Pemento (condimento)

O pemento[1] é un condimento en po de cor vermella e sabor característico obtido a partir do secado e moedura de certas clases de pementos vermellos. É parte fundamental de certos pratos típicos galegos, como o chourizo ou o polbo á feira. Algunhas cociñas do mundo emprégano abundantemente, de maneira que a súa comida é moi coñecida polo emprego deste ingrediente, como é o caso da cociña húngara.

Cachi 02
Pementos vermellos postos a secar ao ar libre, antes de ser procesados en po
Pili Pili-spice
Pemento en po

Variedades

Existen tres variedades importantes:

  • Pemento doce: que, como o seu nome indica, ten un sabor característico mais non é picante.
  • Pemento picante: que pica en maior o menor grao.
  • Pemento agridoce: obtense da mestura dos dous anteriores.

Segundo a materia prima, o pemento adquire ademais diversas propiedades. Por exemplo, para a elaboración de chourizos, é imprescindíbel que o pemento ademais teña cualidades de conservante para evitar a súa degradación.

As dúas variedades de pemento máis coñecidas en España proceden da Comarca de la Vera, en Cáceres, introducido desde o século XVI polos monxes Xerónimos procedentes do Mosteiro de Yuste, e o pimentón de Murcia, tamén introducido por monxes Xerónimos do Mosteiro de La Ñora (Murcia), nos arredores de Espinardo, procedente de pementos rubios da variedade "bola", as dúas únicas variedades españolas que contan con denominación de orixe.

O pemento de La Vera (Cáceres), distínguese das variedades doutros países e do de Murcia polo característico aroma afumado que desprende, debido ao proceso de secado mediante fume de madeira de carballo nos meses de outubro e novembro. En España acostúmase encontrar facilmente o pemento en supermercados ou tendas de ultramarinos. Adóitase comercializar en latas metálicas cun tapón de peche hermético adecuado para conservar o seu aroma e preservar da humidade.

Usos

Un dos principais usos na cociña española é a elaboración de conservas, principalmente embutidos; tales como as sobrasadas, as chistorras, os chourizos (algúns deles procedentes da matanza folclórica do porco), o lombo adubado ou o morcón; e escabeches, tipicamente os mexillóns pero tamén polo, sardiñas, cabala etc. Tamén se emprega igualmente na cociña diaria como condimento ou decoración dalgúns pratos, como o polbo á feira, os pinchos morunos, as patatas meneás etc. un dos primeiros usos é como simple colorante alimentario, pode desta forma adubar unhas olivas á madrileña, ou os garavanzos do cocido madrileño etc. nalgúns casos proporciona un aroma afumado. Emprégase na elaboración de salsas como o mojo picón, mesturado con aceite nos mexillóns galegos. A elaboración de escabeches, a saborización de sopas (sopa de allo). Emprégase en arroces, engádese ás migas.

Na cociña do norte de África utilízase por exemplo para decorar o puré de garavanzos ou de berenxena. Na cociña húngara é moi coñecido o emprego abundante en varios pratos, entre eles o famoso gulash¡¡. Na cociña portuguesa o colorau emprégase en pratos con arroz.

Véxase tamén

Ligazóns externas

  1. Dicionario de alimentación e restauración, VV. AA. (2012) Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
Berenxena

A berenxena ou berinxela (Solanum melongena) é unha planta anual do xénero Solanum dentro da familia das solanáceas, orixinaria da India, considerada de fácil cultivo nos trópicos, e que pertence á mesma familia do pemento (condimento), da pataca e do tomate. É sensíbel ao frío, ás xeadas e ao exceso de choiva na altura da floración. A época de plantío, no hemisferio norte, é de setembro a febreiro e, en rexións de clima quente, o ano todo.

En Galiza non é tradicional o seu cultivo, porén hoxe en día é común atoparmos o froito á venda e é frecuente o consumo.

Pementa

A pementa ou prebe é o froito da pementeira (Piper nigrum), duns catro milímetros de grosor, de cor encarnada que se torna negra ao secar, e que contén no seu interior a semente abrancazada e aromática. A partir deste froito mudo elabórase a especia picante do mesmo nome empregada en gastronomía. A pementa branca non é máis que a semente madura sen a codia, mentres que a pementa negra é coa codia pero sen chegar a madurar totalmente, e a pementa verde é sen madurar.

Pementeira

Este artigo trata sobre a planta da que se tira a pementa, para a planta que dá pementos véxase artigo: Capsicum annuum.

A pementeira ou pementeiro (Piper nigrum) é unha especie da familia das piperáceas, cultivada polo seu froito, a pementa, que se emprega seco como especia (a pementa ou prebe). O froito é unha drupa (aproximadamente 5 mm) que se pode usar enteira ou en po obtendo variedades como a negra, branca ou verde, coa única diferenza do grao de maduración do gran.

Pemento

Para o condimento véxase pemento (condimento)

Para a especie máis común de pemento, véxase o artigo Capsicum annuum.O pemento ( pronunciación ) inclúe unha grande variedade de plantas diferentes baixo a mesma denominación. Algunhas variedades son picantes e utilízanse como especia. O xénero Capsicum comprende varias especies de plantas, emparentadas co tomate, propias de América Central e América do Sur; os seus froitos —chamados chile, morrón ou pemento— consómense en diferentes preparacións e tamén se empregan na medicina.

Piper

Piper é un xénero económica e ecoloxicamente de grande importancia da familia Piperaceae, cunhas 1.000 especies aceptadas, das máis de 3.770 descritas entre arbustos, herbas, e rubideiras, das cales hai especies sobreabundantes no seu hábitat nativo, mentres outras son graves invasoras en áreas introducidas. O xénero ten especies interesantes para estudar historia natural, química de produtos naturais, ecoloxía de comunidades, bioloxía evolucionaria. Coñécense vulgarmente coma pementeiras. Dalgunhas especies tírase a pementa, coñecido condimento.

Zarza de Granadilla

Zarza de Granadilla é un concello da Estremadura española, adscrito á provincia de Cáceres.

Ten integrada no seu termo municipal a vila de Granadilla (conxunto Histórico-Artístico) que quedou deshabitada coa construción do encoro de Gabriel y Galán.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.