Marco Virgilio García Quintela

Marco Virgilio García Quintela, nado en Penagos (Cantabria) en 1958, é un especialista en historia antiga de Galicia.

Marco Virgilio García Quintela
Nacemento1958
 Penagos
NacionalidadeEspaña

Traxectoria

Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela en 1980, doutorouse en 1984 cunha tese sobre Filosofía e Sociedade na Xonia arcaica. Obtivo o premio extraordinario de doutoramento en 1987.

Foi profesor da Universidade de Valencia e exerce como tal en Santiago dende 1991. Foi profesor invitado na Ecole Practique de Hautes Etudes de París en 2006, na Escuela Nacional de Antropología e Historia e polo Instituto de Investigaciones Antropolígicas de la UNAM (México).

Integrou o consello de redacción da revista Gallaecia e do Cuaderno de Estudios Gallegos. É colaborador do Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos, membro de honra da Societé Belge d´Etudes Celtiques e coordina varios grupos de investigación.

Obras

  • Soberanía e Santuarios na Galicia castrexa (2006)
  • Santuarios de la Galicia Céltica (2008)
  • La organización social y política de los galaico-lusitanos (2007)
  • Mitología y Mitos de la Hispania prerromana (1999)
  • Le programma d´acces à la rayauté dans le monde celtique:pour une antropologie politique celtique (2003)
  • Petroglifos podomorfos e investiduras reales célticas (2000)
  • Sun cycle and landscape:defining a celtic pattern (2004)
14 de abril

O 14 de abril é o 104º día do ano do calendario gregoriano (105º nos anos bisestos). Quedan 261 días para finalizar o ano.

Bandua

Bandua foi un dos principais deuses dos galaicos e lusitanos, considerado o deus da guerra e vinculado á tradición céltica centroeuropea. Está encadrado polos investigadores como un deus indoeuropeo da primeira función (segundo estudos de Georges Dumézil). Estes deuses caracterízanse por usar a "maxia dos lazos", pola cal ataba aos seus inimigos ou vinculaban maxicamente aos seus seguidores. A estrutura social de confrarías de guerreiros que vivían no monte adicados ao oficio da guerra e a caza xerou o culto, adoptando actitudes e maneiras que reproducen aspectos da divindade á que se vinculaban maxicamente.

Cultura castrexa

A cultura castrexa foi un conxunto de manifestacións culturais do noroeste da Península Ibérica que durou desde finais da Idade de Bronce (século IX ou VIII a.C.) ata o século I d.C. A súa característica máis notábel son os poboados amurados coñecidos como castros (do latín castrum, campamento), dos que toma o nome; só reciben o nome de citanias determinados castros portugueses (como, por exemplo, o de Briteiros), onde esa palabra se emprega como topónimo do castro. A súa área de extensión chega ata os ríos Navia e Túa polo leste e o Douro polo sur.

Desenvolveuse durante a Idade de Ferro sobre un forte substrato indíxena da etapa final da Idade de Bronce. A esta compoñente precastrexa sumáronselle influencias culturais centroeuropeas, atlánticas e mediterráneas; as primeiras serían consideradas tradicionalmente celtas e de aí a identificación tanto culta como popular e mítica que deu raíz ao celtismo. No lento período formativo, que duraría ata o século V a.C. os castros fóronse estendendo de sur a norte e da costa cara ao interior. Esta cultura desenvolveuse a continuación durante dous séculos e comezou a ser influenciada pola cultura romana no século II a.C. e continuou na forma de Cultura Galaico-romana despois da invasión romana e ata os séculos III ou mesmo o IV d.C.

Rosa Brañas

Rosa Brañas Abad (Lugo, 1965) é unha historiadora galega.

Vento e chuvia

Vento e chuvia. Mitoloxía da antiga Gallaecia é un libro de Manuel Gago Mariño, con ilustracións de Manel Cráneo, publicado por Edicións Xerais en novembro de 2013. É un proxecto editorial de ficción divulgativa sobre a mitoloxía da antiga Gallaecia.

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.