Saint-Pierre-et-Miquelon

Saint-Pierre-et-Miquelon[1][2][3][4] é unha comunidade territorial francesa. Anteriormente un departamento de ultramar, Saint-Pierre-et-Miquelon é un arquipélago composto por dúas illas principais, Saint-Pierre e Miquelón, e máis dunha decena de pequenos illotes, fronte á costa canadense, no Atlántico Norte.

Este territorio forma parte dos Países e territorios de ultramar da Unión Europea.

Coordenadas: 46°47′N 56°12′O / 46.783, -56.200

Saint-Pierre-et-Miquelon
Bandeira de Saint-Pierre-et-Miquelon
Escudo de Saint-Pierre-et-Miquelon
BandeiraEscudo
LocationSaint-PierreAndMiquelon
Lema: A mare labor
Himno: A Marseillaise
Capital
 • Poboación
Saint-Pierre
5.808
Cidade máis poboadaSaint-Pierre
Linguas oficiaisFrancés
Forma de gobernoRepública
Prefecto
Pte. Consello Xeral
Yves Fauqueur
Stéphane Artano
Fundación
Refundación
Departamento de Ultramar
Comunidade Territorial
Século XVII
1763
1976
1985
SuperficiePosto 218º
 • Total242 km²
 • % auga0 %
Fronteiras0 km
Costas120 km
PoboaciónPosto 195º
 • Total7.012 (2005) hab.
 • Densidade30 hab./km²
PIB (nominal)
 • Totaln/d
 • per cápitan/d
PIB (PPA)Posto 146º
 • Total (2001)US$ 48.3 millóns
 • per cápitaUS$ 6.900
MoedaEuro (€, EUR)
IDHn/d
Fuso horario(UTC-3)
 • Horario de verán(UTC-2)
Dominio de Internet.pm
Prefixo telefónico+508
Prefixo radiofónicon/d
Código ISO666 / SPM / PM
Membro de: Comunidade Territorial dependente de Francia

Historia

Artefactos da cultura esquimó Dorset foron descubertas en Saint Pierre. Algunhas datan do século XXX a.C.

Nomeada As Once Mil Virxes polo explorador portugués João Álvares Fagundes en 1521, despois os franceses cambiárono polo de Saint-Pierre.

Durante o século XVI, as illas foron utilizadas como base pesqueira estacional polos franceses de A Rochelle, Granville, Saint-Malo e da Vasconia. O explorador francés Jacques Cartier estivo en Saint Pierre en 1536.

O nome Miquelon é de orixe vasco (Mikelune), debido a que esta illa foi a base dos pescadores de Saint-Jean de Luz, no País Vasco francés.

Saint Pierre foi colonizada por franceses a principios do século XVII, abandonada en 1713 polo Tratado de Utrecht e recolonizada en 1763 ao finalizar a Guerra dos Sete Anos.

Entre 1763 e 1778, as illas volvéronse o refuxio dos Acadianos deportados de Nova Escocia, Canadá.

En 1778 as illas foron atacadas e a poboación deportada polos ingleses debido ao apoio de Francia cara ás 13 ex-colonias británicas durante a súa loita pola independencia.

A pesar de que Francia recuperou o control das illas en 1783, para 1793, a hostilidade británica cara á Revolución Francesa e o feito de que Francia declarara a guerra a Inglaterra levou a un novo ataque inglés ás illas e a deportación de toda a poboación.

As illas foron finalmente devoltas a Francia logo da segunda abdicación de Napoleón en 1816.

As illas representan o único vestixio remanente das vastas posesións de Francia en América do Norte.

Saint Pierre sempre foi importante como un centro pesqueiro, xa que se atopa preto de dunha das zonas de pesca máis ricas do mundo.

Despois de que a Alemaña nazi invadise parte de Francia durante a Segunda Guerra Mundial, as illas foron controladas polo goberno de Vichy. No Nadal de 1941, as forzas de Francia Libre, tomaron o control das illas. Saint Pierre e Miquelon volvéronse entón no foco de serias rifas entre as Forzas de Francia Libre e o Departamento de Estado dos Estados Unidos, o cal, en apoio ao goberno de Vichy, enviou tropas para recuperar as illas.

As illas foron nomeadas Departamento de ultramar Francés en 1976. Este status foi modificado en 1985 e as illas volvéronse unha Colectividade Territorial, status especial que só comparte coas illas de Wallis e Futuna no Océano Pacífico.

Política

Saint Pierre and Miquelon-CIA WFB Map
Mapa

En 1992, unha vella disputa con Canadá respecto da delineación da Zona económica exclusiva pertencente a Francia foi resolta pola Corte Internacional de Arbitraxe. Na resolución, Francia conservaba as 12 millas náuticas de mar territorial que rodea ás illas e foille outorgado outras 12 millas náuticas continuas ás anteriores, así como un corredor marítimo de 10.5 millas de ancho chegando ata 200 millas náuticas ao sur. O area total outorgada corresponde ao 18% do que Francia estaba reclamando.

Xeografía

A illa de Saint Pierre esta rodeada doutras máis pequenas como a illa de Grand Colombier, Petit Colombier, e a Île aux Marines (Illa dos Mariños) formalmente coñecida como Île aux Chiens (Illa dos Cans).

A illa Miquelon foi formada pola unión de tres illas a través de dunas de area. Estas tres illas son: Le Cap, Miquelon (Grande Miquelon) e Langlade (Petite Miquelon).

O clima é húmido e ventoso, con invernos longos e fríos. A primavera e principios de verán son frescos e nebulosos. A finais de verán e principios de outono é xeralmente fresco e asollado.

Economía

As illas dependeron da pesca do bacallau durante os últimos catro séculos. Con todo, a sobre explotación dos bancos levou a que Canadá impoña longas vedas pesqueiras, e, como as cotas pesqueiras son controladas por Canadá, Saint Pierre e Miquelon, e a industria pesqueira francesa en xeral, foron seriamente afectadas.

Fixéronse esforzos, con axuda do goberno francés, para diversificar a economía local. O turismo, a crianza de peixes e vieiras en granxas, a pesca de cangrexo e a agricultura foron desenvolvidas.

Cultura

O francés é o idioma oficial das illas. Porén, o acento local e moitas das palabras empregadas son de procedencia normanda.

O patriotismo francés é moi forte nas illas, e os insulares están orgullosos de que parte do seu chan sexa traído desde Francia en barcos.

O orgullo vasco pode ser igual de forte, por mor das históricas ligazóns das illas coa rexión vascofrancesa. Tódolos anos, no verán, celébrase un festival vasco, con exhibicións de harrijasotzaile (levantamento de pedra), haitzkolari (cortar troncos), e paleta.

Notas

  1. "Saint-Pierre-et-Miquelon". Diciopedia do século 21 3. Do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 1855. ISBN 978-84-8288-942-9.
  2. "Saint-Pierre-et-Miquelon". Diccionario enciclopédico galego universal 54. La Voz de Galicia. 2003-2004. p. 38. ISBN 84-7680-429-6.
  3. "Saint-Pierre et Miquelon". Enciclopedia Galega Universal 15. Ir Indo. 1999-2002. p. 101. ISBN 84-7680-288-9.
  4. Santa María, Inés e Massó, Noé (2009). "Saint Pierre et Miquelon". Atlas xeográfico e histórico de Galicia e do Mundo. Do Cumio. p. 161 F5. ISBN 978-84-8289-328-0.
América

América ( pronunciación ), as Américas, ou o Novo Mundo é unha división do mundo que se estende no Hemisferio Occidental desde o océano Ártico polo norte até case o océano Antártico polo sur, e está entre o océano Pacífico ao oeste, e o océano Atlántico ao leste. Está formado por dous subcontinentes (América do Norte e América do Sur), unidos por un estreito istmo. O seu nome deriva do explorador europeo Américo Vespucio.

É frecuente a sinécdoque de referirse con este nome aos Estados Unidos de América.

América do Norte

América do Norte ( pronunciación ) ou Norteamérica ( pronunciación ) é un subcontinente de América situado totalmente no hemisferio norte, e case por completo no hemisferio occidental, que se estende, xeopoliticamente, desde Alasca e Groenlandia ao norte, ata a fronteira de México con Guatemala e Belize ao sur. Limita ao norte co océano Glacial Ártico, ao leste co océano Atlántico, ao sueste co mar Caribe e ao sur e ao oeste co océano Pacífico. Está conectado con América do Sur pola estreita ponte territorial que representa América Central. Cobre unha área de aproximadamente 24 709 000 km², o que representa ao redor dun 4,8 % da superficie total do planeta e un 16,5 % das terras emerxidas.

En 2009 a súa poboación estimada era de máis de 528 millóns de habitantes. En 2013 a media do Índice de Desenvolvemento Humano (IDH) de todos os países do subcontinente norteamericano foi de 0,895.

América boreal é un sinónimo, pero este concepto a miúdo só inclúe os Estados Unidos e Canadá, excluíndo a zona de México a que ás veces se considera dentro de América Central.

Bandeira de Saint-Pierre-et-Miquelon

A bandeira de Saint-Pierre-et-Miquelon, territorio francés situado en América do Norte, que se usa oficialmente é a mesma que a do país ao que pertence, a bandeira francesa.

Basse-Terre

Basse-Terre é unha comuna francesa, capital administrativa do departamento de Guadalupe.

Belmopán

Belmopán (oficialmente en inglés Belmopan), é a capital do país centroamericano de Belize. Cunha poboación estimada de 14 590 habitantes en 2006, é unha das capitais de estado máis pequenas do mundo.

Cidade de Panamá

A cidade de Panamá (en español Panamá) é a capital administrativa e gobernativa do estado centroamericano de Panamá e a cidade máis importante do país, cunha poboación de máis de 800.000 habitantes, o que representa máis dun cuarto da poboación total de Panamá.

Está situada no sur do territorio, na provincia de Panamá, sobre a costa do Océano Pacífico e na entrada leste do Canal de Panamá. É o centro cultural, político e turístico da nación, e desde un punto de vista económico é, realmente, unha cidade de categoría mundial, pois é seguramente a capital financeira de Latinoamérica. Historicamente é tamén unha das máis antigas do continente de fundación europea, pois foi levantada en 1519.

Colectividade de ultramar

As colectividades francesas de ultramar (francés: collectivité d'outre-mer ou COM), como as rexións francesas, son divisións administrativas de Francia de primeira orde. As COMs inclúen algúns ex territorios de ultramar franceses e outras entidades de ultramar francesas cun estatuto particular. Todas se converteron en COMs logo da reforma constitucional do 28 de marzo de 2003.

A 31 de marzo de 2011, había cinco COMs (colectividades de ultramar) :

Polinesia Francesa: converteuse nunha COM en 2003. A súa lei orgánica de 27 de febreiro de 2004 dálle a designación de país estranxeiro dentro da República (francés: pays d'outre-mer au sein da République ou POM), pero sen a modificación legal do seu estado. A Polinesia Francesa ten un alto grao de autonomía: dúas manifestacións simbólicas disto son o título do presidente da Polinesia Francesa (Le président da Polynésie française) e a súa designación adicional como pays d'outre-mer. Lexislatura: Asemblea da Polinesia Francesa.

San Bartolomé, unha illa das Antillas Menores.

Saint Martin, a parte norte da illa de San Martiño nas Antillas Menores. Saint Martin segue sendo parte da Unión Europea. Tanto el como San Bartolomé foron separados do departamento de ultramar de Guadalupe en 2007 e convertidas nas súas propias colectividades.

Saint-Pierre-et-Miquelon, un grupo de illas no Océano Atlántico da costa de Newfoundland, Canadá. Ten un consello territorial.

Wallis e Futuna, tres pequenas illas no Océano Pacífico e a única parte habitada de Francia que non se divide en comunas.Mayotte foi unha COM desde 1976 ata o 31 de marzo de 2011, cando se converteu nun departamento de ultramar.Nova Caledonia foi clasificada como un territorio de ultramar a partir de 1946, pero como resultado do Acordo de Nouméa de 1998, logrou un status especial (particulier statut ou statut original) en 1999. Estableceuse a cidadanía de Nova Caledonia, e iniciouse unha transferencia gradual do poder do Estado francés á propia Nova Caledonia, que durará de quince a vinte anos.

Departamentos e territorios de ultramar de Francia

Os Departamentos e territorios de ultramar de Francia (francés: departamentos et territoires d'outre-mer, coloquialmente coñecidos como o DOM-TOM [ dɔmtɔm ]) son todos os territorios franceses administrados fóra do continente europeo. Estes territorios teñen diferentes status legais e diferentes niveis de autonomía, aínda que todos (excepto os que non teñen habitantes permanentes) teñen representación no Parlamento de Francia, e en consecuencia o dereito a votar nas eleccións ao Parlamento Europeo. Os departamentos e territorios franceses inclúen territorios insulares nos océanos Atlántico, Pacífico e Índico, Güiana Francesa no continente suramericano e varias illas periantárticas, así como unha reclamación na Antártida.

2.691.000 persoas vivían nos departamentos e territorios franceses en xaneiro de 2013. Cunha superficie combinada de 119.394 km² e unha zona económica exclusiva (ZEE) de 9.821.231 km², os departamentos e territorios franceses (excluíndo Terra Adelia na Antártida, onde se suspendeu a soberanía desde a firma do Tratado Antártico en 1959) representan o 17´8% do territorio terrestre e o 96,7% da zona económica exclusiva da República Francesa.

Desde o punto de vista xurídico e administrativo, os departamentos son moi diferentes dos territorios. A Constitución francesa establece que, en xeral, as leis xerais francesas e regulamentos (Código Civil de Francia, código penal, dereito administrativo, leis sociais, leis fiscais, etc.) aplícanse aos departamentos franceses da mesma maneira que na Francia continental, pero pódense adaptar segundo sexa necesario para satisfacer as necesidades particulares dos departamentos. Nos territorios franceses, polo contrario, as leis non poden ser adaptadas. Nos chamados "estatutos de autonomía" de Francia, os departamentos están facultados para tomar as súas propias leis, excepto en certas áreas (como a defensa, as relacións internacionais, o comercio, a moeda, e o dereito xudicial e administrativo), onde os territorios están obrigados polas leis promulgadas polo goberno francés e por aqueles que Francia nomea para supervisar os territorios.

Cada territorio francés habitado, metropolitano ou no estranxeiro, está representado tanto na Asemblea Nacional de Francia e Senado de Francia (que en conxunto constitúen o parlamento francés). Os departamentos e territorios de ultramar réxense por asembleas locais electas e polo Parlamento francés e Goberno francés (onde un membro do gabinete, o Ministro de Ultramar, é o encargado das cuestións relacionadas cos departamentos e territorios de ultramar).

ISO 3166-1

O ISO 3166-1 é parte da norma ISO 3166 que propón códigos para nomes de países e dependencias.

É un sistema de dúas letras, usado entre outras cousas para os dominios de Internet.

AD Andorra

AE Emiratos Árabes Unidos

AF Afganistán

AG Antiga e Barbuda

AI Anguila

AL Albania

AM Armenia

AN Antillas Neerlandesas

AO Angola

AQ Antártida

AR Arxentina

AS Samoa Americana

AT Austria

AU Australia

AW Aruba

AZ Acerbaixán

BA Bosnia e Hercegovina

BB Barbados

BD Bangladesh

BE Bélxica

BF Burkina Faso

BG Bulgaria

BH Bahrein

BI Burundi

BJ Benín

BM Bermudas

BN Brunei

BO Bolivia

BR Brasil

BS Bahamas

BT Bután

BV Illa Bouvet

BW Botswana

BY Belarús

BZ Belize

CA Canadá

CC Illas Cocos

CF República Centroafricana

CG República do Congo

CI Costa do Marfil

CK Illas Cook

CL Chile

CM Camerún

CN China

CO Columbia

CR Costa Rica

CU Cuba

CV Cabo Verde

CX Illa de Nadal

CY Chipre

CZ Chequia

DE Alemaña

DJ Djibuti

DK Dinamarca

DM Dominica

DO República Dominicana

DZ Alxeria

EC Ecuador

EE Estonia

EG Exipto

EH Sahara Occidental

ER Eritrea

ES España

ET Etiopía

FI Finlandia

FJ Fidxi

FK Illas Malvinas

FM Micronesia

FO Illas Feroe

FR Francia

GA Gabón

GB Reino Unido

GD Granada

GE Xeorxia

GF Güiana Francesa

GG Guernsey

GH Ghana

GI Xibraltar

GL Groenlandia

GM Gambia

GN Guinea

GP Guadalupe

GQ Guinea Ecuatorial

GR Grecia

GS Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur

GT Guatemala

GU Guam

GW Guinea-Bissau

GY Güiana

HK Hong Kong

HM Illa Heard e Illas McDonald

HN Honduras

HR Croacia

HT Haití

HU Hungría

CH Suíza

ID Indonesia

IE Irlanda

IL Israel

IM Illa de Man

IN India

IO Territorio Británico do Océano Índico

IQ Iraq

IR Irán

IS Islandia

IT Italia

JE Jersey

JM Xamaica

JO Xordania

JP Xapón

KE Quenia

KG Kirguizistán

KH Camboxa

KI Quiribati

KM Comores

KN Saint Kitts e Nevis

KO Kosovo

KP Corea do Norte

KR Corea do Sur

KW Kuwait

KY Illas Caimán

KZ Casaquistán

LA Laos

LB Líbano

LC Santa Lucía

LI Liechtenstein

LK Sri Lanka

LR Liberia

LS Lesoto

LT Lituania

LU Luxemburgo

LV Letonia

LY Libia

MA Marrocos

MC Mónaco

MD Moldavia

ME Montenegro

MG Madagascar

MH Illas Marshall

MK Macedonia do Norte

ML Malí

MM Myanmar

MN Mongolia

MO Macau

MP Illas Marianas do Norte

MQ Martinica

MR Mauritania

MS Montserrat

MT Malta

MU Mauricio

MV Maldivas

MW Malaui

MX México

MY Malaisia

MZ Mozambique

NA Namibia

NC Nova Caledonia

NE Níxer

NF Illa Norfolk

NG Nixeria

NI Nicaragua

NL Países Baixos

NO Noruega

NP Nepal

NR Nauru

NU Niue

NZ Nova Zelandia

OM Omán

PA Panamá

PE Perú

PF Polinesia francesa

PG Papúa Nova Guinea

PH Filipinas

PK Paquistán

PL Polonia

PM Saint-Pierre-et-Miquelon

PN Illa de Pitcairn

PR Porto Rico

PT Portugal

PW Palau

PY Paraguai

QA Qatar

RE Reunión

RO Romanía

RS Serbia

RU Rusia

RW Ruanda

SA Arabia Saudita

SB Illas Salomón

SC Seychelles

SD Sudán

SE Suecia

SG Singapur

SH Santa Helena

SI Eslovenia

SJ Svalbard (Svalbard e Jan Mayen )

SK Eslovaquia

SL Serra Leona

SM San Marino

SN Senegal

SO Somalia

SR Suriname

ST San Tomé e Príncipe

SV Salvador

SY Siria

SZ Suacilandia

TB Tibet

TC Turks e Caicos

TD Chad

TF Territorios Austrais Franceses

TG Togo

TH Tailandia

TJ Taxiquistán

TK Tokelau

TL Timor Leste

TM Turkmenistán

TN Tunisia

TO Tonga

TR Turquía

TT Trinidad e Tobago

TV Tuvalu

TW Taiwán

TZ Tanzania

UA Ucraína

UG Uganda

UM Illas Ultramarinas de Estados Unidos

US Estados Unidos de América

UY Uruguai

UZ Uzbekistán

VA Vaticano

VC San Vicente e as Granadinas

VE Venezuela

VG Illas Virxes Británicas

VI Illas Virxes Estadounidenses

VN Vietnam

VU Vanuatu

WF Wallis e Futuna

WS Samoa Occidental

YE Iemen

YT Mayotte

ZA Suráfrica

ZM Zambia

ZR Zaire

ZW CimbabueOs capítulos que derivan deste código son:

ISO 3166-2, códigos para subdivisións, tales como, Estados e/ou Provincias;

ISO 3166-3, códigos para substituír códigos Alfa-2 obsoletos;

ISO 4217, códigos para unidades monetarias;

ISO 3166-1 Alfa-3, un sistema de tres letras;

ISO 3166-1 Numérico, un sistema numérico de tres díxitos, idéntico ao que foi definido pola División de Estatística das Nacións Unidas (ONU);Un país ou territorio xeralmente recibe un novo código Alfa se o seu nome se modifica, mentres que se dá un novo código numérico se houber alteración dos límites fronteirizos.

Kingston

Kingston é a capital de Xamaica. Está situada no sueste o país, as beiras do mar Caribe. A súa poboación en 2004 estimábase que andaba arredor dos 660.000 habitantes.

Kingstown

Kingstown é a capital de San Vicente e as Granadinas, un pequeno Estado insular no Mar das Antillas. A súa poboación en 2005 era de 24.518 habitantes. Está situada na illa de San Vicente.

Marigot

Marigot é a cidade principal e capital da parte Francesa da illa caribeña de San Martiño.

Saint-Pierre

Saint-Pierre é a capital da colectividade de ultramar francesa de Saint-Pierre-et-Miquelon, fronte á costa de Terranova no Canadá. Saint-Pierre é a máis poboada das dúas comunas (municipios) que compoñen Saint-Pierre-et-Miquelon.

Saint George's

Saint George's é a capital do pequeno estado insular de Granada, no Mar Caribe. A súa poboación era de 4.318 habitantes en 2006, que contando con os do conxunto da aglomeración urbana alcanza máis de 33.000 habitantes.

Senado de Francia

O Senado (en francés Sénat) constitúe a cámara alta do Parlamento francés. Detenta o poder lexislativo xunto coa Asemblea Nacional. É, en virtude do artigo 24 da Constitución da Vª República, a cámara de representación das entidades territoriais e dos franceses no estranxeiro. É coñecido tamén coloquialmente como Alta Asemblea.

O Senado atópase no Pazo de Luxemburgo, no 6º arrondissement de París e está vixiado pola Garda Republicana. Enfronte do edificio está o xardín do Senado, o Xardín de Luxemburgo, que está aberto ao público.

Territorio dependente

Os territorios dependentes son territorios que por diversas razóns non gozan dos privilexios de total independencia ou soberanía e, polo tanto, son gobernados por outros estados, chamados tamén metrópoles. Moitos deles poden ser considerados como colonias.

Os territorios dependentes contan cun sistema administrativo diferente ao da metrópole ou as unidades que conforman a metrópole (por exemplo, provincias e departamentos). Polo xeral gozan de menores dereitos administrativos e políticos que unha subunidade nacional (autonomía ou goberno local). Este tipo de administración varía segundo o nivel de dependencia do territorio. Así existen territorios completamente deshabitados.

A maioría destes estados dependentes corresponden a illas de baixa poboación que non poden soster un goberno autónomo.

The Valley

The Valley é a capital de Anguila, no mar Caribe, e a maior localidade da illa. No censo de 2011 contaba cunha poboación de 1 067 habitantes. Está situada na baía de Crocus Bay, no centro do litoral noroeste da illa.

Tratado de París (1763)

O Tratado de París foi asinado o 10 de febreiro de 1763 polo duque Choiseul, o marqués de Grimaldi e o duque de Bedford, poñendo así fin á guerra dos Sete Anos.

Comunas do departamento de Saint-Pierre-et-Miquelon Flag of France.svg
Países
Territorios dependentes

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.