Lengatge

Lo lengatge es la capacitat d’aquesir e de far servir un sistèma complèx de comunicacion. S’emplega per exèmple per lo lengatge uman. L’estudi scientific del lengatge se ditz linguistica.

Las questions subre la filosofia del lengatge (coma "que representan los mots ?") existisson dempuèi Gorgiàs e Platon dins la Grècia antica. De pensaires coma Rousseau se son pensats que lo lengatge uman veniá de las emocions, mentre que Kant teniá que procedissiá de la pensada logica e racionala. De filosòfs del s. XXen coma Wittgenstein pretendon que la filosofia es en realitat l’estudi del lengatge. Demèsts los linguistas mai coneguts se pòt citar Ferdinand de Saussure, Robèrt Lafont e Noam Chomsky.

윰댕 요리 컨텐츠를 대하는 대도서관님의 자세 (a.k.a대찡찡)
Lengatge
.java

.java (lengatge de programacion) es un nom de domeni generic depausat per Oracle. Es en servici dempuèi lo 3 de març de 2015.

1972

Aquesta pagina concernís l'an 1972 del calendièr gregorian.

1979

Aquesta pagina concernís l'an 1979 del calendièr gregorian.

Alfabet fonetic internacionau

L'alfabet fonetic internacionau (var. -al) o AFI [ˈafi] (en anglés International Phonetic Alphabet, IPA) es un sistèma estandardizat de notacion fonetica (sòns) e fonologica (fonèmas) per representar scientificament lo lengatge parlat. Dins lo Mond, l'AFI es lo sistèma majoritari de notacion fonetica e fonologica. Se basa sus l'alfabet latin e es gerit per l'Associacion Fonetica Internacionala. Aquelei qu'utilizan l'AFI son de lingüistas (inclús de lexicografs), de terapeutas que suènhan lei patologias dau lengatge, de professors de lengas, de cantadors e de traductors.

Animalia

Un animal es un èsser viu que comunament se destria per lo fach d'èstre dotat de sensibilitat e de movement volontari (per oposicion a la planta o als campairòls). Mai formalament, un animal (e lo règne animalia) es un èsser organic eucariòta pluricellular e eteròtrof estretament aparentat amb los campairòls e las plantas, qu'apertenon al règne denomenat animalia. L'unica manièra de los classificar amb seguretat dins aqueste grop es de far l'analisi genetica perque es un grop amb de caracteristicas fòrça variadas.

Encara que siá pas cap una caracteristica qu'agrope totes los animals, es lo sol tipe d'èsser viu qu'aja desvolopat lo movement e lo desplaçament corporal.

Dins lo lengatge corrent, s'utiliza animal per se referir a totes los animals, exceptat los umans ; mas cal pas doblidar que d'un punt de vista scientific, l'èsser uman es una espècia del règne animalia. La causa es que s'assumís, que l'òme es l'unic animal racional, o dotat de rason.

Camba

La camba es una partida del membre inferior de l'uman s'articulant entre:

La cuèissa, via lo genolh en naut;

Lo pè, via la cavilha en bas.Sa fonccion es subretot locomotritz. Dins lo lengatge corent, « camba » designa lo membre inferior dins sa totalitat.

Casablanca

Casablanca (en arabi: الدار البيضاء, Ad Dar al Bayda, literalament La Casa la Blanca; reduït en lo lengatge popular a Dar l Bida; tanben com Casa amb prononciacion a la francesa) es la vila mai granda de Marròc e son pòrt pus important.

Es considerada la capitala economica del país, encara que la capitala oficiala e centre del govèrn siá Rabat. Situada a l'oèst, sus la còsta de l'Ocean Atlantic. Segon lo censament de setembre de 2004, la populacion de Casablanca es de 2 950 000 abitants, çò que representa 11% de la populacion del país.

Limita a l'oèst amb l'ocean Atlantic, al nòrd-èst amb la província de Ben Slimane, e al sud amb la província de Settat.

Cultura

La cultura es l'ensemble de las coneissenças aquesidas, l'instruccion, lo saber d'un individú.

La cultura es tanben l'ensemble de las estructuras socialas, religiosas, etc, e mai los compòrtaments collectius coma las manifestacions intellectualas, artisticas, etc, que caracterizan una societat.

La cultura compren tres grands gropes de manifestacions : l'art, lo lengatge, la tecnica.

Per extension (usitat en etologia), la cultura designa tot compòrtament, abitud, saber, après per un individú biologic, transmés socialament e non per eretatge genetic de l'espècia a la quala aparten aqueste individú.

Grand

Los grands o aujòls (gasc. tanben aujòus, ajòus), avis o rèires (lem. reir(e)s; aup. reire-grands) d'una persona designan los parents de sos parents. Per extension los aujòls o los rèires designan los davancièrs, çò es los ancestres.

Quand es una femna s'apèla la grand-maire, maire-grand, mairina (lem. grand-mair, grandamair, mairgranda, reina-grandamair, granda, anda fam.?; auv. grand, grand-maire; prov. grand f.; gasc. mair-gran, mairana, mairbona, maircheta {Lav.}.; aup. maire-grand, grand f.), o simplament la grand/granda.

Quand es un òme s'apèla lo grand-paire, paire-grand (lem. grand-pair, reir-grandpair; auv. grand-paire, grand m.; prov. grand m.; aup. paire-grand; gasc. pair-gran, pairan, gran-pair, pairbon, arrè-pair; aup. paire-grand, grand m.) o simplament lo grand.

Son tanben apelats dins un lengatge familiar, papet, papeta (gasc. papèra/papai/pepè), pepin, papin, pairin o encara belet (grand-paire) e mameta, mamet, mamia o menina (lem. menin, memet; gasc. mamai, memè, mameta; aup. mameta, grantona) (grand-maire).

Gàllia

Gàllia (o las Gàllias) (del latin Gallia) es lo nom donat per los Romans als territòris, non latin e non german, d'Euròpa Occidentala al nòrd dels Pirenèus.

Los territòris de la Gàllia futura èran englobats dins un grand ensemble continental anant de l'Atlantic fins a Danubi e nomenat « Celtica » per los primièrs testimònis escrits : aqueles dels grècs.

Lo gentilici gal galla (var. gau galla) o gallés -esa (latin Galli) es atestat pel primièr còp per Caton l'Ancian vèrs -168, per designar los abitants de Celtica qu'avián envasit la planura de Pò (la Gàllia Cisalpina). Lo mot gall, en breton e en irlandés modèrne significa "estrangièr pròche".

Al mièg del sègle I abC, Juli Cesar devesís la Gàllia Transalpina en tres partidas : Celtica, Aquitània e Belgica. Tanben, dins sas memòrias de la Guèrra de las Gàllias, Juli Cesar ditz que los pòbles nomenats galleses son diferents entre eles per lo lengatge, las costumas, las leis e que los galleses son separats dels Aquitans per Garona, dels Bèlgas per Marna e Sèina.

La conquista romana de Gàllia se realizèt en tres fasas :

la conquista de la Gàllia Cisalpina.

la conquista de Narbonesa.

la conquista de la «Gàllia Comata».Cisalpina, integrada a Itàlia sos la Republica, devenguèt una extension de Roma. Narbonesa constituiguèt una « província » romana situada fòra Itàlia (lo nom latin de provincia a donat en occitan « Provença »).

Los noms « Gàllia » e « gal/gallés » restèron en usatge per designar las províncias romanas de la rèsta d'aqueles territòris e lors abitants de cultura galloromana.

Tres definicions de Gàllia pòdon existir :

Gàllia es lo territòri d'aqueles que se considerèron d'espereles coma Galleses; es lo territòri de Celtica.Gàllia dins son ensemble : Celtica, Aquitània e Belgica (definicion de Juli Cesar).Gàllia amb las províncias sos autoritats romanas : Celtica, Aquitània, Belgica, Narbonesa e Cisalpina.Al sègle XIX, Gàllia e los galleses van essèr un mite nacional francés e devenir los avis oficials de França e dels franceses.

John Searle

John Rogers Searle (nascut lo 31 de julh de 1932, Denver, Colorado) es un professor de filosofia american de l'Universitat de Califòrnia a Berkeley, i es celèbre per sas contribucions a la filosofia del lengatge, a la filosofia de l'esperit e de la consciéncia, a las caracteristicas de las realitats socialas en fàcia de la realitats fisicas, e lo rasonament practic. Recebèt lo prèmi Jean Nicod en 2000 e es membre de l'Acadèmia Europèa de Sciéncias e dels Arts.

En mai de son activitat academica, lo professor Searle foguèt tanben el primièr professor en exercici a ligar lo Free Speech Movement de l'Universitat de Berkeley. Es celèbre per son apròcha filosofica sus l'abitar chinés, sus l'aparenta capacitat per l'intelligéncia artificiala a parlar.

La Ribèra (Gironda)

La Ribèra[ref. necessària] o La Ribèira (en francés: La Rivière) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.

Lenga

Una lenga es un sistèma evolutiu de signes lingüistics, vocals, grafics o de gèstes, que permet la comunicacion entre individús.

Lenga (anatomia)

La lenga es un muscle de tipe esqueletic que repausa dins la partida inferiora de la boca.

Coma partida de l'aparelh digestiu, la seuna foncion principala es de desplaçar lo manjar, ajudant a mastegar e a s'empassar (degluticion). La lenga es tanben l'organ principal del gost. Una granda part de la superfícia de la lenga es cobèrta per las papillas (prèp de 9000). La lenga, de mercé a sa granda sensibilitat e sa mobilitat importanta (en rason de la granda quantitat de nèrvis e vaissèls sanguins que conten) es un element essencial per fin de formar los sons del parlar. Es sensibla, ricament innervada e irrigada, e es mantenguda umida per la saliva.

Lingüistica

La lingüistica (tanben s'escriu linguistica) es una sciéncia umana o una sciéncia sociala qu'estúdia lo foncionament del lengatge uman.

Un o una lingüista (tanben s'escriu linguista) es un scientific que ten la formacion e la competéncia necessàrias per trabalhar en lingüistica.

La lingüistica, coma sciéncia, se caracteriza per d'apròchis pro diferenciats e s'organiza en tendéncias, quora complementàrias, quora concurrentas. Las tres tendéncias principalas uèi son l'estructuralisme, lo generativisme e la sociolingüistica (lista non exaustiva).

Ludwig Wittgenstein

Ludwig Josef Johann Wittgenstein (Viena, 26 d'abril de 1889 - Cambridge, Anglatèrra, 29 d'abril de 1951) foguèt un filosòf austrian. Trabalhèt especialament dins los domenis de la logica, la filosofia de las matematicas, l'estudi de la filosofia de l'esperit, e la filosofia del lengatge. Ensenhèt la filosofia a l'Universitat de Cambridge de 1939 e 1947 e venguèt famós pel fach qu'inspirèt dos dels corrents filosofics principals del sègle XX: lo positivisme logic e la filosofia del lengatge ordinari.

Matematicas

Lo tèrme de matematicas (var. matematiques) vèn dau grèc τα μαθηματικά ta mathêmatika (de μάθημα mathêma « sciéncia, coneissença, aprendissatge » e de μαθηματικός mathematikos « atalentat d'aprendre »). Lei « matematicas » (o la « matematica » dins un registre pus especializat) son generalament consideradas coma la disciplina qu'estúdia lei problèmas pertocant lei nombres, lei figuras de l'espaci, leis estructuras e lei metòdes generaus que permeton de tractar aquelei problèmas.

Se considèra qu'un resultat matematic, o teorèma, es verai quand es estat demostrat. Una demostracion es un rasonament deductiu que parte deis ipotèsis per arribar a la conclusion vouguda en seguent lei règlas de la logica; dins la practica, s'utiliza totjorn una mescla de lengatge formalizat e de lengatge « naturau ».

Musica

La musica es una art, e coma tala, es fruch d'una intuïcion creativa, que se manifesta dins lo temps e l'emocion. Correspond tant al compositor coma als filosòfs, als istorians, als semiològs e a tot autre ausidor o amator, lo prètzfach de definir la musica, sens confondre fons e forma, son e sens, signe e significat.

D'un biais general, la musica es la succession de sons sortits generalament d'instruments (de musica); d'unes sons organizats per un compositor o un instrumentista improvisaire en acòrd a un ritme que se produsisson conscientament amb la tòca de resultar agradius, commovedors, o de còps odiables segon los gostes musicals de l'ausidor. Se pòt parlar a mai de musica encata que los sons sián produches per la natura o d'objèctes pas musicals a priori. Coma branca d'estudi de las sciéncias umanas, la musica es una disciplina que estúdia los principis de l'armonia e las proprietats, dependéncias e relacions dels tons entre eles meteisses; e es a l'encòp l'art de combinar aquestes tons e sons d'un biais placid e agradiu a l'aurelha. Se pòt apondre tanben que la musica es un lengatge universal que l'emissor pòt transmetre de faches e sentiments particulars a partir d'una sequéncia de tons.

Portal de la musica

Vocala

Una vocala (var. voiala) es un son dau lengatge que son articulacion es caracterizada per lo liure escolament dau flux d'èr expirat a travèrs lo conduch vocau.

Dins d'autras lengas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.