Mar Interior de Seto

O mar Interior de Seto (瀬戸内海 Seto Naikai)', mar de Seto ou Setouchi separa as illas de Honshu, Shikoku e Kyūshū, tres das catro illas principais no sur do Xapón. Este mar está conectado co mar do Xapón, ao oeste, e co mar de Filipinas (océano Pacífico), ao leste.

A rexión que inclúe o Mar Interior de Seto e as zonas costeiras de Honshū, Shikoku e Kyūshū é coñecida como a Rexión de Setouchi. Serve como unha vías navegables, conectando o Océano Pacífico ao Mar de Xapón. Conecta a Baía Osaca e ofrece unha conexión de transporte marítimo a centros industriais na rexión de Kansai, incluíndo Osaca e Kōbe. Antes da construción da Liña Principal San'yō, era a principal conexión de transporte entre Kansai e Kyūshū.

As prefecturas de Yamaguchi, Hiroshima, Okayama, Hyōgo, Osaca, Wakayama, Prefectura de Kagawa, Prefectura de Ehime, Prefectura de Tokushima, Prefectura de Fukuoka e Ōita teñen todas litoral no mar interior de Seto; As cidades de Hiroshima, Iwakuni, Takamatsu, e Matsuyama tamén localízanse nel.

A rexión de Setouchi é coñecida polo seu clima moderado, cunha temperatura estable durante todo o ano e os niveis de choiva relativamente baixos. O mar tamén é famoso pola súa periódica marea vermella (赤潮 akashio) causada por densas agrupacións de certos fitoplancton que dan como resultado a morte dun gran número de peixes.

Desde a década de 1980, as costas norte e sur do mar foron conectadas polas tres rutas do Proxecto da Ponte de Honshū-Shikoku, incluíndo a Ponte Grande de Seto, que serve tanto o tráfico ferroviario como automobilístico.

Mar Interior de Seto
瀬戸内海
Inlandsea
Localización administrativa
EstadoFlag of Japan.svg Xapón
DivisiónPrefecturas de Ehime, Fukuoka, Hyōgo, Hiroshima, Kagawa, Okayama, Osaca, Ōita, Tokushima, Wakayama e Yamaguchi
Localización xeográfica
Océano / MarOcéano Pacífico
ContinenteAsia
ArquipélagoArquipélago xaponés
Illa/sHonshu, Shikoku e Kyūshū
Coordenadas34°10′N 133°20′L / 34.167, -133.333Coordenadas: 34°10′N 133°20′L / 34.167, -133.333
Xeografía
Mares contiguosMar do Xapón e mar de Filipinas
Subdivisiónsmar de Suo, mar de Iyo, mar de Akai, mar de Bingo, mar de Harima e baía de Osaka
Accidentes
EstreitosEstreito de Kii, estreito de Naruto e estreito de Hōyō (mar de Filipinas) e estreito de Kanmon (mar do Xapón)
Características
Superficie23.203 km²
Lonxitude máxima450 km.
Anchura máxima15-55 km
Profundiade máxima105 m.
Profundidade media37´3 m.
Mapa
JaponMarInterior1

Grandes Lagos do Xapón
De Japanse Binnenzee

Mar o lago de Seto e prefecturas do Xapón

Extensión

A definición de Organización Hidrográfica Internacional dos límites do mar interior de Seto (publicada en 1953) é a seguinte:[1]

Occidente. O límite sueste do Mar do Xapón (52) [no Shimonoseki-kaikyo. Unha liña que parte de Nagoya Saki (130° 49'E) en Kyûsû a través das illas de Uma Sima e Muture Simia (33° 58'5N) ata Murasaki Hana (34° 01'N) en Honsyû].
No leste (Kii Suidô). Unha liña que corre desde Takura Saki (34 ° 16'N) en Honsyû ata Oishi Hana na illa de Awazi, a través desta illa ata Sio Saki (34° 11'N) e logo a Oiso Saki en Sikoku.
No sur (Bungo Suidô). Unha liña que une Sada Misaki (33° 20'N) en Sikoku e Seki Saki en Kyūsyû.

Características xeográficas

Seto Sea over Great Seto Bridge
2004 posta de sol sobre o mar interior de Seto. A ponte en primeiro plano é a Gran ponte de Seto en Kurashiki, Prefectura de Okayama.

O mar interior de Seto ten 450 km de leste a oeste. O ancho de sur a norte varía de 15 a 55 km. Na maioría dos lugares, a auga é relativamente pouco profunda. A profundidade media é de 38 m., a maior profundidade é de 105 m..[2]

O estreito de Naruto conecta a parte oriental do mar interior de Seto cara á canle Kii, que á súa vez se conecta ao océano Pacífico. A parte occidental do Mar Interior de Seto conéctase ao Mar do Xapón a través do estreito Kanmon e ao Pacífico a través da Canle Bungo.

Cada parte do mar interior de Seto ten un nome distinto en xaponés. Por exemplo, Iyo-nada (伊 予 灘) refírese ao estreito entre as prefecturas de Ehime, Yamaguchi e Ōita na porción occidental do mar; Aki-nada (安 芸 灘) é a extensión aberta ao oeste das Illas Geiyo, preto da prefectura de Hiroshima; e Suō-nada (周 防 灘) refírese á extensión entre a prefectura de Yamaguchi e Suō-Ōshima. Hai tamén moitos estreitos localizados entre as illas principais, así como varios máis pequenos que pasan entre as illas ou conectan o Mar Interior de Seto a outros mares ou ao Pacífico.

Case 3.000 illas están localizadas no mar interior de Seto, incluíndo as illas máis grandes Awaji-shima e Shōdo-shima. Moitas das illas menores están deshabitadas.

Illas principais

  • Parte oriental: Illa Awaji, Illa Shōdo, illas Ieshima, illas Naoshima, Illas Shiwaku
  • Parte central: Ōmishima, Innoshima, Itsukushima (popularmente coñecida como Miyajima), Illas Hinase, Illas Kasaoka
  • Parte occidental: Suō-Ōshima, Illas Uwakai, illas Hashira-jima.

Historia

Crese que na última idade de xeo o nivel de mar era máis baixo que o de hoxe. Despois da idade do xeo, a auga do mar vertéuse nunha cunca entre as montañas Chūgoku e as montañas Shikoku e formou o Mar Interior de Seto como o coñecemos hoxe.

Desde a antigüidade, o Mar Interior de Seto serviu como principal liña de transporte entre as súas zonas costeiras, incluíndo o que é hoxe a rexión de Kansai e Kyūshū. Foi tamén unha liña principal de transporte entre Xapón e outros países, incluíndo Corea e China. Mesmo despois da creación de importantes estradas como Nankaidō e San'yōdō, o Mar Interior de Seto permaneceu como unha ruta de transporte importante. Hai rexistros de que algúns emisarios estranxeiros de China e Corea que navegaron polo Mar Interior de Seto.

Debido á importancia do tráfico marítimo, os poderes rexionais tiñan frecuentemente as súas propias armadas privadas. En moitos documentos, estas armadas chámanse suigun (水 軍 "exército de auga"), ou simplemente piratas. Ás veces, eran considerados como inimigos públicos, pero na maioría dos casos concedéuselle o dereito á autogoberno como resultado da súa forza.

No século XII, Taira no Kiyomori planeou trasladar a capital de Kyoto á vila costeira de Fukuhara (hoxe Kōbe) para promover o comercio entre o Xapón e a dinastía Song de China. Esta transferencia non tivo éxito, e pouco despois Kyoto volveuse a ser a capital. Máis tarde, a Batalla de Yashima tivo lugar na costa da actual Takamatsu.

Durante o período feudal, suigun tomou o poder na maioría das zonas costeiras. O Kono Provincia de Iyo (hoxe Prefectura de Ehime) e Kobayakawa (posteriormente Mōri) na Provincia de Aki (hoxe unha parte da Prefectura de Hiroshima) foron dous dos máis famosos señores suigun.

No período Edo, o Mar Interior de Seto foi unha das liñas de transporte máis frecuentadas do Xapón. Foi parte dunha ruta de navegación en torno ás illas de Xapón a través do Mar de Xapón. Moitos buques navegaron desde as súas zonas costeiras ata a área ao longo do Mar de Xapón. Non era só a principal liña de transporte entre Kansai e Kyūshū, senón tamén cara ás rexións de Hokuriku, Tōhoku, e ata Hokkaidō (que chamábase Ezo no momento). Os principais portos do período Edo foron Osaca, Sakai, Shimotsui, Ushimado, e Tomonoura. O mar interior de Seto tamén serviu a moitos daimyōs na área occidental de Xapón como a súa ruta ata e desde Edo, para cumprir coas súas obrigas en virtude do sankin-kōtai. Usáronse moitos barcos ​​de Osaca. Grazas ao transporte a través do mar interior de Seto, Osaca converteuse no centro económico do Xapón. Cada han tiña unha oficina chamada Ozakayashiki en Osaca. Estes "Ozakayashiki" estaban entre as primeiras formas de bancos do Xapón, facilitando o comercio interior e axudando a organizar os ingresos dos daimyo, que eran en forma de koku, fardos xigantes de arroz.

O mar interior de Seto tamén formaba parte da ruta oficial de Chosendentsushi, levando os emisarios coreanos ao Shogunato.

Despois da Restauración Meiji, as cidades costeiras ao longo do Mar Interior de Seto foron rapidamente industrializadas. Unha das sedes da Armada imperial xaponesa construíuse na cidade de Kure. Desde o período Meiji, o desenvolvemento do transporte terrestre reduciu a importancia do mar interior de Seto como liña de transporte. As grandes innovacións no transporte terrestre inclúen a Liña de Ferrocarril Principal de San'yō en Honshū e a Liña de Ferrocarril Principal de Yosan en Shikoku (ambas completas antes da Segunda Guerra Mundial e tres series de pontes que conectan Honshū e Shikoku (terminadas a finais do século XX). O mar interior de Seto aínda é usado por unha liña de transporte de carga internacional e varias liñas de transporte local que conectan Honshū con Shikoku e Kyūshū.

Notas

  1. "Limits of Oceans and Seas, 3rd edition" (PDF). International Hydrographic Organization. 1953. Consultado o 7 de febreiro de 2010.
  2. "Inland Sea". Encyclopædia Britannica Online. Consultado o 22 February 2013.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Canle de Mozambique

A Canle de Mozambique é unha porción do océano Índico entre a illa de Madagascar e o sueste de África, isto é, Mozambique. Foi un punto de choque durante a Segunda Guerra Mundial. A canle ten un ancho de aproximadamente 460 quilómetros nos seus punto máis angosto entre Angoche (Mozambique) e Tambohorano (Madagascar).

A canle alcanza unha profundidade de 3,292 metros ao redor dos 230 quilómetros ao interior desde a liña litoral de Mozambique. Unha corrente cálida flúe ao longo da canle en dirección sur para logo internarse na Corrente Agulhas, fóra da costa occidental de Suráfrica.

Golfo Pérsico

O Golfo Pérsico (الخليج الفارسي , خليج فارس) é un golfo localizado no Medio Oriente, como un brazo do Mar de Arabia, entre a Península da Arabia e o Irán.

Golfo de Anadyr

O Golfo de Anadyr, ou Baía de Anadyr (ruso: Анадырский залив), é unha gran baía no mar de Bering no extremo nordés da Siberia.

Golfo de Aqaba

O golfo de Aqaba (en árabe: Bahr el-Akabah), tamén chamado de golfo de Eilat, consiste da baía nordeste do mar Vermello e separa a Arabia da Península do Sinaí.

Os países bañados polo golfo de Aqaba son o Exipto, Israel, Xordania (a cidade de Aqaba fica na Xordania) e mais a Arabia Saudita.

A baía ten unha extensión duns 175 km, no seu lugar máis amplo mede 29 km. A maior profundidade acada os 1.827 m.

A baía está considerada como un excelente lugar para o mergullo.

Golfo de Sidra

O Golfo de Sidra (árabe: خليج سرت, Khalij Surt), ou Gulf of Sirte (árabe: خليج السدرة, Khalij as-Sidra) polo porto de Sidra, é un corpo de auga no mar Mediterráneo na costa norte de Libia. Historicamente tamén coñeceuse como o Gran Sirte ou Greater Syrtis (Latín: Syrtis Major, Grego: Σύρτις μεγάλη, que contrasta con Syrtis Minor en Tunicia).

Kitakyushu

Kitakyushu (北九州市, きたきゅうしゅうし; Kitakyushu-shi) é un concello da prefectura de Fukuoka no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Kyūshū e da prefectura, na illa de Kyūshū. Ten 487,88 km² de superficie e unha poboación de 984.713 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 2.020 hab./km².

O concello de Kitakyushu limita pola terra cos concellos de Ashiya, Mizumaki, Nakama, Kurate, Nōgata, Fukuchi, Kawara, Miyako, Yukuhashi e Kanda (da prefectura de Fukuoka); e por mar co concello de Shimonoseki (prefectura de Yamaguchi).

Lista de Illas do Xapón

Esta é unha listaxe das illas do Xapón.

Mar Morto

O Mar Morto, en hebreo ים המלח, árabe البحر الميت, é un lago de auga salgada do Oriente Medio.

Mar Vermello

O mar Vermello é un golfo do océano Índico entre África e Asia. Ó sur, comunica co océano Índico polo estreito de Bab el-Mandeb e o golfo de Adén. Ó norte atópase a península do Sinaí, o golfo de Aqaba e o canal de Suez (que permite a comunicación co mar Mediterráneo).

Mar da China Meridional

O mar da China Meridional (en chinés 南海 ou 南洋, Nan Hai: "mar do Sur") é un mar marxinal, parte do océano Pacífico, abranguendo a área comprendida desde Singapur até o estreito de Taiwan, de aproximadamente 3 500 000 km². As minúsculas illas do mar da China Meridional, colectivamente un arquipélago, cóntanse por centos.

Mar de Amundsen

O mar de Amundsen é unha porción do océano Antártico atópase na Terra de Marie Byrd entre o cabo Dart (126° 9' O) da illa Siple e o cabo Flying Fish (102° 20' O) da illa Thurston, na Antártida.

Foi o explorador noruegués Nils Larsen na súa expedición de 1928-1929 quen ao explorar a área en febreiro de 1929 deulle nome na honra ao seu compatriota, o explorador Roald Amundsen, quen foi o primeiro en alcanzar o Polo sur.

Mar de Barents

O mar de Barents é unha parte do océano Ártico, situado ao norte de Noruega e de Rusia. Leva o nome do navegante holandés Willem Barents. É unha plataforma continental bastante profunda (230 m de media), rodeada polo mar de Noruega ao oeste, o arquipélago de Svalbard (Noruega) ao noroeste, e as illas de Terra de Francisco Xosé e Nova Cembla (Rusia) ao leste e nordeste.

Os portos de Múrmansk (Rusia) e Vardø (Noruega) atópanse na metade meridional do mar de Barents, e permanecen libres de xeos ao longo de todo o ano debido ás correntes do océano Atlántico norte. En setembro, practicamente todo o mar de Barents está libre de xeo.

Mar de Filipinas

O Mar de Filipinas é un mar marxinal ó leste e norte das Filipinas, que ocupa unha superficie estimada de 5 millón km², situado na parte norte e oeste do Océano Pacífico. Está delimitado polo arquipélago filipino (Luzón, Samar, Leyte e Mindanao) polo suroeste; por Palau, Yap e Ulithi (das Illas Carolinas) polo sueste; polas Illas Marianas, incluíndo Guam, Saipan e Tinian, polo leste; as Ogasawara e Iwo Jima polo nordeste; as illas xaponesas de Honshu, Shikoku e Kyūshū polo norte; as Illas Ryukyu polo noroeste; e Taiwan polo oeste.

Mar de Galilea

O mar de Galilea é un lago de auga doce.

Mar de Irminger

O Mar de Irminger é un mar mar marxinal do Océano Atlántico Norte.

Foi nomeado polo vicealmirante danés Carl Ludvig Christian Irminger (1802-1888), tras o cal tamén se nomeou a Corrente Irminger.

Mar de Savu

O mar de Savu (en indonesio, Laut Sawu) é un pequeno mar do océano Índico localizado no interior do arquipélago indonesio, nomeado así pola illa de Savu (Sawu), cuxas augas pertencen a Indonesia e Timor Leste.

Mar de Visayas

O Mar de Visayas é un mar interior das Filipinas, un pequeno mar que xeralmente se considera parte do mar de Filipinas (á súa vez parte do Océano Pacífico), situado no interior do arquipélago das illas Visayas, Visayas orientais e Visayas occidentais situadas ao leste e oeste, mentres que o Visayas centrais están situadas ao sur. Está limitada polas illas Masbate ao norte, Leyte ao leste, Cebú e Negros no sur e Panay ao oeste.

Mar de Åland

O mar de Åland (finés: 'Ahvenanmeri'; sueco: 'Ålands hav') é un mar intracontinental do mar Báltico, concretamente do golfo de Botnia. Sitúase entre o arquipélago de Åland ao leste, e a costa occidental de Suecia ao oeste. Conecta o mar de Botnia o norte co mar Báltico o sur. A súa profundidade varía: de 200 a 300 metros no norte, algo menos no sur e de 70 a 80 metros entre ambos.

Moitos transbordadores desprazanse entre Finlandia e Suecia atravesando o mar de Åland.

Ponte Akashi Kaikyō

A Ponte Akashi Kaikyō (明石海峡大橋, Akashi-Kaikyō-Ōhashi, significa gran ponte do estreito de Akashi) e unha ponte pénsil que une a illa de Awaji (Awaji) con Honshu (Kōbe) no estreito de Akashi no mar interior de Seto (a illa principal do arquipélago xaponés).

Mares do mundo
Océano Pacífico
Océano Atlántico
Océano Índico
Océano Ártico
Océano Antártico
Mares Continentais

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.