Marcos o Evanxelista

San Marcos o Evanxelista (século I) vén sendo considerado tradicionalmente o autor do Evanxeo de Marcos.

Adoita identificárselle con "Xoán, tamén chamado Marcos". Este personaxe aparece varias veces nos Feitos dos Apóstolos. Cítaselle por primeira vez en Feitos 12:12, cando Pedro, milagrosamente liberado do cárcere, refúxiase en casa de María, nai de Xoán, por alcume Marcos. Acompañou a Pablo de Tarso e a Bernabé na primeira viaxe de Paulo (Feitos 13:5), pero separou deles cando chegaron a Panfilia, regresando a Xerusalén (Feitos 13:13). Cando Paulo ía iniciar a súa segunda viaxe, tivo unha grave disputa con Bernabé á mantenta de Xoán, chamado Marcos: Bernabé quería que fose con eles, pero Paulo negábase, xa que os abandonara na viaxe anterior. Paulo e Bernabé terminaron por separarse, e Marcos acompañou o segundo na súa viaxe a Chipre (Feitos 15:37-39).

Non está claro se este personaxe, "Xoán, tamén chamado Marcos" é o mesmo ao que se fai referencia nalgunhas epístolas atribuídas a Paulo, concretamente en Timoteo 4:11, Colosenses 4:10, Filemón 1:24 e na Primeira Epístola de Pedro (1Pedro 5:13). En Colosenses e Filemón di del que é curmán, ou sobriño, de Bernabé, o que podería explicar que este disputase con Paulo acerca de Marcos.

Non está claro que todas as mencións neotestamentarias fagan referencia ao mesmo personaxe, aínda que si parece o máis probable.

Para a Igrexa Copta e para a Igrexa Ortodoxa, Marcos foi o primeiro papa de Alexandría.

Marcos o Evanxelista
Grandes Heures Anne de Bretagne Saint Marc
Nacementovalor descoñecido
 Palestina
Falecemento25 de abril de 68
 Alexandría
SoterradoBasílica de San Marcos
NacionalidadeLibia
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónsacerdote
Mark Evangelist
Marcos o Evanxelista.
Calendario romano xeral

O calendario romano xeral, coñecido en latín como calendarium romanum generale, é o calendario litúrxico oficial para as celebracións na forma ordinaria do rito romano na Igrexa católica latina. Rexe a ordenación do ano litúrxico indicando o ciclo total das celebracións do "misterio do Señor" e as datas das celebracións dos santos, ou santoral. Ademais do xeral existen calendarios particulares, como calendarios diocesanos, nacionais, de igrexas particulares ou de familias relixiosas.

Consonte o ano litúrxico católico o calendario estrutúrase en dous ciclos, o temporal e o santoral, o primeiro concirne a Cristo e ao segundo concirne aos días dedicados a lembrar e venerar a algúns santos e beatos.

Exipto (provincia romana)

A provincia romana de Exipto (latín: Aegyptus, grego: Αἴγυπτος) creouse no ano 30 a.C. logo de que Octavio (o futuro emperador romano Octavio Augusto) derrotara ao seu rival Marco Antonio, depuxera á faraoa Cleopatra, e anexara o Reino Ptolemaico ao Imperio romano. A provincia romana abarcou a maior parte do actual Exipto agás a península do Sinaí (que máis tarde sería conquistada por Traxano). Aegyptus limitaba coas provincias de Creta e Cirenaica cara ao oeste e Xudea (máis tarde Arabia Petraea) cara ao leste.

A provincia chegou a servir como un gran produtor de gran para o imperio e tiña unha economía urbana moi desenvolvida. Aegyptus foi, de lonxe, a provincia romana oriental máis rica, e, de lonxe, a provincia romana máis rica fóra da Italia romana. Alexandria, a súa capital, posuía o maior porto, e era a segunda cidade máis grande do Imperio romano.

Igrexa ortodoxa copta

O Patriarcado ou Igrexa Ortodoxa Copta de Alexandría é unha igrexa fundada, segundo a tradición, polo apóstolo e evanxelista Marcos a mediados do século I (arredor do ano 60) con sé en Alexandría, sendo a principal igrexa cristiá en Exipto. É unha das igrexas ortodoxas orientais, separadas do que hoxe son a Igrexa católica e a Igrexa ortodoxa logo do Concilio de Calcedonia por discrepancias sobre a natureza de Cristo. O seu máximo xerarca é o Papa de Alexandría e Patriarca de Toda África na Santa Sé de San Marcos, dende 2012 Teodoro II.

Lalibela

Lalibela (en amhárico: ላሊበላ) é unha cidade na rexión de Amhara, Etiopía, famosa pola súa arquitectura escavada en rocha e súas igrexas monolíticas. A totalidade de Lalibela é unha gran antigüidade da civilización medieval e post-medieval de Etiopía. Lalibela é unha das cidades máis sagradas de Etiopía, superada só por Axum, e un centro de peregrinación. A diferenza de Axum, a poboación de Lalibela é case completamente Cristiana Ortodoxo Etíope.

Etiopía foi unha das primeiras nacións en adoptar o cristianismo na primeira metade do século IV, e as súas raíces históricas datan do tempo dos Apóstolos. As igrexas mesmas datan dos séculos séculos XIII, e tradicionalmente datan do reinado da dinastía Zagwe do rei Gebre Mesqel Lalibela (r. Ca. 1181–1221).O deseño e os nomes dos edificios principais de Lalibela son amplamente aceptados, especialmente polo clero local, para ser unha representación simbólica de Xerusalén. Isto levou a algúns expertos a datar as formas actuais da igrexa aos anos seguintes á toma de Xerusalén en 1187 polo líder musulmán Saladino.Lalibela está localizada na zona norte de Wollo na rexión de Amhara, a aproximadamente 2.500 m. por enriba do nivel do mar. É a cidade principal de Lasta woreda, que anteriormente formaba parte de Bugna woreda. As Igrexas talladas na rocha de Lalibela foron declaradas Patrimonio da humanidade en 1978.

Marcos

O antropónimo masculino Marcos pode referirse a:

Marcos o Evanxelista, discípulo de San Pedro, un dos catro principais redactores dos Evanxeos;

Marcos papa da igrexa católica no século IV;

Marcos Denevi, escritor arxentino;

Marcos Moshinsky, investigador e físico mexicano de orixe ucraína;

Marcos Nine Búa, director e guionista galego;

Marcos Paz, político arxentino;

Marcos Pereiro, humorista galego;

Marcos S. Calveiro, escritor e avogado galego;

Marcos Sastre, escritor, mestre, pintor e xornalista uruguaio;

Marcos Seixo Pastor, historiador e investigador galego;

Marcos Antonio Serrano Rodríguez, ciclista galego;

Marcos Valcárcel, historiador, xornalista e escritor galego (1958-2010).Amais, como topónimo pode referirse a:

Marcos, lugar da parroquia de San Miguel de Negradas, no concello do Vicedo.

Palacio Ducal de Venecia

O Palacio Ducal (en italiano Palazzo Ducale, e antigamente Palazzo Dogale como sede do dux, en italiano doge), un dos símbolos da cidade de Venecia e unha das obras mestras do gótico veneciano, é un edificio situado na área monumental da Praza de San Marcos, no sestiere de San Marco, entre a praza homónima e o peirao do Palazzo Ducale, contiguamente á basílica de San Marcos.

Distínguese por un estilo que, inspirándose na arquitectura bizantina e oriental, exemplifica ben a intensidade das relacións comerciais e culturais da Serenissima e outros estados europeos, a súa belza baséase nun astuto paradoxo estética e física, conectado co feito de que a masa pesada do corpo principal está apoiado polo que parecen delgadas columnas talladas. O interior, agora parcialmente privado das obras que o decoraban, aínda mantén unha gran pinacoteca, que presenta obras dos máis famosos mestres venecianos, incluíndo Jacopo e Domenico Tintoretto, Tiziano Vecellio, Francesco Bassano, Paolo Veronese, Giambattista Zelotti, Jacopo Palma máis Novos, Andrea Vicentino e Antonio Vassilacchi.

Antiga sede do dux a da maxistratura veneciana, foi fundado despois do ano 812, varias veces golpeado polo lume e en consecuencia reconstruído, seguiu a historia da Serenissima, dende os inicios ata o seu fin: a anexión de Venecia ao reino de Italia e o paso do edificio á xurisdición deste último, converténdose en museo. Actualmente é a sede do Museo civico di Palazzo Ducale, parte da Fondazione Musei Civici di Venezia (MUVE), foi visitado por 1 319 527 persoas en 2012.

San Marcos

San Marcos pode referirse a:

Marcos o Evanxelista, autor dun dos catro Evanxeos canónicos.

San Marcos, papa, un dos papas da Igrexa Católica.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.