Roger Etchegaray

Roger Marie Élie Etchegaray (ur. 25 września 1922 w Espelette, zm. 4 września 2019 w Cambo-les-Bains) – francuski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy paryski w latach 1969–1970, arcybiskup marsylski w latach 1970–1985, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał od 1979 roku.

Roger Etchegaray
Kardynał biskup
Roger Etchegaray (2012)

Roger Etchegaray (2012)
Kraj działania Francja
Data i miejsce urodzenia 25 września 1922
Espelette
Data i miejsce śmierci 4 września 2019
Cambo-les-Bains
Subdziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 2005–2017
Arcybiskup marsylski
Okres sprawowania 1970–1985
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 13 lipca 1947
Nominacja biskupia 29 marca 1969
Sakra biskupia 27 maja 1969
Kreacja kardynalska 30 czerwca 1979
Jan Paweł II
Kościół tytularny San Leone I
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 maja 1969
Konsekrator François Marty
Współkonsekratorzy Paul Gouyon
Władysław Rubin

Życiorys

Urodził się w rodzinie baskijskiej[1], studiował w seminariach w Ustaritz (diecezja Bayonne) i Bayonne. Święcenia kapłańskie przyjął 13 lipca 1947. Studiował na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Pracował w diecezji Bayonne jako duszpasterz, sekretarz biskupa, koordynator Akcji Katolickiej i wikariusz generalny; w 1965 został sekretarzem komitetu Episkopatu Francji ds. kontaktów z episkopatami Europy, a w 1966 – sekretarzem Konferencji Episkopatu Francji.

29 marca 1969 mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji paryskiej, ze stolicą tytularną Gemellae in Numidia. Sakry biskupiej udzielił mu 27 maja 1969 metropolita paryski kard. François Marty. Współkonsekratorami byli kard. Paul Gouyon oraz bp Władysław Rubin. Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (m.in. w sesji specjalnej dla Kościoła europejskiego w 1991). Zasiadał w sekretariacie generalnym Synodu. W grudniu 1970 przeszedł na stolicę arcybiskupią Marsylia. W latach 1971–1979 był pierwszym przewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europejskich. W 1975 został także przewodniczącym Konferencji Episkopatu Francji. W latach 1975–1982 był zwierzchnikiem prałatury terytorialnej w Pontigny (Missionis Galliae seu Pontiniacensis).

30 czerwca 1979 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Leone I. Etchegaray brał udział w sesjach plenarnych Kolegium Kardynalskiego w Watykanie, a w 1981 został członkiem Rady Kardynalskiej ds. badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej. W kwietniu 1984 przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej, obejmując stanowisko prezydenta Papieskiej Komisji Iustitia et Pax oraz Papieskiej Rady Cor Unum; ze stolicy arcybiskupiej Marsylia zrezygnował rok później (13 kwietnia 1985). W listopadzie 1994 został powołany na prezydenta Centralnego Komitetu i Rady Prezydialnej Centralnego Komitetu Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. W grudniu 1995 zrezygnował z prezydentury Rady Cor Unum, a w czerwcu 1998 z prezydentury Komisji Iustitia et Pax (po osiągnięciu wieku emerytalnego 75 lat).

W czerwcu 1998 został promowany do rangi kardynała biskupa, otrzymał diecezję kardynalską Porto-Santa Rufina. Brał udział w IV konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Santo Domingo (Dominikana, październik 1992). Wielokrotnie reprezentował Jana Pawła II na uroczystościach religijnych i rocznicowych w charakterze specjalnego wysłannika bądź legata. Był m.in. legatem na Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym w Seulu w październiku 1989. Angażował się w dyplomację Watykanu, mającą na celu zapobieżenie wojnie w Iraku. Gościł w Bagdadzie w lutym 2003. Został m.in. uhonorowany doktoratem honoris causa Katolickiego Uniwersytetu w belgijskim Louvain (grudzień 1998) oraz Nagrodą UNESCO im. Felixa Houphoueta-Boigny'ego (wieloletniego prezydenta Wybrzeża Kości Słoniowej) za zasługi na rzecz pokoju na świecie (marzec 2004, drugim laureatem nagrody został Wielki Mufti Bośni i Hercegowiny Mustafa Cerić).

Po ukończeniu 80. roku życia we wrześniu 2002 utracił prawo udziału w konklawe. 30 kwietnia 2005 został subdziekanem (wicedziekanem) Kolegium Kardynalskiego. Pełnił tę funkcję do 10 czerwca 2017 roku[2].

24 grudnia 2009, podczas procesji na wejście na pasterce w Bazylice św. Piotra, doznał złamania biodra na skutek incydentu, podczas którego przewrócono papieża Benedykta XVI[3].

Po śmierci 3 września José de Jesús Pimiento Rodrígueza przez jeden dzień był najstarszym żyjącym kardynałem[4].

Przypisy

  1. Ks. Adam Boniecki, Lektury pobożne, Tygodnik Powszechny nr 47/2004
  2. Nowy wicedziekan Kolegium Kardynalskiego. [dostęp 2017-06-11].
  3. Kobieta przewróciła papieża na pasterce [WIDEO]
  4. Słownik biograficzny kardynałów Salvadora Mirandy. [dostęp 11.09.2019].

Linki zewnętrzne

  • Roger Etchegaray w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy (ang.) [dostęp 2019-09-05]
  • Roger Etchegaray w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2019-09-05]
Albert Decourtray

Albert Decourtray (ur. 9 kwietnia 1923 w Wattignies k. Lille, zm. 16 września 1994 w Lyonie) – francuski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Lyonu i prymas Galii.

Anatole Milandou

Anatole Milandou (ur. 18 marca 1946 w Nsamouna) – kongijski duchowny katolicki, arcybiskup Brazzaville.

Biskup Porto-Santa Rufina

Biskup Porto-Santa Rufina − biskup diecezji Porto-Santa Rufina, jednej z siedmiu diecezji suburbikarnych.

Początkowo były to dwie diecezje: Porto oraz Silva Candida (Santa Rufina). Połączone zostały w 1119 w jedną diecezję pod nazwą Porto e Santa Rufina. Ponownie rozdzielono je w latach 1133–1151/54 i na krótko w latach 1452–1454. W latach 1825–1854 te dwie diecezje były połączone jeszcze z trzecią Civitavecchia (Porto e Santa Rufina e Civitavecchia). Obecna nazwa, Porto-Santa Rufina, została nadana w 1986 r. W XVI–XIX wieku diecezję tę zwyczajowo obejmował subdziekan Św. Kolegium Kardynałów.

Do 1962 roku biskupi Porto i Santa Rufina byli ex officio kardynałami. W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.

Obecnym kardynałem-biskupem Porto-Santa Rufina jest emerytowany francuski kardynał Roger Etchegaray.

Dominique Mamberti

Dominique François Joseph Mamberti (ur. 7 marca 1952 w Marrakeszu) – francuski biskup rzymskokatolicki, dyplomata watykański, prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej od 2014, kardynał od 2015.

Espelette

Espelette – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Pireneje Atlantyckie.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1661 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 62 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Espelette plasuje się na 253. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 334.).

Urodził się tutaj ks. kardynał Roger Etchegaray.

François Marty (kardynał)

Gabriel Auguste François Marty (ur. 18 maja 1904 w Vaureilles, zm. 16 lutego 1994 w Villefranche-de-Rouerque) – francuski duchowny katolicki, kardynał, Arcybiskup Paryża.

Pochodził z chłopskiej rodziny. Studiował w Seminarium w Rodez i Instytucie Katolickim w Tuluzie. Święcenia kapłańskie przyjął 28 czerwca 1930. W latach 1951-1952 był wikariuszem generalnym diecezji Rodez. 1 lutego 1952 Pius XII mianował go biskupem Saint-Flour. Został tytularnym biskupem Emesy oraz biskupem koadiutorem Reims. 9 maja 1960 przeszedł na Arcybiskupstwo Reims, a 26 marca 1968 Arcybiskupstwo Paryża. Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II.Od 31 maja 1966 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego,a od 26 maja 1969 do 24 października 1975 przewodniczącego Konferencji Episkopatu Francji. 28 kwietnia 1969 Paweł VI wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera San Luigi dei Francesi. Wziął udział w konklawe wybierających Jana Pawła I i Jana Pawła II. 31 stycznia 1981 z powodu podeszłego wieku zrezygnował z kierowania archidiecezją. 18 maja 1984 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w konklawe. Zginął w wyniku zderzenia samochodu z pociągiem.

Hervé Itoua

Hervé Itoua (ur. 1942 w Otambioko) – kongijski duchowny rzymskokatolicki, w latach 1983-2006 biskup Ouesso.

Iván Antonio Marín López

Iván Antonio Marín López (ur. 13 maja 1938 w Jardin) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, od 1997 arcybiskup Popayán.

Jean-Marc Aveline

Jean-Marc Noël Aveline (ur. 26 grudnia 1958 w Sidi Bu-l-Abbas) – francuski duchowny katolicki, biskup pomocniczy Marsylii w latach 2013-2019, arcybiskup metropolita Marsylii od 2019.

Jean-Pierre Ricard

Jean-Pierre Bernard Ricard (ur. 25 września 1944 w Marsylii) – francuski duchowny katolicki, arcybiskup Bordeaux, kardynał.

Jorge María Mejía

Jorge María Mejía (ur. 31 stycznia 1923 w Buenos Aires, zm. 9 grudnia 2014 w Rzymie), argentyński duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Joseph Madec

Joseph Théophile Louis Marie Madec (ur. 15 marca 1923 w Ploërmel, zm. 6 lutego 2013) – francuski duchowny katolicki, biskup.

Papieska Rada Cor Unum

Papieska Rada Cor Unum (łac. Pontificium Consilium "Cor Unum") – jedna z dykasterii kurii rzymskiej działających w przeszłości przy Stolicy Apostolskiej.

Zadaniem Rady było koordynowanie działań związanych z akcjami humanitarnymi i pomocą Watykanu w przypadkach kataklizmów. Rada koordynowała całościowo katolickie dzieła charytatywne. Prowadziła również nadzór nad działalnością Caritas Internationalis.

Papieska Rada Iustitia et Pax

Papieska Rada Iustitia et Pax (łac. Pontificium Consilium de Iustitia et Pax) była jedną z dykasterii kurii rzymskiej działającej przy Stolicy Apostolskiej. Zajmowała się nauczaniem Kościoła w sprawach społecznych, promowaniem pokoju i sprawiedliwości.

Przy krajowych episkopatach istnieją krajowe rady Iustitia et Pax.

Paul Gouyon

Paul Gouyon, (ur. 24 października 1910 w Bordeaux, zm. 26 września 2000 w Bordeaux), francuski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Rennes.

Studiował literaturę, prawo i nauki ścisłe na uniwersytecie w rodzinnym mieście, przygotowywał się do kapłaństwa najpierw w seminarium diecezjalnym w latach 1932 - 1934, a z kolei w Paryżu, gdzie studiował teologię. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 marca 1937 roku, po czym przeniósł się do Rzymu, aby kontynuować studia w dziedzinie teologii i prawa kanonicznego na Uniwersytecie Gregoriańskim. Po powrocie do Bordeaux był duszpasterzem młodzieży licealnej, pełnił też różne funkcje w diecezji, był wikariuszem generalnym. Mianowany 6 sierpnia 1957 roku ordynariuszem Bajonny, sakrę biskupią przyjął 7 października 1957 roku. 6 września 1963 roku został koadiutorem arcybiskupa Rennes z prawem następstwa, otrzymując zarazem arcybiskupstwo tytularne Pessinonte. Rządy pasterskie w archidiecezji Rennes objął 4 września 1964roku. Uczestniczył aktywnie w pracach Soboru Watykańskiego II, pełnił też różne funkcje w łonie francuskiej Konferencji Episkopatu. Paweł VI mianował do kardynałem na konsystorzu 28 kwietnia 1969 roku. 15 października 1985 roku zrezygnował z rządów archidiecezją Rennes.

Pierre-André Dumas

Pierre-André Dumas (ur. 26 września 1962 w Saint-Jean du Sud) – haitański duchowny rzymskokatolicki, od 2008 biskup Anse-à-Veau and Miragoâne.

Pierre Veuillot

Pierre Marie Joseph Veuillot (ur. 5 stycznia 1913 w Paryżu, zm. 14 lutego 1968 tamże) – francuski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Paryża.

Święcenia kapłańskie przyjął 26 marca 1939 w Paryżu. Od 1942 do 1959, kiedy Jan XXIII mianował go biskupem Angers pracował w Watykańskim Sekretariacie Stanu. 12 czerwca 1961 został mianowany arcybiskupem tytularnym Costanza di Tracia i arcybiskupem koadiutorem archidiecezji paryskiej. 1 grudnia 1966 promowany na Arcybiskupa Paryża. 26 czerwca 1967 Paweł VI wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera San Luigi dei Francesi. 6 miesięcy później zmarł nagle w wieku 55 lat na białaczkę w Paryżu.

Rada Konferencji Episkopatów Europy

Rada Konferencji Episkopatów Europy CCEE (łac. Consilium Conferentiarum Episcoporum Europae) − międzynarodowa konferencja episkopatów zrzeszająca narodowe konferencje episkopatów krajów europejskich. W skład rady wchodzi 33 przewodniczących episkopatów oraz hierarchowie będący jedynymi katolickimi ordynariuszami w swoich krajach: arcybiskupów Luksemburga, Monako, arcybiskupa Cypru obrządku maronickiego, a także biskupa Kiszyniowa. Podczas obrad Rady w Tiranie we wrześniu 2011 przyjęto nowego członka – eparchę mukaczewskiego.

Od 2016 funkcję przewodniczącego pełni włoski kard. Angelo Bagnasco, a jego zastępcą jest abp Stanisław Gądecki. Odrębnym organem jest Komisja Episkopatów Wspólnoty Europejskiej (ComECE).

Simon-Pierre Saint-Hillien

Simon-Pierre Saint-Hillien CSC (ur. 6 lipca 1951 w Gonaïves, zm. 22 lipca 2015 w Miami) – haitański duchowny katolicki, biskup diecezjalny Hinche od 2009 do 2015.

Konsekrowani biskupi
Henry L’Heureux 27 marca 1971
Joseph Madec 10 kwietnia 1983
Hervé Itoua 28 sierpnia 1983
Anatole Milandou 28 sierpnia 1983
Jorge María Mejía 12 kwietnia 1986
Iván Antonio Marín López 6 czerwca 1997
Simon-Pierre Saint-Hillien 22 lutego 2003
Pierre-André Dumas 22 lutego 2003
Współkonsekrowani biskupi
Robert Sarrabère 5 stycznia 1975
Jacques Fihey 10 lipca 1977
Jean-Baptiste Gourion 9 listopada 2003
Jean-Marc Aveline 26 stycznia 2014
Papież Jan Paweł II
Biografia
Pontyfikat
Dramaty i książki
Dokumenty papieskie
Współpracownicy

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.