Jisra’el Galili

Jisra’el Galili (hebr.: ישראל גלילי, ang.: Israel Galili ur. 10 lutego 1911, zm. 8 lutego 1986) – izraelski polityki, minister rządu i członek Knesetu. Przed uzyskaniem przez państwo żydowskie niepodległości, był szefem sztabu Hagany.

Jisra’el Galili
ישראל גלילי
Jisra’el Galili

Jisra’el Galili
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1911
Brajłów
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1986
Na’an
Przynależność polityczna Mapam
Achdut ha-Awoda
Koalicja Pracy
19 - Formation-of-Maarach-political-union
Konwencja założycielska Koalicji Pracy, od lewej: Mosze Karmel, Jigal Allon, Re’uwen Barkat, Lewi Eszkol, Jisra’el Galili i Aharon Becker (1965)

Życiorys

Młodość

Urodził się jako Jisra’el Bierczenko w miejscowości Brajłów w ówczesnym Imperium Rosyjskim (obecnie Ukraina). Gdy miał trzy lata, jego rodzina wyemigrowała do Palestyny, będącej wówczas w Imperium osmańskim. Zamieszkali w Tel Awiwie, gdzie Jisra’el ukończył szkołę podstawową i zdobył zawód drukarza.

Kariera wojskowa

W 1927 wstąpił do żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. W 1935 znalazł się w komitecie dowództwa Hagany, a rok później objął kierownictwo nad sekcją zakupów uzbrojenia. Gdy w czasie II wojny światowej pojawiło się zagrożenie przełamania przez Niemców brytyjskich linii obrony w Egipcie, Galili był zaangażowany w opracowywanie planów obrony społeczności żydowskiej w Mandacie Palestyny[1].

W 1946 został szefem sztabu Hagany. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny włożył olbrzymi wkład w budowę podwalin przyszłych Sił Powietrznych Izraela. Równocześnie pozyskiwał nowe uzbrojenie dla artylerii i piechoty. W dniu 3 maja 1948 doszło między nim a Dawidem Ben Gurionem do różnicy zdań odnośnie organizacji przyszłych sił zbrojnych. Wydarzenia te przeszły do historii pod nazwą „Rewolty Generałów”. W jej trakcie, w czerwcu Jisra’el Galili stracił swoje stanowisko dowódcze w Haganie. Pomimo to, nie wycofał się on z działalności wojskowej i podczas wojny o niepodległość odegrał bardzo ważną rolę. Między innymi uczestniczył w negocjacjach z przedstawicielami żydowskich organizacji paramilitarnych Irgun i Lechi na temat ich przystąpienia do Sił Obronnych Izraela. Pomagał także w realizacji zagranicznych zakupów broni i amunicji.

Kariera polityczna

Galili był założycielem grupy młodzieżowej HaNoar HaOved (Pracująca Młodzież) i kibucu Na’an, w którym mieszkał aż do swojej śmierci.

Był deputowanym do Knesetu w latach 1949-1951 i 1955-1977, z ramienia partii politycznej Mapam, a następnie Achdut ha-Awoda i Koalicji Pracy. Przez krótki czas był ministrem informacji, jak również – w kilku gabinetach – ministrem bez teki. Później pełnił funkcję jednego z głównych doradców premier Goldy Meir, był także członkiem prestiżowego parlamentarnego Komitetu Spraw Zagranicznych i Obrony.

Przypisy

  1. Jisra’el Galili (ang.) – profil na stronie Knesetu.
Abba Eban

Abba Eban (Ewan) hebr. אבא אבן, ur. jako Aubrey Solomon Eban (ur. 2 lutego 1915 w Kapsztadzie, zm. 17 listopada 2002) – izraelski dyplomata i polityk, wicepremier, w latach 1960–1963 minister edukacji, w latach 1966–1974 minister spraw zagranicznych.

Aharon Jadlin

Aharon Jadlin (hebr.: אהרן ידלין, ang.: Aharon Yadlin, ur. 17 kwietnia 1926 w moszawie Ben Szemen) – izraelski polityk, w latach 1974–1977 minister edukacji i kultury, w latach 1964–1972 wiceminister w tym samym resorcie, latach 1960–1961 i 1964–1979 poseł do Knesetu z list Mapai i Koalicji Pracy.

Aharon Uzan

Aharon Uzan (hebr.: אהרן אוזן, ur. 1 listopada 1924 w Al-Muknin, zm. 23 stycznia 2007) – izraelski polityk, w roku 1974 oraz w latach 1975–1977 minister komunikacji, w latach 1974–1977 minister rolnictwa, w latach 1982–1984 minister absorpcji imigrantów, latach 1965–1969 i 1981–1984 poseł do Knesetu z list Koalicji Pracy oraz Tami.

W wyborach parlamentarnych w 1965 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. Zasiadał w Knesetach VI i X kadencji.

Binjamin Szachor

Binjamin Szachor (hebr.: בנימין שחור, ang.: Binyamin Shachor, Binyamin Shahor, ur. 1916 w Jerozolimie, zm. 26 listopada 1979) – izraelski polityk, w latach 1966–1969 wiceminister spraw religijnych, w latach 1959–1974 poseł do Knesetu z listy Narodowej Partii Religijnej.

W wyborach parlamentarnych w 1959 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. W latach 1966–1969 zastępca ministra Zeracha Warhaftiga w Ministerstwie Spraw Religijnych. Zasiadał w Knesetach IV, V, VI i VII kadencji.

Cewi Dinstein

Cewi Dinstein (hebr.: צבי דינשטיין, ang.: Zvi Dinstein, ur. 24 lipca 1926 w Tel Awiwie, zm. 10 kwietnia 2012) – izraelski przedsiębiorca i polityk, w latach 1966–1967 wiceminister obrony, w latach 1967–1974 wiceminister finansów, w latach 1965–1974 poseł do Knesetu z list Koalicji Pracy.

Chajjim Gewati

Chajjim Gewati (hebr.: חיים גבתי, ang.: Haim Gvati, ur. 29 stycznia 1901 w Pińsku, zm. 19 października 1990) – izraelski polityk, w latach 1964–1974 minister rolnictwa, w latach 1969–1970 minister zdrowia, w latach 1970–1974 minister rozwoju, w latach 1965–1966 oraz 1969-1974 poseł do Knesetu z listy Koalicji Pracy.

Uczęszczał do chederu, w II Rzeczypospolitej ukończył seminarium nauczycielskie w Wilnie. Działał w organizacjach syjonistycznych. W 1924 wyemigrował do Palestyny. W 1926 był jednym z założycieli kibucu Gewat. Działał w Ruchu Kibucowym.

9 listopada 1964 wszedł w skład pierwszego rządu Lewiego Eszkola, zastępując Moszego Dajana na stanowisku ministra rolnictwa. Stanowisko utrzymał w kolejnym rządzie. W wyborach parlamentarnych w 1965 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. Pozostał na stanowisku w powołanym 12 stycznia 1966 trzecim rządzie Eszkola, a 17 stycznia zrezygnował z zasiadania w Knesecie szóstej kadencji. Mandat objęła po nim Szoszanna Arbeli-Almozlino. Po śmierci Eszkola pozostał na stanowisku w pierwszym rządzie Goldy Meir. Skutecznie kandydował w wyborach w 1969, w siódmym Knesecie spędził całą kadencję. W powołanym 15 grudnia drugim rządzie Meir objął ponownie stanowisko ministra rolnictwa, a 22 grudnia – również ministra zdrowia. W tym drugim resorcie pozostał do 27 lipca 1970 kiedy zastąpił go Wiktor Szem-Tow. 1 września tegoż roku został mianowany ministrem rozwoju, obejmując stanowisko opuszczone w sierpniu przez Chajjima Landaua. W wyborach parlamentarnych w 1973 nie uzyskał reelekcji, pozostał jednak ministrem rolnictwa w trzecim rządzie Meir.

Ja’akow Szimszon Szapira

Ja’akow Szimszon Szapira (hebr.: יעקב שמשון שפירא, ang.: Ya'akov Shimshon Shapira, Yaakov-Shimshon Shapira, ur. 4 listopada 1902 w Jelizawietgradzie, zm. 14 listopada 1993) – izraelski prawnik, lekarz i polityk, w latach 1948–1950 pierwszy Prokurator Generalny Izraela, w latach 1966–1973 minister sprawiedliwości, poseł do Knesetu – w latach 1951–1955 z listy Mapai, a w latach 1969–1974 z listy Koalicji Pracy.

W wyborach parlamentarnych w 1951 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. W 1955 uzyskał reelekcję, jednak już 14 listopada tegoż roku zrezygnował, a mandat objął po nim Ja’akow Niccani. Do Knesetu powrócił na jedną kadencje po wyborach w 1969.

Jehoszua Rabinowic

Jehoszua Rabinowic (hebr.: יהושע רבינוביץ, ang.: Yehoshua Rabinovitz, ur. 1911 w Wiszniewie, zm. 14 sierpnia 1979) – izraelski polityk i samorządowiec, w latach 1969–1974 burmistrz Tel Awiwu, w 1974 minister budownictwa, w latach 1974–1977 minister finansów, w latach 1977–1979 poseł do Knesetu z listy Koalicji Pracy.

W wyborach parlamentarnych w 1977 po raz pierwszy i jedyny dostał się do izraelskiego parlamentu. Zmarł 14 sierpnia 1979, mandat po nim objęła Ester Herlitz.

Jehuda Sza’ari

Jehuda Sza’ari (hebr.: יהודה שערי, ang.: Yehuda Shaari, ur. 8 lutego 1920 w Serecie, zm. 18 września 1997) – izraelski działacz społeczny, prawnik, politolog, autor książek i polityk, w latach 1966–1969 wiceminister rozwoju, w latach 1969–1974 wicemnister turystyki, w latach 1961–1977 poseł do Knesetu.

Jigal Allon

Jigal Allon (ur. 10 października 1918 w Kefar Tawor; zm. 29 lutego 1980 w Afuli) – izraelski wojskowy i polityk, generał major (alluf) Sił Obronnych Izraela, poseł do Knesetu, minister, wiecepremier. W 1969 tymczasowo premier Izraela.

Jisra’el Barzilaj

Jisra’el Barzilaj (hebr. ישראל ברזילי; ur. 1 października 1913 w Nieszawie, zm. 12 czerwca 1970 w kibucu Negba) – izraelski dyplomata i polityk, w latach 1948–1951 poseł Izraela w Polsce, w latach 1955–1961 oraz 1966–1969 minister zdrowia, w latach 1955–1965 poseł do Knesetu.

Josef Almogi

Josef Aharon Almogi (hebr.: יוסף אהרון אלמוגי, ang.: Joseph Aharon Almogi, ur. 5 maja 1910 w Hrubieszowie, zm. 2 listopada 1991) – izraelski polityk, w latach 1955–1977 poseł do Knesetu, w latach 1962–1965 minister budownictwa oraz minister rozwoju, w latach 1968–1974 minister pracy.

W wyborach parlamentarnych w 1955 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. Zasiadał w Knesetach III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji. W latach 1975–1978 dyrektor generalny Agencji Żydowskiej.

Josef Burg (polityk)

Josef Burg, właśc. Szelomo Josef Burg (hebr.: שלמה יוסף בורג, ang.: Yosef Burg, ur. 31 stycznia 1909 w Dreźnie, zm. 15 października 1999 w Jerozolimie) − izraelski polityk i rabin. Członek Knesetu w latach 1949–1969 oraz 1974–1988, wielokrotny minister. Jeden z założycieli Narodowej Partii Religijnej.

Josef Sapir

Josef Sapir (hebr.: יוסף ספיר, ang.: Yosef Sapir, ur. 27 stycznia 1902 w Jafie, zm. 26 lutego 1972) – izraelski polityk, w 1952 minister zdrowia, w latach 1952–1955 minister transportu, w latach 1969–1970 minister przemysłu i handlu, w latach 1967–1969 minister bez teki, w latach 1949–1972 poseł do Knesetu z listy Ogólnych Syjonistów oraz Partia Liberalnej i Gahalu.

W wyborach parlamentarnych w 1949 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. Zasiadał w kolejnych Knesetach aż do śmierci – był posłem I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji.

Mosze Karmel

Mosze Karmel (hebr. משה כרמל, ang. Moshe Carmel, ur. 17 stycznia 1911; zm. 14 sierpnia 2003) – izraelski polityk i dowódca wojskowy w stopniu generała majora (alluf), minister transportu w latach 1955–1959 i 1965–1969, poseł do Knesetu w latach 1958–1966 i 1969–1977.

Mosze Kol

Mosze Kol (hebr.: משה קול, ang.: Moshe Kol, ur. 28 maja 1911 w Pińsku, zm. 7 lipca 1989) – izraelski polityk, w latach 1966–1977 minister turystyki, w latach 1966–1969 minister rozwoju, w 1951, w latach 1959–1966, w 1969 oraz w 1974 poseł do Knesetu z list Partii Progresywnej, Partii Liberalnej i Niezależnych Liberałów. Sygnatariusz Deklaracji niepodległości Izraela.

Pinchas Sapir

Pinchas Sapir (hebr. ‏פנחס ספיר‎, ur. jako Pinchas Kozłowski 15 października 1906 w Suwałkach, zm. 12 sierpnia 1975 w Kefar Sawa) – izraelski polityk, którego działalność przypadła na trzy pierwsze dekady po utworzeniu państwa żydowskiego. Dwa razy był szefem ważnych resortów: ministrem finansów (1963-1968 oraz 1969-1974), a także ministrem handlu i przemysłu (1955-1965 oraz 1970-1972), sprawował także szereg innych, rządowych funkcji. Często określany jest jako „ojciec” izraelskiej gospodarki i osoba, która w największej mierze przyczyniła się do rozwoju ekonomicznego Izraela w pierwszych latach jego państwowości.

W czasie, gdy Sapir odpowiedzialny był za izraelską gospodarkę, młode państwo było izolowane ekonomicznie przez kraje ościenne. Musiało także radzić sobie z ogromnymi wydatkami na obronność, jak również zapewniać godziwe warunki życia żydowskim imigrantom. Sapir starał się, aby przyciągnąć do kraju zagranicznych inwestorów. Często osobiście przekonywał biznesmenów z różnych krajów świata np. do zakładania fabryk w Izraelu. Znany był z tego, że wszędzie tam gdzie się udawał, nosił ze sobą czarny notes, w którym zapisywał swe spostrzeżenia i uwagi związane z gospodarką kraju.

Krytykowany był za zbyt dużą ochronę bogatych inwestorów i scentralizowanie gospodarki. W trakcie jego kadencji kraj przeżywał okres bardzo wysokiego wzrostu gospodarczego (przekraczającego nawet 10 proc. rocznie). Z tego powodu często opisywany jest jako jeden z najlepszych ministrów finansów w historii Izraela.

Sapir był długoletnim mieszkańcem miasta Kefar Sawa, gdzie żył w skromnym mieszkaniu aż do śmierci. Zmarł na atak serca, uczestnicząc w ceremonii w moszawie Newatim. Moszaw Sapir, założony w 1978 roku, został nazwany na jego cześć.

Wiktor Szem-Tow

Wiktor Szem-Tow (hebr.: ויקטור שם-טוב, ang.: Victor Shem-Tov, ur. 1 lutego 1915 w Samokowie, zm. 8 marca 2014 w Jerozolimie) – izraelski polityk, w latach 1969–1970 minister bez teki, w latach 1970–1977 minister zdrowia, w 1974 minister opieki społecznej, w latach 1961–1969 oraz 1981–1988 poseł do Knesetu z list Mapam i Koalicji Pracy.

Ze’ew Szerf

Ze’ew Szerf (hebr.: זאב שרף, ang.: Ze'ev Sherf, ur. 21 kwietnia 1906 w Czerniowcach, zm. 18 kwietnia 1984) – izraelski polityk, w latach 1966–1969 minister pracy i handlu, w latach 1968–1969 minister finansów, w latach 1969–1974 minister budownictwa, w latach 1965–1974 poseł do Knesetu z listy Koalicji Pracy.

W wyborach parlamentarnych w 1965 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. Zasiadał w Knesetach VI i VII kadencji.

Ministrowie informacji Izraela
Czternasty rząd Izraela (1969)
Premier
Wicepremier
Ministrowie
Wiceministrowie
Szesnasty rząd Izraela (1974)
Premier
Wicepremier
Ministrowie1
Późniejsi
członkowie rządu

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.