Martin Lauer

Karl-Martin Lauer (ur. 2 stycznia 1937 w Kolonii, zm. 6 października 2019[1]) – zachodnioniemiecki lekkoatleta, płotkarz, sprinter i wieloboista, mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Był wszechstronnym lekkoatletą. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne, startując we wspólnej reprezentacji olimpijskiej obu państw niemieckich zajął 4. miejsce w biegu na 110 metrów przez płotki oraz 5. miejsce w dziesięcioboju. Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie zdobył złoty medal na 110 metrów przez płotki.

7 lipca 1958 w Zurychu Lauer ustanowił rekord świata na 110 m przez płotki wynikiem 13,2 s (był to również rekord świata na 120 jardów przez płotki), a niespełna godzinę później rekord świata w biegu na 200 metrów przez płotki czasem 22,5 s. W tym roku został zwycięzcą pierwszej edycji plebiscytu na Lekkoatletę Roku miesięcznika Track & Field News. Otrzymał także tytuł Sportowca Roku w RFN.

Na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie, również we wspólnej reprezentacji olimpijskiej obu państw niemieckich, został mistrzem olimpijskim w sztafecie 4 × 100 metrów (bieg finałowy wygrała sztafeta USA, ale została zdyskwalifikowana za przekroczenie strefy zmian). Biegł na ostatniej zmianie, a przed nim Bernd Cullmann, Armin Hary i Walter Mahlendorf. Wyrównali oni rekord świata wynikiem 39,5 s. W biegu na 110 metrów przez płotki Lauer ponownie zajął 4. miejsce

Krótko po igrzyskach Lauer doznał zakażenia krwi wskutek zastrzyku niesterylizowaną igłą. W jego następstwie miał amputowaną lewą nogę. Na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio był dziennikarzem sportowym.

Po przymusowym zakończeniu wyczynowego uprawiania sportu Lauer zrobił karierę jako piosenkarz śpiewający w stylu schlager.

Był mistrzem RFN na 110 m przez płotki w latach 1956–1960, na 200 m przez płotki w latach 1957–1960, w sztafecie 4 x 100 m a latach 1956–1960, a w dziesięcioboju w 1956 i 1959.

Martin Lauer
Martin Lauer
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1937
Kolonia
Data śmierci 6 października 2019
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Rzym 1960 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Reprezentacja  RFN
Mistrzostwa Europy
Złoto Sztokholm 1958 bieg na 110 m przez płotki

Dyskografia

  • Taxi nach Texas (1985)

Przypisy

  1. Martin Neumann, Die deutsche Leichtathletik trauert um Martin Lauer, leichtathletik.de (dostęp: 7 października 2019).

Bibliografia

Armin Hary

Armin Hary (ur. 22 marca 1937 w Quierschied) – zachodnioniemiecki lekkoatleta, sprinter, mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Rozpoczął trenowanie biegów sprinterskich w wieku 16 lat. W 1957 został wicemistrzem RFN w biegu na 100 m. Na Mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie odniósł swój pierwszy międzynarodowy sukces zwyciężając na 100 m i w sztafecie 4 x 100 m.

W 1960 ustanowił rekord świata na 100 m wynikiem 10,0 s. W tym samym roku na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie startował we wspólnej reprezentacji olimpijskiej obu państw niemieckich. Hary został mistrzem olimpijskim na 100 m (wygrał w czasie 10,2 s) i w sztafecie 4 x 100 m (bieg finałowy wygrała sztafeta USA, ale została zdyskwalifikowana za przekroczenie strefy zmian). Wraz z Harym w sztafecie biegli Bernd Cullmann, Walter Mahlendorf i Martin Lauer. Wyrównali oni rekord świata wynikiem 39,5 s.

W następnym roku Hary został zawieszony w prawach zawodnika przez zachodnioniemiecki związek lekkoatletyczny, po czym zakończył karierę.

Bernd Cullmann

Bernd Cullmann (ur. 11 października 1939 w Idar-Oberstein) – zachodnioniemiecki lekkoatleta, sprinter, mistrz olimpijski.

Kariera sportowa Cullmanna trwała od 1959 do 1961. W 1960 wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w sztafecie 4 x 100 m w połączonej reprezentacji olimpijskiej obu państw niemieckich. Biegł w niej na pierwszej zmianie, a na następnych Armin Hary, Walter Mahlendorf i Martin Lauer. Sztafeta w przedbiegu i w finale wyrównała rekord świata wynikiem 39,5 s. Bieg finałowy wygrała sztafeta USA, ale została zdyskwalifikowana za przekroczenie strefy zmian.

Cullmann startował w klubie ASV Köln. Po zakończeniu wyczynowego uprawiania sportu został szlifierzem drogich kamieni, kontynuując w 3. pokoleniu tradycje rodzinne.

Bert Steines

Peter Berthold „Bert” Steines (ur. 30 grudnia 1929 w Pfazel, obecnie dzielnicy Trewiru, zm. 21 września 1998 w Alten-Buseck) – niemiecki lekkoatleta, płotkarz, medalista mistrzostw Europy z 1954. W czasie swojej kariery reprezentował Republikę Federalną Niemiec.

Specjalizował się w biegu na 110 metrów przez płotki. Zdobył brązowy medal w tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie, przegrywając jedynie z Jewhenem Bułanczykiem ze Związku Radzieckiego i Jackiem Parkerem z Wielkiej Brytanii. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne odpadł w półfinale biegu na 110 metrów przez płotki.

Był mistrzem RFN w biegu na 110 metrów przez płotki w 1954 i 1955, wicemistrzem w 1953, 1956, 1957 i 1959 oraz brązowym medalistą w 1958. Zwyciężał również w biegu na 200 metrów przez płotki w latach 1951–1956. W hali był mistrzem RFN w biegu na 60 metrów przez płotki w latach 1954–1956 i 1958 oraz brązowym medalistą w 1959.

Wyrównał rekord RFN w biegu na 110 metrów przez płotki, należący od 1935 do Erwina Wegnera, wynikiem 14,5 s (27 sierpnia 1955 w Sztokholmie), a następnie poprawił go uzyskując czas 14,3 s 17 września 1955 w Hanowerze. Jego głównym rywalem był Martin Lauer.

Jego starszy brat Günther Steines był także znanym lekkoatletą, medalistą igrzysk olimpijskich z 1952.

Håkan Lidman

Erik Håkan Lidman (ur. 31 stycznia 1915 w Göteborgu, zm. 6 czerwca 2000 w Esteponie w Hiszpanii) – szwedzki lekkoatleta, płotkarz, mistrz i wicemistrz Europy.

Specjalizował się w biegu na 110 metrów przez płotki. Zajął w tej konkurencji 4. miejsce na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie.

Na mistrzostwach Europy w 1938 w Paryżu zdobył srebrny medal na tym dystansie za Donaldem Finlayem z Wielkiej Brytanii.

22 września 1940 w Mediolanie ustanowił rekord Europy w biegu na 110 metrów przez płotki wynikiem 14,0, który przetrwał do 1956, kiedy to poprawił go Martin Lauer.

Zwyciężył w tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1946 w Oslo. Zajął 6. miejsce w finale biegu na 110 metrów przez płotki na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie.

Był mistrzem Szwecji w biegu na 110 metrów przez płotki w latach 1935-1945, 1947 i 1948.

W 1940 otrzymał wraz z Henrym Kälarne Svenska Dagbladets guldmedalj, nagrodę dla najlepszego sportowca Szwecji w tym roku.

Manfred Germar

Manfred „Manni“ Germar (ur. 10 marca 1935 w Kolonii) – niemiecki lekkoatleta sprinter, medalista olimpijski i trzykrotny mistrz Europy.

Startował w reprezentacji Republiki Federalnej Niemiec, choć medale na międzynarodowych imprezach zdobywał w barwach wspólnej reprezentacji Niemiec.

Rozpoczął międzynarodową karierę na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie, gdzie wystąpił tylko w sztafecie 4 x 100 m (w składzie Leonhard Pohl, Peter Kraus, Heinz Fütterer i Germar), która została zdyskwalifikowana w przedbiegach.

Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne, startując we wspólnej reprezentacji olimpijskiej Niemiec, zajął 5. miejsce w finale biegu na 100 m. W biegu na 200 m awansował do ćwierćfinału, ale w nim nie wystąpił. Największym sukcesem Germara na tych igrzyskach był bieg sztafetowy. Sztafeta 4 × 100 m w składzie: Lothar Knörzer, Pohl, Fütterer i Germar zdobyła brązowy medal.

W 1958 wyrównał rekord świata w sztafecie 4 × 100 m (w składzie: Manfred Steinbach, Martin Lauer, Fütterer i Germar) wynikiem 39,5 s. W tym samym roku wyrównał rekord świata na 200 m czasem 20,6 s (w obu przypadkach były to rekordy Europy). Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie Germar zwyciężył w biegu na 200 m i zajął 2. miejsce w biegu na 100 m (za swym rodakiem Arminem Harym). Został również mistrzem Europy w sztafecie 4 × 100 m (sztafeta biegła w składzie: Walter Mahlendorf, Hary, Fütterer i Germar).

Na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie Germar odpadł w przedbiegach na 100 m i 200 m. Wskutek słabszej formy (po usunięciu zęba mądrości) nie znalazł się w składzie niemieckiej sztafety 4 × 100 m, która zdobyła mistrzostwo olimpijskie.

Na mistrzostwach Europy w 1962 w Belgradzie startował tylko w sztafecie 4 × 100 m, która zdobyła złoty medal (w składzie: Klaus Ulonska, Peter Gamper, Hans-Joachim Bender i Germar).

Germar zdobył następujące medale w mistrzostwach RFN:

bieg na 100 m – złote medale w latach 1956-1959 i 1961, srebrny w 1955

bieg na 200 m – złote medale w latach 1956-1959, 1961 i 1962, srebrny w 1960

sztafeta 4 x 100 m – złote medale w latach 1956-1961 i 1964Startował w klubie ASV Köln.

Manfred Steinbach

Manfred Steinbach (ur. 18 sierpnia 1933 w Szprotawie) – niemiecki lekkoatleta (sprinter i skoczek w dal), były rekordzista świata, później profesor medycyny sportowej.

Po zakończeniu II wojny światowej przebywał z rodziną w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W 1952 rozpoczął studia medyczne w Halle. W 1953 jego rodzice uciekli do RFN, lecz Steinbach pozostał w NRD.

14 października 1956 biegł na drugiej zmianie niemieckiej sztafety 4 × 100 metrów (w składzie: Lothar Knörzer, Steinbach, Leonhard Pohl i Manfred Germar), która ustanowiła wynikiem 40,0 rekord kraju i wyrównała rekord Europy w tej konkurencji. Startował w biegu na 100 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne we wspólnej reprezentacji olimpijskiej Niemiec, ale odpadł w eliminacjach.

20 kwietnia 1958 uciekł z NRD przez Berlin Zachodni do RFN. 29 sierpnia tego roku w Kolonii sztafeta 4 × 100 metrów RFN w składzie: Steinbach, Martin Lauer, Heinz Fütterer i Manfred Germar wyrównała należący do USA rekord świata czasem 39,5 s.

24 lipca 1960 w Berlinie Steinbach uzyskał w skoku w dal odległość 8,14 m, o 1 centymetr większą od rekordu świata należącego go Jessego Owensa. Wynik ten nie został jednak uznany za rekord z powodu braku pomiaru siły wiatru. Na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie Steinbach zajął 4. miejsce w skoku w dal z wynikiem 8,00 m, który był również rekordem RFN.

Oprócz wymienionych wyżej rekordów Steinbach był również rekordzistą NRD w biegu na 100 metrów (10,4 s w 1956), biegu na 200 metrów (dwukrotnie 21,2 s w 1956) i w sztafecie 4 × 100 metrów (do wyniku 41,0 w 1957).

Był mistrzem NRD w biegach na 100 metrów i na 200 metrów w 1956, mistrzem NRD w 1956 i brązowym medalistą w 1957 w sztafecie 4 × 100 metrów, a także mistrzem RFN w skoku w dal w latach 1960–1962. Był również halowym wicemistrzem RFN w skoku w dal w 1959 i brązowym medalista w 1960 oraz brązowym medalistą w biegu na 60 metrów w 1959.

Zakończył karierę lekkoatletyczną w 1967.

Ukończył studia medyczne w 1959 w Getyndze. Habilitował się w 1961 w Moguncji. W latach 1965–1970 kierował Instytutem Medycyny Sportowej. Od 1970 do 1977 był dyrektorem w ministerstwie spraw socjalnych Hesji, a w latach 1977–1993 był dyrektorem w Ministerstwie Zdrowia RFN. Od 1999 do 2008 był przewodniczącym niemieckiego związku uzdrowisk. Od 1978 jest honorowym profesorem medycyny sportowej na Politechnice w Darmstadt.

Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1958

VI Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce rozgrywane były w dniach 19-24 sierpnia 1958 w Sztokholmie.

Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1958 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn

Bieg na dystansie 110 metrów przez płotki mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas VI Mistrzostw Europy w Sztokholmie. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 22 sierpnia, półfinałowe 23 sierpnia, a bieg finałowy 24 sierpnia 1958 roku. Zwycięzcą tej konkurencji został reprezentant wspólnej reprezentacji Niemiec Martin Lauer. W rywalizacji wzięło udział dwudziestu jeden zawodników z piętnastu reprezentacji.

Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn

Bieg na dystansie 110 metrów przez płotki mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas VII Mistrzostw Europy w Belgradzie. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 13 września, półfinałowe 15 września, a bieg finałowy 16 września 1962 roku. Zwycięzcą tej konkurencji został reprezentant ZSRR Anatolij Michajłow. W rywalizacji wzięło udział dwudziestu trzech zawodników z trzynastu reprezentacji.

Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1966 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn

Bieg na dystansie 110 metrów przez płotki mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas VIII Mistrzostw Europy w Budapeszcie. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 2 września, biegi półfinałowe 3 września, a bieg finałowy 4 września 1966 roku. Zwycięzcą tej konkurencji został reprezentant Włoch Eddy Ottoz. W rywalizacji wzięło udział dwudziestu czterech zawodników z czternastu reprezentacji.

Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1969 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn

Bieg na dystansie 110 metrów przez płotki mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas IX Mistrzostw Europy w Atenach. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 18 września, biegi półfinałowe 19 września, a bieg finałowy 20 września 1969 roku. Zwycięzcą tej konkurencji został reprezentant Włoch Eddy Ottoz, zwycięzca mistrzostw Europy z 1966, a srebrny medal wywalczył David Hemery z Wielkien Brytanii, złoty medalista igrzysk olimpijskich w 1968 w Meksyku w biegu na 400 metrów przez płotki. W rywalizacji wzięło udział dwudziestu czterech zawodników z szesnastu reprezentacji.

Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1971 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn

Bieg na dystansie 110 metrów przez płotki mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas X Mistrzostw Europy w Helsinkach. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 13 sierpnia, biegi półfinałowe 14 sierpnia, a bieg finałowy 15 sierpnia 1971 roku. Zwycięzcą tej konkurencji został reprezentant Niemieckiej Republiki Demokratycznej Frank Siebeck. W rywalizacji wzięło udział dwudziestu czterech zawodników z piętnastu reprezentacji.

Track

track (krystalografia) – defekt sieci krystalicznej minerałów

Track (Olsztyn) – część Olsztyna

Track Records – wytwórnia płytowa

Walter Mahlendorf

Walter Mahlendorf (ur. 4 stycznia 1935 w Sarstedt) – zachodnioniemiecki lekkoatleta, sprinter, mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Mahlendorf odnosił największe sukcesy w sztafecie 4 x 100 m. Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie zwyciężył w tej konkurencji wraz z kolegami z RFN (sztafeta biegła w składzie: Mahlendorf, Armin Hary, Heinz Fütterer i Manfred Germar), osiągając czas 40,2 s.

Na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie startował we wspólnej reprezentacji olimpijskiej obu państw niemieckich. Został mistrzem olimpijskim w sztafecie 4 x 100 m (bieg finałowy wygrała sztafeta USA, ale została zdyskwalifikowana za przekroczenie strefy zmian). Wraz z Mahlendorfem (który startował na 3. zmianie) w sztafecie biegli Bernd Cullmann, Armin Hary i Martin Lauer. Wyrównali oni rekord świata wynikiem 39,5 s. Mahlendorf startował na tych igrzyskach także w biegu na 100 m, ale odpadł w przedbiegach.

Mahlendorf nigdy nie zdobył mistrzostwa lekkoatletycznego RFN, ale był wicemistrzem w biegu na 200 m w 1959 oraz brązowym medalistą na 100 m w 1960.

Mistrzowie olimpijscy w lekkoatletyce (sztafeta 4 × 100 metrów)
Mistrzowie Europy w biegu na 110 m przez płotki

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.