Wasabi

O wasabi (en xaponés 山葵 ou ワサビ) emprégase como condimento xaponés. É extraído dunha raíz da planta de nome homónimo, denominada co seu nome científico Wasabia japonica, Cochlearia wasabi, ou tamén Eutrema japonica, da familia do nabo, a mostaza e o repolo. Ten un sabor extremadamente forte e emprégase principalmente mesturado coa salsa de soia para mollar o suxi. En xeral, é usado para decorar os pratos de peixe ou carne.

A súa forza, máis que no picor, reside nos vapores que se transmiten ao longo das fosas nasais e que producen unha sensación de ardor. Esta sensación non fica demasiado tempo a diferenza do picor producido polos chiles. O wasabi medra de forma natural só no Xapón e a illa de Sakhalín.

Fresh Wasabi
Wasabi fresco

Características

Úsase como condimento en moitos pratos de comida xaponesa, como o suxi, o sashimi ou nalgúns tipos de donburi. No Xapón tamén é posible atopalo en forma de brotes que se poden consumir en ensaladas e que teñen algo do sabor da raíz do wasabi. Tamén existen aperitivos de sabor a wasabi.

O wasabi é escaso, difícil de producir e caro, mesmo no Xapón polo que moitas veces adóitase substituír por un sucedáneos de wasabi, xa sexa en forma de po ao que debe engadírselle auga e remexer ou envases de tubo listos para a súa utilización. Estes sucedáneos están feitos a base de ravo picante ao que se lle engade un colorante verde e é a pasta que se serve na maioría dos restaurantes tanto no Xapón como fóra del. Para distinguir o wasabi artificial do auténtico, no Xapón denomínase a este último hon-wasabi (wasabi auténtico). O hon-wasabi véndese fresco en forma de raíz, e debe relarse e mesturarse con auga no intre no que se vaia a consumir.

Uso histórico

Antes de que os sistemas de refrixeración perfeccionásense no Xapón, o wasabi era utilizado para envolver os peixes crus xa que posúe propiedades antibacterianas e antisépticas. Actualmente emprégase para realzar o sabor do sushi aínda que só en pequenas porcións debido ao seu característico picor. Os xaponeses utilizábano para fregalo nas feridas para evitar infeccións.

Ligazóns externas

Alil isotiocianato

O alil isotiocianato (AITC) é un composto organosulfurado coa fórmula CH2CHCH2NCS. É un aceite incoloro responsable do sabor picante da mostaza, o ravo, o ravo picante, e o wasabi. O picor e efecto lacrimatorio do alil isotiocianato está mediado polos canais iónicos TRPA1 e TRPV1. É lixeiramente soluble en auga, pero máis soluble na maioría dos solventes orgánicos.

Armoracia rusticana

Armoracia rusticana, coñecida xeralmente como ravo picante ou ravo rusticano, é unha planta perenne da familia das Brassicaceae. Utilízase a raíz como condimento. A raíz intacta desta planta apenas ten aroma. Porén, cando se corta ou rela, os encimas das células rotas converten a sinigrina (un glicosinolato) en alil isotiocianato (aceite de mostaza), que irrita as membranas mucosas das fosas nasais e os ollos. Para que conserve mellor o seu aroma debe ser usada inmediatamente despois de relada ou conservada en vinagre. Unha vez exposta ao aire ou quentada empeza a perder o seu olor picante e escurécese, e co tempo chega a ter un sabor amargo desagradable.

Big Hero 6 (filme)

Big Hero 6 é un filme estadounidense de animación producido por Walt Disney Animation Studios e estreado por Walt Disney Pictures no 2014. O filme está inspirado polo equipo de superheroes de Marvel Comics. Dirixido por Don Hall e Chris Williams, o filme conta a historia dun prodixio da robótica chamado Hiro Hamada que forma un equipo de superheroes para combater un malvado enmascarado. O filme conta coas voces de Scott Adsit, Ryan Potter, Daniel Henney, T. J. Miller, Jamie Chung, Damon Wayans, Jr., Génesis Rodríguez, Alan Tudyk, James Cromwell e Maya Rudolph.

Capelán (peixe)

O capelán (Mallotus villosus) é unha especie de peixe teleósteo da orde dos osmeriformes e familia dos osméridos, a única pertencente ao xénero Mallotus, que vive nas costas dos océanos Atlántico norte e Glacial Ártico.

O seu nome galego segue a súa denominación noutros idiomas próximos (castelán, capelán ou capelín; portugués, capelim; francés, capelan; italiano, capelano, ingés, capelin).

É un peixe pequeno que viven a uns 300 m de profundidade. As súas míllaras están consideradas como un produto de alto valor comercial, sobre todo no Xapón, onde se combina co wasabi e véndese como «caviar de wasabi». Aparece na moeda de 10 coroas de Islandia.

Caviar

Denomínase caviar (en farsi خاویار, khāviār, en ruso чёрная икра, chiórnaia ikrá) é un alimento elaborado a partir das ovas ou míllaras dos esturións, concretamente das especies orixinarias dos ríos e lagos do leste de Europa e da Asia Central, que se destinan ao consumo humano.Das vinte e cinco especies existentes de esturión, tres delas pódense capturar no mar Caspio: Beluga, Ossetra e Sevruga.

O elevado prezo dalgunhas das súas variedades é consecuencia da rareza ou escasa dispoñibilidade desta delikatessen gastronómica, e chegou a superar os 12 000 € o quilogramo en 2011.Pode consumirse só, ou dándolle toques a algunhas preparacións culinarias.

Ademais dos caviares auténticos tamén existen sucedáneos feitos a base de ovas doutros peixes, como lumpo, bacallau, salmón ou muxo), ás que se lles engade un colorante negro.

Composto organosulfurado

Os compostos organosulfurados ou compostos de organoxofre son compostos orgánicos que conteñen xofre. Cando o composto de organoxofre leva un grupo funcional coa estrutura R-O-SO3− (no que o S está unido a O, pero non a C) denomínase organosulfato. Os compostos organosulfurados a miúdo desprenden fortes cheiros desgradables, pero maioría dos compostos máis doces son derivados organosulfurados, como a sacarina. Na natureza abundan estes compostos e o xofre é un elemento esencial para a vida. Dos 20 aminoácidos comúns hai dous, a cisteína e a metionina, que son compostos organosulfurados, e os antibióticos penicilina e as sulfamidas conteñen tamén xofre. Aínda que os antibióticos que conteñen xofre salvan moitas vidas, outros compostos con xofre non, como o gas mostaza, que é un axente químico bélico mortal. Os combustibles fósiles como o carbón, petróleo e gas natural, que derivan da descomposición de antigos organismos vivos, comteñen compostos sulfurados, e a súa combustión pode xerar óxidos de xofre e estes orixinar chuvia ácida. A desulfuración para eliminalos é un proceso fundamental nas refinerías de petróleo e centrais térmicas.

O xofre forma parte do grupo dos elementos calcóxenos ou anfíxenos, xunto co oxíxeno, selenio e telurio, polo que é de esperar que os compostos organosulfurados teñan propiedades semellantes ás dos compostos de carbono–oxíxeno, carbono–selenio e carbono–telurio.

Unha proba química clásica para a detección de compostos sulfurados é o método do halóxeno de Carius.

Doraemon

Doraemon, o gato cósmico (ドラえもん, Doraemon) é un manga e anime creado entre os anos 1969 e 1970 polo debuxante xaponés Himiko Fujisaki, baixo o pseudónimo de Fujio Fujiko. Fujio Fujiko era pseudónimo común de dous debuxantes, Hiroshi Fujimoto e Motoo Abiko. Doraemon é a obra creada de Hiroshi Fujimoto, entón agora se utiliza Fujio F. Fujiko como o seu pseudónimo.

No Xapón o anime transmítese dende a década dos setenta pola canle TV Asahi. Debido a que os seus creadores faleceron sen daren instrucións de como se debería afrontar un posible final da serie, a canle de televisión tomou a iniciativa de non crear unha resolución da historia. Deste xeito, a serie iniciada no ano 1979 e rematada no ano 2005 contou cun total de 1787 episodios. A partir do ano 2005, emitiuse unha nova serie cunha animación renovada, que segue a emitirse e conta xa con máis de 300 capítulos.

En Galicia, Doraemon vén sendo emitido dende a década dos noventa no contedor infantil-xuvenil Xabarín Club da Televisión de Galicia. O 2 de febreiro do 2009, canda a estrea da nova canle galega, G2, reemitiuse a serie dende o principio. Así mesmo, a TVG está a emitir novos episodios na grella.

Probablemente trátase dun dos mangas máis exitosos da historia. Planeta DeAgostini é a editorial encargada de publicalo no noso país.

Hoe

Hoe pode aludir a varios pratos de comida crúa da cociña coreana. O saengseon hoe (생선회) é pescado ou marisco cru cortado finamente (parecido ao sashimi xaponés); o yukhoe (육회) é hoe feito con tenreira crúa e condimentado con salsa de soia, aceite de sésamo e viño de arroz; e o gan hoe (간회) é fígado de tenreira cru cunha salsa de aceite de sésamo e sal.

O hoe adoita mollarse nunha salsa picante a base de gochujang chamada chogochujang (초고추장), ssamjang (쌈장), ou salsa de wasabi, e envólvese en leituga e follas de pera coreana. Para darlle ao hoe un aspecto agradable, sérvese normalmente sobre unha masa de dangmyeon (fideos celofán) sen cociñar.

Cando a xente acaba unha comida de saengseon hoe nun restaurante, ás veces piden maeuntang (estufado de peixe picante, feito coas cabezas e a carne sobrante do pescado) con verdura variada.

Isabel Coixet

Isabel Coixet, nada en Barcelona o 9 de abril de 1962, é unha directora de cine española.

Jean Reno

Juan Moreno y Herrera Jiménez, nado en Casablanca (Marrocos) o 30 de xullo de 1948, é un actor de cinema, televisión e teatro francés de ascendencia española, máis coñecido como Jean Reno. Comezou a súa carreira rodando películas francesas e participou en numerosos filmes de Luc Besson, dous dos cales foron determinantes na súa traxectoria profesional: Le Grand Bleu e Léon. Os seus traballos desenvólvense tanto en francés coma en inglés, sabendo tamén falar español. Foi incluído coma personaxe no videoxogo Onymusha 3.

Laura Pamplona

Laura Gozalves Pamplona, nada en Alacant o 7 de setembro de 1973, coñecida artisticamente como Laura Pamplona, é unha actriz, modelo e cantante española.

Luc Besson

Luc Besson, nado o 18 de marzo de 1959 en París, Francia, é un director, guionista e produtor francés de cinema. Entre as súas obras destacan Le Grand Bleu, Nikita, Léon, Le Cinquième Élément e Arthur et les Minimoys. Ten no seu haber numerosos premios de cinema tanto franceses como internacionais.

Sashimi

O Sashimi (en xaponés: 刺身 sashimi, en chinés: 膾 kuai, en coreano: 회/膾 hoe) é un prato xaponés que consiste principalmente en mariscos ou peixes crús, cortados finamente, aínda que non tanto como un carpaccio.

Sérvese xunto a eles unha salsa (como salsa de soia, que é moi salgada, con wasabi, un condimento xaponés moi picante, ou ben salsa ponzu) e un aderezo simple como ravo daikon relado. O habitual é que os ingredientes se sirvan en cru, aínda que algúns se cociñan un pouco, como o polbo que se ferve lixeiramente. Menos frecuentes, aínda que non por iso descoñecidos, son os sashimis vexetarianos como o yuba (xudías de pel callada), ou de carnes vermellas crúas de vacún ou de cabalo.

O nome sashimi vén da cola de peixe que se puña xunto ás rebandas, de maneira que se puidese recoñecer de que tipo era.

Adóitase servir con rebandas pequenas de xenxibre en conserva, que se inxeren entre un tipo de sashimi e outro, é dicir cando se vai cambiar de sabor. As lonchas pódense tomar soas ou molladas na salsa.

Poderíase dicir, simplificando, que o sashimi é semellante ao suxi pero sen arroz, aínda que o repertorio de ingredientes do sushi é moito máis amplo, incluídos vexetais, tales como o cogombro, ou tortilla etc.

Sashimi é o nome que denomina a calidade de peixes como atún, peixe espada, marraxo etc., entre outros, e consiste en ultra conxelar o peixe por baixo de - 60 graos centígrados para conservar todas as súas propiedades.

Stand by Me Doraemon

Stand by Me Doraemon (STAND BY ME ドラえもん ) é un filme de animación xaponés dirixido por Takashi Yamazaki e escrito por Fujiko F. Fujio que foi estreado o 8 de agosto de 2014.. É o terceiro filme baseado no anime e manga Doraemon .

Suxi

O suxi (鮨, 鮓, 寿司 ou 壽司) é unha preparación culinaria de orixe xaponesa elaborada a base de arroz cocido adubado con vinagre de arroz, azucre e sal, con peixe cru ou verduras, xeralmente envoltos nunha folla de nori. Este prato é un dos máis recoñecidos da gastronomía xaponesa e un dos máis populares internacionalmente.

Aínda que normalmente se asocia o suxi co peixe e o marisco, tamén pode levar verduras ou ovo. Ademais, os produtos frescos tradicionais que acompañan o arroz non teñen por que ir sempre crus. Inclúense tamén preparacións fervidas, fritidas ou marinadas.

O suxi prepárase tipicamente en unidades pequenas, aproximadamente do tamaño dun bocado e poden adoptar diversas formas. Sérvense o peixe e o arroz enrodelados nunha folla de alga nori, e a iso chámaselle maki (rolo). Se se trata dunha especie de albóndega de arroz cuberta polo peixe falamos de nigiri. Cando o peixe se presenta embutido nunha pequena bolsa de tōfu fritido denomínase inari. Tamén pode servirse unha cunca de arroz para suxi con anacos de peixe e outros ingredientes por riba: entón chámaselle chirashi.

Fóra de Xapón o nome suxi ou sushi designa só as variedades máis habituais, coma o makizushi ou o nigirizushi; curiosamente é frecuente que se faga extensivo ó sashimi, un prato a base de peixe cru pero sen arroz.

Os xaponeses aconsellan comelo con paíños ou cubertos de madeira, ou directamente coa man. Debe evitarse o uso de utensilios metálicos, xa que alterarían o sabor da comida.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.