ទីក្រុងឡុង

ទីក្រុងឡុង ជាទីក្រុងរាជធានីរបស់ប្រទេសអង់គ្លេស និង​ ចក្រភពអង់គ្លេស ហើយជាទីក្រុងមួយដ៏ធំនៅក្នុងសហភាពអ៊ឺរ៉ុប។ ទីក្រុងនេះគឺជា មជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្ម ដ៏ធំបំផុត នៅលើពិភពលោក។ ទីក្រុងឡុងដ៍ គឺជា មជ្ឈមណ្ឌល ដ៏សំខាន់សម្រាប់ អាជីវកម្ម ជាប្រវត្តិសាស្រ្ត នយោបាយនិងវប្បធម៌ នៃពិភពលោក។ ភាពជាអ្នកដឹកនាំ ហិរញ្ញវត្ថុ ការទំនាក់ទំនង នយោបាយ ការកំសាន្ត ម៉ូត និងសិល្បៈ ដែលជាអតីត រាជធានីនៃ ពិភពលោក។ ទីក្រុង នេះត្រូវបាន រីកលូតលាស់នៅក្នុង ពិភពលោក ចាប់ពី ពេលកន្លង មកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ទីក្រុងនេះមាន ឥទ្ធិពល នៅទូទាំងពិភពលោក។ ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប របស់ ទីក្រុងឡុងដ៍ 19,5 ភាគរយនៃ ប្រទេសអង់គ្លេស។ ក្រុងឡុងដ៍ មានប្រជាជន ប្រហែល 7,5 លាននាក់ (ក្នុង 2549 ) និង ប្រមាណ 12 - 14 លាននាក់ ប្រសិនបើសរុបទីក្រុង ឡុងដ៍ និង តំបន់ជាយក្រុងទីក្រុងឡុងដ៍ជាទីក្រុងដ៏ធំមួយ មានប្រជាជន ចម្រុះ ជាតិសាសន៍ នៅក្នុងលក្ខខណ្ឌនៃ វប្បធម៌ សាសនា និងភាសា ដែលបាន ប៉ាន់ប្រមាណថា មានជាង 300 ភាសា។ ទីក្រុងឡុងដ៍ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៅកម្រិតអន្ដរជាតិនិង ដំណើរទស្សនកិច្ចក្នុងទីក្រុងមួយនៃទ្វីបអឺរ៉ុប។ ព្រលានយន្តហោះ Heathrow ទីក្រុងឡុងដ៍ ធំជាងគេបំផុត។

ការប្រើប្រាស់កាមេរ៉ា

របៀបប្រើប្រាស់កាមេរ៉ា

ការថតរូប គឺជាវិទ្យាសិល្បះនៃការបង្កើតរូបភាពដោយកាំរស្មីអេឡិចត្រូពន្លឺនិងអិឡិចត្រូគីមីដោយប្រើឧបករណ៍ចាប់យករូបភាពរឺវីដេអូ.[១]

រូបថតធម្មជាតិអំពីការរស់នៅប្រហែលឆ្នាំ១៨២៦របស់លោកនេសេបប៉រ​​​​ នីហ្វ "បង្ហាញនៅលី​ ហ្គ្រាស," សៀនលុប ឌី​វ៉ារិននេស (បារាំង).

រូបថតដែលគេបានបង្កើតដំបូងគេគឺនៅក្នុងឆ្នាំ១៨២៦[២]ដោយជនជាតិបារាំងឈ្មោះចូសេប​ នេសេបប៉រ នីហ្វ(Joseph Nicéphore Niépce)[៣]។

មាតិកា [លាក់]

១ ដើមកំនើតនៃពាក្យ​រូបថត

២ បច្ចេកវិទ្យាដំបូង

៣ ប្រវត្តិសាស្រ្តបន្ទាប់របស់រូបថត

៣.១ ភាពពេញនិយម

៣.២ ព៌រនៃរូបថត

៤ ភាពជឿនលឿននៃកាម៉ារ៉ាឌីយីថល

៥ ផ្សេងៗ

៦ ឯកសារយោង

៧ លើកតំកើងការអាន

៨ ទំនាក់ទំនងខាងក្រៅ

ដើមកំនើតនៃពាក្យ​រូបថត[កែប្រែ​កូដ]

ពាក្យរូបថតគឺមកពីភាសាក្រិច ផូ(phōs)​ មានន័យថាពន្លឺ​ ក្រាហ្វិន(gráphein)មានន័យថា​គូស​។ ពាក្យនេះត្រូវ​បានបកប្រែដោយលោក​ចន ហើស្សែល(John Herschel)នៅឆ្នាំ​១៨៣៩។

បច្ចេកវិទ្យាដំបូង[កែប្រែ​កូដ]

កាម៉ារ៉ាអប់ស្កូរ៉ាប្រើសំរាប់ថតរូប

រូបថតបានបង្កើតឡើងដោយសារការផ្សំរវៀងបច្ចេកវិទ្យាផ្សេងៗ។​រូបថតដំបូងគឺត្រូវបានបង្កើ់តឡើងដោយអ្នកទស្សនវិទូជនជាតិចិនឈ្មោះ​​មូ​ ទី(Mo Ti )​និង​អ្នកគណិតសាស្រ្តជនជាតិក្រិច​ឈ្មោះ​អារីស្តល(Aristle)​និង​អេឃ្លីត(Euclid)​បានបង្ហាញពី​កែវរបស់កាម៉ាសំរាប់ថត​​នៅស.វ​ទី៤និង​ទី៥នៃBCE។[៤][៥]ហើយនៅស.វ​ទី៦​​ អ្នកគណិតសាស្រ្តប្រទេសប៊ីសង់បានប្រើកាម៉ារ៉ា​អ​ប់ស្កូរ៉ា(camara obcura)​នៅប់ផ្ដើមការពិសោធជាមួយប្រាក់់ជាច្រើនដោយពឹងផ្អែកជូហានហិនរិចស្កល្ស(Johann Heinrich Schultz)បានរកឃើញប្រាក់លាយនី

ឯកសារ:Frederick Langenheim​circa1849.jpg

រូបថតបង្ហាញអំពីអ្នកថតរូបជនជាតិអាមេរិចហ្វ្រិដឺរិក​ លេងហេម( Frederick Langenheim)(ប្រហែលឆ្នាំ1849)កត់ត្រា,ចំនងជើងនៅលើរូបថតហៅថាTalbotype

​នៅឆ្នាំ១៨៤០តាលបុត(Talbot)​មិនដូចប្រភេទដាហ្គឹរី ប្រភេទនេះថ្មីនេះត្រូវបានផ្ដិតឡើងជារូបថត ដែលដូចហ្វិម(film)សព្វថ្ងៃ។​​ការថតដោយកែវបានយកទៅប្រើប្រាស់ដូចគ្នាជាមួយ​ រូបថតមុននៅថ្ងៃនោះហើយបានទទួលគុណភាពល្អនិងច្បាស់នៅពេលផ្ដិត។ នេះជាការរកឃើញដំបូងសំរាប់ទេសភាពពីព្រោះវាមើលទៅហាក់បីដូចជារូបភាពនេះទន់ ជាការពិតណាស់ ការថត​ពិតជាមានសារៈសំខាន់នៅក្នុងទុកជាឯកសាររឺក៏ជាការសំអាងនៅ

អ្វីមួយ ហើយវាមានភាពងាយស្រួលក្នុងការដឹង ថាតើរូបនេះគេចង់និយាយអំពីអ្វី ហើយគេធ្វើការសំគាល់ទៅលើវា ថាគេថតនៅសម័យណា នៅពេលណា នៅកន្លែងណា ប៉ុន្មានឆ្នាំហើយ។​​​​​​​​ថាបូត(Talbot)[១៣] បានប្រើវិធីនេះដែលជារបស់ខ្លូន។​គត់បានចំនាយពេលសំរាកស្រាវរហូតគាត់បាត់បង់ជីវិត។​​​​​បន្ទាប់ពីចចអេសមេន​(George Eastman) បានរកឃើញផលិតផលរបស់លោក ថាលបូតម្ដងទៀត ដែលជាបច្ចេកវិទ្យាដំបូង​ដែលបានប្រើហ្វីមការម៉ារ៉ានៅថ្ងៃនេះ។​​​​ហ៊ីភភូលីត បាយ៉ាដ(Hippolyte Bayard)​បានបង្កើតវិធីធ្វើរូបថតផងដែរប៉ុន្តែបានពន្យាពេលវា​ហើ់យមិនបានរៀបំថ្មីដើម្បីស្រាវជា្រវ។​​​នៅឆ្នាំ១៨៣៩​ចនហឹសែលបានបង្កើតកែវដំបូងសំរាប់ថតរូប ប៉ុន្តែការបង្កើតរបស់គាត់មានការលំបាកក្នុងការផលិត។ ​ស្លូវិនចានីស្ស ផូហា(Janez Puhar)បានបង្កើតរូបថតដោយកែវថតរូបនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៤១ ដែបានរៀបចំម្តងទៀតនៅថ្ងៃទី១៧ ​ខែមិថុនាឆ្នាំ១៨៥២នៅក្នុងទីក្រុងបារីសដោយ Académie Nationale Agricole, Manufacturière et Commerciale។​[១៤]ហើយនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៤៧បងប្អូនជីដូនមួយរបស់NicephoreNiépceដែលជាអ្នកគីមីវិទ្យាឈ្មោះនិហ្វអេសធីវិចថរ​(NiépceSt.Victor)ការរកឃើញរបស់គាត់ក្នុងការបង្កើតម៉ាស៊ីនថតជាមួយនិងតលូទកាសរ។​​​​​​​​​​ បងប្រុសរបស់ភីលេដេលភា(Philadelphia)និងចនវីភលបូស្ទូនបានរកឃើញកែវថតរូបនៅអំឡុងឆ្នាំ១៨៤០។ការថតនៅ សម័យមុនវាគ្មានពណ៏ទេ តែនូវនាសម័យនោះការថត និងសម័យ

ថ្មីនេះមានភាពខុសគ្នា​​​ តែសម័យថ្មីគេនិយមរូបពីសម័យមុន ដែលធ្វើអោយពួកគេមានការចាប់អារម្មណ៏[១៥]នៅឆ្នាំ១៨៥១ភីលេដេលភាបានរកឃើញcollodionprocess។[ត្រូវការអំណះអំណាង]អ្នកថតរូបនិងអ្នកនិពន្ធក្រោយបានប្រើកាម៉ារ៉ានេះ។[ត្រូវការអំណះអំណាង]

ជំនួយការរបស់Roger Fentonអង្គុយលើរទេះកាម៉ារ៉ា​ នៅ Crimea, 1855.

ហឺបឺតបូវយឺបឹកិលិយ(HerbertBowyerBerkeley)​បានពិសោធន៍និងជាតិអន្ធឹលភ្នែករបស់គាត់បន្ទាប់ពីសាមាន(Samman)បានបង្ហា​ញគំនិតក្នុងការបន្ថែមdithioniteទៅការបង្កើនពន្លឹ។​បឺកិលិយបានរកឃើញការបន្ថែមនៃsulfite​ដើម្បីស្រូបយកsulfurdioxideបានអោយពីសារធាតុគីមីដែលមិនតំរូវនៅក្នុងការបង្កើត។​​នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៨១គាត់បានបង្ហាញការរកឃើញរបស់គាត់។​​​រូបមន្តរបស់លោកបឺកិលិយsulfite​និងអាស៊ីតនៃក្រូចឆ្មា។​​គេបន្ថែមអាម៉ូញាក់មុនប្រើដើម្បីធ្វើរូបមន្តទឹកក្បុង។​រូបមន្តថ្មីត្រូវបា​នលក់ដោយក្រុមហ៊ុន​ផ្លាទីនូថាយ(Platinotype)​នៅក្នុងទីក្រុងឡុង។​​​​[១៦]នៅស.វទី១៩ការពិសោធន៍ជាមួយស៊ីនុយសូអ៊ីតនៃម៉ាស៊ីនថតបានក្លាយជាទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងអស្ចារ្យ។​អ្នកថតរូបថ្មីរបស់អាឡឺម៉ង់ឈ្មោះដិដរលិលីនដាល(TheodoreLilienthal)បានទទួលជោគជ័យយ៉ាងពេញ​លេញនៅឆ្នាំ១៨៨១អំពីLambert Process​របស់គាត់នៅក្នុងភាគខាងកើតនៃLouisiana។

ភាពពេញនិយម[កែប្រែ​កូដ]

General view of The Crystal Palace at Sydenham by Philip Henry Delamotte

Mid 19th century "Brady stand" photo model's armrest table, meant to keep portrait models more still during long exposure times (studio equipment nicknamed after the famed US photographer, Mathew Brady).

1855 cartoon satirizing problems with posing for Daguerreotypes; slight movement during exposure resulted in blurred features

A photographer appears to be photographing himself in a 19th-century photographic studio. Note clamp to hold the poser's head still. A 1893 satire on photographic procedures already becoming obsolete at the time.

ប្រភេទដាហ្គឺរី​មានភាពពេញនិយមនៅក្នុងការថតរូបដែលមានការស្រម៉ៃនៅក្នុងអំឡុងពេលIndustrial Revolution។​​​[ត្រូវការអំណះអំណាង]​ការទាមទានេះមិនអាចជួបនិងអោយតំលៃដោយប្រេងសំរាប់គូស​ដើម្បីបង្កើនគុណភាពរូបថត។​ នៅឆ្នាំ១៨៤៧​ ចំនួនការឆ្នៃប្រឌិតដោយកាម៉ារ៉ាSergei Lvovich Levitsky​ដែលមានការសំខាន់ក្នុងការធ្វើអោយកាម៉ារ៉ាកាន់តែល្អ។​ការផ្លាស់ប្ដូរនេះមានឥទ្ធិពលលើការឆ្នៃរូបភាពសំរាប់ទស្សវត្សនេះ​​និងបន្តរហូតបានឃើញអ្វីថ្មីសំរាប់អោយអ្នកជំនាញថតរូបប្រើនៅថ្ងៃនេះ។​​អំឡុងពេលនៅប៉ារីស​វ Levitsky​​​បានក្លាយជាអ្នកថតរូបដំបូងដោយគូររូបមនុស្ស​​នៅក្នុងដោយគួរអោយឆ្ងល់និង​​ព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងៗ។​ [ត្រូវការអំណះអំណាង] រូហ្គឺ ហ្វិនតុន(Roger Fenton)និងភីលីហ្វ ហេនរី ដេឡាម៉ូត(Philip Henry Delamotte)​បានជួយបង្កើតវិធីថ្មី​ដើម្បីផ្ដិតយកព្រឹត្តិការណ៍ជាច្រើន ដំបូងគឺរូបថតសង្គ្រាមនៅ Crimean ទីពីរគឺរូបថតអំពីការស្ថាបនានៃThe Crystal Palaceនៅទីក្រុងឡុង(London) ។​​​ មានរូបថតជាច្រើននៅស.វទី១៩បានបង្កើតត្រឹមត្រូវមានក្បាច់រចនាយ៉ាងស្អាតរបស់ទាសភាពនិងស្ថាបត្យកម្ម។នៅឆ្នាំ១៨៤៩ ​រូបភាពដែលបានបង្កើតដោយ​Levitsky​ដែលមានទស្សនទៅ​Caucasus​ដែលបានបង្ហាញដោយ​អ្នកបង្កើតកែវឧបទិចជនជាតិប៉ារីសChevalierនៅទីក្រុងប៉ារីសដែលបានផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណលើកទីពីរនូវកែវកាម៉ារ៉ា។​​រូបថតទាំងn) បានឈានចូល​ទៅក្នុងទីផ្សារ​និងមានពាក្យស្លោកថា​”ពេលដែលអ្នកចុចបុតុងយើងនិងចាប់យក”។​ឥលូវយើងអាចថតរូបនិងបំបាត់នូវភាពស្មុគស្មាញផ្សេងៗ​​ ក្នុងការទំនាក់ទំនងផ្សេងៗ ​ហើយរូបថតបានលក់នៅក្នុងទីផ្សាជាច្រើននៅឆ្នាំ១៩០១ដែលមានការណែនាំអំពី KodakBrownie។​នៅស.វទី២០កាម៉ារ៉ាកាន់តែទំនើបនិងរហ័សដូចជាសេវាកម្មជំនួញ។​​អ្នកប្រើចុងក្រោយផ្ដល់សំភារៈទុកសំរាប់ត្រឹមតែ២០%សំរាប់ធ្វើ​ទុន។​សំរាប់អ្នកថតរូបហ្វីលខ្មៅសបានផ្លាស់មកប្រើកាម៉ារ៉ាលិកា(Leica)នៅឆ្នាំ១៩២៥[ត្រូវការអំណះអំណាង]។ ​ម៉ាស៊ីនស្កេនដំបូងគេបានបង្កើតនៅឆ្នាំ១៩៥៧ដែលរកឃើញដោយRussell A. Kirsch,ជាកុំព្យូទ័រសំរាប់ផ្ដិតរូបភាពនៅ National Institute of Standards and Technology. គាត់បានបង្កើតប្រព័ន្ធខ្សែសំរាប់ភ្ជាប់រូបភាពទៅ ក្នុងកុំព្យូទ័រហើយរូបភាព ដំបូងនោះគឺ ជាកូនប្រុសរបស់គាត់ Walden Kirsch. រូបថតមានទំហំ 176x176 pixels.[១៨]

ព៌រនៃរូបថត[កែប្រែ​កូដ]

រូបថតមានព៌រដំបូងធ្វើដោយJames Clerk Maxwell, 1861.

ទោះបីជាព៌ណនៃរូបថតត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុងស.វទី១៩ការពិសោធន៍បានបង្ហាញនៅក្នុងរូបភាពបណ្ដោះអាសន្នប្រសើជាងធ្វើ​ជារូបភាពពិតលើសពីនេះទៅទៀតនៅឆ្នាំ១៨៧០អ្វីដែលគេធ្វើបានមនអាចស្គាល់ពន្លឺក្រហមរឺបៃតងឡើយ។រូបថតដែលមានព៌រដំបូង​បានបន្ថែមនូវចំរៀកសំពត់នៅឆ្នាំ១៨៦១​ដោយScottishដែលជាអ្នកចូលចិត្តរូបថតឈ្មោះJames Clerk Maxwell.​[១៩] ជាវិធីដែលយកទៅប្រើសំរាប់ធ្វើរូបថតនៅឆ្នាំ១៨៦២ដោយអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តជនជាតិបារាំងពីរនាក់Louis Ducos du Hauronនិង Charles Cros.[២០]​ការប្រើវិធីនេះokudin-Gorskiiដែលមានបីព៌ណដូចជា​ ក្រហម បៃតង និងខៀវ។​នេះគឺជាម៉ាស៊ីនពិសេសសំរាប់បង្ហាញ​ប៉ុន្តែនៅពេលដែលផ្ដិតគឺមានលទ្ធផលល្អ។​​​​​​​ការប្រមូលកែវថតរបស់គាត់ត្រូវបានទិញដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់Library of Congress នៅឆ្នាំ១៩៤៨​ ហើយអាចប្រើនៅក្នុងកាម៉ារ៉ាឌីយីថល។​​

ភាពជឿនលឿននៃកាម៉ារ៉ាឌីយីថល[កែប្រែ​កូដ]

អត្ថបទដើមចំបង: Digital photography

កាម៉ារ៉ាកានុង Canon PowerShot A95

ការ ឧបករណ៍សំរាប់ផ្ទុក(charge-coupled device) (CCD)គឺមានសារសំខាន់ក្នុងការបង្កើតកាម៉ារ៉ាឌីយីថល[ត្រូវការអំណះអំណាង]។វាត្រូវបានបង្កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៩ដោយWillard Boyle និង George E. Smith at AT&T Bell Labs។ កន្លែងពិសោធន៍កំពុងតែបង្កើតកាម៉ារ៉ានៅលើទូរស័ព្ទ(Picturephone)និងបង្កើតmemory។ គំនិតពីរនេះត្រូវបានរកឃើញដោយBoyle និង Smith ជាអ្នកមានគំនិតឆ្នៃប្រឌិតបង្កើតនូវអ្វីដែលក្រុមពួកគេបង្កើតគឺ'Charge "Bubble" Devices'។ការប៉ិនប្រសព្វក្នុងការបង្កើតរបស់ពួកគេបានផ្ទេររហូតនៃពាក់កណ្តាលរង្វង់។

1973 - Fairchild Semiconductorគេបានបង្កើតរូបថតយ៉ាងធំពីCCD chipដែលមានទំហំ100បន្ទាត់ដេកនិង100បន្ទាត់ឈរ[ត្រូវការអំណះអំណាង].

1975 - Bryce Bayer of Kodak បានបងកើតBayer filter ជាគំនូដែលមានភាពលំអតូចៗសំរាប់ព៌ររូបភាពរបស់CCD

1986 - អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តKodakបានបង្កើតនៅមុនគេលើពិភពលោកmegapixel។ webបានក្លាយជាពេញនិយមដែលផ្ទុកនិងចែករំលែករូបថតដែលមានតាំងពីដំបូងដាក់នៅវិបសាយដោយ Tim Berners-Leeនៅឆ្នាំ១៩៩២(ជារូបថតនៃក្រុមផ្ទះ(CERN) Les Horribles Cernettes)។សព្វថ្ងៃនេះវិបសាយដែលល្បីមានFlickr, Picasa និង PhotoBucket ដែលត្រូវបានប្រើដោយមនុស្សរាប់លាននាក់និងចែករំលែករូបភាពរបស់ពួកគេ។

ផ្សេងៗ[កែប្រែ​កូដ]

ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃកាម៉ារ៉ា

បច្ចេកវិទ្យារូបថតរបស់Timeline

បញ្ជីនៃរូបថតដំបូង

ឯកសារយោង[កែប្រែ​កូដ]

Jump up ↑ Spencer, D A (1973)។ The Focal Dictionary of Photographic Technologies។ Focal Press។ ទំ. 454។ ល.ស.ប.អ. 978-0133227192។

Jump up ↑ Seizing the Light: A History of Photography By Robert Hirsch

Jump up ↑ Seizing the Light: A History of Photography By Robert Hirsch

Jump up ↑ "Light Through the Ages".

↑ Jump up to: ៥,០ ៥,១ Robert E. Krebs (2004)។ Groundbreaking Scientific Experiments, Inventions, and Discoveries of the Middle Ages and the Renaissance។ Greenwood Publishing Group។ ល.ស.ប.អ. 0313324336។

Jump up ↑ Alistair Cameron Crombie, Science, optics, and music in medieval and early modern thought, p. 205

Jump up ↑ Wade, Kaitlyjj; Finger, Stanley (2001)។ "The eye as an optical instrument: from camera obscura to Helmholtz's perspective"។ Perception 30 (10): 1157–77។ អ.វ.ល.:10.1068/p3210។ អ.ស.ផ.ម. 11721819។

Jump up ↑ Window+of+Gras&dq=Joseph+Nicephore+Niepce+View+From+the+Window+of+Gras&client=safari&cd=3 Seizing the Light: A History of Photography By Robert Hirsch

Jump up ↑ aza5G2lVkTYIp5BE3Nqa6Tyf6W4&hl=da&ei =f0PKTd_TJ8mhOvq9rdAH&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=7ved=0CEIQ6AEwBjgK#v=onepageq =Bitumen%20of%20Judea%20photography%20chemistryf= falseByTuckerFriend

Jump up ↑ {{cite web | url=http://freephotocourse.com/history-of-photography-part-a.htm%7Ctitle=History of Photography | publisher=[FreePhotoCourse.com]

Jump up ↑ "Daguerre (1787–1851) and the Invention of Photography"។ Timeline of Art History។ Metropolitan Museum of Art។ October 2004 accessdate=2008-05-06។

Jump up ↑ {{cite book|last=Crawford|first=William|title=The Keepers of Light: A History and Working Guide to Early Photographic Processes|year=1979|publisher=Morgan & Morgan|location=Dobbs Ferry, New York|isbn=0871001586|page=20

Jump up ↑ Improvement in photographic pictures, Henry Fox Talbot, United States Patent Office, patent no. 5171, June 26, 1847.

Jump up ↑ "Life and work of Janez Puhar"។

Jump up ↑ Michael R. Peres (2007)។ The Focal encyclopedia of photography: digital imaging, theory and applications, history, and science។ Focal Press។ ទំ. 38។ ល.ស.ប.អ. 9780240807409។

Jump up ↑ Levenson, G. I. P (May 1993)។ "Berkeley, overlooked man of photo science"។ Photographic Journal 133 (4): 169–71។

Jump up ↑ {{cite news|url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9E0DE5DD1F39F934A35754C0A9669C8B63&sec=&spon=&partner=permalink&exprod=permalink |title= Photography review; In a John Brown Portrait, The Essence of a Militant|accessdate=2007-03-16 | work=The New York Times | first=Margarett | last=Loke | date=July 7,2000

Jump up ↑ Listverse.com

Jump up ↑ James Clerk Maxwell (2003)។ The Scientific Papers of James Clerk Maxwell។ Courier Dover Publications។ ទំ. 449។ ល.ស.ប.អ. 0486495604។

Jump up ↑ Brian, Coe (1976)។ The Birth of Photography។ Ash & Grant។ ល.ស.ប.អ. 0904069079។

លើកតំកើងការអាន[កែប្រែ​កូដ]

រូបថតចំនួនប្រាំនៅស.វ​ទី១៩របស់ Hannavy, John. ENCYCLOPAEDIA [១]

Clerc, L.P. ទ្រឹស្ដីថតរូបនិងការអនុវត្តន៍បានក្លាយជាអ្នកកែប្រែភាសាខ្មែរនៃ "La Technique Photographique" [២]

ទំនាក់ទំនងខាងក្រៅ[កែប្រែ​កូដ]

Commons-logo.svg

វិគីមេឌា Commons មានមេឌា​ដែលបានទាក់ទងនឹង:

History of photography

The Photo History Timeline Collection

A history of photography from its beginnings till the 1920s, by Dr. Robert Leggat

History of photography, by J. Monge-Najera, University of Costa Rica

The First Photograph at The University of Texas at Austin

Alhazen, Kepler and the History of Optics

Camera Obscura, digital library on the history photographic techniques

[៣]

[៤]

ទំព័រគំរូ:Photography

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: បញ្ជូនបន្តខុសទំព័រទាំងឡាយដែលដាច់តំណភ្ជាប់1822 introductionsប្រវត្តិសាស្រ្តទ្វិបអឺរ៉ុបសាលាដុនបូស្កូ

បញ្ជីណែនាំ

Channlina sc

Alerts (6)

Notice (1)

ការពិភាក្សា​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​បេតាបញ្ជីតាមដាន​ការរួមចំណែកកត់ឈ្មោះចេញទំព័រដើមការពិភាក្សាអានកែប្រែ​កូដបន្ថែម​ប្រធានបទ​មើល​ប្រវត្តិ​តាមដាន

បន្ថែមទៀត

ស្វែងរក

ស្វែងរក​

ទៅ

ទំព័រដើម

បន្លាស់ប្ដូរថ្មីៗ

ជំនួយ

អត្ថបទថ្មីៗ

ទំព័រចៃដន្យ

សហគមន៍

សុំធ្វើជាអ្នកអភិបាល

សុំប្តូរអត្តនាម

ផតថលសហគមន៍

ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្មីៗ

បោះពុម្ព​/នាំចេញ​

បង្កើតសៀវភៅ​

ទាញយកជា PDF

ទម្រង់​សម្រាប់បោះពុម្ភ

​ឧបករណ៍

អ្វី​ដែលភ្ជាប់មកទីនេះ

បន្លាស់ប្ដូរពាក់ព័ន្ធ

ផ្ទុកឯកសារឡើង

ទំព័រ​ពិសេស​ៗ

តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃយ៍

ព័ត៌មានអំពីទំព័រនេះ

ភាសា

ទំព័រនេះត្រូវបានកែចុងក្រោយនៅម៉ោង០៦:១១ ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៣០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៧

អត្ថបទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ក្រោម​អាជ្ញាបណ្ណ Creative Commons Attribution-ShareAlike License​ ។ លក្ខខណ្ឌបន្ថែម​ផ្សេងៗទៀតក៏នឹងអាចត្រូវបានអនុវត្ត។​ សូមមើល លក្ខខណ្ឌ​ក្នុងការ​ប្រើប្រាស់ សម្រាប់​ព័ត៌មានលម្អិត​។

ក្រុមតន្ដ្រី គ្វីន (Queen Band)

ក្រុមចម្រៀង គ្វីន(Queen) គឺជាក្រុមតន្ដ្រីរ៉កបុរស(rock) នៅទីក្រុងឡុងប្រទេសអង់គ្លេសក្នុងកំឡុងឆ្នាំ១៩៧១ ដោយភាពរឹងប៉ឹងនិង​ការ​ឆ្នៃ​

ប្រឌិត​​​ខ្ពស់នៃលោកហ្វ្រេតឌី មើស៊ូរី (Freddie Mercury)ជាអ្នកលេងព្យាណូ (piano) លោកប្រេន មេយ (Brian

May)អ្នកលេងហ្គីតា (guitar)

លោកចន ដេខូន (John Deacon) អ្នកលេងហ្គីតាបាស (bass guitar) និង​លោក​រ៉យជើ ថាយឡូ (Roger Taylor) ជាអ្នកវាយស្គរ (drums)។

ភាពជឿនលឿននិងរីចម្រើនយ៉ាងរហ័សរបស់ក្រុមចម្រៀង គ្វីន(Queen)គឺដោយសារតែមានការរីចម្រើនផ្នែតតន្ដ្រីរ៉ក(rock)របស់ពួកគេ

បន្ទាប់មកក្រុមនេះបានមាន​ការរីកចម្រើនបន្តិចម្ដងៗ​រហូតក្លាយជា​ក្រុម​​ដ៏​អស្ចារ្យ​មួយ។ បន្ទាប់មកវិទ្យុការងារមិត្តភាព (radio-friendly works) បានដាក់បញ្ចូល

ការឆ្នៃប្រឌិតថ្មីនិង ស្ទីល​ផ្លែកទៅក្នុងតន្ដ្រី​របស់​​ពួក​គេ។ មុនពេលចូលរួមក្រុម គ្វីន(Queen) លោកប្រេន មេយ (Brian May)​ និង រ៉យជើ ថាយឡូ (Roger Taylor)​

បាន​លេង​ក្រុមជាមួយគ្នាដែលមានឈ្មោះថាស្មាល (Smile)។ មានអ្នក​លេង​ហ្គីតា​បាសធីម ស្ថាហ្វ ហ្វេល (Tim Staffell)​និងលោក​

ហ្វ្រេតឌី មើស៊ូរី (Freddie Mercury)បានក្លាយជាអ្នកគាំទ្ររបស់ក្រុមស្មាល (Smile)ហើយបានជួយពួកគេ​មាន​ការ​បង្កើតថ្មី​យ៉ាង​

ល្អនឹងរបៀននៃការសន្សំសច្ចៃបន្ទាប់ពីការចាកចេញរបស់ ធីម ស្ថាហ្វ ហ្វេល (Tim Staffell)នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០។ ហ្វ្រេតឌី មើស៊ូរី

(Freddie Mercury)បានចូលក្រុមក្នុងពេលយ៉ាងឆាប់ បន្ទាប់ពីនោះ គាត់បានផ្លាស់ប្ដូរក្រុមទៅជា គ្វីន(Queen) ហើយបានយល់ព្រមនូវ​

ការ​ឲ្យ លោកចន ដេខូន (John Deacon) ត្រូវបានជ្រើសរើសជាអ្នកចម្រៀងដំបូងជាក្នុង អត្ថបទចម្រៀង​អ៊ីផូនីមុស ឌីប៊ូត

(eponymous debut) របស់ពួកគេនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៣។ គ្វីន(Queen)បានមានការសប្បាយរីករាយជាមួយជោកជ័យ​របស់ពួកគេ​នៅចក្រភព​

អង់គ្លេស​ជាមួយនឹងការសម្ដែងលើកដំបូងនិងការសម្ដែងនៅក្នុងអត្ថបទចម្រៀង គ្វីនពី (Queen II) ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៤, តែវាគឺបានចេញផ្សាយ​

អត្ថបទចម្រៀងស៊ើត ហាត អាថាក់ (Sheer Heart Attack) ក្នុង ឆ្នាំ១៩៧៤ និងអត្ថបទចម្រៀងអឺក ណៃ អែត ឌឹក អូផេរ៉ា

(A Night at the Opera)ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥ ដែលធ្វើឲ្យក្រុមទទួលជោកជ័យជាអន្តរជាតិ។ បន្ទាប់មកភាពល្បីល្បាញរបស់ [[បូហេមែន

រ៉ាសូឌី]] (Bohemian Rhapsody) ដែលឈរចំណាត់ថ្នាក់អ្នកចម្រៀងលេខ១នៅចក្រភពអង់គ្លេសហើយវាបានជាប់កំណត់់​ត្រាជាប់ចំណាត់ថ្នាក់​

លេខមួយនៅ៧០តំបន់ ហើយបានផ្ដល់ឲ្យក្រុមនូវតំណែងកំពូលតារាងទាំងដប់នៃយូអេស ប៊ីលបត ហត ១០០ (US Billboard Hot

100) អត្ថបទចម្រៀងរបស់ពួកគេ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៧ដែលមានឈ្មោះថាញូ អប ឌឹក វើល (News of the World) មានការជួយគាំទ្រគ្នា

ទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងបទចម្រៀងរ៉ក(rock)ដែលល្បីល្បាញគឺវី វីល រ៉ក យូ(We Will Rock You)និង វីអា ឌឹកឆែម ពាន

(We Are the Champions) ក្នុងរយៈពេលក៏ខ្លី។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៨០គ្វីន(Queen) គឺជាក្រុមមួយក្នុងចំណោមក្រុមចម្រៀងរ៉កស្តេដៀម

(rock stadium) ដ៏ល្បីនៅទូទាំងពិភពលោក​ហើយនឹងការសម្ដែងរបស់ពួកគេក្នុងឆ្នាំ១៩៨៥លីវ អីដ(Live Aid) គឺចាត់ទុកជាផ្នែក​

សំខាន់​ក្នុងប្រវត្តិតន្ដ្រីរ៉ក(rock) ក្នុងឆ្នាំ១៩៩១។លោកហ្វ្រេតឌី មើស៊ូរី (Freddie Mercury)បានស្លាប់ដោយជំម្ងឺរលាកទងសួត

ព្រោះតែជម្ម្ងឺអេដស៍ ហើយ លោកចន ដេខូន (John Deacon)បានលាឈប់ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៧។ តាំពីពេលមកលោកប្រេន មេយ

(Brian May) និងលោករ៉យជើ ថាយឡូ (Roger Taylor) បានសម្ដែងជាមួយគ្នាយូៗម្ដងដែលបានដាក់ឲ្យមានការសហការជាមួយ

ភូល រ៉យជើ (Paul Rodgers) ក្រោមឈ្មោះថា គ្វីន(Queen) + ភូល រ៉យជើ (Paul Rodgers)ហើយបាន បញ្ចប់នៅមិថុនា​ឆ្នាំ​២០០៩។

ហើយក្រុមទាំងមូលបានចេញផ្សាយទាំងអស់១៨ អត្ថបទចម្រៀងមួយគឺជាអត្ថបទចម្រៀ​ង​ម្នាក់ឯង ហើយដប់ទៀតឋជាឌីវីឌី DVDs​ហើយការកំណត់

ការលក់អត្ថបទចម្រៀងជាទូទៅរបស់ពួកគេគឺចាប់ពី​១៥០លាន​ទៅ៣០០លានអត្ថបទចម្រៀងធ្វើឲ្យពួកគេក្លាយតារាចម្រៀងដែលលក់អត្ថបទចម្រៀង​

ដាច់ជាងគេចំណាត់ថ្នាក់លេខ១លើពិភពលោក (best-selling music artists) ពួកគេទទួលបានពានរង្វាន់លែវធែម អាឈីវេមិន (Lifetime Achievement)

Award ពីឧស្សាហកម្មផលិតចម្រៀងប្រទេសអង់គ្លេស the British Phonographic Industry ក្នុងឆ្នាំ 1990ហើយបានឧទិសនាមចូល​ក្នុង​

សាលចម្រៀងរ៉កនិងរ៉ូលដ៏ល្បីល្បាញ (Rock and Roll Hall of Fame) ក្នុងឆ្នាំ២០០១។

តំបន់ទេសចរណ៏កម្ពុជា

ប្រទេសកម្ពុជា

ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដែលកាលពីមុនមានឈ្មោះថាកម្ពុជា ឬព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាហើយត្រូវបាន

គេហៅថាព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដែលត្រូវបានបកប្រែមកពីភាសំស្រ្កឹត។ប្រទេសកម្ពុជាជាប្រទេសមួយដែលស្ថិតនៅភាគខាងកើតនៃទ្វីបអាស៊ីដែលមានចំនួនប្រជាជនជាង១៤៨លាននាក់ ហើយទីក្រុងដែល

ធំជាងគេនៅក្នុងប្រទេសគឺទីក្រុងភ្នំពេញ។ប្រទេសកម្ពុជាបានទទួលឥទ្ឋិពលយ៉ាងខ្លាំងរបស់សាសនាពីធំៗគឺឥណូនិងពុទ្ឋសាសនានៅក្នុងសត្សវត្ស១១និង១៤។ប្រជាជនត្រូវបានគេហៅថាកម្ពុជាឬខ្មែរថ្វីបើ

ជាការនិយមរបស់ប្រជាជនក៏ដោយប៉ុន្តែប្រជាជនមួយចំនួនធំបានប្រកាន់ខ្ជាប់នួវព្រះពុទ្ឋសាសនា

លើពីនេះទៅទៀតក៏មានជាតិសាសន៏ដ៏ច្រើនសន្ឋឹកសន្ឋប់ទៀតដូចជា ចាម ចិន វៀតណាមនិងក្រុមកល

សម្ឋ័នតូចៗដែលរស់នៅក្នុងព្រៃនៃតំបន់ភ្នំ។ប្រទេសកម្ពុជាមានព្រំប្រទល់ជាប់និងប្រទេសដូចជា

ខាងជើងឆៀងខាងលិចនិងខាងលិចជាប់និងប្រទេសថៃ ខាងជើងឆៀងខាងកើតជាប់និងប្រទេសឡាវ

ខាងកើតនិងខាងត្បូងឆៀងខាងកើតជាប់និងប្រទេសវៀតណាម។ប្រទេសកម្ពុជាមានឈូងសមុទ្រជាប់នឹងឈូងសមុទ្រនៃប្រទេសថៃគឺខាងត្បូង។ចំពោះទីតាំងភូសាស្រ្តនៃប្រទេសកម្ពុជាមានទន្លែដ៏ធំមួយគឺ

ទន្លេមេគង្គដែលជាប្រភពទឹកស្អាតនិងប្រភពនៃជីជាតិរួមនិងជាប្រភពដ៏ច្រើនសន្ឋឹកសន្ឋប់នៃត្រីដែល

ប្រជាជនកម្ពុជាដែលអោយឈ្មោះថាជាទន្លេមាស ហើយប្រទេសកម្ពុជាបានយកដំណាំកសិកម្មជា

ដំណាំដែលសំខាន់ជាងគេសំរាប់សេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួនដែលមានរហូតទៅដល់៥៩%នៃចំនួនប្រជាជនរបស់

របស់កម្ពុជាដែលបានទទួលចំនួលពីការដំាដុះ(ស្រូវនិងពោត)ហើយចណួលមួយចំនួនទៀតបានមកពីការលក់សំលៀកបំពាក់ ទេសចរណ៏រួមនិងការធ្វើសំណង់ជាចំណុចសំខាន់សំរាប់សេដ្ឋកិច្ច។នៅក្នុងឆ្នាំ២០០៧ចំនួនជនបរទេសដែលបានមកទស្សនាប្រាំងប្រាសាទអង្គវត្តច្រើនជាង៤លាននាក់។នៅក្នុងឆ្នាំ២០០៥ប្រទេសកម្ពុជា

បានរកឃើញនិងទាញយកប្រេងនិងសាំងពីក្នុងទឹកមកប្រើប្រាស់និងបានធ្វើអោយសេដ្ឋកិច្ចរបស់

ប្រទេសបានកើនឡើងដ៏គួរអោយគាប់សំគាល់នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៣។

ឈ្មោះជាផ្លូវការរបស់ប្រទេសកម្ពុជាជាភាសាអង់គ្លេសគឺព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដែលបកប្រែមកពី

ភាសាខ្មែរព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាហើយយើងក៏អាចហៅកាត់បានថាកម្ពុជា។ពាក្យថាកម្ពុជាមកពីភាសា

សំស្ត្រឹតកម្មបូជាដែលជាភាសាសាមញ្ញហើយប្រជាជនកម្ពុជាបានស្គាល់និងប្រកាន់ខ្ជាប់ប្រទេសរបស់

ខ្លួនថាស្រុកខ្មែរដែលមានន័យថាទឹកដីកម្ពុជាឬក៏គេអាចហៅយ៉ាងទៀតថាប្រទេសខ្មែរ។

ប្រវត្ថិសាស្រ្តកម្ពុជា

ប្រទេសកម្ពុជាជាប្រទេសមួយដែលមានការលូតលាស់គ្រប់វិន័យចាប់ពីសត្សវត្សទី៩រហូតដល់១៣

ហើយបន្តរហូតដល់ចុងសត្សវត្ស១៣។ឥទ្ឋិពលរបស់ព្រះពុទ្ឋសាសនាបានហូរចូលមកដល់ប្រទេស

កម្ពុជាតាមរយះព្រះដែលមកពីស្រីឡាងកា ហើយសាសនាមួយនេះបានរីកលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំងនិងដិត

ជាប់នៅក្នុងបេះដូង ចិត្តរបស់ប្រជាជនកម្ពុជា។ប្រជាជនកម្ពុជាបានមានជំនឿរយ៉ាងខ្លាំងទៅលើងព្រះ

ពុទ្ឋសាសនា ប៉ុន្តែនៅកំឡុងសត្សវត្ស១៥ជំនឿររបស់ប្រជាជនខ្មែរបានធ្លាក់ចុះ។ទីក្រុងដែលមានធំ

ជាងគេនៅសម័យបុរាណានោះគឺអង្គវត្តហើយបានបន្តមានឥទ្ឋិពលរហូត។នៅក្នុងសម័យអង្គវត្តមាន

ប្រជាជនជាងមួយលាននាក់ ដោយសារតែមានប្រាំងប្រសាទអង្គវត្តនេះហើយដែលធ្វើអោយប្រទេស

នៅសកលលោកបានស្គាល់ប្រទេសកម្ពុជាហើយសម័យអង្គជាសម័យមួយដែលមានភាពល្បីល្បាញ

ជាងគេរបស់ខ្មែរ។បន្ទាប់ពីការរីកចំរើនដ៏ល្បីរបស់សម័យអង្គហើយនោះ ដោយមានការជ្រៀតជ្រែកចង់

បានរបស់ប្រទេសជិតខាងខ្មែរក៏បានធា្លក់ចុះនិងកើតមានចរាចលនៅពេញផ្ទៃប្រទេសបាត់បង់ទីក្រុងដ៏ជាទីសុខរបស់ប្រទេស។ព្រះរាជាបានធ្វើការសំរេចចិត្តផ្លាស់ប្តូរទីក្រុងទៅក្រុងឡុងវែកវិញដែលជាទី

ដែលអាចពង្រឹកអំណាចឡើងវិញប៉ុន្តែមិនទទួលបានលទ្ឋផលល្អថែមទាំងបាត់បង់ទឹកដីដែលខ្លួនគ្រប់

គ្រងទៀត លើសពីទៅទៀតទីក្រុងឡុងវែកបានបាត់បង់នៅក្នុងឆ្នាំង១៥៩៤។ក្នុងកំឡុងពេល៣

សត្សវត្សចុងក្រោយខ្មែរបានផ្សះផ្សាជាមួយវៀតណាម។

ភាពលូតលាស់នៅក្នុងសម័យអាណានិគមនិយមបារាំងនៅឥណ្ទូចិន

នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៦៣ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុជាសម្តេចមួយដែលបានធ្វើការរំដោះទឹកដីចេញពីប្រទេសថៃនិងវៀតណាមដោយពឹងពាក់បារំាងអោយមកជួយដោះនូវភាពតានតឹង។ប្រទេសថៃបានចុះកិច្ចសន្យា

ព្រមប្រគល់អោយខ្មែរនូវខេត្តខ្លួនយកពិខ្មែរទៅរួមមាន បាត់ដំបង សៀមរាប ហើយកិច្ចសន្យាយល់ព្រម

ប្រគល់អោយខ្មែរដែលធ្វើឡើងដោយថៃនិងបារាំងបានធ្វើឡើងនៅឆ្នាំ១៩០៦។ប្រទេសកម្ពុជាបានធ្លាក់ចុះជានឹមត្រូតរបស់បារំាងហើយក៏ជាប្រទេសមួយនៅក្នុងចំណោមប្រទេសនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ទូចិនពីឆ្នាំ១៨៦៣ដល់១៩៥៣។នៅក្នុងកំឡុងឆ្នាំ១៩៤១ដល់១៩៤៥កម្ពុជាទទួលបានការយល់ព្រមពីជប៉ុនក្នុង

ការជួយយករាជអំណាចពីបារំាងវិញដោយធ្វើឡើងដោយសម្តេចនរោមត្តមសីហនុ ហើយប្រទេសកម្ពុជា

ក៏បានទទួលកិច្ចព្រមព្រៀងប្រគល់អោយពីបារំានៅថ្ងៃទី០៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៥៣ តាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃ

លទ្ឋិប្រជាធិបតិយ្យដោយដឹកនាំដោយព្រះបាទនរោត្តមសីហនុ។នៅពេលដែលបារំាងព្រមប្រគល់

អំណាចអោយកម្ពុជាវិញហើយនោះ ប្រទេសកម្ពុជាក៏បានបាត់បង់នូវទឹកដីនៃទន្លេមេគង្គដែលជាដី

សណ្តរគ្រប់គ្រងដោយវៀតណាម។

ការទទួលអំណាចនិងសង្គ្រាមវៀតណាម

ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាបានផ្លាស់ប្តូររបបនៃការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនទៅជារបបលទ្ឋិប្រជាធិតេយ្យក្រោយការទទួលបានអំណាចពីបារំាងវិញដោយសារព្រះបាទនរោមត្តសីហនុ។ពេលដែលបារាំងបានយល់ព្រមប្រគល់អំណាចគ្រប់យ៉ាងអោយខ្មែរវិញនោះ ខ្មែរក៏បានបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងទនេ្លមេគង្គពីដែលគ្រប់គ្រង

ដោយវៀតណាម។វៀតណាមបានធ្វើការគ្រប់គ្រងទឹកដីទន្លេមេគង្គតាំងពីឆ្នាំ១៦៩៨ដែលជារាជកាលនៃការគ្រប់គ្រងរបស់ជ័យជេដ្ឋាទII ។ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុបានដាក់រាជនិងប្រគល់ជូនព្រះបិតាវិញនៅ

ឆ្នាំ១៩៥៥ បន្ទាប់ពីព្រះរាជបិតាសោយទីវង្គតព្រះបាទនរោត្តមសីហនុនៅឆ្នាំ១៩៦០ព្រះអង្គក៏បានឡើង

គ្រងរាជម្តងទៀតក្នុងព្រះមាននាមជាព្រះមុខរដ្ឋនៃប្រទេស។

ទេសចរណ៏

ទេសចរណ៏ជាឧស្សាហកម្មដែលគ្មានផ្សែងហើយក៏ជាសេដ្ឋកិច្ចដ៏អស្ចារ្យទី២របស់ប្រទេសកម្ពុជាបន្ទាប់

ពីងើបពីសង្គ្រាម។នៅចន្លោះខែមករានិងធ្នូក្នុងឆ្នាំ២០០៧ដែលបានចូលមកទស្សនាមានចំនួន២លាននាក់ ដែលមានការកើនឡើង១៨,៥%បើប្រៀបធៀបពីឆ្នាំ២០០៦។អ្នកទស្សនា៥១%ឆ្លងតាមរយះប្រាំងប្រសាទអង្គវត្តចំនែកផ្នែកដែលនៅសល់នោះគឺ៤៩%ដែលឆ្លងតាមរយះទីក្រុងភ្នំពេញហើយនឹងផ្សេងៗ

ទៀតមានគោលបំណងចង់ទៅទស្សនាក្រុងព្រះសីហនុដែលស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងឆៀងខាងលិចដោយសារព្រះសីហនុជាខេត្តមួយដែលសំបូរដោយរម្មណីយដ្ឋានឆ្នេរសមុទ្រនិងមានខេត្តផ្សេងទៀតដែលនៅជិតដូចជាកំពត កែប បូកគោផងដែរ។ដោយសង្កេតមានការរីកចំរើនជាខ្លាំងខាងផ្នែកទេសចរណ៏ចាប់

តាំងពីប្រទេសកម្ពុជាទទួលបានអំណាចពីបារាំងនិងជាប្រទេសដែលកាន់របបលទិ្ឋប្រជាធិបតេយ្យពីឆ្នាំ១៩៩៣ ដោយមានចំនួនអ្នកទស្សនចំ១១៨១៨៣ជាជនបរទេស ហើយនៅក្នុងឆ្នាំ២០០៩មានចំនួន

២១៦១៥៧៧។អ្នកទស្សនាអន្តរជាតិភាគច្រើនជាជនជាតិជប៉ុន ចិន កូរ៉ែ អាមេរិចហើយនិងបារំាងតាម

ការធ្វើរបាយការណ៏។ឆ្លងតាមការមកទស្សនារបស់ភ្ញៀវអន្តរជាតិបានធ្វើប្រទេសកម្ពុជាអាចរកប្រាក់

ចំនូលបាន១.៤លានដុល្លាសហរដ្ឋអាមេរិចនៅក្នុងឆ្នាំ២០០៧ហើយប្រាក់ចំណួលបានកើនឡើង

១០%។តាមប្រភពពត៏មានរបស់សារពត៏មានរបស់ចិននិងកម្ពុជាដេលីបាននិយាយថាកម្ពុជាទទួលបានភ្ញៀវទេសចរណ៏រហូតដល់បីលាននាក់ក្នុងឆ្នាំ២០១០និងឆ្នាំ២០១៥នឹងមានកំណើនរហូតដល់ប្រាំ

លាននាក់។កំណើនភ្ញៀវទេសចរណ៏នៃវិស័យទេសចរណ៏បានកើនឡើងរហូតដល់បីដងទាំងនេះបាន

ទាញភ្ញៀវទេសចរណ៏ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានអង្គវត្តដ៏ល្បី សួនឧស្យានជាតិដែលស្ថិតនៅក្នុងខេត្ត

សៀមរាប ឆ្នេរសមុទ្រដ៏ស្រស់ស្អាតនៃខេត្តព្រះសីហនុ ហើយនិងទីក្រុងភ្នំពេញដ៏មានស្រស់ស្អាតរបស់

ប្រទេសកម្ពុជា។ទេសចរណ៏បានផ្តល់ការងារជាច្រើនដល់ប្រជាជនកម្ពុជាដែលរស់នៅតំបន់ទេសចរណ៏ជាក់ស្តែងផលិតផលនៅក្នុងស្រុកមិនបានបំពេញតំរូវការគ្រប់គ្រាន់របស់ភ្ញៀវទេចរណ៏ទេប៉ុន្តែផលិតករបាននាំចូលផលិតផលពីក្រៅប្រទេសមានចិន ថៃ វៀតណាមជាដើម។

ទីក្រុងភ្នំពេញ

ទីក្រុងភ្នំពេញគឺជាបេះដូងនៃប្រទេសកម្ពុជាហើយក៏ជាទីក្រុងធំជាងគេរបស់កម្ពុជាដែលស្ថិតនៅ

តាមបណ្តោយទន្លេមេគង្គ។ទីក្រុងភ្នំពេញបានក្លាយទៅជាទីក្រុងធំរបស់ប្រទេសកម្ពុជាចាប់តាំងពីការ

ត្រូតត្រារបស់បារាំងនិងបានបន្តលូតលាស់រហូតបានក្លាយទៅជាទីក្រុងនៃបណ្តុំសេដ្ឋកិច្ចនិងឧស្សាហ

កម្មសកម្មហើយក៏ជាទីក្រុងមួយដែលមានសុវត្ថិភាព នយោបាយ វប្បធម៏ រួមនិងការទូតនៃប្រទេស។

កំឡុងពេលដែលបារំាងចូលមកគ្រប់គ្រងប្រទេសកម្ពុជា បារំាងបានកសាងវត្តភ្នំនៅក្នុងឆ្នាំ១៩២០។

វត្តភ្នំជាកន្លែងទេសចរណ៏ដ៏សំខាន់ដូជាខេត្តសៀមរាប ព្រះសីហនុដែលទីគោលដៅរបស់ភ្ញៀវ

ទេសចរណ៏។ប្រទេសកម្ពុជាបានសាងកន្លែងទេសចរណ៏បានចំនួន១៤៣៤កន្លែងជាកន្លែងដែលស្រស់ស្អាត។ដោយយោងតាមស្ថានភាពនៃទីក្រុងភ្នំពេញជាប់និងទន្លេសាប មេគង្គជាតំបន់ដែលប្រជាជន

២.២លាននាក់និងកើនឡើងជាលំដាប់រហូតដល់១៤.៨លាននាក់នៅក្នុងឆ្នាំ២០០៨។ទីក្រុងភ្នំបាន

ក្លាយជាទីក្រុងដែលមានចំនួនប្រជាច្រើននិងល្បីជាងគេរួមជាមួយទីក្រុងនៃប្រជុំសេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ។

ទីក្រុងភ្នំពេញបានផ្លាស់ឈ្មោះពីវត្តភ្នំដូនពេញដែលកសាងឡើងនៅឆ្នាំ១៣៧៣ដែលមានព្រះពុទ្ឋរូបប្រាំ

ដើមគគ្គីនៅលើភ្នំហើយក៏មានដាក់ឈ្មោះថាដូនពេញ ដែលកាលពីមុនមានឈ្មោះថា Krong Chaktomuk មានមន័យថាទីក្រុងមុខបូនសំដៅទៅដល់រចនាសម្ព័នរបស់ទន្លេ មេគង្គ បាសាក់ សាបជា

ទន្លេដែលបានហូរឆ្លងកាត់ទីក្រុងភ្នំពេញវាជាពាក្យកាត់ដែលបានដាក់ឈ្មោះដោយស្តេចពញ៉ា យ៉ាត។

ប្រវត្ថិនៃទីក្រុងភ្នំពេញ

ទីក្រុងភ្នំពេញបានក្លាយជាឈ្មោះដំបូងរបស់ទីក្រុងនៃប្រទេសកម្ពុជាបន្ទាប់ពីការប្រទានឈ្មោះរបស់ព្រះបាទពញ៉ា យ៉ាតដែលជាស្តេចមួយព្រះអង្គដែលបានធ្វើការផ្លាស់ប្តូរទីក្រុងពីអង្គបន្ទាប់ពីមានការវាយ

របស់ពពួកសៀមអស់ជាច្រើនឆ្នាំ។នៅពីខាងក្រោយវត្តភ្នំមានចេតិយដែលតាំងអធិធាតុរបស់ព្រះបាទ

ពញ៉ា យ៉ាតដែលព្រះអង្គគោរពជឿរលើព្រះពុទ្ឋ។នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៦៦រក្សឈ្មោះថាជាភ្នំពេញដោយមាន

ការកសាងវិមាន។ទីក្រុងភ្នំពេញបានផ្លាស់ពីភូមិទៅជាទីក្រុងភ្នំពេញ

នួន ជា

នួនជាត្រូវបានគេស្គាល់ថាឈ្មោះ រុងឡឺត ឡាវឌី កើតនៅថ្ងៃទី៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩២៩ នៅភូមិវត្តគរ ឃុំវត្តគរ ស្រុកសង្កែ ខេត្តបាត់ដំបង។ គាត់គឺជាអតីតអ្នកនយោបាយក្នុងរបបកុម្មុយនីស្តប្រទេសកម្ពុជា ហើយជាប្រធានអ្នកមនោគមន៍វិជ្ជា ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ជាសាធារណៈថាជាបងធំទីពីរបន្ទាប់ពីលោកប៉ុល ពត ដែលជាអ្នកដឹកនាំក្នុងអំឡុងពេលការកាប់សំលាប់ប្រជាជនកម្ពុជាឆ្នាំ ១៩៧៥ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩ ។ឥលូវនេះនួន ជា ត្រូវបានឃុំឃាំង រង់ចាំអោយអង្គការសហប្រជាជាតិ កាត់ទោសអំពីបទឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងមនុស្សជាតិ សំរាប់តួរនាទីរបស់គាត់ក្នុងរបបវាលពិឃាត; អតីតអ្នក​ដឹកនាំ​ក្នុងរបប​ខ្មែរក្រហមបីរូបទៀត ដែលនៅរស់ហើយរង់ចាំការកាត់ទោសជាមួយនួន ជាមានដូចជា៖ អៀង សារី ,ខៀវ សំផន,អៀង ធីរិទ្ធធ ។

ឪពុករបស់នួន ជា ឈ្មោះ ឡៅ លីវ ជាកសិករដាំពោតដ៏ចំនានម្នាក់ ហើយម្ដាយ​របស់​គាត់ជាអ្នកកាត់ដេរ។គ្រួសារនួន ជា ជាគ្រួសារមានពូជកាត់ខ្មែរ-ចិន។ឡៅ លីវ ជាជាតិពន្ធុចិនម្នាក់ហើយម្ដាយរបស់គាត់ជា ប្អូនស្រីរបស់ជនអន្តោប្រវេសន៍ដែលមកពី ហ្សានតូ ហើយប្រពន្ធ​របស់គាត់ជាខ្មែរ។កាលពីក្មេង នួន ជាត្រូវបានគេដាក់សញ្ជាតិពីរគឺខ្មែរ និងចិន។

នួន ជាបានចាប់ផ្ដើមសិក្សានៅអាយុ៧ឆ្នាំ,គាត់រៀនភាសាថៃ បារាំង និងខ្មែរ។ក្នុងស.វឆ្នាំ១៩៤០ ,នួន ជា បានសិក្សានៅឯ សកលវិទ្យាល័យ ថាមម៉ាសេត (Thammasat) នៅទីក្រុងបាងកក ហើយនិងធ្វើការថែមម៉ោង សំរាប់កិច្ចការបរទេសនៃក្រសួងថៃ ។គាត់បានចាប់ផ្ដើមនូវសកម្មភាព នយោបាយរបស់គាត់ជាមួយគណបក្សកុម្មុយនីស្តស្យ៉ាម ក្នុងទីក្រុងបាងកក។ នួន ជា វិលត្រឡប់មកប្រទេសកម្ពុជានៅឆ្នាំ ១៩៥០ ហើយបានប្ដូរសមាជិកភាពរបស់ខ្លួនមកជាសមាជិកបក្សកុម្មុយនីស្ដឥណ្ឌូចិន។ នួន ជា បានចូលសិក្សាវគ្គហ្វឹកហ្វឺននៅទីក្រុងហាណូយក្នុងឆ្នាំ ១៩៥៤ ហើយបានវិលត្រឡប់មកកម្ពុជាវិញ នៅឆ្នាំ១៩៥៥។

គាត់ត្រូវបានជ្រើសរើស ជាលេខាធិការបក្ស នៃគណបក្សកុម្មុយនីស្តកម្ពុជានៅក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៦០។ ក្នុងរបបលិទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យកម្ពុជា គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាបងធំទីពីរ។ ខុសពីអ្នកដឹកនាំ ជាច្រើននៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ នួន ជា មិនបានសិក្សានៅទីក្រុងប៉ារីសទេ។ នៅក្នុងអង្គនីតិបញ្ញតិ្តបានប្រកាសជាសាធារណៈ,ការជួបប្រជុំរបស់តំណាងប្រជាជនកម្ពុជាលើកទីមួយនៅថ្ងៃទី១១ ដល់ថ្ងៃទី១៣ខែមេសាឆ្នាំ១៩៧៦,នួន ជា ត្រូវបានជ្រើសរើសជាប្រធានគណៈកម្មាធិការឈរឈ្មោះបោះឆ្នោត។ គាត់ត្រូវបានដាក់ជាបេក្ខជននាយករដ្ឋមន្ត្រីនៅពេលដែល ប៉ុល ពត លាលែងពីតំណែងរយៈពេលមួយខែ,ក្នុងករណីដែលគាត់មានសុខភាពមិនល្អ។គាត់ត្រូវបានគេបង្ខំអោយលះបង់នូវតួនាទីជាប្រធានកិច្ចអង្គប្រជុំ,ដោយក្នុងករណីកិច្ចនេះផងដែរជនជាតិវៀតណាមបានរំដោះភ្នំពេញនៅខែមេសាឆ្នាំ១៩៧៩។

នៅ ថ្ងៃទី២៩ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ១៩៩៨យោងតាមកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយរដ្ឋាភិបាល,ជាបានទួលស្គាល់ថាជាមនុស្សបាតសង្គមនៃអ្នកតស៊ូក្នុងរបបខ្មែរក្រហម

ហើយនិងនៅក្នុងសន្និសិទកាសែតបន្ទាប់ពីបានបង្ហាញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ នូវការឈឺចាប់និងទុក្ខលំបាករបស់ប្រជាជនកម្ពុជា។រាជរដ្ឋាភិបាល ក្រោមការដឹលនាំដោយនាយករដ្ឋមន្ត្រីហ៊ុន សែន,ខ្លួនគាត់ផ្ទាល់ក៏ជាអតីតសមាជិកខ្មែរក្រហម ,បានយល់ព្រមអោយលះបង់នូវការកាត់ទោស លោក នួន ជា,សេចក្ដីសំរេចនោះមិនត្រូវបានយល់ព្រមដោយផ្នែកមួយចំនួននៃប្រជាជនកម្ពុជានិងសហគមន៍អន្តរជាតិ។ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការជាប់ទាក់ទងអ្នកនៅក្រោមបង្គាប់និងឯកសារក្នុងឧក្រិដ្ឋកម្ម ប្រឆាំងមនុស្សជាតិ,នួន ជា បានរស់នៅអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ក្នុងផ្ទះដ៏សមរម្យមួយក្នុងទីក្រុងប៉ៃលិនជាមួយប្រពន្ធរបស់គាត់ក្បែរព្រំដែនថៃ។

នៅថ្ងៃទី១៩ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០០៧ នួន ជា ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅក្នុងផ្ទះនៅទីក្រុងប៉ៃលិន ហើយបានបញ្ជូនទៅសាលាក្ដីកម្ពុជា នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ដែលជាកន្លែងដែលគាត់ទទួលខុសត្រូវនៅក្នុងសង្គ្រាមឧក្រិដ្ឋកម្ម និងសង្គ្រាម ប្រឆាំងមនុស្សជាតិ .ចាប់តាំងពីពេលនោះមកគាត់ត្រូវបានឃុំឃាំង។ការនិយាយនៅក្នុងតុលាការលើកដំបូងឆ្នាំ២០០៨,គាត់បាននិយាយថារឿងក្ដីរបស់គាត់គួរតែដោះស្រាយ នៅក្នុងតុលាការអន្តរជាតិ,ការជជែកដែលជាបណ្ដឹងតវ៉ាគួរតែពន្យារពេល ពីព្រោះមេធាវីជនជាតិហូឡង់ លោក ម៉ាយខើល ផែសមែន (Michiel Pestman) មិនទាន់បានមកដល់នៅឡើយ។

បវរកញ្ញាពិភពលោក

បវរកញ្ញាពិភពលោក (អង់គ្លេស ៖ Miss World)

បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ

លោកស្រី បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ ​(ជា​ភាសាអង់គ្លេស Benazir Bhutto, ភាសាស៊ីន​៖ بينظير ڀٽو, ភាសាអ៊ូរឌូ​៖ بینظیر بھٹو, IPA: [beːnəziːɾ bɦʊʈːoː]) (២១ មិថុនា ១៩៥៣ – ២៧ ធ្នូ ២០០៧) គឺជា​អតីត​អ្នកនយោបាយ​ប៉ាគីស្ថាន និង​ជា​ប្រធាន​គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន (Pakistan People Party) ដែល​ជា​គណបក្ស​នយោបាយ​កណ្ដាល​និយម​លំអៀង​ទៅ​ខាងឆ្វេង នៅ​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​។ លោកស្រី ប៊ូតូ គឺជា​ស្ត្រី​ទី​មួយ ដែល​បាន​ជាប់ឆ្នោត​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ប្រទេស​ក្នុង​ពិភព​ឥស្លាម ហើយ​បាន​ក្លាយ​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប៉ាគីស្ថាន​ចំនួន​ពីរ​លើក (១៩៨៨-១៩៩០ និង ១៩៩៣-១៩៩៦)​។ គិត​មកដល់​សព្វថ្ងៃនេះ គាត់​គឺជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ស្ត្រី​ទី​មួយ និង​តែ​ម្នាក់​គត់​របស់​ប៉ាគីស្ថាន​។

លោកស្រី ប៊ូតូ គឺជា​បុត្រ​ច្បង​របស់​លោក​អតីត​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប៉ាគីស្ថាន Zulfikar Ali Bhutto ដែល​ជា​ជនជាតិ​ប៉ាគីស្ថាន​នៃ​អម្បូរ Sindhi ជា​អ្នក​ប្រកាន់​សាសនាឥស្លាម និកាយ​ស៊ីអា (Shia Muslim) យ៉ាង​ខ្ជាប់ខ្ជួន និង អ្នកស្រី Nursrat Bhutto ដែល​ជា​ជនជាតិ​ប៉ាគីស្ថាន​នៃ​អម្បូរ ឃើដ-អ៊ីរ៉ង់ ក៏​ជា​អ្នក​ប្រកាន់​សាសនាឥស្លាម និកាយ​ស៊ីអា (Shia Muslim) យ៉ាង​ខ្ជាប់ខ្ជួន​ដូចគ្នា​។ ជីតា​ខាងឪពុក​របស់​លោកស្រី គឺ​លោក Sir Shah Nawaz Bhutto បាន​ចូល​មក​រស់នៅ​ស្រុក Larkana នៃ​ខេត្ត Sindh ដោយ​រត់​ចេញពី​ស្រុកកំណើត​របស់​គាត់​នៅ​ក្រុង Bhatto Kalan ដែល​ត្រូវ​បាន​ទៅ​ឥណ្ឌា​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ Haryana មុន​ពេល​ទទួល​ឯករាជ្យ​ពី​អង់គ្លេស​។

លោកស្រី ប៊ូតូ បាន​ស្បថ​ចូលកាន់​តំណែង​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប៉ាគីស្ថាន ជា​លើក​ដំបូង​របស់​គាត់​នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨៨ នៅ​អាយុ ៣៥ ឆ្នាំ ប៉ុន្តែ​គាត់​ត្រូវ​បាន​បណ្ដេញ​ចេញពី​តំណែង​ក្នុងរយៈពេល ២០ ខែ​ក្រោយមក ដោយ​លោក​ប្រធានាធិបតី Ghulam Ishaq Khan ពី​បទចោទប្រកាន់​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ពុករលួយ​។ នៅ​ឆ្នាំ ១៩៩៣ គាត់​បាន​ជាប់ឆ្នោត​ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​សាជាថ្មី ប៉ុន្តែ​គាត់​ត្រូវ​បាន​បណ្ដេញ​ពី​តំណែង​ម្ដងទៀត ស្ដីពី​បទចោទប្រកាន់​ដូចមុន​ដែរ តែ​ម្ដង​នេះ​ដោយ​ប្រធានាធិបតី Farooq Leghai ។ គាត់​បាន​ធ្វើ​និរទេស​ដោយខ្លួនឯង​ទៅ​ទីក្រុង Dubai នៅ​ឆ្នាំ ១៩៩៨​។

លោកស្រី បេណាហ្សៀរ ប៊ូតូ បាន​ធ្វើ​មាតុភូមិនិវត្តន៍​មកកាន់​មាតុប្រទេស​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៨ ខែ តុលា ឆ្នាំ ២០០៧ ក្រោយ​ពី​មាន​ការ​យល់ព្រម​ពី​លោក​ប្រធានាធិបតី Pervez Musharraf ដោយ​គាត់​បាន​ទាមទារ​មាន​ការ​លើកលែងទោស និង​ដកចេញ​នូវ​រាល់​បទចោទប្រកាន់​ទាំងឡាយ​ប្រឆាំង​នឹង​លោកស្រី​។ គាត់​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើឃាត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២៧ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ២០០៧ ក្រោយ​ពី​ការ​ចាកចេញ​ពី​ទីកន្លែង​ប្រជុំ​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​ប៉ាគីស្ថាន នៅ​ក្នុង​យុទ្ធនាការឃោសនា​ស្វែងរក​បោះឆ្នោត នៅ​ទីក្រុង​រ៉ាវ៉ាលពីនឌី (Rawalpindi) តែ​ពីរ​សប្ដាហ៍​ប៉ុណ្ណោះ​មុន​ពេល​ការបោះឆ្នោតសកល​ឈាន​ចូល​មកដល់ ដែល​គ្រោង​ធ្វើឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ០៨ មករា ២០០៨ ហើយ​រូប​គាត់​គឺជា​បេក្ខជន​នៃ​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ដែល​នាំមុខ​។

ប៊ឺណឺស លី

លោក ទីមូស៊ី ចន ប៊ឺណឺស-លី គាត់ជាអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តអង់គ្លេស ជាស្ថាបនិកនៃ URL HTTP HTML និង World Wide Web ។ គាត់កើតនៅថ្ងៃទី ០៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៥៥ នៅទីក្រុងឡុង។ នៅឆ្នាំ១៩៨៩ ធីម(Tim) និស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាពីសាកលវិទ្យាល័យ អុកស្វដ គឺជាអ្នកដំបូង ដែលបង្កើតវិធីសាស្រ្ត ដើម្បីទទួលបានឯកសារអេឡិចត្រូនិក ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធរក្សាទុកនិទ្នន័យ។ ពីរឆ្នាំក្រោយមក អ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររូបនេះ បានបង្កើតកម្មវិធី រុករកតាមអ៊ីធឺណែតដំបូង និង បានបង្កើតម៉ាស៊ីនមេ (Server) ដំបូងបំផុត។ នៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ នៃសតវត្សរ៍ទី២០ ការអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័សនៃ World Wide Web ទទួលបានប្រាប់ចំណេញយ៉ាងមហាសាល។ គាត់ក៏ធ្លាប់បានគិតអំពីអាជីពកម្មផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ដែរ ប៉ុន្តែក្រោយមក គាត់បានយល់ឃើញថា ការធ្វើបែបនេះមានភាពប្រថុយប្រថាន។ ហេតុដូច្នេះ ជំនួសឱ្យការសោយសុខ នឹងភាគលាភពីបច្ចេកវិទ្យា ដែលផ្លាស់ប្តូរពិភពលោក អ្នកបង្កើតវែប (Web) រូបនេះ ពេញចិត្តនឹងបៀវត្សរ៍ជាសាស្រ្តាចារ្យនៅវិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាម៉ាសាឈូសេត ( Massachusetts Institute of Technology.

ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃរូបថត

រូបថតដែលគេបានបង្កើតដំបូងគេគឺនៅក្នុងឆ្នាំ១៨២៦ដោយជនជាតិបារាំងឈ្មោះចូសេប​ នេសេបប៉រ នីហ្វ(Joseph Nicéphore Niépce)។

ភាពអាស្រ័យឌីជីថល

ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថលបានក្លាយទៅជាស្មុគស្មាញដោយសារតែ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថល, 'ឌីជីថលញៀនភាពចម្រុះ' (ជាភាសាអង់គ្លេស: digital addictions) ឬឌីជីថលពឹងផ្អែកលើ (ជាភាសាអង់គ្លេស: digital dependencies). ។ រចនាសម្ព័ន្ធទាំងនេះគឺជាបាតុភូតជីវសាស្រ្តនិងសង្គមវប្បធម៌ដែលមានលក្ខណៈខុសប្លែកគ្នានៅក្នុងសង្គមនិងវប្បធម៌ផ្សេងៗគ្នា។ ពួកគេត្រូវបានគេសិក្សានិងវិភាគអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ "អ្នកចិត្តសាស្រ្តនិងសង្គមវិទូបានធ្វើការស្រាវជ្រាវនិងពិភាក្សាអំពីអេក្រង់និងផលប៉ះពាល់របស់វាក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ" ក៏ដូចជាអ្នក នរវិទ្យា មួយចំនួន និងអ្នកជំនាញសុខភាព។ ការវាយតម្លៃមួយចំនួនបានពិនិត្យមើលភស្តុតាងនៃអត្ថប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថលដោយនិយាយថាភស្តុតាងបច្ចុប្បន្នបង្ហាញថា "ការប្រើបច្ចេកវិទ្យាកម្រិតមធ្យមមិនមែនជាបញ្ហាដាច់ដោយឡែកហើយប្រហែលជា គឺជាគុណប្រយោជន៍»។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការពិនិត្យឡើងវិញជាប្រព័ន្ធនៅក្នុងឆ្នាំ 2019 នៅក្នុង ចក្រភពអង់គ្លេសទិនានុប្បវត្តិវេជ្ជសាស្រ្ត មិនបានរកឃើញភស្តុតាងនៃអត្ថប្រយោជន៍សុខភាពសុទ្ធបានបង្ហាញឱ្យឃើញវិទ្យាសាស្រ្ត។ តាមទស្សនវិជ្ជាវេជ្ជសាស្ដ្រក្នុងឆ្នាំ 2010 អ្នកនិពន្ធនិពន្ធបច្ចុប្បន្ននៃ JAMA Pediatrics បានចេញផ្សាយថា "ខណៈពេលដែលមិនមែន (នៅពេលនោះ) ... បានដាក់ជាផ្លូវការនៅក្នុងក្របខណ្ឌផ្លូវចិត្ត ( ជំងឺញៀន) អ៊ិនធឺណិត ) ... ការបង្កើនទាំងចរាចរនិងការយល់ដឹងពីសហគមន៍គឺជាបញ្ហាដែលមានភាពស្រដៀងគ្នាជាច្រើនចំពោះបញ្ហាដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ហើយវាអាចជា "ជំងឺនៃសតវត្សរ៍ទី 21" មួយ។ លោកបានថ្លែងថា: «យើងបានរៀបចំរវាងប្រភេទនៃការពិសោធន៍ធម្មជាតិត្រួតពិនិត្យលើជំនាន់ក្រោយនៃការគ្មានកូនមួយ "។ ការពិនិត្យមើលឡើងវិញនៃឆ្នាំ 2014 នៃការស្នើសុំធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យវេជ្ជសាស្រ្តសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមបាន និយាយថា "ខណៈពេលដែលលុបបំបាត់ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម។ សៀវភៅណែនាំរោគវិនិច្ឆ័យនិងស្ថិតិសំរាប់ជំងឺផ្លូវចិត្តអាចផ្តល់នូវអារម្មណ៍ថាការញៀនប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមមិនមែនជាបញ្ហាផ្លូវចិត្តស្របច្បាប់នោះទេ។ " " មានភស្តុតាងជាក់ស្តែងដែលថាការប្រើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមដែលជាកាតព្វកិច្ចគឺជាបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្តដែលកំពុងកើនឡើងជាពិសេសសម្រាប់អ្នកប្រើស្មាតហ្វូន។ អនីតិជន "។ គំនិតនៃប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមនិងទំនាក់ទំនងរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងការញៀនត្រូវបានសាកល្បងតាំងពីឆ្នាំ 2009 មក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការប្រើពាក្យអង់គ្លេស "ការញៀន" ទាក់ទងនឹងបាតុភូតទាំងនេះនិងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យត្រូវបានគេសួរ។ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមបានផ្លាស់ប្ដូរដោយចៃដន្យលើវិធីដែលកុមារគិតគូរធ្វើអន្តរកម្មនិងអភិវឌ្ឍ។ ក្នុងករណីមួយចំនួនក្នុងមធ្យោបាយវិជ្ជមានហើយជួនកាលក្នុងវិធីអវិជ្ជមាន។ ខណៈពេលដែលបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្តបានកើតមានឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តមនុស្សអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមិនច្បាស់អំពីទំនាក់ទំនងរវាងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមនិងលទ្ធផលសុខភាពផ្លូវចិត្ត។ ពួកគេហាក់បីដូចជាពឹងផ្អែកលើបុគ្គលនិងវេទិកាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមត្រូវបានគេប្រើ។

របៀបប្រើប្រាស់កាមេរ៉ា

របៀបប្រើប្រាស់កាមេរ៉ា

ការថតរូប គឺជាវិទ្យាសិល្បះនៃការបង្កើតរូបភាពដោយកាំរស្មីអេឡិចត្រូពន្លឺនិងអិឡិចត្រូគីមីដោយប្រើឧបករណ៍ចាប់យករូបភាពរឺវីដេអូ.[១]

រូបថតធម្មជាតិអំពីការរស់នៅប្រហែលឆ្នាំ១៨២៦របស់លោកនេសេបប៉រ​​​​ នីហ្វ "បង្ហាញនៅលី​ ហ្គ្រាស," សៀនលុប ឌី​វ៉ារិននេស (បារាំង). រូបថតដែលគេបានបង្កើតដំបូងគេគឺនៅក្នុងឆ្នាំ១៨២៦[២]ដោយជនជាតិបារាំងឈ្មោះចូសេប​ នេសេបប៉រ នីហ្វ(Joseph Nicéphore Niépce)[៣]។ មាតិកា [លាក់] ១ ដើមកំនើតនៃពាក្យ​រូបថត ២ បច្ចេកវិទ្យាដំបូង ៣ ប្រវត្តិសាស្រ្តបន្ទាប់របស់រូបថត ៣.១ ភាពពេញនិយម ៣.២ ព៌រនៃរូបថត ៤ ភាពជឿនលឿននៃកាម៉ារ៉ាឌីយីថល ៥ ផ្សេងៗ ៦ ឯកសារយោង ៧ លើកតំកើងការអាន ៨ ទំនាក់ទំនងខាងក្រៅ ដើមកំនើតនៃពាក្យ​រូបថត[កែប្រែ​កូដ] ពាក្យរូបថតគឺមកពីភាសាក្រិច ផូ(phōs)​ មានន័យថាពន្លឺ​ ក្រាហ្វិន(gráphein)មានន័យថា​គូស​។ ពាក្យនេះត្រូវ​បានបកប្រែដោយលោក​ចន ហើស្សែល(John Herschel)នៅឆ្នាំ​១៨៣៩។ បច្ចេកវិទ្យាដំបូង[កែប្រែ​កូដ]

កាម៉ារ៉ាអប់ស្កូរ៉ាប្រើសំរាប់ថតរូប រូបថតបានបង្កើតឡើងដោយសារការផ្សំរវៀងបច្ចេកវិទ្យាផ្សេងៗ។​រូបថតដំបូងគឺត្រូវបានបង្កើ់តឡើងដោយអ្នកទស្សនវិទូជនជាតិចិនឈ្មោះ​​មូ​ ទី(Mo Ti )​និង​អ្នកគណិតសាស្រ្តជនជាតិក្រិច​ឈ្មោះ​អារីស្តល(Aristle)​និង​អេឃ្លីត(Euclid)​បានបង្ហាញពី​កែវរបស់កាម៉ាសំរាប់ថត​​នៅស.វ​ទី៤និង​ទី៥នៃBCE។[៤][៥]ហើយនៅស.វ​ទី៦​​ អ្នកគណិតសាស្រ្តប្រទេសប៊ីសង់បានប្រើកាម៉ារ៉ា​អ​ប់ស្កូរ៉ា(camara obcura)​នៅប់ផ្ដើមការពិសោធជាមួយប្រាក់់ជាច្រើនដោយពឹងផ្អែកជូហានហិនរិចស្កល្ស(Johann Heinrich Schultz)បានរកឃើញប្រាក់លាយនី ឯកសារ:Frederick Langenheim​circa1849.jpg រូបថតបង្ហាញអំពីអ្នកថតរូបជនជាតិអាមេរិចហ្វ្រិដឺរិក​ លេងហេម( Frederick Langenheim)(ប្រហែលឆ្នាំ1849)កត់ត្រា,ចំនងជើងនៅលើរូបថតហៅថាTalbotype ​នៅឆ្នាំ១៨៤០តាលបុត(Talbot)​មិនដូចប្រភេទដាហ្គឹរី ប្រភេទនេះថ្មីនេះត្រូវបានផ្ដិតឡើងជារូបថត ដែលដូចហ្វិម(film)សព្វថ្ងៃ។​​ការថតដោយកែវបានយកទៅប្រើប្រាស់ដូចគ្នាជាមួយ​ រូបថតមុននៅថ្ងៃនោះហើយបានទទួលគុណភាពល្អនិងច្បាស់នៅពេលផ្ដិត។ នេះជាការរកឃើញដំបូងសំរាប់ទេសភាពពីព្រោះវាមើលទៅហាក់បីដូចជារូបភាពនេះទន់ ជាការពិតណាស់ ការថត​ពិតជាមានសារៈសំខាន់នៅក្នុងទុកជាឯកសាររឺក៏ជាការសំអាងនៅ អ្វីមួយ ហើយវាមានភាពងាយស្រួលក្នុងការដឹង ថាតើរូបនេះគេចង់និយាយអំពីអ្វី ហើយគេធ្វើការសំគាល់ទៅលើវា ថាគេថតនៅសម័យណា នៅពេលណា នៅកន្លែងណា ប៉ុន្មានឆ្នាំហើយ។​​​​​​​​ថាបូត(Talbot)[១៣] បានប្រើវិធីនេះដែលជារបស់ខ្លូន។​គត់បានចំនាយពេលសំរាកស្រាវរហូតគាត់បាត់បង់ជីវិត។​​​​​បន្ទាប់ពីចចអេសមេន​(George Eastman) បានរកឃើញផលិតផលរបស់លោក ថាលបូតម្ដងទៀត ដែលជាបច្ចេកវិទ្យាដំបូង​ដែលបានប្រើហ្វីមការម៉ារ៉ានៅថ្ងៃនេះ។​​​​ហ៊ីភភូលីត បាយ៉ាដ(Hippolyte Bayard)​បានបង្កើតវិធីធ្វើរូបថតផងដែរប៉ុន្តែបានពន្យាពេលវា​ហើ់យមិនបានរៀបំថ្មីដើម្បីស្រាវជា្រវ។​​​នៅឆ្នាំ១៨៣៩​ចនហឹសែលបានបង្កើតកែវដំបូងសំរាប់ថតរូប ប៉ុន្តែការបង្កើតរបស់គាត់មានការលំបាកក្នុងការផលិត។ ​ស្លូវិនចានីស្ស ផូហា(Janez Puhar)បានបង្កើតរូបថតដោយកែវថតរូបនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៤១ ដែបានរៀបចំម្តងទៀតនៅថ្ងៃទី១៧ ​ខែមិថុនាឆ្នាំ១៨៥២នៅក្នុងទីក្រុងបារីសដោយ Académie Nationale Agricole, Manufacturière et Commerciale។​[១៤]ហើយនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៤៧បងប្អូនជីដូនមួយរបស់NicephoreNiépceដែលជាអ្នកគីមីវិទ្យាឈ្មោះនិហ្វអេសធីវិចថរ​(NiépceSt.Victor)ការរកឃើញរបស់គាត់ក្នុងការបង្កើតម៉ាស៊ីនថតជាមួយនិងតលូទកាសរ។​​​​​​​​​​ បងប្រុសរបស់ភីលេដេលភា(Philadelphia)និងចនវីភលបូស្ទូនបានរកឃើញកែវថតរូបនៅអំឡុងឆ្នាំ១៨៤០។ការថតនៅ សម័យមុនវាគ្មានពណ៏ទេ តែនូវនាសម័យនោះការថត និងសម័យ ថ្មីនេះមានភាពខុសគ្នា​​​ តែសម័យថ្មីគេនិយមរូបពីសម័យមុន ដែលធ្វើអោយពួកគេមានការចាប់អារម្មណ៏[១៥]នៅឆ្នាំ១៨៥១ភីលេដេលភាបានរកឃើញcollodionprocess។[ត្រូវការអំណះអំណាង]អ្នកថតរូបនិងអ្នកនិពន្ធក្រោយបានប្រើកាម៉ារ៉ានេះ។[ត្រូវការអំណះអំណាង]

ជំនួយការរបស់Roger Fentonអង្គុយលើរទេះកាម៉ារ៉ា​ នៅ Crimea, 1855. ហឺបឺតបូវយឺបឹកិលិយ(HerbertBowyerBerkeley)​បានពិសោធន៍និងជាតិអន្ធឹលភ្នែករបស់គាត់បន្ទាប់ពីសាមាន(Samman)បានបង្ហា​ញគំនិតក្នុងការបន្ថែមdithioniteទៅការបង្កើនពន្លឹ។​បឺកិលិយបានរកឃើញការបន្ថែមនៃsulfite​ដើម្បីស្រូបយកsulfurdioxideបានអោយពីសារធាតុគីមីដែលមិនតំរូវនៅក្នុងការបង្កើត។​​នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៨១គាត់បានបង្ហាញការរកឃើញរបស់គាត់។​​​រូបមន្តរបស់លោកបឺកិលិយsulfite​និងអាស៊ីតនៃក្រូចឆ្មា។​​គេបន្ថែមអាម៉ូញាក់មុនប្រើដើម្បីធ្វើរូបមន្តទឹកក្បុង។​រូបមន្តថ្មីត្រូវបា​នលក់ដោយក្រុមហ៊ុន​ផ្លាទីនូថាយ(Platinotype)​នៅក្នុងទីក្រុងឡុង។​​​​[១៦]នៅស.វទី១៩ការពិសោធន៍ជាមួយស៊ីនុយសូអ៊ីតនៃម៉ាស៊ីនថតបានក្លាយជាទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងអស្ចារ្យ។​អ្នកថតរូបថ្មីរបស់អាឡឺម៉ង់ឈ្មោះដិដរលិលីនដាល(TheodoreLilienthal)បានទទួលជោគជ័យយ៉ាងពេញ​លេញនៅឆ្នាំ១៨៨១អំពីLambert Process​របស់គាត់នៅក្នុងភាគខាងកើតនៃLouisiana។ ភាពពេញនិយម[កែប្រែ​កូដ]

General view of The Crystal Palace at Sydenham by Philip Henry Delamotte

Mid 19th century "Brady stand" photo model's armrest table, meant to keep portrait models more still during long exposure times (studio equipment nicknamed after the famed US photographer, Mathew Brady).

1855 cartoon satirizing problems with posing for Daguerreotypes; slight movement during exposure resulted in blurred features

A photographer appears to be photographing himself in a 19th-century photographic studio. Note clamp to hold the poser's head still. A 1893 satire on photographic procedures already becoming obsolete at the time. ប្រភេទដាហ្គឺរី​មានភាពពេញនិយមនៅក្នុងការថតរូបដែលមានការស្រម៉ៃនៅក្នុងអំឡុងពេលIndustrial Revolution។​​​[ត្រូវការអំណះអំណាង]​ការទាមទានេះមិនអាចជួបនិងអោយតំលៃដោយប្រេងសំរាប់គូស​ដើម្បីបង្កើនគុណភាពរូបថត។​ នៅឆ្នាំ១៨៤៧​ ចំនួនការឆ្នៃប្រឌិតដោយកាម៉ារ៉ាSergei Lvovich Levitsky​ដែលមានការសំខាន់ក្នុងការធ្វើអោយកាម៉ារ៉ាកាន់តែល្អ។​ការផ្លាស់ប្ដូរនេះមានឥទ្ធិពលលើការឆ្នៃរូបភាពសំរាប់ទស្សវត្សនេះ​​និងបន្តរហូតបានឃើញអ្វីថ្មីសំរាប់អោយអ្នកជំនាញថតរូបប្រើនៅថ្ងៃនេះ។​​អំឡុងពេលនៅប៉ារីស​វ Levitsky​​​បានក្លាយជាអ្នកថតរូបដំបូងដោយគូររូបមនុស្ស​​នៅក្នុងដោយគួរអោយឆ្ងល់និង​​ព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងៗ។​ [ត្រូវការអំណះអំណាង] រូហ្គឺ ហ្វិនតុន(Roger Fenton)និងភីលីហ្វ ហេនរី ដេឡាម៉ូត(Philip Henry Delamotte)​បានជួយបង្កើតវិធីថ្មី​ដើម្បីផ្ដិតយកព្រឹត្តិការណ៍ជាច្រើន ដំបូងគឺរូបថតសង្គ្រាមនៅ Crimean ទីពីរគឺរូបថតអំពីការស្ថាបនានៃThe Crystal Palaceនៅទីក្រុងឡុង(London) ។​​​ មានរូបថតជាច្រើននៅស.វទី១៩បានបង្កើតត្រឹមត្រូវមានក្បាច់រចនាយ៉ាងស្អាតរបស់ទាសភាពនិងស្ថាបត្យកម្ម។នៅឆ្នាំ១៨៤៩ ​រូបភាពដែលបានបង្កើតដោយ​Levitsky​ដែលមានទស្សនទៅ​Caucasus​ដែលបានបង្ហាញដោយ​អ្នកបង្កើតកែវឧបទិចជនជាតិប៉ារីសChevalierនៅទីក្រុងប៉ារីសដែលបានផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណលើកទីពីរនូវកែវកាម៉ារ៉ា។​​រូបថតទាំងn) បានឈានចូល​ទៅក្នុងទីផ្សារ​និងមានពាក្យស្លោកថា​”ពេលដែលអ្នកចុចបុតុងយើងនិងចាប់យក”។​ឥលូវយើងអាចថតរូបនិងបំបាត់នូវភាពស្មុគស្មាញផ្សេងៗ​​ ក្នុងការទំនាក់ទំនងផ្សេងៗ ​ហើយរូបថតបានលក់នៅក្នុងទីផ្សាជាច្រើននៅឆ្នាំ១៩០១ដែលមានការណែនាំអំពី KodakBrownie។​នៅស.វទី២០កាម៉ារ៉ាកាន់តែទំនើបនិងរហ័សដូចជាសេវាកម្មជំនួញ។​​អ្នកប្រើចុងក្រោយផ្ដល់សំភារៈទុកសំរាប់ត្រឹមតែ២០%សំរាប់ធ្វើ​ទុន។​សំរាប់អ្នកថតរូបហ្វីលខ្មៅសបានផ្លាស់មកប្រើកាម៉ារ៉ាលិកា(Leica)នៅឆ្នាំ១៩២៥[ត្រូវការអំណះអំណាង]។ ​ម៉ាស៊ីនស្កេនដំបូងគេបានបង្កើតនៅឆ្នាំ១៩៥៧ដែលរកឃើញដោយRussell A. Kirsch,ជាកុំព្យូទ័រសំរាប់ផ្ដិតរូបភាពនៅ National Institute of Standards and Technology. គាត់បានបង្កើតប្រព័ន្ធខ្សែសំរាប់ភ្ជាប់រូបភាពទៅ ក្នុងកុំព្យូទ័រហើយរូបភាព ដំបូងនោះគឺ ជាកូនប្រុសរបស់គាត់ Walden Kirsch. រូបថតមានទំហំ 176x176 pixels.[១៨] ព៌រនៃរូបថត[កែប្រែ​កូដ]

រូបថតមានព៌រដំបូងធ្វើដោយJames Clerk Maxwell, 1861. ទោះបីជាព៌ណនៃរូបថតត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុងស.វទី១៩ការពិសោធន៍បានបង្ហាញនៅក្នុងរូបភាពបណ្ដោះអាសន្នប្រសើជាងធ្វើ​ជារូបភាពពិតលើសពីនេះទៅទៀតនៅឆ្នាំ១៨៧០អ្វីដែលគេធ្វើបានមនអាចស្គាល់ពន្លឺក្រហមរឺបៃតងឡើយ។រូបថតដែលមានព៌រដំបូង​បានបន្ថែមនូវចំរៀកសំពត់នៅឆ្នាំ១៨៦១​ដោយScottishដែលជាអ្នកចូលចិត្តរូបថតឈ្មោះJames Clerk Maxwell.​[១៩] ជាវិធីដែលយកទៅប្រើសំរាប់ធ្វើរូបថតនៅឆ្នាំ១៨៦២ដោយអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តជនជាតិបារាំងពីរនាក់Louis Ducos du Hauronនិង Charles Cros.[២០]​ការប្រើវិធីនេះokudin-Gorskiiដែលមានបីព៌ណដូចជា​ ក្រហម បៃតង និងខៀវ។​នេះគឺជាម៉ាស៊ីនពិសេសសំរាប់បង្ហាញ​ប៉ុន្តែនៅពេលដែលផ្ដិតគឺមានលទ្ធផលល្អ។​​​​​​​ការប្រមូលកែវថតរបស់គាត់ត្រូវបានទិញដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់Library of Congress នៅឆ្នាំ១៩៤៨​ ហើយអាចប្រើនៅក្នុងកាម៉ារ៉ាឌីយីថល។​​ ភាពជឿនលឿននៃកាម៉ារ៉ាឌីយីថល[កែប្រែ​កូដ] អត្ថបទដើមចំបង: Digital photography

កាម៉ារ៉ាកានុង Canon PowerShot A95 ការ ឧបករណ៍សំរាប់ផ្ទុក(charge-coupled device) (CCD)គឺមានសារសំខាន់ក្នុងការបង្កើតកាម៉ារ៉ាឌីយីថល[ត្រូវការអំណះអំណាង]។វាត្រូវបានបង្កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៩ដោយWillard Boyle និង George E. Smith at AT&T Bell Labs។ កន្លែងពិសោធន៍កំពុងតែបង្កើតកាម៉ារ៉ានៅលើទូរស័ព្ទ(Picturephone)និងបង្កើតmemory។ គំនិតពីរនេះត្រូវបានរកឃើញដោយBoyle និង Smith ជាអ្នកមានគំនិតឆ្នៃប្រឌិតបង្កើតនូវអ្វីដែលក្រុមពួកគេបង្កើតគឺ'Charge "Bubble" Devices'។ការប៉ិនប្រសព្វក្នុងការបង្កើតរបស់ពួកគេបានផ្ទេររហូតនៃពាក់កណ្តាលរង្វង់។ 1973 - Fairchild Semiconductorគេបានបង្កើតរូបថតយ៉ាងធំពីCCD chipដែលមានទំហំ100បន្ទាត់ដេកនិង100បន្ទាត់ឈរ[ត្រូវការអំណះអំណាង]. 1975 - Bryce Bayer of Kodak បានបងកើតBayer filter ជាគំនូដែលមានភាពលំអតូចៗសំរាប់ព៌ររូបភាពរបស់CCD 1986 - អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តKodakបានបង្កើតនៅមុនគេលើពិភពលោកmegapixel។ webបានក្លាយជាពេញនិយមដែលផ្ទុកនិងចែករំលែករូបថតដែលមានតាំងពីដំបូងដាក់នៅវិបសាយដោយ Tim Berners-Leeនៅឆ្នាំ១៩៩២(ជារូបថតនៃក្រុមផ្ទះ(CERN) Les Horribles Cernettes)។សព្វថ្ងៃនេះវិបសាយដែលល្បីមានFlickr, Picasa និង PhotoBucket ដែលត្រូវបានប្រើដោយមនុស្សរាប់លាននាក់និងចែករំលែករូបភាពរបស់ពួកគេ។ ផ្សេងៗ[កែប្រែ​កូដ] ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃកាម៉ារ៉ា បច្ចេកវិទ្យារូបថតរបស់Timeline បញ្ជីនៃរូបថតដំបូង ឯកសារយោង[កែប្រែ​កូដ] Jump up ↑ Spencer, D A (1973)។ The Focal Dictionary of Photographic Technologies។ Focal Press។ ទំ. 454។ ល.ស.ប.អ. 978-0133227192។ Jump up ↑ Seizing the Light: A History of Photography By Robert Hirsch Jump up ↑ Seizing the Light: A History of Photography By Robert Hirsch Jump up ↑ "Light Through the Ages". ↑ Jump up to: ៥,០ ៥,១ Robert E. Krebs (2004)។ Groundbreaking Scientific Experiments, Inventions, and Discoveries of the Middle Ages and the Renaissance។ Greenwood Publishing Group។ ល.ស.ប.អ. 0313324336។ Jump up ↑ Alistair Cameron Crombie, Science, optics, and music in medieval and early modern thought, p. 205 Jump up ↑ Wade, Kaitlyjj; Finger, Stanley (2001)។ "The eye as an optical instrument: from camera obscura to Helmholtz's perspective"។ Perception 30 (10): 1157–77។ អ.វ.ល.:10.1068/p3210។ អ.ស.ផ.ម. 11721819។ Jump up ↑ Window+of+Gras&dq=Joseph+Nicephore+Niepce+View+From+the+Window+of+Gras&client=safari&cd=3 Seizing the Light: A History of Photography By Robert Hirsch Jump up ↑ aza5G2lVkTYIp5BE3Nqa6Tyf6W4&hl=da&ei =f0PKTd_TJ8mhOvq9rdAH&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=7ved=0CEIQ6AEwBjgK#v=onepageq =Bitumen%20of%20Judea%20photography%20chemistryf= falseByTuckerFriend Jump up ↑ {{cite web | url=http://freephotocourse.com/history-of-photography-part-a.htm%7Ctitle=History of Photography | publisher=[FreePhotoCourse.com] Jump up ↑ "Daguerre (1787–1851) and the Invention of Photography"។ Timeline of Art History។ Metropolitan Museum of Art។ October 2004 accessdate=2008-05-06។ Jump up ↑ {{cite book|last=Crawford|first=William|title=The Keepers of Light: A History and Working Guide to Early Photographic Processes|year=1979|publisher=Morgan & Morgan|location=Dobbs Ferry, New York|isbn=0871001586|page=20 Jump up ↑ Improvement in photographic pictures, Henry Fox Talbot, United States Patent Office, patent no. 5171, June 26, 1847. Jump up ↑ "Life and work of Janez Puhar"។ Jump up ↑ Michael R. Peres (2007)។ The Focal encyclopedia of photography: digital imaging, theory and applications, history, and science។ Focal Press។ ទំ. 38។ ល.ស.ប.អ. 9780240807409។ Jump up ↑ Levenson, G. I. P (May 1993)។ "Berkeley, overlooked man of photo science"។ Photographic Journal 133 (4): 169–71។ Jump up ↑ {{cite news|url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9E0DE5DD1F39F934A35754C0A9669C8B63&sec=&spon=&partner=permalink&exprod=permalink |title= Photography review; In a John Brown Portrait, The Essence of a Militant|accessdate=2007-03-16 | work=The New York Times | first=Margarett | last=Loke | date=July 7,2000 Jump up ↑ Listverse.com Jump up ↑ James Clerk Maxwell (2003)។ The Scientific Papers of James Clerk Maxwell។ Courier Dover Publications។ ទំ. 449។ ល.ស.ប.អ. 0486495604។ Jump up ↑ Brian, Coe (1976)។ The Birth of Photography។ Ash & Grant។ ល.ស.ប.អ. 0904069079។ លើកតំកើងការអាន[កែប្រែ​កូដ] រូបថតចំនួនប្រាំនៅស.វ​ទី១៩របស់ Hannavy, John. ENCYCLOPAEDIA [១] Clerc, L.P. ទ្រឹស្ដីថតរូបនិងការអនុវត្តន៍បានក្លាយជាអ្នកកែប្រែភាសាខ្មែរនៃ "La Technique Photographique" [២] ទំនាក់ទំនងខាងក្រៅ[កែប្រែ​កូដ] Commons-logo.svg វិគីមេឌា Commons មានមេឌា​ដែលបានទាក់ទងនឹង: History of photography The Photo History Timeline Collection A history of photography from its beginnings till the 1920s, by Dr. Robert Leggat History of photography, by J. Monge-Najera, University of Costa Rica The First Photograph at The University of Texas at Austin Alhazen, Kepler and the History of Optics Camera Obscura, digital library on the history photographic techniques [៣] [៤]

ទំព័រគំរូ:Photography ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម: បញ្ជូនបន្តខុសទំព័រទាំងឡាយដែលដាច់តំណភ្ជាប់1822 introductionsប្រវត្តិសាស្រ្តទ្វិបអឺរ៉ុបសាលាដុនបូស្កូ បញ្ជីណែនាំ Channlina sc Alerts (6) Notice (1) ការពិភាក្សា​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​បេតាបញ្ជីតាមដាន​ការរួមចំណែកកត់ឈ្មោះចេញទំព័រដើមការពិភាក្សាអានកែប្រែ​កូដបន្ថែម​ប្រធានបទ​មើល​ប្រវត្តិ​តាមដាន បន្ថែមទៀត ស្វែងរក

ស្វែងរក​ ទៅ ទំព័រដើម បន្លាស់ប្ដូរថ្មីៗ ជំនួយ អត្ថបទថ្មីៗ ទំព័រចៃដន្យ សហគមន៍ សុំធ្វើជាអ្នកអភិបាល សុំប្តូរអត្តនាម ផតថលសហគមន៍ ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្មីៗ បោះពុម្ព​/នាំចេញ​ បង្កើតសៀវភៅ​ ទាញយកជា PDF ទម្រង់​សម្រាប់បោះពុម្ភ ​ឧបករណ៍ អ្វី​ដែលភ្ជាប់មកទីនេះ បន្លាស់ប្ដូរពាក់ព័ន្ធ ផ្ទុកឯកសារឡើង ទំព័រ​ពិសេស​ៗ តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃយ៍ ព័ត៌មានអំពីទំព័រនេះ ភាសា ទំព័រនេះត្រូវបានកែចុងក្រោយនៅម៉ោង០៦:១១ ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៣០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៧ អត្ថបទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ក្រោម​អាជ្ញាបណ្ណ Creative Commons Attribution-ShareAlike License​ ។ លក្ខខណ្ឌបន្ថែម​ផ្សេងៗទៀតក៏នឹងអាចត្រូវបានអនុវត្ត។​ សូមមើល លក្ខខណ្ឌ​ក្នុងការ​ប្រើប្រាស់ សម្រាប់​ព័ត៌មានលម្អិត​។

បញ្ជីណែនាំ

Channlina sc

Alerts (6)

Notice (1)

ការពិភាក្សា​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​បេតាបញ្ជីតាមដាន​ការរួមចំណែកកត់ឈ្មោះចេញទំព័រការពិភាក្សាអានកែប្រែ​កូដមើល​ប្រវត្តិ​ឈប់​តាមដាន

បន្ថែមទៀត

ស្វែងរក

ស្វែងរក​

ទៅ

ទំព័រដើម

បន្លាស់ប្ដូរថ្មីៗ

ជំនួយ

អត្ថបទថ្មីៗ

ទំព័រចៃដន្យ

សហគមន៍

សុំធ្វើជាអ្នកអភិបាល

សុំប្តូរអត្តនាម

ផតថលសហគមន៍

ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្មីៗ

បោះពុម្ព​/នាំចេញ​

បង្កើតសៀវភៅ​

ទាញយកជា PDF

ទម្រង់​សម្រាប់បោះពុម្ភ

​ឧបករណ៍

អ្វី​ដែលភ្ជាប់មកទីនេះ

បន្លាស់ប្ដូរពាក់ព័ន្ធ

ផ្ទុកឯកសារឡើង

ទំព័រ​ពិសេស​ៗ

តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃយ៍

ព័ត៌មានអំពីទំព័រនេះ

ប្រភពនៃទំព័រនេះ

ភាសា

English

Add links

ទំព័រនេះត្រូវបានកែចុងក្រោយនៅម៉ោង០៧:១២ ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៣០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៧

អត្ថបទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ក្រោម​អាជ្ញាបណ្ណ Creative Commons Attribution-ShareAlike License​ ។ លក្ខខណ្ឌបន្ថែម​ផ្សេងៗទៀតក៏នឹងអាចត្រូវបានអនុវត្ត។​ សូមមើល លក្ខខណ្ឌ​ក្នុងការ​ប្រើប្រាស់ សម្រាប់​ព័ត៌មានលម្អិត​។

ហ្គោស ចុកតុង

ហ្គោស ចុកតុង ជានាយករដ្ឋមន្ត្រីទី២របស់សាធារណរដ្ឋសិង្ហបុរី ដោយបន្តតំនែងពីលោក លី ក្វាន់យូ។ លោកកាន់តំនែងពីថ្ងៃទី ២៨ វិច្ឆិកា១៩៩០ ដល់ថ្ងៃទី១២ សីហា ២០០៤ ៖ គិតសរុបទាំងអស់រយៈពេល១៤ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នលោកជាព្រឹទ្ឋរដ្ឋមន្ត្រីនៃសិង្ហបុរី និងជាប្រធាន ធនាគារកណ្ដាលសិង្ហបុរី ដែលជាអាជ្ញាធម៌រូបិយវត្ថុសិង្ហបុរី។

អ៊ីដ្រូសែន

អុីដ្រូសែន ជាធាតុគីមី ដែលត្រូវបានរកឃើញដោយលោក ហង់រី កាវិនឌីស (Henry Cavendish)​នៅឆ្នាំ ១៧៦៦ នៅទីក្រុងឡុង ប្រទេសអង់គ្លេស។ ឈ្មោះរបស់ អ៊ីដ្រូសែន យកតាមភាសាក្រិច៖​ hydrogenes=hydro + genes មានន័យថា ការបង្កើតជាទឹក (water forming)។ អ៊ីដ្រូសែនជាឧស្ម័នគ្មានពណ៌ គ្មានក្លិន និងអាចឆេះបាន។

ជាភាសាដទៃទៀត

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.