Autonome gemeenschappen van Spanje

Spanje is onderverdeeld in zeventien autonome gemeenschappen (ook wel autonome regio's of zelfstandige gewesten genoemd) (Spaans: comunidades autónomas) en twee autonome steden (Spaans: ciudades autónomas). De onderverdeling is vastgelegd in de Spaanse grondwet van 1978. Dit was de eerste grondwet na de dictatuur van Franco.

Ter voorkoming van toenemend separatisme en instabiliteit voorzag de grondwet van 1978 in een verregaande decentralisatie. Elke autonome gemeenschap heeft haar eigen regering en parlement met grote wetgevende en uitvoerende macht. In 1995 verkregen ook de twee Spaanse provincies in Afrika, Ceuta en Melilla, als stadprovincie autonomie.

De meeste autonome gemeenschappen zijn zelf weer onderverdeeld in provincies. Dit is echter niet het geval in Asturië, de Balearen, Cantabrië, de regio Madrid, Murcia, Navarra en La Rioja en natuurlijk de autonome steden (ciudades autónomas). Deze regio's omvatten elk slechts één provincie. Verdere onderverdeling van de provincies geschiedt in comarca's (landstreken, gewesten) en gemeenten.

Autonomous communities of Spain
De autonome gemeenschappen en steden van Spanje
Vlag Regio Hoofdstad Opp. (km²) Inw. (2018)[1] Provincies
Bandera de Andalucía.svg Andalusië Sevilla 87.268 8.384.408 Almería · Cádiz · Córdoba · Granada · Huelva · Jaén · Málaga · Sevilla
Flag of Aragon.svg Aragón Zaragoza 47.669 1.308.728 Huesca · Teruel · Zaragoza
Flag of Asturias.svg Asturië Oviedo 10.565 1.028.244 Asturië
Flag of the Balearic Islands.svg Balearen Palma 5.014 1.128.908 Balearen
Flag of the Basque Country.svg Baskenland Vitoria-Gasteiz 7.261 2.199.088 Álava · Biskaje · Guipúzcoa
Flag of the Canary Islands.svg Canarische Eilanden Las Palmas en
Santa Cruz
7.273 2.127.685 Las Palmas · Santa Cruz de Tenerife
Flag of Cantabria.svg Cantabrië Santander 5.289 580.229 Cantabrië
Bandera Castilla-La Mancha.svg Castilië-La Mancha Toledo 79.226 2.026.807 Albacete · Ciudad Real · Cuenca · Guadalajara · Toledo
Flag of Castilla y León.svg Castilië en León Valladolid 94.147 2.409.164 Ávila · Burgos · León · Palencia · Salamanca · Segovia · Soria · Valladolid · Zamora
Flag of Catalonia.svg Catalonië Barcelona 31.930 7.600.065 Barcelona · Gerona · Lérida · Tarragona
Flag of Extremadura (with coat of arms).svg Extremadura Mérida 41.602 1.072.863 Badajoz · Cáceres
Flag of Galicia.svg Galicië Santiago de Compostela 29.434 2.701.743 A Coruña · Lugo · Ourense · Pontevedra
Flag of the Community of Madrid.svg Madrid Madrid 7.995 6.578.079 Madrid
Flag of the Region of Murcia.svg Murcia Murcia 11.317 1.478.509 Murcia
Flag of Navarre.svg Navarra Pamplona 10.421 647.554 Navarra
Flag of La Rioja (with coat of arms).svg La Rioja Logroño 5.034 315.675 La Rioja
Flag of the Land of Valencia (official).svg Valencia Valencia 23.305 4.963.703 Alicante · Castellón · Valencia
Vlag Autonome stad Hoofdstad Opp. (km²) Inw. (2018)
Flag Ceuta.svg Ceuta Ceuta 18 85.144
Flag of Melilla.svg Melilla Melilla 14 86.384
Banderas de las comunidades autónomas de España frente al Senado, Madrid
Vlaggen van de Spaanse autonome gemeenschappen voor het Senaatsgebouw te Madrid

Zie ook

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Instituto Nacional de Estadística - Principales series de población desde 1998: Comunidades Autónomas
Bestuurlijke indeling van SpanjeFlag of Spain.svg
Autonome gemeenschap:Andalusië · Aragón · Asturië · Balearen · Baskenland · Canarische Eilanden · Cantabrië · Castilië-La Mancha · Castilië en León · Catalonië · Extremadura · Galicië · La Rioja · Madrid · Murcia · Navarra · Valencia
Autonome stad:Ceuta · Melilla
Provincie:Álava · Albacete · Alicante · Almería · Asturië · Ávila · Badajoz · Balearen · Barcelona · Burgos · Cáceres · Cádiz · Cantabrië · Castellón · Ceuta · Ciudad Real · Córdoba · La Coruña · Cuenca · Gerona · Granada · Guadalajara · Guipúzkoa · Huelva · Huesca · Jaén · León · Lerida · Lugo · Madrid · Málaga · Melilla · Murcia · Navarra · Ourense · Palencia · Las Palmas · Pontevedra · La Rioja · Salamanca · Santa Cruz de Tenerife · Segovia · Sevilla · Soria · Tarragona · Teruel · Toledo · Valencia · Valladolid · Vizcaya · Zamora · Zaragoza
Europa · Europese Unie · Spanje · Autonome gemeenschappen · Provincies · Comarca's · Gemeenten
A-5 (Spanje)

De A-5 (ook bekend als de Autovia del Suroeste) is een Spaanse autovía die start in Madrid (stad) en eindigt bij de Portugese grens in de buurt van Badajoz. Deze route gaat door drie Autonome gemeenschappen van Spanje namelijk Madrid, Castilië-La Mancha (provincie Toledo) en Extremadura (provincies Cáceres en Badajoz). De volgende plaatsen liggen aan de route: Alcorcón, Móstoles, Navalcarnero, Valmojado, Santa Cruz del Retamar, Talavera de la Reina, Navalmoral de la Mata, Trujillo, Miajadas, Mérida, Badajoz en uiteindelijk met de grens van Portugal waar de weg over gaat in de Portugese A-6.

Deze weg heeft een lengte van 408 km en kruist met de volgende wegen: M-45, M-50, R-5, N-403, A-40, N-502, N-521, N-430, N-630, A-66 (E-803), N-432 en N-V.

In de jaren 80 en 90 is deze weg aangelegd.

Autonoom gebied

Een autonoom gebied (of autonome regio, provincie enzovoort) is een gebied waarvan het gebiedsbestuur (beduidend) meer bevoegdheden mag en kan uitoefenen van de centrale overheid dan andere gebiedsbesturen binnen dezelfde staat. Autonome gebieden worden vaak gekenmerkt door het feit dat er een etnische minderheid woont en/of dat het gebied afgelegen ligt.

Staten met een of meer autonome gebieden worden vaak nog wel gezien als gedecentraliseerde eenheidsstaten, maar hebben wel federale trekken.

Bestuurlijke indeling van Spanje

De bestuurlijke indeling van Spanje is gebaseerd op federalisme, waarbij Spanje een bondsstaat is waarin de macht zeer gedecentraliseerd wordt uitgevoerd. De mate van autonomie verschilt in de autonome gemeenschappen (comunidades autónomas). De autonome gemeenschappen zijn weer onderverdeeld in provincies (provincias). De provincies zijn onderverdeeld in comarca's (landstreken, gewesten), die op hun beurt in gemeenten (municipios) zijn opgedeeld. Alleen in Catalonië vervullen de comarca's een bestuurlijke rol.

Consell Assessor per a la Transició Nacional

De Adviesraad voor de nationale overgang, in het Catalaans Consell Assessor per a la Transició Nacional of CATN is een raad opgericht in 2013 door de Generalitat de Catalunya. Hij bestaat uit veertien onbezoldigde experten, meest uit de academische wereld, onder het voorzitterschap van Carles Viver i Pi-Sunyer, hoogleraar rechtsgeleerdheid aan de Barcelonese Universiteit Pompeu Fabra. De raad heeft als opdracht de Generalitat, de regionale regering, bij te staan in het proces van de nationale overgang en de voor einde 2014 geplande volksraadpleging over de toekomst van Catalonië. De raad kreeg als opdracht onder meer juridische alternatieven te analyseren, advies te geven over de beste structuren voor de toekomstige regering en instituties, de middelen te optimaliseren en informatie en communicatie met andere instellingen en in de internationale gemeenschap te verbeteren. Het oprichten van die raad was een van de tegemoetkomingen aan ERC die vanuit de oppositie de minderheidsregering van Artur Mas ondersteunt.Op 19 april 2013 heeft de vicepresidente van de centrale regering, Soraya Sáenz de Santamaría, aan de Avocaat-Generaal van de staat de opdracht gegeven te onderzoeken of deze adviesraad grondwettelijk is en zo nodig het bindende advies het het Grondwettelijke hof in te roepen. Aangezien de volksraadpleging mogelijkerwijze niet grondwettelijk is, zouden dan ook alle overheidsinitiatieven die daarmee verband houden niet toegelaten zijn. De juristische experten van het CATN menen daarentegen dat er wel mogelijkheden zijn binnen de bestaande wetgeving, maar dat het meer een kwestie is van politieke wil. Om zonder referendum te kunnen weten hoe de verhoudingen binnen de Catalaanse bevolking liggen, kunnen regionale verkiezingen uitgeschreven worden, een recht van de autonome gemeenschappen van Spanje, waarbij zich dan alle partijen die voor onafhankelijkheid zijn, in een kartel verenigen. Verkiezingen zijn een grondwettelijk recht en verkiezingsthema's worden vrij door de deelnemende partijen bepaald.Tegen eind december 2013 had de CATN al vier rapporten gereed: over de fiscale administratie, de internationalisering van het proces, de relaties met de Spaanse Staat en de telecommunicatie. De raad zoekt ook oplossingen voor zeer praktische vragen, bijvoorbeeld hoe en of de voetbalclubs Barça en Espanyol verder in de Spaanse competitie zouden kunnen meespelen, en wijst vergelijkbare gevallen zoals onder meer AS Monaco binnen de Franse competitie. Volgens de voorzitter, Carles Viver, gaat het niet om een breuk met Spanje, maar om nieuwe manieren van samenwerken, waarbij hij het voorbeeld van de Benelux aanhaalt.

Continentaal Spanje

Continentaal Spanje (Spaans: España peninsular, "schiereiland-Spanje") verwijst naar dat deel van Spaans grondgebied dat zich op het Iberisch schiereiland bevindt, dus andere delen van Spanje uitsluiten: de Canarische Eilanden, de Balearen, Ceuta, Melilla en een aantal eilandjes en rotsen aan de kust van Marokko die bekend zijn collectief als Plazas de soberanía (plaatsen van soevereiniteit). In Spanje is het vooral bekend als "het schiereiland". Het heeft landgrenzen met Frankrijk en Andorra in het noorden; Portugal in het westen; en het Britse grondgebied van Gibraltar in het zuiden.

Veel inwoners van Continentaal Spanje hebben de neiging om die regio te vermengen met Spanje als geheel, zonder rekening te houden met de andere hierboven genoemde gebieden.

Devolutie

Devolutie of home rule is de overheveling van macht van een centrale overheid van een soevereine staat naar een onderliggend subnationaal bestuursniveau. De term is een vernederlandsing van het Engelse devolution en vervolgens ook van het werkwoord 'to devolve'. Deze laatste betekent de overdracht van macht of verplichtingen van een hogere autoriteit naar een lagere. Het gaat dus om een decentralisatie van een unitaire staat die meestal voortkomt uit de vraag van regionale niveaus om een grotere bestuursautonomie te verkrijgen. Deze vraag is vaak het gevolg van subnationale spanningen binnen een staat om tegemoet te komen aan regionalistische en soms nationalistische wensen. Het resultaat van devolutie is dat het versterkte deelgebied een overheidsniveau creëert dat een tussenliggende positie zal innemen tussen de centrale en lokale overheden. Devolutie mag daarenboven niet verward worden met het principe van federalisme. Hoewel bij beide er een overeenstemming bestaat wat betreft hun territoriale bevoegdheden, zijn de verantwoordelijkheden van een gedevolueerde overheid nog steeds onderworpen aan het centrale gezag. Juridisch gezien blijft een dergelijke staat nog steeds unitair, maar het staat vast dat zulke instellingen moeilijk zijn af te zwakken eenmaal ingesteld.

Expo 2008

De Expo 2008 was een internationale tentoonstelling en Wereldtentoonstelling van 14 juni tot 14 september 2008 in het Spaanse Zaragoza. "Water en duurzame ontwikkeling" was het thema. Het evenement werd gecoördineerd door het Bureau International des Expositions (BIE) en vond plaats in een meander van de Ebro.

Zaragoza, de hoofdstad van de autonome regio Aragón en de op vier na grootste stad van Spanje, met circa 660.000 inwoners, werd op 16 december 2004 door het BIE tot gaststad van Expo 2008 verkozen. Hij liet hiermee de andere kandidaten Thessaloniki (Griekenland) en Triëst (Italië) achter zich.

Enkele van de meest karakteristieke gebouwen op het evenement waren de Watertoren van Enrique de Teresa, het Brug Paviljoen van Zaha Hadid en het aquarium met rivieren. De expositie kende ook een aantal voorstellingen, waaronder een dagelijkse parade door het Cirque du Soleil, getiteld "Het ontwaken van de slang (The Awakening of the Serpent)".

Naast landen namen ook niet-gouvernementele organisaties en particuliere bedrijven deel aan Expo 2008. In juni 2008 brachten prins Willem Alexander en prinses Máxima een bezoek aan de Expo. Op 3 juli bezocht prins Filip de Expo.

De paviljoenen waren geopend van 10.00-22.00 uur, zeven op zeven. De "Expo Nacht" vond plaats van 22.00-03.00 uur. Tijdens de 93 dagen durende openstelling werden 's avonds meer dan 3400 optredens georganiseerd. De Expo-autoriteiten verwachtten ca. 6,5 miljoen bezoekers, waarvan 85% uit Spanje.

Kersttoespraak

Een kersttoespraak is een toespraak die wordt gehouden ter gelegenheid van Kerstmis.

La Mancha

La Mancha kan verwijzen naar:

Een Spaanse regio:

La Mancha (historische regio), een historische regio in Spanje

Castilië-La Mancha, een van de huidige autonome gemeenschappen van Spanje

La Mancha (comarca), een comarca in de Spaanse provincie Ciudad Real

Zaken afkomstig uit deze regio:

La Mancha (wijn), wijnsoort uit deze regio

Manchego (kaas), kaassoort uit deze regio

Manchego (schapenras), een schapenras uit deze regio

Lijst van wapens van Spaanse deelgebieden

Deze lijst van wapens van autonome gemeenschappen van Spanje toont de wapens van de 17 autonome gemeenschappen van Spanje. Naast de 17 autonome gemeenschappen kent Spanje ook twee autonome steden: Ceuta en Melilla, die ook in deze lijst zijn opgenomen.

Navarra (regio)

Navarra (Spaans: Navarra, Baskisch: Nafarroa; officieel: Comunidad Foral de Navarra of Forale Gemeenschap Navarra) is een van de 17 Autonome gemeenschappen van Spanje. Het ligt in het noorden van Spanje, ten oosten van Baskenland, ten zuiden van Frankrijk, ten noorden van La Rioja en ten westen van Aragón. Navarra is net zoals onder andere Cantabrië en Asturië zowel een autonome regio als een provincie en is dus niet zoals de meeste andere regio's onderverdeeld in provincies.

De regio is onderverdeeld in 272 gemeenten en telt 644.566 inwoners (2012) waarvan bijna een derde in de hoofdstad Pamplona woont (195.769 inw.) en meer dan de helft in de agglomeratie van de hoofdstad (328.511 inw.).

Werelderfgoed in Spanje

De UNESCO Werelderfgoedlijst bestaat uit belangrijk materieel cultureel erfgoed en natuurerfgoed zoals beschreven in de Overeenkomst voor het Werelderfgoed van UNESCO die in 1972 is opgesteld. Spanje ondertekende de conventie op 4 mei 1982 en vanaf dat moment kwamen belangrijke historische plaatsen in het land in aanmerking voor plaatsing op de lijst.Spaans erfgoed werd voor het eerst in de lijst opgenomen tijdens de achtste zitting van het Werelderfgoedcomité die in 1984 plaatsvond in Buenos Aires, Argentinië. Tijdens die zitting werden vijf Spaanse erfgoedlocaties toegevoegd: de "Mezquita-Katedraal van Córdoba"; "De Alhambra en Generalife, Granada"; de "Kathedraal van Burgos"; "Klooster en plaats van het Escorial, Madrid"; en "Park Güell, Palau Güell en Casa Milà, in Barcelona". In 1985 werden nogmaals vijf Spaanse erfgoedlocaties toegevoegd en nog eens vier in 1986. Afgezien van de jaren 1984, 1985 en 1986 (de eerste drie jaar dat Spanje als volwaardig lid meedeed), werd ook in 2000 het hoogste aantal van vijf in één jaar ingeschreven Spaanse erfgoedlocaties gehaald. In juni 2016 was een totaal van vijfenveertig Spaanse erfgoedlocaties in de lijst opgenomen, waarmee Spanje, na China (vijftig) en Italië (eenenvijftig), de derde plaats inneemt van landen met de meeste ingeschreven objecten. Van deze vijfenveertig objecten zijn er veertig materieel cultureel erfgoed, drie natuurerfgoed en twee gemengd (beantwoordend aan zowel culturele en natuurhistorische criteria), zoals vastgesteld aan de hand van de selectiecriteria van het Werelderfgoedcomité.Het erfgoed Pyreneeën – Monte Perdido wordt gedeeld met Frankrijk, terwijl Prehistorische rotskunst in de Coa Vallei en de Siega Verde met Portugal wordt gedeeld. Daarnaast zijn de kwikzilvermijnen van Almadén in Castilië-La Mancha en die van Idrija in Slovenië samen als Erfgoed van kwik in Almadén en Idrija ingeschreven. Van de zeventien autonome gemeenschappen in Spanje, bezit Castilië en León het meeste erfgoed, met zes exclusieve en twee gedeelde erfgoedlocaties.Daarnaast heeft Spanje een speciale overeenkomst, de zogeheten Spanish Funds-in-Trust, gesloten met UNESCO. Deze overeenkomst werd op 18 april 2002 ondertekend door Francisco Villar, de Spaanse ambassadeur en permanente vertegenwoordiger bij UNESCO, en de directeur-generaal van UNESCO, Kōichirō Matsuura. Het fonds stelt jaarlijks € 600.000 ter beschikking aan een zelfgekozen programma. Gewoonlijk bestaan deze programma's uit hulp aan andere lidstaten, met name in Latijns-Amerika, veelal ter ondersteuning van nominatieprocessen voor erfgoed en het beoordelen van voorlopige erfgoedobjecten. Spanje was voorzitter van het Werelderfgoedcomité in 2008 en 2009, en in 2009 was het gastland van de 33e zitting van de commissie in Sevilla, Andalusië.

In andere talen

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.