Universidade de Palencia

O Studium Generale de Palencia, tamén coñecido como Universidade de Palencia, foi a primeiro que houbo en España, anterior ao da Universidade de Salamanca. Nel ensinábanse Teoloxía e Artes (Trivium e Cuadrivium). Durante o ano 2012 celebrouse o seu 800 aniversario.

Historia

Durante o século XIII, a Coroa de Castela, ao igual que se estaba a facer noutros lugares de Europa, favoreceu a creación de institucións de ensino participando activamente no seu desenvolvemento. O xurdimento das universidades en Castela foi impulsado por iniciativa dos monarcas, aproveitando a existencia de escolas episcopais.

A data da súa fundación adóitase situar entre 1208 e 1212, durante o reinado de Afonso VIII de Castela, segundo algúns autores por iniciativa do bispo electo Tello Téllez de Meneses,[1] e segundo outros do de Osma Rodrigo Jiménez de Rada,[2] pero o certo é que moito antes existía xa o studium generale de Palencia. Proba diso é que se ten constancia de que nel estudaba Santo Domingo de Guzmán alá polo ano 1184, e que se conservaron varias leccións impartidas en Palencia polo mestre Ugolino de Sesso cara ao 1196, todo isto antes da fundación universitaria.

Afonso VIII de Castela favoreceu enormemente a universidade palentina dotándoa de importantes recursos económicos e contribuíndo a elevar o nivel do ensino impartido nas súas aulas coa chegada de mestres estranxeiros, sobre todo de Francia e Italia. Neste centro universitario o ensino centrábase nas artes, a teoloxía e os estudos de tipo xurídico. Entre os mestres da primeira época encontrábanse don Odo, Lanfranco, Fornelino e Guillermo Lombardo.

Tras o falecemento de Afonso VIII, acaecido en 1214, o estudo xeral de Palencia entrou en crise, agravada co paso dos anos. Malia os esforzos do monarca Fernando III de Castela por revitalizar a universidade e a protección do papa Honorio III, esta crise non puido evitarse. No ano 1263, cando a Universidade de Palencia estaba próxima á súa desaparición, o papa Urbano IV protagonizou o último esforzo por mantela concedéndolle os mesmos privilexios cos que contaba a Universidade de París.

Notas

  1. Severiano Rodríguez Salcedo: Memorias de Don Tello Téllez de Meneses.
  2. Javier Gorosterratzu: Don Rodrigo Jiménez de Rada, gran estadista, escritor y prelado, cap. IV.
Lleida

Lleida (en catalán: Lleida, [ˈʎɛjðə], pronunciación local: [ˈʎejðɛ]) é un municipio e cidade do oeste de Cataluña, capital da provincia de Lleida e da comarca do Segrià. Está situada no curso do río Segre, arredor dun outeiro coroado pola antiga catedral, a Seu Vella. Con 139.809 habitantes en 2013 é a segunda capital catalá e a sexta cidade máis poboada da comunidade.

Existen probas de asentamentos na área da cidade de Lleida polo menos dende a Idade de Bronce. Dende o século VI a.C. e ata a conquista romana converteuse na principal cidade dos ilerxetes, un pobo ibero que a denominou Iltirta. A cidade, que os romanos denominaron Ilerda, no século VIII foi invadida polos musulmáns e reconquistada en 1149 polas tropas de Ramon Berenguer IV e Ermengol VI. En 1297 Xaime II fundou o Estudo Xeral, que sería a primeira universidade de Cataluña e da antiga Coroa de Aragón, así como a segunda de España tras a Universidade de Salamanca (cuxo antecedente sitúase na Universidade de Palencia).

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.