Televés

Televés é unha empresa galega con sede en Conxo, Santiago de Compostela dedicada á investigación, deseño, fabricación e comercialización de equipos para a recepción e distribución do sinal de radio, televisión, telefonía, Internet e telecomunicacións. A empresa fundouse no ano 1958, cando a televisión en España acababa de comezar as súas emisións. Inicialmente, a empresa operou desde un pequeno obradoiro cun cadro de persoal de 10 traballadores.[3]. A facturación do seu primeiro ano foi de 400.000 pesetas[3].

En 2015, a Corporación Televés agrupa máis de 20 filiais cuns 700 traballadores, cunha cifra de vendas de 150 millóns de euros en 90 países, que procede nun 60% das vendas no estranxeiro[4]. Dende o ano 1995 forma parte do DVB, un consorcio internacional de empresas que crea e mantén un conxunto de estándares relacionados coa televisión dixital.[5] Televés é unha das tres empresas máis grandes do sector en Europa.[6]

Coordenadas: 42°51′43.81″N 8°33′27.70″O / 42.8621694, -8.5576944

Televés S.A.
Medalla de Galiza.svg
Televes faixa laranxa central
"European Technology Made in Europe"
Televés laranxa Televes en Conxo
Sede de Televés, Conxo.
TipoSociedade Anónima
Fundación1958
MatrizGrupo Televés
LocalizaciónRúa B. de Conxo, 17 15706 Conxo, Santiago de Compostela, (A Coruña) Galicia Galicia
FundadorRicardo Bescansa
Amador Beiras
José Gabriel Barreiro
Persoas claveRamón Bescansa
IndustriaTelecomunicacións
ProdutosElectrónica
Telecomunicacións
DVB
Beneficio177 millóns de euros (2016)[1]
Número de empregados757 (en todo o grupo)[2]
Páxina webteleves.com

Historia

As orixes de Televés están nunha viaxe a Lisboa de Ricardo Bescansa Martínez (1912-1986), licenciado en farmacia. Alí descubriu a televisión e soubo ver as súas posibilidades de negocio. En 1955 xunto con Amador Beiras axente comercial e Domingo Carrascal enxeñeiro industrial[7] iniciou probas con antenas na rúa Montero Ríos e tres anos despois fundan Televés en Santiago de Compostela[8].

Imaxe de marca

TELEVES BBB logo antigo anos 1950
Logo orixinal Tres BBB.
Laranxa
Televés


RGB 255 163 0
HEX/HTML #FFA300
CMYK 0 41 100 0
Pantone 137

Nos anos 1950 o nome da empresa eran as iniciais dos apelidos dos tres fundadores da empresa, os tres empezaban por b. O nome da empresa era entón TresB. A nova dirección da empresa trocou ese nome por outro máis identificado co sector. Pasouse de Tresbés, un logo en forma de rombo con tres bes maiúsculas a Televés[9]. Televés utiliza dende 1972 como imaxe de marca a cor laranxa, Pantone 137.[10] Anteriormente a cor empregada pola empresa era a negra. Nos anos 1990 Televés empregou como logotipo as inicias "TV" nun círculo, en cor negra. Nos últimos anos, coa internacionalización da empresa, deixou de empregar o nome con acento gráfico, pasando a utilizar o nome Televes e a cor laranxa como elementos identificativos de marca. En novembro de 2013 Televés publicou o seu manual de imaxe corporativa fixando as normas para o uso da súa marca por terceiros[11].

Dende a súa fundación, Televés dirixiuse aos instaladores como os seus principais clientes mantendo unha activa política de formación e difusión dos seus produtos. De 2006 a 2010 impartíronse cursos de formación e asistencias técnicas a instaladores e clientes.[12]

No ano 2009 Televés puxo en marcha o HDTV Tour, unha iniciativa para achegar a televisión dixital. Dende entón contan con camións que percorren Europa organizando demostracións da tecnoloxía da empresa para os técnicos instaladores e distribuidores.[13]

Produtos

TDT Tour en Televés Conxo
HDTV Tour, camión nas instalacións de Televés en Conxo.

A gama de produtos de Televés inclúe tanto os produtos para facer instalacións de telecomunicacións, como o software para o deseño da instalación e a elaboración dos cálculos necesarios, así como os equipos de medida para os axustes e certificacións. Entre os produtos que a empresa fabrica destacan os seguintes:

  • Antenas: antenas de televisión DVB, antenas parabólicas satélite, torres e accesorios.
  • Amplificadores: derivadores, sintonizadores, tomas de televisión.
  • Cables: cable coaxial, cable de pares, UTP e fibra óptica.
  • Domótica: porteiros automáticos, seguridade, automatización de vivendas.
  • Medidores de campo.
  • Equipamento para fibra óptica: fusionadoras de fibra óptica, receptores ópticos.
  • Telefonía fixa: regretas de pares, ferramentas de instalación.
  • Iluminación led luminarias de interior e exterior.[14]

Patentes

Antena parabólica Televes muncyt a coruña
Antena parabólica multisatélite no MUNCYT.

Televés solicitou no período de anos que vai do 2000 ata o 2012 un total de 40 solicitudes de patentes e 19 modelos de utilidade. O 80% dos produtos que comercializaba Televés nese período foron desenvolvidos con tecnoloxía propia.[15]

Fitos da empresa

Dende 1958 Televés presentou os seus propios deseños baseados en I+D+i en tecnoloxía de telecomunicacións[16].

  • 1958, primeira patente da empresa[17].
  • 1960, antenas de duraluminio.
  • 1966, fabricación de amplificadores e distribuidores de TV.
  • 1970, primeiros circuítos impresos (PCB).
  • 1976, inicio das publicacións técnicas da empresa[18].
  • 1983, primeira empresa do sector en empregar tecnoloxía SMD (Surface Mount Technology)[19]. Uso de microprocesadores para son e vídeo.
  • 1985, patentes de TV por satélite empregando as instalacións colectivas de distribución SMATV.
  • 1988, primeira antena parabólica fixa capaz de sintonizar varios satélites.
  • 1991, lanzamento da antena Pro 45. A súa primeira antena electrónica en circuíto impreso.
  • 1995, a empresa asóciase a DVB.
  • 1999, primeiros procesadores de Televisión Dixital Terrestre.
  • 2004, software de deseño de instalacións de comunicacións en edificios e vivendas.
  • 2008, primeiro medidor de campo portable con procesado dixital para HD.
  • 2014, primeira empresa do sector en empregar a montaxe de compoñentes electrónicos DIE (compoñentes electrónicos sen encapsular)[20].
  • 2016, primeira empresa do sector en empregar tecnoloxía MMIC (Monolithic microwave integrated circuit)[21].

Litixios

No ano 2000 Fagor Electrónica denunciou a Televés pola violación de varias patentes nas súas centrais amplificadoras Avant e Avant5. No ano 2010 pechouse o caso, resultando Televés absolto pola Audiencia Provincial da Coruña nunha sentenza ratificada polo Tribunal Supremo, polo Xulgado Mercantil nº 2 de Bilbao e pola Audiencia Provincial de Biscaia. A Corte Federal de Patentes de Alemaña tamén anulou unha das patentes concedidas a Fagor Electrónica.[22] Blu:sens foi denunciada por Televés e condenada en 2012 polo Xulgado do Mercantil número 1 da Coruña pola elaboración e distribución dun catálogo en 2009 ao entender que infrinxía os dereitos de propiedade intelectual de Televés. Blu:sens tamén foi condenada ao pago de 123 euros de indemnización[23].

Empresas do Grupo Televés

Televes Corporation
Empresas do grupo Televés e as súas filiais no ano 2014.
Cartel Televés Conxo Santiago de Compostela Galiza A Coruña wGL
Cartel de acceso a Tredess, Gsertel, Arantia, Assamblia e Televés en Conxo.

Dende a súa fundación, Televés integrou na súa organización todo o proceso produtivo creando un grupo de empresas colaboradoras que traballan tanto para a Corporación Televés como ofrecendo os seus servizos a outras empresas:[24]

  • Itelsis, fundada en 1989 (nas súas orixes chamada Intelsis) e adicada a servizos de telecomunicacións e que xa non ten vinculación co grupo.
  • Gainsa creada en 1976 para a xestión das redes, bases de datos, sistemas, aplicacións e software[25].
  • Gamelsa, fundada en 1984 e adicada á fabricación de compoñentes mecánicos.
  • ISF, fundada en 1989 e adicada á automatización de procesos produtivos e robotización de liñas de produción.
  • GCE, fundada en 1998 e adicada ao deseño e fabricación de circuítos impresos.
  • Arantia, desenvolvemento e implantación de plataformas IPTV, televisión dixital interactiva e voz sobre IP.
  • Assamblia, fabricación, reparación e instalación de equipos electrónicos.
  • Gsertel, fundada en 2001 e adicada á fabricación de equipamentos de test e medidas para telecomunicacións.
  • TRedess, fundada en 2003 e adicada á fabricación e instalación de redes inalámbricas.
  • Preisner, marca fundada en Alemaña en 1992 polos irmáns Jürgen e Klaus Preisner que foi mercada en 2007 por Televés e baixo a cal vendía os seus produtos para despois comezar a vender só empregando Televés como marca[26].
  • Ladetel, laboratorio homologado para a certificación de equipamento electrónico.

Instalacións

En Galicia, Televés ten fábrica en Santiago de Compostela e un centro loxístico en Sigüeiro, Oroso, inaugurado no ano 2006 e ampliado posteriormente. En Portugal conta con outra fábrica no concello de Maia, Televés Electrónica Portuguesa, Ltda. Ten delegacións comerciais en Madrid, Barcelona e Las Palmas. Parte da produción de Televés faise en China, como sistemas ópticos ou receptores ópticos.

Televés ten delegacións comerciais en Portugal, Francia, Italia, Alemaña, Emiratos Árabes Unidos, China (Shanghai), Estados Unidos, Polonia, Suecia e Reino Unido.[27] En 2014 abriu delegación comercial en Rusia[28].

Organizacións ás que pertence Televés

Televes Oroso centro loxístico.jpeg
Centro loxístico de Televés en Oroso.

Televés é membro numerario do proxecto Digital Video Broadcast (DVB) desde 1995 no desenvolvemento de tecnoloxía para a televisión dixital. A empresa participa noutras asociacións tecnoloxicas:

  • Digitag
  • Digital tv Group
  • DVB Digital Video Broadcasting
  • Dedom, Comité Español para a xestión técnica de edificios e vivendas
  • Asimelec
  • Drm
  • Aetic
  • Foro de Marcas Renombradas de España[29]

Televés ten certificacións:

Beneficio

Evolución das vendas do Grupo Televés dende 2002:

Galería de imaxes

Formación Parabólica Conxo

Televés formación parabólica, Conxo.

Televes Conxo fachada da fábrica

Imaxe da fábrica de Televés en Conxo.

Gsertel Tredess Conxo

Fábrica de Gsertel Tredess, Santiago de Compostela.

Televes sede conxo compostela

Acceso a Televés na súa central de Conxo.

Televes Oroso

Instalacións de Televés en Oroso.

Televes antenna socket

Notas

  1. "Dossier de prensa" (PDF).
  2. Entrevista a Ramón Lois, director de Propiedade Industrial de Televés, 9/2/2016
  3. 3,0 3,1 Televés. Historia
  4. "La gallega Televés forma técnicos en Colombia para preparar el salto de la señal analógica a la TDT". La Voz de Galicia. Consultado o 13-01-2016.
  5. DVB Project. "List of Members". Consultado o 12 de marzo de 2011.
  6. ¿Quienes somos? televes.com
  7. Sanmartín Míguez, Santiago (editor) (2007). Universidade de Santiago de Compostela, ed. De pharmaceutica scientia: 150 años de la Facultad de Farmacia (1857-2007) (páxina 349). p. 415. ISBN 9788497507974.
  8. Un repaso a la historia constata el afán emprendedor de los gallegos. El Correo Gallego (en castelán).
  9. Televés no siempre se llamó Televés?
  10. Marca corporativa
  11. Televés SA (ed.). "Manual de Identidad Corporativa de Televés. Política de uso de la marca Televés". Consultado o 13 de decembro de 2013.
  12. Programas de capacitación para los profesionales de nuestro sector (en castelán).
  13. HDTV Tour Arquivado 02 de decembro de 2011 en Wayback Machine. (en castelán).
  14. Iluminación profesional Televés
  15. "Televés confirma su liderazgo en innovación, con 59 solicitudes de patentes y modelos de utilidad desde el año 2000" (en castelán).
  16. Hitos tecnológicos. Televés
  17. InfoTeleves 146 (Febreiro 2015)
  18. InfoTelevés, agosto 2013 (en varias linguas).
  19. Calidad. Televés
  20. InfoTeleves 145 (decembro de 2014)
  21. Televés TForce (Español)
  22. "La Justicia da la razón a Televés y avala que el desarrollo tecnológico de las centrales amplificadoras programables Avant y Avant 5 no violó patente alguna" (en castelán).
  23. Condenan a Blusens por plaxio nun catálogo profesional editado en 2009. Código Cero
  24. [1] Televes, buque insignia de la televisión del futuro(en castelán).
  25. InfoTelevés 136, xuño 2013 (en varias linguas).
  26. Industria Gallega.com (ed.). "Televés Alemania inaugura nueva sede para dar soporte a su crecimiento en el mercado". Consultado o 1 de agosto de 2013.
  27. Julio Villasenin - Televés, S.A.
  28. Infoteleves 143
  29. Foro de Marcas Renombradas de España. "Televés". Consultado o 13 de abril de 2014.

Véxase tamén

Bibliografía

  • José Luis Fernández Carnero, Antonio Suárez Perdigón: Televisión y radio analógica y digital: sistemas para la recepción y distribución de las comunicaciones y los servicios en edificios y viviendas. Televés, 2004, 540 pp. ISBN 84-609-2743-1 [2]

Outros artigos

Ligazóns externas

As Orfas

O convento, igrexa e colexio das Orfas é un conxunto de edificios de estilo barroco situados en Santiago de Compostela.

Carballeira de San Lourenzo

A carballeira de San Lourenzo é unha carballeira compostelá cunha extensión de 8.000 metros cadrados. Está situada á beira do río Sarela, xusto ao pé do convento franciscano de San Lourenzo de Trasouto, que foi fundado no século XIII.

Por medio desta zona arborada transcorre o Camiño de Santiago, en dirección a Fisterra. No interior da carballeira hai dispostos unha fonte e dous cruceiros de interese.

Trátase dun lugar de reunión ao que Rosalía de Castro cantou na súa obra Follas Novas.

Casa da Conga

A casa da Conga é un edificio de principios do século XVIII sito na praza da Quintana de Santiago de Compostela.

Trátase dun edificio barroco construído para vivenda dos cóengos da catedral. As trazas iniciais débense a Domingo de Andrade, pero quen rematou a construción en 1730 foi Casas e Novoa. Está situada pechando a parte sur da praza da Quintana. Estrutúrase como un bloque de catro casas cun vistoso pórtico corrido que une as catro edificacións. É de estilo moi clasicista en contraste coa Casa da Parra situada na parte superior da praza. Na actualidade a casa da dereita é sede do Colexio de Arquitectos de Galicia e sala de exposicións. O resto está ocupado por comercios, restaurantes, bares e cafeterías.

Casa da Parra

A casa da Parra é un edificio de finais do século XVII situado na praza da Quintana de Santiago de Compostela. Foi deseñado por Domingo de Andrade

Casa do Cabido

A Casa do Cabido é un edificio situado na Praza de Praterías de Santiago de Compostela, construído no século XVIII e concibido para o embelecemento urbano con obxecto de adornar a praza.

Castriño de Conxo

O Castriño de Conxo é un sitio arqueolóxico composto por un castro prerromano (non estudado) e nel unha rocha cuxa superficie contén unhas serie de gravuras coñecidas como petróglifos. Atópase na parroquia de Conxo, no concello de Santiago de Compostela, provincia da Coruña, no lugar coñecido como A Volta do Castro.

Centro Comercial Compostela

O Centro Comercial Compostela é un edificio de tendas de El Corte Inglés, sito en Santiago de Compostela, na saída da cidade cara a Ourense. Inaugurado en 1998, foi o segundo centro comercial que se construíu na capital de Galicia.

Colexio de San Xerome

O Colexio de San Xerome, dito tamén Colexio de Artistas, é un edificio civil de Santiago de Compostela, sito no lado meridional da praza do Obradoiro, cerrándoa por ese lado.

Conxo, Santiago de Compostela

Santa María de Conxo é unha parroquia que se localiza no concello de Santiago de Compostela na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2013 tiña 502 habitantes (252 mulleres e 250 homes) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 576 habitantes.

El Correo Gallego

El Correo Gallego é un xornal galego que se edita en Santiago de Compostela. Fundouno José Mariano Abizanda na cidade de Ferrol en 1878.

Monte Pedroso

O monte Pedroso é un monte situado no concello de Santiago de Compostela, na parroquia de Santa María de Figueiras.

Dista tan só 3 km do casco urbano da capital galega. Accédese a el a través do Campo das Hortas e da Calzada do Carme de Abaixo. Está na marxe dereita do río Sarela e na zona consérvase unha ponte medieval. Dende o seu cumio (461 m) hai unha boa vista de Compostela e doutros montes pretos como o de Fontecova. No cumio atópanse as antenas e instalación dos reemisores de radio e televisión. Os seus bosques foron moi castigados na vaga de incendios do verán de 2006.

Da presenza humana no Pedroso desde tempos remotos dan testemuña os petróglifos preto do cumio.

Monte do Gozo

O monte do Gozo é unha elevación do terreo próxima á cidade de Santiago de Compostela, no lugar de San Marcos en Bando, chamada así polo sentimento de gozo que desperta nos peregrinos, xa que este monte é o primeiro punto dende o cal a xente que fai o Camiño de Santiago ve as torres da catedral.

Museo Pedagóxico de Galicia

O Museo Pedagóxico de Galicia (MUPEGA) é un centro dedicado á recuperación, coidado, estudo e mostra do legado pedagóxico de Galiza. Está situado en Santiago de Compostela.

Museo do Pobo Galego

O Museo do Pobo Galego abriu as súas primeiras salas no ano 1977 no antigo Convento de San Domingos de Bonaval, na cidade de Santiago de Compostela, no lugar coñecido comunmente como Porta do Camiño.

Pazo do Hórreo

O Pazo do Hórreo é un edificio de comezos do século XX situado na Rúa do Hórreo 63, na cidade capital galega de Santiago de Compostela, actual sede do Parlamento de Galicia.

Provincia da Coruña

A Coruña é unha das catro provincias de Galicia creadas por Javier de Burgos en 1833, e ocupa a punta noroeste do país e da península Ibérica. Limita ao norte e ao oeste co océano Atlántico, ao leste coa provincia de Lugo e ao sur coa provincia de Pontevedra. A capital leva o mesmo nome, A Coruña.

Residencia oficial de Monte Pío

A residencia oficial de Monte Pío é o aloxamento do Presidente da Xunta de Galicia. Está situada nas Casas Novas (Vista Alegre, Santiago de Compostela).

Área Central

Área Central é un complexo cívico comercial de Santiago de Compostela, sito no barrio de Fontiñas. Inaugurado o 20 de outubro de 1993, foi o primeiro centro comercial da capital de Galicia.

Artigos sobre a cidade de Santiago de Compostela
Edificios institucionais
Edificios relixiosos
Teatros
Museos
Outros edificios
Parques
Centros comerciais
Rueiro
Transporte
Medios de comunicación
Clubs deportivos
Recintos deportivos
Outros recintos
Centros de saúde
Empresas locais
Restos arqueolóxicos
Accidentes xeográficos
Educación
Outros

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.