Ordoño I de Oviedo

Ordoño I, nado en Oviedo no 821, foi fillo de Ramiro I herdando deste, o goberno de toda a Galiza alto-medieval desde 2 de febreiro do ano 850 ata o 27 de maio de 866, data na que morre.

Desde mediados do século XIX é designado tradicionalmente pola historiografía española como rei de Asturias mais gran parte da historiografía galega desde finais do século XIX rexeita tal denominación por ser inconsistente e levar a engano.

Primeiros anos

Segundo as Crónicas afonsinas, morou os primeiros anos da súa vida en Oviedo, até os nove anos, na corte de Afonso II. Logo trasladouse a Lugo, onde residiu, completou a súa educación e iniciou a súa formación militar. Ordoño mudárase coa súa familia, a causa do nomeamento de gobernador de Galiza de seu pai.

Foi nomeado gobernador provisional substituíndo ao seu pai Ramiro, mentres este ía ás Bardulias para casar con Paterna, que sería a súa segunda muller. Naquela viaxe, o rei Afonso II morre, e Nepociano, un nobre de palacio, -posible herdeiro lexítimo de Afonso- logra proclamarse rei con axuda de aristócratas asturianos e vascos.

Colaborou nas tarefas de organización do exército galego que o seu pai formou contra Nepociano, aínda que el non loitou e quedou en Lugo como gobernador provisional. Tras a vitoria do seu pai sobre as tropas asturianas e vascas de Nepociano, marcha cara Oviedo xa como príncipe herdeiro.

Matrimonio

Pouco despois, aos 26 anos, en 847, casou cunha nobre chamada Munia, probabelmente irmá de Iñigo Arista, rei de Pamplona. Deste casamento naceron polo menos seis fillos, dos cales, o primoxénito foi Afonso III o Magno. Tamén foi filla súa Dona Palla, que estabeleceu a súa corte en Peñaullán, no concello de Pravia, sobre os antigos restos dun castro, coñecido actualmente como o castro de Dona Palla.

Acceso ao trono

Foi coroado tras a morte de Ramiro I, o 1 de xaneiro do 850. Pouco despois tivo que facer fronte a unha sublevación dos vascóns, apoiados probablemente polo Banu Qasi de Zaragoza. Tras sufocar a revolta, e mentres volvía a Oviedo, recibiu noticias de que os musulmáns ían atacar ás Bardulias. Entón dirixiuse ao seu encontro e venceunos nas ribeiras do Ebro.

Tras isto, o gobernador de Zaragoza, Musa ibn Musa, comeza a fortificar a cidade de Albaida (a actual Albelda de Iregua). Ante a intranquilidade de ver o perigo de ver o que isto supuña para os seus intereses, decidiu asediar e posteriormente arrasar a cidade.

Política

Con respecto a súa relación con Al-Ándalus, apoiou aos mozárabes sublevados contra a autoridade do emir de Córdoba, acción que lle valeu a derrota na batalla de Guadacelete en 854.

Este fracaso obrigoulle a consolidarse na zona comprendida entre o Douro e a Cordilleira Cantábrica, con repoboacións e amurallando ás cidades de León, Astorga, Amaia e Tui, converténdoas na defensa dos seus reinos.

Intentou avanzar na conquista a expensas do señor musulmán de Tudela, conseguindo controlar os accesos a Navarra e ás terras dos vascóns. O gobernante musulmán de Córdoba reaccionou mandando unha forte expedición ao val de Miranda de Ebro e Álava, que foi arrasada, onde o primeiro conde castelán, foi completamente derrotado na batalla da Morcuera. Isto frenou a reconquista por un tempo.

Descendencia

Casou con Munia ou Nuna e tivo polo menos seis fillos:

  • Afonso, que sería rei.
  • Vermudo.
  • Nuno.
  • Odoario.
  • Froila.
Ordoño I de Oviedo
Dinastía Ramírez
Nacemento: 821 Falecemento: 27 de maio 866
Títulos Reais
Precedido por
Ramiro I
Rei de Galicia alto-medieval
850–866
Sucedido  por
Afonso III
Ordoño I
OrdoñoI libro testamentos
Miniatura medieval onde se representa a Ordoño I, Libros dos Testamentos, Oviedo.
Rei da Galicia altomedieval
850-866
PredecesorRamiro I
SucesorAfonso III

Coroación2 de febreiro do ano 850
Nacemento821
Falecemento27 de maio de 866
Oviedo
SepulturaCatedral de San Salvador de Oviedo
Cónxuxe/sMunia
DescendenciaAfonso III
Vermudo
Nuno
Odoario
Froila
ProxenitoresOrdoño
Paterna

Bibliografía

  • Xosé Antonio López Teixeira, Arredor da conformación do Reino de Galicia (711-910), Editorial Toxosoutos, S.L. 02/2003.
  • Anselmo López Carreira, O reino medieval de Galicia, Edicións A Nosa Terra, Promocións Culturais Galegas, S.A., 2005, ISBN 84-96403-54-8.
  • Anselmo López Carreira, Tucho Fernández Cal, Os reis de Galicia, Vigo : A Nosa Terra, 2003. ISBN 84-96203-27-1.
  • Nogueira, C. (2001): A Memoria da nación: o reino da Gallaecia. Xerais, Vigo.
  • Barbosa Álvarez, José Manuel, Atlas histórico da Galiza, Ediçons da Galiza, ISBN 978-84-936218-1-0.
Astorga

Astorga (en leonés, Estorga) é unha cidade da provincia de León, sita na comunidade autónoma de Castela e León, (España), atópase a 48 quilómetros ao suroeste da capital provincial de León, é cabeza da comarca da Maragatería. A súa poboación é de 11.897 habitantes (INE 2011).

Corresponde á antiga Asturica Augusta - topónimo do cal o actual é unha derivación -, capital dun dos conventos xurídicos da antiga Gallaecia. É tamén sé do bispado homónimo.

Ramiro I de Oviedo

Ramiro I, nado posiblemente polo 790, foi un rei de toda a Galiza alto-medieval, sucesor de Afonso II o Casto no 843, que accedeu ao trono tras depoñer a Nepociano, un nobre palatino, parente de Afonso II. Rexeitou os ataques normandos e aos musulmáns, legando a súa coroa ó seu fillo Ordoño I á súa morte en 850. Ao seu reinado fíxose remontar a tradición do "Voto de Santiago".

Reconquista

En Vigo celébrase con nome de Reconquista de Vigo unha sublevación popular que se encadra na Guerra da Independencia española.

A Reconquista é o nome co que se coñece tradicionalmente ao proceso histórico por medio do cal os reinos cristiáns do norte da Península Ibérica van conquistar progresivamente o al-Ándalus. Considérase que comeza no 722 coa resistencia das sociedades montañesas ó avance dos musulmáns coa Batalla de Covadonga e vai finalizar no 1492 coa conquista do Reino de Granada.

Segundo a historiografía recente o termo reconquista é historicamente inexacto e inapropiado, dado que os reinos cristiáns que van conquistar o territorio andalusí constituíronse como sociedades despois da ocupación islámica da península, a pesar dos esforzos dalgúns monarcas peninsulares para presentarse como herdeiros directos do antigo reino visigodo de Toledo. Ademais, segundo esta interpretación actual, reconquista é un concepto parcial, xa que só presenta a visión cristiá deste complexo proceso histórico, obviando o punto de vista dos andalusís. Por tanto tense suxerido como denominacións alternativas Conquista cristiá, Conquista feudal de al-Ándalus, ou directamente Colonización feudal da Península Ibérica, entre outros nomes.

Fai falla ter presente tamén que a colonización de al-Ándalus non é un feito exclusivo hispánico, xa que se explica nun contexto europeo caracterizado pola expansión da sociedade feudal dende o núcleo orixinal do Feudalismo, ó centre de Europa occidental, cara a periferia, sendo así un proceso histórico que responde ós mesmos parámetros que outros procesos contemporáneos como a conquista e colonización inglesa de Irlanda, a expansión alemá ó leste do río Elba (proceso coñecido co termo ideolóxico de Drang nach Osten ou “Marcha ó leste”), e a expansión franca a Terra Santa mediante as Cruzadas e a creación do Reino de Xerusalén, entre outros.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.