Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) (Frans: Organisation de coopération et de développement économiques OCDE. Engels: Organisation for Economic Cooperation and Development OECD) is een samenwerkingsverband van 36 landen om sociaal en economisch beleid te bespreken, te bestuderen en te coördineren. De aangesloten landen proberen gezamenlijke problemen op te lossen en trachten internationaal beleid af te stemmen.

De organisatie begon in 1947 als een Europese organisatie onder de naam "Organisatie voor Europese Economische Samenwerking" (OEES) om te helpen bij het Marshallplan voor de wederopbouw van Europa na de Tweede Wereldoorlog. In 1961 werd de organisatie hervormd naar de huidige OESO, waarvan ook niet-Europese landen lid konden worden. Sinds 1 juni 2006 is de secretaris-generaal van de OESO de Mexicaan José Ángel Gurría. Daarvoor, sinds 1996 was dit de Canadees Donald J. Johnston. De Belg Yves Leterme was adjunct-secretaris-generaal van september 2011 tot juni 2014. Zijn voorganger was de Nederlander Aart Jan de Geus (februari 2007-1 september 2011).

De organisatie is ook bekend als statistische organisatie met onder andere de Better Life Index.

De lidstaten van de OESO zijn overwegend welvarende landen; 31 (gemarkeerd *) worden beschreven als lidstaten met een hoog inkomen door de Wereldbank in 2003.

Oprichtende lidstaten (1961):
Later toegetreden (alfabetisch, met jaar van toelating):
Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling
  
OECD Logo
OECD member states map
Bestuurscentrum Parijs, Frankrijk
Oprichting 16 april 1948
Werktaal Frans en Engels
Secr.-Generaal José Ángel Gurría
Plaatsvervangend Secr.-Generaal Mari Kiviniemi; William Danvers; Rintaro Tamaki; Stefan Kapferer
Website www.oecd.org

Zie ook

Externe links

Intergouvernementele organisaties
Intercontinentaal:APEC · Arabische Liga · BSEC · CVVO · D-8 · EurAsEC · EEU · EU-LAC-Stichting · Gemenebest van Naties · GOS · G7 · G8 · G8+5 · G20 · IOM · OPEC · OESO · OIS · Organisatie van Niet-gebonden Landen · NAVO · SGRB · Turkse Raad · Unie voor het Middellandse Zeegebied · VN · WTO
Afrika:AU · CEMAC · ECOWAS · IGAD · OAG · SADC · UEMOA · UAM
Amerika:ALBA · Andesgemeenschap · CARICOM · CELAC · Mercosur · NAFTA · Riogroep · OAS · OOCS · Pacifische Alliantie · SICA · UZAN
Azië:ACD · ASEAN · CCASG · ECO · SAARC · SSO
Europa:Baltische Assemblee · Benelux · BLEU · CBSS · CCR · CEVA · EER · EU · EVA · GUAM · MED7 · Noordse Raad · OVSE · Raad van Europa · Visegrádgroep
Oceanië:Pacific Islands Forum
Voormalig:Volkenbond · Comecon · OAE · UAS · VAS · Warschaupact · WEU
Aart Jan de Geus

Aart Jan de Geus (Doorn, 28 juli 1955) is een Nederlands politicus en bestuurder. Sinds 5 augustus 2012 is hij voorzitter van het college van bestuur van de Bertelsmann Stiftung.

Hiervoor was hij plaatsvervangend secretaris-generaal van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in Parijs. In het verleden was hij namens het CDA minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in de kabinetten Balkenende I, Balkenende II en Balkenende III.

Bernhard Müller

Bernhard Müller (Reichenbach im Kandertal, 16 april 1931), is een Zwitsers politicus en ontwikkelingsexpert.

Bernhard Müller studeerde natuurwetenschappen en economie in Bern, Zürich en Bazel. Van 1962 tot 1965 was hij leider van de Zwitserse ontwikkelingsprojecten in Nepal en daarnaast in Tibet, China en India. Van 1966 tot 1974 was hij afdelingshoofd van de afdeling Milieu op het Departement Transport, Communicatie en Energie. In dezelfde periode was hij ook gedelegeerde van de Bondsraad (dat wil zeggen de federale regering) bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD), de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) en de Raad van Europa. Van 1972 tot 1973 had hij een leeropdracht bij de ETH Lausanne.

Bernhard Müller is lid van de Zwitserse Volkspartij (SVP). Van 1974 tot 1990 was hij lid van de Regeringsraad van het kanton Bern. Hij beheerde het departement Economische Zaken. Van 1 juni 1977 tot 31 mei 1978 en van 1 juni 1987 tot 31 mei 1988 was hij voorzitter van de Regeringsraad (dat wil zeggen regeringsleider) van het kantons Bern. Van 1979 tot 1987 was hij lid van de Nationale Raad (tweede kamer Bondsvergadering).

Bernhard Müller was ook voorzitter van het Zwitserse Toerisme Verband en de Zwitserse Visserijbond. Sinds 1990 is hij werkzaam als freelance schrijver en ontwikkelingsexpert in Nepal, Tibet en China. In 2006 werd hij ereburger van Nepal.

Bilderbergconferentie 1962

De Bilderbergconferentie van 1962 werd gehouden van 18 t/m 20 mei 1962 in Saltsjöbaden, Zweden. Vermeld zijn de officiële agenda indien bekend, alsmede namen van deelnemers indien bekend. Achter de naam van de opgenomen deelnemers staat de hoofdfunctie die ze op het moment van uitnodiging uitoefenden.

Chili

Chili (Spaans: Chile), officieel de Republiek Chili (Spaans: República de Chile), is een land in Zuid-Amerika met als buurlanden Peru, Bolivia en Argentinië. Het ligt ingeklemd tussen de Grote Oceaan en de Andes. De hoofdstad is Santiago, het parlement zetelt in Valparaíso. Het land maakt ook aanspraak op een stuk van Antarctica (ditzelfde stuk wordt ook grotendeels door Argentinië opgeëist). Om deze reden staat de obelisk die het officiële geografische middelpunt van Chili markeert ook in het zuiden, bij de stad Punta Arenas, vlak bij Vuurland. De Juan Fernández-archipel, Desventuradaseilanden, Sala y Gómez en Paaseiland, dat zeer ver ten westen van het vasteland ligt, horen ook bij Chili.

Volgens de Transparency International is Chili het op één na minst corrupte land van Latijns-Amerika, met een score van 7,0 op een tienpuntenschaal (na Uruguay).

Chili is lid van APEC, de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en was medeoprichter van de Pacifische Alliantie.

Chili heeft een van de vijf mediterrane ecoregio's in de wereld; de gematigde winters en droge, hete zomers bieden ideale omstandigheden voor de landbouw en andere productieve activiteiten. Nochtans, is het land onder ernstige bedreiging van de klimaatopwarming minstens 37% van zijn watervoorraden sinds de vroege jaren '90 verloren.

Comecon

De Council for Mutual Economical Assistance (de Raad voor wederzijdse economische bijstand; afgekort met Comecon, COMECON, CMEA; Russisch: Совет экономической взаимопомощи – СЭВ) was een economisch samenwerkingsverband tussen de Oost-Europese communistische landen, Cuba, Mongolië en Vietnam, onder aanvoering van de Sovjet-Unie. Het was een reactie van de Sovjet-Unie op het Marshallplan.

Fausta Morganti

Fausta Simona Morganti (20 augustus 1944) is een San Marinese politica.

Sinds de invoering van het passieve vrouwenstemrecht in 1974 stond ze op de lijst van de Communistische Partij van San Marino en was ze lid van de Consiglio Grande e Generale (parlement). Van 1974 tot 1990 was ze ook lid van het centraal comité van de Communistische Partij.

Van 1978 tot 1992 was ze lid van de Congresso di Stato (regering) en bevoegd voor onderwijs, hoger onderwijs en justitie. Tijdens haar ambtsterm bevorderde ze de oprichting van de Akademio Internacia de la Sciencoj en de Università degli Studi della Repubblica di San Marino, door wet nr. 127 van 31 oktober 1985. Zij voerde tevens een hervorming van het schoolsysteem door en ondersteunde culturele initiatieven in San Marino.

In de zomerperiode 2005 (1 april – 30 september) was zij Capitano Reggente (samen met Cesare Gasperoni). Bij de verkiezingen van 2006 werd ze niet herkozen.

Ze was lid van de afvaardiging van de Consiglio Grande e Generale bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling.

Fausta Morganti is doctoranda in de filologie en was lerares aan de middelbare school (scuola superiore) van San Marino.

Georges Heisbourg

Georges Heisbourg (Hesperange, 19 april 1918 – 28 april 2008) was een Luxemburgs diplomaat.

Na het atheneum in Luxemburg, studeerde hij aan universiteiten in Grenoble, Innsbruck en Parijs. In 1944/1945 werkte hij bij de pers en informatiedienst en van 1945 tot 1951 was hij secretaris op de Luxemburgse legatie in Londen. Hierna keerde hij terug naar zijn Luxemburg waar hij vanaf 1952 hoofd was van de afdeling Internationale organisaties op het ministerie van Buitenlandse zaken.

Heisbourg werd op 17 september 1958 ambassadeur voor Luxemburg in de Verenigde Staten na het eervol ontslag voor de eerste Luxemburgse ambassadeur in de VS: Hughes Le Gallais. In 1964 werd hij ambassadeur voor zijn land in Nederland waarbij hij in de VS werd opgevolgd door Maurice Steinmetz. Van 1967 tot 1970 was hij ambassadeur in Frankrijk en tevens permanent vertegenwoordiger bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) waarvan het hoofdkantoor zich in Parijs bevindt.

In januari 1971 volgde Heisbourg de Belgische diplomaat Maurice Iweins d'Eeckhoutte op als secretaris-generaal bij de West-Europese Unie (WEU). Hij bleef dat tot september 1974 waarna de West-Duitser Friedrich-Karl von Plehwe de nieuwe secretaris-generaal werd. Vervolgens was Heisbourg van 1974 tot 1977 ambassadeur in de Sovjet-Unie.

Op 14 mei 1978 volgde hij Paul Mertz op als permanent vertegenwoordiger namens Luxemburg in de Raad van Europa. Anderhalf jaar later werd hij in die functie op 13 november 1979 opgevolgd door Jean Hostert. Hierna was Heisbourg tot 1983 ambassadeur in West-Duitsland om in 1984 met pensioen te gaan. In de periode 1986 tot 1992 verscheen van hem het 4-delig werk Le Gouvernement luxembourgeois en exil over de Luxemburgse regering in ballingschap tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Georges Heisbourg overleed in 2008 op 90-jarige leeftijd

José Ángel Gurría

José Ángel Gurría Treviño (Tampico, 8 mei 1950) is een Mexicaans diplomaat en econoom. Sinds 2006 is hij secretaris-generaal van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).

Gurría studeerde economie aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico (UNAM) en de Universiteit van Leeds en sloot zich in 1968 aan bij de Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI). In 1994 werd hij door president Ernesto Zedillo benoemd tot minister van Buitenlandse Zaken. In die functie onderhandelde hij onder andere over hervorming van de Mexicaanse buitenlandse schulden aan de Verenigde Staten na de Tequilacrisis en bekritiseerde hij de Wet Helms-Burton. Mede door zijn inspanningen werd de economische crisis bezworen. In 1998 werd hij benoemd tot minister van haciënda (financiën).

Na 2000 was hij hoofd van de Nationale Ontwikkelingsbank en lid van een externe adviesgroep van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank. In 2005 werd hij op voorstel van de Mexicaanse president Vicente Fox tot secretaris-generaal van de OESO gekozen, waar hij op 1 juni 2006 in dienst trad.

Op 2 maart 2015 werd Gurría benoemd tot Ridder Grootkruis in de Orde van Oranje-Nassau.

Lijst van intergouvernementele organisaties waarvan Nederland lid is

Hieronder volgt een lijst van intergouvernementele organisaties waarvan Nederland lid is.

Als relatief klein land probeert het Koninkrijk der Nederlanden over het algemeen zijn belangen in het buitenlandbeleid op gelijk niveau te krijgen met de belangen van multilaterale organisaties.

Nederland is een actieve deelnemer aan de Verenigde Naties en andere multilaterale organisaties zoals de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling OESO, Wereldhandelsorganisatie WTO en het Internationaal Monetair Fonds IMF.

Nederland was een van de eerste landen dat de Europese integratie startte door oprichting van de Benelux in 1944 en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal in 1952. Nederland deed sinds 1958, van het begin af, mee aan de Europese Economische Gemeenschap en na het Verdrag van Maastricht aan de Europese Unie.

In 1980 stichtte Nederland samen met België de Nederlandse Taalunie.

Omdat Nederland een klein land is, dat een geschiedenis van neutraliteit heeft, werd het land een gastland voor twee belangrijke internationale verdragen: het Verdrag van Maastricht en het Verdrag van Amsterdam werden beide in Nederland gesloten. In Den Haag zijn de zetels van het Internationale Gerechtshof, het Internationale Strafhof, het Joegoslaviëtribunaal en het Iran-Verenigde Staten Claims Tribunaal gevestigd.

De defensie van Nederland neemt deel aan internationale militaire vredesmissies.

Nederland deed in 1999 aan de introductie van de euro mee.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo), duurzaam ondernemen of maatschappelijk ondernemen is een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft aanbevelingen voor maatschappelijk verantwoord ondernemen opgesteld, de zogenaamde OESO-richtlijnen. Deze richtlijnen maken duidelijk wat overheden van het gedrag van bedrijven verwachten.

Begin 2010 is de geschiedenis van de ontwikkeling van MVO in Nederland met meer dan 130 relevante gebeurtenissen in een tijdlijn beeldend weergegeven.In september 2010 kwam de ISO 26000, een internationale richtlijn voor MVO, officieel uit. In december 2010 werd door het NEN de Nederlandse vertaling gepubliceerd.

Een gecertificeerd MVO managementsysteem – gebaseerd op ISO 26000 – kan men opzetten in een MVO Prestatieladder.

Ook kan men MVO uitdragen met een MVO-zelfverklaring via bijvoorbeeld MVO Nederland.

OESO-Modelverdrag

Met het OESO-Modelverdrag wordt meestal het Bilateraal Modelverdrag voor Belastingen naar Inkomen en Vermogen bedoeld. Het wordt opgesteld door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). De Engelse naam luidt OECD Model Tax Convention on Income and Capital. Het verdrag kan als leidraad gebruikt worden bij het opstellen van belastingverdragen tussen twee landen (bilateraal).

Officiële ontwikkelingshulp

Officiële ontwikkelingshulp (Engels: Official Development Assistance, ODA) is de overdracht van leningen en giften van overheden naar ontwikkelingslanden.

De OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) houdt jaarlijks bij hoeveel ODA landen verstrekken, en hoe de ODA wordt uitgegeven. Deze taak is in handen van de Commissie voor Ontwikkelingssamenwerking (DAC, Development Assistance Committee) van de OESO. De DAC brengt elk jaar het Rapport Ontwikkelingssamenwerking (Development Co-operation Report) uit. Dit is een kernrapport met statistieken en analyses over ontwikkelingen in de internationale ontwikkelingshulp.

Omslagstelsel

Omslagstelsel (in België repartitiestelsel) is pensioenterminologie waarin pensioenen worden betaald uit de lopende premieontvangsten. In een omslagstelsel is er dus geen opbouw van pensioenvermogen. Het omslagstelsel houdt een zeer grote mate van solidariteit in, waardoor het vooral in landen met een sterk socialistisch verleden als België, Spanje, Portugal en Frankrijk gezien wordt als een verworvenheid van de klassenstrijd. Het omslagstelsel is echter gevoelig voor demografische veranderingen: als de bevolking vergrijst verandert de verhouding tussen gepensioneerden en werkenden. Werkenden moeten meer gepensioneerden onderhouden, dus de premie moet stijgen of de pensioenuitkeringen moeten worden gekort. Landen met een omslagstelsel lossen dit in veel gevallen tijdelijk op door de pensioenverplichtingen uit de algemene middelen bij te springen, maar ook deze algemene middelen moeten uiteindelijk worden opgebracht door de belastingbetaler.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling heeft berekend dat tussen 2013 en 2035 in de meeste landen een vergrijzingsgolf zal plaatsvinden. Omslagsystemen zijn hier niet tegen bestand. Critici bestempelen zulke systemen soms als een piramidespel (ook: ponzifraude). Ponzi was een oplichter die, om beleggers hun zogenaamde winst uit te keren, het geld van nieuwe beleggers gebruikte. Zo'n model stort in wanneer er onvoldoende nieuwe beleggers toestromen om de eersten te vergoeden. Er wordt weleens gezegd dat pensioensystemen, die niet gebaseerd zijn op kapitalisatie maar op omslag of repartitie (unfunded pensions) eigenlijk neerkomen op een soort ponzifraude. Het omslagstelsel herverdeelt de welvaart tussen de werkenden en de gepensioneerden.

In sommige landen vinden pensioenhervormingen plaats, die de pensioenbelofte verkleinen. Andere landen zijn een demografische reserve aan het aanleggen: een reservefonds, gevoed uit de overheidsbudget, waarvan de investeringsopbrengst en het gespaarde kapitaal de premie politiek aanvaardbaar moet houden

Hoewel het omslagstelsel gevoelig is voor demografische veranderingen, is het niet gevoelig voor ontwikkelingen op de financiële markten. Bij het kapitaaldekkingsstelsel (in België kapitalisatiestelsel) is dat precies omgekeerd. Uit oogpunt van risicoverkleining is er een opvatting dat men het beste een pensioensysteem kan hebben dat zowel een stuk omslagstelsel als een stuk kapitaaldekkingsstelsel in zich heeft.

Ondernemend leren

Ondernemend leren is een term in het onderwijs die verwijst naar een manier om competenties te ontwikkelen, die past bij de talenten en passies van een "ondernemende leerling". Het uiteindelijke doel is dat de leerling een eigen bedrijf opricht.

Een belangrijk principe van het ondernemend leren is dat de persoonlijke ontwikkeling, het leren van vaardigheden en het gericht zijn op een eigen onderneming, onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.

Pisa

Pisa kan verwijzen naar:

Italië:

Pisa (stad), een stad in Italië, beroemd door de Toren van Pisa

Pisa (provincie), de Italiaanse provincie waarvan Pisa de hoofdstad is

Republiek Pisa, een historisch land in Italië

Pisa Calcio, een Italiaanse betaaldvoetbalclub uit de Serie BOverige:

Pisa (Griekenland), een antieke Griekse stadstaat

Pisa (Polen), een Poolse rivier

Pisa (geslacht) een krabbengeslacht

Pisa (televisieprogramma), een satirisch televisieprogramma uit de jaren tachtig van Henk Spaan en Harry Vermeegen

Pisa (spel), een gezelschapsspel

Pisa (likeur), een notenlikeurPISA kan verwijzen naar:

PISA (onderwijs) (Programme for International Student Assessment), een onderwijsstudie van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling

Privacy

Privacy, persoonlijke levenssfeer, privésfeer of eigenruimte schermt personen of groepen af van bespieding en beïnvloeding. Privacy betekent dat iemand dingen kan doen zonder dat de buitenwereld daar weet van heeft, inbreuk op maakt, of invloed op heeft. De afscherming van beïnvloeding wordt ook omschreven als het recht om met rust gelaten te worden. Het is een universeel mensenrecht, een fundamentele vrijheid en een grondrecht.

Privacy gaat om de afscherming van persoonsgegevens, het eigen lichaam, de woning of leefruimte, familie- en gezinsleven. Privacy omvat ook het recht vertrouwelijk te communiceren, zoals via brief, telefoon, e-mail.

UNU-OP

Het Bureau van de Universiteit van de Verenigde Naties in Parijs (UNU-OP) is gevestigd bij UNESCO. UNU-OP verbindt de Universiteit van de Verenigde Naties (United Nations University of kortweg UNU) en haar instituten enerzijds en UNESCO en haar Permanente Vertegenwoordigingen anderzijds. Daarnaast verzorgt het Bureau de contacten tussen UNU en andere internationale organisaties die in Parijs gevestigd zijn, zoals de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), en onderhoudt tevens goede relaties met Franse academici.

UNU-OP heeft als opzet UNU op de kaart te zetten als belanghebbende en volwaardige partner van UNESCO, de OESO en diplomatieke contacten in Parijs. Verder wil ze reeds bestaande samenwerking versterken en mogelijke gezamenlijke projecten onderzoeken die voor de verschillende organisaties en instanties interessant zouden kunnen zijn.

De vertegenwoordiging van UNU in Paris is belangrijk om het mandaat en de zichtbaarheid van de organisatie te vergroten. Hierbij wordt bijvoorbeeld recent interessant werk getoond om samenwerking tussen de beide organisaties te stimuleren.

UNU-OP organiseert ook publieke events rond de activiteiten van UNU en vertegenwoordigt UNU tijdens vergaderingen van UNESCO, zoals de Algemene Conferentie, de lente- en herfstsessie van de Uitvoerende Raad, wereldconferenties (bijvoorbeeld hoger onderwijs, wetenschap, culturele en duurzame ontwikkeling) en meer informele meetings.

Yves Leterme

Yves Camille Désiré Leterme (Wervik, 6 oktober 1960) is een Belgisch politicus. Hij was onder meer Vlaams minister-president en federaal eerste minister.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.