Meira

Meira é un concello da provincia de Lugo, pertence á comarca de Meira. Segundo o padrón municipal, en 2018 tiña 1.711 habitantes (1.794 no 2007,1.774 no 2006, 1.780 no 2005, 1.789 no 2004, 1.806 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «meirao», «meirego» ou «meirense».

Coordenadas: 43°13′0″N 7°16′59″O / 43.21667, -7.28306

Meira
Escudo de Meira
Meira2
Parte traseira da actual casa do Concello de Meira.
Situacion Meira
Situación
Xeografía
ProvinciaProvincia de Lugo
ComarcaComarca de Meira
Poboación1.711 hab. (2018)
Área46,5 km²
Densidade36,8 hab./km²
Entidades de poboación-
Política (2019[2])
AlcaldeAntonio de Dios Álvarez (PSdeG-PSOE [3])
ConcelleirosBNG: 1
PPdeG: 1
PSdeG-PSOE: 6
Outros: Ga.S 1
Eleccións municipais en Meira
Uso do galego[4] (2011)
Galegofalantes84,78%
Na rede
www.concellodemeira.com

Xeografía

O concello, composto polas parroquias de Meira (Santa María) e Seixosmil (Santo Isidro), está situada ó noroeste da provincia, entre a Terra Chá e as Serras Orientais, ó oeste da serra de Meira. O relevo é algo accidentado. No alto da serra de Meira está o Pedregal de Irimia, onde nace o río Miño. Climatoloxicamente isto tradúcese nun clima oceánico de montaña, con precipitacións durante todo o ano, con excepción dos meses de xullo e agosto. No inverno, e nun curto período de días, o normal e ter algo de neve.

Demografía

A poboación de Meira diminuíu coa perda de superficie que supuxo a constitución en 1935 dun novo concello, Ribeira de Piquín, e pasou de ser un dos municipios máis grandes da provincia, neses tempos, a ser un dos máis pequenos. Dende principios do século XX e ata 1950 a demografía apenas experimentou cambios e a partir de 1970 comeza unha etapa de estancamento, que en 1991 alcanzou unha evolución negativa.

Tamén cabe destacar que no verán, a poboación de Meira vese incrementada polas numerosas familias, turistas ou nativos que viven fóra, que veñen a pasar un tempo de desfrute estival.

Censo total 1.711 (2018)
Menores de 15 anos 200 (11.69 %)
Entre 15 e 64 anos 1.001 (58.5 %)
Maiores de 65 anos 510 (29.81 %)
Evolución da poboación de Meira   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
4.475 4.087 2.228 2.004 1.789 1.787 {{{13}}} {{{14}}}
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Historia

A historia desta vila está directamente relacionada coa fundación dunha comunidade monástica cisterciense, que algúns estudosos datan no ano 1143. En 1154, o rei Afonso VII outorgou aos Condes de Sarria, Álvaro Rodríguez e Sancha Fernández, a vila e o couto de Meira, que por aquel entón era un lugar totalmente virxe. En 1159, o fillo de Afonso VII, Fernando II, concedeulle a Meira a exención do pagamento da peaxe e o portádego en todo o reino.

Os bens do mosteiro cisterciense, chamado mosteiro de Santa María de Meira, foron medrando, grazas ás doazóns da monarquía. Paralelamente, tamén medraba a cobiza dos poderosos, que se levantaron contra os monxes. Fernando II tivo que redactar un decreto real convidando aos bispos de Oviedo e Lugo a apoiar a comunidade monacal de Meira. Non obstante os saqueos non proviñan só da sociedade civil, senón tamén da propia igrexa. Pero no ano 1515, e grazas á unión do mosteiro coa Congregación de Castelá, este viviu os seus anos de maior esplendor coa fundación da Facultade de filosofía.

A escola funcionou como centro cultural de primeira orde, ata a invasión napoleónica. O mosteiro sufriu as consecuencias de ter instalado un hospital ó servizo das tropas. Despois da invasión, os monxes volveron e repararon o mosteiro en ruínas, maila nunca máis recuperou o seu esplendor. Hoxe en día só queda a igrexa de Santa María de Meira e o edificio no que se sitúa a Casa do Concello.

O escudo de Meira compóñeno, sobre o fondo azul, no lado sinistro, de branco, o brazo de maije empuñando o báculo abacial de ouro, e sobre del, unha flor de lis, e no lado destro a mitra abacial e outra flor de lis. Sobre o todo, en banda, unha tira axadrezada de prata e goles. Sobre o escudo a coroa real cerrada.

Patrimonio artístico

Da cultura megalítica consérvase o dolmen do Cortello da Vella, as medorras de Paredes e as medorras de San Martín de Lúa.

A igrexa de Santa María de Meira, é un templo románico, declarado Monumento Histórico Artístico Nacional en 1931. Orixinalmente pertenceu a un mosteiro, xa desaparecido. Esta igrexa ten influencia da arquitectónica borgoñoa (importada de Francia) e está exenta totalmente da influencia compostelá. O templo ten planta de cruz latina, con tres naves no brazo maior e unha de cruceiro. Ten tamén cinco capelas na cabeceira, todas elas cubertas por bóvedas de canón apuntado. No interior consérvanse sepulcros con relevos e o escudo dos Bolaño, unha lápida abacial e varios retablos, entre os que destaca o maior, de estilo neoclásico, e o cruceiro, ámbolos dous do século XVII. Tamén se conserva unha colección de ourivaría sacra.

Outros monumentos relixiosos son a capela de Paredes, de planta rectangular, e a ermida de San Pedro, en Vilar de Mouros.

Dentro da arquitectura civil destaca a Casa da Xesteira, cunha pedra de armas decorada cunha inscrición alusiva ós Vélez e Mendoza, de 1731, e tamén a casa do Mosteiro.

Patrimonio natural

Meira pode presumir dunha paisaxe espectacular e virxe. Está rodeada por bosques e montes e bañada polo río Miño. Tamén é posible desfrutar da Ruta Miño-Eo. Na parte oriental do municipio está a fervenza da Mexadoira, no chamado rego de Murias. Na beira do río Eo atópase a área recreativa da Treita. As árbores máis habituais destes bosques son os carballos, bidueiros e castiñeiros. A flora autóctona, a parte das árbores mencionadas, compóñena toxos, xestas e uz.

A fauna da comarca é moi numerosa: perdices, paspallás, pombos, lobos, raposos, corzos, xabarís... Nos ríos, as troitas e as anguías son as protagonistas e xa no río Eo hai tamén salmóns.

Mención a parte merece o Pedregal de Irimia, nacemento do río Miño. É aquí onde manan as primeiras fontes do río Miño, augas que van a dar á lagoa da Fonmiñá, na Pastoriza.

Patrimonio etnográfico

Dentro do patrimonio etnográfico do concello atópase a festa da malla, unha festa na que se rememora este labor do campo e que foi declarada no ano 2004 de interese turístico de Galicia.

Refráns de Meira

"Xente de Meira, tropa lixeira"

Galería de imaxes

Artigo principal: Galería de imaxes de Meira.
Meira1

A alameda de Meira, no centro da vila.

Meira0

Colexiata de Sta. María e Concello de Meira.

Meira4

Lateral da colexiata de Sta. María en Meira.

Placa altimétrica Meira

Placa altimétrica do concello.

PedregalIrimia1

Pedregal de Irimia

PedregalIrimia2

Pedregal de Irimia

PedregalIrimia3

Placa Avelino Díaz

Lugares de Meira

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Meira vexa: Lugares de Meira.

Notas

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Goberno de España, Ministerio del Interior (ed.). "Elecciones 2019". resultados.eleccioneslocaleseuropeas19.es. Consultado o 27 de maio de 2019.
  3. Federación Galega de Municipios e Provincias (ed.). "Meira". www.fegamp.gal. Consultado o 14 de setembro de 2019.
  4. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Consultado o 14 de outubro de 2014.

Véxase tamén

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre concellos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.
Caraño, Pol

San Martiño de Caraño é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 139 habitantes (67 homes e 72 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

Carlos Blanco Yáñez

Carlos Blanco Yáñez, nado en Meira o 18 de xaneiro de 1934 e finado en Vigo o 12 de abril de 1998, foi un editor galego.

Comarca de Meira

A comarca de Meira é unha comarca galega situada na provincia de Lugo cuxa capital é Meira. A esta comarca pertencen os concellos de Meira, Pol, Ribeira de Piquín e Riotorto.

Fraialde, Pol

Santa María de Fraialde é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 57 habitantes, deles 29 eran homes e 28 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

Hermunde, Pol

San Pedro de Hermunde é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 91 habitantes, deles 46 eran homes e 45 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

Meira, Meira

Santa María de Meira é unha parroquia no concello de Meira, na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2010 tiña 1.616 habitantes, deles 798 eran homes e 818 eran mulleres, 6 máis ca en 2007.

Meira, Moaña

Santa Eulalia de Meira é unha parroquia que se localiza no concello de Moaña. Segundo o IGE en 2011 tiña 3.956 habitantes (1.976 mulleres e 1.980 homes), distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 3.820 habitantes.

Milleirós, Pol

Santiago de Milleirós é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 52 habitantes (30 homes e 22 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

Moaña

Moaña é un concello da provincia de Pontevedra, situado na península que dá nome á comarca do Morrazo. O seu xentilicio é moañés. É un concello pequeno (35,1 km²) que no 2016 tiña unha poboación de 19 458 habitantes, cunha alta densidade de poboación (554,35 hab./km²).

Pol

Pol é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca de Meira. Segundo o IGE en 2014 tiña 1.738 habitantes (En 2009 tiña 1.865, 1.913 en 2007).

Pol, Pol

Santo Estevo de Pol é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 32 habitantes, deles 16 eran homes e 16 eran mulleres, o que supón unha diminución de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

Provincia de Lugo

Lugo é unha das catro provincias de Galicia creadas por Javier de Burgos en 1833. É a meirande provincia galega e a de menor poboación relativa.

Limita ó norte co mar Cantábrico, ó oeste coa provincia da Coruña e a de Pontevedra, ó sur coa provincia de Ourense e ó leste co Principado de Asturias e a provincia de León, pertencente a Castela e León. A súa capital e a cidade máis poboada é Lugo, sendo a segunda cidade en poboación Monforte de Lemos, seguida de Viveiro, Vilalba, Sarria, Ribadeo, Foz, Burela e Chantada.

Aínda que é a maior das provincias galegas, é a terceira en número de habitantes, con 339 386 habitantes en 2015, tras A Coruña e Pontevedra.

Ribeira de Piquín

Ribeira de Piquín é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca de Meira. Segundo o IGE en 2015 tiña 580 habitantes (664 no 2010, 771 no 2006, 785 no 2005, 810 no 2004, 827 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «ribeirego».

Riotorto

Riotorto é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca de Meira. Segundo o IGE en 2015 tiña 1.364 habitantes (1.634 no 2006, 1.669 no 2005, 1.726 no 2004, 1.762 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «riotortego» ou «riotortense».

Seixosmil, Meira

Santo Isidro de Seixosmil é unha das dúas parroquias do concello lugués de Meira, na comarca de Meira, xunto con Santa María de Meira. No ano 2010 tiña 171 habitantes.

Aínda que antigamente celebraba a festa do Santo Isidro, actualmente só se celebra a festividade da Virxe das Mercedes (o cuarto domingo de setembro).

Serra de Meira

A serra de Meira é unha aliñación montañosa da provincia de Lugo, pertencente ao macizo Galaico e forma parte das serras orientais de Galiza.

Esténdese ao oeste do río Eo. Na súa vertente oeste nace o río Miño. Está formada por lousas paleozoicas. O seu monte máis alto é o monte Meira, de 896 m de altitude.

Suegos, Pol

Santa Eulalia de Suegos é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 153 habitantes (76 homes e 77 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

Torneiros, Pol

San Lourenzo de Torneiros é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 97 habitantes (47 homes e 50 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

Valonga, Pol

Santa María de Valonga é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 293 habitantes, deles 141 eran homes e 152 eran mulleres, o que supón unha diminución de 10 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.