5 Dywizja Pancerna SS „Wiking”

5 Dywizja Pancerna SS "Wiking" – jednostka Waffen-SS sformowana w drugiej połowie 1940 roku jako dywizja grenadierów na podstawie pułku SS-Standarte Germania wyłączonego ze składu SS-Verfügungstruppe.

5 Dywizja Pancerna SS "Wiking"
5th SS Division Logo
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie październik 1939
Dowódcy
Pierwszy SS-Obergruppenführer Felix Steiner
Ostatni SS-Oberführer Karl Ullrich
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Waffen-SS

Historia

Warsaw Uprising - Cyprian Odorkiewicz (1944)
Powstańcy warszawscy (wśród nich kpt. Cyprian Odorkiewicz "Krybar") prezentują zdobyczne insygnia członka Dywizji Wiking.

W grudniu 1940 roku przyjęto oznaczenie nowej jednostki jako Dywizja Zmotoryzowana SS "Germania", jednak po zakończeniu procesu formowania w styczniu 1941 roku nazwę tę zmieniono ponownie, tym razem określając nową jednostkę jako Dywizja Zmotoryzowana SS "Wiking". Dowództwo jednostki powierzono SS brigadeführerowi Feliksowi Steinerowi.

Jej żołnierzami byli Niemcy z pułku "Germania" oraz ochotnicy z Norwegii, Szwecji, Danii, Belgii, Holandii, Finlandii i Estonii, których wcielono do pułków: "Westland" i "Nordland". Tym samym dywizja ta była jedną z najbardziej "międzynarodowych" dywizji Waffen-SS. Była też najlepszą "obcą" dywizją SS, dorównując doborowym liniowym dywizjom Wehrmachtu.

W listopadzie 1942 roku, podczas walk na Kaukazie, została przekształcona w dywizję grenadierów pancernych. W październiku 1943 roku stała się dywizją pancerną, cały czas walcząc na froncie wschodnim. W maju 1944 brała udział w operacji "Maigewitter" mającej na celu rozbicie oddziałów partyzanckich na terenie Lubelszczyzny. W bitwie pod Rąblowem toczonej 14 maja 1944 walczyła przeciw oddziałom partyzanckim Armii Ludowej, Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich oraz oddziałowi partyzantki radzieckiej[1]. Następnie została wycofana do Niemiec w celu przezbrojenia.

Po przezbrojeniu walczyła pod Warszawą, a niektóre pododdziały dywizji uczestniczyły w tłumieniu powstania warszawskiego. W styczniu 1945 r. walczyła na Węgrzech, a działalność bojową zakończyła w Austrii w okolicach Grazu[2].

Organizacja i skład 5 Dywizji Pancernej SS „Wiking” w maju 1944 r.

Sztab dywizji

  • pluton motocykli: 6 lkm,
  • samobieżna bateria artylerii plot.: 4 działka 20 mm
  • pluton samobieżnej artylerii ppanc.: 3 lkm, 3 działa 75 mm (7,5 cm PaK 40)
  • pluton dział piechoty: 2 działa 75 mm (7,5 cm IG 37)
  • mieszany pluton grenadierów panc.: 4 ckm, 6 lkm, 2 moździerze 81 mm

5. pułk czołgów SS (5 pułk pancerny SS))

  • sztab pułku
  • I batalion pancerny – 4 kompanie (I-IV) – czołgi Pz.Kpfw. V „Pantera” (wg etatu 79 czołgów)
    • pluton obsługi technicznej czołgów
  • II batalion pancerny – 4 kompanie (V-VIII) – czołgi Pz.Kpfw. IV (wg etatu 80-100 czołgów)
    • pluton obsługi technicznej czołgów

9. pułk grenadierów pancernych SS „Germania”

  • sztab pułku
  • I batalion
    • 3 kompanie (I-III)-4 ckm, 18 lkm, 2 moździerze 81 mm, 2 miotacze płomieni,
    • kompania ciężkiej broni wsparcia (IV) w składzie:
      • pluton moździerzy: 2 lkm, 4 moździerzy 120 mm,
      • pluton dział ppanc.: 3 lkm, 3 działa 75 mm (7,5 cm PaK 40)
      • 2 sekcje dział piechoty: 2 lkm, 4 działa 75 mm (7,5 cm IG 37)
  • II batalion (kompanie VI-IX) – struktura i uzbrojenie jak w I batalionie
  • III batalion (kompanie XI-XV wyposażone w półgąsienicowe transportery opancerzone Sd.Kfz. 251/1 Ausf. D
  • 3 kompanie (I-III) na transporterach opancerzonych: 4 ckm, 40 lkm, 2 moździerze 81 mm, 2 miotacze płomieni, 7 działek 20 mm, 2 działa 75 mm
  • IV kompania w składzie:
    • 1 pluton saperów: 13 lkm, 6 miotaczy płomieni
    • sekcja dział piechoty: 1 lkm, 2 działa 75 mm (7,5 cm IG 37)
    • pluton dział ppanc.: 8 lkm, 3 działa 75 mm (7,5 cm PaK 40)
    • pluton dział: 8 lkm, 6 dział 75 mm
  • XVI (samobieżna) kompania artylerii plot: 12 działek 20 mm, 4 lkm,
  • XVII (samobieżna) kompania dział piechoty: 6 dział 150 mm sIG 33, 8 lkm,
  • XVIII zmotoryzowana kompania saperów: 2 ckm, 12 lkm, 6 miotaczy płomieni, 2 moździerze 81 mm

10. pułk grenadierów pancernych SS „Westland”

  • struktura i uzbrojenie jak w 9. pułku

5. pułk artylerii pancernej SS

  • sztab pułku i bateria sztabowa: 2 lkm
  • samobieżna bateria artylerii plot.: 4 poczwórnie sprzężone działka 20 mm, 2 lkm
  • I batalion artylerii polowej (samobieżnej):
    • sztab i (samobieżna) bateria sztabowa: 3 lkm, 3 działka 20 mm
    • 2 baterie samobieżnych lekkich haubic: każda 6 pojazdów Sd.Kfz. 124 „Wespe” uzbrojonych w haubice 105 mm (10,5 cm leFH 18)
    • 1 bateria samobieżnych ciężkich haubic polowych: pojazdy Sd.Kfz. 165 „Hummel” uzbrojonych w haubice 150 mm (15 cm sFH 18 (L/30))
  • II batalion
    • sztab i bateria sztabowa: 3 lkm, 3 działka 20 mm
    • 2 zmotoryzowane baterie: każda po 6 haubic 10,5 cm leFH 18/40
  • III batalion (o takiej samej strukturze jak II batalion)
  • IV batalion
    • sztab i bateria sztabowa (3 lkm, 3 działka 20 mm)
    • 2 zmotoryzowane baterie: każda po 6 haubic 15 cm sFH 18, 2 lkm
    • 1 zmotoryzowana bateria: 6 dział 105 mm (10,5 cm sK 18/40), 2 lkm

5. batalion rozpoznawczy SS

  • sztab batalionu
  • pluton ciężkich samochodów panc.: 6 ciężkich samochodów panc. SdKfz 234/3 z 75 mm działami KwK 37, 6 lkm
  • kompania samochodów panc.: 18 działek 20 mm, 24 lkm
  • kompania samochodów panc.: uzbrojona w transportery opancerzone, 16 działek 20 mm, 25 lkm
  • 2 kompania transporterów opancerzonych: 49 lkm, 2 moździerze 81 mm, 3 działa 75 mm
  • 1 kompania transporterów opancerzonych w składzie:
    • pluton saperów: 13 lkm, 6 miotaczy płomieni,
    • pluton dział ppanc.: 8 lkm, 3 działa 75 mm (7,5 cm PaK 40),
    • sekcja dział piechoty: 2 działa 75 mm (7,5 cm lG 37), 4 lkm,
    • sekcja dział: 8 lkm, 6 dział 75 mm,
    • zmotoryzowana kolumna zaopatrzeniowa batalionu rozpoznawczego: 3 lkm

5. batalion artylerii ppanc. SS

  • sztab batalionu
  • 3 kompanie dział samobieżnych: każda po 14 dział 75 mm (7,5 PaK 40) i 14 lkm, Sd.Kfz. 139 Marder III/ 75 mm (7,5 cm PaK 40)

5. batalion artylerii plot SS

  • sztab i bateria sztabowa
  • 3 zmotoryzowane baterie ciężkiej artylerii plot: każda po 4 działa 88 mm Flak 36, 3 działka 20 mm, 3 lkm
  • 1 zmotoryzowana bateria średniej artylerii plot: 9 dział 37 mm, 4 lkm
  • zmotoryzowany pluton reflektorów: 4 reflektory o średnicy 600 mm

5. pancerny batalion saperów

  • sztab (2 lkm)
  • 1 kompania saperów na transporterach opancerzonych: 2 ckm, 46 lkm, 3 ciężkie karabiny ppanc., 2 moździerze 81 mm, 6 miotaczy płomieni Sd.Kfz 251/7 Ausf. D "Pionierpanzerwagen"
  • 2 zmotoryzowane kompanie saperów: 2 ckm, 18 lkm, 2 moździerze 81 mm, 6 miotaczy płomieni
  • zmotoryzowana kolumna mostowa do budowy przepraw dla czołgów ciężkich: 5 lkm
  • zmotoryzowana kolumna mostowa do budowy przepraw dla czołgów lekkich: 3 lkm

5. batalion łączności SS

  • 1 pancerna kompania telefoniczna: 14 lkm
  • 1 pancerna kompania radiowa: 20 lkm
  • 1 zmotoryzowana kolumna zaopatrzeniowa batalionu łączności

5. polowy batalion uzupełnień (szkolny)

  • 5 kompanii

5. oddział zaopatrzeniowy SS

  • 7 kompanii zaopatrzeniowych (I-VII) o nośności 120 ton: każda po 8 lkm
  • 5. zmotoryzowana kolumna zaopatrzeniowa lekkiej artylerii plot
  • 5. zmotoryzowana kompania warsztatowa: 4 lkm
  • 5. zmotoryzowana kompania zaopatrzeniowa: 8 lkm

5. park samochodowy SS

  • 1., 2., 3. zmotoryzowane kompanie obsługi: każda po 4 lkm
  • 5. zmotoryzowana kolumna obsługi ciężkiego sprzętu (o nośności 75 ton)

Służby medyczne

  • 1., 2., kompanie medyczne 5. oddziału medycznego SS: każda po 2 lkm
  • 1., 2., 3. oddział 5. kolumny ambulansowej SS

Administracja

  • 5. zmotoryzowana kompania piekarń polowych SS: 6 lkm
  • 5. zmotoryzowana kompania rzeźni polowych SS: 6 lkm
  • 5. zmotoryzowany dywizyjny pluton administracyjny SS: 2 lkm
  • 5. zmotoryzowany oddział (5 plutonów) Żandarmerii Polowej SS: 15 lkm
  • 5. zmotoryzowany oddział poczty polowej SS: 2 lkm

Dywizja liczyła około 14 800 oficerów i żołnierzy

Dowódcy

Przypisy

  1. Mała Encyklopedia Wojskowa 1971 ↓, s. 35, t.3.
  2. Niemiecka broń pancerna 1999 ↓, s. 407,.

Bibliografia

  • Janusz Ledwoch: Waffen SS jednostki pancerne. Warszawa: Inter-Model, 1993.
  • Jacek Solarz: Wiking 1941-1945. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 2003. ISBN 83-7219-167-0.
  • Ryszard Majewski: Waffen-SS mity i rzeczywistość. Wrocław: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1983, s. 284-285. ISBN 83-03-00102-7.
  • Robin Lumsden: Waffen-SS organizacja działania bojowe umundurowanie. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1999. ISBN 83-7219-018-6.
  • pismo Militaria nr 4/2010
  • Praca zbiorowa: Mała Encyklopedia Wojskowa. Warszawa: MON, 1971.
  • Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak: Niemiecka broń pancerna 1939-1945. Warszawa: Lampart, 1999.
23 Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Nederland”

23 Dywizja Grenadierów Pancernych SS "Nederland" - dywizja grenadierów pancernych Waffen-SS złożona z ochotników holenderskich.

24 Dywizja Górska SS Karstjäger

24 Dywizja Górska SS "Karstjäger" powstała w lipcu 1944 roku na skutek rozwinięcia sformowanej w lipcu 1942 kompanii, a od listopada tego samego roku batalionu wysokogórskiego SS (SS-Karstwehr-Bataillon).

Służyli w niej volksdeutsche z południowego Tyrolu, Włosi, Słoweńcy, Chorwaci, Serbowie, Ukraińcy. W trakcie szkolenia jednostka zajmowała się zwalczaniem partyzantki w Jugosławii i we Włoszech. Ze względu na małą liczebność (około 3000 żołnierzy) w grudniu 1944 przekształcono ją w brygadę, zaś w lutym 1945 ponownie podniesiono do statusu dywizji. Walczyła w północnej Jugosławii z wojskami radzieckimi i bułgarskimi. W maju 1945 poddała się Amerykanom.

25 Dywizja Grenadierów SS (1 węgierska) Hunyadi

25 Dywizja Grenadierów SS (1 węgierska) "Hunyadi" – ochotnicza jednostka wojskowa Waffen-SS złożona z Węgrów podczas II wojny światowej.

Formowanie dywizji rozpoczęto w kwietniu 1944 roku na Węgrzech, potem przeniesiono ją do Neuhammer, ale nigdy go nie ukończono. Brała udział w styczniowych walkach na Śląsku. Miała być pierwszą całkowicie węgierską dywizją SS (Węgrzy służyli już w Dywizji "Maria Theresia"). Dywizja dostała się do niewoli amerykańskiej w Salzkammergut, ale została wydana Węgrom.

2 Dywizja Pancerna SS „Das Reich”

2 Dywizja Pancerna SS "Das Reich" – dywizja Waffen-SS.

30 Dywizja Grenadierów SS (1 białoruska)

30 Dywizja Grenadierów SS (1 białoruska) (niem. 30. Waffen-Grenadier-Division der SS (weißruthenische Nr. 1)) – związek taktyczny Waffen-SS złożony z Białorusinów i Niemców pod koniec II wojny światowej

30 Dywizja Grenadierów SS (2 rosyjska)

30 Dywizja Grenadierów SS (2 rosyjska) (niem. 30. Waffen-Grenadier-Division der SS (russische Nr. 2) – związek taktyczny Waffen-SS złożony z Rosjan, Białorusinów i Niemców pod koniec II wojny światowej.

31 Ochotnicza Dywizja Grenadierów SS Böhmen und Mähren

31 Ochotnicza Dywizja Grenadierów SS – jednostka Waffen-SS powstała w październiku 1944 roku. Została sformowana z Volksdeutschów i Reichsdeutschów zamieszkujących głównie Węgry oraz z resztek 23 Dywizji Górskiej SS (2 chorwacka) Kama.

32 Ochotnicza Dywizja Grenadierów SS 30 Januar

32 Ochotnicza Dywizja Grenadierów SS "30 Januar" została stworzona w styczniu 1945 z uczniów szkół podoficerskich SS oraz jednostek zapasowych Waffen SS, z czym związana jest nazwa (30 stycznia). Broniła linii Odry w okolicach Kostrzyna, po czym jej elementy wzięły udział w bitwie o Berlin. W marcu została rozbita przez radziecką ofensywę, ale jej elementy walczyły aż do maja, po czym poddały się aliantom. Nazwa dywizji nawiązywała do dnia, w którym w 1933 roku Adolf Hitler przejął władzę w Niemczech.

33 Dywizja Kawalerii SS (3 węgierska)

33 Dywizja Kawalerii SS (niem. 33. Waffen-Kavallerie-Division der SS (ungarische Nr. 3)) - dywizja Waffen-SS sformowana w grudniu 1944 roku, mająca skupić węgierskich ochotników, głównie z jednostek węgierskiej kawalerii. Jednostka nigdy nie przekroczyła stanu liczebnego pułku. W styczniu 1945 została rozbita w walkach o Budapeszt. Numer 33 przyznano następnie dywizji Charlemagne. Dowódcą 33 Dywizji Kawalerii SS od 27 grudnia 1944 roku do 23 stycznia 1945 roku był Oberführer SS László Deák.

35 Dywizja Grenadierów Policji SS

35 Dywizja Grenadierów i Policji SS (niem. 35. SS- und Polizei-Grenadier-Division) powstała w lutym 1945 roku w szkole policyjnej w Dreźnie w oparciu o jednostki policji (14., 29., i 30 pułk policji) i Volkssturmu. W niepełnym stanie walczyła nad Nysą Łużycką, gdzie pod koniec kwietnia została rozbita. W maju część dywizji poddała się nad Łabą Amerykanom, a reszta w okolicach Pragi Armii Czerwonej.

37 Ochotnicza Dywizja Kawalerii SS Lützow

37 Ochotnicza Dywizja Kawalerii SS "Lützow" (imienia wybitnego dowódcy pruskiego Adolf von Lützowa) powstała w lutym 1945 roku w oparciu o pozostałości dywizji Florian Geyr i Maria Theresia oraz węgierskich volksdeutschów w Marchfeld niedaleko granicy węgiersko-słowackiej.

5 Dywizja Pancerna

Polska dywizja pancerna:

5 Saska Dywizja PancernaNiemieckie dywizje pancerne:

5 Dywizja Pancerna (niemiecka)

5 Dywizja Pancerna SS WikingKanadyjska dywizja pancerna:

5 Kanadyjska Dywizja Pancerna

6 Dywizja Górska SS Nord

6 Dywizja Górska SS "Nord" powstała pod nazwą SS-Kampfgruppe "Nord" w marcu 1941 roku z 6 i 7 pułku SS-Totenkopf.

8 Dywizja Kawalerii SS Florian Geyer

8 Dywizja Kawalerii SS „Florian Geyer” powstała w czerwcu 1942 roku w oparciu o Brygadę Kawalerii SS, którą utworzono w 1941 roku z dwóch esesmańskich pułków kawalerii, które już w 1939 uczestniczyły w okupacji Polski.

9 Dywizja Pancerna SS „Hohenstaufen”

9 Dywizja Pancerna SS „Hohenstaufen” (nazwa pochodzi od dynastii cesarskiej Hohenstaufów)

Czeremcha-Wieś

Czeremcha-Wieś (biał. Чаромха-Сяло, Čaromcha-Siało) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Czeremcha, w pobliżu rzeki Nurczyk.

Czeremcha (województwo podlaskie)

Czeremcha (biał. Чаромха, Čaromcha) – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Czeremcha. Osada liczy 2640 mieszkańców. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Przez miejscowość przepływa rzeka Nurzec.

W osadzie jest 37 nazw ulic.

Osada jest siedzibą gminy Czeremcha.

Położona jest 4 km od przejścia granicznego w Połowcach przy drodze krajowej nr 66. Czeremcha posiada węzłową stację kolejową, przez co ma połączenia kolejowe z Warszawą, Siedlcami, Białymstokiem, Hajnówką i Wysokim na Białorusi.

IV Korpus Pancerny SS

IV Korpus Pancerny SS - korpus pancerny jednostek Waffen-SS, biorący udział w starciach na Bałkanach i Froncie wschodnim podczas II wojny światowej.

Jednostka została uformowana w Poitiers w sierpniu 1943. 30 lipca 1944 do oddziału dołączył VII Korpus Pancerny SS, który następnie został przeformowany do 3. Dywizji "Totenkopf" i 5. Dywizji "Wiking". Korpus ten, został umiejscowiony na linii wokół Warszawy, gdzie stał się częścią 9. Armii. W sierpniu 1944 oddział wziął udział w tłumieniu Powstania Warszawskiego. Po utrzymaniu linii okalającej Warszawę, dywizja została cofnięta w okolice Modlina.

W grudniu 1944, dywizja wraz z Chorwackim Górskim Korpusem Pancernym SS, wzięła udział w okrążaniu Budapesztu. Następnie, jednostka została przydzielona do 6. Armii, z którą brała udział w Operacji Konrad.

Po porażce podczas Operacji Konrad III, jednostka trafiła na zachód w okolice jeziora Balaton, gdzie została użyta podczas obrony lewego skrzydła w Operacji Frühlingserwachen, niedaleko miasta Székesfehérvár. Po przegranej w tej ofensywie, korpus, dzięki pomocy 9. Dywizji "Hohenstaufen" trafił w okolice Wiednia, gdzie 9 maja 1945, poddał się wojsku amerykańskiemu.

Wiking

Wiking – średniowieczny skandynawski wojownik

Wiking – film z 1928 roku

Wiking – film z 1931 roku

Wiking - film z 1978 roku[potrzebny przypis]

Wiking - film z 2016 roku

Wiking Modellbau – niemieckie przedsiębiorstwo

5 Dywizja Pancerna SS Wiking – jednostka Waffen-SS

Dywizje Waffen-SS
Pancerne
Grenadierów pancernych
Górskie
Kawalerii
Grenadierów

W innych językach

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.