José de Jesús Pimiento Rodríguez

José de Jesús Pimiento Rodríguez (ur. 18 lutego 1919 w Zapatoca, zm. 3 września 2019 we Floridablance[1]) – kolumbijski duchowny katolicki, emerytowany arcybiskup Manizales, kardynał.

José de Jesús Pimiento Rodríguez
kardynał prezbiter
Herb José de Jesús Pimiento Rodríguez Vivere Christus est
Żyć – to Chrystus
Kraj działania  Kolumbia
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1919
Zapatoca
Data i miejsce śmierci 3 września 2019
Floridablanca
arcybiskup Manizales
Okres sprawowania 1975–1996
biskup Garzón
Okres sprawowania 1964–1975
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 grudnia 1941
Nominacja biskupia 14 czerwca 1955
Sakra biskupia 28 sierpnia 1955
Kreacja kardynalska 14 lutego 2015
Franciszek
Kościół tytularny San Giovanni Crisostomo a Monte Sacro Alto
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 sierpnia 1955
Konsekrator Crisanto Luque Sánchez
Współkonsekratorzy Emilio Botero González
Pedro José Rivera Mejía

Życiorys

Wyświęcony na kapłana 14 grudnia 1941, był inkardynowany do diecezji Socorro y San Gil.

14 czerwca 1955 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym Pasto i biskupem tytularnym Apollonis. Sakrę biskupią otrzymał 28 sierpnia 1955. 30 grudnia 1959 papież Jan XXIII ustanowił go biskupem Montería. Jako ojciec soborowy wziął udział we wszystkich sesjach soboru watykańskiego II. 29 lutego 1964 papież Paweł VI mianował go biskupem Garzón. Od 1972 przez dwie kadencje był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Kolumbii. 22 maja 1975 został arcybiskupem Manizales. Funkcję tę sprawował do 15 października 1996. Po przejściu na emeryturę kilka lat pracował jako misjonarz w parafii Turbo, w diecezji Apartadó. W latach 2001–2003 był administratorem apostolskim diecezji Socorro y San Gil.

4 stycznia 2015 ogłoszony kardynałem przez papieża Franciszka. Insygnia nowej godności odebrał 28 lutego w Bogocie z rąk kardynała Rubena Salazara Gomeza[2][3].

Przypisy

  1. Salvador Miranda, Cardinalds of the Holy Roman Church (ang., dostęp: 4 września 2019).
  2. Nowi kardynałowie (Annuncio di Concistoro per la creazione di nuovi Cardinali, 04.01.2015) (wł.). Stolica Apostolska. [dostęp 2015-01-04].
  3. L’arcivescovo colombiano Pimiento non riceverà la berretta a Roma (wł.). vaticaninsider.it. [dostęp 2015-03-18].

Bibliografia

Alfonso López Trujillo

Alfonso López Trujillo (ur. 8 listopada 1935 w Villahermosa, zm. 19 kwietnia 2008 w Rzymie), kolumbijski duchowny katolicki, arcybiskup Medellín, kardynał.

Studiował w Bogocie – na uniwersytecie i w seminarium, następnie w Rzymie (Papieski Instytut Angelicum, Papieski Wydział Teologiczny i Papieski Instytut Duchowości Teresianum). Obronił doktorat z filozofii. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 listopada 1960. Pracował jako wykładowca seminarium w Bogocie, aktywnie zajmował się pracą duszpasterską; był m.in. koordynatorem duszpasterstwa na XXXIX Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym w Bogocie w sierpniu 1968. Jako ekspert uczestniczył w obradach II Konferencji Generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Medellin w sierpniu i wrześniu 1968. Pełnił funkcję wikariusza generalnego archidiecezji Bogota oraz był profesorem miejscowego uniwersytetu.

25 lutego 1971 został mianowany biskupem pomocniczym Bogoty, ze stolicą tytularną Boseta; przyjął sakrę biskupią 25 marca 1971. Od listopada 1972 pełnił funkcję sekretarza generalnego Rady Episkopatów Latynoamerykańskich. Wielokrotnie brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, zarówno w sesjach zwyczajnych, jak i nadzwyczajnych i specjalnych (m.in. specjalnej sesji poświęconej Kościołowi w Ameryce w listopadzie i grudniu 1997). W maju 1978 został promowany na arcybiskupa i mianowany koadiutorem Medellin z prawem następstwa; objął rządy w archidiecezji 2 czerwca 1979. W latach 1979-1982 był przewodniczącym Rady Episkopatów Latynoamerykańskich.

2 lutego 1983 Jan Paweł II mianował go kardynałem, z tytułem prezbitera S. Prisca; był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Kolumbii (1987-1990), a w listopadzie 1990 przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej, na stanowisko przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Rodziny. W związku z nową funkcją złożył rezygnację ze zwierzchnictwa metropolii Medellin w styczniu 1991. 17 listopada 2001 López Trujillo został promowany do rangi kardynała-biskupa i objął rzymską diecezję podmiejską Frascati.

Brał udział w konklawe 2005, które wybrało papieża Benedykta XVI.

Aníbal Muñoz Duque

Aníbal Muñoz Duque (3 października 1908 w Santa Rosa de Osos - 15 stycznia 1987 w Bogocie) – kolumbijski duchowny katolicki, kardynał.

Studiował w seminarium w Santa Rosa de Osos; tam także przyjął święcenia kapłańskie 19 listopada 1933. W latach 1933-1937 wykładał oraz pełnił funkcję prefekta Niższego Seminarium przy Instytucie Misyjnym w Yarumal, 1937-1950 rektor tego Instytutu. 1950-1951 prowikariusz generalny diecezji Santa Rosa de Osos.

8 kwietnia 1951 został mianowany biskupem Socorro y San Gil i przyjął sakrę biskupią 27 maja 1951 w Yarumal z rąk Antonio Samore, nuncjusza apostolskiego w Kolumbii. W grudniu 1952 został przeniesiony na biskupstwo Bucaramanga, a w sierpniu 1959 promowany na arcybiskupa Nueva Pamplona.

Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II (1962-1965), następnie w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie. W latach 1964-1972 przewodniczący Konferencji Episkopatu Kolumbii; w kwietniu 1967 mianowany administratorem apostolskim sede plena Bogoty, 30 marca 1968 otrzymał tytularną stolicę arcybiskupią Cariana, a 2 lutego 1969 nominację na koadiutora Bogoty z prawem następstwa. Od lipca 1972 arcybiskup Bogoty i wojskowy ordynariusz Kolumbii.

5 marca 1973 mianowany przez papieża Pawła VI kardynałem, z tytułem prezbitera S. Bartolomeo all'Isola. Brał udział w obu konklawe w 1978. W czerwcu 1984 złożył rezygnację z dalszych rządów w archidiecezji Bogota w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego.

Apollonis (stolica tytularna)

Apollonis (łac. Dioecesis Apollonidensis) – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie Rzymskim (prowincja Lidia), współcześnie w Turcji. Od 1933 jest katolickim biskupstwem tytularnym (wakującym od 2009).

Archidiecezja Manizales

Archidiecezja Manizales (łac. Archidioecesis Manizalensis, hisz. Arquidiócesis de Manizales) – rzymskokatolicka archidiecezja ze stolicą w Manizales, w Kolumbii. Arcybiskup Manizales jest metropolitą metropolii Manizales.

Crisanto Luque Sánchez

Crisanto Luque Sánchez, (ur. 1 lutego 1889 w Tenjo, zm. 7 maja 1959 w Bogocie), kolumbijski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Bogoty.

Święcenia kapłańskie przyjął w Bogocie 28 października z rąk Bernardo Herrera Restrepo arcybiskupa Bogoty. Pracę duszpasterską podjął w archidiecezji Bogota i był kapelanem szpitala, wikariuszem w parafii Nuestra Señora de las Nieves i proboszczem w Guachetá. 16 stycznia 1931 roku papież Pius XI mianował go biskupem tytularnym Croe i biskupem pomocniczym diecezji Tunja, sakrę biskupią otrzymał 3 maja 1931 roku w archikatedrze metropolitalnej w Bogocie z rąk abp. Paolo Giobbe nuncjusza apostolskiego w Kolumbii. 9 września 1932 roku został mianowany biskupem ordynariuszem diecezji Tunja. 14 lipca 1950 roku został przeniesiony na stolicę metropolitalną w Bogocie i jednocześnie mianowany biskupem polowym. Na konsystorzu 12 stycznia 1953 roku Pius XII wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera Santi Cosma e Damiano. Uczestniczył w konklawe w 1958 roku. Był pierwszym kardynałem pochodzącym z Kolumbii. Zmarł 7 maja 1959 roku w Bogocie i pochowano go w archikatedrze metropolitalnej w Bogocie.

Darío Castrillón Hoyos

Darío Castrillón Hoyos (ur. 4 lipca 1929 w Medellín, zm. 18 maja 2018 w Rzymie) – kolumbijski duchowny katolicki, były biskup Pereira, były arcybiskup Bucaramangi, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego, były przewodniczący Komisji papieskiej „Ecclesia Dei”.

Studiował w seminarium w Antioquia (koło Medellín) i Santa Rosa de Osos, święcenia kapłańskie przyjął 26 października 1952 w Rzymie. Kontynuował studia w Rzymie, na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim obronił doktorat z prawa kanonicznego; ponadto studiował na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Katolickiego w Louvain (Belgia). Po powrocie do Kolumbii pracował jako duszpasterz, działał w organizacji Legion Maryi, był wysokim urzędnikiem kurii diecezjalnej Santa Rosa de Osos oraz diecezjalnym koordynatorem Akcji Katolickiej. Zajmował się także problematyką katechetyczną oraz pełnił funkcję sekretarza generalnego Episkopatu Kolumbii.

2 czerwca 1971 został mianowany biskupem koadiutorem Pereira (z prawem następstwa), otrzymał stolicę tytularną Villa Regis i odebrał sakrę biskupią 18 lipca 1971 z rąk arcybiskupa Angelo Palmasa, nuncjusza w Kolumbii. 1 lipca 1976 został ordynariuszem Pereira (poprzedni biskup, Baltasar Alvarez Restrepo, przeszedł w stan spoczynku). W latach 1983–1987 był sekretarzem generalnym, a 1987–1991 przewodniczącym Rady Episkopatów Latynoamerykańskich CELAM (brał udział w IV konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Santo Domingo w październiku 1992). W grudniu 1992 został promowany na stolicę arcybiskupią Bucaramanga. Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. w sesji specjalnej dla Kościoła w Ameryce w listopadzie i grudniu 1997 pełnił funkcję jednego z prezydentów-delegatów.

W czerwcu 1996 przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej. Został pro-prefektem Kongregacji Duchowieństwa i w związku z tą nominacją zrezygnował z rządów archidiecezją Bucamaranga. 21 lutego 1998 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając diakonię Santissimo Nome di Maria al Foro Traiano. Po nominacji kardynalskiej Castrillón Hoyos został pełnoprawnym prefektem Kongregacji Duchowieństwa, a w kwietniu 2000 objął dodatkowo funkcję prezydenta Papieskiej Komisji Ecclesia Dei. Reprezentował papieża na uroczystościach religijnych i rocznicowych w charakterze specjalnego wysłannika.

Po śmierci Jana Pawła II (2 kwietnia 2005) dalsze pełnienie przez kardynała Castrillóna Hoyosa funkcji prefekta Kongregacji Duchowieństwa i prezydenta Papieskiej Rady Ecclesia Dei uległo zawieszeniu; kardynał był wymieniany w gronie papabile, faworytów do następstwa po zmarłym papieżu na konklawe 2005. Nowy papież Benedykt XVI powierzył mu ponownie funkcję prefekta.

31 października 2006 papież przyjął jego rezygnację z funkcji prefekta Kongregacji Duchowieństwa (w związku z osiągnięciem przez kardynała wieku emerytalnego); nowym prefektem został brazylijski kardynał Cláudio Hummes OFM. W lutym 2007 kardynałowi Castrillónowi Hoyosowi przypadł tytuł kardynała protodiakona (po osiągnięciu 80 lat przez kardynała Jorge Medinę Esteveza). 1 marca 2008 został promowany do rangi kardynała prezbitera.

Zmarł 18 maja 2018 w Rzymie po długiej i ciężkiej chorobie.

Diecezja Garzón

Diecezja Garzón (łac. Dioecesis Garzonensis, hisz. Diócesis de Garzón) – rzymskokatolicka diecezja w Kolumbii. Jest sufraganią archidiecezji Ibagué.

Germán Garcia Isaza

Germán Garcia Isaza CM (ur. 2 września 1936 w Manizales, zm. 11 października 2006 w Medellín) – kolumbijski duchowny katolicki, biskup Apartadó w latach 2002-2006.

José Miguel Gómez Rodríguez

José Miguel Gómez Rodríguez (ur. 24 kwietnia 1961 w Bogocie) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, od 2015 biskup Facatitivá.

Juan Francisco Sarasti Jaramillo

Juan Francisco Sarasti Jaramillo CIM (ur. 30 lipca 1938 w Cali) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, w latach 2002-2011 arcybiskup Cali.

Kardynałowie z nominacji Franciszka

Kardynałowie z nominacji Franciszka – lista kardynałów nominowanych przez papieża Franciszka.

Papież Franciszek do tej pory mianował 75 kardynałów na 5 konsystorzach. 1 września 2019 zapowiedział swój szósty konsystorz, na którym kreuje kolejnych 13 kardynałów.

Konferencja Episkopatu Kolumbii

Konferencja Episkopatu Kolumbii (hisz. Conferencia Episcopal de Colombia) – instytucja zrzeszająca biskupów kolumbijskiej części Kościoła katolickiego z siedzibą w Bogocie.

Luis Concha Córdoba

Luis Concha Córdoba (ur. 7 listopada 1891 w Bogocie, zm. 18 września 1975 w Bogocie), kolumbijski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Bogoty.

Święcenia kapłańskie przyjął 28 października 1916 roku w Bogocie z rąk arcybiskupa Bogoty Bernardo Herrera Restrepo. 13 lipca 1935 roku papież Pius XI mianował go biskupem Manizales, sakrę biskupią przyjął 30 listopada 1935 roku w bazylice archikatedralnej prymasów Kolumbii w Bogocie z rąk Ismael Perdomo Borrero arcybiskupa Bogoty. 10 maja 1954 roku Pius XII podniósł go do godności arcybiskupiej. 18 maja 1959 roku przeniesiony na stolicę metropolitalną i prymasowską w Bogocie, a 19 maja 1959 roku mianowany także biskupem polowym. Na konsystorzu 16 stycznia 1961 roku Jan XXIII wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera Santa Maria NuovaSanta Maria Nuova. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II. Uczestnik konklawe z roku 1963. 29 lipca 1972 roku złożył rezygnację z dalszych rządów w archidiecezji Bogota i ordynariatu polowego w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego. Zmarł w szpitalu w Bogocie i pochowano go metropolitalnej archikatedrze w Bogocie.

Mario Revollo Bravo

Mario Revollo Bravo (ur. 15 czerwca 1919 w Genui, Włochy, zm. 3 listopada 1995 w Bogocie) – kolumbijski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup metropolita Bogoty.

Urodził się w Genui, gdzie jego ojciec pełnił funkcję kolumbijskiego konsula. Po ukończeniu niższego seminarium w Bogocie, kontynuował naukę w miejscowym seminarium wyższym, a następnie na wydziale teologii Gregorianum i w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. 31 października 1943 roku w Wiecznym Mieście otrzymał święcenia kapłańskie. Po powrocie do Kolumbii pracował jako duszpasterz i profesor wyższego seminarium. 13 listopada 1973 roku Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym Bogoty, przydzielając mu stolicę tytularną Thinisa in Numidia. 28 lutego 1978 roku został mianowany arcybiskupem Nueva Pamplona. W latach 1970–1975 był delegatem Episkopatu Kolumbii w Radzie Episkopatów Ameryki Łacińskiej (CELAM), a w okresie 1975–1978 przewodniczącym Komisji Episkopatu Kolumbii ds. Nauki Wiary. 25 czerwca 1984 roku został przeniesiony na stolicę metropolitalną w Bogocie. Kilkakrotnie pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu. Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej 28 czerwca 1988 roku, z tytułem prezbitera San Bartolomeo all’Isola. 13 sierpnia 1994 roku po przekroczeniu 75 roku życia, złożył rezygnację z pełnionego urzędu. Zmarł w Bogocie.

Źródło

Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, Edipresse, Warszawa 2005, ​ISBN 83-60160-09-0​.

Pedro Rubiano Sáenz

Pedro Rubiano Sáenz (ur. 13 września 1932 w Cartago) – kolumbijski duchowny katolicki, arcybiskup Bogoty, kardynał.

Studiował filozofię w seminarium w Popayán, 8 lipca 1956 w Cali przyjął święcenia kapłańskie. Kontynuował studia poza Kolumbią - na Uniwersytecie w Laval (Quebec, Kanada), na Katolickim Uniwersytecie Amerykańskim w Waszyngtonie, w instytucie ILADES w Santiago; kształcił się w kierunku teologii, katechezy i nauki społecznej Kościoła. Pracował jako duszpasterz w archidiecezji Cali, był wikarym i proboszczem kilku parafii (m.in. współtworzonej przez siebie parafii San Pedro Claver), kapelanem szkół wojskowych i cywilnych oraz kliniki. Pełnił funkcje w kurii archidiecezjalnej oraz był wicerektorem miejscowego seminarium.

2 czerwca 1971 został mianowany biskupem Cucuta, sakry biskupiej udzielił mu 11 lipca 1971 arcybiskup Angelo Palmas, nuncjusz w Kolumbii. Po kilkunastu latach pracy w tej diecezji biskup Rubiano Sáenz został promowany na arcybiskupa-koadiutora Cali (z prawem następstwa) w marcu 1983 i dwa lata później - w lutym 1985 - zastąpił dotychczasowego arcybiskupa Alberto Uribe (który zrezygnował i wkrótce zmarł). W latach 1990-1996 Rubiano Sáenz pełnił przez dwie kadencje funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Kolumbii; ponownie został wybrany na to stanowisko w lipcu 2002 (do 2008). Od kwietnia 1990 do stycznia 1991 był dodatkowo administratorem apostolskim diecezji Popayan. W grudniu 1994 przeszedł na stolicę arcybiskupią i prymasowską Bogota.

W lutym 2001 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera Trasfigurazione di Nostro Signore Gesu Cristo. Rubiano Sáenz brał udział w konferencjach generalnych Episkopatów Latynoamerykańskich (czwartej w Santo Domingo, Dominikana, październik 1992 i piątej w Aparecida, Brazylia, maj 2007) oraz sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie. W 2005 uczestniczył w konklawe. W lipcu 2010 złożył rezygnację z funkcji arcybiskupa Bogoty. Jego następcą został arcybiskup Rubén Salazar Gómez

13 września 2012 w związku z ukończeniem 80 roku życia utracił prawo do czynnego uczestniczenia w przyszłych konklawe.

Rigoberto Corredor Bermúdez

Rigoberto Corredor Bermúdez (ur. 5 sierpnia 1948 w Arabia) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, od 2011 biskup Pereira. 1988-1996 biskup pomocniczy Pereira, 1996-2003 biskup Buenaventura, 2003-2011 biskup Garzón.

Rodrigo Escobar Aristizábal

Rodrigo Escobar Aristizábal (ur. 10 lutego 1939 w Pensilvania) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, w latach 1982-1987 biskup Girardot.

Rubén Salazar Gómez

Rubén Salazar Gómez (ur. 22 września 1942 w Bogocie) – kolumbijski duchowny katolicki, arcybiskup Bogoty, kardynał.

Tulio Duque Gutiérrez

Tulio Duque Gutiérrez SDS (ur. 31 stycznia 1935 w Pácora) – kolumbijski duchowny katolicki, biskup diecezji Pereira w latach 2001-2011.

Konsekrowani biskupi
Rodrigo Escobar Aristizábal 14 sierpnia 1982
José Miguel Gómez Rodríguez 5 lutego 2005
Współkonsekrowani biskupi
Jorge Alberto Giraldo Restrepo 10 lipca 1960
Ciro Alfonso Gómez Serrano 28 maja 1961
Ramón Mantilla Duarte 13 marca 1971
Juan Francisco Sarasti Jaramillo 6 maja 1978
Rodrigo Arango Velásquez 25 marca 1981
Rigoberto Corredor Bermúdez 26 marca 1988
Germán Garcia Isaza 3 sierpnia 1988
Tulio Duque Gutiérrez 13 listopada 1993

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.