Oost-China

Oost-China of Huadong is een gebied in China, dat bestaat uit de zes provincies Anhui, Fujian, Jiangsu, Jiangxi, Shandong, Zhejiang en de stadsprovincie Shanghai.

De Volksrepubliek China claimt delen van de historische provincie Fujian die momenteel in bezit zijn van de Republiek China. Het betreft eilanden voor de Chinese kust. De Volksrepubliek China ziet die eilanden als deel van Oost-China.

Oost-China
Oost-China
Huádōng
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 华东
Traditioneel 華東
Pinyin Huádōng
Jyutping (Standaardkantonees) waa4 dung1
Engels East China
Standaardkantonees Wàa Tong
Yale (Standaardkantonees) wa4 dung1
Peng'im (Chaozhouhua) hua5 dong1

Bestuurlijke indeling van Oost-China

Provincie(s)
Naam Traditioneel Chinees Vereenvoudigd Chinees Pinyin Afkorting Provincie Provinciehoofdstad (省會/shěnghuì) Traditioneel Chinees Vereenvoudigd Chinees Pinyin
Anhui 安徽 安徽 Ānhuī 皖 wǎn Hefei 合肥 合肥 Héféi
Fujian 福建 福建 Fújiàn 闽 mǐn Fuzhou 福州 福州 Fúzhōu
Jiangsu 江蘇 江苏 Jiāngsū 苏 sū Nanking 南京 南京 Nánjīng
Jiangxi 江西 江西 Jiāngxī 赣 gàn Nanchang 南昌 南昌 Nánchāng
Shandong 山東 山东 Shāndōng 鲁 lǔ Jinan 濟南 济南 Jǐnán
Zhejiang 浙江 浙江 Zhèjiāng 浙 zhè Hangzhou 杭州 杭州 Hángzhōu
Stadsprovicie(s)
Naam Traditioneel Chinees Vereenvoudigd Chinees Pinyin Afkorting Stadsprovincie
Shanghai 上海 上海 Shànghǎi 沪 hù
'Afvallige provincie(s)'
Naam Traditioneel Chinees Vereenvoudigd Chinees Pinyin Afkorting Provincie Provinciehoofdstad (省會/shěnghuì) Traditioneel Chinees Vereenvoudigd Chinees Pinyin
Taiwan 臺灣 台灣 Táiwān 台 tái Taibei 臺北 台北 Táiběi
Regio's van China

Noordoost-China (Dongbei) · Noord-China (Huabei) · Oost-China (Huadong) · Zuid-Centraal-China (Zhongnan) · Noordwest-China (Xibei) · Zuidwest-China (Xinan)

610

Het jaar 610 is het 10e jaar in de 7e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

Acer buergerianum

Acer buergerianum (Chinees: 三角枫, san jiao feng) is een loofboom uit de zeepboomfamilie (Sapindaceae). De soort is inheems in Oost-China.

Bhesa

Bhesa is een geslacht uit de kardinaalsmutsfamilie (Celastraceae). De soorten komen voor in Zuid-Azië, Zuidoost-Azië, Zuid- en Oost-China en Nieuw-Guinea.

China

China is een groot land met een zeer lange geschiedenis, een oude beschaving en cultuur in Oost-Azië. Het Chinese hartland beslaat het vruchtbare gebied tussen de Stille Oceaan ten oosten, de tropische gebieden van Zuidoost-Azië ten zuiden, en de grote gebergtegordels, steppen, taiga en woestijnen van Centraal-Azië en Siberië ten westen en noorden. Chinezen wonen tegenwoordig verspreid over alle delen van de wereld. Ongeveer 1,4 miljard Chinezen leven in de Volksrepubliek China, dat daarmee qua inwoners het grootste land ter wereld is. Andere belangrijke populaties bevinden zich in Taiwan, Singapore en andere gebieden in Zuidoost-Azië, evenals minderheden in andere Aziatische en westerse landen, sommigen in zogenaamde Chinatowns, stadswijken waar veel Chinese migranten samenwonen.

Gedurende de geschiedenis waren afstanden tot andere delen van Azië en Europa te groot voor grootschalige uitwisseling van ideeën en kennis. China heeft daardoor een unieke eigen beschaving die op een verschillende wijze dan die van het westen ontwikkelde, maar wel in reactie op universele problemen. Vanaf de 5e eeuw v.Chr. ontwikkelde China een eigen filosofie. Het gedachtegoed van Confucius speelt hierin een belangrijke rol. De vervulling van sociale plichten, een duidelijke sociale hiërarchie en handhaving van de maatschappelijke orde, maar ook zelfontplooiing, educatie en pacifisme staan centraal in de Chinese filosofie.

Het hartland van China werd evenwel pas in de 3e eeuw v.Chr. voor het eerst staatkundig verenigd onder de Qin-dynastie. De verdere geschiedenis kenmerkt zich door een afwisseling van verschillende staten en dynastieën. Perioden van eenheid wisselden zich af met perioden waarin verschillende staten elkaar bevochten. China veranderde in deze tijd aanzienlijk: het ontwikkelde eerder dan Europa een vroegmoderne samenleving. China ontwikkelde een bureaucratie gebaseerd op merites van het individu, een in hoge mate gemonetariseerde economie, en een samenleving waarin religies onderling versmolten of vreedzaam naast elkaar bestonden. Er werden technologische en wetenschappelijke ontdekkingen gedaan zoals het buskruit, het kompas, de klok, en de drukkunst, die zich later over de rest van de wereld verspreidden.

De modernisering zoals die in Europa ontwikkelde werd in de loop van de 19e eeuw door het Europese imperialisme aan China opgedrongen. De Chinezen namen veel van de ideeën, die soms haaks stonden op traditionele Chinese waarden, gretig over. Tegelijk verzetten zij zich echter tegen Europese militaire agressie en handelsverdragen. Nationalisme en roep om hervorming leidden tot het einde van de Qing-dynastie in 1912, toen Sun Yat-Sen de Republiek China stichtte. Ook deze ging echter snel ten onder. China beleefde daarna een burgeroorlog, een militaire invasie door Japan en het uitroepen van de volksrepubliek door Mao Zedong in 1949.

De volksrepubliek beheerst sindsdien het vasteland van China, verreweg het grootste deel van het land. Mao leidde enkele mislukte sociale experimenten die voor hongersnoden en sociale chaos zorgden, waaronder de Grote Sprong Voorwaarts en de Culturele Revolutie. In deze tijd was de volksrepubliek gemeten naar inkomen per hoofd van de bevolking een van de armste gebieden ter wereld. Mao's opvolger Deng Xiaoping stelde de economie voorzichtig meer open. Sindsdien heeft China een verbazende economische groei doorgemaakt, waardoor het inmiddels de tweede economie ter wereld is. Tegelijkertijd ontwikkelde de Republiek China (Taiwan) zich tot een democratie, terwijl Singapore en Hongkong tot de belangrijkste handelssteden van Oost-Azië uitgroeiden. In respectievelijk 1997 en 1998 werden Hongkong (Brits) en Macau (Portugees) aan de volksrepubliek overgedragen. De economische groei ging gepaard met technologische ontwikkeling en grotere politieke macht en invloed in andere delen van de wereld.

Chinees Laagland

Het Chinees Laagland (华北平原,Huabei pingyuan, ook 黄淮海平原,Huanghuaihai pingyuan genaamd) bevindt zich in de benedenloop van de Gele Rivier in het noorden van Oost-China.

Het is met de Jangtsevlakte (Jangtsekiang) verbonden en strekt zich uit over het gebied van de stad Peking en Tianjin, evenals de provincies Hebei, Shandong, Henan, Anhui und Jiangsu: van het Taihang Shan-gebergte (太行山) en het Funiu Shan-gebergte (伏牛山) (dat bij het West-Henan-gebergte (Yuxi Shandi) hoort) in het westen tot bij de kust van de Gele Zee en de Bohaizee (Bo Hai).

Met zijn oppervlakte van ca. 310.000 km² is zij de op één na de grootste vlakte van China.Het bestaat hoofdzakelijk uit aanslibbingen van de rivieren Gele Rivier, Huai He, Hai He en Luan He, daarom is het ook bekend onder de namen van deze rivieren. De vlakte ligt voor een merendeel lager dan 50 meter. De benedenloop van de Gele Rivier loopt door het midden en verdeelt deze vlakte in een noordelijk en een zuidelijk deel: het noordelijke deel hoort bij het stroomgebied van de Hai He en heet Haihe (海河平原); het zuidelijke deel hoort bij het stroomgebied van de Gele Rivier en van de Huai He en wordt Huanghuai (黄淮平原) genoemd.Het Chinees Laagland is erg vruchtbaar. De winters zijn koud, de zomers warm en de lente en de herfst zijn van korte duur. Het is een belangrijk landbouwgebied. De voornaamste producten zijn tarwe, maïs, katoen, pinda's en tabak. Aan bodemschatten zijn er olievelden. Aan de kust wordt zout gewonnen.

Belangrijke steden zijn Peking, Jinan, Shijiazhuang, Tangshan, Tianjin, Xuzhou en Zhengzhou.

Chinese toverhazelaar

De Chinese toverhazelaar (Hamamelis mollis) is een sierstruik uit de familie Hamamelidaceae, waarvan de bloemen geuren. De soort komt van nature voor in Centraal- en Oost-China, in Anhui, Guangxi, Hubei, Hunan, Jiangxi, Sichuan en Zhejiang.

Er zijn veel cultivars in de handel, die verschillen op bloemkleur, bloemgrootte, struikgrootte en -vorm. Ze worden meestal vermeerderd door te enten op de Amerikaanse toverhazelaar als onderstamDe struik kan ongeveer 3 m hoog worden. De kale twijgen zijn schuin opgaand. De ovale, 8–15 cm lange en 6–10 cm brede, donkergroene bladeren zijn aan de bovenzijde licht en aan onderzijde dicht behaard met sterharen. De bladsteel is 6–10 mm lang. De herfstkleur van de bladeren is geel tot geeloranje.

De Chinese toverhazelaar bloeit van december tot in maart. De in clusters zittende bloemen hebben 4 meeldraden en zijn meestal geel. De lintvormige bloemblaadjes zijn 15 mm lang.

De vrucht is een 12 mm lange doosvrucht, die pas een jaar na de bestuiving rijp is. De top van de doosvrucht explodeert dan open, waarna twee glimmend zwarte zaden tot 10 m ver weggeschoten worden.

Japans-China

Met Japans-China, de Wang Jingwei-regering, wordt het door de Japanners bezette deel van de Republiek China tijdens de Tweede Wereldoorlog bedoeld.

Het regime noemde zich officieel de Republiek China (Chinees: 中华民国, Zhonghua Minguo) en zijn regering de Gereorganiseerde Nationale regering van China. Informeel was het bekend als het Wang Jingwei regime (Chinees: 汪精卫 政权 , Wang Jingwei Zhengquan), de Nanjing Nationalistische regering (Chinees: 南京 国民 政府 , Nanjing Guó min Zhèngfǔ), de Republiek China-Nanjing, het Nanjing-regime, of Nieuw China.

De Tweede Wereldoorlog begon voor China al in 1937. Het Japanse keizerrijk bezette toen grote delen van Oost-China, onder andere de Chinese hoofdstad Nanjing. Dit zou ook de hoofdstad worden van het door de Japanners bezette deel. Ondanks dat de Japanners de gebieden militair beheersten en controleerden, was Japans-China officieel een onafhankelijke staat, net als Mantsjoekwo (Mantsjoerije), dat Japan al eerder op China veroverd had. In het westen beschouwde men deze gebieden echter als bezet. Zij werden geleid door een pro-Japanse Chinese regering die beweerde dat dit de enige officiële Republiek China was. Het had ook dezelfde vlag als de Republiek China vóór de Japanse invasie (behalve de extra mottostrook erboven). Toen Japan in 1945 de Tweede Wereldoorlog verloor raakte het ook China weer kwijt en werd Nanjing weer de hoofdstad van de hele Republiek China inclusief Mantsjoekwo.

Vanuit de onbezette delen bevocht de geallieerde nationalistische Chinese president Chiang Kai-shek, in moeizame samenwerking met de Chinese communisten onder Mao Zedong en Geallieerde hulptroepen, de Japanse bezetter, het Chinese marionettenkabinet van Wang Jingwei alsook pro-Japanse Chinese collaborateurs.

Na de dood van Wang Jingwei werd Chen Gongbo leider van dit zogenaamde Nanjing-regime.

Internationale erkenning kreeg het pro-Japanse China van nazi-Duitsland (vanaf juli 1941), Slowakije, overige Asmogendheden, maar ook van Finland, Zweden, Zwitserland, Frankrijk en Thailand.

Japans Keizerrijk

Het Japanse Keizerrijk was het Japan zoals dat bestond van de Meiji-restauratie van 1868 tot het einde van de Tweede Wereldoorlog en de nieuwe Japanse Grondwet van 1947.

Kastanje

Kastanje (Castanea) is een geslacht van loofbomen dat in Nederland niet autochtoon is. De bladeren zijn veernervig en hebben een gezaagde bladrand.

Het geslacht kastanje omvat circa negen soorten kastanjebomen, waarvan de meeste zo'n 30 tot 40 meter hoog worden:

Castanea alnifolia

Castanea crenata - Japanse tamme kastanje

Castanea dentata

Castanea henryi - zeldzame tamme kastanje uit China

Castanea mollissima - tamme kastanje uit Oost-China

Castanea ozarkensis

Castanea pumila

Castanea sativa - tamme kastanje

Castanea seguinii

Liang-dynastie

De Liang-dynastie (Traditioneel Chinees: 梁朝; Pinyin: Liáng cháo) (502–557), ook wel bekend als de Zuidelijke Liang-dynastie (Traditioneel Chinees: 南梁), was de derde van de Zuidelijke Dynastieën tijdens de Chinese periode van Zuidelijke en Noordelijke Dynastieën (420–589). De staat bevond zich in Oost-China en Zuid-China en werd in 557 vervangen door de Chen-dynastie. De Westerlijke Liang-dynastie in Centraal-China bleef nog tot haar annexatie in 587 als kleine rompstaat van de Liang-dynastie fungeren.

Nevelwoud

Een nevelwoud is een specifiek soort regenwoud dat zich tegen een berghelling bevindt. Nevelwouden komen voor in onder andere Midden- en Zuid-Amerika, Oost- en West-Afrika, Indonesië, Maleisië, op de Filipijnen, Papoea-Nieuw-Guinea en de Caraïben.

Ook in de gematigde klimaatzone bevinden zich nevelwouden zoals op de Azoren, in Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland.

Zoals de naam al aangeeft is een nevelwoud, dat zich over het algemeen tussen de 1500 en 3000 meter hoogte bevindt, met hoge regelmaat in nevelen gehuld. Deze ontstaan als warme lucht uit lager gelegen gebieden botst tegen de steile berghellingen en daardoor stijgt. Bij het stijgen condenseert het vocht in de lucht tot fijne druppeltjes: de nevel.

Nevelwouden kennen door hun hoge vochtigheidsgraad een heel specifieke flora. Boomtakken en stammen zijn meestal behangen met dikke pakketten van mossen, varens, bromelia's en orchideeën. Nevelwouden in Midden-Amerika vormen onder andere het leefgebied van de quetzal.

Noord-China

Noord-China of Huabei is een gebied in China, dat bestaat uit de twee provincies Hebei en Shanxi, de twee stadsprovincies Peking en Tianjin en de autonome regio Binnen-Mongolië.

Noordoost-China

Noordoost-China of Dongbei is een gebied in China, dat bestaat uit de drie provincies Heilongjiang, Jilin en Liaoning. Daarom wordt het gebied ook "de drie noordoostelijke provincies" 东北三省 genoemd. Dongbei valt, afhankelijk van de definitie van Mantsjoerije, samen met Mantsjoerije.

Oosterse wingerd

Oosterse wingerd of ook wel oosterse wilde wingerd (Parthenocissus tricuspidata) is een bladverliezende plant uit de wijnstokfamilie (Vitaceae). De plant is afkomstig uit Japan, Korea, Noord- en Oost-China. In het Nederlands wordt hij soms aangeduid als oosterse of Japanse wilde wingerd of "Boston ivy". De soortaanduiding triscupidata komt van het Latijnse 'tri' (drie) en 'cuspidata' (gepunt).

De oosterse wingerd kan tot 30 meter hoog worden, waarbij hij zich vasthecht met kleine takjes waaraan kleine kleverige hechtschijfjes zitten.

Regio's van China

Dit artikel geeft de regio's van China weer.

Republiek China (1912-1949)

De Republiek China was tussen 1912 en 1949 de benaming van een staat die gezag over het grondgebied van China uitoefende. Sinds 1949 beperkt het gezag van de Republiek China zich tot het eiland Taiwan en enkele nabijgelegen eilandjes. Het vasteland van China noemt zich na de communistische machtsovername in 1949 Volksrepubliek China. Beide staten claimen sinds 1949 als enige het gezag over geheel China te vertegenwoordigen.

Republiek China (1928-1949)

Nadat Chiang Kai-shek de laatste 'Krijgsheren' had verslagen brak er in de Republiek China een nieuwe periode aan: de zogeheten Kwomintang-periode; vernoemd naar de gelijknamige politieke partij Kwomintang. De Kwomintang wordt ook wel de Guomindang (GMD) genoemd. De hoofdstad werd verplaatst naar Nanjing en de vlag werd veranderd. China wordt tussen 1928 en 1949, het jaar van het noodgedwongen vertrek van de regering van de Republiek China naar Taiwan, dan ook wel aangeduid als Nationalistisch China of Kwomintang-China.

Shandong (provincie)

Shandong is een kustprovincie aan de oostkust van China. De naam Shandong betekent letterlijk "oostkant van de bergen". De provincie ligt aan het eind van het stroomgebied van de Gele Rivier aan de Gele Zee. Shandong heeft vanaf vroege tijden een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van China. Confucius werd hier geboren. Een aantal plaatsen langs de kust vielen eind 19de eeuw tijdelijk onder controle van vreemde mogendheden (Duitsland en Engeland).

Tegenwoordig is het een van de rijkste provincies van China. Shangdong is het grootste wijnbouwgebied van Oost-China.

Volksrepubliek China

China (vereenvoudigd Chinees: 中国; traditioneel Chinees: 中國; pinyin: Zhōngguó), voluit Volksrepubliek China (vereenvoudigd Chinees: 中华人民共和国; traditioneel Chinees: 中華人民共和國; pinyin: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó), is een land in Oost-Azië waarvan de hoofdstad Peking is. China is verdeeld in 23 provincies, 5 autonome regio's, 4 stadsprovincies en 2 speciale administratieve regio's.

China kent een divers landschap, met de Tian Shan en de Himalaya als het hoogste gebergte ter wereld in het zuidwesten, de Taklamakan- en de Gobi-woestijnen in het noorden en de subtropische regenwouden in het zuiden aan de grens met Vietnam en Laos. Het grondgebied wordt in het noorden begrensd door Mongolië en Rusland, in het oosten door Noord-Korea, en in het westen door Afghanistan, Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Pakistan. In het zuiden zijn India, Nepal, Bhutan, Myanmar, Laos en Vietnam de buren. Daarnaast heeft China een kustlijn van 6400 km aan het oosten en zuiden die grenst aan de Gele Zee, de Oost-Chinese Zee en de Zuid-Chinese Zee. Met een bevolking van 1.379.302.771 (2017) is het qua inwoners het grootste land (voor India) en met een oppervlakte van 9.596.961 km² is het land derde qua oppervlakte (na Rusland en Canada).

China is een van de vroegste centra van beschaving en werd vrij vroeg in de wereldgeschiedenis een groot verenigd land met een geavanceerde cultuur op het vlak van kunst en wetenschap. In 221 v.Chr kwam de eerste keizer, Qin Shi Huangdi, aan de macht die het land verenigde na eeuwen van onrust en het Terracottaleger en de Chinese Muur achterliet. In 1911 werd de Republiek China uitgeroepen, in 1949 wonnen de communisten onder leiding van Mao Zedong de Chinese Burgeroorlog en werd het land, vanaf dat moment de Volksrepubliek China genaamd, communistisch. Het land wordt internationaal erkend sinds 1971, toen het de plaats van de Republiek China innam als vertegenwoordiger van China bij de Verenigde Naties, en kent sinds het begin van de economische hervormingen in 1978 een spectaculaire economische groei. Sinds 2013 is Xi Jinping, de tiende president van de Volksrepubliek, aan de macht.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.