Veremundo

Veremundo (cara ao ano 485) (en latín: Veremund ou Veremundus) foi un rei suevo do reino de Galicia documentado cara ao ano 485, durante o período escuro que proseguiu trala morte do historiador Hidacio de Chaves (469), e a conversión dos suevos ao arianismo (466). A falta de fontes fai dubidar da cronoloxía do reinado deste monarca suevo, que tería impulsado a construción de igrexas.

Veremundo
Descoñecida
Nacemento: ? Falecemento: ?
Títulos Reais
Precedido por
Hermenerico
Último coñecido
Rei de Galicia
Cara o ano 485
Sucedido  por
Teodemundo
Seguinte
coñecido
Veremundo
 Galicia
NacionalidadeReino de Galicia
Ocupaciónmonarca

Véxase tamén

Bibliografía

  • López Carreira, A; Fernández Cal, T. Os reis de Galicia. A Nosa Terra. Vigo, 2003. ISBN 8496203271.
8 de marzo

O 8 de marzo é o 67º día do ano do calendario gregoriano e o 68º nos anos bisestos. Quedan 298 días para finalizar o ano.

Aguiúlfo

Aguiúlfo, falecido en 457 no Castro do Porto, foi un rei hérulo que gobernou efimeramente o reino de Galicia tras a morte de Requiario no ano 456. Reinou sobre a parte sur do reino, mentres que Frantán o facía na parte norte.

De orixe escandinava e lugartenente do rei visigodo Teodorico II, asasinou a Censorio en Sevilla (448), o que deu lugar á sublevación de suevos e hispanorromanos. Despois foi situado en Mérida cun exército para vixiar as incursións suevas, tras a derrota dos suevos na batalla do Órbigo. Teodorico III apoiouno na loita contra Frantán polo trono suevo. Morreu a mans de Maldras en xuño do 457

Andeca

Andeca ou Audeca gobernou o reino de Galicia entre os anos 584 e 585, sendo o derradeiro monarca suevo que tivo Galicia. Tras o seu destronamento, o monarca visigodo Leovixildo logrou anexionarase o Galliciense Regnum.

Carriarico

Segundo Gregorio de Tours na súa Historia Francorum, Carriarico foi un rei suevo de Galiza entre os anos 550 e 559, responsable da conversión dos suevos ao catolicismo. Sucedeuno Teodomiro.

Eborico

Eborico ou Eurico (583-584) foi un rei suevo de Galicia. Sucedeu ao seu pai Miro trala súa morte. Forzado polo acoso militar viuse obrigado a asinar un pacto no que recoñecía a superioridade política do rei visigodo Leovixildo, provocando a sublevación de parte da aristocracia galaico-sueva encabezada polo nobre Andeca que non debeu aceptar submisión algunha a Toledo. Por este motivo, Eborico foi apresado e encarcerado nun mosteiro. Derrocado, Andeca casou pola forza coa raíña (talvez a viúva de Miro ou a esposa de Eborico) proclamándose novo rei de Galiza.

Frantán

Frantán ou Franta foi un rei suevo que entre os anos 456 e 457 gobernou o norte do reino de Galicia, trala morte de Aguiulfo a mans de Maldras.

Frumario

Frumario foi un xefe militar suevo que destronou a Remismundo ó pouco de se converter rei, en 459, e gobernou o sur do reino suevo, mentres Requimundo facíao no norte. Mantivo unha guerra civil contra Requimundo, morrendo os dous en 463, facendo de novo a Remismundo monarca de todo o Reino Suevo.

Hermenerico

Hermenerico (con anterioridade ao ano 485), foi un rei suevo documentado polo Padre Yepes, que presumibelmente tería gobernado o reino de Galiza durante o período escuro que proseguiu trala morte do historiador Hidacio de Chaves (469), pero tamén previo ao ano 485 cando xa documentalmente se coñece o reinado de Veremundo. A falta de diversidade de fontes fai dubidar da cronoloxía do reinado deste monarca suevo e incluso da súa real existencia.

Hermerico

Hermerico (?-441) foi o primeiro rei suevo de Gallaecia, reinou dende o 409 até o 438. Dirixiu ó seu pobo dende o Rin até Gallaecia, onde someteu á poboación galaico-romana e asinou un foedus con Roma mediante o cal establecía o seu reino na provincia romana de Gallaecia e aceptaba ó emperador como o seu superior (410). En teoría actuaba como federado de Roma e mantivo a paz con eles, enfrontándose aos vándalos asdingos que se refuxiaran na Gallaecia logo de seren atacados polo visigodo Valia e chegaron a pór en dificultades ó exército suevo nos Montes Nerbasos no ano 419 resolvendo Hermerico a situación grazas á axuda de Asterio, conde romano, o que posibilitou a ocupación de toda a Gallaecia mentres os vándalos marchaban cara á Bética. En 438 asociou ó seu fillo Requila ao trono.

Lista de monarcas de Galicia

A primeira persoa a asumir o título de rei en Galicia foi o monarca suevo Hermerico, quen conseguiu de Roma no ano 409 o goberno da provincia romana de Gallaecia, facendo dela o seu novo reino. A súa dinastía instaura primeiramente un Reino Suevo en canto que a monarquía e a elite detentadora do poder eran suevas, porén durante o século V d.C, o entendemento cos máis numerosos aristócratas galaicos e a adopción do catolicismo romano consolidan finalmente un Reino de Galicia, como porá de relevo Gregorio de Tours, sendo o primeiro erudito que o denomine Galliciense Regnum, a finais do século VI, e aos seus reis coma reis de Galicia.

Lista de reis suevos

A primeira persoa en asumir o título de rei en Galicia foi o monarca suevo Hermerico, quen conseguiu do Imperio Romano de Occidente no ano 409 o goberno da provincia romana de Gallaecia, facendo dela o seu novo reino. A súa dinastía instaura primeiramente un reino suevo en canto que a monarquía e a elite detentadora do poder eran suevas. Porén, durante o século V d.C., o entendemento cos máis dos numerosos aristócratas galaicos e a adopción do catolicismo romano, consolidan finalmente un reino de Galicia, como porá de relevo Gregorio de Tours, sendo o primeiro erudito que o denomine Galliciense Regnum, a finais do século VI, e aos seus reis coma "reis de Galicia".

Maldras

Maldras foi un monarca suevo no reino de Galiza no período que atinxe dende o 457 até o 459. Gobernou tras asasinar a Aguiúlfo, colocándose á cabeza da parte sur do reino. Pouco despois produciuse a morte de Frantán, rei da parte norte, deixando a Maldras como único rei suevo de Galiza. Durante o seu curto reinado producíronse fortes conflitos sociais entre os nativos galaicos e os dirixentes xermánicos. Morreu asasinado en 459, sucedéndoo o seu fillo Remismundo.

Miro

Miro (quen gobernou entre 570 e 583) foi un célebre rei suevo do reino de Galicia, tamén coñecido como Mirón. Gobernou a Gallaecia manténdoa independente da expansión da Hispania ariana do rei visigodo Leovixildo.

Remismundo

Remismundo (finado no 469) foi un rei suevo de Gallaecia dende o 459 até a súa morte.

De acordo con Isidoro de Sevilla, Remismundo foi o fillo de Maldras. No 459, a pouco de chegar suceder ó seu pai, foi destronado por Frumario e tivo que batallar nunha guerra civil contra este e contra Requimundo, tornándose de novo rei no ano 463, trala morte dos seus contrincantes[Cómpre referencia]. Casou coa filla do rei visigodo Teodorico II. Converteuse ó arianismo no 465, e no 467, despois do asasinato de Teodorico polo seu irmán Eurico, mandou saquear Conímbriga. No ano 468, ocupou Lisboa. Coa súa morte en 469, iníciase un período escuro na historia dos Suevos, do que existen poucos datos.

Requiario

Requiario ou Rechiarius (e tamén pode escribirse Reckiario), finado en decembro de 456, foi o terceiro monarca suevo que gobernou o Reino de Galicia, desde o ano 448 (ano no que ascendeu o trono trala morte do seu pai Requila) ata a súa morte. Foi o primeiro rei xermánico de toda Europa que adoptou o catolicismo, e un dos máis innovadores e belixerantes de entre os monarcas suevos.

Requila

Requila (? 448) foi o segundo monarca suevo do reino de Galiza, substituíndo o seu pai Hermerico. Hai poucas fontes primarias para a súa vida, mais Hidacio foi un cronista cristián (mais non ariano) contemporáneo a el.

Subiu ó trono en 438 por desexo do seu pai Hermerico que estaba enfermo desde anos atrás (finou en 441). Adoptou unha actitude moi agresiva contra os galaicos nativos e a igrexa católica. Enfrontouse ós bispos e favoreceu ó clero priscilianista. Firmou un novo foedus con Roma e alianzas coas tribos bagaudas (bandoleiros do norte peninsular que traballaban como mercenarios). Dirixiu unha política expansionista con campañas por Lusitania e a Bética tratando de encher o baleiro deixado polos retirados vándalos e alanos. Derrotou no 438 a Andevoto (dux romano segundo Isidoro de Sevilla ou un xefe local segundo outras fontes) no río Genil (Singilis). Conquistou as capitais provinciais de Mérida en 439 e Sevilla en 441.

Durante o seu curto reinado chegou a facerse dono de case toda a actual Andalucía e de parte do Levante. Tamén fixo incursións na Tarraconense e no 446 derrotou ó xeneral romano Veto e as súas tropas auxiliares visigodas.

A súa morte produciuse en Mérida en 448 e sucedeuno o seu fillo Requiario.

Requimundo

Requimundo foi un líder suevo, que gobernou no norte do Reino Suevo entre o 459 e o 463, mentres mantiña unha guerra civil contra Frumario e Remismundo. Non se identificou como rex, aínda que Idacio escribiu: inter Frumarium et Rechimundum oritur de regni potestate dissensio (entre Frumario e Requimundo xurdiu unha disensión sobre o poder do reino). A súa morte e a de Frumario no ano 463, abriu o camiño á unificación do reino baixo o goberno de Remismundo.

Serafín Dacosta Pazo

Serafín Veremundo Dacosta Pazo, nado en Carambola, Asnelle de Abaixo (Reboreda, Redondela) o 21 de maio de 1881 e finado en Pontevedra en 1959, foi un sindicalista e político galego.

Teodemundo

Crese que Teodemundo foi[Cómpre referencia] un dos reis suevos que gobernou a Gallaecia durante o Período Escuro que abrangue dende a morte de Remismundo en 469 até a coroación de Carriarico en 550. Sábese pouco sobre os gobernantes desta época.

Reis suevos
Reis visigodos
Señores territoriais
Reis desde Oviedo
Reis desde León
Reis de Galicia e León
Primeira liñaxe real (409-456)
Guerra Civil Sueva (456-469)
Período Escuro (469-550)
Período final (550-585)

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.