Mundial de Fútbol de 1982

O Mundial de Fútbol de 1982 tivo lugar por primeira e única vez na historia en España, entre o 13 de xuño e o 11 de xullo de 1982. O primeiro presidente do comité organizador foi José Ángel Zalba.

A cerimonia inaugural celebrouse no Camp Nou de Barcelona, onde máis de 3.000 estudantes da cidade formaron diversas imaxes no campo, destacando unha enorme pomba, símbolo da paz. Posteriormente, Arxentina enfrontaríase a Bélxica, os que derrotarían aos campións defensores por 1:0 no primeiro partido do torneo.

Italia gañou o mundial ao derrotar a Alemaña Federal por 3-1 na final. Co seu terceiro título (gañou os mundiais de 1934 e 1938), Italia igualou ao tamén tricampión Brasil baixo a tutela de xogadores como Paolo Rossi, Dino Zoff, Antonio Cabrini e Marco Tardelli.

Un dos partidos máis memorables do campionato foi a semifinal entre Alemaña Federal e Francia. Produciuse un terrible incidente cando o gardameta alemán Harald Schumacher cometeulle unha forte falta ao xogador francés Patrick Battiston, cando este estaba en camiño de converter un gol, deixándoo inconsciente. Os franceses mostráronse atónitos cando o árbitro non expulsou ao porteiro e nin sequera sinalou a falta. Con todo, o partido tamén se destacou polos seus momentos deportivos. Cando o partido terminou 1-1, a selección francesa marcou 2 goles durante a prórroga. Con todo, os alemáns non se renderon e marcaron outros dous goles para volver igualar o partido. A prórroga terminou 3-3, e os alemáns gañaron a definición por penaltis 5-4, clasificándose novamente a unha final do torneo.

Neste certame produciuse a maior goleada e un dos partidos con maior número de goles da historia da Copa do Mundo: o 15 de xuño Hungría venceu polo grupo C a O Salvador por 10 goles a 1.

Tivo como cortinas musicais as cancións "El Mundial" de Plácido Domingo e "Sevillanas del Mundial España'82" do humorista español Pepe de la Rosa.

Copa Mundial da FIFA 1982
Copa do Mundo de Fútbol - España 82
Detalles do torneo
Organizador España España
Datas 13 de xuño11 de xullo
Equipos 24 (de 109 participantes)
Sedes 17 (de 14 cidades)
Resultado
Campión Italia Italia
Subcampión Alemaña Alemaña Occidental
Terceiro Polonia Polonia
Cuarto Francia Francia
Estatísticas
Partidos 52
Goles 146 (2,81 por partido)
Asistencia 2.109.723 (40.572 por partido)
Goleador Italia Paolo Rossi (6)
Mellor xogador Italia Paolo Rossi
Mellor promesa
Mellor porteiro
Xogo limpo
◄◄ Arxentina Arxentina 1978   Soccerball.svg   México 1986 Flag of Mexico.svg ►►

Antecedentes

Esta foi a primeira ocasión que o número de equipos participantes aumentou, xa que a FIFA nun congreso realizado tempo antes da Copa Mundial de 1978 admitiu no torneo a 24 seleccións nacionais.

Coas novas regras tamén cambiaba o sistema de clasificación: outorgáronse trece prazas a Europa, tres a Sudamérica, dúas a América de Norte/América Central, dúas a África e dúas a Asia/Oceanía, ademais das prazas por país organizador, outorgada a España, e por campión defensor, outorgada a Arxentina.

O torneo sufriu, ademais, un cambio de formato debido aos novos países incluídos. Nesta edición dividiuse o torneo en tres fases: unha primeira fase ou rolda conformada por seis grupos de catro seleccións cada un, onde os dous primeiros de cada grupo clasifícanse á segunda fase. Esta segunda fase estaba composta por catro grupos de tres equipos cada un, onde o primeiro de cada un pasa a unha terceiro fase de eliminación directa, composta por semifinal e final.

Clasificación

Como país organizador, España clasificouse automaticamente ao torneo, así como Arxentina por ser a vixente campioa do Mundial tras gañar en 1978.

Lista de participantes

As seguintes 24 seleccións clasificáronse para a fase final.

1982 world cup
Países clasificados ao Mundial e clasificación

Nesta Copa do Mundo produciuse o debut de cinco seleccións, que ata entón nunca se clasificaron para a fase final. Estas cinco son as seguintes: Alxeria, Camerún, Honduras, Kuwait (única vez na historia que chegou á fase final) e Nova Zelandia.

Sedes

O Mundial de Fútbol de 1982 foi o mundial disputado nun só país co maior número de cidades sede (14), así como o maior número de estadios (17).

Alacant Barcelona Bilbao A Coruña
José Rico Pérez Camp Nou Sarrià San Mamés Riazor
Capacidade: 30.000 Capacidade: 93.053 Capacidade: 43.667 Capacidade: 40.000 Capacidade: 34.617
Estadio Jose Rico Perez Barcelona 296 Sarrià San mames uefa Estadio de Riazor
Elx Madrid Málaga
Nuevo Estadio Santiago Bernabéu Vicente Calderón La Rosaleda
Capacidade: 39.000 Capacidade: 90.800 Capacidade: 65.000 Capacidade: 45.000
Elche-Tenerife (2) Estadio Santiago Bernabéu (2016) Madrid-acdc 01 La Rosaleda 2
Oviedo Sevilla Valencia
Carlos Tartiere Ramón Sánchez Pizjuán Benito Villamarín Luis Casanova
Capacidade: 22.500 Capacidade: 56.000 Capacidade: 52.500 Capacidade: 49.092
Estadio Carlos Tartiere 01 EstadioRamonSanchezPizjuan-SevillaFC Stade Manuel Ruiz de Lopera Séville Mestallapanoramic4
Valladolid Vigo Xixón Zaragoza
José Zorrilla Balaídos El Molinón La Romareda
Capacidade: 30.500 Capacidade: 31.800 Capacidade: 25.885 Capacidade: 34.596
Estadio José Zorrilla desde Preferencia A Grada Marcador La Romareda (Zaragoza)

Mascota e balón oficiais

Adidas Tango España
O balón do Mundial

O mundial tivo como mascota a Naranjito. O personaxe representaba unha laranxa, froito típico da zona de Valencia e Andalucía, vestida co uniforme da selección de fútbol de España e cun balón de fútbol debaixo do brazo esquerdo.

A pelota oficial foi a Adidas Tango España. O deseño non variaba moito da Tango do Mundial da Arxentina de 1978, ambas usaban como material o coiro, pero este modelo traía costuras impermeables que reducían a absorción de auga en caso de choivas.

Resultados

Primeira fase

Grupo A

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Flag of Poland.svg Polonia 4 3 1 2 0 5 1
Flag of Italy.svg Italia 3 3 0 3 0 2 2
Flag of Cameroon.svg Camerún 3 3 0 3 0 1 1
Flag of Peru.svg Perú 2 3 0 2 1 2 6
Italia 0:0 Polonia 14 de xuño de 1982 - – Estadio de Balaídos, Vigo
Asistencia: 33.000
Árbitro: Michel Vautrot (Francia)
 
Perú 0:0 Camerún 15 de xuño de 1982 - – Estadio de Riazor, A Coruña
Asistencia: 11.000
Árbitro: Franz Wöhrer (Austria)
 
Italia 1:1 (1:0) Perú 18 de xuño de 1982 - – Estadio de Balaídos, Vigo
Asistencia: 25.000
Árbitro: Walter Eschweiler (Alemaña Federal)
Conti 18' Díaz 83'
 
Polonia 0:0 Camerún 19 de xuño de 1982 - – Estadio de Riazor, A Coruña
Asistencia: 19.000
Árbitro: Alexis Ponnet (Bélxica)
 
Polonia 5:1 (0:0) Perú 22 de xuño de 1982 - – Estadio de Riazor, A Coruña
Asistencia: 25.000
Árbitro: Mario Rubio Vázquez (México)
Smolarek 55'
Lato 58'
Boniek 61'
Buncol 68'
Ciolek 76'
La Rosa 83'
 
Italia 1:1 (0:0) Camerún 23 de xuño de 1982 - – Estadio de Balaídos, Vigo
Asistencia: 20.000
Árbitro: Bogdan Dotchev (Bulgaria)
Graziani 60' M'Bida 61'
 

Grupo B

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Alemaña Alemaña Federal 4 3 2 0 1 6 3
Austria Austria 4 3 2 0 1 3 1
Flag of Algeria.svg Alxeria 4 3 2 0 1 5 5
Flag of Chile.svg Chile 0 3 0 0 3 3 8
Alemaña Federal 1:2 (0:0) Alxeria 16 de xuño de 1982 - – Estadio El Molinón, Xixón
Asistencia: 42.000
Árbitro: Enrique Labo Ravoredo (Perú)
Rummenigge 67' Madjer 54'
Belloumi 68'
 
Chile 0:1 (0:1) Austria 17 de xuño de 1982Estadio Carlos Tartiere, Oviedo
Asistencia: 22.500
Árbitro: Juan Daniel Cardellino (Uruguai)
Schachner 21'
 
Alemaña Federal 4:1 (1:0) Chile 20 de xuño de 1982 - – Estadio El Molinón, Xixón
Asistencia: 42.000
Árbitro: Bruno Galler (Suíza)
Rummenigge 9' 57' 66'
Reinders 81'
Moscoso 90'
 
Alxeria 0:2 (0:0) Austria 21 de xuño de 1982Estadio Carlos Tartiere, Oviedo
Asistencia: 22.000
Árbitro: Tony Boskovic (Australia)
Schachner 55'
Krankl 67'
 
Alxeria 3:2 (3:0) Chile 24 de xuño de 1982Estadio Carlos Tartiere, Oviedo
Asistencia: 16.000
Árbitro: Romulo Méndez Molina (Guatemala)
Assad 7' 31'
Bensaoula 35'
Neira 59' (p)
Letelier 73'
 
Alemaña Federal 1:0 (1:0) Austria 25 de xuño de 1982 - – Estadio El Molinón, Xixón
Asistencia: 41.000
Árbitro: Bob Valentine (Escocia)
Hrubesch 10'
 

Grupo C

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Flag of Belgium (civil).svg Bélxica 5 3 2 1 0 3 1
Bandera de Argentina Arxentina 4 3 2 0 1 6 2
Government Ensign of Hungary (1957-1990).svg Hungría 3 3 1 1 1 12 6
Bandera de El Salvador O Salvador 0 3 0 0 3 1 13
Arxentina 0:1 (0:0) Bélxica 13 de xuño de 1982 - – Camp Nou, Barcelona
Asistencia: 95.000
Árbitro: Vojtech Christov (Checoslovaquia)
Vandenbergh 62'
 
Hungría 10:1 (3:0) O Salvador 15 de xuño de 1982 - – Nuevo Estadio, Elx
Asistencia: 23.000
Árbitro: Ebrahim Al Doy (Bahrain)
Nyilasi 4' 83'
Pölöskei 11'
Fazekas 23', 54'
Tóth 50'
Kiss 69', 72', 76'
Szentes 72'
Ramírez 64'
 
Arxentina 4:1 (3:0) Hungría 18 de xuño de 1982 - – Estadio José Rico Pérez, Alacant
Asistencia: 32.093
Árbitro: Belaid Lacarne (Alxeria)
Bertoni 26'
Maradona 28', 57'
Ardiles 60'
Pölöskei 76'
 
Bélxica 1:0 (1:0) O Salvador 19 de xuño de 1982 - – Nuevo Estadio, Elx
Asistencia: 15.000
Árbitro: Malcolm Moffat (Irlanda do Norte)
Coeck 19'
 
Bélxica 1:1 (0:1) Hungría 22 de xuño de 1982 - – Nuevo Estadio, Elx
Asistencia: 37.000
Árbitro: Clive White (Inglaterra)
Czerniatynski 76' Varga 27'
 
Arxentina 2:0 (1:0) O Salvador 23 de xuño de 1982 - – Estadio José Rico Pérez, Alacant
Asistencia: 32.500
Árbitro: Luis Barrancos (Bolivia)
Passarella 22' (p)
Bertoni 52'
 

Grupo D

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandera de Inglaterra Inglaterra 6 3 3 0 0 6 1
Bandera de Francia Francia 3 3 1 1 1 6 5
Bandera de Checoslovaquia Checoslovaquia 2 3 0 2 1 2 4
Bandera de Kuwait Kuwait 1 3 0 1 2 2 6
Inglaterra 3:1 (1:1) Francia 16 de xuño de 1982 - – Estadio de San Mamés, Bilbao
Asistencia: 44.172
Árbitro: José Antonio Garrido (España)
Robson 1' 67'
Mariner 83'
Soler 24'
 
Checoslovaquia 1:1 (1:0) Kuwait 17 de xuño de 1982 - – Estadio José Zorrilla, Valladolid
Asistencia: 25.000
Árbitro: Benjamin Dwomoh (Ghana)
Panenka 21' (p) Al-Dakheel 57'
 
Inglaterra 2:0 (0:0) Checoslovaquia 20 de xuño de 1982 - – Estadio de San Mamés, Bilbao
Asistencia: 41.123
Árbitro: Charles Corver (Países Baixos)
Francis 62'
Barmos 66' (ag)
 
Francia 4:1 (2:0) Kuwait 21 de xuño de 1982 - – Estadio José Zorrilla, Valladolid
Asistencia: 30.043
Árbitro: Miroslav Stupar (Unión Soviética)
Genghini 31'
Platini 43'
Six 48'
Bossis 89'
Al-Buloushi 75'
 
Francia 1:1 (0:0) Checoslovaquia 24 de xuño de 1982 - – Estadio José Zorrilla, Valladolid
Asistencia: 28.000
Árbitro: Paolo Casarin (Italia)
Six 66' Panenka 84' (p)
 
Inglaterra 1:0 (1:0) Kuwait 25 de xuño de 1982 - – Estadio de San Mamés, Bilbao
Asistencia: 39.700
Árbitro: Gilberto Aristizabal (Colombia)
Francis 27'
 

Grupo E

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandera de Irlanda do Norte Irlanda do Norte 4 3 1 2 0 2 1
Bandera de España España 3 3 1 1 1 3 3
Bandera de RFS de Yugoslavia Iugoslavia 3 3 1 1 1 2 2
Bandera de Honduras Honduras 2 3 0 2 1 2 3
España 1:1 (0:1) Honduras 16 de xuño de 1982 - – Estadio Luis Casanova, Valencia
Asistencia: 49.562
Árbitro: Arturo Ithurralde (Arxentina)
López Ufarte 65' (p) Zelaya 7'
 
Iugoslavia 0:0 Irlanda do Norte 17 de xuño de 1982 - – Estadio de La Romareda, Zaragoza
Asistencia: 25.000
Árbitro: Erik Fredriksson (Suecia)
 
España 2:1 (1:1) Iugoslavia 20 de xuño de 1982 - – Estadio Luis Casanova, Valencia
Asistencia: 48.000
Árbitro: Henning Lund Sørensen (Dinamarca)
Juanito 14' (p)
Saura 66'
Gudelj 10'
 
Honduras 1:1 (0:1) Irlanda do Norte 21 de xuño de 1982 - – Estadio de La Romareda, Zaragoza
Asistencia: 15.000
Árbitro: Sun Cham Tan (Hong Kong)
Laing 60' Armstrong 9'
 
Honduras 0:1 (0:0) Iugoslavia 24 de xuño de 1982 - – Estadio de La Romareda, Zaragoza
Asistencia: 25.000
Árbitro: Gaston Castro (Chile)
Petrovic 88' (p)
 
Irlanda do Norte 1:0 (1:0) España 25 de xuño de 1982 - – Estadio Luis Casanova, Valencia
Asistencia: 49.562
Árbitro: Hector Ortíz (Paraguai)
Armstrong 47'
 

Grupo F

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandera de Brasil Brasil 6 3 3 0 0 10 2
Bandera de la Unión Soviética Unión Soviética 3 3 1 1 1 6 4
Bandera de Escocia Escocia 3 3 1 1 1 8 8
Bandera de Nueva Zelanda Nova Zelandia 0 3 0 0 3 2 12
Brasil 2:1 (0:1) Unión Soviética 14 de xuño de 1982 - – Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sevilla
Asistencia: 68.000
Árbitro: Augusto Lamo Castillo (España)
Sócrates 75'
Eder 88'
Bal 34'
 
Escocia 5:2 (3:0) Nova Zelandia 15 de xuño de 1982 - – Estadio La Rosaleda, Málaga
Asistencia: 36.000
Árbitro: David Socha (Estados Unidos)
Dalglish 18'
Wark 29' 32'
Robertson 73'
Archibald 79'
Sumner 54'
Wooddin 64'
 
Brasil 4:1 (1:1) Escocia 18 de xuño de 1982 - – Estadio Benito Villamarín, Sevilla
Asistencia: 47.379
Árbitro: Luis Paulino Siles (Costa Rica)
Zico 33'
Oscar 48'
Eder 63'
Falcão 87'
Narey 18'
 
Unión Soviética 3:0 (1:0) Nova Zelandia 19 de xuño de 1982 - – Estadio La Rosaleda, Málaga
Asistencia: 19.000
Árbitro: Yusef Mohammed El Ghoul (Libia)
Gavrilov 24'
Blokhin 48'
Baltacha 68'
 
Unión Soviética 2:2 (0:1) Escocia 22 de xuño de 1982 - – Estadio La Rosaleda, Málaga
Asistencia: 45.000
Árbitro: Nicolai Rainea (Romanía)
Chivadze 59'
Shengelia 84'
Jordan 15'
Souness 86'
 
Brasil 4:0 (2:0) Nova Zelandia 23 de xuño de 1982 - – Estadio Benito Villamarín, Sevilla
Asistencia: 43.000
Árbitro: Damar Matovinovic (Iugoslavia)
Zico 28' 31'
Falcão 64'
Serginho 70'
 

Segunda fase

Grupo 1

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandera de Polonia Polonia 3 2 1 1 0 3 0
Bandera de la Unión Soviética Unión Soviética 3 2 1 1 0 1 0
Bandera de Bélgica Bélxica 0 2 0 0 2 0 4
Polonia 3:0 (2:0) Bélxica 28 de xuño de 1982 - – Camp Nou, Barcelona
Asistencia: 65.000
Árbitro: Luis Paulino Siles (Costa Rica)
Boniek 4' 26' 53'
 
Bélxica 0:1 (0:0) Unión Soviética 1 de xullo de 1982 - – Camp Nou, Barcelona
Asistencia: 45.000
Árbitro: Michel Vautrot (Francia)
Oganesian 48'
 
Polonia 0:0 Unión Soviética 4 de xullo de 1982 - – Camp Nou, Barcelona
Asistencia: 65.000
Árbitro: Robert Valentine (Escocia)
 

Grupo 2

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandeira de Alemaña Alemaña Federal 3 2 1 1 0 2 1
Bandera de Inglaterra Inglaterra 2 2 0 2 0 0 0
Bandera de España España 1 2 0 1 1 1 2
Alemaña Federal 0:0 Inglaterra 29 de xuño de 1982 - – Estadio Santiago Bernabéu, Madrid
Asistencia: 75.000
Árbitro: Arnaldo Coelho (Brasil)
 
Alemaña Federal 2:1 (0:0) España 2 de xullo de 1982 - – Estadio Santiago Bernabéu, Madrid
Asistencia: 90.089
Árbitro: Paolo Casarin (Italia)
Littbarski 50'
Fischer 75'
Zamora 82'
 
España 0:0 Inglaterra 5 de xullo de 1982 - – Estadio Santiago Bernabéu, Madrid
Asistencia: 75.000
Árbitro: Alexis Ponnet (Bélxica)
 

Grupo 3

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandeira de Italia Italia 4 2 2 0 0 5 3
Bandeira de Brasil Brasil 2 2 1 0 1 5 4
Bandeira da Arxentina Arxentina 0 2 0 0 2 2 5
Italia 2:1 (0:0) Arxentina 29 de xuño de 1982 - – Estadio de Sarrià, Barcelona
Asistencia: 43.000
Árbitro: Nicolai Rainea (Romanía)
Tardelli 55'
Cabrini 67'
Passarella 83'
 
Arxentina 1:3 (0:1) Brasil 2 de xullo de 1982 - – Estadio de Sarrià, Barcelona
Asistencia: 44.000
Árbitro: Mario Rubio Vázquez (México)
Díaz 89' Zico 11'
Serginho 66'
Junior 75'
 
Italia 3:2 (2:1) Brasil 5 de xullo de 1982 - – Estadio de Sarrià, Barcelona
Asistencia: 44.000
Árbitro: Abraham Klein (Israel)
Rossi 5', 25', 74' Sócrates 12'
Falcão 68'
 

Grupo 4

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC
Bandeira de Francia Francia 4 2 2 0 0 5 1
Bandeira de Austria Austria 1 2 0 1 1 2 3
Bandeira de Irlanda do Norte Irlanda do Norte 1 2 0 1 1 3 6
Austria 0:1 Francia 28 de xuño de 1982 - – Estadio Vicente Calderón, Madrid
Asistencia: 37.000
Árbitro: Karoly Palotai (Hungría)
Genghini 39'
 
Austria 2:2 (0:1) Irlanda do Norte 1 de xullo de 1982 - – Estadio Vicente Calderón, Madrid
Asistencia: 20.000
Árbitro: Adolf Prokop (Alemaña Oriental)
Pezzey 50'
Hintermaier 68'
Hamilton 27', 75'
 
Francia 4:1 Irlanda do Norte 4 de xullo de 1982Estadio Vicente Calderón, Madrid
Asistencia: 37.000
Árbitro: Alojzy Jarguz (Polonia)
Giresse 33', 80'
Rocheteau 46', 68'
Armstrong 75'
 

Semifinais

Polonia Flag of Poland.svg 0:2 (0:1) Flag of Italy.svg Italia 8 de xullo de 1982 - – Camp Nou, Barcelona
Asistencia: 50.000 espectadores
Árbitro: Juan Daniel Cardellino (Uruguai)
Rossi 22', 73'
 
Alemaña Federal Flag of Germany.svg 3:3 (1:1, 1:1) Flag of France.svg Francia 8 de xullo de 1982Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sevilla
Asistencia: 70.000 espectadores
Árbitro: Charles Corver (Países Baixos)
Littbarski 17'
Rummenigge 102'
Fischer 108'
Platini 26' (p)
Tresor 92'
Giresse 98'
 
Definición por penaltis
Kaltz Yes check.svg 1:1 Yes check.svg Giresse
Breitner Yes check.svg 2:2 Yes check.svg Amoros
Stielike X mark.svg 2:3 Yes check.svg Rocheteau
Littbarski Yes check.svg 3:3 X mark.svg Six
Rummenigge Yes check.svg 4:4 Yes check.svg Platini
Hrubesch Yes check.svg 5:4 X mark.svg Bossis
 
Alemaña ALEMAÑA FEDERAL Francia FRANCIA
1 Harald Schumacher   1 Jean Ettori
2 Hans-Peter Briegel   2 Manuel Amoros
3 Paul Breitner   5 Maxime Bossis
4 Karl-Heinz Foerster   7 Gerard Janvion
5 Bernd Foerster 8 Marius Tresor
6 Wolfgang Dremmler 12 Bernard Genghini
20 Mannfred Kaltz 10 Michel Platini
8 Klaus Fischer 14 Alain Giresse
10 Felix Magath 16 Jean Tigana
15 Uli Stielike 18 Dominique Rocheteau
7 Pierre Littbarski 19 Didier Six
DT Jupp Derwall DT Michel Hidalgo

Terceiro posto

Polonia Flag of Poland.svg 3:2 (2:1) Flag of France.svg Francia 10 de xullo de 1982Estadio José Rico Pérez, Alacant
Asistencia: 28.000 espectadores
Árbitro: Antonio Garrido (España)
Szarmach 40'
Malewski 44'
Kupcewicz 46'
Girard 13'
Couriol 72'
 
Polonia POLONIA Francia FRANCIA
  1 Jozef Mlynarczyk 21 Jean Castaneda
  2 Marek Dziuba   2 Manuel Amorós
  3 Janusz Kupcewicz   5 Gerard Janvion
  5 Pavel Janas   7 Philippe Mahut
  9 Wladislaw Zmuda   8 Marius Tresor
10 Stefan Majewski 11 Rene Girard
  8 Waldermar Matysik 13 Jean Francois Larios
14 Andrzej Buncol 14 Jean Tigana
20 Zbigniew Boniek 15 Bruno Bellone
16 Grzegorz Lato 16 Alain Couriol
17 Andrzej Szarmach 20 Gerard Soler
DT Antoni Piechniczek DT Michel Hidalgo
Cambios
Wojcicki (Matysik, 46')  
Cambios
López (Janvion, 64')
Six (Tigana, 80')
Amoestados
Yellow card.svg Buncol (62')
Yellow card.svg Wojcicki (71')
Amoestados
Yellow card.svg Soler (79')

Final

Italia Flag of Italy.svg 3:1 (0:0) Flag of Germany.svg Alemaña Federal 11 de xullo de 1982Estadio Santiago Bernabéu, Madrid
Asistencia: 90.000 espectadores
Árbitro: Arnaldo Coelho (Brasil)
Rossi 57'
Tardelli 69'
Altobelli 81'
Breitner 83' (p)
 
Italia ITALIA Alemaña ALEMAÑA FEDERAL
  1 Dino Zoff   1 Harald Schumacher
  6 Claudio Gentile 20 Manfred Kaltz
  7 Gaetano Scirea 15 Uli Stielike
  5 Fulvio Collovati   4 Karl-Heinz Foerrster
  3 Giuseppe Bergomi   5 Bernd Foerrster
  4 Antonio Cabrini   6 Wolfgang Dremmler
13 Gabriele Oriali   3 Paul Breitner
14 Marco Tardelli 11 Karl-Heinz Rummenigge
16 Bruno Conti   2 Hans-Peter Briegel
19 Francesco Graziani   7 Pierre Littbarski
20 Paolo Rossi   8 Klaus Fischer
DT Enzo Bearzot DT Jupp Derwall
Cambios
Altobelli (Graziani, 7')
Causio (Altobelli, 89')
Cambios
Hrubesch (Dremmler, 62')
Müller (Rummenigge, 70')
Amoestados
Yellow card.svg Conti (31')
Yellow card.svg Oriali (73')
Amoestados
Yellow card.svg Dremmler (61')
Yellow card.svg Stielike (62')
Yellow card.svg Littberski (88')
Italia
Campión
Italia
Terceiro título

Estatísticas

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif Rend
1 Italia Italia 11 7 4 3 0 12 6 +6 78,6%
2 Alemaña Alemaña Federal 8 7 3 2 2 12 10 +2 57,1%
3 Polonia Polonia 9 7 3 3 1 11 5 +6 64,3%
4 Francia Francia 8 7 3 2 2 16 12 +4 57,1%
5 Flag of Brazil.svg Brasil 8 5 4 0 1 15 6 +9 80,0%
6 Inglaterra Inglaterra 8 5 3 2 0 6 1 +5 80,0%
7 Flag of the Soviet Union.svg Unión Soviética 6 5 2 2 1 7 4 +3 60,0%
8 Austria Austria 5 5 2 1 2 5 4 +1 50,0%
9 Ulster Banner.svg Irlanda do Norte 5 5 1 3 1 5 7 -2 50,0%
10 Bélxica Bélxica 5 5 2 1 2 3 5 -2 50.0%
11 Flag of Argentina.svg Arxentina 4 5 2 0 3 8 7 +1 40,0%
12 España ESPAÑA 4 5 1 2 2 4 5 -1 40,0%
13 Alxeria Alxeria 4 3 2 0 1 5 5 0 66,6%
14 Government Ensign of Hungary (1957-1990).svg Hungría 3 3 1 1 1 12 6 +6 50,0%
15 Escocia Escocia 3 3 1 1 1 8 8 0 50,0%
16 Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Iugoslavia 3 3 1 1 1 2 2 0 50,0%
17 Flag of Cameroon.svg Camerún 3 3 0 3 0 1 1 0 50,0%
18 Flag of Honduras.svg Honduras 2 3 0 2 1 2 3 -1 33,3%
19 Checoslovaquia Checoslovaquia 2 3 0 2 1 2 4 -2 33,3%
20 Flag of Peru.svg Perú 2 3 0 2 1 2 6 -4 33,3%
21 Flag of Kuwait.svg Kuwait 1 3 0 1 2 2 6 -4 16,6%
22 Flag of Chile.svg Chile 0 3 0 0 3 3 8 -5 0,0%
23 Flag of New Zealand.svg Nova Zelandia 0 3 0 0 3 2 12 -10 0,0%
24 Flag of El Salvador.svg O Salvador 0 3 0 0 3 1 13 -12 0,0%

Máximos goleadores

Xogador Selección Goles
Paolo Rossi Bandeira de Italia Italia 6
Karl-Heinz Rummenigge Bandeira de Alemaña Alemaña Federal 5
Zbigniew Boniek Bandeira de Polonia Polonia 4
Zico Bandeira de Brasil Brasil 4
Alain Giresse Bandeira de Francia Francia 3
Falcão Bandeira de Brasil Brasil 3
Gerry Armstrong Irlanda do Norte 3
Laszlo Kiss Government Ensign of Hungary (1957-1990).svg Hungría 3

Véxase tamén

Ligazóns externas

Adidas Tango España

O Adidas Tango España foi o balón oficial do Mundial de Fútbol España 1982. O balón tiña mellaradas, respecto ao seu antecesor, a súa resistencia á auga, grazas a que as costuras eran impermeables. Trátase do último balón de coiro auténtico en ser utilizado nun Mundial de fútbol.

Camp Nou

O Camp Nou (literalmente Campo Novo en catalán) é un estadio de fútbol situado no distrito de Les Corts da cidade de Barcelona, Cataluña. É o estadio do Futbol Club Barcelona. No momento da súa inauguración, en 1957, foi bautizado simplemente como Estadio do FC Barcelona. Non foi ata o ano 2001 en que se adoptou oficialmente o nome actual, que é a denominación coa que popularmente sempre foi coñecido.

Cunha capacidade actual de 99.354 espectadores, é o estadio con máis capacidade de Europa e o sexto do mundo. Ten, desde 1998, a máxima cualificación (5 estrelas) que a FIFA pode atorgar a un estadio, sendo o primeiro estadio español en conseguir esta categoría.

Estadi de Sarrià

O Estadi de Sarrià era un estadio de fútbol español, situado no barrio de Sarrià, na cidade de Barcelona. Serviu de sede habitual ao Reial Club Deportiu Espanyol durante décadas. Na actualidade, na extensión do antigo campo de fútbol sitúase un parque rodeado por novos edificios de vivenda que ocupan a área total do entón estadio.

Estadio Benito Villamarín

O Estadio Benito Villamarín é un estadio de fútbol da cidade de Sevilla, España, onde xoga os seus partidos como local o Real Betis. É o segundo estadio en capacidade da cidade tras o Estadio de La Cartuja.

Leva o seu nome na honra a Benito Villamarín, un dos presidentes do club, segundo votación realizada polos abonados en outubro de 2010, en substitución do nome Manuel Ruiz de Lopera que levaba dende o ano 2000, recuperando así o seu nome orixinal.

Estadio Carlos Tartiere (1932)

O antigo Estadio Carlos Tartiere era un estadio de fútbol da cidade de Oviedo, en España. Nel xogou os seus partidos como local o Real Oviedo entre 1932 e 2000, cando pasou a xogar no novo estadio. Foi derrubado en 2003.

O campo recibía este nome polo primeiro presidente do club, Carlos Tartiere.

Estadio José Rico Pérez

O estadio José Rico Pérez é un estadio de fútbol, propiedade do Hércules Club de Fútbol. Foi inaugurado o 3 de agosto de 1974, e o seu nome débese ao ex presidente herculano José Rico Pérez. Posúe unha capacidade de aproximadamente 30.000 espectadores, e está situado na rúa Foguerer José Romeu Zarandieta, no barrio Polígono San Blas, na cidade de Alacant, España.

O seu propietario foi o Hércules CF desde a súa inauguración, ata que en 1994 pasou a mans do concello de Alacant. En maio de 2007, tras 13 anos de propiedade municipal, o Hércules recomprou o seu estadio.O estadio inaugurouse o 3 de agosto de 1974, cun partido amigable entre o Hércules e o FC Barcelona, que acabou cun 0-4.

O Rico Pérez viviu dúas fases moi claras: na primeira (1974-1986) viviuse a idade de ouro do Hércules, eses oito anos consecutivos en 1ª División, o Mundial do 1982 coa presenza da selección arxentina, campioa da edición anterior, e sede do 3º e 4º posto entre Francia e Polonia e, tras o descenso a 2ª, o ascenso a 1ª en 1984 ante o Castelló (2-0).

En 2001 o Alicante Club de Fútbol ascendeu a Segunda B tras máis de 40 anos. O club solicitou unha axuda ó concello de Alacant para renovar o seu estadio. En caso de non conseguir o diñeiro, solicitou como alternativa o uso compartido do Rico Pérez. O alcalde optou pola segunda opción. Desde entón o estadio é compartido. Pero o 11 de maio de 2007 o estadio volveu a mans do Hércules. Ademais subscribiuse unha cláusula no contrato de recompra por parte do Hércules que especifica como data máxima para o seu uso por parte do Alicante o ano 2012. O 03 de agosto de 2010, o Alicante CF anunciou a súa saída do Rico Perez eo seu retorno ao Camp Municipal Villafranqueza para a tempada 2010/11.

Estadio La Rosaleda

La Rosaleda é un estadio de fútbol que se atopa na cidade de Málaga (España). É sede do Málaga Club de Fútbol de Primeira División.

Anteriormente foi sede do Club Deportivo Málaga, do cal o Málaga CF é herdeiro. O filial malaguista tamén o utilizou como terreo de xogo habitual durante o seu período en Segunda. O Trofeo Costa do Sol de fútbol, organizado anualmente polo Málaga Club de Fútbol xunto co Concello de Málaga, celébrase neste estadio. A súa capacidade é de 30.044 espectadores, situándoo no cuarto posto entre os estadios de Andalucía.

Este campo de fútbol substituíu ao histórico campo malagueño dos Baños del Carmen. Ao alagarse este, La Rosaleda viuse obrigada a ser utilizada por primeira vez o 13 de abril de 1941 cun partido oficial entre o CD Malacitano e a AD Ferroviaria de Madrid. No entanto, a inauguración oficial produciuse o 14 de setembro de 1941, cun partido amigable entre o CD Málaga e o Sevilla FC. Neste partido, o Málaga tamén estreaba nome, pois a súa denominación anterior era CD Malacitano.

Estadio Martínez Valero

O Estadio Martínez Valero é un estadio de fútbol da cidade de Elx, na provincia de Alacant, España. É un recinto deportivo que alberga os partidos do Elche Club de Fútbol, equipo que milita actualmente na Segunda División.

O seu nome rende homenaxe ao que fose presidente do club ilicitano, Manuel Martínez Valero. Foi sede da maior goleada na fase final dun mundial, así como sede da final da Copa do Rei de fútbol de 2003. A Selección Española de fútbol disputou varios encontros amigables e oficiais. Foi candidato a albergar a final da Copa da UEFA de 2009.

Estadio Municipal El Molinón

O Estadio Municipal El Molinón–Enrique Castro “Quini”, coñecido como El Molinón, é un estadio de fútbol que se atopa na cidade de Xixón, na comunidade autónoma de Asturias. Nel dispútanse os encontros de fútbol que o Real Sporting de Gijón xoga como local e en ocasións tamén é empregado para facer concertos musicais.

Está situado no Parque Isabel la Católica, flanqueado polo río Piles. O seu nome fai referencia a unha grande acea (muíño hidráulico) que se erguía no lugar cando foi construído.

Non se coñecen con exactitude as datas da súa construción e inauguración. A primeira referencia á súa existencia, no diario local El Comercio, data do 20 de maio de 1908, cando se xogou un encontro cuxa nota na prensa non o presenta como algo excepcional, o cal fai sospeitar que o escenario xa era coñecido polos xixoneses e, por tanto, a existencia do estadio é aínda máis antiga.

A FIFA designouno como unha das sedes da Copa Mundial de Fútbol de 1982, disputada en España. Ademais, albergou oito encontros da selección española de fútbol.

Estadio Municipal de Balaídos

O Estadio Municipal de Balaídos é un estadio de fútbol situado na cidade de Vigo. É o estadio no que xoga como local o Real Club Celta de Vigo, equipo da Primeira división española.

Estadio Municipal de Riazor

O Estadio Municipal de Riazor (Abanca-Riazor por motivos de patrocinio) é un estadio público destinado principalmente á práctica de fútbol profesional masculino, situado na cidade da Coruña. Nel, xoga como os seus partidos como local o primeiro equipo masculino do Real Club Deportivo da Coruña.

Cunha capacidade para 32.660 espectadores sentados tras a reforma de 1995 a 1998 e un terreo de xogo cunhas medidas de 105×68 metros tras ser remodelado en 1982, é o estadio con maior capacidade de Galicia. O seu enderezo é Rúa de Manuel Murguía, s/n 15011 - A Coruña.

Estadio Ramón Sánchez Pizjuán

O Estadio Ramón Sánchez Pizjuán é o estadio do Sevilla Fútbol Club, situado no barrio de Nervión da cidade de Sevilla, en Andalucía.

Debe o seu nome ao que fora presidente do club durante 17 anos e iniciou os procesos da súa construción en 1938. A inauguración oficial produciuse o 7 de setembro de 1958 cun partido amigable entre o Sevilla FC e o Real Jaén. Tivo as súas maiores remodelacións en 1982 e nos anos noventa.

Estadio Santiago Bernabéu

O Estadio Santiago Bernabéu é un recinto deportivo, situado no distrito de Chamartín, ó norte da cidade de Madrid, España. Inaugurouse o 14 de decembro de 1947, sendo propiedade do Real Madrid Club de Fútbol. Ten unha capacidade de 80.354 espectadores e en 2007 o Estadio foi nombrado estadio elite pola UEFA.

Estadio Vicente Calderón

O Estadio Vicente Calderón é un recinto deportivo, propiedade do Atlético de Madrid, situado no distrito de Arganzuela da cidade de Madrid, á beira do río Manzanares.

Inaugurado o 2 de outubro de 1966, foi o estadio do Atlético durante 51 anos, ata a tempada 2016/17, trala que cambiou a súa sede ao Estadio Wanda Metropolitano. O último partido de competición oficial que disputou neste estadio foi o Atlético–Athletic (3–1), correspondente á 38ª xornada de Liga, o 21 de maio de 2017. Finalmente, albergou a final da Copa do Rei, disputada o 27 de maio do mesmo ano.

Estadio de La Romareda

O Estadio de La Romareda é o estadio de fútbol do Real Zaragoza. Pertence ó concello da cidade de Zaragoza e foi inaugurado o 8 de setembro de 1957 cun partido fronte ó Osasuna, no que os locais gañaron por 4-3.

O estadio foi remodelado varias veces. En 1977 termináronse de construír os novos chanzos cubertos e en 1982 con motivo da Copa Mundial de Fútbol de 1982, construíronse as cubertas de xeral sentado. Finalmente en 1994 o campo alcanzou o seu aspecto actual tras a reforma que serviu para que todas as localidades fosen de asento.

Foi unha das sedes dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992 para xogar partidos de fútbol.

A súa capacidade oficial é de 34.596, cunha afluencia media de 28.000 persoas nos partidos do Real Zaragoza.

A Romareda foi proposta como Estadio Olímpico na errada candidatura de Jaca aos Xogos Olímpicos de Inverno de 2014.

Estadio de Mestalla

O Estadio de Mestalla, oficialmente "Mestalla, camp del València", é o estadio do Valencia Club de Fútbol. O seu nome débese á quenlla de Mestalla que pasa por baixo do campo. Está situado entre a Avenida de Suecia e a Avenida de Aragón, no barrio de Mestalla da cidade de Valencia. Anteriormente, entre 1969 e 1974, chamouse Estadio Luis Casanova. Posúe unha capacidade de 55.000 espectadores todos sentados.

Actualmente está en construción o Nou Mestalla, que substituirá o Estadio de Mestalla.

Estadio de San Mamés (1913)

Para o novo estadio de San Mamés véxase: Estadio de San Mamés (2013).O estadio de San Mamés foi un estadio de fútbol localizado na cidade de Bilbao (Euskadi), onde xogou os seus partidos como local o Athletic Club desde 1913 ata a súa clausura e posterior demolición ao término da tempada 2012/13, cando pasou a xogar no San Mamés Barria. Tomaba este nome do veciño asilo de San Mamés, ao que pertencían os terreos sobre os que posteriormente se levantou o estadio. San Mamés foi un mártir que foi guindado aos leóns, de aí que aos xogadores do Athletic sexan alcumados os leóns.

A propiedade do estadio era do Athletic Club, aínda que os terreos onde se asentaba pertenceron á caixa BBK; posteriormente o club mercou tódolos dereitos sobre o terreo a cambio de que se utilizasen exclusivamente para fins deportivos. Tiña capacidade para 39.750 espectadores e un terreo de xogo de 105 x 68 metros. Foi o único estadio do estado que acolleu tódalas edicións da Primeira División desde a súa creación en 1928 ata a tempada 2012/13. Coñecíase co sobrenome de A Catedral.

Naranjito

Naranjito foi a mascota da Copa Mundial de Fútbol organizada por España no ano 1982.

Nuevo Estadio Municipal José Zorrilla

O Estadio Municipal José Zorrilla, está situado na cidade de Valladolid, capital da provincia de Valladolid, na comunidade autónoma española de Castela e León.

Serve de sede habitual ao Real Valladolid.

A dirección do estadio é Avenida do Mundial 82, s/n; 47014 Valladolid.

O Novo Estadio José Zorrilla, construíuse con motivo de ser unha das sedes do Copa do Mundo de Fútbol de 1982.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.