Neptuno (deus)

Neptuno, fillo de Saturno e Cibeles, en grego coñéceselle como Poseidón (fillo de Crono e Rea). Deus do mar, dos ríos, dos lagos, das fontes e das illas que o rodean. O seu poder chegaba a todos os confíns da terra.

Neptuno
Neptuno colosal (Museo del Prado) 01
PaiSaturno
CónxuxeSalácia, Tétis e Anfitrite
FillosHalaesus, Leuconte e Tritón
IrmánsVesta

Símbolos

Os seus símbolos eran o tridente e o cabalo, nun principio, o tridente era a imaxe dos dentes e dos monstros mariños, é tamén unha das armas máis antigas de pesca.

Poseidon sculpture Copenhagen 2005
Escultura de Neptuno en Copenhague.

No cristianismo é o símbolo de Cristo pescador de homes; as puntas simbolizan o poder de Deus sobre o pasado, o presente e o futuro. O cabalo é o animal que simboliza os dous polos do cosmos, arriba e abaixo, e tamén a forza de Deus sobre os humanos.

Amores e fillos

Herculaneum Neptune And Amphitrite
Mosaico romano de Neptuno e Anfitrite, Herculano.

Na busca de muller fixouse en Anfitrite, fermosa ninfa filla de Océano, pero esta negouse a casar con alguén de quen non estaba namorada, aínda que Neptuno sempre se mostraba afable e correcto. Por outra banda, a tristeza de Neptuno foi resolta por un xovial golfiño que convenceu a Anfitrite da gloria e riquezas que obtería se casaba co deus do mar, e esta, finalmente, aceptou.

A súa esposa moi cedo deulle un fillo, Titrón. Tamén foron descendentes seus o xigante Orión e Polifemo, que naceron das súas aventuras con ninfas de fontes e mananciais. Ademais, a súa relación coa gorgona Medusa, débese á aparición de Pegaso, o famoso cabalo alado.

Mitos relacionados

Neptuno, sendo novo, intentou conspirar contra Zeus, polo que este expulsouno do Olimpo e converteuno nun simple mortal. Nesta época traballou para levantar enormes diques que contiveran as ondas que cegaban ata Troia ás ordes de Laomedonte. Pouco tempo despois, reconciliouse con Zeus e traballou incansablemente pola ordenación do mundo submarino que lle foi confiado. Neptuno desempeña un papel importante en moitos mitos, como cando disputou con Atenea o padroado de Atenas.

Tamén axudou, xunto con Apolo, a construír a muralla da cidade de Troia en defensa do rei Laomedonte. Pero negouse a pagarlles o salario convido e Neptuno enviou un terrible monstro mariño que devastou a cidade, estendendo o seu odio ata a guerra de Troia, cando tomou partido polos gregos.

Véxase tamén

Deuses olímpicos

Na mitoloxía grega, os deuses olímpicos son as deidades maiores do pantéon grego, entrando nesta consideración Zeus, Hera, Poseidón, Deméter, Atenea, Apolo, Ártemis, Ares, Afrodita, Hefesto, Hermes e Hestia ou Dioniso. Eventualmente, Hades, Perséfone, Heracles ou Asclepio foron considerados como membros dos deuses olímpicos (principalmente debido á influencia dos Misterios eleusinos), mais Hades foi excluído porque residía no inframundo e nunca visitou o Monte Olimpo.

Mitoloxía romana

A mitoloxía romana está formada polas lendas e os mitos da relixión politeísta practicada na Roma antiga. A maioría das divindades do panteón romano proveñen de Grecia con deuses que suplantaron as divindades locais con algunhas raras excepcións. Por esta razón algúns artigos dedicados ós deuses romanos de orixe grega poden ser tratados coma exactos ós seus equivalentes gregos.

Roma antiga

Roma, en orixe unha cidade-estado, deu nome ao estado máis extenso da antigüidade europea.

Mitoloxía e relixión romanas
Deidades
Deidades abstractas
Fundadores lendarios
Textos
Conceptos e prácticas

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.