Françoise Giroud

Françoise Giroud (ur. 21 września 1916 w Lozannie, zm. 19 stycznia 2003 w Neuilly-sur-Seine) − francuska scenarzystka, pisarka, polityk, minister.

Z powodu śmierci ojca, musiała przerwać studia i pójść do pracy. Po II wojnie światowej została – jako pierwsza kobieta w historii Francji – asystentką reżysera filmowego. Była autorką wielu scenariuszy. W 1946 zostaje redaktorem naczelnym czasopisma „Elle”, natomiast w 1953 wraz z Jean-Jakiem Servan-Schreiberem założyła tygodnik „L'Express”, który prowadziła do 1974.[1]. A w okresie od 25 sierpnia 1976 do 29 marca 1977 była sekretarzem stanu (ministrem) ds. kultury w pierwszym gabinecie Raymonda Barre’a[2].

Françoise Giroud napisała m.in. biografię Marii Skłodowskiej-Curie (Une femme honorable, Paryż, 1981; wyd. pol. Maria Skłodowska-Curie, PIW, Warszawa, 1987).

Françoise Giroud
Françoise Giroud 1998
Data i miejsce urodzenia 21 września 1916
Lozanna
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 2003
Neuilly-sur-Seine
Sekretarz stanu (minister) ds. kultury Francji
Okres od 25 sierpnia 1976
do 29 marca 1977
Poprzednik Michel Guy
Następca Michel d’Ornano

Przypisy

  1. Nota biograficzna, F. Giroud, Maria Skłodowska-Curie, PIW, Warszawa, 1987, ​ISBN 83-06-01328-X​
  2. W skład francuskiego rządu wchodzą: ministrowie, ministrowie stanu, ministrowie pełnomocni, sekretarze stanu; E. Gdulewicz, System konstytucyjny Francji, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 2000, ​ISBN 83-7059-484-0​ s. 56, 89
19 stycznia

19 stycznia jest 19. dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostało 346 (w latach przestępnych 347) dni.

21 września

21 września jest 264. (w latach przestępnych 265.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 101 dni.

43. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes

43. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes odbył się w dniach 10-21 maja 1990 roku. Imprezę otworzył pokaz japońskiego filmu Sny w reżyserii Akiry Kurosawy.

Jury pod przewodnictwem włoskiego reżysera Bernardo Bertolucciego przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotą Palmę, amerykańskiemu filmowi Dzikość serca w reżyserii Davida Lyncha. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Grand Prix, przyznano ex aequo burkińskiemu filmowi Prawo w reżyserii Idrissy Ouédraogo oraz japońskiemu filmowi Żądło śmierci w reżyserii Kōhei Oguriego.

Henriette Caillaux

Henriette Caillaux z domu Raynouard (ur. 6 grudnia 1874 w Paryżu, zm. 29 stycznia 1943 w Mamers) – małżonka premiera Josepha Caillauxa, bohaterka skandalu polityczno-obyczajowego z 1914 r.

L’Express

L’Express – francuski tygodnik, założony w 1953 roku podczas I wojny indochińskiej. Tygodnik jest wzorowany na amerykańskim czasopiśmie „Time”.

Siedziba redakcji tygodnika znajduje się w Paryżu. Redaktorem naczelnym czasopisma jest Christophe Barbier, a właścicielem grupa medialna Roularta Media Group.

Maria Curie (miniserial 1990)

Maria Curie (fr. Marie Curie: Une femme honorable) – francusko-polski miniserial biograficzny zrealizowany według powieści Françoise Giroud. Tematem filmu jest historia życia polsko-francuskiej uczonej Marii Skłodowskiej-Curie.

Maria Skłodowska-Curie

Maria Salomea Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 w Passy) – polska fizyk i chemik, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla (1903, 1911).

W 1891 Maria Skłodowska wyjechała z Królestwa Polskiego do Paryża, by podjąć studia na Sorbonie (w XIX wieku kobiety nie mogły studiować na ziemiach polskich); następnie rozwinęła tam swoją karierę naukową. Była prekursorką nowej gałęzi chemii – radiochemii. Do jej dokonań należą: rozwinięcie teorii promieniotwórczości, technik rozdzielania izotopów promieniotwórczych oraz odkrycie dwóch nowych pierwiastków – radu i polonu. Z jej inicjatywy prowadzono także badania nad leczeniem raka za pomocą promieniotwórczości.

Nagrodą Nobla została wyróżniona po raz pierwszy w 1903 – z fizyki, wraz z mężem Pierre’em Curie i z Henrim Becquerelem, za badania nad odkrytym przez Becquerela zjawiskiem promieniotwórczości. Po raz drugi została nagrodzona w 1911 – z chemii za odkrycie polonu i radu, wydzielenie czystego radu i badanie właściwości chemicznych pierwiastków promieniotwórczych. Należy do grona jedynie czterech osób, który otrzymały Nagrodę Nobla więcej niż raz. Wśród nich jest jedną z dwóch, które otrzymały nagrody w różnych dyscyplinach. W tej czwórce jest też jedyną kobietą oraz jedynym uczonym uhonorowanym w dwóch różnych naukach przyrodniczych.

Maria Skłodowska-Curie to pierwsza kobieta, która spoczęła w paryskim Panteonie w dowód uznania zasług naukowych.

Z mężem Pierre’em Curie miała dwie córki: Ève Curie i Irène Joliot-Curie.

Mieczysław Bibrowski

Mieczysław Bibrowski (ur. 25 grudnia 1908 w Warszawie, zm. 14 września 2000 w Warszawie) – polski prawnik, dziennikarz, poeta i tłumacz żydowskiego pochodzenia.

Nowa Fala (kino francuskie)

Nowa Fala (fr. La Nouvelle Vague) – zaliczany do filmowego modernizmu nurt artystyczny w kinematografii francuskiej, którego okres trwania szacowany jest na lata 1959–1965. Nazwa terminu pochodzi od tytułu artykułu francuskiej dziennikarki Françoise Giroud, która opisywała fundamentalne zmiany światopoglądowe najnowszej generacji młodzieży w stosunku do poprzedniego pokolenia. Nową Falą przyjęło określać się filmy odzwierciedlające przemiany obyczajowe w gaullistowskiej Francji, ale również dzieła wnoszące do rodzimej kinematografii nowatorskie środki wyrazu.

Zasadniczo jako twórców Nowej Fali wskazuje się osoby pochodzące z dwóch środowisk artystycznych. Pierwszym z nich byli „janczarzy” z czasopisma „Cahiers du cinéma”, którzy równolegle oddawali się twórczości artystycznej (m.in. Jean-Luc Godard, François Truffaut, Claude Chabrol, Éric Rohmer, Jacques Rivette). Drugim zaś – członkowie nurtu Rive Gauche, który większą uwagę przywiązywał do eksperymentów formalnych związanych z literaturą (m.in. Alain Resnais, Agnès Varda, Louis Malle, Jacques Demy, Georges Franju). Katalizatorem nurtu okazały się reformy francuskiej branży kinematograficznej w postaci mecenatu państwowego (premia za jakość) oraz zmiany dyskursu okołofilmowego; na znaczeniu zyskała przede wszystkim pozycja reżysera filmowego jako autora posługującego się środkami filmowymi odrębnymi od innych sztuk, do czego walnie przyczyniła się polityka autorska prowadzona przez redakcję „Cahiers”.

Począwszy od sezonu 1959/1960, kiedy sukces komercyjny i artystyczny odniosły takie filmy jak Kuzyni (1959) Chabrola, 400 batów (1959) Truffauta, Do utraty tchu (1960) Godarda oraz Hiroszima, moja miłość (1959) Resnais’go, nurt nabrał impetu, przyczyniając się do narodzin podobnych tendencji w licznych kinematografiach narodowych. Choć we Francji wygasł około 1965 w związku z malejącym zainteresowaniem ze strony widzów i krytyków, jego wpływ rozciąga się od amerykańskiego Nowego Hollywood po duńską Dogmę 95.

Szczuki (województwo mazowieckie)

Szczuki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Płoniawy-Bramura.

W okresie zaborów i w dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość należała do gminy Zalesie w ówczesnym powiecie ciechanowskim, W latach 1975–1998 natomiast należała do województwa ostrołęckiego.

Przez miejscowość przepływa Węgierka, dopływ Orzyca.

Od 1 stycznia 1886 we dworze zarządcy pobliskiej cukrowni posadę domowej nauczycielki przyjęła Maria Skłodowska, późniejsza dwukrotna noblistka. Zakochała się z wzajemnością w synu zarządcy – Kazimierzu Żórawskim, późniejszym matematyku, rektorze UJ. Młodzi planowali pobrać się, lecz rodzice Kazimierza na ślub zgody nie wyrazili. Po czterech latach pracy u Żórawskich Maria opuściła dworek, który zachował się do XXI wieku. Następnie wyjechała za granicę, aby studiować na Sorbonie.

Zmarli w roku 2003

Lista znanych i mniej znanych osób zmarłych w 2003

Pierwszy rząd Raymonda Barre’a, 1976–1977
W dniu powstania

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.