Dolmen van Dombate

De dolmen van Dombate is een hunebed in Galicië (Spanje). Dit type hunebed, wat ook in het aangrenzende Portugal voorkomt, wordt aangeduid als anta. Dombate ligt circa 60 kilometer zuidwestelijk van de stad A Coruña en circa 65 kilometer van Santiago de Compostella.

Het relatief goed onderhouden megalithische monument bestaat uit twee bouwlagen en werd tijdens verschillende periodes in de geschiedenis gebruikt. De historicus Manuel Murguia noemde het bouwwerk al in de negentiende eeuw en dichter Eduardo Pondal vereeuwigde het bouwwerk in 1885 in zijn Queixumes dos Pinos. Archeoloog José María Bello Diégue leidde opgravingen tussen 1987 en 1989.

Het oudste complex van Dombate, wat tevoorschijn kwam bij de opgravingen, is nog niet gedateerd. De kamer zonder toegang van 2,4 meter bij 1,9 meter werd niet geheel afgedekt door de grafheuvel. In ca. 39e eeuw v.Chr. werd de grafheuvel aan één kant verwijderd.

De grafheuvel is ca. 24 meter in doorsnede en 1,80 meter hoog. Platte stenen vormen een rand rond de heuvel. Er werden 20 idolen gevonden voor de hal en aan de rand van de heuvel. Een uit zeven draagstenen bestaande polygonale kamer wordt gedomineerd door een steen van ca. 4,7 meter aan de achterkant. Het interieur is 4,7 meter bij 3 meter grote kamer met een naar het oosten lopende gang van vier meter lang met aflopende hoogte.

Er zijn petroglieven en zelfs verfresten gevonden in de dolmen. Het gaat om zigzagmotieven, een rode verf met zwarte stippen op een blanke ondergrond. Vondsten tonen aan dat het complex vermoedelijk tussen 3900 v.Chr. en de 27e eeuw v.Chr. gebruikt werd. Later werd het complex opnieuw gebruikt door de klokbekercultuur. Vermoedelijk hebben de mensen van de klokbekercultuur de zigzagmotieven achtergelaten.

Tegenwoordig is de dolmen afgedekt en er zijn strikte bezoekuren.

Dolmen de Dombate - Cabana de Bergantiños - A Coruña (excavacións 2009)
De dolmen van Dombate tijdens opgravingen in 2009, met de overblijfselen van de voormalige grafheuvel
Hunebed

Een hunebed of dolmen is een megalithische (Oudgrieks: μέγας (megas) = groot, λίθος (lithos) = steen) grafkamer uit het neolithicum (4000-3000 v.Chr.) die bestaat uit ten minste drie maar vaak (veel) meer staande draagstenen, overdekt door een (of meer) deksteen.

Hunebedden zijn volgens de gangbare theorie resten van prehistorische grafkamers. Ze zijn echter niet te beschouwen als graven in de gewone betekenis, maar eerder als knekelhuizen. Het is niet met zekerheid te zeggen dat grafsignalisatie de oorspronkelijke functie van al deze bouwwerken is geweest. Er zijn dolmens waarvan vermoed wordt dat ze enkel als heiligdom dienstdeden.

In Nederland vinden we ze nog vooral terug in Drenthe, veelal op de Hondsrug. Ze zijn gebouwd tussen 3350 en 3050 v.Chr., in de meest westelijke uitloper van het territorium van de trechterbekercultuur. In totaal zijn er daar 52 hunebedden bewaard gebleven.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.