ഡേവിഡ്‌ റിക്കാർഡോ

ആദം സ്മിത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്ര മേഖലയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാന്നിധ്യമായിരുന്നു ഡേവിഡ്‌ റിക്കാർഡോ (David Ricardo).എന്നാൽ സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥയെ കുറിച്ചുള്ള സ്മിത്തിന്റെ ശുഭ പ്രതീക്ഷ റിക്കാർഡോ പങ്കു വച്ചില്ല.സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥ, സാധാരണ ഗതിയിൽ , സ്തംഭനാവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങും എന്നാ നിലപാടാണ്‌ റിക്കാർഡോ കൈക്കൊണ്ടത്‌.'ലോ ഓഫ് ഡിമിനിഷിംഗ് റിട്ടേൺസ്' തുടങ്ങിയ ശ്രദ്ധേയമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം ധന തത്ത്വ ശാസ്ത്ര രംഗത്ത് സവിശേഷ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു.

1772 ഏപ്രിൽ 19-നു ലണ്ടനിൽ ആണ് റിക്കാർഡോ ജനിച്ചത്‌.ജൂതന്മാർക്കു നേരെ ഉണ്ടായ പീഡനങ്ങളെ തുടർന്ന് ഹോളണ്ടിലേക്കും പിന്നീട് അവിടെ നിന്ന് ബ്രിട്ടനിലെക്കും പലായനം ചെയ്തതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം.ഊഹ കച്ചവടക്കാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്.

കുറച്ചു നാളത്തെ പഠനത്തിന് ശേഷം റിക്കാർഡോ പിതാവിന്റെ സഹായി ആയി കൂടി. ഇരുപത്തി ഒന്നാമത്തെ വയസ്സിൽ അന്യ മതക്കാരിയായ പെൺകുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ കുടുംബം തള്ളി പറഞ്ഞു. പിതാവിന്റെ സ്വതിന്മേൽ അവകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടു. സ്വന്തം നിലക്ക് ഊഹ കച്ചവടം ഉർജിതമാക്കിയ റിക്കാർഡോ ചുരുങ്ങിയ കാലത്തിനുള്ളിൽ അതി സമ്പന്നനായി മാറി.ആവോളം പണം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് സ്വയം ബോധ്യമായപ്പോൾ , 1814-ൽ 42 ാ മത്തെ വയസ്സിൽ ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു. 1819-ൽ ബ്രിട്ടീഷ്‌ പാർലമെന്റിൽ അംഗമായി.1823-ൽ അന്തരിച്ചു.

ബ്രിട്ടനിലെ ബുള്ള്യൻ വിവാദത്തിൽ (Bullion Controversy) അഭിപ്രായ പ്രകടനം നടത്തിക്കൊണ്ട് 1809-ൽ എഴുതിയ ലേഖനത്തിലൂടെ ആണ് റിക്കാർഡോ ധന ശാസ്ത്ര രംഗത് കടന്നു വന്നത്.1815-ൽ പ്രസിദ്ധികരിച്ച 'എസ്സേ ഓൺ ദി ഇന്ഫ്ലുവേൻസ് ഓഫ് എ ലോ പ്രൈസ് ഓൺ ദി പ്രോഫിട്സ് ഓഫ് സ്റ്റോക്ക്‌'(Essay on the influence of a low price one the profits of stocks) എന്നാ ഗ്രന്ഥത്തിൽ , ബ്രിടനിലെ ധന്യ നിയമങ്ങൾക്കെതിരെ അദ്ദേഹം നിലപാടെടുത്തു. ധനശാസ്ത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഒന്നായ 'ലോ ഓഫ് ഡിമിനിഷിംഗ് റിട്ടേൺസ്' ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് മുന്നോട്ടു വച്ചത്. ഉത്പാതനപ്രക്രിയയിൽ ഒരു നിശ്ചലഘടകവുമായി മറ്റു ഘടകങ്ങളെ കൂടുതൽ സംയോജിപ്പിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഉത്പാദനം ക്രമാനുഗതമായി കുറഞ്ഞു വരും എന്നതാണ് ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കാതൽ . 'ഡിഫരെന്ഷിയാൽ തിയറി ഓഫ് റെന്റ്' ഇതുമായി കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടതാണ്.റിക്കാർഡോയുടെ പ്രശസ്തമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇതും. ഈ സിദ്ധാന്തമാണ് പിൽക്കാലത്ത്‌ തന്റെ പ്രശസ്തമായ വർഗ്ഗസമരആശയം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ കാൾ മാർക്സിന് സഹായകമായത്.
1817-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ' ഓൺ ദി പ്രിൻസിപ്പൽസ് ഓഫ് പൊളിറ്റിക്കൽ എകണോമി ആൻഡ്‌ ടാക്സേഷൻ ' എന്ന ഗ്രന്ഥം സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരത്തെ പുഷ്ടി പെടുത്താനാണ് റിക്കാർഡോ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചത്‌. തിയറി ഓഫ് കമ്പരേടിവ് അഡ്വാന്റേജ് (Theory of comparative advantage) എന്ന സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ടു വച്ച് കൊണ്ടാണ് ഈ കൃത്യം അദ്ദേഹം നിർവഹിച്ചത്‌.

ഡേവിഡ്‌ റിക്കാർഡോ
David Ricardo(1)
ജനനം19 ഏപ്രിൽ 1772
മരണം11 സെപ്റ്റംബർ 1823 (പ്രായം 51)
ദേശീയതബ്രിട്ടീഷ്‌
Ricardo - Opere, 1852 - 5181784
Works, 1852
ഉദാരതാവാദം

പുതിയ ആശയങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുക, തുറന്ന കാഴ്ചപ്പാടുണ്ടാവുക എന്നീ അർത്ഥങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കാറുള്ളതാണ് ഉദാരതാവാദം (ലിബറലിസം - Liberalism) എന്ന വാക്ക്. 16 - 17 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്ന രാഷ്ട്രീയ - സാമ്പത്തിക ചിന്താധാരയെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ലാറ്റിൻ ഭാഷയിലെ "സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച്" എന്നർഥം വരുന്ന "ലിബറാലിസ് (Liberalis) എന്ന വാക്കിൽ നിന്നുമാണ് ലിബറലിസം അഥവാ ഉദാരതാവാദം എന്ന വാക്കുത്ഭവിച്ചത്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും തുല്യാവകാശത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യത്തിലൂന്നിയുള്ളതായിരുന്നു ഉദാരതാവാദത്തിന്റെ വ്യക്താക്കളുടെ ചിന്താഗതി. ഇവയോടുള്ള സമീപനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇവരുടെ നിലപാടുകളിൽ നിരവധി വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ഉദാരജനാധിപത്യം, സ്വതന്ത്രവും നീതിപൂർവ്വകവുമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്, സ്വതന്ത്രവ്യാപാരം, മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ, ഭരണഘടനാവാദം, മതസ്വാതന്ത്ര്യം തുടങ്ങിയവയെ സംബന്ധിച്ച നിലപാടുകളിൽ ഒട്ടുമിക്ക ഉദാരതാവാദികളും യോജിക്കുന്നതായി കാണാം. ഉദാരതാവാദം അംഗീകരിക്കാത്ത സാമൂഹ്യ - രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കുപോലും ഈ നിലപാടുകൾ സ്വീകാര്യമായിട്ടുമുണ്ട്. ഉദാരതാവാദം പല ധാരകളായി വളർന്നുവെങ്കിലും 18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പ്രചാരം നേടിയ ക്ലാസ്സിക്കൽ ഉദാരതാവാദം 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പ്രചാരം നേടിയ സാമൂഹ്യ ഉദാരതാവാദം (നവഉദാരതാവാദം) എന്നീ രണ്ട് ചിന്താപദ്ധതികളാണ് അതിൽ പ്രധാനം. നവോത്ഥാനകാലത്ത് ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ക്രൈസ്തവസഭയുടെയും അധികാരസ്രോതസ്സുകളെയും നിലനിൽപ്പിനെയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഉദാരതാവാദ ചിന്താഗതികൾ ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്തുന്നത്. പരമ്പരാഗത പദവി, വ്യവസ്ഥാപിത മതം, ജന്മിത്തം, രാജാക്കന്മാരുടെ ദൈവദത്താധികാരങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഇത്തരത്തിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ട നിലപാടുകളായിരുന്നു. ത്രിദശവത്സരയുദ്ധങ്ങളുടെയും ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവത്തിന്റെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നവീകരണത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഉദാരതാവാദം വളർന്നുവന്നത്. ജീവിൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, സ്വത്ത് തുടങ്ങിയവയ്ക്കുള്ള അവകാശം ഒരു 'വ്യക്തിയുടെ' മൌലികാവകാശമാണെന്നും, സ്വതന്ത്രവ്യാപാരം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടതാണെന്നും പൌരജീവിതത്തിലും സമൂഹത്തിലും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും മതത്തിന്റെയും ഇടപെടലുകൾ പരമാവധി ഒഴിവാക്കണമെന്നുമുള്ള ചിന്താഗതികളാണ് ഇപ്രകാരം ക്ലാസ്സിക്കൽ ഉദാരതാവാത്തിന്റെ കാലത്ത് പ്രബലപ്പെട്ടത്. ജോൺ ലോക്ക്, മൊണ്ടെസ്ക്യൂ, ആഡംസ്മിത്, ഡേവിഡ് റിക്കാർഡോ, തുടങ്ങയവരുടെ ചിന്തകളിൽ നിന്നാണ് ക്ലാസിക്കൽ ഉദാരതാവാദം ഊർജ്ജം സ്വീകരിച്ചത്.

രണ്ട് ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളിൽ ലിബറൽ ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റവും, ലോക സാമ്പത്തിക കുഴപ്പങ്ങളും, ഫാസിസം, കമ്മ്യൂണിസം, കൺസർവേറ്റിസം, ഏകാധിപത്യം തുടങ്ങിയവ ഉയർത്തിയ രാഷ്ട്രീയ - ദാർശനിക വെല്ലുവിളികളും ഉദാരതാവാദ നിലപാടുകളിൽ സമൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. സമൂഹത്തിലെയും കമ്പോളത്തിലെയും നീതിപൂർവ്വകമായ ഭരണകൂട ഇടപെടലുകളെ അത് അംഗീകരിച്ചു. ഇപ്രകാരമാണ് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നവ ഉദാരതാവാദ ചിന്താഗതി ഉയർന്നുവന്നത്. ജെ.എസ് മിൽ , ടി. എച്ച് ഗ്രീൻ, ജെ.എം കെയിൻസ്, തുടങ്ങയ ചിന്തകരാണ് നവഉദാരതാവാദത്തിന്റെ അടിത്തറ പാകിയത്.

പരമാധികാര രാഷ്ട്രം, പൌരാവകാശങ്ങൾ, പൌരസ്വാതന്ത്ര്യം, ക്ഷേമരാഷ്ട സങ്കല്പം, മതസഹിഷ്ണത, മതസ്വാതന്ത്ര്യം, ആഗോളവൽക്കരണം തുടങ്ങയവയുടെ വളർച്ചയിൽ ഉദാരതാവാദം വളരെ വലിയ പങ്കാണ് വഹിച്ചിട്ടുള്ളത്.

കാൾ മാർക്സ്

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ചിന്തകന്മാരിലെ ഒരു പ്രമുഖ വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു മാർക്സിയൻ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശില്പിയായ കാൾ മാർക്സ് (ബെർലിൻ ജർമ്മൻ ഉച്ചാരണം: [kaːɐ̯l ˈhaɪnʀɪç ˈmaːɐ̯ks] (മേയ് 5, 1818 – മാർച്ച് 14, 1883). തത്ത്വചിന്തകൻ, ചരിത്രകാരൻ, രാഷ്ട്രീയസാമ്പത്തികവിദഗ്ദ്ധൻ, രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികൻ എന്നീ നിലകളിലെല്ലാം അദ്ദേഹം ശോഭിച്ചിരുന്നു. ലോകമെങ്ങുമുള്ള കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ പിന്തുടരുന്ന കാഴ്ചപ്പാടുകളുടെ പ്രധാന അടിത്തറ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്. കാൾ ഹെൻറിച്ച് മാർക്സ് എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണനാമം. മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ പരിണാമചരിത്രത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി അപഗ്രഥിക്കുകയും വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ സോഷ്യലിസവും കമ്മ്യൂണിസവും ഭാവിയിലെ സമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയായി വിഭാവനം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന്‌ സാധിച്ചു. ലോകത്തിലെ തന്നെ മികച്ച ഒരു സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധനായി കാൾ മാർക്സ് അറിയപ്പെടുന്നു. തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് അദ്ദേഹം ധാരാളം പുസ്തകങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോ (1848), മൂലധനം (1867–1894) എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്.

സാമ്പത്തികമായി മികച്ച നിലയിലുള്ള ഒരു മധ്യവർഗ്ഗ കുടുംബത്തിലാണ് കാൾ മാർക്സ് ജനിച്ചത്. യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ബോൺ, യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ബെർലിൻ എന്നിവിടങ്ങളിലായി അദ്ദേഹം തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. സർവ്വകലാശാല വിദ്യാഭ്യാസത്തിനിടക്കു വെച്ച് "യുവ ഹേഗേലിയന്മാർ" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രഷ്യൻ ബുദ്ധിജീവികളുടെ ആശയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ആകൃഷ്ടനായി. 1843-ൽ ജെന്നി വോൺ വെസ്റ്റ്ഫാലനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം ഒരു വർത്തമാന പത്രത്തിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പിൽക്കാലത്തെ പ്രശസ്തമായ വൈരുദ്ധ്യാത്മക ഭൗതികവാദം എന്ന പ്രമാണത്തിനു വേണ്ടി ചിന്തിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും തുടങ്ങിയത് അക്കാലത്തായിരുന്നു. 1843-ൽ കർമ്മരംഗം പാരീസിലേക്കു മാറുകയും അവിടത്തെ രണ്ട് പത്രങ്ങൾക്കു വേണ്ടി എഴുതുവാനും തുടങ്ങി. പാരീസിൽ വെച്ചാണ് കാൾ മാർക്സ് ഫ്രെഡറിക് ഏംഗൽസിനെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. പിന്നീട് രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതാനും ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിക്കാനും തുടങ്ങി. ബ്രസൽസിലേക്കു നാടുകടത്തപ്പെട്ട കാൾ മാർക്സ് അവിടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ലീഗിന്റെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിത്വം ആയിമാറി. 1849-ൽ അവിടുത്തെ സർക്കാർ കാൾമാർക്സിനെ ലണ്ടനിലേക്ക് നാടുകടത്തി. ഇത്തവണ അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യയേയും കുട്ടികളേയും കൂടെ കൂട്ടിയിരുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയായി തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തെ കാണുകയും അവരോട് സംഘടിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും വഴി ലോകത്തെങ്ങുമുള്ള കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ആധാരമായ തത്ത്വചിന്താ പദ്ധതിയായ ശാസ്ത്രീയ സോഷ്യലിസത്തിന് അദ്ദേഹം അടിത്തറയിട്ടു. ഭാവിയിൽ മനുഷ്യസമൂഹം എന്തെല്ലാം മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാവാൻ പോകുന്നു എന്ന് മാർക്സ് പ്രവചിക്കുകയും, തന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങളെ യുക്തിപൂർവം സമർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു.കാൾ മാർക്സിന്റെ സാമൂഹ്യ, സാമ്പത്തിക ആശയങ്ങളെ പൊതുവേ മാർക്സിസം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ചൂഷകവർഗ്ഗവും ചൂഷിതവർഗ്ഗവും തമ്മിലുള്ള വർഗ്ഗസമരത്തിലൂടെയാണ് എല്ലാ സമൂഹവും മുന്നോട്ടു പോകുന്നതെന്ന് കാൾ മാർക്സ് പറയുന്നു. അക്കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന സാമൂഹ്യ രീതിയെ മുതലാളിത്തം എന്ന് കാൾ മാർക്സ് വിശേഷിപ്പിച്ചു. മുതലാളിത്ത സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥിതിയിലെ സ്വേച്ഛാധിപതികളും സ്വന്തം ലാഭത്തിനായി മാത്രം ജീവിച്ചുവരുന്നവരുമായ ബൂർഷ്വാസികൾ അഥവാ മുതലാളിവർഗ്ഗവും, അവരാൽ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന തൊഴിലാളികളും തമ്മിൽ നിരന്തര സംഘർഷത്തിൽ അഥവാ വർഗ്ഗസമരത്തിൽ ആയിരിക്കും. ആ സംഘർഷത്തിനൊടുവിൽ മുതലാളിത്തം തകർക്കപ്പെടുകയും പകരം സോഷ്യലിസം എന്ന പുതിയ രീതി നടപ്പിൽ വരുകയും ചെയ്യുമെന്ന് കാൾ മാർക്സ് പ്രത്യാശിച്ചു. സോഷ്യലിസം നടപ്പിലാകുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ തൊഴിലാളി വർഗ്ഗം ആയിരിക്കും സമൂഹത്തെ ഭരിക്കുക. സോഷ്യലിസത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടമായി വർഗ്ഗരഹിതമായ, മനുഷ്യരെല്ലാം സമന്മാരായി ജീവിക്കുന്ന, കമ്മ്യൂണിസം എന്ന ഒരു സാമൂഹ്യ സംവിധാനം നിലവിൽ വരും. സോഷ്യലിസവും, കമ്മ്യൂണിസവും സാമൂഹ്യവികാസത്തിന്റെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഘട്ടങ്ങളാണെന്ന് മാർക്സ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ സോഷ്യലിസം ആദ്യം നടപ്പിലാക്കാനാണ് കാൾ മാർക്സ് പരിശ്രമിച്ചിരുന്നത്.

മാർക്സിന്റെ ആശയങ്ങളെ സ്വീകരിച്ച സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ പിന്നീട് പല രാജ്യങ്ങളിലും അധികാരത്തിലെത്തുകയുണ്ടായി. 1917-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയനും, 1949 ൽ പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക്ക് ഓഫ് ചൈനയും ഇതിന് ഉത്തമോദാഹരണങ്ങളാണ്. ലോകത്തെമ്പാടും പല തൊഴിലാളി യൂണിയനുകളും, തൊഴിലാളി വർഗ്ഗ പാർട്ടികളും മാർക്സിന്റെ ആശയങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവയാണ്. ലെനിനിസം, സ്റ്റാലിനിസം, മാവോയിസം, എന്നിവയെല്ലാം പിന്നീട് മാർക്സിന്റെ ആശയങ്ങളിൽ നിന്നും രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചവയാണ്. ആധുനിക സാമൂഹിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശിൽപികളായ, എമിലി ദുർക്കെയിമും, മാക്സ് വെബറും തങ്ങൾ പിന്നീട് രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ആശയങ്ങൾക്ക് ആധികാരികമായി കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കാൾ മാർക്സിനോടാണത്രെ. ലോകചരിത്രത്തെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച നൂറു വ്യക്തികളുടെ ഹ്രസ്വ ചരിത്രമാണ് ദ ഹൻഡ്രഡ് എന്ന പേരിൽ മൈക്കിൾ ഹാർട്ട് 1978-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകം. ഈ പുസ്തകത്തിലെ നൂറുപേരുടെ പട്ടികയിൽ ഇരുപത്തിയേഴാം സഥാനം കാൾ മാർക്സിനാണ്.

ജോൺ മെയ്‌നാഡ് കെയ്ൻസ്

ആധുനിക സ്ഥൂലസാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിലും പ്രയോഗത്തിലും നിർണ്ണായക സ്വധീനം ചെലുത്തിയ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ധനശാസ്ത്രജ്ഞാനായിരുന്നു ജോൺ മെയനാഡ് കെയ്ൻസ് എന്ന കെയ്ൻസ് -ഇംഗ്ലീഷ്:John Maynard Keynes, 1st Baron Keynes-(5 ജൂൺ 1883 – 21 ഏപ്രിൽ 1946). സാമ്പത്തിക മേഖലയിൽ സർക്കാറുകളുടെ ഇടപെടൽ സിദ്ധാന്തത്തിനു(interventionist) വേണ്ടി വാദിച്ച കെയ്ൻസ്, സർക്കാർ ഇടപെടലിന്റെ മുഖ്യമേഖലയായ നികുതിനയത്തിലൂടെയും സാമ്പത്തിക നയത്തിലൂടെയും(fiscal and monetary) വാണിജ്യചക്രത്തിന്റെ ദൂശ്യഫലങ്ങളായ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടേയും മാന്ദ്യത്തിന്റെയും അളവിനെ കുറച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുമെന്ന് വിലയിരുത്തി. കെയ്നീഷ്യൻ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രം(Keynesian economics) എന്നറിയപ്പെടുന്ന സാമ്പത്തിക പഠനസരണിയുടെ(school of thought) അടിസ്ഥാനം കെയ്ൻസിന്റെ ആശയങ്ങളാണ്‌.

1930 കളിൽ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രരംഗത്ത് വിപ്ലവകരമായ ചിന്തകൾക്ക് കെയ്ൻസ് തുടക്കമിട്ടു. തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ കൂലിയുടെ കാര്യത്തിൽ കുറെക്കൂടി അയഞ്ഞ സമീപനം സ്വീകരിക്കുന്ന കാലത്തോളം തുറന്ന വിപണിയിൽ(free market) എല്ലാവർക്കും സ്വമേധയാ തൊഴിൽ ലഭ്യമാവും എന്ന് അവകാശപ്പെട്ട നിയോക്ലാസിക്കൽ സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധരുടെ വാദങ്ങളെ പിന്തള്ളിക്കൊണ്ടാണ്‌ കെയ്ൻസിന്റെ ചിന്തകൾ സ്വീകാര്യത നേടിയത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടതോടുകൂടി അറിയപ്പെട്ട പാശ്ചാത്യൻ സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥകളൊക്കെ കെയ്ൻസിന്റെ

സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. 1950 കളിലും 1960 കളിലും ഒരുവിധം എല്ലാ മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങളും കെയ്ൻസിന്റെ നയങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചത് കെയ്ൻസിന്റെ സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര നയങ്ങളുടെ വിജയത്തെ പ്രഘോഷിക്കുന്നതായിരുന്നു.

മിൽട്ടൻ ഫ്രീഡ്മാനെപ്പോലുള്ള സാമ്പത്തിക വിദദ്ധരുടെ വിമർശനം കാരണമായി 1970 കളിൽ കെയ്ൻസിന്റെ സ്വാധീനം പതുക്കെ കുറഞ്ഞു വന്നു. സർക്കാർ ഇടപെടലുകൾ വാണിജ്യചക്രത്തിൽ ഭാവാത്മകമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് ഇടവരുത്തുമെന്നുള്ള ശുഭാപ്തിവിശ്വാസം ഫ്രീഡ്മാനെ പോലുള്ളവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും 2007 ലെ ആഗോള സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കെയ്നീഷ്യൻ ചിന്തകൾക്ക് വീണ്ടും ജീവൻ വെപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ബരാക് ഒബാമയും ബ്രിട്ടീഷ് പ്രധാനമന്ത്രി ഗോർഡൻ ബ്രൗണും മറ്റു ലോകനേതാക്കളും ലോക സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥയെ രക്ഷിക്കുന്നതിനായുള്ള തങ്ങളുടെ പദ്ധതികളിൽ കെയ്നീഷ്യൻ സാമ്പത്തിക സദ്ധാന്തങ്ങളെ കൂട്ടുപിടിക്കുന്നുണ്ട്.

1999 ൽ ടൈം മാഗസിൻ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ 100 വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായി കെയ്ൻസിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയുണ്ടായി. സ്ഥൂലസാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിന്റെ(macroeconimics) പിതാവായിട്ടാണ്‌ കെയ്ൻസിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധൻ എന്നതിനു പുറമെ, ഒരു സർക്കാർ സേവകൻ, കലകളുടെ രക്ഷാധികാരി, ബാങ്ക് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ഡയറക്ടർ, നിരവധി ആധുരസേവന ട്രസ്റ്റുകളുടെ ഉപദേശകൻ,എഴുത്തുകാരൻ, സ്വകാര്യ നിക്ഷേപകൻ, കൃഷിക്കാരൻ എന്നീ നിലകളിലും കെയ്ൻസ് വ്യാപരിച്ചു.

മരിയ എഡ്‍ജ്‍വർത്ത്

മരിയ എഡ്‍ജ്‍വർത്ത് (ജീവിതകാലം: 1 ജനുവരി 1768 – 22 മെയ് 1849) ഒരു പ്രശസ്തയായ ആംഗ്ലോ-ഐറിഷ് എഴുത്തുകാരിയായിരുന്നു. അവർ ബാലസാഹിത്യത്തിലെ ആദ്യ റിയലിസ്റ്റ് എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു. യൂറോപ്പിലെ നോവൽ ശാഖയുടെ പരിണാമത്തിൽ അവരുടെ കൃതികൾ ഗണ്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു. അക്കാലത്തെ വനിതകളിലെ പുരോഗമനചിന്താഗതിക്കാരിയായിരുന്നു അവർ. രാഷ്ട്രീയകാര്യങ്ങളിലും വിദ്യാഭ്യാസകാര്യങ്ങളിലുമൊക്കെ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ചിരുന്ന അവർ അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ സാഹിത്യകാന്മാരായിരുന്ന സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ട്, ഡേവിഡ് റിക്കാർഡോ തുടങ്ങിയവരുമായി എഴുത്തുകുത്തുകൾ നടത്തിയിരുന്നു.

മിച്ചമൂല്യം

കാൾ മാർക്സ് ആവിഷ്കരിച്ച പ്രസിദ്ധമായ സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തമാണ് മിച്ചമൂല്യ സിദ്ധാന്തം. ഈ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം "സാമൂഹ്യമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന, ഉത്പാദകരുടെ ഉപജീവനത്തിന് ആവശ്യമായതിലുപരിയായ മൂല്യമാണ് മിച്ചമൂല്യം." മിച്ചമൂല്യം എന്ന പദം മാർക്സിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമല്ലെങ്കിലും ഈ ആശയം വികസിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്. അതേസമയം, അദ്ധ്വാനമാണ് മൂല്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്ന ആശയം മുന്നോട്ടുവെച്ചത് ആദം സ്മിത്ത്, ഡേവിഡ് റിക്കാർഡോ തുടങ്ങിയ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രജ്ഞരായിരുന്നു.ഒരു ചരക്കിന്റെ ഉത്പാദനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന അദ്ധ്വാനസമയമാണ് അതിന്റെ മൂല്യം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. ഉത്പന്നത്തിൽ ഈട്ടം കൂടുന്ന, ഉത്പാദകരുടെ, വിലനൽകാത്ത അദ്ധ്വാനസമയമാണ് മിച്ചമൂല്യം. മുതലാളിത്ത സമൂഹത്തിൽ ഈ മിച്ചമൂല്യം ലാഭത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മുതലാളിമാർ കൈക്കലാക്കുന്നു. ഉത്പാദനോപാധികളുടെ ഉടമസ്ഥത സ്വകാര്യ സ്വത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മുതലാളിമാർ കയ്യടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഉത്പാദനോപാധികളുടെ ഉടമസ്ഥതയില്ലാത്ത തൊഴിലാളികൾക്ക്, ഉപജീവനത്തിനായി, അവരുടെ അദ്ധ്വാനം മുതലാളിമാർക്ക് വിൽക്കുകയല്ലാതെ വേറെ നിവർത്തിയില്ലതെ വരുന്നു. "രാഷ്ട്രീയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥാ വിമർശനത്തിന് ഒരു സംഭാവന" (A Contribution to the Critique of Political Economy - 1859) എന്ന തന്റെ കൃതിയിലാണ് മാർക്സ് മിച്ച മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയങ്ങൾ ആദ്യമായി മുന്നോട്ടുവെയ്കുന്നത്.

വ്യക്തിവാദം

വ്യക്തികളെയും സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനങ്ങളെയും രാഷ്ട്രത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കണം എന്നുവാദിക്കുന്ന ഒരു സാമ്പത്തിക സിദ്ധാന്തമാണ് വ്യക്തിവാദം . ലേസേഫേർ (Laissez-faire) എന്ന പേരിലാണിത് പാശ്ചാത്യ ലോകത്ത് അറിയപ്പെടുന്നത്. വ്യക്തികൾ പൂർണമായും സ്വതന്ത്രരാണ്. അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സർക്കാർ യാതൊരു തരത്തിലും ഇടപെടാൻ പാടില്ല. വ്യവസായം,കച്ചവടം മുതലായ പ്രവൃത്തികൾ വ്യക്തികളുടെ തന്നിഷ്ടപ്രകാരം നടത്തേണ്ടതാണ്, രാജ്യത്തിനകത്ത് സമാധാനം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുകയും അന്യരാജ്യങ്ങളുടെ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതു മാത്രമാണ് സർക്കാരിന്റെ കടമ. എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു വ്യക്തിയുടെ പൂർണമായ സ്വാതന്ത്രത്തിനുവേണ്ടി വാദിച്ചിരുന്ന ചിന്തകന്മാരുടെ വീക്ഷണം. ഇവരുടെ സിദ്ധാന്തമാണ് വ്യക്തിവാദം എന്നറിയപ്പെട്ടത്. പരസ്‌പരം മത്സരിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കഴിവുള്ളവർ വിജയിക്കുമെന്നും അല്ലാത്തവർ പരാജയപ്പെടുന്നത് പ്രകൃതി നിയമമാണെന്നുമായിരുന്നു ഇക്കൂട്ടരുടെ വിശ്വസം.

ലാഭകരമായ പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം നിലനിൽക്കും നഷ്ടം വരുത്തുന്നവ താനെ ഇല്ലാതായിക്കൊള്ളുമെന്നും വ്യക്തിവാദികൾ വിശ്വസിച്ചു. ആഡം സ്മിത്ത്, ഡേവിഡ് റിക്കാർഡോ, മാൽത്തൂസ്, ജെ.എസ്. മിൽ തുടങ്ങിയ ചിന്തകന്മാർ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരാണ്.

ഇതരഭാഷകളിൽ

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.