Chiune Sugihara

Chiune (Sempo) Sugihara (Japans: 杉原 千畝 , Sugihara Chiune) (Mino (Prefectuur Gifu), 1 januari 1900Fujisawa, 31 juli 1986) was een Japans diplomaat en consul.

Als consul in Litouwen in 1940 hielp Chiune Sugihara vele Joodse vluchtelingen aan een doorreisvisum voor Japan. Hij deed dit tegen de orders van zijn regering in. Sugihara zei de vluchtelingen dat ze hem "Sempo" moesten noemen, de Chinese lezing van de karakters in zijn voornaam, hij had ontdekt dat dit voor westerlingen veel gemakkelijker uit te spreken was. Hij verliet Kaunas als laatste buitenlandse diplomaat en stempelde zelfs hangend uit het raampje van de vertrekkende trein nog enkele visa af. Hij wordt wel de Japanse Schindler genoemd.

Sugihara werd geboren in een gewoon gezin in Mino op het Japanse eiland Honshu. Hij studeerde Engelse literatuur op de Waseda-universiteit en in 1919 kreeg hij een beurs van het Ministerie voor Buitenlandse Zaken. Hij werd naar Harbin, China gestuurd waar hij ook Russisch en Duits leerde. En waar hij zich bekeerde tot het Orthodoxe christendom en lid werd van de Russisch-orthodoxe Kerk met de naam: Pavlo Sergievitsj Sugihara. Omdat de Japanse overheid inlichtingen over Russische en Duitse troepenbewegingen in het Baltische gebied wilde hebben werd hij, omdat hij vloeiend Russisch sprak, na jaren overheidsdienst in Mantsjoerije in november 1939 benoemd tot consul in Kaunas in Litouwen.

De consul wisselde al spoedig ook inlichtingen uit met het Litouwse verzet. Na enige tijd kwamen joodse vluchtelingen naar hem toe met al of niet geldige papieren voor Curaçao en de Nederlandse Antillen. Deze papieren waren afgegeven door Jan Zwartendijk. Sugihara en Zwartendijk werkten nauw samen, de Japanse en Nederlandse consulaten waren niet ver van elkaar gevestigd in Kaunas, de hoofdstad van Litouwen. Omdat Sugihara ook wel zag dat de westelijke vluchtroute vanwege de oorlog in Europa te gevaarlijk was geworden, hielp hij in juni en augustus 1940 in totaal ten minste 2140 mensen aan een 10-daags doorreisvisum voor Japan. Toen de Japanse autoriteiten het verboden visa te verstrekken aan mensen met ondeugdelijke of helemaal geen papieren suggereerde hij beleefd dat men de vluchtelingen dan maar aan de grens moest tegenhouden. Maar de Sovjets stonden erop dat iedereen met een visum voor Japan daadwerkelijk de grens naar Japan over ging en zo heeft de consul zeer velen het leven gered. Volgens zijn vrouw voelde hij het zijn plicht om als Orthodox christen vluchtelingen te redden.

In het najaar van 1940 werd het consulaat in Kaunas gesloten en werkte Sugihara in Koningsberg en Budapest. Samen met andere diplomaten werd hij echter door de Sovjets gearresteerd en twee jaar lang in detentie gehouden. Na zijn vrijlating keerde hij terug naar Japan, maar werd ontslagen van zijn functie als diplomaat. Van 1962 tot 1975 had hij een aantal banen, waaronder één in de Sovjet-Unie.

Sugihara b
Chiune Sugihara

Rechtvaardige onder de Volkeren

In 1985 ontving hij als dank voor zijn levensreddende activiteiten in de Tweede Wereldoorlog de eretitel 'Rechtvaardige onder de Volkeren' van Yad Vashem in Israël.[1] Een jaar later overleed hij. Zijn jongste zoon Nobuki Sugihara is woonachtig te België.

Literatuur

  • Yukiko Sugihara, Visas for Life, translated by Hiroki Sugihara, San Francisco, Edu-Comm, 1995.
  • Yutaka Taniuchi, The miraculous visas -- Chiune Sugihara and the story of the 6000 Jews, New York, Gefen Books, 2001.
  • Seishiro Sugihara & Norman Hu, Chiune Sugihara and Japan's Foreign Ministry. Between Incompetence and Culpability, University Press of America, 2001.
  • Solly Ganor, Light One Candle. A Survivor’s Tale from Lithuania to Jerusalem, New York, Kodansha International, 1995.
  • Eric Saul, Visas for Life. The Remarkable Story of Chiune & Yukiko Sugihara and the Rescue of Thousands of Jews, San Francisco, Holocaust Oral History Project, 1995.
  • Alison Leslie Gold, A Special Fate. Chiune Sugihara, New York, Scholastic, 2000.
  • Dom Lee & Ken Mochizuki, Passage to Freedom. The Sugihara Story, New York, Lee & Low Books, 2003.
  • Vincas Bartusevičius, Joachim Tauber & Wolfram Wette, Holocaust in Litauen. Krieg, Judenmorde und Kollaboration im Jahre 1941, Wien, Böhlau Verlag, 2003.
  • Alvydas Nikzentaitis, The Vanished World of Lithuanian Jews, Amsterdam, Editions Rodopi B.V., 2004.
  • Samuel Iwry, To Wear the Dust of War: From Bialystok to Shanghai to the Promised Land. An Oral History, London, Palgrave Macmillan, 2004.
  • Mordecai Paldiel, Diplomat heros of the Holocaust, KTAV Publishing House, NJ, 2007.
  • Martin Kaneko, Die Judenpolitik der japanischen Kriegsregierung, Berlin, Metropol Verlag, 2008.
  • George Johnstone, “Japan's Sugihara came to Jews' rescue during WWII” in Investor's Business Daily, 8 december 2011.

Bronnen, noten en referenties

  1. Chiune Sugihara, Jad Wasjem (en)

Externe links

1 januari

1 januari is de eerste dag van het jaar van de gregoriaanse kalender. Hierna volgen nog 364 dagen tot het einde van het jaar en nog 365 dagen in een schrikkeljaar. In de westerse wereld wordt 1 januari nieuwjaarsdag genoemd. In sommige andere culturen valt Nieuwjaar op een andere dag.

Getto van Shanghai

Het getto van Shanghai was een gebied van 2,5 km² in de Chinese stad Shanghai waar ongeveer 20.000 Joodse vluchtelingen, hoofdzakelijk uit het Derde Rijk, de Holocaust overleefden.

Gilberto Bosques

Gilberto Bosques Saldívar (Chiautla de Tapia, 20 juli 1892 - Mexico-Stad, 4 juli 1995) was een Mexicaans diplomaat. Bosques was vooral bekend omdat hij als consul in Vichy-Frankrijk duizenden personen, voornamelijk Joden en Spaanse republikeinen, van de Holocaust wist te redden door hun visa voor Mexico te geven.

Bosques was afkomstig uit de staat Puebla. Tijdens de Mexicaanse Revolutie raakte hij betrokken in de politiek en werd gekozen in het Congres van Puebla en later in het Congres van de Unie. In 1939 werd hij door president Lázaro Cárdenas del Río tot consul in Marseille benoemd. Korte tijd na zijn aankomst werd Frankrijk overrompeld door nazi-Duitsland en het Vichy-marionettenbewind geïnstalleerd.

Bosques huurde twee chateaux in Marseille om Joodse, republikeinse en andere vluchtelingen onder te brengen terwijl hij uitreisvisa verzorgde. Aangezien het Mexicaanse consulaat het gebouw waarin het was gevestigd moest delen met Spanje en Japan werd Bosques voortdurend tegengewerkt. Met de Vichy-regering kwam Bosques overeen alle in Vichy-Frankrijk woonachtige republikeinse vluchtelingen uit de Spaanse Burgeroorlog de Mexicaanse nationaliteit te geven.

Na de bezetting van het Vichy-gebied door Duitsland werden Bosques, zijn familie en zijn medewerkers door de Gestapo gearresteerd en in Bad Godesberg als krijgsgevangenen geïnterneerd. In 1944 werden zij vrijgelaten en konden terugkeren naar Mexico, dat in ruil daarvoor verschillende Duitse gevangenen vrijliet.

Na de oorlog was Bosques ambassadeur in Portugal, Finland en Zweden. Hij was ambassadeur in Cuba toen daar de Cubaanse Revolutie plaatsvond. Bosques heeft, als enige Mexicaan, de onderscheiding 'Rechtvaardigen onder de Volkeren' ontvangen van Jad Wasjem en zijn naam is ingeschreven in het Jad Wasjem-museum.

Gilberto Bosques overleed midden 1995 op 102-jarige leeftijd in Mexico-Stad.

Holocaust

De Holocaust, ook wel Shoah, Shoa of Sjoa (Hebreeuws: השואה Ha-Shoah) genoemd, was de systematische Jodenvervolging en genocide door de nazi's en hun bondgenoten voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de overheersing door nazi-Duitsland werden er tussen de 5,1 en 6 miljoen Europese Joden vermoord. De moorden vonden grotendeels plaats in vernietigingskampen in gaskamers en bij massa-executies door Einsatzgruppen.

Jan Zwartendijk

Jan Zwartendijk (Rotterdam, 29 juli 1896 – Eindhoven, 14 september 1976) was een Nederlandse bedrijfsleider en diplomaat die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog in Litouwen duizenden Joden valse papieren verstrekte waardoor ze uit de handen van de Duitse vervolging bleven.

Jodendom in China

Er zijn veel verhalen en theorieën over de eerste aankomst van het Jodendom in China. Een aantal daarvan is verbonden met legendes zoals de Tien Verloren Stammen van Israël.

Een grote meerderheid van historici die over het onderwerp hebben gepubliceerd heeft de opvatting, dat de eerste permanente vestigingen van Joden in China uit de tiende of elfde eeuw moeten dateren. Giovanni da Montecorvino, de eerste aartsbisschop van Peking, schreef begin veertiende eeuw in zijn brieven over een joodse gemeenschap in de stad. Marco Polo meldde in Il Milione hetzelfde en noemde een nog grotere gemeenschap in Hangzhou. Ibn Battuta benoemde naar aanleiding van zijn bezoek aan Hangzhou een van de belangrijkste toegangspoorten tot de stad als de Joodse Poort. Diverse overheidsdocumenten uit de periode van de Yuan-dynastie maken duidelijk, dat vanaf 1300 ook joodse religieuze instellingen belastingvrijstelling konden krijgen. Andere joodse gemeenschappen waarvan het bestaan historisch onomstreden is waren aanwezig in Kaifeng, Ningbo, Yangzhou en Ningxia.

John Rabe

John Rabe (Hamburg, 23 november 1882 - Berlijn, 5 januari 1950) was een Duitse zakenman, die bekend werd door zijn pogingen de Japanse oorlogsmisdaden te verhinderen gedurende het bloedbad van Nanking en, toen dat niet lukte, door zijn activiteiten om Chinese burgers te beschermen in die periode. De Nanking Veiligheidszone, die hij hielp instellen, gaf bescherming aan circa 200.000 Chinezen.

Lijst van personen overleden in 1986

Dit is een lijst van personen die zijn overleden in 1986.

Lijsten van onderwerpen over de geschiedenis van Japan

Deze pagina bevat lijsten met artikelen in de Nederlandstalige Wikipedia over de geschiedenis van Japan. Zie ook de Categorie:Geschiedenis van Japan.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.