Gerszon

Gerszon (hebr. גרשון) – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Najstarszy syn Lewiego. Miał dwóch synów - Libniego i Szimei[1], którzy wraz ze swoimi potomkami tworzyli jedną z trzech grup lewitów[2]. W niektórych fragmentach Biblii jest on również nazywany imieniem Gerszom[3].

Gerszon
Występowanie Księga Wyjścia
Rodzina
Ojciec Lewi
Dzieci Libni, Szimei

Bibliografia

Przypisy

  1. Wj 6,16-17 w przekładach Biblii.
  2. Lb 3,17 w przekładach Biblii.
  3. 1Krn 6,28 w przekładach Biblii.
Dušan Ivković

Dušan „Duda” Ivković (ur. 29 października 1943 w Belgradzie) – serbski koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego, po zakończeniu kariery sportowej trener koszykarski, obecnie prezes klubu Radnički Belgrad.

Jego starszy brat Slobodan Ivković był także koszykarzem oraz trenerem. Jest też spokrewniony z wynalazcą Nikola Teslą. Jego babka Olga Mandić i matka Tesli - Đuka Mandić były kuzynkami.

Dybuk (film 1937)

Dybuk (jid. ‏דער דיבוק‎ Der dibek) – polski film fabularny z 1937 roku, w reżyserii Michała Waszyńskiego, oparty na dramacie Szymona An-skiego pod tym samym tytułem. Jest to pierwszy w Polsce pełnometrażowy film nagrany całkowicie w języku jidysz. Uznawany za najwybitniejszy film żydowski wyprodukowany w Polsce.

Emiliano Rodríguez

Emiliano Rodríguez (ur. 10 czerwca 1937 w Garrafe de Torío) – hiszpański koszykarz, występujący na pozycji skrzydłowego.

Gerszon Dua

Gerszon Dua-Bogen (jid. גרשון דוא-באָגען; ur. 4 maja 1892 w Siedlcach, zm. 12 lutego 1948 pod Oświęcimiem) – polski działacz komunistyczny żydowskiego pochodzenia.

Gerszon Lemberger

Gerszon Lemberger – polski aktor żydowskiego pochodzenia, który zasłynął głównie z ról w przedwojennych żydowskich filmach i sztukach teatralnych w języku jidysz.

Gerszon Lewin

Gerszon Gabriel Lewin von Hersz (ur. 1867 w Lublinie, zm. 24 października 1939 w Warszawie) – polski lekarz, ftyzjatra, działacz społeczny, pisarz tworzący w języku hebrajskim i jidysz.

Gerszon Sirota

Gerszon Sirota (Гершон-Ицхок Сирота; ur. 1874 w Hajsyne, zm. 1943 w Warszawie) – światowej sławy chazan, wykonawca żydowskiej muzyki wokalnej, tenor dramatyczny, w latach 1908-1927 nadkantor Wielkiej Synagogi w Warszawie.

Gerszon Szafat

Gerszon Szafat (hebr.: גרשון שפט, ang.: Gershon Shafat, ur. 6 grudnia 1927 w Wiedniu) – izraelski menedżer, działacz społeczny i polityk, w latach 1984–1988 oraz 1990–1992 poseł do Knesetu.

Gerszon Zak

Gerszon Zak (ur. 1913; zm. 1989) - izraelski dowódca wojskowy w stopniu kapitana (Seren), oficer Sił Obronnych Izraela, pierwszy dowódca Izraelskiego Korpusu Morskiego (1948-1949).

Gerszon Zohar

Gerszon Zohar (ur. 1948 w Warszawie) – izraelski dyplomata, w latach 1993–1997 ambasador Izraela w Rzeczypospolitej Polskiej.

Izrael na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968

Izrael na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 reprezentowało 29 sportowców (26 mężczyzn i 3 kobiety) biorących udział w 4 dyscyplinach. Był to piąty start tego kraju w igrzyskach olimpijskich. Najmłodszym reprezentantem kraju była pływaczka Szlomit Nir (15 lat i 346 dni), a najstarszym – strzelec Henry Herszkowic (41 lat i 252 dni). Chorążym Izraela był Gerszon Szefa.

Jom-Tow Lipmann Heller

Jom-Tow Lipmann Heller ben Natan ha-Lewi, właściwie Gerszon Saul Heller Jom-Tow Lipmann ben Natan ha-Lewi (ur. 1579 w Wallerstein, zm. 7 września 1654 w Krakowie) – talmudysta, rabin kolejno w Nikolsburgu (1624–1625), Wiedniu (1625–1627), Pradze (1627–1629), Niemirowie (1631–1634), Włodzimierzu (1634–1643) i wreszcie w Krakowie (1643–1654).

Kwartalnik Kliniczny Szpitala Starozakonnych w Warszawie

Kwartalnik Kliniczny Szpitala Starozakonnych w Warszawie – pierwsze w Polsce czasopismo szpitalne.

Kwartalnik Szpitala Starozakonnych w Warszawie zaczął ukazywać się w 1922 roku, było to wtedy pierwsze w Polsce czasopismo szpitalne. Redaktorem naczelnym był Julian Rotstadt, a w komitecie redakcyjnym byli m.in. Edward Flatau, Ludwik Eliasz Bregman, Gerszon Lewin, Antoni Natanson, Stanisław Leopold Lubliner. Czasopismo wydawało oryginalne przyczynki oraz dyskusje kliniczne.

Lewi

Lewi (hebr. לֵוִי) – postać biblijna z Księgi Rodzaju.

Jest to trzeci syn Jakuba i Lei. Jego potomkowie utworzyli plemię Lewitów. Zostali oni wybrani na miejsce wszystkich pierworodnych Izraelitów, by służyć Bogu w Przybytku, a później w Świątyni.

Księga Rodzaju wspomina o Lewim przy okazji incydentu, do jakiego doszło w mieście Sychem. Jakub przybył do Sychem z zamiarem osiedlenia się. Pewnego dnia jego córka Dina wybrała się do miasta. Została tam porwana i zgwałcona przez syna tamtejszego władcy Chamora, który nosił imię Sychem (tak jak miasto). Chamor, ojciec Sychema przybył do Jakuba i jego synów z przeprosinami. Tłumaczył mu, że jego syn zakochał się w Dinie i prosi o jej rękę. Obiecał zapłacić rekompensatę. Oprócz tego zaprosił rodzinę Jakuba, by osiedliła się w jego ziemi i by jego synowie wzięli sobie za żony mieszkanki Sychem.

Lewi i jego brat Symeon oświadczyli wówczas, że wyrażają zgodę, ale by tak się stało – mężczyźni mieszkający w Sychem muszą się obrzezać. Chamor przystał na to. Gdy na trzeci dzień po obrzezaniu mężczyźni z Sychem „doznawali wielkiego bólu”, Symeon i Lewi wdarli się do bezbronnego miasta mordując wszystkich mężczyzn, a kobiety i dzieci uprowadzając w niewolę. Równocześnie złupili miasto ze wszelkich bogactw.

Jakub dowiedziawszy się o dokonanej zbrodni rzekł do synów: „Sprowadziliście na mnie nieszczęście, bo przez was będą mnie mieć w nienawiści mieszkańcy tego kraju, Kananejczycy i Peryzzyci […] jeżeli oni wystąpią razem przeciwko mnie, poniosę porażkę - zginę ja i cała moja rodzina”. Synowie odpowiedzieli: „Czyż [mieliśmy pozwolić na to, by] się obchodzono z naszą siostrą jak z nierządnicą?”.

Na łożu śmierci Jakub wyrzekł do Symeona i Lewiego następujące słowa:

Synami Lewiego byli Kehat, Gerszon i Merari, ponadto Lewi był dziadkiem Amrama oraz pradziadkiem Mojżesza.

Maccabi Tel Awiw (koszykówka)

Maccabi Tel Awiw – izraelski zawodowy klub koszykarski z siedzibą w Tel Awiwie. Najbardziej utytułowany klub w historii izraelskiej koszykówki, który w swojej historii kilkukrotnie zmierzył się towarzysko z zespołami z NBA.

Od 1 lipca 2008 sponsorem tytularnym klubu jest firma Electra.

W barwach klubu grało wiele koszykarskich osobistości, m.in. Oded Katasz, Anthony Parker, Ariel McDonald, Nate Huffman, Maceo Baston, Šarūnas Jasikevičius, Carlos Arroyo, Nikola Vujčić, Beno Udrih, Wendell Alexis czy Marcus Fizer.

Rami Gerszon

Rami Gerszon (ur. 12 sierpnia 1988 w Riszon le-Cijjon) – izraelski piłkarz występujący na pozycji obrońcy.

Szimon Gerszon

Szimon Gerszon (hebr. שמעון גרשון; ang.: Shimon Gerson, ur. 6 października 1977) – izraelski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. Przez prawie 10 lat Gerszon był kapitanem zespołu Ligat ha’Al, Hapoel Tel Awiw. Od 2 lat jest piłkarzem Beitaru Jerozolima.

Techijja

Techijja (hebr.: תחיה, ang.: Tehiya, dosł. Odrodzenie), pierwotnie Banaj (hebr. בנא''י, czyli ברית נאמני ארץ ישראל, Brit Ne’emanej Erec Jisra’el, Związek Wiernych Ziemi Izraela), następnie Techijja-Banaj (hebr. תחייה-בנא"י) – izraelska nacjonalistyczna partia polityczna działająca od lat 70. do 90. XX wieku.

W proteście przeciwko porozumieniu z Camp David rządzący Likud opuścił najpierw Mosze Szamir (15 maja 1979), który został posłem niezależnym, a następnie Ge’ula Kohen. 17 lipca wspólnie założyli w dziewiątym Knesecie frakcję parlamentarną Banaj, która 20 listopada zmieniła nazwę na Techijja-Banaj. Przewodniczącą ugrupowania została Kohen, a partia stała się politycznym przedstawicielstwem ortodoksyjnego ruchu Gusz Emunim (Blok Wiernych).

Do wyborów w 1981 ugrupowanie poszło pod nazwą Techijja i zdobyło 44 700 głosów (2,3%) i wprowadziło do dziesiątego Knesetu trzech posłów. Mandaty zdobyli Ge’ula Kohen, Juwal Ne’eman i Chanan Porat. Ten ostatni został w trakcie kadencji zastąpiony przez Cewiego Sziloacha.

W wyborach parlamentarnych w 1984 Techijja poszła w sojuszu z partią Comet, założoną rok wcześniej, przez dotychczasowego raw allufa Refa’ela Etana. Techijja-Comet uzyskała trzeci wynik w wyborach, zdobywając głosy 83 037 wyborców (4%), co przełożyło się na pięć mandatów poselskich w Knesecie XI kadencji, które objęli Ge’ula Kohen, Refa’el Etan, Juwal Ne’eman, Gerszon Szafat i Eli’ezer Waldman. 2 czerwca 1986 frakcja parlamentarna zmieniła nazwę na Techijja, a w listopadzie 1987 opuścił ją Refa’el Etan zakładając frakcję Cometu.

W kolejnych wyborach na Techijję zagłosowało 70 730 wyborców (3,1%), w wyniku czego w dwunastym Knesecie znalazło się trzech przedstawicieli partii – Ge’ula Kohen, Juwal Ne’eman i Eli’ezer Waldman. W połowie kadencji, w styczniu 1990, Gerszon Szafat zastąpił Ne’emana, a Eljakim Ha’ecni Waldmana. Po opuszczeniu przez Koalicję Pracy rządu zgody narodowej premiera Icchaka Szamira Likud potrzebował nowych koalicjantów, dlatego Techijja w czerwcu 1990 znalazła się w prawicowej koalicji popierającej nowy rząd Szamira, a Ge’ula Kohen została wiceministrem nauki i technologii.

W wyborach w 1992, partii nie udało się przekroczyć progu wyborczego, a Ge’ula Kohen powróciła do Likudu.

Żydowskie Towarzystwo Krzewienia Sztuk Pięknych

Żydowskie Towarzystwo Krzewienia Sztuk Pięknych (ŻTKSP) (jid. Jidiszer Gezelszaft cu Farszprajnt Kunst) – żydowska organizacja kulturalna, działająca w Polsce w latach 1923–1949.

Organizacja została założona przez grupę żydowskich artystów, mecenasów sztuki, krytyków sztuki oraz redaktorów kulturalnych. Członkami założycielami i autorami Statu byli: Abraham Ostrzega, Jakub Appenszlak, Józef Dyksztejn, Fiszel-Efroim Frydman, Mojżesz Koerner, Gerszon Lewin, Szaja Lebenbaum, Józef Mieses, Naftal Prywes, Wolf Weintraub. Głównym celem organizacji było krzewienie sztuki wśród społeczności żydowskiej oraz wsparcie materialne dla biednych artystów plastyków, którym organizowano wystawy dzieł. W 1923 roku oficjalnie zatwierdzono statut towarzystwa, ale mimo tego nieformalnie działało ono już wcześniej.

ŻTKSP organizowało liczne wystawy indywidualne, zbiorowe oraz salony sztuki. Towarzystwo miało ogromny wpływ oraz odegrało bardzo ważną rolę w kształtowaniu polskiego (głównie warszawskiego) środowiska artystycznego. Działalność organizacji przerwał wybuch II wojny światowej. Podczas niej zginęło wielu zasłużonych działaczy towarzystwa.

Po zakończeniu wojny organizacja została reaktywowana. Wówczas podjęto próby ratowania i odzyskiwania dzieł sztuki artystów żydowskich, które cudem przetrwały pożogę wojenną. Organizowano również pomoc materialną dla ocalałych artystów. W 1949 roku towarzystwo zostało rozwiązane, a jego zbiory zostały przekazane Żydowskiemu Instytutowi Historycznemu.

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.