Fernando de Casas Novoa

Fernando de Casas Novoa, nado ao redor de 1670 e falecido o 25 de novembro de 1749, foi un arquitecto galego barroco de talle mundial.

Fernando de Casas Novoa
Nacemento1680
 Santiago de Compostela
Falecemento25 de novembro de 1750
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónarquitecto
Basílica de Santiago 02
Fachada da Catedral cumio da obra de Casas Novoa
Santiago seminario GDFL-07
Fachada desde a Acibechería (Praza da Inmaculada) do Mosteiro de San Martiño Pinario

Traxectoria

Inicios

Naceu ao redor do ano 1670 nunha familia de clase baixa. Comezou con frei Gabriel de Casas a traballar no claustro do conxunto catedralicio de Lugo. Á morte do seu mestre, encargouse plenamente da execución das obras. Ten un só piso de altura considerable e é estruturado por parellas de pilastras con decoración vexetal semellante á de Domingo de Andrade.

En 1711, xorde a oportunidade da súa vida: é designado mestre de obras da Catedral de Santiago de Compostela. Continúa as obras de Domingo de Andrade na capela do Pilar, onde busca orixinais efectos cromáticos e ornamentais. Como solución de empalme entre a fachada do claustro e o Tesouro, realiza o Esconce das Praterías.

O arcebispo Monroy encargoulle varias obras do seu patrocinio: a igrexa dos dominicos de Betanzos e o colexio das Orfas de Santiago de Compostela. Aquí salienta o campanario, onde utiliza as placas consonte o estilo de Simón Rodríguez.
Monroi contratou tamén con el o conxunto conventual das capuchinas da Coruña, obra na que amosa unha grande autocontención decorativa, segundo o espírito franciscano. A igrexa do convento de Belvís, en Santiago de Compostela, segue o mesmo espírito de sobriedade.

Madurez

Pero o auténtico espírito creativo de Casas Novoa agromará na capela da Nosa Señora dos Ollos Grandes, na catedral de Lugo. Cúpula sobre bóvedas de forno, arcadas que arrincan dos piares, rica policromía onde mandan os dourados, volutas, variada iconografía... capela e baldaquino constitúen conxuntamente unha das obras cumes do barroco galego.

O seu espírito inquedo e xenial distaba de esgotarse: a igrexa dos monxes bieitos do mosteiro de San Salvador de Lourenzá, en particular a súa fachada esvelta e elegante, anuncia que o mellor está por chegar. Seguiu con traballos para a igrexa dos xesuítas na Coruña, a de Santo André de Cedeira (Redondela) e para a sancristía, claustro e a portada principal do impoñente mosteiro de San Martiño Pinario. Mestre de Obras deste cenobio, deixou nel un traballo inmorredeiro: o retablo maior bifronte da igrexa beneditina. Esta realización, cos retablos laterais e os dous órganos na mesma igrexa constitúen un conxunto escénico e artístico de alto nivel a escala mundial. Tamén nesta basílica deseñou a capela de Nosa Señora do Rosario.

Xenio inmortal

Por fin, a súa obra mestra é a colosal e lizgaira fachada do Obradoiro da catedral compostelá. O profusión decorativa esencialmente xeométrica e a estrutura ascensional, o formato cóncavo, a solidez e a verticalidade así como as membranas de vidro como solución lumínica marcan un fito arquitectónico sen parangón. A iconografía baseada na figura do Apóstolo Santiago, os seus pais, o seu irmán e os seus discípulos, así como a inspiración nun arco de triunfo clásico fan deste conxunto a apoteose do espírito xacobeo. Faleceu o 25 de novembro de 1749, pouco antes de poder ver rematada a obra que o faría inmortal.

Galería

Claustro da catedral de Lugo

Claustro da catedral de Lugo

Mosteiro de San Salvador de Lourenzá 21IX2013 3

Mosteiro de San Salvador de Lourenzá

A Coruña - Antiguo Convento de las Capuchinas 02

Igrexa das Capuchinas da Coruña

Santo André de Cedeira, Redondela, igrexa

Igrexa de Santo André de Cedeira (Redondela)

Catedral de Santa María, Lugo, España, 2015-09-19, DD 02

Capela da Virxe dos Ollos Grandes (catedral de Lugo)

Véxase tamén

Bibliografía

Ligazóns externas

25 de novembro

O 25 de novembro é o 329º día do ano do calendario gregoriano e o 330º nos anos bisestos. Quedan 36 días para acabar o ano. Foi declarado pola ONU como Día Internacional da Non Violencia Contra a Muller.

Acueduto do Paseo das Pontes

O acueduto do Paseo das Pontes é un antigo acueduto da cidade da Coruña. Formaba parte dunha condución maior coñecida como "Viaxe de Visma".

As Orfas

O convento, igrexa e colexio das Orfas é un conxunto de edificios de estilo barroco situados en Santiago de Compostela.

Churrigueresco

O churrigueresco é un estilo extravagante de arquitectura e decoración, popular en España e en América Latina (especialmente en México e no Perú) no século XVIII, época do barroco, tamén usado algunhas veces para definir libremente, como un todo, o barroco e o rococó serodios na arquitectura española. É polo tanto un estilo barroco que presenta máis ornamentación. Foron construcións de retablos efémeros e tamén no arquitectónico.

A designación ten orixe na familia Churriguera, escultores de Salamanca, a quen se deben as principais contribucións para este estilo, notabelmente José Benito Churriguera, Manuel de Lara Churriguera e Nicolás Churriguera

En Galiza, malia non ter moita pegada, si aparece nalgúns retablos, coma no Convento de Santa Clara de Santiago de Compostela. Porén deixa claramente a súa pegada na fachada barroca profusamente ornamentada do Obradoiro da catedral de Santiago de Compostela, de Fernando de Casas Novoa.

Clemente Fernández Sarela

Clemente Fernández Sarela nado en Santiago de Compostela en 1716 e morto en 1765, foi un arquitecto barroco galego.

Convento de San Paio de Antealtares

San Paio de Antealtares é un convento do século IX de monxas beneditinas de clausura. Está situado no casco vello de Santiago de Compostela, fronte á cabeceira da catedral de Santiago de Compostela, pechando a praza da Quintana.

Convento de San Xoán de Poio

San Xoán de Poio é un mosteiro medieval beneditino situado na parroquia de San Xoán de Poio, ocupado por unha comunidade de mercedarios. En 1971 foi declarado Ben de Interese Cultural

Convento de Santa Bárbara da Coruña

O convento de Santa Bárbara é un convento de clausura situado na praza homónima da Cidade Vella da Coruña.

Década de 1710

A década de 1710 abrangue o período que empeza o 1 de xaneiro de 1710 e remata o 31 de decembro de 1719.

Fachada do Obradoiro

A fachada do Obradoiro é a fachada principal, orientada ó Oeste, da Catedral de Santiago de Compostela, resultado de sucesivas modificacións sobre a construción orixinal desde os séculos XVI e XVII e rematada por Fernando de Casas Novoa entre 1738 e 1750.

A fachada converteuse no símbolo da catedral e da cidade de Santiago de Compostela. Proba da súa representatividade é o gravado que aparece no reverso das moedas españolas de 1, 2 e 5 céntimos de euro.

Igrexa das Capuchinas da Coruña

A igrexa das Capuchinas é un templo relixioso situado na rúa das Panadeiras da cidade da Coruña. Formaba parte do antigo convento das Capuchinas, que foi rehabilitado para acoller o Museo de Belas Artes.

Lourenzá

Lourenzá é un concello da provincia de Lugo, pertence á comarca da Mariña Central. Segundo o IGE en 2016 tiña 2.259 habitantes (2. 338 no 2014, 2.629 no 2006, 2.677 no 2005, 2.700 no 2004, 2.730 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «laurentino».

Lucas Ferro Caaveiro

Lucas Ferro Caaveiro, nado en 1699 en Santiago da Capela (A Capela) e finado en 1770, foi un arquitecto galego, entre os máis sobresaíntes do Barroco.

Mosteiro de San Martiño Pinario

O mosteiro de San Martiño Pinario é un mosteiro beneditino fundado no século X e que no século XVI, coa reforma promovida polos Reis Católicos, dirixiu e gobernou a totalidade dos mosteiros bieitos masculinos de Galicia.

Museo Diocesano e Catedralicio de Lugo

O Museo Diocesano e Catedralicio de Lugo é un museo situado en Lugo, Galicia, que acolle pezas de distinto interese, sobre todo de carácter relixioso.

Retegal

Retegal, Redes de Telecomunicación Galegas S.A, é unha empresa pública propiedade da Xunta de Galicia con sede en Santiago de Compostela.

Simón Rodríguez

Simón Rodríguez, nado en Santiago de Compostela en 1679 e finado na mesma cidade en novembro de 1751, foi un dos máis prestixiosos arquitectos barrocos e máximo expoñente do barroco de placas. Ás veces asinou como Simón Rodríguez de Castroverde.

Xosé Gambino

Xosé Gambino, nado no Faramello (Ribasar, Rois) en 1719 e finado en Santiago de Compostela en 1775, foi o máximo expoñente da escultura rococó en Galicia.

Outras linguas

This page is based on a Wikipedia article written by authors (here).
Text is available under the CC BY-SA 3.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.