Faro


Faro es una vila du Portugal, e cap luòc d'Algarve, la region toristica situada al tèrme sud de Portugal.

Faro abriga un aeropòrt internacional qu'aculhís cada an semper mai toristas (subretot Nòrdeuropèus) mas i demòron totjorn, preferissent Portimão (segonda vila d'Algarve), e las vila balneárias de la còsta. Pasmens la longa plaja de sabla amenatjada sus una illa atira fòrça toristas. Faro es limitat al nòrd e a l'Oèst per la municipalitat de São Brás de Alportel, a l'èst per Olhão, e a l'oèst per Loulé e al sud per l'Atlantic. La vila constituís, amb l'aeropòrt de Faro, la segonda mai granda dintrada del país.

Faro es la capitala d'Algarve, amb prèp de 65 000 abitants. Ocupa lo morre mai miègjornal de Portugal.

Istòria

Faro, d'en primièr nomenada Ossonoba, es coneguda dempuèi lo sègle VIII AbC, pendent la colonizacion feniciana. Èra un establiment comercial, basat sus l'escambi de productes agricòlas, peis e minerals.

Al sègle III ABC, alara que Cartage e Roma lutava per la dominacion de la Mediterranèa, Roma envasiguèt la Peninsula Iberica, que ne demorèt al cap fins al sègle V ApC

Amb los romans la ciutat perd lo caractèr d'establiment comercial e venguèt ciutat amb un desvolpament mercé al seu pòrt.

A partir dels ans 50 ApC, se formèt dins la ciutat una importanta comunautat crestiana.

Los visigòts prenguèron la palça dels romans a partir del sègle V.

L'invasion araba de la Peninsula Iberica comencèt en 711 quand Tarik travessèt l'Estrech de Gibartar e venquèt las tropas del rei visigòt Roderic a Guadalete, conquereguèt en seguida la capitala visigòta - Toledo. L'an seguent, Mussa Ben Nossair comandant la segonda invasion, conqueriguèt [[Sevilha}} e Ossónoba e laregio foguèt occupada. La ciutat patiguèt de grandas destruccions a que s'apondèron de los effèctes de tèrratrems. Se nomenava alara Ukhshunuba (o Ukhsnuba) derivat d'Ossonoba.

La ciutat comptava una fòrta comunautat de crestians e mossarabs, descendents dels romans e visigòts. Los primèrs arabs èran los yahsubi. Derrotats mai d'un còp per Abd al-Rahman I, aquel tuèt lo cheic Abu l-Sabbah al-Yamani (773/774) e lo grop emigrèt a Niebla e Silves. En 870 esclatèron la revòltas mossarabs en l'Occident d'[[Al Andalús]. Lo partit Muladin, compausat d'ancian crestians islamizats, los Mossarabs (de l'arab Nuss-Arabi - mièg arab), amb l'ajuda de la comunautat crestiana, prenguè lo poder, tornant independent de l'Emirat de Còrdoa, per mai de 50 ans. La revòlta muladin foguèt arrestada pel Califa Abd-Al-Rahman III.

Al sègle IX (vèrs 880) e X tombèt dins las mans de la familha mawallad dels Banu Bakr bn Zadlafe, que de fach dominavan un pichon estat autonòma a la fin del sègle IX è lo primièr terç del sègle X (fins a 929). Alara la vila perdèt lo rang de primièra ciutat d'al-Gharb en favor de Silves, mas demorèt lo sèti d'un cadi. A sègle X prenguèt lo nom de Shantamariyyat al-Gharb (Santa Maria d'Algarve).

La dinastia omeia de Còrdoa caiguèt en 1016, separant Al andalús en principats independents coneguts coma los Reialmes dels Taifas. Lo Taifa de Santa Maria (l'actual Faro) èra governat per Abu Othman Said Ibn Harun (1016/1026-1041) e lo seu filh Muhammad ibn Saïd (1041-1052). La ciutat se nomenava Santa Maria Ibn Harun o simplament al-Harun, per la distinguir de Shantamriyyat al-Razin o al-Shark (Albarrasin). D'Harun los crestians faguèron Faaron o Faaram qu'acabèt en Faro. En 1051/1052 passèt als abbaditas de Sevilha fins a 1091 que passèt als almoravits quand Yusuf Ibn Tasfin comandava l'invasion almoravit, vinquèt las tropas crestianas e conqueriguèt tots los reialme dels Taifas, los unificant de nòu e lo sometent al Marròc. Aprèp la victòria en 1144 d'Alfons Enric a la batalha d'Ourique; puèi venguèron loss segons Reialmes dels Taifas, amb lo govèrn de la familha Banu Mozaíne a Santa Maria Ibn Harun, la faguent independenda e establintguent una dinastia sofia e succediguèt en 1151 Ibn al-Múndhir (1151). Los almoads ocupèron Algarve en 1151/1156 unificant de nòu la peninsula e butèron la frontièra fins a la Val del Tage. A la caisuda dels almohads venguè los tresens reialmes dels Taifas e Faro en 1229 passèt al reialme de Múrcia, mas los almoads la recuperèron en 1238, per la perdre un temps mai tard al profèit dels portugueses (1249); foguèt una de las darrièras ciutat d'Algarve a passar a Alfons III de Portugal. En 1252 la vila se metèt jos la proteccion d'Alfons X de Castelha (protector del rei musulman Ibn Mahfuz) e tornèt a Portugal en 1266.

Alfons III, balhèt a la vila doas cartas Foralas, la primièra, en 1266 e la segonda, destinada als moros residents, en 1269.

Fòra barri, se creèron los quartièrs de la Moreria e de la Jueria. Dins la Jueria aviá encara al sègle XIX doas sinagògas.

De la mitat del sègle XV a la fin del sègle XVII, Faro coneguèt un periòde d'astre urban, amb a una expansion granda de l'airal bastit t amb la construccion d'importants edificis religioses. Las descobèrtas provoquèron un augment de l'activitat.

L'any 1540, D. Joan III elevèt Faro en ciutat e en 1577 en sèti evescal.

En 1596, pendent lo periòde d'ocupacion de Portugal per Castelha, las tropas del comte d'Essex desbarquèron prèp de la ciutat de Faro, que sacatjèron e encendièron. Las gents fugiguèron a Loulé e los anglesos damatjèron los principals edificis, subreto glèisas e convents.

Subdivisions

La municipalitat de Faro compta 6 freguesias :

  • Conceição de Faro
  • Estoi (abans Estói)
  • Montenegro
  • Santa Bárbara de Nexe
  • São Pedro (vila de Faro)
  • Sé (vila de Faro)

Faro, una vila culturala

Faro possedís de rèstes moros e romans datant del sègle XIII , mas los mais bèls bastits datan de la segonda partida del sègle XVIII, aprèp lo Tèrratrem de Lisbona de 1755 que a devastèt tota la vila. En mai de sa beutat arquitecturala Faro ofrís fórça de restaurants e cafés, de granda plages, de bèls teatres. Aquela region es tanben un paradís pels golfaires amb 19 camps sur la còsta fins a Albufeira.

La partida mai bèla de la vila es encara sencha d'una barri roman. A l'interior i a una plaça dubèrta espaciosa qu'èra la plaça d'un forum roman, se vei tanben una catedrala del sègle XIII en fácia del palais episcopal. Un autre monument interessant es lo couvent del sègle XVI transformat en musèu arqueologic.

A Faro se situa lo celèbre lagon de Ria Formosa, una resèrva naturala de mai de 17 000 ectars e un arrèst per de centenats d'espècias d'aucèls pendent los periòdes de migracion de prima o d'automne.

La plaja es 7 km de la vila coma una plan large faissa de sabla que se pòt anar per un pont e que se situa prèp de l'Aeropòrt internacional.

Gastronomia

La gastronomia d'Algarve es plan rica de tradicions que venon de l'epòca de la preséncia dels Romans e dels Moros accompanhanats d'ingredinents encontratts dins los viatges que faguèron los portugueses pel monde.

Vaqui qualques plats tipics:

  • Cataplana (un plat fach a basa de coquilhum e de legums dins una caçairòla unica en Algarve.
  • Perdiz com ameijoas na cataplana (plat fach de clauvissas, perdrices e legums)
  • Carapaus alimados (chinchards vinaigrés)
  • perna de carneiro no tacho (gigòt d'anhèl al forn)
  • Carne de porco com ameijoas (carn de pòrc amb clauvissas)
  • Ervilhas com ovos à Algarvia (peses amb uòus)
  • Perdiz estufada (perdritz estubada)
  • Coelho frito (conilh cuèch e sautat)
  • Lulas recheadas à Algarvia (calmarinas farcida)
  • Polvo no forno com entrecosto (pofre al forn amb entrecòstas)
  • Bifes de atum com tomatada (bistècs de ton amb una salça tomata)
  • Favas à moda do Algarve (favas a la mòda d'Algarve)
  • Canja com conquilhas (sopa de coquilhum)
  • Gaspacho estrémadurien (gaspacho amb alh)
  • Arroz de marisco (ris amb coquilhum)
  • Arroz de lingueirão (ris amb cotèls (coquilha))
  • Arroz de tamboril (ris amb baudròia)
  • Caldeirada (sopa de peisses)
  • Feijoada de búzios (plat fach amb mongetass e escargòl de mar)
  • Feijoada de marisco (plat fach amb mongetass e coquilhum)
  • Caracóis à Algarvia (escargòls a la mòda d'Algarve)

De sucrerias:

  • Dom Rodrigos (sucreria amb rossats)
  • Colchão de Noiva (pastèl sofisticat fach amb d'amètlas e rossats))
  • "Queijos" de Figo e amendoa (pasyèls pichons fachs d'amètlas, figas, e rossats)
  • Figos Recheados (figas farcidas)
  • Folares (pastèl de Pascas)
  • Bolo de chila (pastèl de coja de Siam)
  • Pundin de laranja (puding a l'irange)
  • Torta de laranja (pastèl amb rossats, e chuc d'iranges).
  • Morgado de amendoas (pstèl amb d'amètlats, rossats, coja de Siam)
  • Morgado de figos (pastèl fach amb figas sècas, amètlas, chocolat e citron)

Ingredients e produchs del terrador

Algarve es plan celèbra per sa riquessa culturela e la qualitat d'un patrimòni natural. Algarve a un climat a l'encòp mediterranèu, temperat (a l'oèst) e tanben subtropical.

L'Algarve es lo mai grand productor d'agrums du Portugal e tanben d'amètlas e de figas, produch tanben d'òli d'oliva, des carobas (subretot pel bestial), possedís tanben fòrça fruchs e legums gaireben totes biologics (venent de la Serra de Monchique) Pels produchs de la mer, l'Algarve ten una plaça plan privilgiada a causa d'una grande diversitat de peissses venent d'Atlantic, mas tanben una granda riquessa en coquilhum (crancs, Tortèls, cambaròtas, escaravissas, clauvissas, escaròls de mar e d'autres bivalvas e crustaceus) dins la Ria Formosa.

Curiositats

Faro aerial view
Vista generala de Faro
  • Glèisa de Nossa Senhora do Carmo a Faro, possedís de capèlas celèbras per lor colleccion d'òsses de mai de 1200 monges.
  • Faro es una de las solas vilas d'Euròpa faisant tocant una resèrva naturela.

Economia

L'aeropòrt internacional de Faro constituís lo segund aeropòrt de Portugal pel nombre de passatgièrs.

Transpòrts

L’Aeropòrt de Faro es un aeropòrt mejan se trapant a 7 km de Faro. Las companhias aerienas de pretz bas utilizan l'aeropòrt de Faro pels vòls domestics, internacionals e transcontinentals (e.g. Air Berlin, Aer Lingus, Arkefly, Air Transat, Condor). I a fòrça veiculs per loar (e.g. Auto Jardim, AVIS, Budget, Europcar, SIXT, National). Las installacions de l'aeropòrt son modèrneas. Los transpòrts en comun depuèi/cap a l'aeropòrt se fzn per de buses (L´Aeropòrt Faro - EVA Bus Terminal) e pels trens (CP Railway trains)[1].

Conservacion de la natura

Lo Pargue natural de Ria Formosa es a mens de 10 km a l'oèst de Faro, e la resèrva naturala de Castro Marim a prèp de 40 km a l'èst, al tèrme d'Andalosia[2].

Espòrt

  • Estadi d'Algarve, estadi de fotbal.
  • Sporting Clube Farense, l'equipa de fotbal mai importanta en Algarve.
  • Rui Machado, jogador de tennis professional.

Embessonatges

Nòtas e referéncias

  1. l'Aéroport Faro (Code IATA : FAO)
  2. "TSportugal"(fr)Portugal, au royaume des ornithos. Per Jean-Jacques Fresko, in Terre Sauvage n° 281, abril de 2012, pp. 66-73.
Algarve

Algarve (prononciat en portugués [aɫˈɡaɾv(ɨ)]) es una region administrativa situada al sud del Portugal continental. La vila de Faro n'es la capitala administrativa. S'agís d'una de las regions toristicas estivalas mai importantas de Portugal e d'Euròpa, mercé a las plajas e son patrimòni istoric.

Situada al tèrme sud oèst d'Euròpa, bordada al sud e a l'oèst per l'ocean Atlantic, l'Algarve parteja sa frontièra a l'èst amb Andalosia qu'es separada pel flum Guadiana; au nòrd, avesina la region d'Alentejo. La region regropa setze municipalitats e compren lo districte de Faro. Amb sa superfícia de 4 988,56 km2, l'Algarve es la mai pichona de las regions creadas per la Comissão de Coordenação e Desenvolvimento Regional (Comission de Coordinacion e del Desvolopament Regional, CCDR) de Portugal.

Lo Produch interior brut (PIB) es de 6 951 milions d'èuros, o un PIB per capita de 16 231 €. Lo sector economic màger es lo sector terciari gràcias als revenguts del torisme; lo sector primari representa 4,6 %, lo sector segondari 11,9 % e lo terciari 83,5 % de l'economia de la region.

Clive Dunn

Clive Robert Benjamin Dunn (Brixton, Londres, 9 de genièr de 1920 - Faro, Portugal, 6 de novembre de 2012) foguèt un actor e comedian anglés.

Districte de Faro

Lo districte de Faro es un districte de Portugal que correspond a l’ancian reialme d’Algarve e a la nòva comunautat intermuninicipala d’Algarve.

Estrech de Messina

L'estech de Messina (italian : Stretto di Messina ; sicilian : Strittu di Missina) es un estrech en Mar Mediterranèa que separa la Peninsula Italica de l'illa de Sicília. Religa la mar Ioniana al sud a la mar Tirrèna al nòrd. La mai pichona largor es de 3,3 km. Los corrents marins pòdon i èsser violents.

Los dos pòrts principals son Messina en Sicília e Calàbria, mai precisament Villa San Giovanni sul continent.

Un projècte de pont rotièr et= ferroviari es a l'estudi. Dos pilònes electrics, l'un del costat calabrés l'autre del costat sicilian, permeton la sautada d'una linha de nauta tension.

Farbus

Farbus es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.

Iolanda Zúñiga

Iolanda Zúñiga (Vigo, 1975) ei musiciana e escrivana. S'a revelat es darrièrs ans coma ua des escrivanes en lengua galèga mès apreciades. Damb era ei arribada ua sòrta de narracion especiau que da ua perspetiva diferenta dera quotidianitat e hè qu'es liegidors viscan ua aventura passionanta sonque en tot observar eth sòn entoratge. Ei Prèmi Xerais de Roman. Hè partida deth grop musicau Murmel Bruxas, fòrça popular entre es mainatges de Galícia. A participat en diuersi concèrts e festivaus en fòrça endrets de Galícia, coma Espazos Sonoros e eth concèrt que se celebrèc ath Museo do Mar.

« Á música, ferramenta para a subsistencia e soporte conductor de vidas: vidas de quita e pon, vidas mínimas, secundarias, vidas que paren e esgotan, vidas post-it...

as nosas vidas » (Iolanda Zúñiga)Era sua personalitat se ve reflectida ena sua òbra de manièra accentuada. Ei ua gojata d'esperit observador, ironic e somniador. Ditz que naishec propulsada pera fòrça centrifuga deth baby boom des anades setanta, qu'a realizat exercicis d'equilibrisme sus es vies d'un tramvia e a capturat sòmnis damb un caçaparpalhòles horadat. Descriu aguesta "fòrça centrifuga" com aqueres influéncies qu'an mercat era sua generacion: eth chicolate damb aueràs, era television e era luta sociau individuau.

Era escaduda li arribèc damb eth libre de relats Vidas post-it (2007), ua belòria dera narracion cuerta. Posteriorament publiquèc eth libre de poesia Amor amén (2008) e eth roman Periferia, damb era quau siguec coronada damb eth Premio Xerais de Novela 2010. Periferia ei ua istòria sus era precària vida vidanta e era manca d'oportunitats as banlègues de São Paulo.

Lido (Venècia)

Lo Lido de Venècia es un fin cordon litoral que s’espandís sus una dotzena de quilomètres entre la lòna de Venècia e la mar Adriatica dins la region de Venèt en Itàlia del nòrd.

Ostal de Bragança

L'ostat de Bragança (dicha Serenissim Ostal de Bragança) es una branca bastarda de l'ostal capecian d'Avís eissida del prince Alfons, filh illegitim del rei Joan I de Portugal, d'en primièr prenguèt lo títol de duc de Bragança abant d’accedir al tròn de Portugal entre 1640 e 1853. L'ostal Bragança tanben regnèt sul Brasil entre 1815 e 1889.

Peninsula Iberica

La Peninsula Iberica es una peninsula de dimension importanta del sud-oèst d'Euròpa, entre los Pirenèus e lo nòrd d'Africa, entre la mar Mediterranèa e l'ocean Atlantic. Es separada d'Africa per l'estreit de Gibartar.

Geograficament, la Peninsula Iberica se compausa dels Estats d'Espanha, de Portugal, de França (Nauta Cerdanha), d'Andòrra e de l'enclava de Gibartar. Sa superfícia es de 582 925 km².

Portimão

Portimão es una vila e una municipalitat du Portugal.

Se situa dins le districte de Faro, dins la region d'Algarve. Portimão es una vila esportiva amb entre autre lo circuit automobil de l'Autódromo Internacional do Algarve, ont se debanan una partida dels ensags ivernals de formula 1. La vila possedís una de las mai bèlas plajas de Portugal, la Praia da Rocha.

Es la segonda mai granda vila d'Algarve, comptant en 2011 prèp de 50 000 abitants.

Es lo sèti d'una municipalitat de 182,08 km² e amb 55 614 abitants (cens de 2011 INE), subdivisat en 3 freguesias. La municipalitat es limitada al nòrd per la municipalitat de Monchique, a l'èst per Silves e Lagoa, a l'oèst per Lagos e al sud per l'Ocean Atlantic.

Portugal

Portugal (var. Portugau) (Portugal en portugués) es un país dau sud-oèst d'Euròpa, a l'oèst de la Peninsula Iberica; es la pàtria dau pòble portugués e forma un estat. Es limitròf amb l'estat d'Espanha au nòrd e a l'èst e es en riba de l'ocean Atlantic au sud e a l'oèst.Tanben ne fan partida dos archipèlas de l'Atlantic Nòrd: los Açòres e Madèira. A una populacion de 10 566 212 estatjants (2005) e una superfícia de 92 391 km².

Sa capitala es Lisbona.

Lo gentilici es portugués -esa.

Puerto Madero

Puerto Madero qu'ei un quartièr de Buenos Aires qui presenta la paradòxa d'estar uns deus mei recents en tot costejar los quartièrs de San Telmo e Montserrat, los mei ancians de la ciutat.

Lo soa istòria que comencè a la fin deu sègle XIX dab la bastida deu pòrt qui seguí lo projècte d'Eduardo Madero, acceptat en 1882 peu president Julio Argentino Roca. La bastida d'un pòrt qu'èra ua grana necessitat per'mor que las aigas de l'arriu de la Plata be son pas briga pregondas. Los vaishèths que devèvan alavetz descargar òmis e mercanderias suber barcas e las tornar cargar suber bròs d'arròdas granas entà rollar suus darrèrs mètres de l'arribèra. La construccion que comencè en 1887 entà s'acabar en 1897.

Un dezeat d'annadas arron, un navèth pòrt qu'èra bastit per'mor de la pravada de l'endom deus vaishèths e Puerto Madero qu'èra abandonat per decenis. Mantun projèctes que hon perpausats au cors deu sègle XX entà tornar utilizar lo quartièr, shens que cap e hosse pas jamei estat realizat.

Durant las 1990, los vielhs enterpaus abandonats deu pòrt be hon transformats en apartaments lofts, restaurants, locaus comerciaus, e un que vadó quitament seti d'ua universitat. Las quitas gruas deu pòrt be hon pintradas e conservadas entà.

Los terrens pleats desempuish las 1970 dab lo prezthèit d'estar bastits e qui, en lòc, b' èran estats colonizats per la fauna e la flòra naturau de la pampa que hon transformats en Reserva Ecologica de Buenos Aires mentre qui las usias e los entrepaus de la vielha zòna industriau b'èran amainatjats e un navèth quartièr que gessiva de tèrra ; lo projècte qu'ensagè de conservar los ancians bastiments industriaus entà dar ua certa personalitat ad aqueth projècte. Puerto Madero que vadó atau un quartièr exclusiu (desseparat de la rèsta de la vila peus ancians bacins deu pòrt). L'interèst comerciau d'aqueth navèth quartièr qu'èra màger : que dava lo parat de bastir un quartièr isolat e au còp pròche deu center administratiu e financièr de la ciutat.

Atau, durant las annadas 2000 mantuas tors que hon bastidas e lo quartièr que cambiè l'estructura de la ciutat. Enter aquesta navèra tors que's pòt mentàver : las Tors El Faro, las Tors River View, las Tors Le Parc Puerto Madero, las Tors Mulieris, la Tor Repsol-YPF e las Tors Renoir.

En julhet de 2007 que s'inaugurè lo navèth tram de Buenos Aires (aperat "Tren de l'Est") en bèth començar per Puero Madero. Fabricat per l'enterpresa francesa Asltom, qu'ei similar au trams de Bordèu, Niça o Montpelhièr.

Reialme de Portugal

Lo Reialme de Portugal èra la denominacion de Portugal jol govèrn d'un regim monarquic, e al començament sens lo reialme dels Algarves.

Aquel reialme se localizava a l'oèst de la peninsula Iberica, Euròpa. Existiguèt de 1139 a 1910, pendent 771 ans, 35 monarcas e 4 dinastias, amb per aquela de Borgonha: 9; aquela d'Avís: 9; la Filipina: 3 e aquela Bragança: 14.

Après l'instauracion de la Republica portuguesa lo 5 d'octobre de 1910, foguèt remplaçada per una republica, pela Primièra Republica Portuguesa que la primièra estapas de l'implantacion es lo regicidi de 1908 e, definitivament instaurada, après la revolucion del 5 d'octobre de 1910.

Silves (Portugal)

Silves es una vila e una municipalitat portuguesa situada dins lo districte de Faro.

Tors El Faro

Las Tors El Faro que's tròban a Buenos Aires dens lo quartièr de Puerto Madero. Que son duas tors bessoas interconectadas.

La loa bastida que comencè en 2000 ; la purmèra tor que ho acabada en 2003 e la segonda en 2005. Lo projècte que ho contestat per'mor de la soa legalitat de cap a la reglamentacion urbana.

Au moment deu lor acabament qu'èran los bastiments mei haut de la ciutat e d'Argentina dab un som culminant a 160 m.

Portau d’Argentina

Tànger

Tànger (en arabi : طنجة, Tanja, en berbèr ⵜⵉⵏ ⵉⴳⴳⵉ Tin Iggi ; en grecoroman : Tingis) es una vila del nòrd de Marròc. Es lo cap luòc de la region de Tànger-Tetoan e de la prefectura de Tànger-Asilah. Situada al tèrme nòrd del país, la vila es la principala pòrta de Marròc sus Euròpa, qu'es separada pels 14 km de l'Estrech de Gibartar. Sa populacion èra de 669 685 abitants al cens de 2004, ne fasent la cinquena vila du Marròc. Tànger es la sola vila du Marròc que dona sus l'Ocean Atlantic e la Mar Mediterranèa. Es escaissida « la vila dels estrangièrs » aprèp las nombrosas colonizacions (los fenicians, los romans, los vandals, los arabis, los portugueses, los angleses, los franceses e los espanhòls).

Zeca Afonso

José Manuel Cerqueira Afonso dos Santos Aveiro, 2 d'agost de 1929 — Setúbal, 23 de febrièr de 1987), èra un cantaire e compositor portugués. Es tanben conegut pel diminutiu familiar de Zeca Afonso, que venguèt son nom d'artista.

Dins d'autras lengas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.