Jozue

Jozue, Jeszua, Jezus, hebr. יְהוֹשׁוּעַ – „Jahwe to wybawienie", cs. Prawiednyj praotiec Iisus Nawin – postać biblijna, bohater Księgi Jozuego, sędzia starożytnego Izraela, symbol nieugiętości i wierności, święty katolicki, prawosławny, ormiański i koptyjski[1].

Jozue był synem Nuna (Nona) z plemienia Efraima. Urodził się w Egipcie podczas niewoli egipskiej. Jego pierwotne imię to Ozeasz (Hoszea) hbr. הוֹשֵׁעַ - „Zbawienie", imię Jozue nadane mu zostało przez Mojżesza[2]. Po śmierci Mojżesza został przywódcą Izraelitów, wprowadził ich do ziemi Kanaan i podbił ją. Żył 110 lat. Po jego śmierci rozpoczął się trudny czas dla ludu Izraela.

Jozue
The Victory of Joshua over Amorites. Nicolas Poussin - 1624-1626
Występowanie Księga Wyjścia
Księga Liczb
Księga Powtórzonego Prawa
Księga Jozuego
Księga Sędziów
1 Księga Kronik
Mądrość Syracha
1 Księga Machabejska
Rodzina
Ojciec Nun
Dore joshua sun
Jozue wstrzymuje słońce, grafika Gustave Dorégo.

Historia Jozuego według Józefa Flawiusza

Gdy Jozue zebrał pięćdziesiąt tysięcy zbrojnych, ruszył na miasto Jerycho, jednak nie przystąpił od razu do oblężenia, lecz zbudował obóz 4 km od Jerycha i odprawił święto Paschy oraz złożył ofiary Bogu na wybudowanym przez siebie ołtarzu. Przez 7 następnych dni kapłani wraz z Arką i strażą obchodzili miasto, dmąc w rogi na postrach oblężonym i na zagrzanie własnych wojsk do męstwa. Siódmego dnia mury miasta runęły, nie tknięte żadną machiną oblężniczą. Wojska Jozuego zdobyły miasto. Następnie Jozue rozbił Najetejczyków i wziął w niewolę Gebeonitów. Później uderzył na niego Adonisedek – król Jerozolimitów wraz z czterema innymi królami, z którymi wszedł w przymierze. Jozuemu pomógł Bóg wydłużając dzień, dzięki czemu wszyscy królowie zostali schwytani, a ich wojska rozbite. Później naprzeciw Hebrajczykom wyruszyły ogromne armie Libanu, Chananejczyków z dolin i Filistynów. Wszyscy ponieśli ogromną klęskę, tracąc również swe miasta, które Jozue oblegał i zdobywał, zabijając wszystko, co tylko wpadło mu w ręce. Miasta i twierdze, szczególnie niedostępne, ze względu na swe położenie lub obwarowania, Jozue pozostawił w spokoju. Kazał wymierzyć i podzielił zdobyte już tereny między plemiona Izraela. Jozue, zgodnie z tym, jak przykazał mu Mojżesz, zniszczył skrupulatnie całą kulturę i wszelkie ślady po potomkach Chananeja, by w przyszłości nie mogły zagrozić trwałości obyczajów. Jozue przez 25 lat był wodzem plemion Izraela, umarł, mając lat 110. Pogrzebano go w mieście Tamna należącym do plemienia Efraima.

Kult

Wspomnienie liturgiczne Jozuego w Kościele katolickim i ewangelickim obchodzone jest 1 września.

Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają sprawiedliwego praojca 1/14 września[3], tj. 14 września według kalendarza gregoriańskiego.

Zobacz też

Przypisy

  1. Josua (Hosea)Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
  2. Lb 13:16, Biblia Warszawska.
  3. podwójne datowanie

Bibliografia

Bekaffa

Bekaffa (gyyz; በካፋ, imię tronowe; አድባር ሰገድ Asma Seged, później Masih Seged; መሲህ ሰገድ, ur. ? - zm. 1730 r.) - cesarz Etiopii w latach 1721 - 1730. Pochodził z dynastii salomońskiej

Daniel z Szamat

Daniel z Szamat - duchowny katolicki kościoła maronickiego, w latach 1230-1239 35. patriarcha tego kościoła - "maronicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu".

Eleazar

Eleazar – postać biblijna występująca w Starym Testamencie, syn Aarona i jego żony Eliszeby, arcykapłan. Miał trzech braci: Nadaba, Itamara i Abihu. Jego synem był Pinchas. Eleazar zmarł w tym samym czasie co Jozue a pochowano go w mieście Gabata

Gabriel z Hjuli

Gabriel z Hjuli - duchowny katolicki kościoła maronickiego, w latach 1357-1367 42. patriarcha tego kościoła - "maronicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu".

Janowski (herb szlachecki)

Janowski (Janewitz, Jannewitz, Janwicz, Bawola Głowa odmienny, Wieniawa odmienny) − kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Wieniawa bądź Bawola Głowa.

Jeremiasz z Dmalsa

Jeremiasz z Dmalsa - duchowny katolicki kościoła maronickiego, w latach 1282-1297 39. patriarcha tego kościoła - "maronicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu".

Jozue (arcykapłan żydowski w Biblii)

Jozue (znany też jako Jesua, Jezus, Ieshua) – arcykapłan judejski w latach ok. 540 p.n.e. - ok. 510 p.n.e. Odbudował na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie ołtarz całopalenia, a następnie całą Świątynię (515 p.n.e.). Posługiwał się językiem aramejskim.

Jozue (imię)

Jozue (hebr. יהושׁע – „Jahwe jest wybawieniem”) – imię noszone przez tytułową postać biblijnej Księgi Jozuego.

Imię „Jeszua” zostało zniekształcone i za pośrednictwem greki i łaciny znane jest w języku polskim jako Jezus. Imię „Jeszua” przekazał anioł Gabriel, posłany przez Boga do Marii (por. Ewangelia Łukasza 1:26-31) jako imię przeznaczone dla przyszłego Mesjasza. Tradycyjnie przyjęta jest forma Jozue dla następcy Mojżesza i Jezus dla Jezusa Chrystusa – mimo jego identycznego pochodzenia i znaczenia.

Znane osoby noszące to imię:

Jozue (arcykapłan żydowski w Biblii)

Joshua Bell – amerykański skrzypek i dyrygent

Josh Duhamel – amerykański aktor

Josh Farro – amerykański muzyk, gitarzysta

Josh Groban – muzyk, kompozytor

Josh Hartnett – aktor

Joshua Jackson – aktor

Joshua Homme - amerykański gitarzysta i producent muzyczny

Josh Klinghoffer – amerykański muzyk, multiinstrumentalista

Joshua Lederberg – amerykański genetyk i mikrobiolog, noblista

Jozue Oberleder (1883 – po 1947) – polski architekt żydowskiego pochodzenia, działający w Krakowie

Joshua Slocum – żeglarz

Josh Smith – koszykarz NBA

Josh Hutcherson - amerykański aktor

Joshua Waitzkin – amerykański szachista

Joshua Kimmich - niemiecki piłkarz

Jozue III

Jozue III (także Iyasu, bądź Ijasu, ur. ? - zm. 1810) - cesarz Etiopii od 16 lutego 1784 do 24 kwietnia 1788. Pochodził z dynastii salomońskiej. Był wnukiem cesarza Jozuego II Kuareńczyka. Został cesarzem po abdykacji Tekle Gijorgisa I. Według polskiego historyka Andrzeja Bartnickiego jego rządy de facto zapoczątkowały okres zemene mesafynt, czyli rozbicia dzielnicowego Etiopii. Cesarz nie posiadał realnej władzy. Okres jego panowania zdominowały rozgrywki o władzę pomiędzy rasami Uelde Syllasje, Hajle Josadikiem i innymi możnowładcami etiopskimi. Do tronu wynieśli go lokalni arystokraci z Gondaru. Po wstąpieniu na tron, Jozue III przeprowadził szereg promocji, mianując między innymi keniazmacza Tsadalu na rasa bituedena, ras Hajle Josadik stał się zarządcą Godżamu i Agawu, a balambaras Ali stał się dedżazmaczem Begiemdyru. Władza cesarza upadła po tym, jak Ali Wielki sprowadził z wygnania Tekle Gijorgisa i przywrócił go na tronie. W odpowiedzi Hajle Josadik wyruszył z Godżamu do Gondaru, aby cesarzem ponownie stał się Jozue. Josadikowi udało się wkroczyć do miasta ze swoim kandydatem, a Tekle Gijorgis uciekł, jednak dedżazmacz Ali odpowiedział marszem na Gondar. Następnie Hajle Josadik opuścił Gondar i Jozue został odeskortowany przez dedżazmacza Guebrę w bezpieczne schronienie do prowincji Tigraj. Po klęsce rasa Hajle Josadika z Alim Wielkim w bitwie pod Madab, stoczonej w czerwcu 1788, jedną z pojmanych osób był Jozue. Według angielskiego egiptologa, Henry'ego Salta, który odwiedził Etiopię na początku XIX wieku, były cesarz zmarł w 1810.

Jozue II Kuareńczyk

Jozue II Kuareńczyk (gyyz; ኢያሱ, Iyasu II lub Ijasu II, nosił przydomek Kuareńczyk ponieważ pochodził z ludu Kuara, imię tronowe Alem Seged gyyz; ዓለም ሰገድ, co znaczy "ten któremu kłania się świat", ur. 21 października 1723, zm. 27 czerwca 1755) – cesarz Etiopii w latach 1730–1755 z dynastii salomońskiej. Był najdłużej rządzącym władcą w Etiopii w XVIII wieku.

Jozue IV

Jozue IV (gyyz: ኢያሱ, także Iyasu, lub Ijasu) - cesarz Etiopii od 18 czerwca 1830 do 18 marca 1832 roku. Pochodził z dynastii salomońskiej i był synem Salomona III. Był marionetkowym władcą, wyniesionym na tron przez rasa Doriego z Jedżu, który zdetronizował cesarza Gigara. Jozue podczas swojego panowania organizował najazdy wzdłuż kraju. Gdy ras Ali Mały, następca rasa Doriego i jego siostrzeniec dowiedział się o najazdach Jozuego IV, pozbawił go tronu. Anglikański misjonarz ze Szwajcarii, Samuel Gobat, który przebywał w Etiopii dokładnie w latach panowania cesarza, zanotował w swoim dzienniku, że Jozue stracił władzę z powodu działalności byłego cesarza Gigara. Miał on fałszywie zeznając oskarżyć Jozuego o zaproszenie Ali Farisa, w celu obalenia Alego Małego. Gobat napisał, że 26 listopada 1832 Gigar zmarł poprzez otrucie.

Jozue I Wielki

Jozue I Wielki (gyyz: ኢያሱ, Iyasu I, bądź Ijasu I, przydomek Wielki, imię tronowe: አድያም ሰገድ, Adjam Seged co oznacza ten któremu kłania się ziemia) (ur. 1654 – 13 października 1706) – cesarz etiopski w latach 1682 – 1706 z dynastii Salomońskiej.

Jozue Oberleder

Jozue Oberleder (ur. 30 czerwca 1883 w Krakowie, zm. 1962) – polski architekt żydowskiego pochodzenia, działający w Krakowie.

Józef z Hadet

Józef z Hadet - duchowny katolicki kościoła maronickiego, w latach 1468-1492 46. patriarcha tego kościoła - "maronicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu".

Księga Jozuego

Księga Jozuego [Joz] (hebr. ‏ספר יהושע‎ Sefer Yĕhôshúa) – szósta księga Starego Testamentu. Zawiera kontynuację wydarzeń opisanych w poprzedniej księdze – Księdze Powtórzonego Prawa. Jest niezależna od Pięcioksięgu. Kanon Żydowski zalicza ją do „Proroków Starszych". Na wyraźny rozdział między Prawem (Tora), a księgami następnymi wskazuje zarówno centralna postać tej księgi, jak i gatunek literacki. Duży wpływ na kompozycje księgi miała tradycja deuteronomiczna. Księga ta zachęca wiernych do wytrwałości w wyznawaniu wiary i niemieszania się z ludnością pogańską (synkretyzm religijny).

Operacja Jozue

Operacja Jozue była akcją przeprowadzoną w 1985 roku, której celem było przetransportowanie 800 etiopskich Żydów (nazywanych Beta Israel) z Sudanu do Izraela.

George H.W. Bush, ówczesny wiceprezydent Stanów Zjednoczonych, zorganizował sponsorowaną przez CIA akcję zaraz po izraelskiej operacji Mojżesz, dzięki której do Izraela sprowadzono 8 tys. osób. W wyniku operacji Jozue trafiło tam kolejne 800 osób. Jednakże w ciągu późniejszych 5 lat, dyktator Mengystu Hajle Marjam zabronił emigracji etiopskim Żydom. Transfer wznowiono w 1991, po utracie kontroli dyktatora nad całością terytorium państwa. Miała wówczas miejsce operacja Salomon.

Symeon z Hadet

Symeon z Hadet - duchowny katolicki kościoła maronickiego, w latach 1492-1524 47. patriarcha tego kościoła - "maronicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu".

Tekle Hajmanot I

Tekle Hajmanot I (gyyz: ተክለ ሃይማኖት, co znaczy „Owoc wiary”, imię tronowe gyyz: ለዓለሰገድ Leal Sagad, czyli ten któremu kłaniają się potężni) (ur. 28 marca 1684; zm. 30 czerwca 1708) – cesarz Etiopii od 27 marca 1706 do 30 czerwca 1708 roku. Pochodził z dynastii salomońskiej. Był synem cesarza Jozuego I Wielkiego i cesarzowej Mariamauit. W historiografii etiopskiej często bywa określany jako Rygum Tekle Hajmanot, czyli „Wyklęty Tekle Hajmanot”.

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.