Halvard Hanevold

Halvard Hanevold (ur. 3 grudnia 1969 w Askim, zm. 3 września 2019 w Asker[1]) – norweski biathlonista, sześciokrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Halvard Hanevold
Halvard Hanevold
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1969
Askim, Norwegia
Data i miejsce śmierci 3 września 2019
Asker, Norwegia
Klub Asker Skiklubb
Wzrost 180 cm
Debiut w PŚ 7.03 1992, Oslo
(19. miejsce - sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 7.03 1992, Oslo
(19. miejsce - sprint)
Pierwsze podium w PŚ 11.01 1996, Anterselva (3. miejsce - b.indywidualny)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Nagano 1998 b.indywidualny
Złoto Salt Lake City 2002 sztafeta
Złoto Vancouver 2010 sztafeta
Srebro Nagano 1998 sztafeta
Srebro Turyn 2006 sprint
Brąz Turyn 2006 b.indywidualny
Mistrzostwa świata
Złoto Anterselva 1995 b.drużynowy
Złoto Hochfilzen 1998 b.drużynowy
Złoto Chanty-Mansyjsk 2003 b.indywidualny
Złoto Hochfilzen 2005 sztafeta
Złoto Pjongczang 2009 sztafeta
Srebro Lahti 2000 sztafeta
Srebro Chanty-Mansyjsk 2003 b.pościgowy
Srebro Oberhof 2004 sztafeta
Srebro Pokljuka 2006 szt.mieszana
Srebro Anterselva 2007 sztafeta
Srebro Östersund 2008 sprint
Srebro Östersund 2008 sztafeta
Brąz Kontiolahti 1999 sztafeta
Brąz Pokljuka 2001 sprint
Brąz Pokljuka 2001 sztafeta
Brąz Pjongczang 2009 sprint
Puchar Świata (Bieg indywidualny)
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
1997/1998
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2007/2008
Puchar Świata (Sprint)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1998/1999
Puchar Świata (Bieg masowy)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2003/2004
Zakończenie kariery: 2010 r.

Kariera

Studiował nauki inżynieryjne, reprezentował barwy klubu Asker Skiklubb. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 7 marca 1992 roku w Oslo, zajmując 19. miejsce w sprincie. Tym samym już w debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 11 stycznia 1996 roku w Anterselvie, kończąc rywalizację w biegu indywidualnym na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Ole Einar Bjørndalen i reprezentujący Białoruś Władimir Draczow. W kolejnych startach jeszcze 39 razy stawał na podium, odnosząc przy tym 9 zwycięstw: 11 stycznia 1998 roku w Anterselvie, 11 lutego 1998 roku w Nagano, 9 marca 2000 roku w Lahti i 19 marca 2003 roku w Chanty-Mansyjsku był najlepszy w biegu indywidualnym, 11 stycznia 2004 roku w Pokljuce i 8 stycznia 2006 roku w Oberhofie triumfował w biegu masowym, 12 marca 1999 roku w Oslo i 17 stycznia 2004 roku w Ruhpolding wygrywał sprinty, a 16 stycznia 2000 roku w Ruhpolding zwyciężył w biegu pościgowym. Ostatnie podium w karierze wywalczył 27 marca 2010 roku w Chanty-Mansyjsku, gdzie zajął trzecie miejsce w biegu masowym. Kilkakrotnie plasował się w czołowej dziesiątce klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, najwyżej w sezonie 2003/2004 – na czwartym miejscu, za Francuzem Raphaëlem Poirée, Ole Einarem Bjørndalenem i Niemcem Ricco Großem. Jednocześnie zajął trzecie miejsce w klasyfikacji biegu masowego. W sezonach 1997/1998 i 2002/2003 zdobywał małą kryształową kulę za zwycięstwo w klasyfikacji biegu indywidualnego, a w sezonie 2007/2008 zajął w niej trzecie miejsce. Ponadto w sezonie 1998/1999 był trzeci w klasyfikacji sprintu.

Hanevold zdobył 16 medali mistrzostw świata, z czego aż osiem w sztafecie. Złote medale w tej konkurencji wywalczył na MŚ w Hochfilzen (2005) i MŚ w Pjongczangu (2009), srebrne podczas MŚ w Lahti (2000), MŚ w Oberhofie (2004), MŚ w Anterselvie (2007) i MŚ w Östersund (2008) oraz brązowe na MŚ w Kontiolahti (1999) i MŚ w Pokljuka (2001). Zdobył też złote medale w biegu drużynowym na MŚ w Anterselvie (1995) i MŚ w Hochfilzen (1998) oraz srebrny w sztafecie mieszanej na MŚ w Pokljuce (2006), gdzie startował razem z Lindą Grubben, Torą Berger i Ole Einarem Bjørndalenem.

Indywidualnie największe sukcesy osiągnął podczas mistrzostw świata w Chanty-Mansyjsku w 2003 roku, gdzie wywalczył złoty medal w biegu indywidualnym, wyprzedzając Vesę Hietalahtiego z Finlandii i Ricco Großa. Trzy dni wcześniej zdobył też srebrny medal w biegu pościgowym, rozdzielając Großa i kolejnego Fina, Paavo Puurunena. Dwa lata wcześniej, na mistrzostwach świata w Pokljuce, był trzeci w sprincie, ulegając Rosjaninowi Pawłowi Rostowcewowi i Włochowi René Cattarinussiemu. W tej samej konkurencji zajął również drugie miejsce na mistrzostwach świata w Östersund w 2008 roku, przegrywając z Maksimem Czudowem z Rosji oraz trzecie mistrzostwach świata w Pjongczangu rok później, plasując się za Bjørndalenem i kolejnym Norwegiem - Larsem Bergerem.

Jego olimpijski debiut miał miejsce podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zajął 46. miejsce w biegu indywidualnym i siódme w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Nagano wywalczył złoty medal w biegu indywidualnym, zostając pierwszym od 26 lat norweskim mistrzem olimpijskim w tej konkurencji (na ZIO 1972 wygrał Magnar Solberg). Na tej samej imprezie był też ósmy w sprincie, a wspólnie z Egilem Gjellandem, Ole Einarem Bjørndalenem i Dagiem Bjørndalenem zdobył srebrny medal w sztafecie. Tytułu mistrzowskiego nie obronił na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, tym razem zajmując piąte miejsce. Zwyciężył za to w sztafecie (wraz z Ole Einarem Bjørndalenem, Egilem Gjellandem i Frode Andresenem). W pozostałych startach był trzynasty w sprincie i ósmy w biegu pościgowym. Na igrzyskach w Turynie w lutym 2006 roku sięgnął po brąz w biegu indywidualnym, za Niemcem Michaelem Greisem i Ole Einarem Bjørndalenem. W biegu sprinterskim (10 km) zajął drugie miejsce, przegrywając jedynie z Niemcem Svenem Fischerem. We wszystkich kolejnych startach na tych igrzyskach plasował się w czołowej dziesiątce: był piąty w biegu pościgowym i sztafecie oraz siódmy w biegu masowym. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie w wieku 40 lat zdobył swój ostatni medal. Razem z Tarjei Bø, Emilem Hegle Svendsenem i Ole Einarem Bjørndalenem zwyciężył tam w sztafecie, zdobwając swój trzeci złoty i szósty ogółem medal olimpijski. W startach indywidualnych plasował się poza czołową dziesiątką, najlepszy wynik osiągając w biegu pościgowym, w którym był siedemnasty.

Zaliczany był do najlepszych strzelców wśród biathlonistów. Po sezonie 2009/2010 ogłosił zakończenie kariery[2]. Po skończeniu kariery komentował jako ekspert biathlon dla norweskiej stacji NRK[3].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1994 Lillehammer
46.
nd.
nd.
7.
nd.
1998 Nagano
1.
8.
nd.
nd.
2.
nd.
2002 Salt Lake City
5.
13.
8.
nd.
1.
nd.
2006 Turyn
3.
2.
5.
7.
5.
nd.
2010 Vancouver
24.
17.
19.
1.
nd.

Mistrzostwa świata

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1996 Ruhpolding
34.
nd.
nd.
nd.
1998 Pokljuka/Hochfilzen
nd.
nd.
13.
nd.
nd.
nd.
1999 Kontiolahti/Oslo
37.
13.
13.
17.
3.
nd.
2000 Oslo/Lahti
10.
12.
5.
10.
2.
nd.
2001 Pokljuka
44.
3.
9.
9.
3.
nd.
2003 Chanty-Mansyjsk
1.
4.
2.
8.
4.
nd.
2004 Oberhof
38.
18.
5.
5.
2.
nd.
2005 Hochfilzen
30.
11.
1.
nd.
2005 Chanty-Mansyjsk
nd.
nd.
nd.
nd.
nd.
10.
2006 Pokljuka
nd.
nd.
nd.
nd.
nd.
2.
2007 Anterselva
10.
23.
20.
18.
2.
2008 Östersund
17.
2.
9.
5.
2.
2009 Pjongczang
71.
3.
6.
13.
1.

Puchar świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1991/1992 62.
1992/1993 75.
1993/1994 31.
1994/1995 53.
1995/1996 15.
1996/1997 22.
1997/1998 4.
1998/1999 7.
1999/2000 11.
2000/2001 6.
2001/2002 10.
2002/2003 5.
2003/2004 4.
2004/2005 11.
2005/2006 7.
2006/2007 10.
2007/2008 8.
2008/2009 10.
2009/2010 25.

Statystyka miejsc na podium

Sezon Pucharu Świata 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
2009/2010 - - 1 1
2008/2009 - - 1 1
2007/2008 - 4 1 5
2006/2007 - 1 - 1
2005/2006 1 2 1 4
2004/2005 - - 3 3
2003/2004 2 1 2 5
2002/2003 1 2 2 5
2001/2002 - - 1 1
2000/2001 - - 2 2
1999/2000 2 - - 2
1998/1999 1 1 1 3
1997/1998 2 2 - 4
1996/1997 - - 1 1
1995/1996 - 1 1 2
1994/1995 - - - -
1993/1994 - - - -
1992/1993 - - - -
1991/1992 - - - -
suma 9 14 17 40

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 11 stycznia 1996 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+1+0+0 55:25,8 +1:16,2 Ole Einar Bjørndalen
2. 14 marca 1996 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+0+0 52:23,1 +54,4 Wiktor Majgurow
3. 4 stycznia 1997 Niemcy Oberhof Sprint na 10 km 3. 0+1 25:54,1 +34,8 Ole Einar Bjørndalen
4. 7 grudnia 1997 Norwegia Lillehammer Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+1+1 34:26,1 +25,9 Ołeksij Ajdarow
5. 11 stycznia 1998 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+0 55:00,6
6. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+1 56:14,4
7. 12 marca 1998 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+0+0 53:02,9 +2:15,6 Władimir Draczow
8. 23 stycznia 1999 Austria Hochfilzen Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+0+0+1 35:43,9 +15,6 Ole Einar Bjørndalen
9. 6 marca 1999 Kanada Valcartier Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+1+1 39:51,6 +27,6 Frode Andresen
10. 12 marca 1999 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 1. 1+0 24:54,3 ex aequo Sven Fischer
11. 16 stycznia 2000 Niemcy Ruhpolding Bieg pościgowy na 12,5 km 1. 0+0+0+0 35:14,0
12. 9 marca 2000 Finlandia Lahti Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+1 1:00:38,4
13. 3 lutego 2001 Słowenia Pokljuka Sprint na 10 km 3. 1+0 24:40,3 +47,9 Pawieł Rostowcew
14. 16 marca 2001 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 3. 0+2 26:53,5 +31,9 Frode Andresen
15. 16 grudnia 2001 Słowenia Pokljuka Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+0+0+2 35:24,4 +1:52,3 Raphaël Poirée
16. 23 stycznia 2003 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+1+0+0 56:28,6 +21,3 Władimir Draczow
17. 9 lutego 2003 Finlandia Lahti Bieg masowy na 15 km 3. 0+0+0+0 40:42,9 +4,8 Ole Einar Bjørndalen
18. 23 lutego 2003 Szwecja Östersund Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 1+0+1+0 35:23,9 +18,2 Władimir Draczow
19. 16 marca 2003 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+1+0 37:37,4 +12,0 Ricco Groß
20. 19 marca 2003 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+1 53:39,4
21. 4 grudnia 2003 Finlandia Kontiolahti Sprint na 10 km 2. 0+0 29:44,0 +25,1 Ole Einar Bjørndalen
22. 11 grudnia 2003 Austria Hochfilzen Sprint na 10 km 3. 0+0 26:25,6 +15,4 Lars Berger
23. 11 stycznia 2004 Słowenia Pokljuka Bieg masowy na 15 km 1. 0+0+0+0 38:08,7
24. 17 stycznia 2004 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 1. 0+0 25:01,5
25. 18 stycznia 2004 Niemcy Ruhpolding Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+0+0+1 37:54,2 +22,5 Ole Einar Bjørndalen
26. 11 grudnia 2004 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 3. 0+1 22:04,0 +1:05,2 Ole Einar Bjørndalen
27. 23 stycznia 2005 Włochy Anterselva Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 1+0+1+0 32:16,5 +1:59,9 Ole Einar Bjørndalen
28. 16 marca 2005 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 2. 0+0 26:53,3 +28,3 Sven Fischer
29. 8 stycznia 2006 Niemcy Oberhof Bieg masowy na 15 km 1. 1+0+0+0 39:00,6
30. 20 stycznia 2006 Włochy Anterselva Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+1+1 33:44,0 +29,8 Ole Einar Bjørndalen
31. 11 lutego 2006 Włochy Turyn Bieg indywidualny na 20 km 3. 1+1+0+0 54:23,0 +1:08,9 Michael Greis
32. 14 lutego 2006 Włochy Turyn Sprint na 10 km 2. 0+0 26:11,6 +8,2 Sven Fischer
33. 13 stycznia 2007 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 2. 0+0 23:34,9 +37,2 Ole Einar Bjørndalen
34. 29 listopada 2007 Finlandia Kontiolahti Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+1+0+0 51:25,2 +23,6 Vincent Defrasne
35. 9 lutego 2008 Szwecja Östersund Sprint na 10 km 2. 0+0 22:25,4 +19,8 Maksim Czudow
36. 27 lutego 2008 Korea Południowa Pjongczang Sprint na 10 km 2. 0+1 25:57,4 +29,9 Emil Hegle Svendsen
37. 29 lutego 2008 Korea Południowa Pjongczang Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 1+0+0+2 32:49,5 +12,4 Michael Greis
38. 16 marca 2008 Norwegia Oslo Bieg masowy na 15 km 3. 0+0+1+1 39:11,9 +5,1 Michal Šlesingr
39. 14 lutego 2009 Korea Południowa Pjongczang Sprint na 10 km 3. 0+0 24:16,5 +12,5 Ole Einar Bjørndalen
40. 27 marca 2010 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 3. 0+0+0+0 38:19,8 +11,2 Dominik Landertinger

Przypisy

  1. Mateusz Król: Biathlon: Nie żyje trzykrotny mistrz olimpijski z Norwegii (pol.).
  2. Sebastian Krystek: Zycie po życiu Hanevolda (pol.). biathlon.pl. [dostęp 2010-05-13].
  3. Viktoria Franke: Halvard Hanevold wird TV-Experte beim NRK (niem.). biathlon-online.de. [dostęp 2010-08-25].

Bibliografia

Aleksandr Jelizarow

Aleksandr Matwiejewicz Jelizarow (ros. Александр Матвеевич Елизаров, ur. 7 marca 1952 r.) – były radziecki biathlonista, mistrz olimpijski w sztafecie z 1976 roku. Na tej samej olimpiadzie wywalczył również brąz w biegu indywidualnym. W 1977 roku wywalczył tytuł mistrz świata w sztafecie. Trzykrotnie zostawał wicemistrzem świata.

Biathlon na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998

Zawody w biathlonie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 odbyły się w dniach 11 – 20 lutego 1998 roku na trasach w Nozawa Onsen, niedaleko Nagano. Biathloniści po raz piętnasty rywalizowali o medale igrzysk olimpijskich.

Zawodnicy i zawodniczki walczyli w trzech konkurencjach: w biegu indywidualnym, sprincie i sztafecie. Łącznie rozdanych zostało sześć kompletów medali.

Biathlon na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006

Biathlon na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 składał się z dziesięciu wyścigów, pięciu wśród mężczyzn oraz pięciu u pań. Konkurencje rozgrywane były w miejscowości Cesana San Sicario. Zawody rozpoczęły się 11 lutego, zaś skończyły 25 lutego 2006. Organizatorzy spodziewali się około 6500 widzów. W zawodach startowały zarówno kobiety jak i mężczyźni, ale rywalizowali oni na różnych dystansach.

Do zawodów zakwalifikowało się 28 ekip męskich oraz 27 damskich. Medale zdobyli reprezentanci siedmiu państw, najwięcej zawodnicy Niemiec – 5 złotych, 4 srebrne, 2 brązowe. Sześciu biathlonistów zdobyło trzy medale: Albina Achatowa, Kati Wilhelm, Martina Glagow, Michael Greis, Ole Einar Bjørndalen oraz Sven Fischer. Najwięcej złotych – trzy – zdobył Greis.

Iwan Biakow

Iwan Iwanowicz Biakow (ros. Иван Иванович Бяков, ur. 21 września 1944 w Kirowo-Czepiecku, zm. 4 listopada 2009 w Kijowie) – radziecki biathlonista, dwukrotny mistrz olimpijski z lat 1972, 1976. Oba medale zdobył w sztafecie.

Medaliści mistrzostw świata w biathlonie

Mistrzostwa świata w biathlonie po raz pierwszy zostały rozegrane w 1958 r. w austriackim Saalfelden am Steinernen Meer. Wówczas startowali tylko mężczyźni w biegu indywidualnym i sztafecie. Kobiety włączyły się do rywalizacji o tytuł najlepszych na świecie w roku 1984 we francuskim Chamonix. Od 2005 roku rozgrywana jest też sztafeta mieszana. Konkurencja ta rozgrywana jest w oddzielnych mistrzostwach świata. Startują dwie zawodniczki i dwóch zawodników. Pierwszy raz rozgrywano w rosyjskim Chanty-Mansyjsku.

Mistrzostwa Świata w Biathlonie 2003

38 Mistrzostwa Świata w Biathlonie zostały rozegrane w dniach 15 - 23 marca 2003 roku w rosyjskim Chanty-Mansyjsku.

Norwegia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998

Norwegię na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 reprezentowało 76 zawodników. Był to osiemnasty start Norwegii na zimowych igrzyskach olimpijskich.

Norwegia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006

Norwegię na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 reprezentowało 69 zawodników. Był to dwudziesty start Norwegii na zimowych igrzyskach olimpijskich.

Puchar Świata w biathlonie 1995/1996

Puchar Świata w biathlonie 1995/1996 to 19. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 7 grudnia 1995 r. w szwedzkim Östersund, zaś sezon zakończył się 17 marca 1996 w austriackim Hochfilzen. Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Ruhpolding.

Klasyfikację generalną pań wygrała Francuzka Emmanuelle Claret, która zgromadziła 226 punktów. Druga w klasyfikacji była Niemka Uschi Disl, która zdobyła 212 punktów, a trzecia jej rodaczka Petra Behle – 191. Claret triumfowała również w klasyfikacji biegu sprinterskiego. W biegu indywidualnym najlepsza była Słowenka Andreja Grašič. W sztafecie wygrały Francuzki ex aequo z Niemkami.

Wśród panów triumf odniósł Rosjanin Władimir Draczow. Reprezentant Rosji zgromadził 276 punktów i wyprzedził drugiego w klasyfikacji Rosjanina Wiktora Majgurowa o 72 punkty, oraz o 92 Niemca Svena Fischera. Draczow wygrał również klasyfikacje sprintu i biegu indywidualnego. W sztafecie zwyciężyli Rosjanie.

Puchar Świata w biathlonie 1997/1998

Puchar Świata w biathlonie 1997/1998 to 21. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 6 grudnia 1997 r. w norweskim Lillehammer, zaś sezon zakończył się 15 marca 1998 w austriackim Hochfilzen. Najważniejszą imprezą sezonu były igrzyska olimpijskie w Nagano oraz mistrzostwa świata w Hochfilzen/Pokljuce w biegu pościgowym i drużynowym (z powodu nie włączenia tych dyscyplin do programu igrzysk).

Klasyfikację generalna pań po raz drugi w karierze wygrała Szwedka Magdalena Forsberg, która zgromadziła 387 punktów. Druga w klasyfikacji była Niemka Uschi Disl, która zdobyła 325 punkty, a trzecia jej rodaczka Martina Zellner 255. Forsberg triumfowała również w klasyfikacji biegu indywidualnego, sprintu i w biegu pościgowym. W sztafecie wygrały Rosjanki, a w Pucharze Narodów najlepsze były Niemki.

Wśród panów triumf odniósł Norweg Ole Einar Bjørndalen. Norweg zgromadził 289 punkty i wyprzedził drugiego w klasyfikacji Niemca Ricco Großa o 3 punkty, oraz o 19 kolejnego Niemca Svena Fischera. Bjørndalen wygrał również klasyfikację sprintu, w biegu indywidualnym najlepszy okazał się jego rodak Halvard Hanevold, a w biegu pościgowym zwyciężył Sven Fischer. W sztafecie zwyciężyli Niemcy, w Pucharze Narodów najlepsi byli Norwegowie.

Puchar Świata w biathlonie 1998/1999

Puchar Świata w biathlonie 1998/1999 jest 22 sezonem w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 11 grudnia 1998 r. w austriackim Hochfilzen, zaś sezon zakończył się 14 marca 1999 w norweskim Holmenkollen. Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Kontiolahti.

Klasyfikację generalna pań po raz trzeci w karierze wygrała Szwedka Magdalena Forsberg, która zgromadziła 478 punktów. Druga w klasyfikacji Ukrainka Ołena Zubryłowa zdobyła 467 punkty, a trzecia Niemka Uschi Disl 420. Forsberg triumfowała również w klasyfikacji sprintu. Bieg indywidualny wygrała Uschi Disl, a w biegu pościgowym i masowym Ołena Zubryłowa. W sztafecie i w Pucharze Narodów najlepsze były Niemki.

Wśród panów zwycięstwo odniósł Sven Fischer. Niemiec zgromadził 443 punkty i wyprzedził drugiego w klasyfikacji Norwega Ole Einar Bjørndalena o 46 punkty, oraz o 53 swojego rodaka Franka Lucka. Fischer wygrał także klasyfikację sprintu i biegu masowego. W biegu indywidualnym najlepszy okazał się Rosjanin Pawieł Rostowcew. W biegu pościgowym zwyciężył Raphaël Poirée. W sztafecie oraz w Pucharze Narodów najlepsi byli Niemcy.

Puchar Świata w biathlonie 1999/2000

Puchar Świata w biathlonie 1999/2000 to 23. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 2 grudnia 1999 r. w austriackim Hochfilzen, zaś sezon zakończył się 19 marca 2000 w rosyjskim Chanty-Mansyjsku. Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Holmenkollen.

Klasyfikację generalna pań po raz czwarty w karierze wygrała Szwedka Magdalena Forsberg, która zgromadziła 510 punktów. Druga w klasyfikacji Ukrainka Ołena Zubryłowa miała na koncie 424 punkty, a trzecia Francuzka Corinne Niogret 411. Forsberg triumfowała również w klasyfikacji biegu indywidualnego, sprintu oraz biegu pościgowego. Biegu masowy wygrała Rosjanka Galina Kuklewa. W sztafecie wygrały Rosjanki, zaś w Pucharze Narodów najlepsze były Niemki.

Wśród panów pierwsze zwycięstwo odniósł Raphaël Poirée. Francuz zgromadził 470 punktów i wyprzedził drugiego w klasyfikacji Norwega Ole Einar Bjørndalena o 22 punkty, oraz o 36 Niemca Svena Fischera. Poirée wygrał także klasyfikację biegu masowego. W biegu indywidualnym najlepszy okazał się Niemiec Frank Luck. W sprincie oraz w biegu pościgowym zwyciężył Ole Einar Bjørndalen. W sztafecie wygrali Norwegowie, zaś w Pucharze Narodów najlepsi byli Niemcy.

Puchar Świata w biathlonie 2000/2001

Puchar Świata w biathlonie 2000/2001 to 24. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody miały odbyć się 30 listopada 2000 r. w austriackim Hochfilzen, jednak z powodu braku śniegu zostały przeniesione do włoskiej Anterselvy. Sezon zakończył się 18 marca 2001 w norweskim Holmenkollen. Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Pokljuce.

Klasyfikację generalna pań po raz piąty w karierze wygrała Szwedka Magdalena Forsberg, która wyprzedziła o 217 punktów Norweżkę Liv Grete Poirée oraz o 247 Ukrainkę Ołenę Zubryłową. Szwedka triumfowała również w klasyfikacji biegu indywidualnego, sprintu, biegu pościgowego oraz biegu masowego. W sztafecie wygrały Norweżki, zaś w Pucharze Narodów najlepsze były Niemki.

Wśród panów po raz drugi bezkonkurencyjny okazał się Raphaël Poirée. Francuz sześć razy zwyciężał w zawodach pucharu świata i zgromadził 921 punktów. Drugi w klasyfikacji, Norweg Ole Einar Bjørndalen miał na koncie 911 punktów, zaś trzeci Frode Andresen 712. Poirée wygrał także klasyfikację w biegu na dochodzenie. W sprincie zwyciężył Ole Einar Bjørndalen, a w biegu indywidualnym Rosjanin Siergiej Rożkow. Triumfatorem w biegu masowym został Niemiec Sven Fischer. Obie klasyfikację drużynowe wygrali Norwegowie.

Puchar Świata w biathlonie 2001/2002

Puchar Świata w biathlonie 2001/2002 jest 25 sezonem w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 6 grudnia 2001 w austriackim Hochfilzen, zaś sezon zakończył się 24 marca 2002 w norweskim Holmenkollen. Najważniejszą imprezą sezonu były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City.

Klasyfikację generalna pań po raz szósty w karierze wygrała Szwedka Magdalena Forsberg, która wyprzedziła o 149 punktów Norweżkę Liv Grete Poirée oraz o 205 Niemkę Uschi Disl. Szwedka triumfowała również w klasyfikacji biegu indywidualnego, sprintu, biegu pościgowego oraz biegu masowego. Obie klasyfikację drużynowe wygrały Niemki.

Wśród panów po raz trzeci bezkonkurencyjny okazał się Raphaël Poirée. Francuz siedem razy zwyciężał w zawodach pucharu świata i zgromadził 805 punktów. Drugi w klasyfikacji, Rosjanin Pawieł Rostowcew miał na koncie 719 punktów, zaś trzeci Ole Einar Bjørndalen 692. Poirée wygrał także klasyfikację w biegu na dochodzenie. W sprincie zwyciężył Niemiec Sven Fischer, a w biegu indywidualnym jego rodak Frank Luck. Triumfatorem w biegu masowym został Rosjanin Wiktor Majgurow. W klasyfikacji narodów najlepsi byli Niemcy, zaś sztafety wygrali Norwegowie.

Puchar Świata w biathlonie 2002/2003

Puchar Świata w biathlonie 2002/2003 to 26. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 5 grudnia 2002 w szwedzkim Östersund, zaś sezon kończyły mistrzostwa świata w Chanty-Mansyjsku.

Klasyfikację generalna pań po raz pierwszy w karierze wygrała Niemka Martina Glagow, która wyprzedziła o 30 punktów Rosjankę Albinę Achatową oraz o 49 Francuzkę Sylvie Becaert. Niemka triumfowała również w klasyfikacji biegu pościgowego, a także zajęła drugie miejsce w klasyfikacji sprintu, którą wygrała Becaert. Pozostałe klasyfikacje wygrały Linda Tjørhom (bieg indywidualny) oraz Albina Achatowa (bieg masowy). Obie klasyfikację drużynowe wygrały Rosjanki.

Wśród panów po raz kolejny bezkonkurencyjny okazał się Ole Einar Bjørndalen. Norweg jedenaście razy zwyciężał w zawodach pucharu świata i zgromadził 737 punktów. Drugi w klasyfikacji, Białorusin Władimir Draczow miał na koncie 630 punktów, zaś trzeci Ricco Groß 613. Bjørndalen wygrał także trzy z czterech klasyfikacji poszczególnych konkurencji, triumfując w sprincie, biegu pościgowym oraz biegu masowym. Jedyną konkurencją w której Bjørndalen nie wygrał był bieg indywidualny, gdzie najlepszy okazał się jego rodak Halvard Hanevold. W klasyfikacji narodów najlepsi byli Norwegowie zaś sztafety wygrali Białorusini.

Puchar Świata w biathlonie 2003/2004

Puchar Świata w biathlonie 2003/2004 to 27. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 4 grudnia 2003 w Kontiolahti w Finlandii, a ostatnie rozegrano 13 marca 2004 w norweskim Oslo/Holmenkollen. Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Oberhofie, rozgrywane w dniach 7–15 lutego.

Klasyfikację generalną pań wygrała Norweżka Liv Grete Poirée, zdobywając 955 punktów. Drugie miejsce zajęła reprezentantka Rosji Olga Pylowa ze stratą 95 punktów do Norweżki. Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zajęła Francuzka Sandrine Bailly, gromadząc 788 punktów. Najlepsza z Polek – Magdalena Gwizdoń zdobyła 252 punkty, co dało jej 23 pozycję. Poirée triumfowała również w klasyfikacji sprintu, biegu masowego, biegu pościgowego oraz wspólnie z koleżankami z drużyny w klasyfikacji sztafet. „Małą kryształową kulę” w klasyfikacji biegu indywidualnego zdobyła Olga Pylowa. Klasyfikację pucharu narodów wygrały reprezentantki Rosji.

Wśród mężczyzn najlepszy był mąż Liv Grete Poirée, Francuz Raphaël Poirée. Zdobył „kryształową kulę” za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej oraz wszystkie cztery „małe kryształowe kule” za wygranie klasyfikacji sprintu, biegu masowego, biegu pościgowego oraz biegu indywidualnego. Drugie miejsce w klasyfikacji generalnej wywalczył Norweg Ole Einar Bjørndalen, tracąc 109 punktów do Francuza, a trzeci był Ricco Groß z Niemiec, ze stratą 241 punktów do zwycięzcy. Najlepszy z Polaków – Tomasz Sikora zdobył 516 punktów, co dało mu siódmą pozycję w klasyfikacji generalnej. Ponadto Polak był między innymi trzeci w klasyfikacji biegu indywidualnego, za Poirée i Großem.

Puchar Świata w biathlonie 2004/2005

Puchar Świata w biathlonie 2004/2005 to 28. sezon w historii tej dyscypliny sportu. Pierwsze zawody odbyły się 2 grudnia 2004 w norweskim Beitostølen, zaś zakończenie nastąpiło w rosyjskim Chanty-Mansyjsku 19 marca. Główną imprezą sezony były mistrzostwa świata w Hochfilzen.

Klasyfikację generalną panów wygrał Norweg Ole Einar Bjørndalen wyprzedzając o 11 punktów Niemca Svena Fischera oraz o 54 Francuza Raphaëla Poirée. Francuz zdobył „małą kryształową kulę” w biegu masowym, a pozostałe klasyfikacje wygrali Niemiec Michael Greis (bieg indywidualny), Ole Einar Bjørndalen (sprint) oraz Sven Fischer (bieg pościgowy). Klasyfikacje sztafet oraz pucharu narodów wygrali Norwegowie.

Wśród pań najlepsza była Francuzka Sandrine Bailly która zgromadziła 847 punktów i o 14 wyprzedziła Kati Wilhelm z Niemiec oraz o 17 Rosjankę Olgę Pylową. Bailly wygrała również klasyfikację biegu pościgowego. „Małą kryształową kulę” za zwycięstwo w klasyfikacji biegu indywidualnego oraz biegu masowego zdobyły Rosjanki, odpowiednio Olga Pylowa oraz Olga Zajcewa. W sprincie najlepsza okazała się Kati Wilhelm. Puchar narodów oraz klasyfikację sztafet zdominowały Rosjanki.

Rinat Safin

Rinat Ibragimowicz Safin (ros. Риннат Ибрагимович Сафин, ur. 29 sierpnia 1940, zm. 22 października 2014) – radziecki biathlonista, mistrz olimpijski w sztafecie z 1972 roku. Czterokrotnie stawał na najwyższym stopniu podium w czasie mistrzostw świata, raz był drugi. Wszystkie medale zdobył w sztafecie.

Siergiej Bułygin

Siergiej Iwanowicz Bułygin (ros. Серге́й Ива́нович Булы́гин, ur. 10 lipca 1963 r.) – były rosyjski biathlonista, reprezentant ZSRR. Mistrz olimpijski w sztafecie z Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1984 w Sarajewie. Czterokrotny mistrz świata.

Mistrzowie olimpijscy w biathlonie w biegu indywidualnym
Mistrzowie olimpijscy w biathlonie w sztafecie
Mistrzowie świata w biathlonie w biegu indywidualnym
Mistrzowie świata w biathlonie (sztafeta)
Mistrzowie świata w biathlonie (drużynowo)

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.