parlamentu dostało się siedem ugrupowań. Koalicję ostatecznie zawiązały Czeska Partia Socjaldemokratyczna (ČSSD), centrowa partia ANO 2011 oraz Unia Chrześcijańska i Demokratyczna – Czechosłowacka Partia Ludowa (KDU-ČSL). 17 stycznia 2014 lider socjaldemokratów odebrał nominację na urząd premiera. Rząd w pełnym składzie został zaprzysiężony 29 stycznia 2014. Zastąpił go powołany po wyborach w 2017 rząd Andreja Babiša.

Rząd Bohuslava Sobotki
W dniu zaprzysiężenia
Późniejsi członkowie rządu

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.