Maariv

Maariv is ook de naam van het avondgebed in het jodendom, zie Maariv (gebed)
Maariv
Het Maarivgebouw in Tel Aviv

Maariv (מעריב - Hebreeuws: avond) is een centrumrechts, maar geheel onafhankelijk Israëlisch dagblad. De krant ontstond in 1948, nadat een groep journalisten inclusief de hoofdredacteur vertrok bij Yediot Ahronot en een nieuwe krant stichtte. Aanvankelijk had de nieuwe krant een grotere oplage, maar het tij keerde door de jaren heen.

Maariv is eigendom van de familie Nimrodi via het bedrijf Hachasharat Jesjoew. Yaakov Nimrodi is voorzitter van de krant. Hij bouwde zijn kapitaal op in Iran, voor de islamitische revolutie. De familie Nimrodi kocht de krant na het overlijden en faillissement van de Britse mediamagnaat Robert Maxwell, die achteraf een oplichter bleek te zijn. Ook tijdens de Nimrodi's werd Maariv - en in mindere mate ook de rivaal Yediot - geplaagd door illustere activiteiten, met name aftappeningen. Zoon Ofer Nimrodi, oorspronkelijk advocaat en later redacteur, werd gedwongen af te treden van alle functies binnen de krant. Hij heeft een korte gevangenisstraf uitgezeten.

Tegenwoordig is de populaire publicist en schrijver Amnon Dankner hoofdredacteur. De krant is de tweede krant in Israël qua oplage, na Yediot Aharonot. Vooraanstaande medewerkers zijn publicist Dan Margalit (hij bracht ooit in Haaretz een affaire aan het rollen die leidde tot het aftreden van premier Yitzchak Rabin), politiek verslaggever Ben Kaspit, en televisie- en film-criticus Meir Shnitzer. De krant houdt over het algemeen een weinig hogere kwaliteit aan dan de aartsrivaal.

Het hoofdkantoor van de krant staat in Tel Aviv.

Externe links

Dagbladen van IsraëlVlag van Israël

Globes · Haaretz · Hamodia · Hatzofe · Israeli · The Jerusalem Post · Maariv · The Times of Israel · Yated Ne'eman · Yediot Ahronot

Ariel Ze'evi

Ariel ("Arik") Ze'evi (Benee Brak, 16 januari 1977) is een Israëlisch judoka, die de bronzen medaille won bij de Olympische Zomerspelen 2004 in Athene in de categorie mannen tot 100 kg. In de troostfinale om de derde plaats versloeg hij zijn Nederlandse collega Elco van der Geest. Hij nam deel aan vier opeenvolgende Olympische Zomerspelen, te beginnen in 2000.

Ze'evi groeide op in Pardes Katz, een achterstandswijk van Bene Berak, op zich al een van de armere steden in het midden van Israël. Hij won vele nationale en internationale wedstrijden in het judo. Hij is drie keer Europees kampioen geweest in de jaren 2001, 2003 en 2004. Het Israëlisch ministerie van onderwijs gaf hem in 2001 een prijs. Maariv koos hem in 2003 als Sportman van het Jaar.

Avigdor Lieberman

Avigdor Levi Lieberman, Hebreeuws: אביגדור ליברמן , (Chisinau, Moldavische Socialistische Sovjetrepubliek, 5 juni 1958) is een Israëlische politicus. Hij richtte Jisrael Beeténoe op, een rechts-nationalistische politieke partij en was vanaf 2009 (met een onderbreking) tot mei 2015 minister van Buitenlandse Zaken. Met ingang van eind mei 2016 werd hij minister van Defensie na het aantreden van zijn partij tot het kabinet-Netanyahu-IV. Op 14 november 2018 stapte hij op vanwege het regeringsbeleid ten aanzien van Hamas.

Cardcaptor Sakura

Cardcaptor Sakura (カードキャプターさくら , Kādokyaputā Sakura) is een Japanse mangaserie, getekend door de mangaka-groep CLAMP, die in 1996 in het blad Nakayoshi verscheen. Het verhaal werd in 1998 tot een animeserie verwerkt en er volgden ook twee animefilms.

Cardcaptor Sakura is voor alle leeftijden geschikt, en van het type shōjo-magical girl, gericht op basisschoolmeisjes.

December 2003

Dit artikel geeft een chronologisch overzicht van alle belangrijke gebeurtenissen per dag in de maand december van het jaar 2003.

Globes

Globes is een Israëlische avondkrant in het Hebreeuws.

De krant richt zich met gespecialiseerde economische, financiële en beursberichtgeving vooral op lezers uit het bedrijfsleven. Als enige financieel dagblad en avondkrant heeft het geen directe competitie, maar het zakenbijvoegsel van Haaretz, The Marker, is Globes' belangrijkste rivaal, in druk en online.

Met 4% van de markt (in 2005) is het de 4de Hebreeuwse krant van Israël in oplage, na Yediot Ahronot, Maariv en Haaretz, toch is het een krant van belang vanwege het socio-economische profiel van de lezers. De belangrijkste bronnen van inkomsten zijn abonnementen en advertenties.

De redactie is gevestigd in Rishon LeZion. Hoofdredacteur in 2007 is Hagai Golan. De krant was in 1997 een van de eerste dagbladen in Israël met een online berichtgeving.

Haaretz

Haaretz (Hebreeuws: הארץ, betekenis: 'het land') is een liberaal en onafhankelijk Israëlisch dagblad. Het is eigendom van de familie Shocken.

Haaretz werd in 1918 opgericht en is daarmee het oudste Israëlische dagblad. De krant verschijnt sinds 9 juni 1919 als Hebreeuws dagblad in Tel Aviv, alwaar het hoofdkantoor nog steeds is gevestigd. Aanvankelijk heette het Chadashot Ha'aretz (betekenis: 'nieuws van het land') maar in december 1919 werd het eerste woord geschrapt. Het is het derde dagblad van Israël in oplage, na Yediot Ahronot en Maariv. De krant wordt vrij algemeen bestempeld als een 'kwaliteitskrant'.

Hendrik Koorevaar

Hendrik Jacob Koorevaar (Schoonhoven, 12 december 1946) is een Nederlandse hoogleraar in de oudtestamentische wetenschap. Vanaf 1977-1985 was hij theologisch docent aan het Bijbelinstituut België. Vanaf 1985-2012 doceerde hij aan de Evangelische Theologische Faculteit (ETF) in Leuven, België, waaraan hij vanaf 1997 als hoogleraar en vakgroepvoorzitter Oude Testament verbonden was. Internationale bekendheid verkreeg Koorevaar door zijn (macro)structureel-literaire benadering van het Oude Testament en zijn veelvuldige publicaties op dit gebied. Deze benadering speelde ook een belangrijke rol in de veel verkochte Theologie van het Oude Testament (2013), die Koorevaar samen redigeerde met de oudtestamenticus Mart-Jan Paul.

Jakov Jakir

Jakov Iosovitsj Jakir (Jiddisch: יאַנקל יאַקיר; Pîrlița (Gouvernement Bessarabië), 1908 - Netanja (Israël), 25 januari 1980) of Yankl Yakir was een joods schrijver, die meestal in het Jiddisch schreef. De schoonzus van Jakir is de bekende Jiddische schrijver Yenta Mash.

Ma'ariew

Ma'ariew (Hebreeuws: מַעֲרִיב) of meiref (Nederlands-Jiddisch/Asjkenazisch), het joodse avondgebed, begint met een korte inleiding gevolgd door het Sjema met zijn berachot, die verschillend en korter zijn dan de ochtendberachot. Hierna zegt men het Sjemoné Esré, dat door de voorganger niet herhaald wordt, en Aleinoe. In bepaalde periodes worden na Aleinoe nog bijzondere psalmen gezegd. De duur van ma'ariew zal afhankelijk van het tempo van het minjan, gemiddeld een kwartier in beslag nemen.

Nava Boker

Nava Boker, Hebreeuws: נאוה בוקר , voluit Nava Prehi-Boker, Hebreeuws: נאוה פרחי-בוקר , (geboren 15 november 1970) is een Israëlische politica en voormalig journaliste. Als lid van Likoed maakt zij vanaf 2015 deel uit van de Knesset.

Boker studeerde sociale- en geesteswetenschappen aan het Beit Berl College en de Open Universiteit van Israël. Voordat ze de politiek inging, was ze werkzaam voor de dagbladen Yediot Ahronot en Maariv alsook voor het televisiekanaal Channel 1.

Ze verloor haar echtgenoot bij de bosbranden in het Karmelgebergte in 2010. Als gevolg hiervan richtte ze het Lior Bokerfonds op ter ondersteuning van brandweerlieden en andere reddingswerkers en waarvan ze tot 2015 het voorzitterschap bekleedde. Ze verzette zich heftig tegen het staken van het onderzoek naar druzen die werden beschuldigd van het stichten van de brand.Een 25ste plaats op de kandidatenlijst was voldoende om bij de verkiezingen van 2015 in de 20e Knesset te geraken.

Nava Boker heeft uit haar huwelijk twee dochters en is woonachtig te Hadera.

Pnina Rosenblum

Pnina Rosenblum, Hebreeuws: פנינה רוזנבלום , (Petach Tikwa, 30 december 1954) is een Israëlische politica, zakenvrouw, filmactrice en zangeres. Zij heeft altijd goed gebruikgemaakt van haar glamoureuze uitstraling om zo veel mogelijk aandacht te genereren, wat haar een hele lijst aan bijnamen opleverde, variërend van De Blonde Messias tot De Borsten van de Natie.

Als zangeres kreeg ze al nationale bekendheid in 1983, bij het Kdam, het festival waarin de Israëlische inzending voor het Eurovisiesongfestival van dat jaar in München gekozen zou worden. Ze eindigde met twee punten als laatste van de dertien deelnemers (winnares was Ofra Haza) met een zwak liedje dat ze niet zo goed bracht, maar het optreden was zo hilarisch dat het legendarisch werd. Het wordt nog vaak geïmiteerd, vooral in de Israëlische homo-scene.

Rosenblum was hierdoor wel zeer bekend geworden en kon zo vaak aan de slag als actrice, fotomodel en later als journaliste voor de krant Maariv. In 1989 begon zij haar eigen bedrijf in schoonheidsproducten, Rosenblum Ltd, dat zeer succesvol bleek.

In 1999 richtte ze de Pnina Rosenblum Partij (Tnufa) op om mee te doen aan de verkiezing voor de Knesset, met als belangrijkste punt een stevige oproep tot verdergaande vrouwenemancipatie in Israël. Verder lagen de standpunten vrij dicht bij het rechtse Likoed. Haar partij deed het goed in de peilingen maar haalde net niet de kiesdrempel van twee procent, maar haalde wel meer stemmen dan de Groene Partij. Hierna hief zij haar partij weer op en werd ze lid van Likoed, waarvoor ze op 10 december 2005 ter vervanging van Tzachi Hanegbi in de 16e Knesset kwam nadat veel Likoed-leden waren overgestapt naar het nieuwe Kadima. In maart 2006 raakte ze haar zetel echter weer kwijt nadat er weer nieuwe verkiezingen waren geweest.

In juli 2006 werd haar naam genoemd als een van de mogelijke deelnemers aan een reality show voor de Israëlische televisie, dat bekendheden zou volgen die met elkaar bezig waren met het bouwen van een traditionele kibboets.

Sjabbatklok

Een sjabbatklok is een klok die werd gebruikt om het begin en het einde van de sjabbat vast te stellen. Deze klok kan bovendien gebruikt worden om het juiste tijdstip van het middaggebed te bepalen.

Oorspronkelijk werd het zichtbaar zijn van drie sterren als het begin van de sjabbat genomen. In de loop van de tijd zijn er echter nauwkeuriger instrumenten gekomen waarmee het begin en het einde van de sjabbat zijn te bepalen.

Tegenwoordig worden deze halachische tijden bepaald door middel van astronomische berekeningen, die in joodse kalenders verwerkt worden. Hiervoor zijn ook kleine meeneemboekjes beschikbaar, waarin zowel de Gregoriaanse als Joodse kalender verwerkt zijn, en voor elke dag, inclusief sjabbat, alle relevante tijden. Dergelijke tabellen kunnen ook op het internet worden gevonden. De doordeweekse tijden zijn minder relevant, omdat die ook arbitrair kunnen worden vastgesteld. Zo kan het ochtendgebed, sjacharis, tot ergens tussen 11 en 13 uur gebeden worden, en zijn de eerste en laatste tijden voor het middaggebed (mincha) en avondgebed (maariv) relevant. Op sjabbat heeft men de tijden liever echt exact.

Onder een sjabbatklok wordt soms ook een moderne elektronische tijdschakelaar verstaan waarmee een elektrische kookplaat kan worden aangezet.

Daarvoor gelden dan de volgende voorwaarden:

a. Het voedsel heeft vóór Sjabbat volledig gekookt;

b. Het werd vóór Sjabbat op de kookplaat gezet;

c. De kookplaat is met een extra plaat vóór Sjabbat afgedekt.

The Jerusalem Post

The Jerusalem Post is een Israëlische krant op tabloidformaat die onder zijn huidige naam sinds 1950 bestaat. De krant wordt zowel in de Engelse als de Franse taal uitgebracht. The Jerusalem Post verschijnt dagelijks, behalve op de sabbat en de joodse feest- en gedenkdagen. De krant wordt gepubliceerd in Jeruzalem, waar zich ook het hoofdkantoor bevindt. Hoofdredacteur is Steve Linde.

Alhoewel het een kleinere krant betreft (met een oplage van enkele tienduizenden - doordeweeks 15.000 en in het weekend 40.000 stuks) - neemt het wat betreft grootte een vierde plaats op de lijst van Israëlische kranten in), is zijn bereik groot doordat het door veel Israëlische politici, buitenlandse journalisten, diplomaten en toeristen wordt gelezen en een wereldwijde verspreiding kent.

Op 1 december 1932 werd zijn voorloper, het zionistische The Palestine Post, door de uit Oekraïne en de Verenigde Staten afkomstige journalist Gershon Agron opgericht.

The Jerusalem Post was tot 1989 een vrijzinnig-links georiënteerde krant die doorgaans de Arbeidspartij steunde in zijn berichtgeving. Nadat de krant in dat jaar in handen was gekomen van het Canadese nieuwsbedrijf Hollinger Inc., veranderde de redactionele inhoud van de krant en richtte het de koers meer gelijk met die van Likoed.

Een aantal van de journalisten kon zich in deze koerswijziging niet vinden en begon het om de veertien dagen uitkomende The Jerusalem Report.

Sinds 2004 is The Jerusalem Post in handen van de Mirkaei Tikshoret Group, een Israëlische nieuwsbladenuitgever uit Tel Aviv, die hiervoor een bedrag van 13,2 miljoen dollar op tafel legde. Het was de bedoeling dat het Canadese CanWest Global Communications voor de helft zou deelnemen aan de overname maar volgens de Mirkaei Tikshoret Group zouden daar geen bindende afspraken over zijn gemaakt. Een arbiter in New York stelde het Israëlische bedrijf in 2006 uiteindelijk in het gelijk.Ook deze overname heeft gevolgen voor de koers van The Jerusalem Post gehad, tegenwoordig beweegt de krant zich politiek gesproken meer in een middenpositie.

Tommy Lapid

Yosef (Tommy) Lapid, Hebreeuws: יוסף (טומי) לפיד, geboren als Tomislav Lampel, (Novi Sad (destijds Joegoslavië, nu Servië), 27 december 1931 - Tel Aviv, 1 juni 2008) was een Israëlische journalist, columnist, publicist, tv-persoonlijkheid, amateurschaker, (sport)bestuurder en politicus. Hij was jarenlang leider van de liberale partij Shinui en van 2003 tot 2004 minister van Justitie en vicepremier in het kabinet-Sharon II.

Tzipi Hotovely

Tzipi Hotovely, Hebreeuws: ציפי חוטובלי , (Rehovot, 2 december 1978) is een Israëlische politica van Likoed. Sinds 19 mei 2015 is zij staatssecretaris voor buitenlandse zaken in het kabinet-Netanyahu IV.

Yediot Ahronot

Yediot Ahronot ('laatste berichten') of in het kort Yediot ('berichten') is een onafhankelijk Israëlisch dagblad. Op de eigen website wordt de krant aangeduid als Ynetnews.

Het is eigendom van de familie Mozes. De krant verschijnt als Hebreeuws dagblad in Tel Aviv sinds 11 december 1939. In 1948 vertrekken een groep vooraanstaande journalisten en richten de rivaal Maariv op. Aanvankelijk heeft Maariv een grotere oplage, maar sinds de jaren zeventig is Yediot het grootste dagblad van Israël. In de jaren 90 laait de concurrentie tussen de kranten weer op en worden wederzijdse aftappingen gepleegd. De voornaamste eigenaar van Yediot, Noni Mozes, hielp Amos Shocken, de voornaamste eigenaar van Haaretz (de derde krant), toen de laatste in de financiële problemen zat.

De krant kwam negatief in het nieuws met Case 2000: Premier Netanyahu wordt ervan verdacht de uitgever van Yediot omgekocht te hebben.

Yuri Stern

Yuri Stern (Hebreeuws: יורי שטרן, Russisch: Юрий Штерн) (Moskou, 29 maart 1949 - Jeruzalem, 16 januari 2007) was een Israëlische politicus, econoom en journalist, afkomstig uit de voormalige Sovjet-Unie.

Van 1996 tot aan zijn overlijden was hij lid van het Israëlische parlement (de Knesset), de laatste jaren voor Jisrael Beeténoe. In deze politieke partij nam hij de tweede plaats in.

Stern groeide op in de toenmalige Sovjet-Unie. Aan de universiteit van Moskou promoveerde hij in de economie. Vervolgens gaf hieraan van 1971 tot 1981 colleges aan de economische faculteit en schreef hij wetenschappelijke artikelen en hoofdstukken in economieboeken. Van 1978 tot 1981 was hij actief in de zionistische beweging in de Sovjet-Unie. In 1981 emigreerde hij naar Israël.

In Israël vervulde hij tot 1989 allerlei functies bij diverse zionistische organisaties, vooral met betrekking tot de Sovjet-Unie. Van 1989 tot 1992 was hij adviseur van de Knessetcommissie die zich met de immigratieproblematiek bezighoudt. Voorts bekleedde hij van 1990 tot 1995 een directeursfunctie bij de Israëlische Kamer van Koophandel en enkele functies op het gebied van buitenlandse handelsrelaties.

In 1996 werd Stern voor Jisrael Ba'aliyah in de 14e Knesset verkozen. Samen met zijn vriend Michael Nudelman splitste hij zich af om de Aliah-partij op te richten. Later sloten zij zich aan bij Avigdor Lieberman, een voormalig topmedewerker van Benjamin Netanyahu die een nieuwe partij oprichtte, zodat zij vanaf 1999 voor Lieberman's Jisrael Beetenoe in de Knesset kwamen.

Stern was lid van onder andere de parlementaire commissies voor defensie en buitenlandse zaken en die van staatstoezicht. Van maart 2001 tot maart 2002 was hij eveneens onderminister op het ministerie van de minister-president. Ook nam hij deel aan parlementaire lobbygroepen met betrekking tot het Midden-Oosten en met de staat sympathiserende buitenlanders van christelijken huize.

Verder schreef Stern geregeld in The Jerusalem Post, Maariv en The Wall Street Journal.

Hij stond bekend als tegenstander van het overhevelen van grond aan de Palestijnse Autoriteit en keerde zich tegen het inzetten van politie en militairen om Joodse Israëliërs die in de Palestijnse Gebieden woonachtig zijn, uit hun huizen te verwijderen.

Yuri Stern overleed op 57-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.