Xibraltar

Xibraltar[1][2] (en inglés e castelán: Gibraltar) é un Territorio Británico de Ultramar situado no extremo meridional da Península Ibérica, ao leste da baía de Alxeciras, que se estende sobre a formación xeolóxica da rocha de Xibraltar (en inglés: the Rock of Gibraltar ou tamén, The Rock), península que domina a beira norte do estreito de Xibraltar, comunicando o mar Mediterráneo e o Océano Atlántico.

Xibraltar limita ao norte con España e alberga unha poboación de preto de 29.000 habitantes nunha superficie de menos de 7 km², cunha economía baseada no sector de servizos, principalmente como centro financeiro e turístico. Aproveitando a súa privilexiada posición estratéxica, é tamén unha base aeronaval das Forzas Armadas Británicas.

Coordenadas: 36°08′5.21″N 5°21′11″O / 36.1347806, -5.35306

Xibraltar
Bandeira de Xibraltar
Escudo de Xibraltar
BandeiraEscudo
Location Gibraltar EU
Lema: Nulli Expugnabilis Hosti (latín: Non Conquistable por Ningún Inimigo)
Capital
 • Poboación
Xibraltar
27.884 (2005 est.)
Cidade máis poboadaXibraltar
Linguas oficiaisInglés1
Forma de gobernoTerritorio de ultramar
Xefe de Estado
Gobernador
Ministro principal
Isabel II
Ed Davis
Fabian Picardo
Dependencia do Reino Unido4 de agosto de 1704
SuperficiePosto 247º
 • Total6 km²
 • % auga0
Fronteiras1,2 km
Costas12 km 4 km
 • Total (2008 est.)28 875 hab.
 • Densidade4.290 hab./km²
PIB (nominal)
 • Totaln/d
 • per cápitan/d
 • Totaln/d
 • per cápitan/d
MoedaLibra de Xibraltar (GIP)
IDHn/d
XentilicioXibraltareño, ña
Fuso horarioCET (UTC +1)
 • Horario de veránCEST (UTC +2)
Dominio de Internet.gi
Prefixo telefónico+350
Prefixo radiofónicon/d
Código ISO292 / GIB / GI
1 A maioría de xibraltareños utilizan o dialecto Llanito, que é unha mestura de español e inglés.[Cómpre referencia]

Historia

Artigo principal: Historia de Xibraltar.
Kärtchen des vorgebirges von gibraltar
Mapa de Xibraltar (4ª edición do Meyers Konversationslexikon (1885-90).)

Xibraltar e Abila (antiga cidade e promontorio na actual Ceuta) formaban as chamadas Columnas de Hércules, que os mariñeiros fenicios marcaron cunhas columnas de prata para indicar aos pobos mediterráneos os lindes seguros de navegación.

O nome de Xibraltar, Kalpe para os gregos, provén do árabe Yabal Tariq ("monte Tariq") na honra do xeneral musulmán Tariq ibn Ziyad.

Inglaterra e Países Baixos, dúas grandes potencias marítimas, eran inimigas da aspiración de Filipe de Anjou ao trono de España. En xullo de 1702, durante a Guerra de Sucesión Española, chegaron a Cádiz e desembarcaron en Rota e El Puerto de Santa María.

O 4 de agosto de 1704, outra escuadra inglesa tomou Xibraltar. O seu comandante tomou posesión da Rocha en nome da raíña Ana I de Inglaterra(un dos protagonistas destes acontecementos é o sonado Marlborough, ou -como lle dicían os españois- Mambrú). Nove anos máis tarde, a conquista formalizouse mediante o Tratado de Utrecht (1713).

España fixo varios intentos de reconquistar esta cidade, en 1727, 1779 ata 1782, e non recoñeceu a ocupación desta zona do seu territorio e púxoo en restitución, establecendo un límite fronteirizo entre o Reino Unido e España.

Todos os intentos por recuperar Xibraltar fracasaron debido á superioridade inglesa no mar. O escritor español, nado en Cádiz, José Cadalso morreu nun destes intentos.

Estableceuse unha fronteira e campo militar en Xibraltar. Os xibraltareños de 1704 refuxiáranse coa insignia do seu concello en San Roque e xunto a esta aldea creceu o chamado Los Barrios. Máis tarde foi repoboada Alxeciras (abandonada desde 1369).

Rock of Gibraltar
Unha vista do norte da rocha de Xibraltar desde España

O contrabando converteuse nunha importantísima actividade económica na zona; o goberno de Carlos III deu un golpe mortal á piratería mediante o reforzamento do poderío naval e a sinatura de tratados cos países veciños.

Durante a Segunda Guerra Mundial, Xibraltar foi a base de operacións militares británicas entre o Atlántico e o Mediterráneo.

Francisco Franco considerábaa unha afronta á dignidade española. Intentando forzar unha devolución mantivo fechada "a reixa" durante case 13 anos que impediu a comunicación directa entre as poboacións a un e outro lado da fronteira. Tras finalizar a ditadura, de novo se permitiu o paso de viaxeiros e mercadorías.

Na actualidade os gobernos españois seguen reclamando a soberanía ou cosoberanía da Rocha, pero esta reclamación sempre foi rexeitada polo goberno británico; os habitantes de Xibraltar defenderon o statu quo de dependencia do Reino Unido en referendos oficiosos convocados polas autoridades locais.

Goberno e política

Adrian johns1
Gobernador de Xibraltar, Adrian Johns, representante da Coroa británica.
Artigo principal: Goberno de Xibraltar.

Como Territorio Británico de Ultramar, Xibraltar tivo un considerable autogoberno autónomo desde a introdución da súa actual Constitución en 1969. Este autogoberno estendeuse coa Constitución de 2006.

O Gobernador de Xibraltar, designado polo monarca do Reino Unido, é responsable dos asuntos de defensa, relacións exteriores, seguridade interna e estabilidade financeira. O resto de materias, definidas como "domésticas", son responsabilidade do Goberno Xibraltar, co líder do partido maioritario no parlamento como ministro principal.

A cuestión da soberanía continúa dominando a política de Xibraltar. Os dous partidos políticos principais, os socialdemócratas (Gibraltar Social-Democrats, GSD) e os laboristas (Gibraltar Socialist Labour Party, GSLP) oponse rotundamente a calquera transferencia da soberanía a España. España continúa solicitando a retrocesión do territorio, e o Goberno británico, mentres declara que non terá lugar ningún cambio sen o consentimento do pobo de Xibraltar, en 2002 aceptou o principio de soberanía conxunta con España. Con todo, todos os partidos políticos locais opuxéronse a este movemento, reclamando no seu lugar a autodeterminación para a peñón, do mesmo xeito que os principais partidos británicos da oposición. A proposición de aceptar un arranxo con España foi rotundamente rexeitada pola poboación en dous referendos celebrados en 1967 e en 2002, o último dos cales apenas uns meses despois de que o Goberno británico aceptase o principio de soberanía compartida. En ambas as ocasións máis do 95 por cento dos votantes expresou a súa resolución a seguir sendo británicos (na última ocasión, a porcentaxe foi do 98,97 por cento).

Organización político-administrativa

Artigo principal: Organización político-administrativa de Xibraltar.

Divisións territoriais

Xibraltar atópase dividida en sete áreas residenciais, que aparecen na seguinte táboa. As cifras de poboación están tomadas do censo de 2001:

Mapa de Xibraltar
Gibraltar map-es
Flag of Gibraltar.svg Área residencial Poboación % do total
1. East Side 429 1,54%
2. North District 4 116 14,97%
3. Reclamation Areas 9 599 34,91%
4. Sandpits Area 2 207 8,03%
5. South District 4 257 15,48%
6. Town Area 3 588 13,05%
7. Upper Town 2 805 10,20%
Resto 494 1,82%
Xibraltar 27 495 100%

Status de Xibraltar na Unión Europea

Xibraltar é parte da Unión Europea (UE), habendo ingresado na Comunidade Económica Europea co Reino Unido en 1973: por unha disposición especial o tratado da UE aplícase aos territorios europeos de cuxas relaciones exteriores un Estado membro é responsable. Na práctica, Xibraltar é o único territorio cuberto por esta cláusula.

Unha declaración común realizada por España e o Reino Unido anéxase á Constitución Europea (Tratado polo que se establece unha Constitución para Europa, cuxa ratificación atopar actualmente en suspenso). Esta declaración di o seguinte:

O tratado que establece a constitución aplícase a Xibraltar como territorio europeo cuxas relaciones exteriores son responsabilidade dun estado membro. Isto non implicará cambios nas posicións respectivas dos estados membros referidos.

Top of the Rock of Gibraltar
Panorámica da Rocha de Xibraltar

Segundo o negociado polo Reino Unido a petición do goberno de Xibraltar, algunhas leis da UE non se estenden a Xibraltar. Debido a varias disposicións do tratado da adhesión do Reino Unido ás comunidades europeas:

  • Xibraltar está fóra da unión aduaneira da UE.
  • Exclusión da Política Agraria Común (PAC).
  • Exclusión da armonización do IVE.
  • Ningunha parte dos ingresos de aduanas de Xibraltar vai á UE.

En relación ao comercio de bens, Xibraltar é considerada, de feito, como país externo pola UE. O euro non é moeda de curso legal, pero se acepta informalmente. Os nacionais británicos asentados alí foron clasificados como cidadáns dos territorios británicos de ultramar relacionados con Xibraltar. Como tal, son cidadáns plenos da UE, segundo un declaración do Reino Unido en 1982. Aos cidadáns dos territorios británicos de ultramar relacionados con Xibraltar permitíuselles, a partir de 1983, rexistrarse como cidadáns británicos de acordo coa sección 5 da British Nationality Act (Lei Británica de Nacionalidade) de 1981. O 21 de maio de 2002, a cidadanía británica foille concedida a todos os xibraltareños que a posuían xa.

O censo electoral compilado para as eleccións europeas de 2004 mostrou, que á parte duns poucos, a maioría dos xibraltareños exercitara o seu dereito á cidadanía británica.

Xibraltar foi excluído das eleccións ao Parlamento Europeo por unha disposición especial do Tratado que organizaba estas eleccións por sufraxio directo, pero esta disposición foi recorrida con éxito ante o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos. Como consecuencia desta decisión, os xibraltareños votaron por primeira vez nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2004, formando parte da rexión suroeste de Inglaterra. Participou o 58% do electorado de Xibraltar, comparado co 31% da rexión na súa totalidade, co Partido Conservador asegurándose un triunfo irresistible.

Defensa

A defensa do territorio é responsabilidade do Reino Unido. A guarnición proporciónaa o Rexemento Real de Xibraltar (Royal Gibraltar Regiment), orixinalmente unha forza de reservistas a tempo parcial que pasou a ser parte do exército británico en 1990. O rexemento inclúe soldados a tempo completo e parcial recrutados en Xibraltar, así como soldados profesionais británicos trasladados desde outros rexementos.

O peñón é un posto de escoita das telecomunicacións a través do norte de África, e debido á súa localización aínda segue sendo unha base clave da OTAN. Naves británicas e estadounidenses visitan con frecuencia o seu porto, o que inclúe tamén submarinos de propulsión nuclear, o que adoita traducirse en grave inquietude en todo o Campo de Xibraltar.

Xeografía

Rock of Gibraltar northwest
A Rocha de Xibraltar
Artigo principal: Xeografía de Xibraltar.

Xibraltar é unha estreita península situada na costa mediterránea meridional de España, entre a baía de Alxeciras e o mar de Alborán, ao noroeste do estreito de Xibraltar. Ten 5 quilómetros de longo e 1,2 quilómetros de ancho e está conectado a España mediante un itsmo baixo e arenoso, duns dous quilómetros de longo.

A península consiste nun peñasco de pedra calcaria e lousa coñecido como a Rocha de Xibraltar. Levántase abruptamente desde o itsmo ata 421 m de altura en Rock Gun, o cume máis setentrional. A súa maior altura (426 m), sitúase preto do seu extremo meridional. A pendente do peñón descende escalonadamente ata o mar na Punta de Europa, o punto máis meridional do territorio, situado enfronte de Ceuta, situada a 32 quilómetros ao sur, alén do estreito. Desde o Mediterráneo, Xibraltar aparece como serie de cantiis escarpados e inaccesibles. No lado occidental, a pendente é máis gradual e atópase ocupada por vivendas situadas en diferentes alturas que se apertan ata 90 metros por encima dos vellos muros da fortaleza. Máis arriba, os cantiis de pedra calcaria case illan a parte superior do peñón, cuberto por unha maraña de árbores silvestres. Xibraltar non ten ningún manancial ou río, polo que unha zona de 14 hectáreas de pendentes arenosas situada sobre Catalan Bay e Sandy Bay foi cuberta para captar auga de choiva. A auga almacénase en varios alxibes escavados na roca do peñón. Esta auga mestúrase posteriormente con auga extraída de pozos situados no itsmo ou desalada a partir de auga mariña.

Economía

Artigo principal: Economía de Xibraltar.

Debido á carencia do espazo na península, non hai agricultura. Hai unha pequena cantidade de industria lixeira (bebidas) pero as fontes de ingresos principais son o transporte marítimo, o turismo (máis de sete millóns de turistas visitan Xibraltar cada ano), e as actividades financeiras.

Nos últimos anos produciuse unha expansión significativa das instalacións hostaleiras e das facilidades de baño para estimular o turismo. As instalacións portuarias ocupan a maior parte da beira occidental do territorio así como unha porción de terra gañada ao mar na baía de Alxeciras.

A economía xibraltareña estivo tradicionalmente sustentada na provisión de servizos ao Ministerio de Defensa británico. En 1984, tales actividades constituían o 60% da economía xibraltareña. Con todo, desde entón, a presenza militar británica reduciuse abruptamente (en 1983, pecháronse os estaleiros da Royal Navy), co que a economía xibraltareña viuse forzada a diversificarse (en 2002, a contribución do Ministerio de Defensa británico ao PIB xibraltareño era apenas un 7%). Foi sobre todo tras a elección de Joe Bossano en 1988, cando Xibraltar, amparada na súa condición de territorio da Comunidade Europea, ao tanto que exenta do IVE e á marxe da unión aduaneira, desenvolveu unha lexislación fiscal que a converteu nun activo centro financeiro offshore, considerado un paraíso fiscal debido ás súas vantaxosas condicións fiscais. Definíronse así dous tipos de compañías, as exentas (exempt companies) e as cualificadas (qualifying companies), que, residentes en Xibraltar, non teñen actividade económica nin comercial en Xibraltar. Estas compañías pagan un imposto anual non superior a 300 libras esterlinas e pagan un imposto sobre beneficios testemuñal (2% no caso das compañías cualificadas; nada se se trata de exentas). Adicionalmente, non existe ningún tipo de control de cambios para as persoas físicas ou xurídicas residentes en Xibraltar. En setembro de 2004 Xibraltar ten 28,000 compañías sobre o seu rexistro, de que 8,500 eran impositivas libres. Xibraltar ha estatuido algunha estrito nova banca códigos e financeiro.

O réxime fiscal xibraltareño levou á OCDE a incluír ao territorio na lista de paraísos fiscais en xuño de 2000. O goberno xibraltareño comprometeuse en 2002 a mellorar a transparencia dos seus sistemas regulatorio e fiscal e establecer un intercambio efectivo de información en materia fiscal con outros membros da OCDE, de forma que non foi incluída na lista de paraísos fiscais non cooperadores. As autoridades xibraltareñas sosteñen que a pesar do vantaxoso réxime fiscal do que gozan as sociedades exentas, o rigor dos controis aplicados impide a utilización da praza como centro de branqueo de diñeiro, o cal foi apoiado por informes de organismos como o FMI.

Na actualidade, atópase en marcha un proceso que terminará coa total eliminación deste sistema financeiro en 2010. En efecto, o 18 de febreiro de 2005, o goberno británico aceptou a recomendación da Comisaria da Competencia de abolir para finais do 2010 o réxime fiscal exento xibraltareño.

Demografía

Gibraltar
Montaña ("Rocha de Xibraltar") e cidade

Como é propio nun porto mediterráneo de máxima importancia, a poboación actual de Xibraltar ten unha orixe diversa: principalmente británica e española, con minorías de orixe italiana, portuguesa e maltesa; e árabes e xudeus orixinarios de Marrocos e outros países do sur do Mediterráneo.

Os cidadáns de Xibraltar son chamados llanitos, posiblemente do italiano gianni (giovanni: 'novo, xove') ou por asociación semántica co nome da comarca: Campo de Xibraltar. A variante do dialecto andaluz que se fala na colonia recibe tamén este nome.

A lingua oficial é o inglés, aínda que se fala tamén o español que é a lingua materna de moitos xibraltareños.

Cultura

As relixións máis profesadas son o catolicismo (76%), o protestantismo (6%), o anglicanismo, o islam (6,9%), o xudaísmo (2,3%), ningunha ou outra 7% (1991).

Notas

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para xibraltareño.
  2. López Martínez, María Cruz (2005). Gran dicionario século 21 da lingua galega. Editorial Galaxia. p. 1446. ISBN 9788482893419.

Véxase tamén

Outros artigos

Ligazóns externas

.gi

.gi é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Xibraltar.

Afonso XI de Castela

Afonso XI de Borgoña, o Xusticeiro, nado en Salamanca o 13 de agosto de 1311 e finado en Xibraltar o 26 de marzo de 1350, foi rei de Castela, Galicia, León e Toledo entre outros reinos, ademais de ser bisneto de Afonso X o Sabio.

Ó morrer, era Rei de Castela, León, Toledo, Galicia, Sevilla, Córdoba, Murcia, Xaén, o Algarve, Alxeciras, e Señor de Molina.

Alxeciras

Alxeciras (en castelán: Algeciras) é unha cidade e municipio do sur de España, situado no Campo de Xibraltar, provincia de Cádiz, Andalucía.

Está situada na baía de Alxeciras, un enclave xeográfico estratéxico por acharse no estreito de Xibraltar, lugar de contacto entre o mar Mediterráneo e o océano Atlántico. Esta situación fixo que posea o porto marítimo con maior tránsito de persoas e mercancías entre Europa e África, concretamente entre España e Marrocos.

Alxeciras con 121.414 habitantes é o décimo municipio de Andalucía e o segundo da provincia en termos poboacionais, tras Xerez da Fronteira e por diante da capital provincial, Cádiz.

Código postal

O código postal está composto por unha serie de caracteres que se inclúen nos enderezos postais para facilitar e axilizar o servizo de correos. Normalmente, os códigos son unha serie de díxitos, mais algúns estados tamén empregan letras.

Estreito de Xibraltar

O estreito de Xibraltar é un estreito que comunica o océano Atlántico co mar Mediterráneo, separando Europa e África. Ao norte do estreito atópanse España e Xibraltar, e ao sur, Marrocos e a cidade autónoma de Ceuta.

Ten 14,4 km de longo e unha profundidade duns 300 m. Na antigüidade este estreito era coñecido como "as Columnas de Hércules", pero debe o seu nome actual a unha deformación de djebel Tarik de Tarik ibn Ziad, que no 711 traspasou o estreito para facer unha incursión contra a España visigoda, primeira incursión musulmá na Península Ibérica.

Himno de Xibraltar

Xibraltar conserva como himno oficial o God Save the Queen, ao igual que outras dependencias do Reino Unido. Porén, tamén ten o seu propio himno local que foi elixido por concurso no 1994. A letra e a música foron compostas por Peter Emberley, que non é xibraltareño.

Cada 10 de setembro, Día Nacional de Xibraltar, o himno é cantado por un coro escolar acompañado do público en xeral, mentres se liberan uns 30.000 globos vermellos e brancos, cores representativos da cidade.

La Línea de la Concepción

La Línea de la Concepción é unha cidade andaluza da provincia de Cádiz, pertencente á comarca do Campo de Xibraltar. No ano 2008 ten 64.240 habitantes. A súa extensión superficial é de 26 km² e ten unha densidade de 3333,68 hab./km². Atópase situada a unha altitude de 5 metros e a 134 quilómetros da capital de provincia, Cádiz.

Os seus habitantes reciben o xentilicio de linenses.

Aséntase sobre o istmo areoso que une a Rocha de Xibraltar coa costa, no flanco este de a Baía de Alxeciras, entre Serra Carbonera e Xibraltar.

Los Barrios

Los Barrios é un municipio do sur de España, pertencente á provincia de Cádiz, Andalucía. Forma parte da comarca do Campo de Xibraltar e está situado a 12 metros de altitude. Está situado a 95 km de Cádiz e a 9 km de Alxeciras. En 2009 conta cunha poboación de 22.311 habitantes segundo o INE.

Luxemburgo (cidade)

A cidade de Luxemburgo (en luxemburgués: Lëtzebuerg, en alemán: Luxemburg, en francés: Luxembourg) é a capital do pequeno estado centroeuropeo do Gran Ducado de Luxemburgo. Situada na confluencia dos ríos Alzette e Pétrusse, Luxemburgo, e, simple e correntemente, denominada d’Stad (« a Cidade » en lingua luxemburguesa); máis raramente é chamada o Xibraltar do Norte ou o Corazón verde de Europa (a causa das súas fortificacións e polo seu verdor).

En 2009 estaban censados na cidade 88.586 habitantes, dos cales un 62,5 % eran estranxeiros. Coa poboación dos arredores alcanza arredor de 110.000 habitantes.

Mar Mediterráneo

O Mediterráneo é un mar interior do Atlántico oriental, comprendido entre Europa, Asia occidental e África setentrional. Con aproximadamente 2,5 millóns de km² e 3.860 km de lonxitude, é o mar interior máis grande do mundo.O Mediterráneo está unido ao océano Atlántico polo estreito de Xibraltar ao oeste, ao mar de Mármara e ao mar Negro polos Dardanelos e o Bósforo ao leste. O mar de Mármara -pero non o mar Negro- é a miúdo considerado como parte do Mediterráneo. A canle de Suez ao sueste une o Mediterráneo co mar Vermello.

É o mar coas taxas máis elevadas de hidrocarburos e contaminación do mundo.

Mar de Alborán

O mar de Alborán é a parte máis occidental do mar Mediterráneo; limita ao norte coa costa española, ao sur coas costas marroquí e alxeriana, e ao oeste co estreito de Xibraltar, que conecta o Mediterráneo co Atlántico. As súas augas cobren desde o estreito de Xibraltar ata o cabo de Gata e a cidade de Orán.

Marrocos

Marrocos (en bérber: Amrruk, en árabe: المغرب Al-Magrib) é un país do noroeste de África. A súa longa costa atlántica chega desde o Sáhara Occidental ata o estreito de Xibraltar para dar ao mar Mediterráneo (ao norte), e continúa cara ao leste ata chegar a Alxeria, coa que limita ao leste e sueste.

Málaga

Málaga é unha cidade do sur de España, capital da provincia de Málaga, en Andalucía. Está situada no extremo oeste do litoral meridional do mar Mediterráneo, a pouco máis de 100 km ao leste do estreito de Xibraltar.

Península Ibérica

A Península Ibérica é unha península do suroeste de Europa. Está arrodeada polo mar Mediterráneo, o Océano Atlántico e os Pireneos, que separan a península do resto do continente. Politicamente, abrangue os estados de Portugal, España e Andorra, estes dous últimos fronteirizos con Francia. Xibraltar, territorio británico situado ó sur de Andalucía con apenas unha trintena de quilómetros. Polo sur, a península está separada do continente africano (Marrocos) polo Estreito de Xibraltar.

Provincia de Cádiz

A provincia de Cádiz está situada ao sur de España, na comunidade autónoma de Andalucía. Posúe un dos climas máis benignos da Península Ibérica durante boa parte do ano.

San Roque, Cádiz

San Roque é un municipio andaluz, pertencente á provincia de Cádiz. Está situado na comarca do Campo de Xibraltar.

Selección de fútbol de Xibraltar

A selección de fútbol de Xibraltar representa a Xibraltar nas competicións de fútbol e depende da Asociación de Fútbol de Xibraltar.

Dende o 24 de maio de 2013 é membro de pleno dereito da UEFA, en cumprimento dunha resolución do Tribunal Internacional de Arbitraxe (TAS), e actualmente disputa os seus primeiros encontros oficiais na fase de clasificación para a Eurocopa 2016. Non obstante, a selección de fútbol de Xibraltar non é membro da FIFA, polo que non pode participar nas eliminatorias para a Copa do Mundo. Con 30.000 habitantes, Xibraltar é o membro da UEFA máis pequeno en termos de poboación.

Tarifa

Tarifa é un municipio situado no extremo meridional da provincia de Cádiz, ocupando a parte occidental da comarca do Campo de Xibraltar.

Tánxer

Tánxer (en árabe: طنجة Ṭanjah; en bérber: ⵟⴰⵏⵊⴰ Ṭanja) é unha cidade ao norte de Marrocos, capital da rexión de Tánxer-Tetuán. Está situada na costa norteafricana, á entrada do estreito de Xibraltar. Contaba en 2004 cunha poboación de 669.680 habitantes.

Países e territorios do Mediterráneo

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.