Hooggerechtshof van de Verenigde Staten

Het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten (Engels: Supreme Court of the United States, afgekort tot SCOTUS) is het hoogste federale gerechtshof in het rechtssysteem van de Verenigde Staten, gevestigd in de hoofdstad Washington D.C. Bovendien kent iedere Amerikaanse staat zijn eigen hooggerechtshof (supreme court). Wanneer men in België of Nederland refereert aan het Supreme Court of het Amerikaanse hooggerechtshof, wordt meestal het Federaal Hooggerechtshof in Washington bedoeld.

Sinds het aannemen van de Circuit Judges Act in 1869 bestaat het Hooggerechtshof uit negen rechters. Het gaat om één opperrechter of Chief Justice en acht gewone rechters of Associate Justices. De rechters worden benoemd door de Senaat na nominatie door de president. Zij worden benoemd voor het leven, tenzij zij terugtreden, pensioneren of worden afgezet.

Het Hooggerechtshof is het enige Amerikaanse gerechtshof dat specifiek is opgenomen in de Grondwet van de Verenigde Staten. Daarnaast richtte het Congres 95 Federal District Courts en dertien Federal Courts of Appeals op. Dit zijn respectievelijk de federale rechtbanken in eerste aanleg en de federale rechtbanken in hoger beroep.

De Federal Courts houden zich bezig met zaken die de Amerikaanse Grondwet, het federaal recht of federale verdragen aangaan. Daarnaast zijn ze verantwoordelijk voor het zeerecht en voor de aangelegenheden waarbij buitenlandse burgers of regeringen of de Amerikaanse federale regering zelf betrokken zijn.

Met enige uitzonderingen worden alleen beroepszaken behandeld door het Hooggerechtshof. Bij de meeste van deze gevallen gaat het om geschillen over de uitleg en grondwettelijkheid van de handelingen en van wetten, die door het Congres of door afzonderlijke staten ingevoerd zijn.

Anders dan bijvoorbeeld de het Belgische Hof van Cassatie of het Nederlandse Hoge Raad behandelen de negen rechters van het Hooggerechtshof lang niet alle zaken die het Hof worden voorgelegd. Rechtzoekenden kunnen een petition for a writ of certiorari indienen. In veel gevallen volgt een eenregelige beslissing dat dit verzoek is afgewezen. Dat betekent dat de rechters de zaak niet van voldoende belang vinden in het kader van hun rechtsvormende taak en niet dat de aanvrager geen gelijk heeft.

Hooggerechtshof van de Verenigde Staten
Supreme Court of the United States
Hooggerechtshof van de Verenigde Staten
Het gebouw van het Amerikaanse Federaal Hooggerechtshof in Washington, D.C.
Het gebouw van het Amerikaanse Federaal Hooggerechtshof in Washington, D.C.
Motto Equal Justice Under Law
Werktalen Engels
Jurisdictie Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Zittingsplaats(en) Flag of the District of Columbia.svg Washington D.C.
Geschiedenis
Opgericht 24 september 1789
Samenstelling
Samenstelling 1 Chief Justice
8 Associate Justices
President John Roberts
Benoeming Door de Senaat na nominatie door de president.
Website
supremecourt.gov

De rechters

Aantal rechters

Artikel III van de Grondwet van de Verenigde Staten vermeldt het Hooggerechtshof, maar vermeld niet het aantal rechters dat erin dient te zetelen. De Judiciary Act van 1789 legde dit aantal vast op zes rechters. De Midnight Judges Act van 1801 bepaalde vervolgens dat het Hooggerechtshof nog slechts uit vijf rechters zou bestaan vanaf de eerstvolgende vacante positie, al werd dit reeds teruggedraaid met de Judiciary Act van 1802. Hierdoor heeft de wet van 1801 geen impact gehad in de praktijk en is het aantal rechters zonder onderbreking op zes gebleven. Naarmate meer staten de Verenigde Staten vervoegden, werden er nieuwe circuits opgericht, met name het Hof van Beroep voor het 7e circuit in 1807, de Hoven van Beroep voor het 8e en voor het 9e circuit in 1837 en het Hof van Beroep voor het 10e circuit in 1863. Hierbij werd het aantal rechters in het Hooggerechtshof respectievelijk verruimd tot zeven in 1807, negen in 1837 en tien in 1863.

In 1866 werd, op aansturen van toenmalig Chief Justice Salmon Chase, de Judicial Circuits Act aangenomen, die bepaalde dat de volgende drie rechters wiens mandaat een einde zou nemen niet zouden worden vervangen. Hierdoor zou het aantal rechters op termijn dalen tot zeven. Door deze wet verdween een eerste zetel in 1866 en een tweede in 1867, wat het aantal rechters op acht bracht. Vervolgens zou de Judiciary Act van 1869, die ook wel eens de Circuit Judges Act wordt genoemd, het aantal rechters vastleggen op negen. Tot op heden werd dit aantal behouden, al stond dit aantal op de helling in 1937.

The switch in time that saved nine

President Franklin Delano Roosevelt overwoog in de jaren 1930 om tot 15 rechters te benoemen, vanwege het systematisch blokkeren van diens New Deal-beleid door het Hooggerechtshof. Door een ommekeer in de rechtspraak van rechter Owen Roberts, bleek dit in 1937 echter niet langer nodig. Deze gebeurtenissen noemt men the switch in time that saved nine.

Huidige rechters

In chronologische volgorde van hun benoeming zijn dit de huidige negen rechters.

Rechter Staat Functie Ter vervanging van Confirmatiedatum
(Uitslag)
Termijn Termijnduur Genomineerd door
106 Clarence Thomas official SCOTUS portrait Clarence Thomas
(geboren in 1948)
GA Associate Justice T. Marshall 15 oktober 1991
(52–48)
23 oktober 1991

heden
George H. W. Bush
107 Ruth Bader Ginsburg 2016 portrait Ruth Bader Ginsburg
(geboren in 1933)
NY Associate Justice B. White 3 augustus 1993
(96–3)
10 augustus 1993

heden
Bill Clinton
108 Stephen Breyer, SCOTUS photo portrait Stephen Breyer
(geboren in 1938)
MA Associate Justice Blackmun 29 juli 1994
(87–9)
3 augustus 1994

heden
109 Official roberts CJ John Roberts
(geboren in 1955)
MD Chief Justice Rehnquist 29 september 2005
(78–22)
29 september 2005

heden
George W. Bush
110 Samuel Alito official photo Samuel Alito
(geboren in 1950)
NJ Associate Justice O'Connor 31 januari 2006
(58–42)
31 januari 2006

heden
111 Sonia Sotomayor in SCOTUS robe Sonia Sotomayor
(geboren in 1954)
NY Associate Justice Souter 6 augustus 2009
(68–31)
8 augustus 2009

heden
Barack Obama
112 Elena Kagan Official SCOTUS Portrait (2013) Elena Kagan
(geboren in 1960)
MA Associate Justice Stevens 5 augustus 2010
(63–37)
7 augustus 2010

heden
113 Associate Justice Neil Gorsuch Official Portrait Neil Gorsuch
(geboren in 1967)
CO Associate Justice Scalia 7 april 2017
(54–45)
10 april 2017

heden
Donald Trump
114 Associate Justice Brett Kavanaugh Official Portrait Brett Kavanaugh
(geboren in 1965)
MD Associate Justice Kennedy 6 oktober 2018
(50–48)
6 oktober 2018

heden

Voormalige rechters

Er zijn momenteel drie voormalige rechters van het Hooggerechtshof die nog in leven zijn. Gepensioneerde rechters nemen niet meer deel aan de werkzaamheden van het Hooggerechtshof zelf, maar kunnen door de opperrechter worden aangewezen juridische werkzaamheden te verrichten in een lagere federale rechtbank (28 U.S. Code § 294(a)), meestal een van de hoven van beroep.

Rechter Staat Functie Aantreden Pensionering Benoemd door Gepensioneerd onder
102 Sandra Day O'Connor Sandra Day O'Connor
(geboren in 1930)
AZ Associate Justice 25 september 1981 31 januari 2006 Ronald Reagan George W. Bush
104 Anthony Kennedy Anthony Kennedy
(geboren in 1936)
CA Associate Justice 18 februari 1988 31 juli 2018 Ronald Reagan Donald Trump
105 David Souter David Souter
(geboren in 1939)
NH Associate Justice 9 oktober 1990 29 juni 2009 George H.W. Bush Barack Obama

Benoemingsprocedure

Supreme Court of the United States - Roberts Court 2018
Het Roberts Court in zijn huidige samenstelling, vanaf oktober 2018. Op de voorste rij, van links naar rechts: Stephen Breyer, Clarence Thomas, John Roberts (Chief Justice), Ruth Bader Ginsburg, en Samuel Alito. Op de achterste rij, van links naar rechts: Neil Gorsuch, Sonia Sotomayor, Elena Kagan, en Brett Kavanaugh.

De president van de Verenigde Staten nomineert kandidaat-rechters, die ter goedkeuring aan de Senaat moeten worden voorgedragen. De benoeming is voor het leven, zodat de beslissingen van de rechters niet beïnvloed kunnen zijn door dreigementen met ontslag. Rechters kunnen in principe niet worden ontslagen. Vaak blijven de Amerikaanse rechters ook echt zo lang zitten als zij willen, en soms kiezen ze pas op zeer hoge leeftijd voor een senior status.

Het kan daarom van belang zijn of een rechter kort vóór of kort na een presidentswisseling overlijdt of ontslag neemt, want de zittende president van dat moment bepaalt mede wie zijn of haar opvolger is. Tevens is het van belang of de partij die de meerderheid heeft in de Senaat ook de partij is van de president. Indien dit niet zo is, is de president genoodzaakt een consensusfiguur voor te dragen, kan het gebeuren dat de genomineerde kandidaat niet wordt benoemd, zoals in 2016 gebeurde, waarbij de door de Democratische president Obama genomineerde kandidaat Merrick Garland niet werd bevestigd door de door de Republikeinen gedomineerde Senaat.

De benoeming voor het leven is echter ook voor presidenten een manier om nog geruime tijd invloed te laten gelden, ook na het presidentschap en zelfs na het overlijden van de president. Zo trad Clarence Thomas toe tot het Hooggerechtshof in 1991, nadat hij was voorgedragen door president George Herbert Walker Bush. Zijn presidentschap liep reeds in 1993 ten einde en hij overleed in 2018. Zijn rechter Thomas zetelt echter tot op vandaag in het Hooggerechtshof. Een ander voorbeeld is Anthony Kennedy. Hij werd benoemd tijdens het laatste jaar van de tweede ambtstermijn van de Republikein Ronald Reagan. Kennedy bleef rechter tot 2018, hoewel het presidentschap van Reagan reeds in 1989 ten einde kwam en die overleed in 2004.

Vanwege het levenslang mandaat is het ook onvoorspelbaar hoeveel rechters een president kan benoemen in het Hooggerechtshof. Onder het presidentschap van Jimmy Carter bijvoorbeeld, dat duurde van 1977 tot 1981, werd geen enkele rechter benoemd, terwijl diens opvolger, Ronald Reagan, dan weer drie rechters kon benoemen en één rechter kon promoveren tot Chief Justice.

Benoemingen door Barack Obama

Tijdens het presidentschap van Barack Obama werden twee nieuwe Associate Justices benoemd: Sonia Sotomayor in 2009 en Elena Kagan in 2010.

David Souter, die genomineerd was door de Republikeinse president George H.W. Bush in 1990, verliet in 2009 het Hooggerechtshof. De Democratische president op dat moment, Barack Obama, nomineerde Sonia Sotomayor als zijn opvolger. Sotomayor werd in een door de Democraten gecontroleerde Senaat bevestigd met 68 stemmen tegen 31 en werd daarmee de derde vrouw in de geschiedenis die zou zetelen in het Hooggerechtshof, na Sandra Day O'Connor en Ruth Bader Ginsburg.

John Paul Stevens trad een jaar later, in 2010, terug uit het Hooggerechtshof. Ook hierbij nomineerde president Obama een vrouw, namelijk Elena Kagan. Zij was de eerste rechter sinds lange tijd die voordien geen ervaring had als rechter. Haar nominatie werd bevestigd door 63 senatoren. 37 senatoren stemden tegen.

Op 13 februari 2016 overleed zittend rechter Antonin Scalia. Dit gebeurde bijna negen maanden voor de presidentsverkiezingen van 2016 en bijna een jaar voor het voorziene einde van de termijn van toenmalig president Barack Obama. De Republikeinen, die op dat moment de meerderheid hadden in de Senaat, waren van oordeel dat de voordracht van een nieuwe rechter aan de volgende president moest worden overgelaten. Zij weigerden daarom de kandidatuur van de door Obama voorgedragen Merrick Garland nog maar in overweging te nemen, waardoor de benoeming van een nieuwe rechter over de presidentsverkiezingen heen werd getild en het Hooggerechtshof gedurende meer dan een jaar met acht rechters zetelde, wat meermaals staking van stemmen opleverde.

Benoemingen door Donald Trump

Tijdens het presidentschap van Donald Trump werden tot op heden twee nieuwe Associate Justices benoemd: Neil Gorsuch in 2017 en Brett Kavanaugh in 2018.

Op 19 oktober 2016, enkele weken voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 op 8 november 2016, gaf de Republikeinse kandidaat Donald Trump tijdens het derde en laatste debat met zijn Democratische opponente Hillary Clinton te kennen welk type rechters hij zou voordragen indien hij president zou worden. "The justices that I'm going to appoint will be pro-life. They will have a conservative bent. They will be protecting the Second Amendment.",[vertaling 1] zo verklaarde hij.[1][2] Hiermee bedoelde hij enerzijds rechters die het precedent Roe vs. Wade zouden herroepen, een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 1973 die wetgeving die abortus verbood strijdig achtte met de Grondwet van de Verenigde Staten. Anderzijds bedoelde hij hiermee dat hij rechters zou nomineren die tegen beperkingen zijn aan de vrije wapendracht, zoals bepaald in het Tweede amendement van de grondwet van de Verenigde Staten.

Op 31 januari 2017 maakte de pas op 20 januari ingezworen president Donald Trump bekend dat hij Neil Gorsuch, rechter bij het Hof van Beroep voor het 10e circuit, nomineerde om de plaats op te vullen die was vrijgekomen door het overlijden van Scalia.[3] Ondanks verzet van Democratische senatoren kon de benoeming van Gorsuch op 7 april 2017 bevestigd worden met 54 stemmen tegen 45, na het afschaffen van de filibuster voor zulke benoemingen.

Op 27 juni 2018 maakte Anthony Kennedy bekend dat hij per 31 juli 2018 met pensioen zou gaan. Hij werd opgevolgd door Brett Kavanaugh.[4] De benoemingsprocedure van Kavanaugh voltrok zich kort voor de midterm-verkiezingen op 6 november van dat jaar. Nadat president Trump Kavanaugh had genomineerd op 9 juli 2018, kwamen meerdere vrouwen naar buiten met beschuldigingen van seksueel misbruik. Een van hen, Christine Blasey Ford, getuigde hierover voor het Senate Judiciary Committee, de Senaatscommissie die zich buigt over benoemingen van rechters. Kavanaugh verdedigde zich vervolgens voor deze commissie en ontkende iedere beschuldiging. Vanwege de beschuldigingen ontstond er twijfel of er wel een meerderheid van de senatoren zou te vinden zijn om hem te benoemen als rechter in het Hooggerechtshof. In deze controversiële en sterk gemediatiseerde benoemingsprocedure werd de benoeming van Kavanaugh uiteindelijk toch goedgekeurd, aanvankelijk door de commissie met een nipte meerderheid van 11 stemmen tegen 10 en vervolgens op 6 oktober door de voltallige Senaat met een eveneens nipte meerderheid van 50 stemmen tegen 48.[5] Gedurende de benoemingsprocedure hadden de Republikeinen een meerderheid van 51 op de 100 Senaatszetels. In de commissie stemden alle Republikeinse senatoren voor en alle Democratische senatoren tegen de benoeming. In de voltallige Senaat op 6 oktober 2018 namen uiteindelijk 98 senatoren deel aan de stemming. Bij de Republikeinen was senator Steve Daines afwezig en nam senator Lisa Murkowski niet deel aan de stemming. Bij de Democraten stemde alle senatoren tegen, behalve Joe Manchin. Deze senator uit West Virginia diende een maand later, bij de midterm-verkiezingen van 6 november, immers te worden herverkozen in zijn staat, waar een meerderheid van de inwoners voor de Republikeinse presidentskandidaat Trump had gestemd tijdens de presidentsverkiezingen van 2016. Manchin raakte overigens herverkozen.

Bekende uitspraken

Bekende uitspraken van het Hooggerechtshof zijn onder meer:

Externe links

Zie ook

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen


Vertalingen

  1. De rechters die ik zal benoemen, zullen pro-leven zijn. Ze zullen van conservatieve strekking zijn. Ze zullen het Tweede Amendement beschermen.

Referenties

  1. De rechters die ik zal benoemen, zullen pro-leven zijn. Ze zullen van conservatieve strekking zijn. Ze zullen het Tweede Amendement beschermen.
  1. (en) The final Trump-Clinton debate transcript, annotated, The Washington Post, 19 oktober 2016.
  2. (en) Trump: 'I Will Be Appointing Pro-Life Judges', 20 oktober 2016.
  3. (nl) Neil Gorsuch voorgedragen door Trump als nieuw lid hooggerechtshof. NU.nl (1 februari 2017). Geraadpleegd op 2 februari 2017.
  4. (en) Kavanaugh sworn in as 114th Supreme Court justice, hours after Senate votes to confirm, Fox news, 6 oktober 2018.
  5. (nl) Het is gebeurd: Brett Kavanaugh legt eed af als opperrechter na krappe meerderheid in Senaat, VRT NWS, 6 oktober 2018.
Huidige rechters van het Amerikaans Hooggerechtshof
Opperrechter:John Roberts
Rechters:Samuel Alito · Stephen Breyer · Ruth Bader Ginsburg · Neil Gorsuch · Elena Kagan · Brett Kavanaugh · Sonia Sotomayor · Clarence Thomas
Anthony Kennedy

Anthony McLeod Kennedy (Sacramento (Californië), 23 juli 1936) is een Amerikaanse jurist en voormalig rechter in het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. Hij werd benoemd door president Ronald Reagan in 1988 en ging in juli 2018 met pensioen.

Antonin Scalia

Antonin Gregory Scalia (Trenton (New Jersey), 11 maart 1936 – Marfa (Texas), 13 februari 2016) was een jurist uit de Verenigde Staten en een van de negen rechters van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten, het hoogste gerecht van het land. Hij werd door de reguliere media vaak omschreven als een van de "conservatieve" rechters in het hof.

Brett Kavanaugh

Brett Michael Kavanaugh (Washington D.C., 12 februari 1965) is een Amerikaans jurist en rechter in het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. Eerder was hij rechter in het Hof van Beroep voor het circuit van het District of Columbia, en daarvoor stafsecretaris van de Executive Office of the President of the United States ten tijde van het presidentschap van George W. Bush.

Charles Evans Hughes

Charles Evans Hughes (Glens Falls (New York), 11 april 1862 - Osterville (Massachusetts), 27 augustus 1948) was een Amerikaans jurist en staatsman. Hughes diende als gouverneur van de staat New York en als minister van Buitenlandse Zaken van de VS en was de elfde opperrechter van het Amerikaans Hooggerechtshof. In 1916 was Hughes de Republikeinse presidentskandidaat.

Clarence Thomas

Clarence Thomas (Pin Point (Georgia), 23 juni 1948) is een Amerikaans jurist en rechter bij het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. Hij is de tweede Afro-Amerikaan die lid is van dit hooggerechtshof.

Elena Kagan

Elena Kagan (New York, 28 april 1960) is een jurist uit de Verenigde Staten. Ze werd in augustus 2010 tot rechter van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten benoemd, als opvolger van de toen negentigjarige John Paul Stevens. Daarmee was Kagan de vierde vrouw ooit. Ze kwam in het hof met twee van de drie vrouwen die haar voorgingen, Ruth Ginsburg en Sonia Sotomayor.

Kagan studeerde geschiedenis aan de Princeton-universiteit, filosofie aan de Universiteit van Oxford (Worcester College) en rechtsgeleerdheid aan de Harvard-universiteit. Ze werkte eerder als juridisch en beleidsadviseur voor Bill Clinton en was de eerste vrouwelijke deken van de Harvard Law School. Kagan werd in 2010 de eerste opperrechter in bijna veertig jaar die geen achtergrond als rechter heeft.Kagan is een Democraat. De Amerikaanse Senaat benoemde haar met 63 voor- en 37 tegenstemmen tot lid van het federale Hooggerechtshof.

James Wilson (jurist)

James Wilson (Carskerdo (Schotland), 14 september 1742 – Edenton (North Carolina), 28 augustus 1798) was een Amerikaans politicus en rechter. Hij was een van de ondertekenaars van de Amerikaanse grondwet en een rechter in het Hooggerechtshof.

John Blair

John Blair (Williamsburg (Virginia), 17 april 1732 - aldaar, 31 augustus 1800) was een Amerikaanse politicus, Founding Father en Patriot.

Blair was de best getrainde advocaat van zijn tijd. Hij vermeed het politieke toneel, om zich te wijden aan zijn werk - buiten de schijnwerpers. Hij was van mening dat er een permanente unie van de onafhankelijk geworden staten moest komen. Tevens steunde hij zijn mede Virginians James Madison en George Washington bij de Constitutional Convention. Zijn grootste bijdrage als Founding Father was niet in Philadelphia, maar later als rechter in het gerechtshof van Virginia en in het Hooggerechtshof, waar hij de interpretatie van de Grondwet manipuleerde in een aantal spraakmakende beslissingen. Hij is meermaals geloofd voor zijn hoffelijkheid en welwillendheid, alsmede voor zijn "ad rem"-houding in de rechtszaal.

John Marshall (rechter)

John Marshall (Germantown, 24 september 1755 - Philadelphia (Pennsylvania), 6 juli 1835) was de Opperrechter van de Verenigde Staten (Chief Justice) tussen 1801 en 1835. Zijn rechtspraak heeft bijgedragen tot de fundamenten van het Amerikaans grondwettelijk recht. Tegelijkertijd verdedigde hij het nationalisme en slaagde hij erin het Amerikaans Hooggerechtshof om te vormen tot een machtscentrum dat het Amerikaans Congres kan overreden. Aanvankelijk was Marshall een boegbeeld van de Federalistische Partij in de staat Virginia. Bovendien zetelde hij van 1799 tot 1800 in het Huis van Afgevaardigden. Vervolgens oefende Marshall van 1800 tot 1801 het ambt uit van Secretary of State onder president John Adams.

Als langst dienende Opperrechter van de Verenigde Staten domineerde Marshall de rechtbank meer dan drie decennia en speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van het Amerikaans rechtssysteem. Het meest opmerkelijke hierbij is dat hij, met name in het beroemde arrest Marbury v. Madison, het principe dat federale rechtbanken verplicht zijn het toetsingsrecht uit te oefenen, verstevigde. Zo konden vermeende wetten veronachtzaamd worden wanneer ze de Amerikaanse Grondwet schenden. Zodoende kon Marshall de rechterlijke macht in de Verenigde Staten verankeren als een onafhankelijke en invloedrijke tak van de staat. Daarnaast vaardigde het Hooggerechtshof onder Marshall enkele belangrijke beslissingen uit met betrekking tot het federalisme. Het raakte aan de machtsbalans tussen de federale overheid en de staten gedurende de beginjaren van de Amerikaanse republiek. Meer bepaald bevestigde hij herhaaldelijk de suprematie van de federale wetgeving over de wetten op het niveau van de staten. Verder stond hij ook achter een brede interpretatie van de zogenaamde opgesomde bevoegdheden (enumerated powers).

Sommige van zijn beslissingen hadden weinig bijval bij het brede publiek. Desondanks werkte Marshall aan de uitbouw van de derde tak van de federale overheid en versterkte hij het federale niveau in de naam van de Amerikaanse Grondwet. Hij staat tevens aan de basis van de ontplooiing van de Amerikaanse rechtsstaat. Samen met Daniel Webster was Marshall de meest vooraanstaande Federalist op dat moment. Ze streefden naar een sterkere federale overheid binnen de Federalist Party. Ze stonden hier tegenover de Jeffersoniaanse Democratisch-Republikeinse Partij.

John Paul Stevens

John Paul Stevens (Chicago (Illinois), 20 april 1920 – Fort Lauderdale (Florida), 16 juli 2019) was een Amerikaans jurist en rechter in het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten.

Neil Gorsuch

Neil McGill Gorsuch (Denver, Colorado, 29 augustus 1967) is een Amerikaans rechter bij het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. Hij studeerde aan de Universiteit van Oxford.

Neil Gorsuch groeide op in een katholiek gezien in Colorado. Hij studeerde aan de Columbia-universiteit en de Harvard Law School. Later was hij Marshall Scholar (een beursstudent vernoemd naar generaal George C. Marshall) aan de Universiteit van Oxford in Engeland, waar hij zijn vrouw Marie Louise leerde kennen.

Opperrechter van de Verenigde Staten

De Opperrechter van de Verenigde Staten (Engels: Chief Justice of the United States) staat aan het hoofd van de rechterlijke macht van de federale overheid van de Verenigde Staten en is de opperrechter van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. De opperrechter is een van de negen rechters in het Amerikaanse Hooggerechtshof; de overige acht zijn de zogenaamde Associate Justices. Van 1789 tot 1866 was de ambtstitel ook wel Chief Justice of the Supreme Court ('Opperrechter van het Hooggerechtshof').

De opperrechter is de voorzitter van het Hooggerechtshof en heeft een grote invloed op de agenda van de rechtbank. In geval van impeachment (een procedure tot afzetting) van een Amerikaanse president (wat twee maal gebeurd is, namelijk bij Andrew Johnson en Bill Clinton), zit de opperrechter het proces voor in de Senaat. Verder heeft hij traditioneel de taak om de president de ambtseed af te nemen tijdens presidentiële inauguraties.

De eerste opperrechter was John Jay; in 2005 werd John Roberts benoemd als zeventiende opperrechter.

Robert Houghwout Jackson

Robert Houghwout Jackson (Spring Creek Township (Warren County (Pennsylvania), 13 februari 1892 - Washington D.C., 9 oktober 1954) was een Amerikaanse rechter en minister van Justitie en de hoofdaanklager tijdens de Processen van Neurenberg.

In 1913 werd hij advocaat en vestigde zijn praktijk in Jamestown in de staat New York. In 1934 werd hij door president Franklin Delano Roosevelt benoemd tot ambtenaar bij de Belastingdienst.

Van 1938 tot januari 1940 was hij advocaat-generaal bij de Supreme Court. Van 1940 tot 1941 was hij minister van Justitie onder F.D. Roosevelt. Van 1941 tot 1954 was hij rechter van het Supreme Court.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Jackson in 1945 door president Truman belast met de taak van het vervolgen van oorlogsmisdadigers. Deze Processen van Neurenberg vonden uiteindelijk plaats van 20 november 1945 tot 1 oktober 1946 in de gelijknamige stad Neurenberg in Duitsland. Jackson werd bij deze processen aangesteld als de hoofdaanklager. Per 17 oktober 1946 werd hij in die positie opgevolgd door de Amerikaanse brigadegeneraal Telford Taylor.

Robert Houghwout Jackson overleed op 62-jarige leeftijd.

Ruth Bader Ginsburg

Ruth Joan Bader Ginsburg (New York, 15 maart 1933) is een Amerikaans juriste en een van de negen rechters van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten, 's lands hoogste rechtsprekende instantie.

Ruth Bader werd geboren in het New Yorkse stadsdeel Brooklyn, tussen Joodse, Italiaanse en Ierse immigranten. Haar zuster stierf op zeer jonge leeftijd, waarna Ruth achterbleef als enig kind. Tijdens haar jaren op de middelbare school worstelde Ruths moeder Celia met kanker, waaraan ze stierf op de dag vóór het afstuderen van haar dochter. Desondanks had Celia zo'n actieve rol gespeeld in Ruths educatie dat deze laatste een beurs had gekregen om naar de universiteit te kunnen. Tijdens haar rechtenstudie aan Harvard trouwde ze in 1954 met Martin Ginsburg, een studiegenoot. Van 1959 tot 1961 werkte ze als griffier voor een rechter van een districtsrechtbank in Zuid-New York; later werkte ze tot 1978 als docente aan Rutgers University, Columbia Law School en Stanford University.

In 1971 was Ginsburg nauw betrokken bij een project van de American Civil Liberties Union (ACLU) om vrouwenemancipatie in de Verenigde Staten te stimuleren, en van 1970 tot 1980 werkte ze ook als advocaat voor de ACLU. In die periode won ze verscheidene rechtszaken voor het Hooggerechtshof, waaronder Frontiero vs. Richardson, waarin beslist werd dat het Amerikaanse leger geen onderscheid mocht maken tussen mannen en vrouwen.

Sonia Sotomayor

Sonia Maria Sotomayor (New York, 25 juni 1954) is een Amerikaans juriste, en werkzaam als rechter bij het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten.

Stephen Breyer

Stephen Gerald Breyer (San Francisco, 15 augustus 1938) is een Amerikaans jurist en sinds 1994 rechter in het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten.

William Day

William Rufus Day (Ravenna (Ohio), 17 april 1849 - Mackinac Island (Michigan), 9 juli 1923) was een Amerikaanse rechter en diplomaat. Hij was 19 jaar lid van het Hooggerechtshof en een half jaar minister van Buitenlandse Zaken.

William Paterson

William Paterson (County Antrim (Noord-Ierland), 24 december 1745 – 9 september 1806) was een staatsman uit New Jersey, ondertekenaar van de Amerikaanse Grondwet, en rechter bij de Amerikaans Hooggerechtshof. Hij diende van 1790 tot 1793 als tweede gouverneur van New Jersey.

William Rehnquist

William Hubbs Rehnquist (Milwaukee (Wisconsin), 1 oktober 1924 — Arlington (Virginia), 3 september 2005) was een Amerikaans jurist en de 16e opperrechter van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten, de hoogste rechtsprekende instantie van het land.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.