Unidad Regionalista de Castilla y León

Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL, «Unidade Rexionalista de Castela e León» en galego) foi un partido político " rexionalista, democrático, moderno e renovador que, baseándose nos principios de liberdade, xustiza e solidariedade, asume a defensa con decisión dos lexítimos intereses de Castela e León".[1]

Xurdiu da unión de varios partidos de Salamanca, Palencia, Burgos, Zamora e Valladolid, como por exemplo Democracia Regionalista de Castilla y León ou Unidad Palentina.[2] As primeiras municipais e autonómicas ás que se presentou foi ás de 1995, concorrendo dende entón a todos os comicios electorais municipais, autonómicos e nacionais celebrados-salvo en 2004-.

Rexionalismo castelán-leonés

URCL defínese como un partido político constitucional, centrista, " rexionalista,[1] democrático, moderno e renovador que, baseándose nos principios de liberdade, xustiza e solidariedade, asume a defensa con decisión dos lexítimos intereses de Castela e León".

Rexeita o federalismo e o independentismo, ao tempo que reclama un estatuto de autonomía coas mesmas competencias que as das denominadas comunidades históricas e unha descentralización desas competencias cara as deputacións provinciais e bisbarras.

URCL desapareceu para integrar Democracia Regionalista de Castilla y León (DRCyL) xunto con Convergencia Democrática de Castilla y León (CDCL) e antigos membros de Centro Democrático e Social (CDS) nas eleccións autonómicas e municipais de maio de 2015. A nova forza toma o nome dun dos partidos fundadores da URCL[3], e presentou tamén candidaturas ás Cortes de Castela e León nas provincias de León, Palencia e Valladolid, mentres que nas eleccións municipais dese mesmo ano presenta listas en Astorga, Cevico de la Torre, Hontoria de Cerrato, Membrillar, Aldeamayor de San Martín, Castrillo de Duero, Castromonte, El Campillo, Medina del Campo, Tordesillas e Valladolid.

Actividade de URCL

URCL, dende a súa fundación en 1992, acode anualmente a cada 23 de abril a Villalar de los Comuneros a celebrar o Día de Castela e León. Tamén participou en actos, concentracións e conferencias:

  • A favor da Autovía Salamanca - Madrid.[4]
  • I Foro de Debate El Futuro del Castellanismo, celebrado en Burgos en outubro de 2003.
  • A favor da unidade do Arquivo da Guerra Civil en Salamanca.[5][6][7]
  • A favor da Autovía do Douro.[8]
  • Concentración a favor do Toro de la Vega.[9]
  • Contra a instalación do cemiterio nuclear (ATC) en Castela e León.[10]
  • Redacción dun programa compartido de actuacións urxentes en determinados asuntos que afectan Valladolid e concellos da súa contorna, reunións convocadas por IU para os partidos determinantes no Goberno de Valladolid e o seu Alfoz.[11]

Resultados electorais

Eleccións autonómicas

  • Autonómicas de Castela e León de 2015: 837 votos (0,06%) en 3 candidaturas presentadas polas provincias de Palencia (0,28%) , León (0,03%) e Valladolid (0,16%).
  • Autonómicas de Castela e León de 2011: 1.428 votos (0,10%) en 3 candidaturas presentadas polas provincias de Palencia (0'34%), Valladolid (0'24%) e Salamanca (0'18%).
  • Autonómicas de Castela e León de 2007: 914 votos (0,06%);[12] Concorrendo en solitario e presentando candidatura en Valladolid (0'30%).[13]
  • Autonómicas de Castela e León de 2003: 5.387 votos (0,35%);
  • Autonómicas de Castela e León de 1999: 10.985 votos (0,76%);
  • Autonómicas de Castela e León de 1995: 6.308 votos (0,41%).

Eleccións municipais

  • Municipais de 2015: 1.221 votos (0,09%), con 10 concelleiros, gobernando en Cevico de la Torre; representación en Castromonte, El Campillo, e Hontoria de Cerrato.
  • Municipais de 2011: 1.655 votos (0,11%), con 12 concelleiros, gobernando en Cevico de la Torre e Castromonte, no último pactado co PSOE gobernando durante 2 anos; representación en Bernuy de Zapardiel, Aldeamayor de San Martín, Brahojos de Medina, Membrillar e Ataquines.
  • Municipais de 2007: 1.772 votos (0,12%), con 18 concelleiros.[14] Como consecuencia das eleccións goberna as alcaldías de Membrillar en Palencia, Bernuy-Zapardiel en Ávila[15] e a partir de setembro de 2009 a de Aldeamayor de San Martín en Valladolid. Os edís repártense polas provincias de Ávila, Palencia, Salamanca e Valladolid.
  • Municipais de 2003: 7.452 votos (0,48%), 55 concelleiros e as alcaldías de Alcazarén, Aldeamayor de San Martín e Bustillo de Chaves en Valladolid, Villota del Páramo en Palencia e Horcajo Medianero, Palaciosrubios e San Pelayo de Guareña en Salamanca. O resto de edís repártense pola provincias de Salamanca, Valladolid, Palencia e Ávila: Santa Marta de Tormes, Cigales, Guijuelo, Mayorga, Ituero de Azaba, Fuente el Sol, Brahojos de Medina, Villarino de los Aires, Bernuy de Zapardiel, Santibáñez de Béjar... Como resumo das municipais do 2003, o partido obtivo un edil na provincia de Ávila, dous en Palencia, 41 en Salamanca e 17 en Valladolid.
  • Municipais de 1999: 13.041 votos (0,90%) e 124 concelleiros.
  • Municipais de 1995: 10.004 votos (0,65%) e 98 concelleiros.

Eleccións ao Congreso dos Deputados

  • 2011: 709 votos con candidaturas por Valladolid e Palencia.
  • 2008: 423 votos cunha única candidatura por Valladolid.[16]
  • 2004: Retiráronse as candidaturas a última hora con motivo do atentado terrorista do 11 de marzo.
  • 2000: 5.537 votos (0,02%).
  • 1996: 4.061 votos (0,02%).
  • 1993: 2.715 votos (0,01%).

Eleccións ao Senado

  • 2011: 3.612 votos con candidaturas en Palencia e Valladolid.
  • 2008: 2.563 votos con candidaturas en Salamanca, Palencia e Valladolid.[16]
  • 2004: Retiráronse as candidaturas a última hora con motivo do atentado terrorista do 11 de marzo.
  • 2000: 14.362 votos con candidaturas en Ávila, Burgos, Palencia, Salamanca, Segovia, Soria, Valladolid e Zamora.
  • 1996:
  • 1993:

Notas

  1. 1,0 1,1 "Manifesto Rexionalista de URCL". Arquivado dende o orixinal o 31 de maio de 2013. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  2. Seis grupos políticos se fusionan nun partido rexionalista en Castela e León
  3. "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 18 de maio de 2015. Consultado o 11 de maio de 2015.
  4. Constitución dunha plataforma cidadá para pedir a autovía Salamanca-Madrid
  5. Ao redor de 4.000 persoas secundan a concentración en defensa da unidade do Archivo
  6. La URCL esixe a devolución de gran parte da documentación transferida dende o Arquivo de Salamanca[Ligazón morta]
  7. Unidade Rexionalista pide ás Cortes que insten ao Parlamento a derrogar ou modificar a Lei de restitución documental do Archivo
  8. unha vez máis a Autovía do Duero[Ligazón morta]
  9. en defensa do Touro Vega[Ligazón morta]
  10. "Contra a instalación do cemiterio nuclear (ATC) en Castela e León". Arquivado dende o orixinal o 14 de xuño de 2013. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  11. "URCL valora positivamente a reunión convocada por IU para partidos determinantes no goberno de Valladolid e os municipios do alfoz". Arquivado dende o orixinal o 19 de xuño de 2013. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  12. "Resultados das eleccións autonómicas de Castela e León de 2007". Arquivado dende o orixinal o 01 de xuño de 2007. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  13. "Unidad Regionalista en Salamanca irá ás eleccións en solitario". Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2013. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  14. "Resultados das eleccións locais de 2007". Arquivado dende o orixinal o 05 de xuño de 2007. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  15. "Alcaldía de Bernuy-Zapardiel". Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2013. Consultado o 14 de novembro de 2013.
  16. 16,0 16,1 BOE 17/04/2008

Véxase tamén

Bibliografía

  • "Rexionalismo e autonomía en Castela e León". Xunta de Castela e León (2004). J.A. Branco Rguez. (Coord.).
  • "Castela e León en democracia. Partidos, eleccións e persoal político 1977-2007. Xunta de Castela e León (2007). M. González, J.V. Pelaz e PÁX. Pérez.

Ligazóns externas

Alternativa por Castilla y León

Alternativa por Castilla y León (ACAL) (Alternativa por Castela e León en galego) foi unha coalición electoral española xurdida a finais de 2006 e constituída legalmente en marzo de 2007 e que agrupaba partidos nacionalistas, rexionalistas e independentes de Castela e León. Os seus promotores foron a formación nacionalista castelá Tierra Comunera, o Partido de El Bierzo e o Partido del Progreso de las Ciudades y las Comarcas de Castilla y León. O Partido de El Bierzo formou parte da coalición só para as eleccións autonómicas, non para as municipais nas que se presentou en solitario.

Aspiraban a conseguir 100.000 votos en Castela e León e obter representación no parlamento rexional. O seu obxectivo era rematar co bipartidismo de PP e PSOE.

Presentáronse en candidatura conxunta para as eleccións Autonómicas de Castela e León de 2007: Ademais de Tierra Comunera, forman parte de Alternativa de Castilla y León, Independientes de Palencia, Tiétar, Laguna, Riaza, o Partido de El Bierzo, Partido del Progreso de las Ciudades y Comarcas de Castilla y León, Iniciativa por Soria, de las Merindades, de Guardo, os Verdes de Segovia e previsiblemente os Verdes de Laciana, Agrupación de Segovia e Unión del Pueblo Zamorano.En 2008 ao termo das eleccións Xerais sáese da coalición Tierra Comunera e o resto de partidos seguen formando Alternativa por Castela e León. En 2009 Tierra Comunera e Alternativa por Castilla y León forman xunto a outros partidos castelanitas-rexionais de Castela e león: o Partido de Castilla y León (PCAL), para concorrer nunha candidatura única ás Eleccións Autonómicas de Castela e León de 2011 e às Xenerais de 2012. Nas municipais o de concorrer unidos ou non terá que verse concello a concello chegado o momento.

Coalición SI por Salamanca

Coalición SI por Salamanca ou Sumando ilusiones (Sumando ilusións en galego) (Si) foi unha coalición política española creada por partidos salmantinos como Unión del Pueblo Salmantino, Democracia y Regeneración Política e Ciudadanos de Salamanca, alén doutras agrupacións independentes con respecto ás eleccións ás Cortes de Castela e León de 2011. Unidad Regionalista de Castilla y León foi convidada a incorporarse á Coalición, desbotando a formación rexionalista sumarse á Coalición nas Municipais e Autonómicas. Tivo comités en todas as bisbarras de Salamanca e en moitos das súas vilas e cidades.

Convergencia Democrática de Castilla y León

A Convergencia Democrática de Castilla y León (Converxencia Democrática de Castela e León en galego) (CDCL), foi un partido rexionalista de Castela e León que defendía a autonomía castelán-leonesa, dentro da unidade de España e en igualdade de condicións e dereitos có resto das demais rexións que compoñen a Nación Española. Fundouse por antigos membros do CDS.

De acordo coa tradición comuneira de Liberdade e xustiza Social, a CDCL, era un partido de masas, democrático, foral, humanista e de centro progresista.

Os membros de CDCL e a antigos membros do CDS se uniron á Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL) para formaren unha coalición chamada Democracia Regionalista de Castilla y León, que participa nas elección autonómicas e municipais de 2015 na devandita comunidade autonóma.

Democracia Regionalista de Castilla y León

Democracia Regionalista de Castilla y León (Democracia Rexionalista de Castela e León en galego) (DRCL) foi un partido político rexionalista de Castela e León.

Presentouse ás municipais de 1995 conseguindo 4.986 votos (0,36%) e un total de 36 concelleiros.

Este foi un dos partidos que posteriormente deu orixe a Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL).O partido reactivouse en 2013 e presentou listas para as eleccións autonómicas e locais de 2015, logo da desaparición de Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL) e integrando tamén outras forzas.

Día de Castela e León

Cada 23 de abril celébrase na localidade valisoletana de Villalar de los Comuneros o Día de Castela e León, data na que conmemórase o aniversario da batalla de Villalar, decisiva batalla da Guerra das Comunidades de Castela.

Guerra das Comunidades de Castela

A revolta e guerra das Comunidades de Castela foi un levantamento contra a coroa que tivo lugar entre 1520 e 1522, protagonizado polas cidades do interior da Coroa de Castela.

Algúns historiadores cualifícana como a primeira revolución moderna de Europa, contra as pretensións do rei Carlos I de modificar o goberno da Coroa, subtraendo poder ás "Comunidades de Villa y Tierra castellanas" (as cidades) co obxectivo de profundar na centralización do poder. Outros cualifícana como un último intento dos casteláns de ancorarse na Idade Media e frear o avance do poder real, ó que suma un compoñente de odio ó estranxeiro nesta revolta. Son da primeira opinión José Antonio Maravall, Julio Valdeón Baruque ou o historiador francés Joseph Pérez, autor do libro Los comuneros, e quizais o maior experto no movemento comuneiro.

Fronte a eles, os partidarios da segunda opinión defenden que un maior poder real era garantía de modernidade, xa que era característico do medievo a fragmentación do poder e, no caso da coroa de Castela, a necesidade dos monarcas, desde antigo, de apoiarse nas cidades (nas denominadas "cidades con voto en Cortes", que tiñan un poder importante polo seu dereito a participar nas Cortes estamentais mediante o envío de representantes), polo que a Guerra das Comunidades suporía un último intento desas cidades por manter o poder que acumularan ó longo de séculos e impedir a continuación dun camiño cara o absolutismo.

A revolta das Comunidades non foi unha revolta popular. [Cómpre referencia] Foi unha rebelión da comunidade política (a oligarquía local, a nobreza) contra o crecente poder do Rei. O que os comuneiros pretendían era frear ese incipiente absolutismo real para intentar conseguir un réxime político similar ó que tradicionalmente existira na Coroa de Aragón, [Cómpre referencia] un sistema de goberno pactista entre o Rei e o Reino (as Cortes), porque ven perder o seu poder fronte a un poder rexio cada vez máis absoluto. Economicamente, os comuneiros apostaron decididamente por fomentar o desenvolvemento dunha industria manufactureira castelá, o que os enfrontou ós grandes mercadores exportadores de Burgos. Por este motivo, o concello foi a única cidade castelá do bando realista[Cómpre referencia]. Malia o carácter urbano da rebelión, no verán de 1520 sumáronse no mundo rural numerosos insurrectos nos señoríos, desexando pasar ó reguengo.

En todo caso, trátase dun episodio notable e transcendente da historia.

Partido Autonómico Nacionalista de Castilla y León

O Partido Nacionalista de Castilla y León (PANCAL),fundado en Toro en 1977, foi o primeiro partido político democrático nacionalista de Castela e León. Reivindicaba entre outras cousas a reintegración de Cantabria e A Rioxa en Castela e León, o recoñecemento para esta rexión de nacionalidade histórica española, uns foros fiscais para Castela e León similares aos de Navarra e o País Vasco, e o cesamento da postergación económica e da emigración cara a outras rexións que sofre a rexión castelán-leonesa. Definíase nos seus estatutos como ...un partido de masas, democrático, federal, humanista, liberal e de centro progresista, que con respecto á propiedade privada tende á evolución social, para poñer fin ao ostracismo, postergación e discriminación que o centralismo do Estado someteu a Castela dende 1521 ata a actualidade.

Partidos políticos de España inscritos de 1991 a 1995

Esta é unha lista de partidos inscritos no Rexistro de Partidos Políticos do Ministerio do Interior de España de 1991 a 1995.

Rexionalismo castelán-leonés

O Rexionalismo castelán-leonés é un movemento político e cultural cuxo obxectivo é sinalar e preservar a identidade histórica e cultural de Castela e León, convertida hoxe en comunidade autónoma española.

Unidad Comunera Castellana

Unidad Comunera Castellana (UNCC) (Unidade Comuneira Castelá en galego) foi un partido político nacionalista de carácter castelanista. Tivo a súa sede en Frómista.

Inscribiuse como partido o 14 de febreiro de 1983, e foi fundado polos palentinos José Antonio Mata Martín, Juan Bautista Martín de la Torre, José María Valladolid Manzano, Blas Esteban Carrillo Pérez e Jesús Núñez Domingo. Aínda que o ámbito de actuación do partido abranguía todo o territorio castelán, na práctica UNCC apenas estaba estendido fora da provincia de Palencia. Contou con escasa actividade.

Ideoloxicamente, Unidad Comunera Castellana era un partido de centro e nacionalista que buscaba o recoñecemento das singularidades que posuía a "nacionalidade castelá no seu conxunto", composta por Castela a Vella, Castela a Nova e a Rexión de León. Neste sentido, Unidad Comunera Castellana aceptaba en boa medida o concepto de Castela que se divulgaba dende a editorial castelanista Riodelaire, especialmente nos libros dos escritores Juan Pablo Mañueco e Antonio Hernández Pérez.

As ideas que recollía Unidade Comunera Castellana foron case totalmente compartidas por outros partidos posteriores como Unidad Nacional Castellana (UNC), partido co que UCC mantiña grandes afinidades, ou Tierra Comunera, partido este último que pode sen problemas considerarse herdeiro de UNCC e de UNC. Pero mentres que Tierra Comunera fixo do pendón morado o principal sinal do castelanismo político, Unidad Comunera Castellana sempre defendeu a bandeira cuartelada de Castela e León como lexítimo símbolo de Castela, desbotando por completo o pendón morado.

Aínda que UNCC nunca se disolveu oficialmente, dende a creación de Tierra Comunera a súa actividade foi diminuíndo ao tomar TC o seu relevo. Algúns dos fundadores de Unidad Comunera Castellana logo tomaron outros rumbos políticos. José Antonio Mata presentouse ás eleccións autonómicas de 1987 polo Partido Autonómico Nacionalista de Castilla y León (PANCAL) encabezando a candidatura pola provincia de Palencia. José María Valladolid foi un dos fundadores en 1990 de Unidad Palentina, un dos partidos que despois formarían Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL). En 1992, o último grupúsculo de UNCC participou na creación de Unidad Regionalista de Castilla y León, se ben non se integrou finalmente nesa formación. Pola súa banda Juan Bautista Martín de la Torre foi candidato de Tierra Comunera nas eleccións xerais de 1993, pasando así a formar parte a Unidad Comunera Castellana do partido Tierra Comunera.

Nas eleccións ás Cortes de Castela e León de 1983 presentouse só na provincia de Palencia, onde obtivo 1.953 votos.

Unión del Pueblo Salmantino

Unión del Pueblo Salmantino (Unión do Pobo Salmantino en galego) (UPS) foi un partido político da provincia de Salamanca, fundado en 2002, cunha ideoloxía salmantinista. Chegou a ser terceira forza política da provincia de Salamanca en canto a representación nas municipais.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.