Galilea (streek)

Galilea (Hebreeuws: הגליל, haGalil, mogelijk een afkorting van galil ha-gojiem, "district der heidenen"; Grieks: Γαλιλαία Galilaía; Latijn: Galilaea) is een uitgestrekte landstreek in het noorden van de staat Israël. Het is onder meer bekend als het gebied waar Jezus zou zijn opgegroeid en hebben gepredikt.

De streek bestaat uit twee topografische hoogten: Hoog-Galilea in het noorden en Laag-Galilea in het zuiden. Tussen deze twee regio's loopt de Bet Netofa-vallei. Het oosten van Hoog-Galilea wordt ook wel de "vinger van Galilea" genoemd.

Ancient Galilee
Galilea aan het begin van de christelijke jaartelling
GalileeRoshPina
Oude weg van Rosh Pina naar Safed in Galilea (2009)

Oudheid

Galilea was ooit het noordelijk deel van het voormalige koninkrijk Israël. Door het Karmelgebergte is het op natuurlijke wijze min of meer gescheiden van het zuidelijk deel, de latere regio van Samaria. Galilea werd vermoedelijk bestuurd door een gouverneur, die zetelde in Megiddo en die verantwoording verschuldigd was aan de koning van Israël.

Assyrische, Babylonische en Perzische periode

In 722 v.Chr. kwam een einde aan het koninkrijk Israël en kwam Galilea onder Assyrisch bestuur te staan. Opgravingen suggereren dat de Assyriërs hun residentie niet in Megiddo vestigden, maar in Akko, maar dit is niet zeker en er zijn ook archeologen die menen dat Hazor in deze periode het bestuurlijke centrum was. Uit opgravingen blijkt bovendien dat de steden in Galilea in deze periode beduidend kleiner zijn dan in de tijd van het koninkrijk Israël. Dit bleef ook zo nadat de Babyloniërs heer en meester over het gebied waren geworden. In godsdienstige zin bleven er contacten tussen het koninkrijk Juda en het gebied van Galilea. De godsdiensthervormingen van de Judese koningen Hizkia en Josia beïnvloedden ook Galilea.

In de Perzische periode werd Galilea overschaduwd door de invloed en voorspoed van de Fenicische kuststeden Tyrus en Sidon. Galilea zelf stelde in deze periode niet veel voor. Voor zover uit de bronnen opgemaakt kan worden, zagen de Perzen Galilea niet als een eigen regio en wezen zij geen aparte bestuurder voor het gebied aan.

Galilea in de Grieks-Romeinse periode

Na de veroveringen van Alexander de Grote kwam Galilea onder Hellenistisch bestuur te staan. Na Alexanders dood waren het aanvankelijk de Ptolemaeën die vanuit de nieuw gestichte stad Ptolemaïs het gebied bestuurden. Gedurende de 3e eeuw v.Chr. was Galilea verschillende malen het strijdtoneel van conflicten tussen de Ptolemaeën en de Seleuciden, die beide het gebied van Galilea tot aan de Negev claimden. Rond 200 v.Chr. kwam het gebied definitief onder Seleucidisch bestuur te staan. Tijdens de Makkabese opstand, die zich voornamelijk in Judea afspeelde, raakten de Makkabese broers ook regelmatig slaags met Seleucidische troepen die in Galilea gestationeerd waren.

De Hasmonese koning Aristobulus I veroverde in 104 v.Chr. Galilea op de Seleuciden en voegde het toe aan het Hasmonese rijk. Voor zover de bevolking van deze gebieden uit heidenen bestond, dwong hij hen zich te laten besnijden en zo tot het Jodendom toe te treden (Aristobulus' vader Johannes Hyrkanus had eerder in Idumea dezelfde politiek gevoerd). Het lijkt erop dat deze maatregelen vooral Oost-Galilea betroffen, waar naast joden ook groepen Itureeërs woonden. Pompeius veroverde het gebied in 63 v.Chr. voor de Romeinen.

Herodes I, de zoon van de Idumeese gouverneur Antipater werd korte tijd later benoemd tot gouverneur over Galilea (48 v.Chr.). Nadat Herodes de opstand tegen de Romeinen van de Hasmoneeër Antigonus had neergeslagen, kwam Galilea te liggen onder het koningschap van Herodes (ook wel 'Herodes de Grote' genoemd).

Na de dood van Herodes de Grote werd zijn rijk onder verschillende zonen verdeeld. Galilea en Perea kwamen onder het bestuur te staan van Herodes Antipas (4 v.Chr. - 39 na Chr.) en behoorde daarna tot het koninkrijk van Herodes Agrippa I. De belangrijkste steden in Galilea in deze periode waren Tiberias (gesticht door Herodes Antipas) en Sepphoris. Plaatsen als Kapernaüm en Nazareth, die in het Nieuwe Testament een belangrijke rol spelen, waren in deze periode veel minder belangrijk en hadden vaak niet meer dan een paar honderd inwoners.

Jezus van Nazareth

Jezus van Nazareth zou in Kafarnaum aan het meer van Galilea gewoond en van daaruit gepredikt en gewerkt hebben.

Provincie Judea

Na Agrippa's dood in 44 na Chr. werd Galilea onderdeel van de Romeinse provincia Judea, waartoe ook de gebieden Judea, Samaria en Idumea behoorden. Dit bleef zo tot in ieder geval de Joodse Opstand (66-70 na Chr.), al zijn er aanwijzingen dat ook daarna de Romeinen het bestuur van Judea en Galilea nogal eens combineerden.

De rabbi's van Tiberias

Na de Bar Kochba opstand (132-135 na Chr.), toen de Romeinen de Joden in Judea met argusogen bekeken, bleek Galilea een toevluchtsoord voor de rabbi's. Met name de school in Tiberias bleek belangrijk voor het verder herstel en de verdere ontwikkeling van het Jodendom. De Talmoed Jeroeshalmi steunt voor een belangrijk deel op de rabbi's uit Tiberias.

Na 1948

In het verdelingsplan van de VN van 1947 (Resolutie 181 Algemene Vergadering Verenigde Naties) werd een groot deel van de streek Galilea aan de Palestijnse staat toegewezen. De Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 leidde echter tot een afname van de plaatselijke Palestijns-Arabische bevolking door etnische zuivering die begon met ingang van december 1947 met het dorpje Khisas, een actie onder leiding van Yigal Allon. Tevens ging Galilea deel uitmaken van de staat Israël. Na militair bestuur tot in 1966 volgde in de jaren 70 een programma van landconfiscaties. Sinds de jaren 80 volgt de staat Israël een politiek van "verjoodsing van Galilea" (Hebreeuws: ייהוד הגליל Yehud ha-Galil, Arabisch: تهويد الجليل, tahweed al-jalīl), een project dat samen met private organisaties wordt uitgevoerd. Investeringen in steden en infrastructuur geldt met name voor het joodse bevolkingsdeel. Het doel ervan is de demografische verhoudingen in Galilea te wijzigen door het aantal Joodse inwoners en gemeenschappen te doen toenemen ten opzichte van de voorheen grote Palestijns-Arabische bevolkingsmeerderheid. In 2006 was 46,9% van de 1.200.000 inwoners van Galilea Joods[1].

Geografie

De belangrijkste steden in Galilea zijn Nazareth (met grote voorplaatsen), Tiberias en Safed. Andere steden in Galilea zijn Kirjat Sjmona, Karmiël en Sachnin en aan de rand van Galilea Nahariya, Akko (westen), Afula en Bet Shean (zuiden). De stad Haifa, hoewel buiten Galilea gelegen, is een belangrijk dienstencentrum en groter dan de steden in Galilea. Er zijn bergen, uitgestrekte bossen en natuurreservaten.

Enkele toeristische trekpleisters zijn het Meer van Tiberias (ook wel Meer van Galilea), de oude stad Safad (Safed), het graf van Maimonides in Tiberias, kruisvaardersvestigingen in Akko en Bet Shean, Nazareth, Kapernaüm en de Taborberg, de Tefen Sculpture Garden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Jewish population in Galilee declining Ofer Petersburg, Ynet (12 december 2007). Geraadpleegd op 19 januari 2019
  1. Jewish population in Galilee declining Ofer Petersburg, Ynet (12 december 2007). Geraadpleegd op 19 januari 2019
Gebieden behorend tot de Hasmoneese en Herodiaanse rijken

Judea · Samaria · Galilea · Perea · Idumea · Dekapolis · Iturea · Batanea · Trachonitis · Auranitis · Gaulanitis

Galilea

Galilea kan verwijzen naar:

Galilea (streek)

Galilea (architectuur) of galileé, een plaats in een kerk (meestal in de Romaanse Architectuur) op de eerste verdieping, waar leken de eredienst bijwonen

Galilea (Kollumerland en Nieuwkruisland), een voormalig cisterciënzerklooster te Burum, van ca. 1300 tot 1580

Lijst van exoniemen met hun endoniemen

Sommige plaatsen buiten het Nederlandse taalgebied hebben in het Nederlands een aparte naam die niet overeenkomt met de naam die ter plaatse wordt gebruikt. De plaatselijke naam wordt het endoniem genoemd, de Nederlandse naam het exoniem, ook als het historisch een oorspronkelijke naam is (in gebieden waar ooit Vlaams, Nederlands of Nederduits gesproken werd). Hieronder volgt een lijst van exoniemen.

Het gebruik van exoniemen is in de Nederlandse taal thans veel minder gewoon dan voorheen.

Exoniemen die nog nauwelijks worden gehoord, zijn met (*) gemerkt.

Endoniemen die in Nederlandse teksten met toenemende mate voorkomen, zijn met (@) gemerkt.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.