Cultuur

Cultuur is dat wat de mens schept. Het begrip staat tegenover "natuur" (dat wat aangeboren is, wat spontaan en zonder menselijk toedoen is ontstaan) en verwijst naar menselijke activiteit en de symbolen die deze activiteit betekenis geven. Cultuur wordt in verschillende betekenissen gebruikt en de definities zijn uiteenlopend naargelang de theoretische benaderingen en de beeldvorming.

Portal.svg Portaal Kunst & cultuur

Algemeen

In brede zin duidt cultuur alles aan wat een samenleving voortbrengt en overdraagt, zowel materieel als immaterieel, zoals landbouw of agricultuur, tuinbouw of horticultuur, bosbouw of silvicultuur en wijnbouw of viticultuur. In deze omschrijving staat cultuur tegenover 'natuur', de jager-verzamelaar, het verzamelen van voedsel en de jacht. "In cultuur brengen" of "in cultuur nemen" verwijst naar de domesticatie en de teelt van planten en dieren, net zoals het ontginnen (het geschikt maken voor menselijke doelen) van de "wilde natuur". In enge zin is cultuur een ambacht, kunst, religie en wetenschap (zoals literatuur, architectuur), gewoonten en gebruiken in een gebied, de kleding, vrijetijdsbesteding en voedselvoorziening.

Geschiedenis

Het woord komt van het Latijnse cultura en is afgeleid van colere: bebouwen, bewerken, vereren, onderhouden. De Romeinen gebruikten het in agri cultura, het bewerken van de akkers. Sinds 45 v. Chr. wordt nog een betekenis mogelijk. In een boek van Cicero, Tusculanae Disputationes, vindt een gesprek plaats over het nut van de filosofie. Een leerling twijfelt aan het nut daarvan, omdat 'filosofen nogal eens een liederlijke levenswandel hebben'. Cicero antwoordt: "Evenmin als alle akkers die je bewerkt vrucht dragen, evenmin brengen alle zielen die je bewerkt vruchten voort. Maar de bewerking van de geest is de filosofie (cultura animi, filosofia est)". In de middeleeuwen krijgen de betekenissen vereren en aanbidden (cultus) de overhand. De Vulgaat (de Bijbel in het Latijn) heeft het over cultura Domini (vereren van de Heer) en cultura Dei (aanbidden van God). Vanaf de renaissance gebruiken veel schrijvers Cicero's cultura animi weer, maar dan als een vast begrippenpaar. Soms letterlijk vertaald als bebouwing van de geest, maar begrepen als vorming van de geest.

Cultura is daarmee tot in de achttiende eeuw een actief woord: het vormen van. In de achttiende eeuw gaat men geleidelijk aan steeds meer spreken over de verschillende niveaus van vorming, en uiteindelijk gaat men het Duitse woord Cultur (dan nog gespeld met C) gebruiken voor zo'n niveau, en dus voor het gevormde zelf (Johann Gottfried Herder). Daarmee is dan het dynamische werkwoord vorming tot een statisch, zelfstandig naamwoord beschaving of cultuur geworden.

Nog steeds heeft het echter niet die brede betekenis zoals wij die nu gebruiken, namelijk de levensvisie en levenswijze van een volk (de manier van zien, zijn en doen). Dit cultuurbegrip ontwikkelt zich vooral in Frankrijk, waarvoor dan eerst het woord civilisation wordt gebruikt (1756). Dat Franse woord civilisation staat in betekenis wel dicht bij het Duitse woord Kultur.

In 1871, in de openingszin van het boek Primitive Culture van Edward B. Tylor, krijgen beide woorden ook een antropologische betekenis: "Culture or Civilization, taken in its wide ethnographic sense, is that complex whole which includes knowledge, belief, art, morals, law, custom, and any other capabilities and habits acquired by man as a member of society."

Cultuurpolitiek

Cultuurpolitiek en -beleid houdt zich in Nederland bezig met de drie beleidsterreinen:

Voor de periode 2006-2009 hanteerde de Raad voor Cultuur hiervoor een onderverdeling in de volgende sectoren[1]:

  • Amateurkunst en cultuureducatie
  • Archieven
  • Beeldende kunst en vormgeving
  • Bibliotheken
  • Cultuurbezit
  • Dansen
  • eCultuur
  • Films
  • Internationaal en intercultureel beleid
  • Landschapsarchitectuur, architectuur en stedenbouw
  • Letteren
  • Media
  • Monumenten en archeologie
  • Musea
  • Muziek en muziektheater
  • Theater

Actuele cultuurpolitieke thema's zijn onder andere internationaal cultuurbeleid en culturele diversiteit.

Cultureel erfgoed

Cultureel erfgoed laat zien waar we vandaan komen en scherpt aldus de blik op de toekomst. Onder cultureel erfgoed valt onder andere monumenten en ook immateriële zaken zoals sommige tradities.

Het woord 'cultuur' wordt ook wel gebruikt om gewoonten aan te duiden; zo kan men spreken van een bedrijfscultuur in een organisatie of een overlegcultuur op een kantoor. Volksgewoonten (tradities) zoals volksmuziek, volksdansen, klederdracht, traditionele bouwkunst, religieuze rituelen zijn onderwerp van cultureel erfgoed.

In de archeologie en geschiedenis betekent cultuur ook wel 'beschaving', in de zin van bijvoorbeeld de 'Trechterbekercultuur', waarvan we bijzonder weinig weten, alleen dat een aantal mensen een bepaald voortbrengsel gemeen had: aardewerk met een trechtervorm. En wellicht onderscheidden die mensen zich dan ook in andere opzichten.

Media, letteren, bibliotheken

De media bieden informatie en inzichten en bieden daarmee de mogelijkheid tot meningsvorming. Onder media vallen pers en omroep; onder letteren vallen auteurs en podia (zoals festivals, maar ook uitgaven); onder bibliotheken vallen zowel de openbare bibliotheken als openbaar toegankelijke private collecties.

Kunsten

Kunst prikkelt vooral de verbeelding en schept ongekende vergezichten die mensen kunnen inspireren en uitzicht bieden op de zin van het bestaan. Onder kunsten vallen organisaties - zoals theaters, musea en festivals - en artiesten in onder andere beeldende kunsten (voorbeelden van disciplines: mode, vormgeving, nieuwe media, traditionele kunst zoals grafiek, schilderen, tekenen), muziek (voorbeelden van disciplines zijn: pop, jazz, wereldmuziek, klassiek), theater (voorbeelden van disciplines zijn: solotoneel, teksttoneel, mime, bewegingstheater, straattheater).

Cultuur: onderwerpen

Cultuur in de hedendaagse samenleving

In de hedendaagse samenleving wordt vaak de engere definitie van het begrip cultuur gebruikt. Het directoraat generaal Cultuur en Media van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in Nederland houdt zich vooral met de vormen van cultuur bezig die onder deze definitie vallen, zoals musea, orkesten, theater, kunstmanifestaties en meer en meer ook met populaire cultuurvormen als popmuziek.

Het cultuurbeleid (en het onderwijs) was een van de eerste domeinen die geregionaliseerd werd bij de Staatshervorming in België.

Cultus

Uiteraard is het bovenstaande een bijzonder brede definitie. Het geheel aan gedragingen omvat de normen en waarden van de cultuur, haar taal en kunstuitingen, religie, politiek, economie en technologie. En eveneens het leefbaar maken van het landschap door het in cultuur te brengen. In die zin is cultuur (door de mensen gecreëerd) het tegengestelde van natuur (wat al bestond voor menselijk ingrijpen). Door al deze gedragingen en werkwijzen ontstonden vrij snel plaatselijke verschillen, die kenmerkend waren voor de plaats of het volk. Nauw verwant is het begrip cultus dat te maken heeft met een gebruik van bepaalde rituelen bij religies en de kunstuitingen daarvan.

In de archeologie wordt daarom vaak de ene cultuur van de andere onderscheiden aan de hand van de stijl van de overblijfselen, bijvoorbeeld de motieven op het aardewerk of de vorm van de werktuigen

Elitecultuur en populaire cultuur

Een onderscheid dat internationaal in de sociale wetenschappen wordt gemaakt is dat tussen hoge of elitaire cultuur en lage of populaire cultuur. Onder het eerste vallen grofweg kunstuitingen als (klassieke) muziek, bellettrie of literatuur, beeldende kunst, bijzondere architectuur, serieus theater. Onder het tweede popmuziek, film, televisie-amusement. Binnen deze kunstdisciplines is er in de loop der jaren een verandering opgetreden: er wordt inmiddels per kunstdiscipline onderscheid gemaakt tussen high brow ("elitair") en low brow ("populair"). Artistiek elitarisme kan dus zowel binnen de popcultuur als binnen de klassieke muziek plaats hebben; dit onderscheid geldt ook voor artistiek populisme. Hierbij gaat het om onderscheid naar typeringen als vernieuwing en inhoud. Sommige popmuziek is bijvoorbeeld zeer kunstzinnig en sommige klassieke muziek is sterk gepopulariseerd (bijvoorbeeld André Rieu). Deze indeling loopt op met de kijk op de maatschappij, zoals deze bijvoorbeeld uiteengezet is aan de hand van het levensstijlonderzoek Mentality van onderzoeksbureau Motivaction.

Veranderlijkheid en beïnvloedbaarheid van culturen

Culturen zijn veranderlijk en beïnvloeden elkaar zodra de dragers van een cultuur in contact komen met dragers van een andere cultuur. Het is daarom gevaarlijk om de grenzen van de ene cultuur en de andere te absoluut te zien. Een goed voorbeeld daarvan is de cultuur van de mensen die uit Afrika als slaven naar Noord-Amerika gebracht werden. Afgaande op het aardewerk dat zij achterlieten in nederzettingen op de Amerikaanse kust zou men gemakkelijk de gevolgtrekking maken dat zij iets met China te maken hadden. Zij gebruikten namelijk het aardewerk van hun slavenhouders. Toch is het waarschijnlijk dat zij aan een deel van hun Afrikaanse erfdeel vasthielden. Dit voorbeeld maakt ook duidelijk dat er zeker sprake is van samensmeltingen van culturen die de definiëringen weer bemoeilijken.

De studie van cultuur

Cultuurwetenschappen zijn de wetenschappen, die bepaalde facetten van de cultuur bestuderen. Hiertoe rekent men de geschiedschrijving, kunstgeschiedenis, de studie van literatuur en filosofie. Er zijn ook raakvlakken met de communicatiewetenschap, met name de vraag: Hoe brengen we cultuur bij de mensen?

Zie ook

Bronnen, literatuur en links
  • Ulrich Libbrecht, Geen muren rond culturen, Davidsfonds, Leuven, 1995, ISBN 90-6152-900-X
  • Willie Bierman, Van cultura tot cultur, Herpen, 2002, ISBN 9789080703414

Externe links

  1. Sectorindeling Raad voor Cultuur
Icoontje WikiWoordenboek Zoek cultuur in het WikiWoordenboek op.
Armeense kalender

De Armeense kalender is de traditionele kalender in Armenië en gebruikt Armeense cijfers. Hij begint in 552 n.Chr..

Datums worden aangeduid door de letters ԹՎ of andere, vaak met een streepje erboven, wat wil zeggen "t'vin" ("in het jaar") gevolgd door een tot vier letters van het Armeens alfabet, waarvan elk voor een Armeens cijfer staat. Om het in standaard jaren te vertalen, moet 551 bij het nummer worden opgeteld. Een inscriptie die bijvoorbeeld ԹՎ ՈՀԳ luidt, is gelijk aan 600 + 70 + 3 + 551 = het jaar 1224.

Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap

De Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap was van 1971 tot 1980 de voorloper van het Vlaams Parlement. Het werd opgericht door de grondwetsherziening van 24 december 1970. Op 1 oktober 1980 werden zijn bevoegdheden overgenomen door de Vlaamse Raad.

De Belgische Grondwet van 1970 had de Nederlandse Cultuurgemeenschap ingericht, naast de Franse en de Duitse Cultuurgemeenschap, die eigen bevoegdheden kregen op het gebied van taal en cultuur, en in zeer beperkte mate ook onderwijs.

De Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, soms ook gewoon Cultuurraad genoemd, werd niet rechtstreeks verkozen, maar werd samengesteld uit de Nederlandstalige Kamerleden en Senatoren.

De vestigingsplaats van de Cultuurraad was Brussel. Alle plenaire vergaderingen van de Cultuurraad vonden dus plaats in het halfrond van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. De Cultuurraad maakte ook gebruik van de commissiezalen en de infrastructuur van de Kamer voor zijn commissievergaderingen.

De cultuurgemeenschappen kregen een eigen minister, die wel deel bleef uitmaken van de nationale regering, de minister van de Nederlandse cultuur, zoals er ook een minister van de Franse cultuur in dezelfde regering zat.

Drama (genre)

Drama of dramatiek (afgeleid van het Oudgriekse woord δράμα ("drama") dat "handeling" betekent) is een literair genre dat gebruikt wordt om toneelstukken, boeken, films, televisieprogramma's en andere vormen van fictie te karakteriseren waarin bepaalde persoonlijke ontwikkelingen van een of meer personages centraal staan. Een drama behandelt doorgaans een emotioneel thema, waardoor de kijker of lezer zich in de personages kan inleven en zich met hen kan identificeren.

Binnen het toneel vertoont het drama talrijke afsplitsingen, waarvan de belangrijkste het blijspel en het treurspel zijn. Hoewel drama een synoniem is van toneelstuk, wordt het gebruik van de term soms beperkt tot het ernstige toneel.

Druif

De druif is de besvrucht van de wijnstok (Vitis vinifera) die behoort tot de wijnstokfamilie (Vitaceae). De plant is een klimplant. Naast de wilde wijnstok zijn er veel cultivars, die wordt verbouwd als druivenstok, ook wel wijnstok of wijnrank genaamd. Van deze in cultuur gebrachte variëteiten worden druiven voor meerdere doeleinden verbouwd.

Hellenisme

Het hellenisme (Oudgrieks: Ἑλληνισμός, Latijn: hellenismos), ook wel de hellenistische periode genoemd, was in engere zin het tijdperk waarin het oude Griekenland op zijn hoogtepunt was vanaf de veroveringen door Alexander de Grote tot de Romeinse verovering van Griekenland en het Oude Nabije Oosten (334–30 v.Chr.). De hellenistische wereld besloeg het Macedonische Rijk (334–301 v.Chr. in stamland Macedonië, het Griekse vasteland en het voormalige Perzische Rijk van Egypte tot in het noordwesten van India) en de Griekse opvolgersstaten daarvan (de diadochenrijken), waarbinnen grootschalige handel en culturele uitwisseling op gang kwam. In ruimere maar minder gebruikelijke zin wordt met "hellenisme" gedoeld op iedere verbreiding van de Griekse cultuur buiten Griekenland en de Griekse koloniesteden (dus inclusief Epirus en de Griekse nederzettingen aan de Zwarte Zee en Middellandse Zee zoals op Sicilië en in Zuid-Italië (Magna Graecia) die buiten de directe macht van de grote staten vielen) en de hellenisering van met name het Romeinse Rijk vanaf 7e eeuw v.Chr. tot de eerste eeuwen n.Chr.Het leger van Alexander de Grote nam de Griekse cultuur met zich mee naar het oosten. Dit proces van culturele aanpassing op het hellenisme, ook wel hellenisering genoemd, was vooral van invloed op de oriëntaalse gebieden in het Oude Nabije Oosten. Op zijn beurt had de oriëntaalse cultuur invloed op deze Oud-Griekse cultuur. Deze mengcultuur bracht de hellenistische kunst voort. De hellenisering van de bevolking van het Nabije Oosten zorgde ervoor dat de stedelijke bevolking in Syrië en Klein-Azië nog tot ver in de middeleeuwen een vorm van Grieks spraken, het Koinè (κοινός, Koinos, "algemeen").

Herred

Een herred (bokmål en Deens) of herad (Nieuwnoors) is een bestuursdistrict in Scandinavische landen. Het woord heeft zijn oorsprong in het Oudnoorse woord herað. Herað kent vier betekenissen, waarvan twee bestuurskundige en twee taalkundige. Het woord/begrip wordt gewoonlijk meer gebruikt in het Nieuwnoors.

Indiase kalender

De Indiase nationale kalender (ook wel Saka-kalender genoemd) is de officiële kalender van de staat India.

Deze kalender wordt naast de gregoriaanse kalender gebruikt. De Saka-kalender dient niet te worden verward met de Hindoekalender.

Kelten

Met Kelten wordt een verzameling volkeren en stammen aangeduid die gedurende het millennium vóór het begin van onze jaartelling en de eeuwen daarna een Keltische taal spraken. Het is dus primair een linguïstisch begrip. Een Kelt was een spreker van een Keltische taal.

Hun voorouders verspreidden zich vanuit een kerngebied in Centraal-Europa zowel in westelijke als oostelijke richting. Rond het begin van onze jaartelling bevolkten Keltische stammen de Britse Eilanden, Gallië, het Iberisch Schiereiland en delen van Midden-Europa en de Balkan. De Keltische talen behoren tot de Indo-Europese taalfamilie.

Kenmerkende elkaar opvolgende Keltische culturen zijn de Hallstatt-cultuur, de La Tène-periode gevolgd door de Gallo-Romeinse periode en ten slotte de periode van de Keltische naties tot op heden, zoals aangegeven op het kaartje hiernaast. Kelten dreven handel met Romeinen.

Landschappen van Zweden

De 25 Zweedse landschappen (Zweeds: landskap) vormen een historische indeling van Zweden die geen bestuurlijke functie meer heeft, maar nog steeds belangrijk is op het gebied van cultuur en folklore, streektaal, toerisme, geografie enzovoort. Naslagwerken vermelden in de regel zowel de provincie waartoe een plaats behoort als het landschap waarin deze gelegen is.

De Zweedse landschappen moeten niet worden verward met de Zweedse provincies (Zweeds: län), die een modernere, strikt bestuurlijke indeling vormen. De namen van deze provincies eindigen steeds op län (los geschreven en zonder hoofdletter), ook in het dagelijkse taalgebruik. Verwarrend genoeg is er ook één landschap met een naam die op län eindigt, namelijk Bohuslän (vastgeschreven). Een groot aantal, maar niet alle provincies zijn naar landschappen genoemd. Zo is de provincie Skåne län naar het landschap Skåne genoemd, maar de provincie waar het landschap Närke het zuidelijke deel van vormt, heet Örebro län, naar de gelijknamige stad Örebro.

De landschappen hebben geen enkele bestuurlijke functie meer. Die rol wordt door de provincies vervuld. Ze hebben geen officiële hoofdstad en geen bestuursorgaan. Jongere leden van het koningshuis krijgen traditioneel de titel hertog van een of meer landschappen zoals kroonprinses Viktoria, die hertogin van Västergötland is. De landschappen hebben daarnaast symbolen van culturele, geschiedkundige of folkloristische aard, zoals een vlag (in sommige gevallen), een landschapsbloem, klederdracht en dergelijke meer.

De landschappen blijven echter van groot belang voor de regionale identiteit van de Zweden. Wanneer Zweden vertellen uit welk deel van het land ze vandaan komen, welk dialect ze spreken, of waar ze hun zomervakantie op het platteland doorbrengen, dan noemen ze niet de provincie maar het landschap. Het behoort tot de parate kennis van de Zweden dat een middelgrote stad als Växjö in het landschap Småland ligt, maar op de vraag tot welke provincie deze stad behoort, zullen velen het antwoord schuldig blijven.

Meertens Instituut

Het Meertens Instituut in Amsterdam is een onderzoeksinstituut van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW).

Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap is een Nederlands ministerie. Het is de opvolger van het Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen (OK&W, 1918-1965), de daarop volgende ministeries van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk (CRM, 1965-1982), en van Onderwijs en Wetenschappen (O&W, 1965-1994). Zoals de naam van het ministerie al aangeeft, heeft het drie grote beleidsterreinen: onderwijs, wetenschap (inclusief het hoger onderwijs) en cultuurbeleid (inclusief media). Daarnaast is het ministerie sinds 2012 verantwoordelijk voor het emancipatiebeleid.

Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) is een Nederlands ministerie.

Dit ministerie draagt in de eerste plaats de zorg voor de volksgezondheid. Dit betreft onder andere het beleid met betrekking tot ziekenhuizen, geneesmiddelen, ziektekosten en huisartsen. Verder is het ministerie verantwoordelijk voor het preventiebeleid, de preventieve gezondheidszorg, de publieke gezondheid en de voedselveiligheid. Ook het welzijnsbeleid zoals de ouderenzorg, het jeugdbeleid, het sociaal-cultureel werk, de verslaafdenzorg en de maatschappelijke dienstverlening, behoort tot het taakveld. Daarnaast is het ministerie verantwoordelijk voor het beleid ten aanzien van de sport.

Occitanie

Occitanie is een regio van Frankrijk met als hoofdplaats Toulouse. Het heeft een inwonertal van meer dan 5,6 miljoen, deze inwoners worden Occitanen genoemd. De regio grenst in het zuiden aan de Middellandse Zee, het dwergstaatje Andorra en de Spaanse regio's Catalonië en Aragón. In Frankrijk is de regio omgeven door Nouvelle-Aquitaine ten westen, Provence-Alpes-Côte d'Azur ten oosten en Auvergne-Rhône-Alpes ten noorden.

De huidige regio Occitanie komt overeen met ongeveer 40% van het etnisch-cultureel gebied Occitanië. Het omvat ook de regio Roussillon, wat geen deel was van het historische Occitanië, maar van Catalonië.

Oude Griekenland

Het oude Griekenland (Oudgrieks: Ἑλλάς; Latijn: Græcia) was een cultuurregio op het Balkanschiereiland en op de eilanden in de Egeïsche Zee, waaraan sinds 3000 v.Chr. rijke hoogstaande culturen voorafgingen, zoals de Minoïsche en de Myceense beschaving. De term wordt voor de periode na de Duistere eeuwen, toen de Indo-Europese Grieken in de regio binnen sijpelden, gebruikt om alle gebieden waar men Grieks sprak aan te duiden.

Oude Rome

Het oude Rome (Latijn: Roma; Urbs) was een polis in Midden-Italië die uitgroeide tot een wereldrijk. Zijn cultuur zou zich verspreiden over het hele Middellandse Zeegebied en zelfs daarbuiten. Ze slaagde er ook in om andere culturen te assimileren en zich een mengcultuur als het hellenisme eigen te maken.

UNESCO

De Organisatie der Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, UNESCO) is een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties met als missie het bijdragen aan de vredesopbouw, armoedebestrijding, duurzame ontwikkeling en interculturele dialoog door onderwijs, wetenschap, cultuur en communicatie. De UNESCO is opgericht op 16 november 1945 en haar hoofdkantoor staat in Parijs.

West-Europa

West-Europa onderscheidt zich van Zuid-, Noord-, Centraal- en Oost-Europa door de geografie en door de verschillen in klimaat en cultuur. Het begrip West-Europa heeft echter geen officiële status, maar wordt gehanteerd door de Verenigde Naties en de Duitse Ständiger Ausschuss für geographische Namen (StAGN).Volgens de StAGN behoren de volgende landen tot West-Europa:

Andorra

België

Frankrijk

Ierland

Monaco

Nederland

Verenigd KoninkrijkAnders dan de StAGN kennen de Verenigde Naties (VN) het begrip "Centraal-Europa" niet. De VN vullen "West-Europa" anders in en rekenen ook de volgende landen tot West-Europa:

Duitsland

Liechtenstein

Luxemburg

Oostenrijk

ZwitserlandDe volgende landen liggen volgens de StAGN in West-Europa, maar worden door de VN onder een andere streek in Europa gerekend:

Andorra (Zuid-Europa)

Ierland (Noord-Europa)

Verenigd Koninkrijk (Noord-Europa)Frankrijk wordt, vanwege zijn ligging en cultuur, ook wel tot Zuid-Europa gerekend. Voor Spanje en Portugal is dit bijna altijd het geval, al wordt het Iberisch schiereiland soms Zuidwest-Europa genoemd. Andorra rekent men soms tot West-, en soms tot Zuid-Europa. Ook het westelijk gelegen IJsland wordt zelden tot West-Europa, maar meestal tot Noord-Europa gerekend.

West-Java

West-Java (Indonesisch: Jawa Barat, Soendanees en Javaans: Jawa Kulon) is een provincie van Indonesië, gelegen op het eiland Java. De hoofdstad is Bandung.

Zuidoost-Azië

Zuidoost-Azië is een regio in het zuidoosten van Azië. Het bestaat uit het vasteland van Indochina, Thailand en Myanmar, het Maleisisch Schiereiland, Indonesië, en de Filipijnen. Met een landoppervlak van rond de 4 miljoen km² strekt dit gebied zich uit over 35 lengte- en 50 breedtegraden.

Zuidoost-Azië werd rond de Tweede Wereldoorlog voor het eerst als apart werelddeel aangemerkt door geografen die een regio herkenden die noch tot China, noch tot India, noch tot het Pacifische gebied behoort. Daarvoor werd het gebied meestal gezien als onderdeel van het grotere geheel van "Indië". Vrijwel heel Zuidoost-Azië heeft een tropisch klimaat. In het noorden is sprake van een moessonklimaat met natte en droge jaargetijden, terwijl het zuiden en oosten (met name de Sunda-eilanden en de Filipijnen) een regenwoudklimaat kennen, waarin er het gehele jaar veel regen valt.

In het gebied liggen elf onafhankelijke staten met uiteenlopende bevolkingen en culturen. Er woonden in 2004 meer dan 550 miljoen mensen in de regio, ongeveer 8% van de wereldbevolking. Een vijfde van hen (110 miljoen) woonde op het Indonesische eiland Java alleen. In het noorden (Myanmar, Thailand, Laos en Cambodja) is de cultuur van de meerderheid gebaseerd op het Theravada-boeddhisme. Het zuiden (Maleisië, Singapore, Brunei en Indonesië) is in grote meerderheid deel van de islamitische wereld. In het oosten van Indochina (Vietnam) is de Chinese cultuur dominant en de Filipijnen kennen sterke Europese en Amerikaanse invloeden. Hoewel de cultuur van Zuidoost-Azië deels voortkomt uit die van China en India, heeft de regio zijn eigen afwijkende, culturele, sociale, religieuze en politieke tradities. Het huidige Zuidoost-Azië (met uitzondering van Birma) is een gebied van snelle economische groei, wat zich uit in gestegen welvaart en snelle verstedelijking. De landen van de regio zijn economisch verenigd in het samenwerkingsverband ASEAN, dat zich inzet voor meer economische groei en vreedzame samenwerking.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.